ك
إصحاح
◄ H1817
H1818. dâm
H1819 ►
المعنى المختصر للكلمة
dâm: blood (as that which when shed causes death) of man or an animal
اللفظ الأصلي דָּם
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق dâm (dawm)
تكرار الورود في الكتاب 356 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H1826 דָּמַם • daw-man • «يَهْلِكُونَ» • (to be dumb)
المعنى والشرح المفصل
1 blood (as that which when shed causes death) of man or an animal
2 by analogy, the juice of the grape
3 figuratively (especially in the plural) bloodshed (i.e. drops of blood)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
blood(-y, -guiltiness, (-thirsty), [phrase] innocent

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

الدَّمِ 28× الدَّمَ 24× دَمَ 22× دَمًا 15× مِنْ دَمِ 15×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

הַדָּ֔ם (14×) דָּ֣ם (11×) הַדָּם֙ (9×) מִדַּ֣ם (8×) דָּ֑ם (8×) דַּ֥ם (8×) הַדָּ֖ם (7×) מִדַּ֤ם (6×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (356 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
اللاويين 14: 25 Lev.14.25
ثُمَّ يَذْبَحُ كَبْشَ الإِثْمِ، وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ وَيَجْعَلُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.
וְשָׁחַט֮ כֶּ֣בֶשׂ הָֽאָשָׁם֒ וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִדַּ֣ם הָֽאָשָׁ֔ם וְנָתַ֛ן עַל תְּנ֥וּךְ אֹֽזֶן הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִֽית
اللاويين 14: 28 Lev.14.28
وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى مَوْضِعِ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.
וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן הַשֶּׁ֣מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל כַּפּ֗וֹ עַל תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַל מְק֖וֹם דַּ֥ם הָאָשָֽׁם
اللاويين 14: 51 Lev.14.51
وَيَأْخُذُ خَشَبَ الأَرْزِ وَالزُّوفَا وَالْقِرْمِزَ وَالْعُصْفُورَ الْحَيَّ وَيَغْمِسُهَا فِي دَمِ الْعُصْفُورِ الْمَذْبُوحِ وَفِي الْمَاءِ الْحَيِّ، وَيَنْضِحُ الْبَيْتَ سَبْعَ مَرَّاتٍ،
וְלָקַ֣ח עֵֽץ הָ֠אֶרֶז הָ֨אֵזֹ֜ב שְׁנִ֣י;הַתּוֹלַ֗עַת הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּה֒ וְטָבַ֣ל;אֹתָ֗ם בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחוּטָ֔ה אֶל וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וְהִזָּ֥ה הַבַּ֖יִת שֶׁ֥בַע פְּעָמִֽים
اللاويين 14: 52 Lev.14.52
وَيُطَهِّرُ الْبَيْتَ بِدَمِ الْعُصْفُورِ وَبِالْمَاءِ الْحَيِّ وَبِالْعُصْفُورِ الْحَيِّ وَبِخَشَبِ الأَرْزِ وَبِالزُّوفَا وَبِالْقِرْمِزِ.
וְחִטֵּ֣א הַבַּ֔יִת בְּדַם֙ הַצִּפּ֔וֹר וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וּבַצִּפֹּ֣ר הַחַיָּ֗ה וּבְעֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז וּבָאֵזֹ֖ב וּבִשְׁנִ֥י;הַתּוֹלָֽעַת
اللاويين 15: 19 Lev.15.19
وَإِذَا كَانَتِ امْرَأَةٌ لَهَا سَيْلٌ، وَكَانَ سَيْلُهَا دَمًا فِي لَحْمِهَا، فَسَبْعَةَ أَيَّامٍ تَكُونُ فِي طَمْثِهَا. وَكُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.
כִּֽי תִהְיֶ֣ה וְאִשָּׁה֙ זָבָ֔ה יִהְיֶ֥ה זֹבָ֖הּ דָּ֛ם בִּבְשָׂרָ֑הּ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ תִּהְיֶ֣ה בְנִדָּתָ֔הּ וְכָל הַנֹּגֵ֥עַ;בָּ֖הּ יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב
اللاويين 15: 25 Lev.15.25
وَإِذَا كَانَتِ امْرَأَةٌ يَسِيلُ سَيْلُ دَمِهَا أَيَّامًا كَثِيرَةً فِي غَيْرِ وَقْتِ طَمْثِهَا، أَوْ إِذَا سَالَ بَعْدَ طَمْثِهَا، فَتَكُونُ كُلَّ أَيَّامِ سَيَلاَنِ نَجَاسَتِهَا كَمَا فِي أَيَّامِ طَمْثِهَا. إِنَّهَا نَجِسَةٌ.
כִּֽי וְאִשָּׁ֡ה ז֨וֹב יָזוּב֩ דָּמָ֜הּ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים בְּלֹא֙ עֶת נִדָּתָ֔הּ א֥וֹ כִֽי תָז֖וּב עַל נִדָּתָ֑הּ תִּהְיֶ֖ה כָּל יְמֵ֞י ז֣וֹב טֻמְאָתָ֗הּ כִּימֵ֧י נִדָּתָ֛הּ הִֽוא טְמֵאָ֥ה
اللاويين 16: 14 Lev.16.14
ثُمَّ يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَنْضِحُ بِإِصْبَعِهِ عَلَى وَجْهِ الْغِطَاءِ إِلَى الشَّرْقِ. وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ يَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ.
וְלָקַח֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֧ה בְאֶצְבָּע֛וֹ עַל פְּנֵ֥י הַכַּפֹּ֖רֶת קֵ֑דְמָה וְלִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת יַזֶּ֧ה שֶֽׁבַע פְּעָמִ֛ים מִן הַדָּ֖ם בְּאֶצְבָּעֽוֹ
اللاويين 16: 14 Lev.16.14
ثُمَّ يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَنْضِحُ بِإِصْبَعِهِ عَلَى وَجْهِ الْغِطَاءِ إِلَى الشَّرْقِ. وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ يَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ.
וְלָקַח֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֧ה בְאֶצְבָּע֛וֹ עַל פְּנֵ֥י הַכַּפֹּ֖רֶת קֵ֑דְמָה וְלִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת יַזֶּ֧ה שֶֽׁבַע פְּעָמִ֛ים מִן הַדָּ֖ם בְּאֶצְבָּעֽוֹ
اللاويين 16: 15 Lev.16.15
ثُمَّ يَذْبَحُ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ، وَيَدْخُلُ بِدَمِهِ إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ. وَيَفْعَلُ بِدَمِهِ كَمَا فَعَلَ بِدَمِ الثَّوْرِ: يَنْضِحُهُ عَلَى الْغِطَاءِ وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ،
וְשָׁחַ֞ט שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וְהֵבִיא֙ דָּמ֔וֹ אֶל מִבֵּ֖ית לַפָּרֹ֑כֶת וְעָשָׂ֣ה דָּמ֗וֹ כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לְדַ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֥ה;אֹת֛וֹ עַל הַכַּפֹּ֖רֶת וְלִפְנֵ֥י הַכַּפֹּֽרֶת
اللاويين 16: 15 Lev.16.15
ثُمَّ يَذْبَحُ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ، وَيَدْخُلُ بِدَمِهِ إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ. وَيَفْعَلُ بِدَمِهِ كَمَا فَعَلَ بِدَمِ الثَّوْرِ: يَنْضِحُهُ عَلَى الْغِطَاءِ وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ،
וְשָׁחַ֞ט שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וְהֵבִיא֙ דָּמ֔וֹ אֶל מִבֵּ֖ית לַפָּרֹ֑כֶת וְעָשָׂ֣ה דָּמ֗וֹ כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לְדַ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֥ה;אֹת֛וֹ עַל הַכַּפֹּ֖רֶת וְלִפְנֵ֥י הַכַּפֹּֽרֶת
اللاويين 16: 15 Lev.16.15
ثُمَّ يَذْبَحُ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ، وَيَدْخُلُ بِدَمِهِ إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ. وَيَفْعَلُ بِدَمِهِ كَمَا فَعَلَ بِدَمِ الثَّوْرِ: يَنْضِحُهُ عَلَى الْغِطَاءِ وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ،
וְשָׁחַ֞ט שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וְהֵבִיא֙ דָּמ֔וֹ אֶל מִבֵּ֖ית לַפָּרֹ֑כֶת וְעָשָׂ֣ה דָּמ֗וֹ כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לְדַ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֥ה;אֹת֛וֹ עַל הַכַּפֹּ֖רֶת וְלִפְנֵ֥י הַכַּפֹּֽרֶת
اللاويين 16: 18 Lev.16.18
ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ. يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَمِنْ دَمِ التَّيْسِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.
וְיָצָ֗א אֶל הַמִּזְבֵּ֛חַ אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֑יו וְלָקַ֞ח מִדַּ֤ם הַפָּר֙ וּמִדַּ֣ם הַשָּׂעִ֔יר וְנָתַ֛ן עַל קַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב
اللاويين 16: 18 Lev.16.18
ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ. يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَمِنْ دَمِ التَّيْسِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.
וְיָצָ֗א אֶל הַמִּזְבֵּ֛חַ אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֑יו וְלָקַ֞ח מִדַּ֤ם הַפָּר֙ וּמִדַּ֣ם הַשָּׂעִ֔יר וְנָתַ֛ן עַל קַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב
اللاويين 16: 19 Lev.16.19
وَيَنْضِحُ عَلَيْهِ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَيُطَهِّرُهُ وَيُقَدِّسُهُ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וְהִזָּ֨ה עָלָ֧יו מִן הַדָּ֛ם בְּאֶצְבָּע֖וֹ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִהֲר֣וֹ וְקִדְּשׁ֔וֹ מִטֻּמְאֹ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
اللاويين 16: 27 Lev.16.27
وَثَوْرُ الْخَطِيَّةِ وَتَيْسُ الْخَطِيَّةِ اللَّذَانِ أُتِيَ بِدَمِهِمَا لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ يُخْرِجُهُمَا إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، وَيُحْرِقُونَ بِالنَّارِ جِلْدَيْهِمَا وَلَحْمَهُمَا وَفَرْثَهُمَا.
פַּ֨ר הַֽחַטָּ֜את שְׂעִ֣יר הַֽחַטָּ֗את אֲשֶׁ֨ר הוּבָ֤א דָּמָם֙ לְכַפֵּ֣ר בַּקֹּ֔דֶשׁ יוֹצִ֖יא אֶל מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְשָׂרְפ֣וּ בָאֵ֔שׁ עֹרֹתָ֥ם בְּשָׂרָ֖ם פִּרְשָֽׁם
اللاويين 17: 4 Lev.17.4
وَإِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لاَ يَأْتِي بِهِ لِيُقَرِّبَ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ أَمَامَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، يُحْسَبُ عَلَى ذلِكَ الإِنْسَانِ دَمٌ. قَدْ سَفَكَ دَمًا. فَيُقْطَعُ ذلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.
וְאֶל פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאוֹ֒ לְהַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽיהוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ;הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ דָּ֣ם וְנִכְרַ֛ת הַה֖וּא הָאִ֥ישׁ מִקֶּ֥רֶב עַמּֽוֹ
اللاويين 17: 4 Lev.17.4
وَإِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لاَ يَأْتِي بِهِ لِيُقَرِّبَ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ أَمَامَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، يُحْسَبُ عَلَى ذلِكَ الإِنْسَانِ دَمٌ. قَدْ سَفَكَ دَمًا. فَيُقْطَعُ ذلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.
וְאֶל פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאוֹ֒ לְהַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽיהוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ;הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ דָּ֣ם וְנִכְרַ֛ת הַה֖וּא הָאִ֥ישׁ מִקֶּ֥רֶב עַמּֽוֹ
اللاويين 17: 6 Lev.17.6
وَيَرُشُّ الْكَاهِنُ الدَّمَ عَلَى مَذْبَحِ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُوقِدُ الشَّحْمَ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.
וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן הַדָּם֙ עַל מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה
اللاويين 17: 11 Lev.17.11
لأَنَّ نَفْسَ الْجَسَدِ هِيَ فِي الدَّمِ، فَأَنَا أَعْطَيْتُكُمْ إِيَّاهُ عَلَى الْمَذْبَحِ لِلتَّكْفِيرِ عَنْ نُفُوسِكُمْ، لأَنَّ الدَّمَ يُكَفِّرُ عَنِ النَّفْسِ.
כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַבָּשָׂר֮ הִוא֒ בַּדָּ֣ם וַאֲנִ֞י נְתַתִּ֤יו;לָכֶם֙ עַל הַמִּזְבֵּ֔חַ לְכַפֵּ֖ר עַל נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם כִּֽי הַדָּ֥ם;ה֖וּא יְכַפֵּֽר בַּנֶּ֥פֶשׁ
اللاويين 17: 11 Lev.17.11
لأَنَّ نَفْسَ الْجَسَدِ هِيَ فِي الدَّمِ، فَأَنَا أَعْطَيْتُكُمْ إِيَّاهُ عَلَى الْمَذْبَحِ لِلتَّكْفِيرِ عَنْ نُفُوسِكُمْ، لأَنَّ الدَّمَ يُكَفِّرُ عَنِ النَّفْسِ.
כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַבָּשָׂר֮ הִוא֒ בַּדָּ֣ם וַאֲנִ֞י נְתַתִּ֤יו;לָכֶם֙ עַל הַמִּזְבֵּ֔חַ לְכַפֵּ֖ר עַל נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם כִּֽי הַדָּ֥ם;ה֖וּא יְכַפֵּֽר בַּנֶּ֥פֶשׁ
اللاويين 17: 12 Lev.17.12
لِذلِكَ قُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلْ نَفْسٌ مِنْكُمْ دَمًا، وَلاَ يَأْكُلِ الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ دَمًا.
עַל;כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תֹ֣אכַל כָּל;נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם דָּ֑ם לֹא יֹ֥אכַל וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכְכֶ֖ם דָּֽם
اللاويين 17: 12 Lev.17.12
لِذلِكَ قُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلْ نَفْسٌ مِنْكُمْ دَمًا، وَلاَ يَأْكُلِ الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ دَمًا.
עַל;כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תֹ֣אכַל כָּל;נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם דָּ֑ם לֹא יֹ֥אכַל וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכְכֶ֖ם דָּֽם
اللاويين 17: 13 Lev.17.13
وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَصْطَادُ صَيْدًا، وَحْشًا أَوْ طَائِرًا يُؤْكَلُ، يَسْفِكُ دَمَهُ وَيُغَطِّيهِ بِالتُّرَابِ.
וְאִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אוֹ ע֖וֹף יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ דָּמ֔וֹ וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר
اللاويين 17: 14 Lev.17.14
لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.
כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ הוּא֒ בְנַפְשׁוֹ֮ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ דַּ֥ם בָּשָׂ֖ר כָּל כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ הִ֔וא דָּמ֣וֹ כָּל אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת
اللاويين 17: 14 Lev.17.14
لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.
כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ הוּא֒ בְנַפְשׁוֹ֮ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ דַּ֥ם בָּשָׂ֖ר כָּל כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ הִ֔וא דָּמ֣וֹ כָּל אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת
اللاويين 17: 14 Lev.17.14
لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.
כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ הוּא֒ בְנַפְשׁוֹ֮ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ דַּ֥ם בָּשָׂ֖ר כָּל כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ הִ֔וא דָּמ֣וֹ כָּל אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת
اللاويين 19: 16 Lev.19.16
لاَ تَسْعَ فِي الْوِشَايَةِ بَيْنَ شَعْبِكَ. لاَ تَقِفْ عَلَى دَمِ قَرِيبِكَ. أَنَا الرَّبُّ.
לֹא תֵלֵ֤ךְ רָכִיל֙ בְּעַמֶּ֔יךָ לֹ֥א תַעֲמֹ֖ד עַל דַּ֣ם רֵעֶ֑ךָ אֲנִ֖י יְהוָֽה
اللاويين 19: 26 Lev.19.26
لاَ تَأْكُلُوا بِالدَّمِ. لاَ تَتَفَاءَلُوا وَلاَ تَعِيفُوا.
לֹ֥א תֹאכְל֖וּ הַדָּ֑ם לֹ֥א תְנַחֲשׁ֖וּ וְלֹ֥א תְעוֹנֵֽנוּ
اللاويين 20: 9 Lev.20.9
كُلُّ إِنْسَانٍ سَبَّ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. قَدْ سَبَّ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ. دَمُهُ عَلَيْهِ.
אִ֣ישׁ;אִ֗ישׁ יְקַלֵּ֧ל אָבִ֛יו אִמּ֖וֹ מ֣וֹת;יוּמָ֑ת אֲשֶׁ֨ר קִלֵּ֖ל אָבִ֧יו וְאִמּ֛וֹ דָּמָ֥יו בּֽוֹ
اللاويين 20: 11 Lev.20.11
وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ أَبِيهِ، فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَبِيهِ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ كِلاَهُمَا. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.
אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו גִּלָּ֑ה עֶרְוַ֥ת אָבִ֖יו מֽוֹת;יוּמְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם