المعنى المختصر للكلمة
shammâh:
ruin
اللفظ الأصلي
שַׁמָּה
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
shammâh
(sham-maw)
تكرار الورود في الكتاب
39
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
ruin
2
by implication, consternation
الإنجليزية — KJV Translation Tags
astonishment
desolate(-ion)
waste
wonderful thing
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לְשַׁמָּ֔ה (10×)
לְשַׁמָּ֣ה (7×)
לְשַׁמָּ֛ה (3×)
לְשַׁמָּ֖ה (3×)
לְשַׁמָּ֗ה (2×)
לְשַׁמָּ֑ה (2×)
וּלְשַׁמָּה֙ (2×)
שַׁמָּה֙ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (39 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التثنية 28: 37
Deu.28.37
وَتَكُونُ دَهَشًا وَمَثَلاً وَهُزْأَةً فِي جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ يَسُوقُكَ الرَّبُّ إِلَيْهِمْ.
וְהָיִ֣יתָ לְשַׁמָּ֔ה לְמָשָׁ֖ל וְלִשְׁנִינָ֑ה בְּכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁר יְנַהֶגְךָ֥ יְהוָ֖ה שָֽׁמָּה
الملوك الثاني 22: 19
2Ki.22.19
مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدْ رَقَّ قَلْبُكَ وَتَوَاضَعْتَ أَمَامَ الرَّبِّ حِينَ سَمِعْتَ مَا تَكَلَّمْتُ بِهِ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ وَعَلَى سُكَّانِهِ أَنَّهُمْ يَصِيرُونَ دَهَشًا وَلَعْنَةً، وَمَزَّقْتَ ثِيَابَكَ وَبَكَيْتَ أَمَامِي. قَدْ سَمِعْتُ أَنَا أَيْضًا، يَقُولُ الرَّبُّ.
יַ֠עַן רַךְ לְבָ֨בְךָ֜ וַתִּכָּנַ֣ע מִפְּנֵ֣י יְהוָ֗ה בְּֽשָׁמְעֲךָ֡ אֲשֶׁ֣ר דִּבַּרְתִּי֩ עַל הַזֶּ֜ה הַמָּק֨וֹם וְעַל יֹשְׁבָ֗יו לִהְי֤וֹת לְשַׁמָּה֙ וְלִקְלָלָ֔ה וַתִּקְרַע֙ בְּגָדֶ֔יךָ וַתִּבְכֶּ֖ה לְפָנָ֑י שָׁמַ֖עְתִּי אָנֹכִ֛י וְגַ֧ם נְאֻם יְהוָֽה
أخبار الأيام الثاني 29: 8
2Ch.29.8
فَكَانَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ، وَأَسْلَمَهُمْ لِلْقَلَقِ وَالدَّهْشِ وَالصَّفِيرِ كَمَا أَنْتُمْ رَاؤُونَ بِأَعْيُنِكُمْ.
וַיְהִי֙ קֶ֣צֶף יְהוָ֔ה עַל יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָ֑ם וַיִּתְּנֵ֤ם לְזַֽעֲוָה֙ לְשַׁמָּ֣ה וְלִשְׁרֵקָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר אַתֶּ֥ם רֹאִ֖ים בְּעֵינֵיכֶֽם
أخبار الأيام الثاني 30: 7
2Ch.30.7
وَلاَ تَكُونُوا كَآبَائِكُمْ وَكَإِخْوَتِكُمُ الَّذِينَ خَانُوا الرَّبَّ إِلهَ آبَائِهِمْ فَجَعَلَهُمْ دَهْشَةً كَمَا أَنْتُمْ تَرَوْنَ.
וְאַל תִּֽהְי֗וּ כַּאֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְכַ֣אֲחֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲל֔וּ בַּיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם וַיִּתְּנֵ֣ם לְשַׁמָּ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר אַתֶּ֥ם רֹאִֽים
المزامير 46: 8
Psa.46.8
هَلُمُّوا انْظُرُوا أَعْمَالَ اللهِ، كَيْفَ جَعَلَ خِرَبًا فِي الأَرْضِ.
לְֽכוּ חֲ֭זוּ מִפְעֲל֣וֹת יְהוָ֑ה אֲשֶׁר שָׂ֖ם שַׁמּ֣וֹת בָּאָֽרֶץ
المزامير 73: 19
Psa.73.19
كَيْفَ صَارُوا لِلْخَرَابِ بَغْتَةً. اضْمَحَلُّوا، فَنُوا مِنَ الدَّوَاهِي.
אֵ֤יךְ הָי֣וּ לְשַׁמָּ֣ה כְרָ֑גַע סָ֥פוּ תַ֝֗מּוּ מִן בַּלָּהֽוֹת
إشعياء 5: 9
Isa.5.9
فِي أُذُنَيَّ رَبُّ الْجُنُودِ: أَلاَ إِنَّ بُيُوتًا كَثِيرَةً تَصِيرُ خَرَابًا. كَبِيرَةً وَحَسَنَةً بِلاَ سَاكِنٍ.
בְּאָזְנָ֖י יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת לֹ֞א אִם בָּתִּ֤ים רַבִּים֙ יִֽהְי֔וּ לְשַׁמָּ֣ה גְּדֹלִ֥ים וְטוֹבִ֖ים מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב
إشعياء 13: 9
Isa.13.9
هُوَذَا يَوْمُ الرَّبِّ قَادِمٌ، قَاسِيًا بِسَخَطٍ وَحُمُوِّ غَضَبٍ، لِيَجْعَلَ الأَرْضَ خَرَابًا وَيُبِيدَ مِنْهَا خُطَاتَهَا.
הִנֵּ֤ה יוֹם יְהוָה֙ בָּ֔א אַכְזָרִ֥י וְעֶבְרָ֖ה וַחֲר֣וֹן אָ֑ף לָשׂ֤וּם הָאָ֙רֶץ֙ לְשַׁמָּ֔ה יַשְׁמִ֥יד מִמֶּֽנָּה וְחַטָּאֶ֖יהָ
إشعياء 24: 12
Isa.24.12
اَلْبَاقِي فِي الْمَدِينَةِ خَرَابٌ، وَضُرِبَ الْبَابُ رَدْمًا.
נִשְׁאַ֥ר בָּעִ֖יר שַׁמָּ֑ה יֻכַּת שָֽׁעַר וּשְׁאִיָּ֖ה
إرميا 2: 15
Jer.2.15
زَمْجَرَتْ عَلَيْهِ الأَشْبَالُ. أَطْلَقَتْ صَوْتَهَا وَجَعَلَتْ أَرْضَهُ خَرِبَةً. أُحْرِقَتْ مُدُنُهُ فَلاَ سَاكِنَ.
יִשְׁאֲג֣וּ עָלָיו֙ כְפִרִ֔ים נָתְנ֖וּ קוֹלָ֑ם וַיָּשִׁ֤יתוּ אַרְצוֹ֙ לְשַׁמָּ֔ה נִצְּת֖וּ עָרָ֥יו מִבְּלִ֥י יֹשֵֽׁב
إرميا 4: 7
Jer.4.7
قَدْ صَعِدَ الأَسَدُ مِنْ غَابَتِهِ، وَزَحَفَ مُهْلِكُ الأُمَمِ. خَرَجَ مِنْ مَكَانِهِ لِيَجْعَلَ أَرْضَكِ خَرَابًا. تُخْرَبُ مُدُنُكِ فَلاَ سَاكِنَ.
עָלָ֤ה אַרְיֵה֙ מִֽסֻּבְּכ֔וֹ נָסַ֖ע וּמַשְׁחִ֣ית גּוֹיִ֔ם יָצָ֣א מִמְּקֹמ֑וֹ לָשׂ֤וּם אַרְצֵךְ֙ לְשַׁמָּ֔ה תִּצֶּ֖ינָה עָרַ֥יִךְ מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב
إرميا 5: 30
Jer.5.30
صَارَ فِي الأَرْضِ دَهَشٌ وَقَشْعَرِيرَةٌ.
נִהְיְתָ֖ה בָּאָֽרֶץ שַׁמָּה֙ וְשַׁ֣עֲרוּרָ֔ה
إرميا 8: 21
Jer.8.21
مِنْ أَجْلِ سَحْقِ بِنْتِ شَعْبِي انْسَحَقْتُ. حَزِنْتُ. أَخَذَتْنِي دَهْشَةٌ.
עַל שֶׁ֥בֶר בַּת עַמִּ֖י הָשְׁבָּ֑רְתִּי קָדַ֕רְתִּי הֶחֱזִקָֽתְנִי שַׁמָּ֖ה
إرميا 18: 16
Jer.18.16
لِتُجْعَلْ أَرْضُهُمْ خَرَابًا وَصَفِيرًا أَبَدِيًّا. كُلُّ مَارّ فِيهَا يَدْهَشُ وَيَنْغِضُ رَأْسَهُ.
לָשׂ֥וּם אַרְצָ֛ם לְשַׁמָּ֖ה שְׁרִיק֣וֹת עוֹלָ֑ם כֹּ֚ל עוֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשֹּׁ֖ם וְיָנִ֥יד בְּרֹאשֽׁוֹ
إرميا 19: 8
Jer.19.8
وَأَجْعَلُ هذِهِ الْمَدِينَةَ لِلدَّهَشِ وَالصَّفِيرِ. كُلُّ عَابِرٍ بِهَا يَدْهَشُ وَيَصْفِرُ مِنْ أَجْلِ كُلِّ ضَرَبَاتِهَا.
וְשַׂמְתִּי֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר לְשַׁמָּ֖ה וְלִשְׁרֵקָ֑ה כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל כָּל מַכֹּתֶֽהָ
إرميا 25: 9
Jer.25.9
هأَنَذَا أُرْسِلُ فَآخُذُ كُلَّ عَشَائِرِ الشِّمَالِ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَإِلَى نَبُوخَذْرَاصَّرَ عَبْدِي مَلِكِ بَابِلَ، وَآتِي بِهِمْ عَلَى هذِهِ الأَرْضِ وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِهَا وَعَلَى كُلِّ هذِهِ الشُّعُوبِ حَوَالَيْهَا، فَأُحَرِّمُهُمْ وَأَجْعَلُهُمْ دَهَشًا وَصَفِيرًا وَخِرَبًا أَبَدِيَّةً.
הִנְנִ֣י שֹׁלֵ֡חַ וְלָקַחְתִּי֩ כָּל מִשְׁפְּח֨וֹת צָפ֜וֹן נְאֻם יְהוָ֗ה וְאֶל נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר עַבְדִּי֒ מֶֽלֶךְ בָּבֶל֮ וַהֲבִ֨אֹתִ֜ים עַל הַזֹּאת֙ הָאָ֤רֶץ וְעַל יֹ֣שְׁבֶ֔יהָ וְעַ֛ל כָּל הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם סָבִ֑יב וְהַ֣חֲרַמְתִּ֔ים וְשַׂמְתִּים֙ לְשַׁמָּ֣ה וְלִשְׁרֵקָ֔ה וּלְחָרְב֖וֹת עוֹלָֽם
إرميا 25: 11
Jer.25.11
وَتَصِيرُ كُلُّ هذِهِ الأَرْضِ خَرَابًا وَدَهَشًا، وَتَخْدِمُ هذِهِ الشُّعُوبُ مَلِكَ بَابِلَ سَبْعِينَ سَنَةً.
וְהָֽיְתָה֙ כָּל הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ לְחָרְבָּ֖ה לְשַׁמָּ֑ה וְעָ֨בְד֜וּ הָאֵ֛לֶּה הַגּוֹיִ֥ם מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה
إرميا 25: 18
Jer.25.18
أُورُشَلِيمَ وَمُدُنَ يَهُوذَا وَمُلُوكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا، لِجَعْلِهَا خَرَابًا وَدَهَشًا وَصَفِيرًا وَلَعْنَةً كَهذَا الْيَوْمِ.
יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה מְלָכֶ֖יהָ שָׂרֶ֑יהָ לָתֵ֨ת;אֹתָ֜ם לְחָרְבָּ֧ה לְשַׁמָּ֛ה לִשְׁרֵקָ֥ה וְלִקְלָלָ֖ה הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם
إرميا 25: 38
Jer.25.38
تَرَكَ كَشِبْل عِيصَهُ، لأَنَّ أَرْضَهُمْ صَارَتْ خَرَابًا مِنْ أَجْلِ الظَّالِمِ وَمِنْ أَجْلِ حُمُوِّ غَضَبِهِ.
עָזַ֥ב כַּכְּפִ֖יר סֻכּ֑וֹ כִּֽי אַרְצָם֙ הָיְתָ֤ה לְשַׁמָּ֔ה מִפְּנֵי֙ הַיּוֹנָ֔ה וּמִפְּנֵ֖י חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ
إرميا 29: 18
Jer.29.18
وَأُلْحِقُهُمْ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، وَأَجْعَلُهُمْ قَلَقًا لِكُلِّ مَمَالِكِ الأَرْضِ، حِلْفًا وَدَهَشًا وَصَفِيرًا وَعَارًا فِي جَمِيعِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهِمْ،
וְרָֽדַפְתִּי֙;אַֽחֲרֵיהֶ֔ם בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר וּנְתַתִּ֨ים לְזַעֲוָ֜ה לְכֹ֣ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֗רֶץ לְאָלָ֤ה וּלְשַׁמָּה֙ וְלִשְׁרֵקָ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה בְּכָל הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר הִדַּחְתִּ֥ים שָֽׁם
إرميا 42: 18
Jer.42.18
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: كَمَا انْسَكَبَ غَضَبِي وَغَيْظِي عَلَى سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ، هكَذَا يَنْسَكِبُ غَيْظِي عَلَيْكُمْ عِنْدَ دُخُولِكُمْ إِلَى مِصْرَ، فَتَصِيرُونَ حَلَفًا وَدَهَشًا وَلَعْنَةً وَعَارًا، وَلاَ تَرَوْنَ بَعْدُ هذَا الْمَوْضِعَ.
כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֮ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ כַּאֲשֶׁר֩ נִתַּ֨ךְ אַפִּ֜י וַחֲמָתִ֗י עַל יֹֽשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם כֵּ֣ן תִּתַּ֤ךְ חֲמָתִי֙ עֲלֵיכֶ֔ם בְּבֹאֲכֶ֖ם מִצְרָ֑יִם וִהְיִיתֶ֞ם לְאָלָ֤ה וּלְשַׁמָּה֙ וְלִקְלָלָ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה וְלֹֽא תִרְא֣וּ ע֔וֹד הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם
إرميا 44: 12
Jer.44.12
وَآخُذُ بَقِيَّةَ يَهُوذَا الَّذِينَ جَعَلُوا وُجُوهَهُمْ لِلدُّخُولِ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ لِيَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ، فَيَفْنَوْنَ كُلُّهُمْ فِي أَرْضِ مِصْرَ. يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ وَبِالْجُوعِ. يَفْنَوْنَ مِنَ الصَّغِيرِ إِلَى الْكَبِيرِ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ. يَمُوتُونَ وَيَصِيرُونَ حَلْفًا وَدَهَشًا وَلَعْنَةً وَعَارًا.
וְלָקַחְתִּ֞י שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁר שָׂ֨מוּ פְנֵיהֶ֜ם לָב֣וֹא אֶֽרֶץ מִצְרַיִם֮ לָג֣וּר שָׁם֒ וְתַ֨מּוּ כֹ֜ל בְּאֶ֧רֶץ מִצְרַ֣יִם יִפֹּ֗לוּ בַּחֶ֤רֶב בָּֽרָעָב֙ יִתַּ֔מּוּ מִקָּטֹן֙ וְעַד גָּד֔וֹל בַּחֶ֥רֶב וּבָרָעָ֖ב יָמֻ֑תוּ וְהָיוּ֙ לְאָלָ֣ה לְשַׁמָּ֔ה וְלִקְלָלָ֖ה וּלְחֶרְפָּֽה
إرميا 44: 22
Jer.44.22
وَلَمْ يَسْتَطِعِ الرَّبُّ أَنْ يَحْتَمِلَ بَعْدُ مِنْ أَجْلِ شَرِّ أَعْمَالِكُمْ، مِنْ أَجْلِ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي فَعَلْتُمْ، فَصَارَتْ أَرْضُكُمْ خَرِبَةً وَدَهَشًا وَلَعْنَةً بِلاَ سَاكِنٍ كَهذَا الْيَوْمِ.
וְלֹֽא יוּכַל֩ יְהוָ֨ה לָשֵׂ֗את ע֜וֹד מִפְּנֵי֙ רֹ֣עַ מַעַלְלֵיכֶ֔ם מִפְּנֵ֥י הַתּוֹעֵבֹ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲשִׂיתֶ֑ם וַתְּהִ֣י אַ֠רְצְכֶם לְחָרְבָּ֨ה וּלְשַׁמָּ֧ה וְלִקְלָלָ֛ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב הַזֶּֽה כְּהַיּ֥וֹם
إرميا 46: 19
Jer.46.19
اِصْنَعِي لِنَفْسِكِ أُهْبَةَ جَلاَءٍ أَيَّتُهَا الْبِنْتُ السَّاكِنَةُ مِصْرَ، لأَنَّ نُوفَ تَصِيرُ خَرِبَةً وَتُحْرَقُ فَلاَ سَاكِنَ.
עֲשִׂ֣י לָ֔ךְ כְּלֵ֤י גוֹלָה֙ בַּת יוֹשֶׁ֖בֶת מִצְרָ֑יִם כִּֽי נֹף֙ תִֽהְיֶ֔ה לְשַׁמָּ֣ה וְנִצְּתָ֖ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב
إرميا 48: 9
Jer.48.9
أَعْطُوا مُوآبَ جَنَاحًا لأَنَّهَا تَخْرُجُ طَائِرَةً وَتَصِيرُ مُدُنُهَا خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ فِيهَا.
תְּנוּ לְמוֹאָ֔ב צִ֣יץ כִּ֥י תֵּצֵ֑א נָצֹ֖א תִֽהְיֶ֔ינָה וְעָרֶ֙יהָ֙ לְשַׁמָּ֣ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב בָּהֵֽן
إرميا 49: 13
Jer.49.13
لأَنِّي بِذَاتِي حَلَفْتُ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّ بُصْرَةَ تَكُونُ دَهَشًا وَعَارًا وَخَرَابًا وَلَعْنَةً، وَكُلَُّ مُدُنِهَا تَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.
כִּ֣י בִ֤י נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּֽי בָצְרָ֑ה תִּֽהְיֶ֣ה לְשַׁמָּ֧ה לְחֶרְפָּ֛ה לְחֹ֥רֶב וְלִקְלָלָ֖ה וְכָל עָרֶ֥יהָ תִהְיֶ֖ינָה לְחָרְב֥וֹת עוֹלָֽם
إرميا 49: 17
Jer.49.17
وَتَصِيرُ أَدُومُ عَجَبًا. كُلُّ مَارّ بِهَا يَتَعَجَّبُ وَيَصْفِرُ بِسَبَبِ كُلِّ ضَرَبَاتِهَا.
וְהָיְתָ֥ה אֱד֖וֹם לְשַׁמָּ֑ה כֹּ֚ל עֹבֵ֣ר עָלֶ֔יהָ יִשֹּׁ֥ם וְיִשְׁרֹ֖ק עַל כָּל מַכּוֹתֶֽהָ
إرميا 50: 3
Jer.50.3
لأَنَّهُ قَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهَا أُمَّةٌ مِنَ الشِّمَالِ هِيَ تَجْعَلُ أَرْضَهَا خَرِبَةً فَلاَ يَكُونُ فِيهَا سَاكِنٌ. مِنْ إِنْسَانٍ إِلَى حَيَوَانٍ هَرَبُوا وَذَهَبُوا.
כִּ֣י עָלָה֩ עָלֶ֨יהָ גּ֜וֹי מִצָּפ֗וֹן הֽוּא יָשִׁ֤ית אַרְצָהּ֙ לְשַׁמָּ֔ה וְלֹֽא יִהְיֶ֥ה בָּ֑הּ יוֹשֵׁ֖ב מֵאָדָ֥ם וְעַד בְּהֵמָ֖ה נָ֥דוּ הָלָֽכוּ
إرميا 50: 23
Jer.50.23
كَيْفَ قُطِعَتْ وَتَحَطَّمَتْ مِطْرَقَةُ كُلِّ الأَرْضِ. كَيْفَ صَارَتْ بَابِلُ خَرِبَةً بَيْنَ الشُّعُوبِ.
אֵ֤יךְ נִגְדַּע֙ וַיִּשָּׁבֵ֔ר פַּטִּ֖ישׁ כָּל הָאָ֑רֶץ אֵ֣יךְ הָיְתָ֧ה בָּבֶ֖ל לְשַׁמָּ֛ה בַּגּוֹיִֽם
إرميا 51: 29
Jer.51.29
فَتَرْتَجِفَ الأَرْضُ وَتَتَوَجَّعَ، لأَنَّ أَفْكَارَ الرَّبِّ تَقُومُ عَلَى بَابِلَ، لِيَجْعَلَ أَرْضَ بَابِلَ خَرَابًا بِلاَ سَاكِنٍ.
וַתִּרְעַ֥שׁ הָאָ֖רֶץ וַתָּחֹ֑ל כִּ֣י מַחְשְׁב֣וֹת יְהוָ֔ה קָ֤מָה עַל בָּבֶל֙ לָשׂ֞וּם אֶ֧רֶץ בָּבֶ֛ל לְשַׁמָּ֖ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵֽׁב