אָדָם (H120) - ʼâdâm | معجم سترونغ العبري

إرميا 32: 20 Jer.32.20

الَّذِي جَعَلْتَ آيَاتٍ وَعَجَائِبَ فِي أَرْضِ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَفِي إِسْرَائِيلَ وَفِي النَّاسِ، وَجَعَلْتَ لِنَفْسِكَ اسْمًا كَهذَا الْيَوْمِ،

אֲשֶׁר שַׂ֠מְתָּ אֹת֨וֹת וּמֹפְתִ֤ים בְּאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבָֽאָדָ֑ם וַתַּעֲשֶׂה לְּךָ֥ שֵׁ֖ם הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

إرميا 32: 43 Jer.32.43

فَتُشْتَرَى الْحُقُولُ فِي هذِهِ الأَرْضِ الَّتِي تَقُولُونَ إِنَّهَا خَرِبَةٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، وَقَدْ دُفِعَتْ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.

וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה הַזֹּ֑את בָּאָ֣רֶץ אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;אֹמְרִ֗ים הִיא֙ שְׁמָמָ֥ה מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים

إرميا 33: 5 Jer.33.5

يَأْتُونَ لِيُحَارِبُوا الْكَلْدَانِيِّينَ وَيَمْلأُوهَا مِنْ جِيَفِ النَّاسِ الَّذِينَ ضَرَبْتُهُمْ بِغَضَبِي وَغَيْظِي، وَالَّذِينَ سَتَرْتُ وَجْهِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ.

בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ הַזֹּ֔את מֵהָעִ֣יר עַ֖ל כָּל רָעָתָֽם

إرميا 33: 10 Jer.33.10

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: سَيُسْمَعُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الَّذِي تَقُولُونَ إِنَّهُ خَرِبٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ الْخَرِبَةِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ سَاكِنٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ،

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יִשָּׁמַ֣ע עוֹד֮ הַזֶּה֒ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם;אֹֽמְרִ֔ים ה֔וּא חָרֵ֣ב מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה

إرميا 33: 10 Jer.33.10

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: سَيُسْمَعُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الَّذِي تَقُولُونَ إِنَّهُ خَرِبٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ الْخَرِبَةِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ سَاكِنٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ،

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יִשָּׁמַ֣ע עוֹד֮ הַזֶּה֒ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם;אֹֽמְרִ֔ים ה֔וּא חָרֵ֣ב מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה

إرميا 33: 12 Jer.33.12

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: سَيَكُونُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الْخَرِبِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ وَفِي كُلِّ مُدُنِهِ، مَسْكَنُ الرُّعَاةِ الْمُرْبِضِينَ الْغَنَمَ.

כֹּֽה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ יִֽהְיֶ֣ה ע֞וֹד הַזֶּ֗ה בַּמָּק֣וֹם הֶחָרֵ֛ב מֵֽאֵין אָדָ֥ם וְעַד בְּהֵמָ֖ה וּבְכָל עָרָ֑יו נְוֵ֣ה רֹעִ֔ים מַרְבִּצִ֖ים צֹֽאן

إرميا 36: 29 Jer.36.29

وَقُلْ لِيَهُويَاقِيمَ مَلِكِ يَهُوذَا: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَنْتَ قَدْ أَحْرَقْتَ ذلِكَ الدَّرْجَ قَائِلاً: لِمَاذَا كَتَبْتَ فِيهِ قَائِلاً: مَجِيئًا يَجِيءُ مَلِكُ بَابِلَ وَيُهْلِكُ هذِهِ الأَرْضَ، وَيُلاَشِي مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ.

תֹּאמַ֔ר וְעַל;יְהוֹיָקִ֤ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אַ֠תָּה שָׂרַ֜פְתָּ הַזֹּאת֙ הַמְּגִלָּ֤ה לֵאמֹ֔ר מַדּוּעַ֩ כָּתַ֨בְתָּ עָלֶ֜יהָ לֵאמֹ֗ר בֹּֽא יָב֤וֹא מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ וְהִשְׁחִית֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ וְהִשְׁבִּ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה

إرميا 47: 2 Jer.47.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا مِيَاهٌ تَصْعَدُ مِنَ الشِّمَالِ وَتَكُونُ سَيْلاً جَارِفًا، فَتُغَشِّي الأَرْضَ وَمِلأَهَا، الْمَدِينَةَ وَالسَّاكِنِينَ فِيهَا، فَيَصْرُخُ النَّاسُ، وَيُوَلْوِلُ كُلُّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

إرميا 49: 15 Jer.49.15

لأَنِّي هَا قَدْ جَعَلْتُكَ صَغِيرًا بَيْنَ الشُّعُوبِ، وَمُحْتَقَرًا بَيْنَ النَّاسِ.

כִּֽי הִנֵּ֥ה נְתַתִּ֖יךָ קָטֹ֛ן בַּגּוֹיִ֑ם בָּז֖וּי בָּאָדָֽם

إرميا 49: 18 Jer.49.18

كَانْقِلاَبِ سَدُومَ وَعَمُورَةَ وَمُجَاوَرَاتِهِمَا، يَقُولُ الرَّبُّ، لاَ يَسْكُنُ هُنَاكَ إِنْسَانٌ وَلاَ يَتَغَرَّبُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

כְּֽמַהְפֵּכַ֞ת סְדֹ֧ם וַעֲמֹרָ֛ה וּשְׁכֵנֶ֖יהָ אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹֽא יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן אָדָֽם

إرميا 49: 33 Jer.49.33

وَتَكُونُ حَاصُورُ مَسْكَنَ بَنَاتِ آوَى، وَخَرِبَةً إِلَى الأَبَدِ. لاَ يَسْكُنُ هُنَاكَ إِنْسَانٌ، وَلاَ يَتَغَرَّبُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

וְהָיְתָ֨ה חָצ֜וֹר לִמְע֥וֹן תַּנִּ֛ים שְׁמָמָ֖ה עַד עוֹלָ֑ם לֹֽא יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן אָדָֽם

إرميا 50: 3 Jer.50.3

لأَنَّهُ قَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهَا أُمَّةٌ مِنَ الشِّمَالِ هِيَ تَجْعَلُ أَرْضَهَا خَرِبَةً فَلاَ يَكُونُ فِيهَا سَاكِنٌ. مِنْ إِنْسَانٍ إِلَى حَيَوَانٍ هَرَبُوا وَذَهَبُوا.

כִּ֣י עָלָה֩ עָלֶ֨יהָ גּ֜וֹי מִצָּפ֗וֹן הֽוּא יָשִׁ֤ית אַרְצָהּ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְלֹֽא יִהְיֶ֥ה בָּ֑הּ יוֹשֵׁ֖ב מֵאָדָ֥ם וְעַד בְּהֵמָ֖ה נָ֥דוּ הָלָֽכוּ

إرميا 50: 40 Jer.50.40

كَقَلْبِ اللهِ سَدُومَ وَعَمُورَةَ وَمُجَاوَرَاتِهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، لاَ يَسْكُنُ هُنَاكَ إِنْسَانٌ، وَلاَ يَتَغَرَّبُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

כְּמַהְפֵּכַ֨ת אֱלֹהִ֜ים סְדֹ֧ם עֲמֹרָ֛ה שְׁכֵנֶ֖יהָ נְאֻם יְהוָ֑ה לֹֽא יֵשֵׁ֥ב שָׁם֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָג֥וּר בָּ֖הּ בֶּן אָדָֽם

إرميا 51: 14 Jer.51.14

قَدْ حَلَفَ رَبُّ الْجُنُودِ بِنَفْسِهِ: إِنِّي لأَمْلأَنَّكِ أُنَاسًا كَالْغَوْغَاءِ، فَيَرْفَعُونَ عَلَيْكِ جَلَبَةً.

נִשְׁבַּ֛ע יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת בְּנַפְשׁ֑וֹ כִּ֣י;אִם מִלֵּאתִ֤יךְ אָדָם֙ כַּיֶּ֔לֶק וְעָנ֥וּ עָלַ֖יִךְ הֵידָֽד

إرميا 51: 17 Jer.51.17

بَلُدَ كُلُّ إِنْسَانٍ بِمَعْرِفَتِهِ. خَزِيَ كُلُّ صَائِغٍ مِنَ التِّمْثَالِ لأَنَّ مَسْبُوكَهُ كَذِبٌ وَلاَ رُوحٌ فِيهِ.

נִבְעַ֤ר כָּל אָדָם֙ מִדַּ֔עַת הֹבִ֥ישׁ כָּל צֹרֵ֖ף מִפָּ֑סֶל כִּ֛י נִסְכּ֖וֹ שֶׁ֥קֶר וְלֹא ר֥וּחַ בָּֽם

إرميا 51: 43 Jer.51.43

صَارَتْ مُدُنُهَا خَرَابًا، أَرْضًا نَاشِفَةً وَقَفْرًا، أَرْضًا لاَ يَسْكُنُ فِيهَا إِنْسَانٌ وَلاَ يَعْبُرُ فِيهَا ابْنُ آدَمَ.

הָי֤וּ עָרֶ֙יהָ֙ לְשַׁמָּ֔ה אֶ֖רֶץ צִיָּ֣ה וַעֲרָבָ֑ה אֶ֗רֶץ לֹֽא יֵשֵׁ֤ב בָּהֵן֙ כָּל;אִ֔ישׁ וְלֹֽא יַעֲבֹ֥ר בָּהֵ֖ן בֶּן אָדָֽם

إرميا 51: 62 Jer.51.62

فَقُلْ: أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ تَكَلَّمْتَ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ لِتَقْرِضَهُ حَتَّى لاَ يَكُونَ فِيهِ سَاكِنٌ مِنَ النَّاسِ إِلَى الْبَهَائِمِ، بَلْ يَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

וְאָמַרְתָּ֗ אַתָּ֨ה יְהוָה֙ דִבַּ֜רְתָּ אֶל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם לְהַכְרִית֔וֹ לְבִלְתִּ֤י הֱיֽוֹת בּוֹ֙ יוֹשֵׁ֔ב לְמֵאָדָ֖ם וְעַד בְּהֵמָ֑ה כִּֽי תִּֽהְיֶֽה שִׁמְמ֥וֹת עוֹלָ֖ם

مراثي إرميا 3: 36 Lam.3.36

أَنْ يَقْلِبَ الإِنْسَانَ فِي دَعْوَاهُ. السَّيِّدُ لاَ يَرَى.

לְעַוֵּ֤ת אָדָם֙ בְּרִיב֔וֹ אֲדֹנָ֖י לֹ֥א רָאָֽה

مراثي إرميا 3: 39 Lam.3.39

لِمَاذَا يَشْتَكِي الإِنْسَانُ الْحَيُّ، الرَّجُلُ مِنْ قِصَاصِ خَطَايَاهُ.

מַה יִּתְאוֹנֵן֙ אָדָ֣ם חָ֔י גֶּ֖בֶר עַל חֲטָאָֽיו

حزقيال 1: 5 Ezk.1.5

وَمِنْ وَسْطِهَا شِبْهُ أَرْبَعَةِ حَيَوَانَاتٍ. وَهذَا مَنْظَرُهَا: لَهَا شِبْهُ إِنْسَانٍ.

וּמִ֨תּוֹכָ֔הּ דְּמ֖וּת אַרְבַּ֣ע חַיּ֑וֹת וְזֶה֙ מַרְאֵֽיהֶ֔ן לָהֵֽנָּה דְּמ֥וּת אָדָ֖ם

حزقيال 1: 8 Ezk.1.8

وَأَيْدِي إِنْسَانٍ تَحْتَ أَجْنِحَتِهَا عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. وَوُجُوهُهَا وَأَجْنِحَتُهَا لِجَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ.

וִידֵ֣י אָדָ֗ם מִתַּ֙חַת֙ כַּנְפֵיהֶ֔ם עַ֖ל רִבְעֵיהֶ֑ם אַרְבַּ֣עַת וּפְנֵיהֶ֥ם וְכַנְפֵיהֶ֖ם לְאַרְבַּעְתָּֽם

حزقيال 1: 10 Ezk.1.10

أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.

וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן

حزقيال 1: 26 Ezk.1.26

وَفَوْقَ الْمُقَبَّبِ الَّذِي عَلَى رُؤُوسِهَا شِبْهُ عَرْشٍ كَمَنْظَرِ حَجَرِ الْعَقِيقِ الأَزْرَقِ، وَعَلَى شِبْهِ الْعَرْشِ شِبْهٌ كَمَنْظَرِ إِنْسَانٍ عَلَيْهِ مِنْ فَوْقُ.

וּמִמַּ֗עַל לָרָקִ֙יעַ֙ אֲשֶׁ֣ר עַל רֹאשָׁ֔ם דְּמ֣וּת כִּסֵּ֑א כְּמַרְאֵ֥ה אֶֽבֶן סַפִּ֖יר וְעַל֙ דְּמ֣וּת הַכִּסֵּ֔א דְּמ֞וּת כְּמַרְאֵ֥ה אָדָ֛ם עָלָ֖יו מִלְמָֽעְלָה

حزقيال 2: 1 Ezk.2.1

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، قُمْ عَلَى قَدَمَيْكَ فَأَتَكَلَّمَ مَعَكَ.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָם֙ עֲמֹ֣ד עַל רַגְלֶ֔יךָ וַאֲדַבֵּ֖ר אֹתָֽךְ

حزقيال 2: 3 Ezk.2.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 2: 6 Ezk.2.6

أَمَّا أَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَلاَ تَخَفْ مِنْهُمْ، وَمِنْ كَلاَمِهِمْ لاَ تَخَفْ، لأَنَّهُمْ قَرِيسٌ وَسُلاَّءٌ لَدَيْكَ، وَأَنْتَ سَاكِنٌ بَيْنَ الْعَقَارِبِ. مِنْ كَلاَمِهِمْ لاَ تَخَفْ وَمِنْ وُجُوهِهِمْ لاَ تَرْتَعِبْ، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָ֠דָם אַל תִּירָ֨א מֵהֶ֜ם וּמִדִּבְרֵיהֶ֣ם אַל תִּירָ֗א כִּ֣י סָרָבִ֤ים וְסַלּוֹנִים֙ אוֹתָ֔ךְ אַתָּ֣ה יוֹשֵׁ֑ב וְאֶל עַקְרַבִּ֖ים מִדִּבְרֵיהֶ֤ם אַל תִּירָא֙ וּמִפְּנֵיהֶ֣ם אַל תֵּחָ֔ת כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י

حزقيال 2: 8 Ezk.2.8

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَاسْمَعْ مَا أَنَا مُكَلِّمُكَ بِهِ. لاَ تَكُنْ مُتَمَرِّدًا كَالْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ. افْتَحْ فَمَكَ وَكُلْ مَا أَنَا مُعْطِيكَهُ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֲשֶׁר אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר;אֵלֶ֔יךָ אַל תְּהִי מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֲשֶׁר אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן;אֵלֶֽיךָ

حزقيال 3: 1 Ezk.3.1

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، كُلْ مَا تَجِدُهُ. كُلْ هذَا الدَّرْجَ، وَاذْهَبْ كَلِّمْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם אֲשֶׁר תִּמְצָ֖א אֱכ֑וֹל;אֱכוֹל֙ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה וְלֵ֥ךְ דַּבֵּ֖ר בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 3: 3 Ezk.3.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَطْعِمْ بَطْنَكَ وَامْلأْ جَوْفَكَ مِنْ هذَا الدَّرْجِ الَّذِي أَنَا مُعْطِيكَهُ. فَأَكَلْتُهُ فَصَارَ فِي فَمِي كَالْعَسَلِ حَلاَوَةً.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ תַֽאֲכֵל֙ בִּטְנְךָ֤ תְמַלֵּ֔א וּמֵעֶ֣יךָ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֣ן;אֵלֶ֑יךָ וָאֹ֣כְלָ֔ה וַתְּהִ֥י בְּפִ֖י כִּדְבַ֥שׁ לְמָתֽוֹק

حزقيال 3: 4 Ezk.3.4

فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، اذْهَبِ امْضِ إِلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَكَلِّمْهُمْ بِكَلاَمِي.

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֗ם לֶךְ בֹּא֙ אֶל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶֽם בִדְבָרַ֖י

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (543 آية)