المعنى المختصر للكلمة
maan:
properly, heed, i.e. purpose
اللفظ الأصلي
מַעַן
نوع الكلمة
prt
طريقة النطق
maan
(mah-an)
تكرار الورود في الكتاب
268
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, heed, i.e. purpose
2
used only adverbially, on account of (as a motive or an aim), teleologically, in order that
الإنجليزية — KJV Translation Tags
because of
to the end (intent) that
for (to,... 's sake)
[phrase] lest
that
to
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לְמַ֣עַן (52×)
לְמַ֥עַן (22×)
לְמַ֙עַן֙ (20×)
לְמַ֖עַן (20×)
לְמַ֨עַן (18×)
לְמַ֤עַן (16×)
לְמַ֗עַן (10×)
לְמַעַן֩ (9×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (268 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 23: 21
Ezk.23.21
وَافْتَقَدْتِ رَذِيلَةَ صِبَاكِ بِزَغْزَغَةِ الْمِصْرِيِّينَ تَرَائِبَكِ لأَجْلِ ثَدْيِ صِبَاكِ.
וַֽתִּפְקְדִ֔י זִמַּ֣ת נְעוּרָ֑יִךְ בַּעְשׂ֤וֹת מִמִּצְרַ֙יִם֙ דַּדַּ֔יִךְ לְמַ֖עַן שְׁדֵ֥י נְעוּרָֽיִךְ
حزقيال 24: 11
Ezk.24.11
ثُمَّ ضَعْهَا فَارِغَةً عَلَى الْجَمْرِ لِيَحْمَى نُحَاسُهَا وَيُحْرَقَ، فَيَذُوبَ قَذَرُهَا فِيهَا وَيَفْنَى زِنْجَارُهَا.
וְהַעֲמִידֶ֥הָ רֵקָ֑ה עַל גֶּחָלֶ֖יהָ לְמַ֨עַן;תֵּחַ֜ם נְחֻשְׁתָּ֗הּ וְחָ֣רָה וְנִתְּכָ֤ה טֻמְאָתָ֔הּ בְתוֹכָהּ֙ תִּתֻּ֖ם חֶלְאָתָֽהּ
حزقيال 25: 10
Ezk.25.10
لِبَنِي الْمَشْرِقِ عَلَى بَنِي عَمُّونَ، وَأَجْعَلُهُمْ مُلْكًا، لِكَيْلاَ يُذْكَرَ بَنُو عَمُّونَ بَيْنَ الأُمَمِ.
לִבְנֵי קֶ֙דֶם֙ עַל בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וּנְתַתִּ֖יהָ לְמֽוֹרָשָׁ֑ה לְמַ֛עַן;לֹֽא תִזָּכֵ֥ר בְּנֵֽי עַמּ֖וֹן בַּגּוֹיִֽם
حزقيال 26: 20
Ezk.26.20
أُهْبِطُكِ مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ، إِلَى شَعْبِ الْقِدَمِ، وَأُجْلِسُكِ فِي أَسَافِلِ الأَرْضِ فِي الْخِرَبِ الأَبَدِيَّةِ مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ، لِتَكُونِي غَيْرَ مَسْكُونَةٍ، وَأَجْعَلُ فَخْرًا فِي أَرْضِ الأَحْيَاءِ.
וְהוֹרַדְתִּיךְ֩ אֶת י֨וֹרְדֵי ב֜וֹר אֶל עַ֣ם עוֹלָ֗ם וְ֠הוֹשַׁבְתִּיךְ בְּאֶ֨רֶץ;תַּחְתִּיּ֜וֹת כָּחֳרָב֤וֹת מֵֽעוֹלָם֙ אֶת י֣וֹרְדֵי ב֔וֹר לְמַ֖עַן לֹ֣א תֵשֵׁ֑בִי וְנָתַתִּ֥י צְבִ֖י בְּאֶ֥רֶץ חַיִּֽים
حزقيال 31: 14
Ezk.31.14
لِكَيْلاَ تَرْتَفِعَ شَجَرَةٌ مَّا وَهِيَ عَلَى الْمِيَاهِ لِقَامَتِهَا، وَلاَ تَجْعَلُ فَرْعَهَا بَيْنَ الْغُيُومِ، وَلاَ تَقُومُ بَلُّوطَاتُهَا فِي ارْتِفَاعِهَا كُلُّ شَارِبَةٍ مَاءً، لأَنَّهَا قَدْ أُسْلِمَتْ جَمِيعًا إِلَى الْمَوْتِ، إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى، فِي وَسْطِ بَنِي آدَمَ مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ.
לְמַ֡עַן;אֲשֶׁר֩;לֹא יִגְבְּה֨וּ עֲצֵי כָּל מַ֗יִם בְקוֹמָתָ֜ם וְלֹֽא יִתְּנ֤וּ צַמַּרְתָּם֙ אֶל;בֵּ֣ין עֲבֹתִ֔ים וְלֹֽא יַעַמְד֧וּ אֵלֵיהֶ֛ם בְּגָבְהָ֖ם כָּל שֹׁ֣תֵי מָ֑יִם כִּֽי נִתְּנ֨וּ כֻלָּם֩ לַמָּ֜וֶת אֶל אֶ֣רֶץ תַּחְתִּ֗ית בְּת֛וֹךְ בְּנֵ֥י אָדָ֖ם אֶל י֥וֹרְדֵי בֽוֹר
حزقيال 36: 5
Ezk.36.5
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: إِنِّي فِي نَارِ غَيْرَتِي تَكَلَّمْتُ عَلَى بَقِيَّةِ الأُمَمِ وَعَلَى أَدُومَ كُلِّهَا، الَّذِينَ جَعَلُوا أَرْضِي مِيرَاثًا لَهُمْ بِفَرَحِ كُلِّ الْقَلْبِ وَبُغْضَةِ نَفْسٍ لِنَهْبِهَا غَنِيمَةً.
לָכֵ֗ן כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ אִם;לֹ֠א בְּאֵ֨שׁ קִנְאָתִ֥י דִבַּ֛רְתִּי עַל שְׁאֵרִ֥ית הַגּוֹיִ֖ם וְעַל אֱד֣וֹם כֻּלָּ֑א אֲשֶׁ֣ר נָתְנֽוּ אַרְצִ֣י לְמ֨וֹרָשָׁ֜ה לָ֠הֶם בְּשִׂמְחַ֤ת כָּל לֵבָב֙ בִּשְׁאָ֣ט נֶ֔פֶשׁ לְמַ֥עַן;מִגְרָשָׁ֖הּ לָבַֽז
حزقيال 36: 22
Ezk.36.22
لِذلِكَ فَقُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: لَيْسَ لأَجْلِكُمْ أَنَا صَانِعٌ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، بَلْ لأَجْلِ اسْمِي الْقُدُّوسِ الَّذِي نَجَّسْتُمُوهُ فِي الأُمَمِ حَيْثُ جِئْتُمْ.
לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר לְבֵֽית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לֹ֧א לְמַעַנְכֶ֛ם אֲנִ֥י עֹשֶׂ֖ה בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י;אִם לְשֵׁם קָדְשִׁי֙ אֲשֶׁ֣ר חִלַּלְתֶּ֔ם בַּגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁר;שָֽׁם בָּ֥אתֶם
حزقيال 36: 30
Ezk.36.30
وَأُكَثِّرُ ثَمَرَ الشَّجَرِ وَغَلَّةَ الْحَقْلِ لِكَيْلاَ تَنَالُوا بَعْدُ عَارَ الْجُوعِ بَيْنَ الأُمَمِ.
וְהִרְבֵּיתִי֙ פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ וּתְנוּבַ֖ת הַשָּׂדֶ֑ה לְמַ֗עַן;אֲ֠שֶׁר;לֹ֣א תִקְח֥וּ ע֛וֹד חֶרְפַּ֥ת רָעָ֖ב בַּגּוֹיִֽם
حزقيال 36: 32
Ezk.36.32
لاَ مِنْ أَجْلِكُمْ أَنَا صَانِعٌ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، فَلْيَكُنْ مَعْلُومًا لَكُمْ. فَاخْجَلُوا وَاخْزَوْا مِنْ طُرُقِكُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.
לֹ֧א לְמַעַנְכֶ֣ם אֲנִֽי עֹשֶׂ֗ה נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יִוָּדַ֖ע לָכֶ֑ם בּ֧וֹשׁוּ וְהִכָּלְמ֛וּ מִדַּרְכֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 38: 16
Ezk.38.16
وَتَصْعَدُ عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ كَسَحَابَةٍ تُغَشِّي الأَرْضَ. فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ يَكُونُ. وَآتِي بِكَ عَلَى أَرْضِي لِكَيْ تَعْرِفَنِي الأُمَمُ، حِينَ أَتَقَدَّسُ فِيكَ أَمَامَ أَعْيُنِهِمْ يَا جُوجُ.
וְעָלִ֙יתָ֙ עַל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כֶּֽעָנָ֖ן לְכַסּ֣וֹת הָאָ֑רֶץ הַיָּמִ֜ים בְּאַחֲרִ֨ית תִּֽהְיֶ֗ה וַהֲבִאוֹתִ֙יךָ֙ עַל אַרְצִ֔י לְמַעַן֩ דַּ֨עַת;אֹתִ֗י הַגּוֹיִ֜ם בְּהִקָּדְשִׁ֥י בְךָ֛ לְעֵינֵיהֶ֖ם גּֽוֹג
حزقيال 39: 12
Ezk.39.12
وَيَقْبِرُهُمْ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ لِيُطَهِّرُوا الأَرْضَ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ.
וּקְבָרוּם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לְמַ֖עַן;טַהֵ֣ר הָאָ֑רֶץ שִׁבְעָ֖ה חֳדָשִֽׁים
حزقيال 40: 4
Ezk.40.4
فَقَالَ لِي الرَّجُلُ: يَا ابْنَ آدَمَ، انْظُرْ بِعَيْنَيْكَ وَاسْمَعْ بِأُذُنَيْكَ وَاجْعَلْ قَلْبَكَ إِلَى كُلِّ مَا أُرِيكَهُ، لأَنَّهُ لأَجْلِ إِرَاءَتِكَ أُتِيَ بِكَ إِلَى هُنَا. أَخْبِرْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بِكُلِّ مَا تَرَى.
וַיְדַבֵּ֨ר אֵלַ֜י הָאִ֗ישׁ בֶּן אָדָ֡ם רְאֵ֣ה בְעֵינֶיךָ֩ שְּׁמָ֜ע וּבְאָזְנֶ֨יךָ וְשִׂ֣ים לִבְּךָ֗ לְכֹ֤ל אֲשֶׁר אֲנִי֙;מַרְאֶ֣ה;אוֹתָ֔ךְ כִּ֛י לְמַ֥עַן הַרְאוֹתְכָ֖ה הֻבָ֣אתָה הֵ֑נָּה הַגֵּ֛ד לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל כָּל אֲשֶׁר אַתָּ֥ה;רֹאֶ֖ה
حزقيال 46: 18
Ezk.46.18
وَلاَ يَأْخُذُ الرَّئِيسُ مِنْ مِيرَاثِ الشَّعْبِ طَرْدًا لَهُمْ مِنْ مُلْكِهِمْ. مِنْ مُلْكِهِ يُورِثُ بَنِيهِ، لِكَيْلاَ يُفَرَّقَ شَعْبِي، الرَّجُلُ عَنْ مِلْكِهِ.
וְלֹא יִקַּ֨ח הַנָּשִׂ֜יא מִנַּחֲלַ֣ת הָעָ֗ם לְהֽוֹנֹתָם֙ מֵאֲחֻזָּתָ֔ם מֵאֲחֻזָּת֖וֹ יַנְחִ֣ל בָּנָ֑יו לְמַ֙עַן֙;אֲשֶׁ֣ר;לֹֽא יָפֻ֣צוּ עַמִּ֔י אִ֖ישׁ מֵאֲחֻזָּתֽוֹ
دانيال 9: 17
Dan.9.17
فَاسْمَعِ الآنَ يَا إِلهَنَا صَلاَةَ عَبْدِكَ وَتَضَرُّعَاتِهِ، وَأَضِئْ بِوَجْهِكَ عَلَى مَقْدِسِكَ الْخَرِبِ مِنْ أَجْلِ السَّيِّدِ.
שְׁמַ֣ע וְעַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ תְּפִלַּ֤ת עַבְדְּךָ֙ תַּ֣חֲנוּנָ֔יו וְהָאֵ֣ר פָּנֶ֔יךָ עַל מִקְדָּשְׁךָ֖ הַשָּׁמֵ֑ם לְמַ֖עַן אֲדֹנָֽי
دانيال 9: 19
Dan.9.19
يَا سَيِّدُ اسْمَعْ. يَا سَيِّدُ اغْفِرْ. يَا سَيِّدُ أَصْغِ وَاصْنَعْ. لاَ تُؤَخِّرْ مِنْ أَجْلِ نَفْسِكَ يَا إِلهِي، لأَنَّ اسْمَكَ دُعِيَ عَلَى مَدِينَتِكَ وَعَلَى شَعْبِكَ.
אֲדֹנָ֤י שְׁמָ֙עָה֙ אֲדֹנָ֣י סְלָ֔חָה אֲדֹנָ֛י הַֽקֲשִׁ֥יבָה וַעֲשֵׂ֖ה אַל תְּאַחַ֑ר לְמַֽעֲנְךָ֣ אֱלֹהַ֔י כִּֽי שִׁמְךָ֣ נִקְרָ֔א עַל עִירְךָ֖ וְעַל עַמֶּֽךָ
هوشع 8: 4
Hos.8.4
هُمْ أَقَامُوا مُلُوكًا وَلَيْسَ مِنِّي. أَقَامُوا رُؤَسَاءَ وَأَنَا لَمْ أَعْرِفْ. صَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ مِنْ فِضَّتِهِمْ وَذَهَبِهِمْ أَصْنَامًا لِكَيْ يَنْقَرِضُوا.
הֵ֤ם הִמְלִיכוּ֙ וְלֹ֣א מִמֶּ֔נִּי הֵשִׂ֖ירוּ וְלֹ֣א יָדָ֑עְתִּי עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ כַּסְפָּ֣ם וּזְהָבָ֗ם עֲצַבִּ֔ים לְמַ֖עַן יִכָּרֵֽת
يوئيل 3: 6
Jol.3.6
وَبِعْتُمْ بَنِي يَهُوذَا وَبَنِي أُورُشَلِيمَ لِبَنِي الْيَاوَانِيِّينَ لِكَيْ تُبْعِدُوهُمْ عَنْ تُخُومِهِمْ.
מְכַרְתֶּ֖ם וּבְנֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְנֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם לִבְנֵ֣י הַיְּוָנִ֑ים לְמַ֥עַן הַרְחִיקָ֖ם מֵעַ֥ל גְּבוּלָֽם
عاموس 1: 13
Amo.1.13
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ ذُنُوبِ بَنِي عَمُّونَ الثَّلاَثَةِ وَالأَرْبَعَةِ لاَ أَرْجعُ عَنْهُ، لأَنَّهُمْ شَقُّوا حَوَامِلَ جِلْعَادَ لِكَيْ يُوَسِّعُوا تُخُومَهُمْ.
כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל פִּשְׁעֵ֣י בְנֵֽי עַמּ֔וֹן שְׁלֹשָׁה֙ אַרְבָּעָ֖ה לֹ֣א אֲשִׁיבֶ֑נּוּ עַל בִּקְעָם֙ הָר֣וֹת הַגִּלְעָ֔ד לְמַ֖עַן הַרְחִ֥יב גְּבוּלָֽם
عاموس 2: 7
Amo.2.7
الَّذِينَ يَتَهَمَّمُونَ تُرَابَ الأَرْضِ عَلَى رُؤُوسِ الْمَسَاكِينِ، وَيَصُدُّونَ سَبِيلَ الْبَائِسِينَ، وَيَذْهَبُ رَجُلٌ وَأَبُوهُ إِلَى صَبِيَّةٍ وَاحِدَةٍ حَتَّى يُدَنِّسُوا اسْمَ قُدْسِي.
הַשֹּׁאֲפִ֤ים עֲפַר אֶ֙רֶץ֙ עַל בְּרֹ֣אשׁ דַּלִּ֔ים יַטּ֑וּ וְדֶ֥רֶךְ עֲנָוִ֖ים יֵֽלְכוּ֙ וְאִ֣ישׁ וְאָבִ֗יו אֶל הַֽנַּעֲרָ֔ה לְמַ֥עַן חַלֵּ֖ל שֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי
عاموس 5: 14
Amo.5.14
اُطْلُبُوا الْخَيْرَ لاَ الشَّرَّ لِكَيْ تَحْيَوْا، فَعَلَى هذَا يَكُونُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ مَعَكُمْ كَمَا قُلْتُمْ.
דִּרְשׁוּ ט֥וֹב וְאַל רָ֖ע לְמַ֣עַן תִּֽחְי֑וּ כֵ֞ן וִיהִי יְהוָ֧ה אֱלֹהֵֽי צְבָא֛וֹת אִתְּכֶ֖ם כַּאֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּֽם
عاموس 9: 12
Amo.9.12
لِكَيْ يَرِثُوا بَقِيَّةَ أَدُومَ وَجَمِيعَ الأُمَمِ الَّذِينَ دُعِيَ اسْمِي عَلَيْهِمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، الصَّانِعُ هذَا.
לְמַ֨עַן יִֽירְשׁ֜וּ שְׁאֵרִ֤ית אֱדוֹם֙ וְכָל הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שְׁמִ֖י עֲלֵיהֶ֑ם נְאֻם יְהוָ֖ה עֹ֥שֶׂה זֹּֽאת
عوبديا 1: 9
Oba.1.9
فَيَرْتَاعُ أَبْطَالُكَ يَا تَيْمَانُ، لِكَيْ يَنْقَرِضَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ جَبَلِ عِيسُو بِالْقَتْلِ.
וְחַתּ֥וּ גִבּוֹרֶ֖יךָ תֵּימָ֑ן לְמַ֧עַן יִכָּֽרֶת אִ֛ישׁ מֵהַ֥ר עֵשָׂ֖ו מִקָּֽטֶל
ميخا 6: 5
Mic.6.5
يَا شَعْبِي اذْكُرْ بِمَاذَا تَآمَرَ بَالاَقُ مَلِكُ مُوآبَ، وَبِمَاذَا أَجَابَهُ بَلْعَامُ بْنُ بَعُورَ، مِنْ شِطِّيمَ إِلَى الْجِلْجَالِ، لِكَيْ تَعْرِفَ إِجَادَةَ الرَّبِّ.
נָא֙;עַמִּ֗י זְכָר מַה יָּעַ֗ץ בָּלָק֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב וּמֶה עָנָ֥ה;אֹת֖וֹ בִּלְעָ֣ם בֶּן בְּע֑וֹר מִן הַשִּׁטִּים֙ עַד הַגִּלְגָּ֔ל לְמַ֕עַן דַּ֖עַת צִדְק֥וֹת יְהוָֽה
ميخا 6: 16
Mic.6.16
وَتُحْفَظُ فَرَائِضُ عُمْرِي وَجَمِيعُ أَعْمَالِ بَيْتِ أَخْآبَ، وَتَسْلُكُونَ بِمَشُورَاتِهِمْ، لِكَيْ أُسَلِّمَكَ لِلْخَرَابِ، وَسُكَّانَهَا لِلصَّفِيرِ، فَتَحْمِلُونَ عَارَ شَعْبِي.
וְיִשְׁתַּמֵּ֞ר חֻקּ֣וֹת עָמְרִ֗י וְכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה בֵית אַחְאָ֔ב וַתֵּלְכ֖וּ בְּמֹֽעֲצוֹתָ֑ם לְמַעַן֩ תִּתִּ֨י;אֹתְךָ֜ לְשַׁמָּ֗ה וְיֹשְׁבֶ֙יהָ֙ לִשְׁרֵקָ֔ה תִּשָּֽׂאוּ וְחֶרְפַּ֥ת עַמִּ֖י
حبقوق 2: 2
Hab.2.2
فَأَجَابَنِي الرَّبُّ وَقَالَ: اكْتُبِ الرُّؤْيَا وَانْقُشْهَا عَلَى الأَلْوَاحِ لِكَيْ يَرْكُضَ قَارِئُهَا،
וַיַּעֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ וַיֹּ֔אמֶר כְּת֣וֹב חָז֔וֹן וּבָאֵ֖ר עַל הַלֻּח֑וֹת לְמַ֥עַן יָר֖וּץ ק֥וֹרֵא;בֽוֹ
حبقوق 2: 15
Hab.2.15
وَيْلٌ لِمَنْ يَسْقِي صَاحِبَهُ سَافِحًا حُمُوَّكَ وَمُسْكِرًا أَيْضًا، لِلنَّظَرِ إِلَى عَوْرَاتِهِمْ.
ה֚וֹי מַשְׁקֵ֣ה רֵעֵ֔הוּ מְסַפֵּ֥חַ חֲמָתְךָ֖ שַׁכֵּ֑ר וְאַ֣ף לְמַ֥עַן;הַבִּ֖יט עַל מְעוֹרֵיהֶֽם
زكريا 12: 7
Zec.12.7
وَيُخَلِّصُ الرَّبُّ خِيَامَ يَهُوذَا أَوَّلاً لِكَيْلاَ يَتَعَاظَمَ افْتِخَارُ بَيْتِ دَاوُدَ وَافْتِخَارُ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ عَلَى يَهُوذَا.
וְהוֹשִׁ֧יעַ יְהוָ֛ה אָהֳלֵ֥י יְהוּדָ֖ה בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה לְמַ֨עַן;לֹֽא תִגְדַּ֜ל תִּפְאֶ֣רֶת בֵּית דָּוִ֗יד וְתִפְאֶ֛רֶת יֹשֵׁ֥ב יְרוּשָׁלִַ֖ם עַל יְהוּדָֽה
زكريا 13: 4
Zec.13.4
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّ الأَنْبِيَاءَ يَخْزَوْنَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ رُؤْيَاهُ إِذَا تَنَبَّأَ، وَلاَ يَلْبَسُونَ ثَوْبَ شَعْرٍ لأَجْلِ الْغِشِّ.
וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא הַנְּבִיאִ֛ים יֵבֹ֧שׁוּ אִ֥ישׁ מֵחֶזְיֹנ֖וֹ בְּהִנָּֽבְאֹת֑וֹ וְלֹ֧א יִלְבְּשׁ֛וּ אַדֶּ֥רֶת שֵׂעָ֖ר לְמַ֥עַן כַּחֵֽשׁ