דָּם (H1818) - dâm | معجم سترونغ العبري

التكوين 4: 10 Gen.4.10

فَقَالَ: مَاذَا فَعَلْتَ. صَوْتُ دَمِ أَخِيكَ صَارِخٌ إِلَيَّ مِنَ الأَرْضِ.

וַיֹּ֖אמֶר מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ ק֚וֹל דְּמֵ֣י אָחִ֔יךָ צֹעֲקִ֥ים אֵלַ֖י מִן הָֽאֲדָמָֽה

التكوين 4: 11 Gen.4.11

فَالآنَ مَلْعُونٌ أَنْتَ مِنَ الأَرْضِ الَّتِي فَتَحَتْ فَاهَا لِتَقْبَلَ دَمَ أَخِيكَ مِنْ يَدِكَ.

וְעַתָּ֖ה אָר֣וּר אָ֑תָּה מִן הָֽאֲדָמָה֙ אֲשֶׁ֣ר פָּצְתָ֣ה פִּ֔יהָ לָקַ֛חַת דְּמֵ֥י אָחִ֖יךָ מִיָּדֶֽךָ

التكوين 9: 4 Gen.9.4

غَيْرَ أَنَّ لَحْمًا بِحَيَاتِهِ، دَمِهِ، لاَ تَأْكُلُوهُ.

אַךְ בָּשָׂ֕ר בְּנַפְשׁ֥וֹ דָמ֖וֹ לֹ֥א תֹאכֵֽלוּ

التكوين 9: 5 Gen.9.5

وَأَطْلُبُ أَنَا دَمَكُمْ لأَنْفُسِكُمْ فَقَطْ. مِنْ يَدِ كُلِّ حَيَوَانٍ أَطْلُبُهُ. وَمِنْ يَدِ الإِنْسَانِ أَطْلُبُ نَفْسَ الإِنْسَانِ، مِنْ يَدِ الإِنْسَانِ أَخِيهِ.

אֶדְרֹ֔שׁ דִּמְכֶ֤ם לְנַפְשֹֽׁתֵיכֶם֙ וְאַ֨ךְ מִיַּ֥ד כָּל חַיָּ֖ה אֶדְרְשֶׁ֑נּוּ וּמִיַּ֣ד הָֽאָדָ֗ם אֶדְרֹ֖שׁ נֶ֥פֶשׁ הָֽאָדָֽם מִיַּד֙ אִ֣ישׁ אָחִ֔יו

التكوين 9: 6 Gen.9.6

سَافِكُ دَمِ الإِنْسَانِ بِالإِنْسَانِ يُسْفَكُ دَمُهُ. لأَنَّ اللهَ عَلَى صُورَتِهِ عَمِلَ الإِنْسَانَ.

שֹׁפֵךְ֙ דַּ֣ם הָֽאָדָ֔ם בָּֽאָדָ֖ם יִשָּׁפֵ֑ךְ דָּמ֣וֹ כִּ֚י אֱלֹהִ֔ים בְּצֶ֣לֶם עָשָׂ֖ה הָאָדָֽם

التكوين 9: 6 Gen.9.6

سَافِكُ دَمِ الإِنْسَانِ بِالإِنْسَانِ يُسْفَكُ دَمُهُ. لأَنَّ اللهَ عَلَى صُورَتِهِ عَمِلَ الإِنْسَانَ.

שֹׁפֵךְ֙ דַּ֣ם הָֽאָדָ֔ם בָּֽאָדָ֖ם יִשָּׁפֵ֑ךְ דָּמ֣וֹ כִּ֚י אֱלֹהִ֔ים בְּצֶ֣לֶם עָשָׂ֖ה הָאָדָֽם

التكوين 37: 22 Gen.37.22

وَقَالَ لَهُمْ رَأُوبَيْنُ: لاَ تَسْفِكُوا دَمًا. اِطْرَحُوهُ فِي هذِهِ الْبِئْرِ الَّتِي فِي الْبَرِّيَّةِ وَلاَ تَمُدُّوا إِلَيْهِ يَدًا. لِكَيْ يُنْقِذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ لِيَرُدَّهُ إِلَى أَبِيهِ.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֣ם רְאוּבֵן֮ אַל תִּשְׁפְּכוּ דָם֒ הַשְׁלִ֣יכוּ;אֹת֗וֹ אֶל הַזֶּה֙ הַבּ֤וֹר אֲשֶׁ֣ר בַּמִּדְבָּ֔ר אַל תִּשְׁלְחוּ ב֑וֹ וְיָ֖ד לְמַ֗עַן הַצִּ֤יל;אֹתוֹ֙ מִיָּדָ֔ם לַהֲשִׁיב֖וֹ אֶל אָבִֽיו

التكوين 37: 26 Gen.37.26

فَقَالَ يَهُوذَا لإِخْوَتِهِ: مَا الْفَائِدَةُ أَنْ نَقْتُلَ أَخَانَا وَنُخْفِيَ دَمَهُ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוּדָ֖ה אֶחָ֑יו מַה בֶּ֗צַע כִּ֤י נַהֲרֹג֙ אָחִ֔ינוּ וְכִסִּ֖ינוּ דָּמֽוֹ

التكوين 37: 31 Gen.37.31

فَأَخَذُوا قَمِيصَ يُوسُفَ وَذَبَحُوا تَيْسًا مِنَ الْمِعْزَى وَغَمَسُوا الْقَمِيصَ فِي الدَّمِ.

וַיִּקְח֖וּ כְּתֹ֣נֶת יוֹסֵ֑ף וַֽיִּשְׁחֲטוּ֙ שְׂעִ֣יר עִזִּ֔ים וַיִּטְבְּל֥וּ הַכֻּתֹּ֖נֶת בַּדָּֽם

التكوين 42: 22 Gen.42.22

فَأَجَابَهُمْ رَأُوبَيْنُ قَائِلاً: أَلَمْ أُكَلِّمْكُمْ قَائِلاً: لاَ تَأْثَمُوا بِالْوَلَدِ، وَأَنْتُمْ لَمْ تَسْمَعُوا. فَهُوَذَا دَمُهُ يُطْلَبُ.

וַיַּעַן֩;אֹתָ֜ם רְאוּבֵ֨ן לֵאמֹ֗ר הֲלוֹא֩ אָמַ֨רְתִּי;אֲלֵיכֶ֧ם לֵאמֹ֛ר אַל תֶּחֶטְא֥וּ בַיֶּ֖לֶד וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם הִנֵּ֥ה דָּמ֖וֹ נִדְרָֽשׁ

التكوين 49: 11 Gen.49.11

رَابِطًا بِالْكَرْمَةِ جَحْشَهُ، وَبِالْجَفْنَةِ ابْنَ أَتَانِهِ، غَسَلَ بِالْخَمْرِ لِبَاسَهُ، وَبِدَمِ الْعِنَبِ ثَوْبَهُ.

אֹסְרִ֤י לַגֶּ֙פֶן֙ עִיר֔וֹ וְלַשֹּׂרֵקָ֖ה בְּנִ֣י אֲתֹנ֑וֹ כִּבֵּ֤ס בַּיַּ֙יִן֙ לְבֻשׁ֔וֹ וּבְדַם עֲנָבִ֖ים סוּתֽוֹ

الخروج 4: 9 Exo.4.9

وَيَكُونُ إِذَا لَمْ يُصَدِّقُوا هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، وَلَمْ يَسْمَعُوا لِقَوْلِكَ، أَنَّكَ تَأْخُذُ مِنْ مَاءِ النَّهْرِ وَتَسْكُبُ عَلَى الْيَابِسَةِ، فَيَصِيرُ الْمَاءُ الَّذِي تَأْخُذُهُ مِنَ النَّهْرِ دَمًا عَلَى الْيَابِسَةِ.

וְהָיָ֡ה אִם לֹ֣א יַאֲמִ֡ינוּ הָאֵ֗לֶּה לִשְׁנֵ֨י;הָאֹת֜וֹת וְלֹ֤א יִשְׁמְעוּן֙ לְקֹלֶ֔ךָ וְלָקַחְתָּ֙ מִמֵּימֵ֣י הַיְאֹ֔ר וְשָׁפַכְתָּ֖ הַיַּבָּשָׁ֑ה וְהָי֤וּ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר תִּקַּ֣ח מִן הַיְאֹ֔ר לְדָ֖ם בַּיַּבָּֽשֶׁת

الخروج 4: 25 Exo.4.25

فَأَخَذَتْ صَفُّورَةُ صَوَّانَةً وَقَطَعَتْ غُرْلَةَ ابْنِهَا وَمَسَّتْ رِجْلَيْهِ. فَقَالَتْ: إِنَّكَ عَرِيسُ دَمٍ لِي.

וַתִּקַּ֨ח צִפֹּרָ֜ה צֹ֗ר וַתִּכְרֹת֙ עָרְלַ֣ת בְּנָ֔הּ וַתַּגַּ֖ע לְרַגְלָ֑יו וַתֹּ֕אמֶר כִּ֧י;אַתָּ֖ה חֲתַן דָּמִ֛ים לִֽי

الخروج 4: 26 Exo.4.26

فَانْفَكَّ عَنْهُ. حِينَئِذٍ قَالَتْ: عَرِيسُ دَمٍ مِنْ أَجْلِ الْخِتَانِ.

וַיִּ֖רֶף מִמֶּ֑נּוּ אָ֚ז אָֽמְרָ֔ה חֲתַ֥ן דָּמִ֖ים לַמּוּלֹֽת

الخروج 7: 17 Exo.7.17

هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: بِهذَا تَعْرِفُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ: هَا أَنَا أَضْرِبُ بِالْعَصَا الَّتِي فِي يَدِي عَلَى الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ فَيَتَحَوَّلُ دَمًا.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּזֹ֣את תֵּדַ֔ע כִּ֖י אֲנִ֣י יְהוָ֑ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַכֶּ֣ה בַּמַּטֶּ֣ה אֲשֶׁר בְּיָדִ֗י עַל הַמַּ֛יִם אֲשֶׁ֥ר בַּיְאֹ֖ר וְנֶהֶפְכ֥וּ לְדָֽם

الخروج 7: 19 Exo.7.19

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى مِيَاهِ الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى أَنْهَارِهِمْ وَعَلَى سَوَاقِيهِمْ، وَعَلَى آجَامِهِمْ، وَعَلَى كُلِّ مُجْتَمَعَاتِ مِيَاهِهِمْ لِتَصِيرَ دَمًا. فَيَكُونَ دَمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ فِي الأَخْشَابِ وَفِي الأَحْجَارِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֣ר אַהֲרֹ֡ן קַ֣ח מַטְּךָ֣ וּנְטֵֽה יָדְךָ֩ עַל מֵימֵ֨י מִצְרַ֜יִם עַֽל נַהֲרֹתָ֣ם עַל יְאֹרֵיהֶ֣ם וְעַל אַגְמֵיהֶ֗ם וְעַ֛ל כָּל מִקְוֵ֥ה מֵימֵיהֶ֖ם וְיִֽהְיוּ דָ֑ם וְהָ֤יָה דָם֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּבָעֵצִ֖ים וּבָאֲבָנִֽים

الخروج 7: 19 Exo.7.19

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى مِيَاهِ الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى أَنْهَارِهِمْ وَعَلَى سَوَاقِيهِمْ، وَعَلَى آجَامِهِمْ، وَعَلَى كُلِّ مُجْتَمَعَاتِ مِيَاهِهِمْ لِتَصِيرَ دَمًا. فَيَكُونَ دَمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ فِي الأَخْشَابِ وَفِي الأَحْجَارِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֣ר אַהֲרֹ֡ן קַ֣ח מַטְּךָ֣ וּנְטֵֽה יָדְךָ֩ עַל מֵימֵ֨י מִצְרַ֜יִם עַֽל נַהֲרֹתָ֣ם עַל יְאֹרֵיהֶ֣ם וְעַל אַגְמֵיהֶ֗ם וְעַ֛ל כָּל מִקְוֵ֥ה מֵימֵיהֶ֖ם וְיִֽהְיוּ דָ֑ם וְהָ֤יָה דָם֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּבָעֵצִ֖ים וּבָאֲבָנִֽים

الخروج 7: 20 Exo.7.20

فَفَعَلَ هكَذَا مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. رَفَعَ الْعَصَا وَضَرَبَ الْمَاءَ الَّذِي فِي النَّهْرِ أَمَامَ عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عُيُونِ عَبِيدِهِ، فَتَحَوَّلَ كُلُّ الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ دَمًا.

וַיַּֽעֲשׂוּ כֵן֩ מֹשֶׁ֨ה וְאַהֲרֹ֜ן כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֗ה וַיָּ֤רֶם בַּמַּטֶּה֙ וַיַּ֤ךְ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר בַּיְאֹ֔ר לְעֵינֵ֣י פַרְעֹ֔ה וּלְעֵינֵ֖י עֲבָדָ֑יו וַיֵּהָֽפְכ֛וּ כָּל הַמַּ֥יִם אֲשֶׁר בַּיְאֹ֖ר לְדָֽם

الخروج 7: 21 Exo.7.21

وَمَاتَ السَّمَكُ الَّذِي فِي النَّهْرِ وَأَنْتَنَ النَّهْرُ، فَلَمْ يَقْدِرِ الْمِصْرِيُّونَ أَنْ يَشْرَبُوا مَاءً مِنَ النَّهْرِ. وَكَانَ الدَّمُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.

מֵ֙תָה֙ וְהַדָּגָ֨ה אֲשֶׁר בַּיְאֹ֥ר וַיִּבְאַ֣שׁ הַיְאֹ֔ר וְלֹא יָכְל֣וּ מִצְרַ֔יִם לִשְׁתּ֥וֹת מַ֖יִם מִן הַיְאֹ֑ר וַיְהִ֥י הַדָּ֖ם בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 7 Exo.12.7

وَيَأْخُذُونَ مِنَ الدَّمِ وَيَجْعَلُونَهُ عَلَى الْقَائِمَتَيْنِ وَالْعَتَبَةِ الْعُلْيَا فِي الْبُيُوتِ الَّتِي يَأْكُلُونَهُ فِيهَا.

וְלָֽקְחוּ֙ מִן הַדָּ֔ם וְנָֽתְנ֛וּ עַל שְׁתֵּ֥י;הַמְּזוּזֹ֖ת הַמַּשְׁק֑וֹף וְעַל הַבָּ֣תִּ֔ים אֲשֶׁר יֹאכְל֥וּ;אֹת֖וֹ בָּהֶֽם

الخروج 12: 13 Exo.12.13

وَيَكُونُ لَكُمُ الدَّمُ عَلاَمَةً عَلَى الْبُيُوتِ الَّتِي أَنْتُمْ فِيهَا، فَأَرَى الدَّمَ وَأَعْبُرُ عَنْكُمْ، فَلاَ يَكُونُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَةٌ لِلْهَلاَكِ حِينَ أَضْرِبُ أَرْضَ مِصْرَ.

וְהָיָה֩ לָכֶ֜ם הַדָּ֨ם לְאֹ֗ת עַ֤ל הַבָּתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם שָׁ֔ם וְרָאִ֙יתִי֙ הַדָּ֔ם וּפָסַחְתִּ֖י עֲלֵכֶ֑ם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֨ה בָכֶ֥ם נֶ֙גֶף֙ לְמַשְׁחִ֔ית בְּהַכֹּתִ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 13 Exo.12.13

وَيَكُونُ لَكُمُ الدَّمُ عَلاَمَةً عَلَى الْبُيُوتِ الَّتِي أَنْتُمْ فِيهَا، فَأَرَى الدَّمَ وَأَعْبُرُ عَنْكُمْ، فَلاَ يَكُونُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَةٌ لِلْهَلاَكِ حِينَ أَضْرِبُ أَرْضَ مِصْرَ.

וְהָיָה֩ לָכֶ֜ם הַדָּ֨ם לְאֹ֗ת עַ֤ל הַבָּתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם שָׁ֔ם וְרָאִ֙יתִי֙ הַדָּ֔ם וּפָסַחְתִּ֖י עֲלֵכֶ֑ם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֨ה בָכֶ֥ם נֶ֙גֶף֙ לְמַשְׁחִ֔ית בְּהַכֹּתִ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 12: 22 Exo.12.22

وَخُذُوا بَاقَةَ زُوفَا وَاغْمِسُوهَا فِي الدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ وَمُسُّوا الْعَتَبَةَ الْعُلْيَا وَالْقَائِمَتَيْنِ بِالدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ. وَأَنْتُمْ لاَ يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ حَتَّى الصَّبَاحِ،

וּלְקַחְתֶּ֞ם אֲגֻדַּ֣ת אֵז֗וֹב וּטְבַלְתֶּם֮ בַּדָּ֣ם אֲשֶׁר בַּסַּף֒ וְהִגַּעְתֶּ֤ם הַמַּשְׁקוֹף֙ אֶל שְׁתֵּ֣י;הַמְּזוּזֹ֔ת מִן;הַדָּ֖ם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ף וְאַתֶּ֗ם לֹ֥א תֵצְא֛וּ אִ֥ישׁ מִפֶּֽתַח בֵּית֖וֹ עַד בֹּֽקֶר

الخروج 12: 23 Exo.12.23

فَإِنَّ الرَّبَّ يَجْتَازُ لِيَضْرِبَ الْمِصْرِيِّينَ. فَحِينَ يَرَى الدَّمَ عَلَى الْعَتَبَةِ الْعُلْيَا وَالْقَائِمَتَيْنِ يَعْبُرُ الرَّبُّ عَنِ الْبَابِ وَلاَ يَدَعُ الْمُهْلِكَ يَدْخُلُ بُيُوتَكُمْ لِيَضْرِبَ.

יְהוָה֮ וְעָבַ֣ר לִנְגֹּ֣ף מִצְרַיִם֒ וְרָאָ֤ה הַדָּם֙ עַל הַמַּשְׁק֔וֹף וְעַ֖ל שְׁתֵּ֣י;הַמְּזוּזֹ֑ת וּפָסַ֤ח יְהוָה֙ עַל הַפֶּ֔תַח וְלֹ֤א יִתֵּן֙ הַמַּשְׁחִ֔ית לָבֹ֥א בָּתֵּיכֶ֖ם לִנְגֹּֽף

الخروج 22: 2 Exo.22.2

إِنْ وُجِدَ السَّارِقُ وَهُوَ يَنْقُبُ، فَضُرِبَ وَمَاتَ، فَلَيْسَ لَهُ دَمٌ.

אִם יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב בַּמַּחְתֶּ֛רֶת וְהֻכָּ֣ה וָמֵ֑ת אֵ֥ין ל֖וֹ דָּמִֽים

الخروج 22: 3 Exo.22.3

وَلكِنْ إِنْ أَشْرَقَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ، فَلَهُ دَمٌ. إِنَّهُ يُعَوِّضُ. إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ يُبَعْ بِسَرِقَتِهِ.

אִם זָרְחָ֥ה עָלָ֖יו הַשֶּׁ֛מֶשׁ ל֑וֹ דָּמִ֣ים שַׁלֵּ֣ם;יְשַׁלֵּ֔ם אִם אֵ֣ין ל֔וֹ וְנִמְכַּ֖ר בִּגְנֵבָתֽוֹ

الخروج 23: 18 Exo.23.18

لاَ تَذْبَحْ عَلَى خَمِيرٍ دَمَ ذَبِيحَتِي، وَلاَ يَبِتْ شَحْمُ عِيدِي إِلَى الْغَدِ.

לֹֽא תִזְבַּ֥ח עַל חָמֵ֖ץ דַּם זִבְחִ֑י וְלֹֽא יָלִ֥ין חֵֽלֶב חַגִּ֖י עַד בֹּֽקֶר

الخروج 24: 6 Exo.24.6

فَأَخَذَ مُوسَى نِصْفَ الدَّمِ وَوَضَعَهُ فِي الطُّسُوسِ. وَنِصْفَ الدَّمِ رَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ חֲצִ֣י הַדָּ֔ם וַיָּ֖שֶׂם בָּאַגָּנֹ֑ת וַחֲצִ֣י הַדָּ֔ם זָרַ֖ק עַל הַמִּזְבֵּֽחַ

الخروج 24: 6 Exo.24.6

فَأَخَذَ مُوسَى نِصْفَ الدَّمِ وَوَضَعَهُ فِي الطُّسُوسِ. وَنِصْفَ الدَّمِ رَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ חֲצִ֣י הַדָּ֔ם וַיָּ֖שֶׂם בָּאַגָּנֹ֑ת וַחֲצִ֣י הַדָּ֔ם זָרַ֖ק עַל הַמִּזְבֵּֽחַ

الخروج 24: 8 Exo.24.8

وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَرَشَّ عَلَى الشَّعْبِ وَقَالَ: هُوَذَا دَمُ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ عَلَى جَمِيعِ هذِهِ الأَقْوَالِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ הַדָּ֔ם וַיִּזְרֹ֖ק עַל הָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה דַֽם הַבְּרִית֙ אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם עַ֥ל כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (356 آية)