דָּם (H1818) - dâm | معجم سترونغ العبري

تَكُونِينَ أُكْلَةً لِلنَّارِ. دَمُكِ يَكُونُ فِي وَسْطِ الأَرْضِ. لاَ تُذْكَرِينَ، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ.

תִּֽהְיֶה֙ לְאָכְלָ֔ה לָאֵ֤שׁ דָּמֵ֥ךְ יִהְיֶ֖ה בְּת֣וֹךְ הָאָ֑רֶץ לֹ֣א תִזָּכֵ֔רִי כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، هَلْ تَدِينُ، هَلْ تَدِينُ مَدِينَةَ الدِّمَاءِ. فَعَرِّفْهَا كُلَّ رَجَاسَاتِهَا،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְה֣וֹדַעְתָּ֔הּ כָּל תּוֹעֲבוֹתֶֽיהָ

وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: أَيَّتُهَا الْمَدِينَةُ السَّافِكَةُ الدَّمِ فِي وَسْطِهَا لِيَأْتِيَ وَقْتُهَا، الصَّانِعَةُ أَصْنَامًا لِنَفْسِهَا لِتَتَنَجَّسَ بِهَا،

וְאָמַרְתָּ֗ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה עִ֣יר שֹׁפֶ֥כֶת דָּ֛ם בְּתוֹכָ֖הּ לָב֣וֹא עִתָּ֑הּ וְעָשְׂתָ֧ה גִלּוּלִ֛ים עָלֶ֖יהָ לְטָמְאָֽה

حزقيال 22: 4 Ezk.22.4

قَدْ أَثِمْتِ بِدَمِكِ الَّذِي سَفَكْتِ، وَنَجَّسْتِ نَفْسَكِ بِأَصْنَامِكِ الَّتِي عَمِلْتِ، وَقَرَّبْتِ أَيَّامَكِ وَبَلَغْتِ سِنِيكِ، فَلِذلِكَ جَعَلْتُكِ عَارًا لِلأُمَمِ، وَسُخْرَةً لِجَمِيعِ الأَرَاضِي.

אָשַׁ֗מְתְּ בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר שָׁפַ֜כְתְּ טָמֵ֔את וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר עָשִׂית֙ וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּב֖וֹא עַד;שְׁנוֹתָ֑יִךְ עַל;כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגּוֹיִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכָל הָאֲרָצֽוֹת

حزقيال 22: 6 Ezk.22.6

هُوَذَا رُؤَسَاءُ إِسْرَائِيلَ، كُلُّ وَاحِدٍ حَسَبَ اسْتِطَاعَتِهِ، كَانُوا فِيكِ لأَجْلِ سَفْكِ الدَّمِ.

הִנֵּה֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֥ישׁ לִזְרֹע֖וֹ הָ֣יוּ בָ֑ךְ לְמַ֖עַן שְׁפָךְ דָּֽם

حزقيال 22: 9 Ezk.22.9

كَانَ فِيكِ أُنَاسٌ وُشَاةٌ لِسَفْكِ الدَّمِ، وَفِيكِ أَكَلُوا عَلَى الْجِبَالِ. فِي وَسْطِكِ عَمِلُوا رَذِيلَةً.

הָ֥יוּ בָ֖ךְ אַנְשֵׁ֥י רָכִ֛יל לְמַ֣עַן;שְׁפָךְ דָּ֑ם בָ֔ךְ אָ֣כְלוּ וְאֶל הֶֽהָרִים֙ בְתוֹכֵֽךְ עָשׂ֥וּ זִמָּ֖ה

حزقيال 22: 12 Ezk.22.12

فِيكِ أَخَذُوا الرَّشْوَةَ لِسَفْكِ الدَّمِ. أَخَذْتِ الرِّبَا وَالْمُرَابَحَةَ، وَسَلَبْتِ أَقْرِبَاءَكِ بِالظُّلْمِ، وَنَسِيتِنِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

בָ֖ךְ לָֽקְחוּ שֹׁ֥חַד לְמַ֣עַן;שְׁפָךְ דָּ֑ם לָקַ֗חַתְּ נֶ֧שֶׁךְ וְתַרְבִּ֣ית וַתְּבַצְּעִ֤י רֵעַ֙יִךְ֙ בַּעֹ֔שֶׁק וְאֹתִ֣י;שָׁכַ֔חַתְּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 22: 13 Ezk.22.13

فَهأَنَذَا قَدْ صَفَّقْتُ بِكَفِّي بِسَبَبِ خَطْفِكِ الَّذِي خَطَفْتِ، وَبِسَبَبِ دَمِكِ الَّذِي كَانَ فِي وَسْطِكِ.

וְהִנֵּה֙ הִכֵּ֣יתִי כַפִּ֔י אֶל בִּצְעֵ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית וְעַ֨ל דָּמֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בְּתוֹכֵֽךְ

حزقيال 22: 27 Ezk.22.27

رُؤَسَاؤُهَا فِي وَسْطِهَا كَذِئَابٍ خَاطِفَةٍ خَطْفًا لِسَفْكِ الدَّمِ، لإِهْلاَكِ النُّفُوسِ لاكْتِسَابِ كَسْبٍ.

שָׂרֶ֣יהָ בְקִרְבָּ֔הּ כִּזְאֵבִ֖ים טֹ֣רְפֵי טָ֑רֶף לִשְׁפָּךְ דָּם֙ לְאַבֵּ֣ד נְפָשׁ֔וֹת לְמַ֖עַן;בְּצֹ֥עַ בָּֽצַע

حزقيال 23: 37 Ezk.23.37

لأَنَّهُمَا قَدْ زَنَتَا وَفِي أَيْدِيهِمَا دَمٌ، وَزَنَتَا بِأَصْنَامِهِمَا وَأَيْضًا أَجَازَتَا بَنِيهِمَا الَّذِينَ وَلَدَتَاهُمْ لِي أَكْلاً

כִּ֣י נִאֵ֗פוּ בִּֽידֵיהֶ֔ן וְדָם֙ נִאֵ֑פוּ גִּלּֽוּלֵיהֶ֖ן וְגַ֤ם הֶעֱבִ֥ירוּ בְּנֵיהֶן֙ אֲשֶׁ֣ר יָֽלְדוּ לִ֔י לְאָכְלָֽה

حزقيال 23: 45 Ezk.23.45

وَالرِّجَالُ الصِّدِّيقُونَ هُمْ يَحْكُمُونَ عَلَيْهِمَا حُكْمَ زَانِيَةٍ وَحُكْمَ سَفَّاكَةِ الدَّمِ، لأَنَّهُمَا زَانِيَتَانِ وَفِي أَيْدِيهِمَا دَمٌ.

וַאֲנָשִׁ֣ים צַדִּיקִ֗ם הֵ֚מָּה יִשְׁפְּט֣וּ אֽוֹתְהֶ֔ם מִשְׁפַּט֙ נֹֽאֲפ֔וֹת וּמִשְׁפַּ֖ט שֹׁפְכ֣וֹת דָּ֑ם כִּ֤י;הֵ֔נָּה נֹֽאֲפֹת֙ בִּֽידֵיהֶֽן וְדָ֖ם

حزقيال 23: 45 Ezk.23.45

وَالرِّجَالُ الصِّدِّيقُونَ هُمْ يَحْكُمُونَ عَلَيْهِمَا حُكْمَ زَانِيَةٍ وَحُكْمَ سَفَّاكَةِ الدَّمِ، لأَنَّهُمَا زَانِيَتَانِ وَفِي أَيْدِيهِمَا دَمٌ.

וַאֲנָשִׁ֣ים צַדִּיקִ֗ם הֵ֚מָּה יִשְׁפְּט֣וּ אֽוֹתְהֶ֔ם מִשְׁפַּט֙ נֹֽאֲפ֔וֹת וּמִשְׁפַּ֖ט שֹׁפְכ֣וֹת דָּ֑ם כִּ֤י;הֵ֔נָּה נֹֽאֲפֹת֙ בִּֽידֵיהֶֽן וְדָ֖ם

حزقيال 24: 6 Ezk.24.6

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِمَدِينَةِ الدِّمَاءِ، الْقِدْرِ الَّتِي فِيهَا زِنْجَارُهَا، وَمَا خَرَجَ مِنْهَا زِنْجَارُهَا. أَخْرِجُوهَا قِطْعَةً قِطْعَةً. لاَ تَقَعُ عَلَيْهَا قُرْعَةٌ.

לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה אוֹי֮ עִ֣יר הַדָּמִים֒ סִ֚יר אֲשֶׁ֣ר בָ֔הּ חֶלְאָתָ֣ה לֹ֥א יָצְאָ֖ה מִמֶּ֑נָּה וְחֶ֨לְאָתָ֔הּ הוֹצִיאָ֔הּ לִנְתָחֶ֤יהָ לִנְתָחֶ֙יהָ֙ לֹא נָפַ֥ל עָלֶ֖יהָ גּוֹרָֽל

حزقيال 24: 7 Ezk.24.7

لأَنَّ دَمَهَا فِي وَسْطِهَا. قَدْ وَضَعَتْهُ عَلَى ضِحِّ الصَّخْرِ. لَمْ تُرِقْهُ عَلَى الأَرْضِ لِتُوَارَيهُ بِالتُّرَابِ.

כִּ֤י דָמָהּ֙ בְּתוֹכָ֣הּ הָיָ֔ה;שָׂמָ֑תְהוּ עַל צְחִ֥יחַ סֶ֖לַע לֹ֤א שְׁפָכַ֙תְהוּ֙ עַל הָאָ֔רֶץ לְכַסּ֥וֹת;עָלָ֖יו עָפָֽר

حزقيال 24: 8 Ezk.24.8

لِصُعُودِ الْغَضَبِ، لِتُنْقَمَ نَقْمَةً، وَضَعْتُ دَمَهَا عَلَى ضِحِّ الصَّخْرِ لِئَلاَّ يُوارَى.

לְהַעֲל֤וֹת חֵמָה֙ לִנְקֹ֣ם נָקָ֔ם נָתַ֥תִּי דָּמָ֖הּ עַל צְחִ֣יחַ סָ֑לַע לְבִלְתִּ֖י הִכָּסֽוֹת

حزقيال 24: 9 Ezk.24.9

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِمَدِينَةِ الدِّمَاءِ. إِنِّي أَنَا أُعَظِّمُ كُومَتَهَا.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה א֖וֹי עִ֣יר הַדָּמִ֑ים אֲנִ֖י אַגְדִּ֥יל הַמְּדוּרָֽה

حزقيال 28: 23 Ezk.28.23

وَأُرْسِلُ عَلَيْهَا وَبَأً وَدَمًا إِلَى أَزِقَّتِهَا، وَيُسْقَطُ الْجَرْحَى فِي وَسْطِهَا بِالسَّيْفِ الَّذِي عَلَيْهَا مِنْ كُلِّ جَانِبٍ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְשִׁלַּחְתִּי בָ֞הּ דֶּ֤בֶר וָדָם֙ בְּח֣וּצוֹתֶ֔יהָ וְנִפְלַ֤ל חָלָל֙ בְּתוֹכָ֔הּ בְּחֶ֥רֶב עָלֶ֖יהָ מִסָּבִ֑יב וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 32: 6 Ezk.32.6

وَأُسْقِي أَرْضَ فَيَضَانِكَ مِنْ دَمِكَ إِلَى الْجِبَالِ، وَتَمْتَلِئُ مِنْكَ الآفَاقُ.

וְהִשְׁקֵיתִ֨י אֶ֧רֶץ צָפָתְךָ֛ מִדָּמְךָ֖ אֶל הֶֽהָרִ֑ים יִמָּלְא֥וּן מִמֶּֽךָּ וַאֲפִקִ֖ים

حزقيال 33: 4 Ezk.33.4

وَسَمِعَ السَّامِعُ صَوْتَ الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرْ، فَجَاءَ السَّيْفُ وَأَخَذَهُ، فَدَمُهُ يَكُونُ عَلَى رَأْسِهِ.

וְשָׁמַ֨ע הַשֹּׁמֵ֜עַ ק֤וֹל הַשּׁוֹפָר֙ וְלֹ֣א נִזְהָ֔ר וַתָּ֥בוֹא חֶ֖רֶב וַתִּקָּחֵ֑הוּ דָּמ֥וֹ יִֽהְיֶֽה בְרֹאשׁ֖וֹ

حزقيال 33: 5 Ezk.33.5

سَمِعَ صَوْتَ الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرْ، فَدَمُهُ يَكُونُ عَلَى نَفْسِهِ. لَوْ تَحَذَّرَ لَخَلَّصَ نَفْسَهُ.

שָׁמַע֙ ק֨וֹל הַשּׁוֹפָ֤ר וְלֹ֣א נִזְהָ֔ר דָּמ֖וֹ יִֽהְיֶ֑ה בּ֣וֹ וְה֥וּא;נִזְהָ֖ר מִלֵּֽט נַפְשׁ֥וֹ

حزقيال 33: 6 Ezk.33.6

فَإِنْ رَأَى الرَّقِيبُ السَّيْفَ مُقْبِلاً وَلَمْ يَنْفُخْ فِي الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرِ الشَّعْبُ، فَجَاءَ السَّيْفُ وَأَخَذَ نَفْسًا مِنْهُمْ، فَهُوَ قَدْ أُخِذَ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِ الرَّقِيبِ أَطْلُبُهُ.

כִּֽי יִרְאֶ֨ה וְ֠הַצֹּפֶה הַחֶ֜רֶב בָּאָ֗ה וְלֹֽא תָקַ֤ע בַּשּׁוֹפָר֙ לֹֽא נִזְהָ֔ר וְהָעָ֣ם וַתָּב֣וֹא חֶ֔רֶב וַתִּקַּ֥ח נָ֑פֶשׁ מֵהֶ֖ם ה֚וּא נִלְקָ֔ח בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיַּֽד הַצֹּפֶ֥ה אֶדְרֹֽשׁ

حزقيال 33: 8 Ezk.33.8

إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: يَا شِرِّيرُ مَوْتًا تَمُوتُ. فَإِنْ لَمْ تَتَكَلَّمْ لِتُحَذِّرَ الشِّرِّيرَ مِنْ طَرِيقِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتُ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.

בְּאָמְרִ֣י לָרָשָׁ֗ע רָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א דִבַּ֔רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֖ע מִדַּרְכּ֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ

حزقيال 33: 25 Ezk.33.25

لِذلِكَ قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تَأْكُلُونَ بِالدَّمِ وَتَرْفَعُونَ أَعْيُنَكُمْ إِلَى أَصْنَامِكُمْ وَتَسْفِكُونَ الدَّمَ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

לָכֵן֩ אֱמֹ֨ר אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה תֹּאכֵ֛לוּ עַל;הַדָּ֧ם תִּשְׂא֥וּ וְעֵינֵכֶ֛ם אֶל גִּלּוּלֵיכֶ֖ם תִּשְׁפֹּ֑כוּ וְדָ֣ם תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 35: 6 Ezk.35.6

لِذلِكَ حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي أُهَيِّئُكَ لِلدَّمِ، وَالدَّمُ يَتْبَعُكَ. إِذْ لَمْ تَكْرَهِ الدَّمَ فَالدَّمُ يَتْبَعُكَ.

לָכֵ֣ן חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כִּֽי אֶעֶשְׂךָ֖ לְדָ֥ם וְדָ֣ם יִרְדֲּפֶ֑ךָ אִם לֹ֥א שָׂנֵ֖אתָ דָ֛ם וְדָ֥ם יִרְדֲּפֶֽךָ

حزقيال 35: 6 Ezk.35.6

لِذلِكَ حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي أُهَيِّئُكَ لِلدَّمِ، وَالدَّمُ يَتْبَعُكَ. إِذْ لَمْ تَكْرَهِ الدَّمَ فَالدَّمُ يَتْبَعُكَ.

לָכֵ֣ן חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כִּֽי אֶעֶשְׂךָ֖ לְדָ֥ם וְדָ֣ם יִרְדֲּפֶ֑ךָ אִם לֹ֥א שָׂנֵ֖אתָ דָ֛ם וְדָ֥ם יִרְדֲּפֶֽךָ

حزقيال 35: 6 Ezk.35.6

لِذلِكَ حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي أُهَيِّئُكَ لِلدَّمِ، وَالدَّمُ يَتْبَعُكَ. إِذْ لَمْ تَكْرَهِ الدَّمَ فَالدَّمُ يَتْبَعُكَ.

לָכֵ֣ן חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כִּֽי אֶעֶשְׂךָ֖ לְדָ֥ם וְדָ֣ם יִרְדֲּפֶ֑ךָ אִם לֹ֥א שָׂנֵ֖אתָ דָ֛ם וְדָ֥ם יִרְדֲּפֶֽךָ

حزقيال 35: 6 Ezk.35.6

لِذلِكَ حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنِّي أُهَيِّئُكَ لِلدَّمِ، وَالدَّمُ يَتْبَعُكَ. إِذْ لَمْ تَكْرَهِ الدَّمَ فَالدَّمُ يَتْبَعُكَ.

לָכֵ֣ן חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כִּֽי אֶעֶשְׂךָ֖ לְדָ֥ם וְדָ֣ם יִרְדֲּפֶ֑ךָ אִם לֹ֥א שָׂנֵ֖אתָ דָ֛ם וְדָ֥ם יִרְדֲּפֶֽךָ

حزقيال 36: 18 Ezk.36.18

فَسَكَبْتُ غَضَبِي عَلَيْهِمْ لأَجْلِ الدَّمِ الَّذِي سَفَكُوهُ عَلَى الأَرْضِ، وَبِأَصْنَامِهِمْ نَجَّسُوهَا.

וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ חֲמָתִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם עַל הַדָּ֖ם אֲשֶׁר שָׁפְכ֣וּ עַל הָאָ֑רֶץ וּבְגִלּוּלֵיהֶ֖ם טִמְּאֽוּהָ

حزقيال 38: 22 Ezk.38.22

وَأُعَاقِبُهُ بِالْوَبَإِ وَبِالدَّمِ، وَأُمْطِرُ عَلَيْهِ وَعَلَى جَيْشِهِ وَعَلَى الشُّعُوبِ الْكَثِيرَةِ الَّذِينَ مَعَهُ مَطَرًا جَارِفًا وَحِجَارَةَ بَرَدٍ وَنَارًا وَكِبْرِيتًا.

וְנִשְׁפַּטְתִּ֥י;אִתּ֖וֹ בְּדֶ֣בֶר וּבְדָ֑ם אַמְטִ֤יר עָלָיו֙ וְעַל אֲגַפָּ֔יו וְעַל עַמִּ֥ים רַבִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ וְגֶ֣שֶׁם שׁוֹטֵף֩ וְאַבְנֵ֨י אֶלְגָּבִ֜ישׁ אֵ֣שׁ וְגָפְרִ֗ית

حزقيال 39: 17 Ezk.39.17

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: قُلْ لِطَائِرِ كُلِّ جَنَاحٍ، وَلِكُلِّ وُحُوشِ الْبَرِّ: اجْتَمِعُوا، وَتَعَالَوْا، احْتَشِدُوا مِنْ كُلِّ جِهَةٍ، إِلَى ذَبِيحَتِي الَّتِي أَنَا ذَابِحُهَا لَكُمْ، ذَبِيحَةً عَظِيمَةً عَلَى جِبَالِ إِسْرَائِيلَ، لِتَأْكُلُوا لَحْمًا وَتَشْرَبُوا دَمًا.

וְאַתָּ֨ה בֶן אָדָ֜ם כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה אֱמֹר֩ לְצִפּ֨וֹר כָּל כָּנָ֜ף וּלְכֹ֣ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֗ה הִקָּבְצ֤וּ וָבֹ֙אוּ֙ הֵאָסְפ֣וּ מִסָּבִ֔יב עַל זִבְחִ֗י אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֜י זֹבֵ֤חַ לָכֶם֙ זֶ֣בַח גָּד֔וֹל עַ֖ל הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַאֲכַלְתֶּ֥ם בָּשָׂ֖ר וּשְׁתִ֥יתֶם דָּֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (356 آية)