المعنى المختصر للكلمة
maan:
properly, heed, i.e. purpose
اللفظ الأصلي
מַעַן
نوع الكلمة
prt
طريقة النطق
maan
(mah-an)
تكرار الورود في الكتاب
268
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, heed, i.e. purpose
2
used only adverbially, on account of (as a motive or an aim), teleologically, in order that
الإنجليزية — KJV Translation Tags
because of
to the end (intent) that
for (to,... 's sake)
[phrase] lest
that
to
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לְמַ֣עַן (52×)
לְמַ֥עַן (22×)
לְמַ֙עַן֙ (20×)
לְמַ֖עַן (20×)
לְמַ֨עַן (18×)
לְמַ֤עַן (16×)
לְמַ֗עַן (10×)
לְמַעַן֩ (9×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (268 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التثنية 17: 16
Deu.17.16
وَلكِنْ لاَ يُكَثِّرْ لَهُ الْخَيْلَ، وَلاَ يَرُدُّ الشَّعْبَ إِلَى مِصْرَ لِكَيْ يُكَثِّرَ الْخَيْلَ، وَالرَّبُّ قَدْ قَالَ لَكُمْ: لاَ تَعُودُوا تَرْجِعُونَ فِي هذِهِ الطَّرِيقِ أَيْضًا.
רַק֮ לֹא יַרְבֶּה לּ֣וֹ סוּסִים֒ וְלֹֽא יָשִׁ֤יב הָעָם֙ מִצְרַ֔יְמָה לְמַ֖עַן הַרְבּ֣וֹת ס֑וּס וַֽיהוָה֙ אָמַ֣ר לָכֶ֔ם לֹ֣א תֹסִפ֗וּן לָשׁ֛וּב הַזֶּ֖ה בַּדֶּ֥רֶךְ עֽוֹד
التثنية 17: 19
Deu.17.19
فَتَكُونُ مَعَهُ، وَيَقْرَأُ فِيهَا كُلَّ أَيَّامِ حَيَاتِهِ، لِكَيْ يَتَعَلَّمَ أَنْ يَتَّقِيَ الرَّبَّ إِلهَهُ وَيَحْفَظَ جَمِيعَ كَلِمَاتِ هذِهِ الشَّرِيعَةِ وَهذِهِ الْفَرَائِضَ لِيَعْمَلَ
וְהָיְתָ֣ה עִמּ֔וֹ וְקָ֥רָא ב֖וֹ כָּל יְמֵ֣י חַיָּ֑יו לְמַ֣עַן יִלְמַ֗ד לְיִרְאָה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו לִ֠שְׁמֹר כָּל דִּבְרֵ֞י הַזֹּ֛את הַתּוֹרָ֥ה הָאֵ֖לֶּה הַחֻקִּ֥ים לַעֲשֹׂתָֽם
التثنية 17: 20
Deu.17.20
لِئَلاَّ يَرْتَفِعَ قَلْبُهُ عَلَى إِخْوَتِهِ، وَلِئَلاَّ يَحِيدَ عَنِ الْوَصِيَّةِ يَمِينًا أَوْ شِمَالاً. لِكَيْ يُطِيلَ الأَيَّامَ عَلَى مَمْلَكَتِهِ هُوَ وَبَنُوهُ فِي وَسَطِ إِسْرَائِيلَ.
לְבִלְתִּ֤י רוּם לְבָבוֹ֙ מֵֽאֶחָ֔יו וּלְבִלְתִּ֛י ס֥וּר מִן הַמִּצְוָ֖ה יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול לְמַעַן֩ יַאֲרִ֨יךְ יָמִ֧ים עַל מַמְלַכְתּ֛וֹ ה֥וּא וּבָנָ֖יו בְּקֶ֥רֶב יִשְׂרָאֵֽל
التثنية 20: 18
Deu.20.18
لِكَيْ لاَ يُعَلِّمُوكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا حَسَبَ جَمِيعِ أَرْجَاسِهِمِ الَّتِي عَمِلُوا لآلِهَتِهِمْ، فَتُخْطِئُوا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمْ.
לְמַ֗עַן;אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יְלַמְּד֤וּ;אֶתְכֶם֙ לַעֲשׂ֔וֹת כְּכֹל֙ תּֽוֹעֲבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ לֵֽאלֹהֵיהֶ֑ם וַחֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
التثنية 22: 7
Deu.22.7
أَطْلِقِ الأُمَّ وَخُذْ لِنَفْسِكَ الأَوْلاَدَ، لِكَيْ لَكَ خَيْرٌ وَتُطِيلَ الأَيَّامَ.
שַׁלֵּ֤חַ;תְּשַׁלַּח֙ הָאֵ֔ם תִּֽקַּֽח לָ֑ךְ הַבָּנִ֖ים לְמַ֙עַן֙ לָ֔ךְ יִ֣יטַב וְהַאֲרַכְתָּ֖ יָמִֽים
التثنية 23: 20
Deu.23.20
لِلأَجْنَبِيِّ تُقْرِضُ بِرِبًا، وَلكِنْ لأَخِيكَ لاَ تُقْرِضْ بِرِبًا، لِكَي يُبَارِكَكَ الرَّبُّ إِلهُكَ فِي كُلِّ مَا تَمْتَدُّ إِلَيْهِ يَدُكَ فِي الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ دَاخِلٌ إِلَيْهَا لِتَمْتَلِكَهَا.
לַנָּכְרִ֣י תַשִּׁ֔יךְ וּלְאָחִ֖יךָ לֹ֣א תַשִּׁ֑יךְ לְמַ֨עַן יְבָרֶכְךָ֜ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בְּכֹל֙ מִשְׁלַ֣ח יָדֶ֔ךָ עַל הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר אַתָּ֥ה בָא שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ
التثنية 24: 19
Deu.24.19
إِذَا حَصَدْتَ حَصِيدَكَ فِي حَقْلِكَ وَنَسِيتَ حُزْمَةً فِي الْحَقْلِ، فَلاَ تَرْجعْ لِتَأْخُذَهَا، لِلْغَرِيبِ وَالْيَتِيمِ وَالأَرْمَلَةِ تَكُونُ، لِكَيْ يُبَارِكَكَ الرَّبُّ إِلهُكَ فِي كُلِّ عَمَلِ يَدَيْكَ.
כִּ֣י תִקְצֹר֩ קְצִֽירְךָ֨ בְשָׂדֶ֜ךָ וְשָֽׁכַחְתָּ֧ עֹ֣מֶר בַּשָּׂדֶ֗ה לֹ֤א תָשׁוּב֙ לְקַחְתּ֔וֹ לַגֵּ֛ר לַיָּת֥וֹם וְלָאַלְמָנָ֖ה יִהְיֶ֑ה לְמַ֤עַן יְבָרֶכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ
التثنية 25: 15
Deu.25.15
وَزْنٌ صَحِيحٌ وَحَقٌّ يَكُونُ لَكَ، وَمِكْيَالٌ صَحِيحٌ وَحَقٌّ يَكُونُ لَكَ، لِكَيْ تَطُولَ أَيَّامُكَ عَلَى الأَرْضِ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ.
אֶ֣בֶן שְׁלֵמָ֤ה וָצֶ֙דֶק֙ יִֽהְיֶה לָּ֔ךְ אֵיפָ֧ה שְׁלֵמָ֛ה וָצֶ֖דֶק יִֽהְיֶה לָּ֑ךְ לְמַ֙עַן֙ יַאֲרִ֣יכוּ יָמֶ֔יךָ עַ֚ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר נֹתֵ֥ן;לָֽךְ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 27: 3
Deu.27.3
وَتَكْتُبُ عَلَيْهَا جَمِيعَ كَلِمَاتِ هذَا النَّامُوسِ، حِينَ تَعْبُرُ لِكَيْ تَدْخُلَ الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً، كَمَا قَالَ لَكَ الرَّبُّ إِلهُ آبَائِكَ.
וְכָתַבְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֗ן כָּל דִּבְרֵ֛י הַזֹּ֖את הַתּוֹרָ֥ה בְּעָבְרֶ֑ךָ לְמַ֡עַן תָּבֹ֨א הָאָ֜רֶץ אֲשֶׁר֩ נֹתֵ֣ן;לְךָ֗ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֣יךָ אֶ֣רֶץ זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ אֲֽשֶׁר דִּבֶּ֛ר לָֽךְ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי אֲבֹתֶ֖יךָ
التثنية 29: 6
Deu.29.6
لَمْ تَأْكُلُوا خُبْزًا وَلَمْ تَشْرَبُوا خَمْرًا وَلاَ مُسْكِرًا لِكَيْ تَعْلَمُوا أَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
לֹ֣א אֲכַלְתֶּ֔ם לֶ֚חֶם לֹ֣א שְׁתִיתֶ֑ם וְיַ֥יִן וְשֵׁכָ֖ר לְמַ֙עַן֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
التثنية 29: 9
Deu.29.9
فَاحْفَظُوا كَلِمَاتِ هذَا الْعَهْدِ وَاعْمَلُوا بِهَا لِكَيْ تَفْلِحُوا فِي كُلِّ مَا تَفْعَلُونَ.
וּשְׁמַרְתֶּ֗ם דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֔ילוּ כָּל אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֽׂוּן
التثنية 29: 13
Deu.29.13
لِكَيْ يُقِيمَكَ الْيَوْمَ لِنَفْسِهِ شَعْبًا، وَهُوَ يَكُونُ لَكَ إِلهًا كَمَا قَالَ لَكَ، وَكَمَا حَلَفَ لآبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ.
לְמַ֣עַן הָקִֽים;אֹתְךָ֩ הַיּ֨וֹם ל֜וֹ לְעָ֗ם וְה֤וּא יִֽהְיֶה לְּךָ֙ לֵֽאלֹהִ֔ים כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר לָ֑ךְ וְכַאֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּע֙ לַאֲבֹתֶ֔יךָ לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹֽב
التثنية 29: 19
Deu.29.19
فَيَكُونُ مَتَى سَمِعَ كَلاَمَ هذِهِ اللَّعْنَةِ، يَتَبَرَّكُ فِي قَلْبِهِ قَائِلاً: يَكُونُ لِي سَلاَمٌ، إِنِّي بِإِصْرَارِ قَلْبِي أَسْلُكُ لإفْنَاءِ الرَّيَّانِ مَعَ الْعَطْشَانِ.
וְהָיָ֡ה בְּשָׁמְעוֹ֩ דִּבְרֵ֨י הַזֹּ֗את הָֽאָלָ֜ה וְהִתְבָּרֵ֨ךְ בִּלְבָב֤וֹ לֵאמֹר֙ יִֽהְיֶה לִּ֔י שָׁל֣וֹם כִּ֛י בִּשְׁרִר֥וּת לִבִּ֖י אֵלֵ֑ךְ לְמַ֛עַן;סְפ֥וֹת הָרָוָ֖ה אֶת הַצְּמֵאָֽה
التثنية 30: 6
Deu.30.6
وَيَخْتِنُ الرَّبُّ إِلهُكَ قَلْبَكَ وَقَلْبَ نَسْلِكَ، لِكَيْ تُحِبَّ الرَّبَّ إِلهَكَ مِنْ كُلِّ قَلْبِكَ وَمِنْ كُلِّ نَفْسِكَ لِتَحْيَا.
וּמָ֨ל יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ לְבָבְךָ֖ לְבַ֣ב זַרְעֶ֑ךָ לְאַהֲבָ֞ה יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ בְּכָל לְבָבְךָ֥ וּבְכָל נַפְשְׁךָ֖ לְמַ֥עַן;חַיֶּֽיךָ
التثنية 30: 19
Deu.30.19
أُشْهِدُ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ. قَدْ جَعَلْتُ قُدَّامَكَ الْحَيَاةَ وَالْمَوْتَ. الْبَرَكَةَ وَاللَّعْنَةَ. فَاخْتَرِ الْحَيَاةَ لِكَيْ تَحْيَا أَنْتَ وَنَسْلُكَ،
הַעִידֹ֨תִי בָכֶ֣ם הַיּוֹם֮ הַשָּׁמַ֣יִם הָאָרֶץ֒ נָתַ֣תִּי לְפָנֶ֔יךָ הַחַיִּ֤ים וְהַמָּ֙וֶת֙ הַבְּרָכָ֖ה וְהַקְּלָלָ֑ה וּבָֽחַרְתָּ֙ בַּֽחַיִּ֔ים לְמַ֥עַן תִּחְיֶ֖ה אַתָּ֥ה וְזַרְעֶֽךָ
التثنية 31: 12
Deu.31.12
اِجْمَعِ الشَّعْبَ، الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَالْغَرِيبَ الَّذِي فِي أَبْوَابِكَ، لِكَيْ يَسْمَعُوا وَيَتَعَلَّمُوا أَنْ يَتَّقُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ وَيَحْرِصُوا أَنْ يَعْمَلُوا بِجَمِيعِ كَلِمَاتِ هذِهِ التَّوْرَاةِ.
הַקְהֵ֣ל הָעָ֗ם הָֽאֲנָשִׁ֤ים וְהַנָּשִׁים֙ וְהַטַּ֔ף וְגֵרְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֑יךָ לְמַ֨עַן יִשְׁמְע֜וּ וּלְמַ֣עַן;יִלְמְד֗וּ וְיָֽרְאוּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וְשָֽׁמְר֣וּ לַעֲשׂ֔וֹת כָּל דִּבְרֵ֖י הַזֹּֽאת הַתּוֹרָ֥ה
التثنية 31: 12
Deu.31.12
اِجْمَعِ الشَّعْبَ، الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَالْغَرِيبَ الَّذِي فِي أَبْوَابِكَ، لِكَيْ يَسْمَعُوا وَيَتَعَلَّمُوا أَنْ يَتَّقُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ وَيَحْرِصُوا أَنْ يَعْمَلُوا بِجَمِيعِ كَلِمَاتِ هذِهِ التَّوْرَاةِ.
הַקְהֵ֣ל הָעָ֗ם הָֽאֲנָשִׁ֤ים וְהַנָּשִׁים֙ וְהַטַּ֔ף וְגֵרְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֑יךָ לְמַ֨עַן יִשְׁמְע֜וּ וּלְמַ֣עַן;יִלְמְד֗וּ וְיָֽרְאוּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וְשָֽׁמְר֣וּ לַעֲשׂ֔וֹת כָּל דִּבְרֵ֖י הַזֹּֽאת הַתּוֹרָ֥ה
التثنية 31: 19
Deu.31.19
فَالآنَ اكْتُبُوا لأَنْفُسِكُمْ هذَا النَّشِيدَ، وَعَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ ضَعْهُ فِي أَفْوَاهِهِمْ لِكَيْ يَكُونَ لِي هذَا النَّشِيدُ شَاهِدًا عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וְעַתָּ֗ה כִּתְב֤וּ לָכֶם֙ הַזֹּ֔את הַשִּׁירָ֣ה וְלַמְּדָ֥הּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל שִׂימָ֣הּ בְּפִיהֶ֑ם לְמַ֨עַן תִּהְיֶה לִּ֜י הַזֹּ֛את הַשִּׁירָ֥ה לְעֵ֖ד בִּבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 1: 7
Jos.1.7
إِنَّمَا كُنْ مُتَشَدِّدًا، وَتَشَجَّعْ جِدًّا لِكَيْ تَتَحَفَّظَ لِلْعَمَلِ حَسَبَ كُلِّ الشَّرِيعَةِ الَّتِي أَمَرَكَ مُوسَى عَبْدِي. لاَ تَمِلْ عَنْهَا يَمِينًا وَلاَ شِمَالاً لِكَيْ تُفْلِحَ حَيْثُمَا تَذْهَبُ.
רַק֩ חֲזַ֨ק וֶֽאֱמַ֜ץ מְאֹ֗ד לִשְׁמֹ֤ר לַעֲשׂוֹת֙ כְּכָל הַתּוֹרָ֗ה אֲשֶׁ֤ר צִוְּךָ֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדִּ֔י אַל תָּס֥וּר מִמֶּ֖נּוּ יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֔יל בְּכֹ֖ל;אֲשֶׁ֥ר תֵּלֵֽךְ
يشوع 1: 8
Jos.1.8
لاَ يَبْرَحْ سِفْرُ هذِهِ الشَّرِيعَةِ مِنْ فَمِكَ، بَلْ تَلْهَجُ فِيهِ نَهَارًا وَلَيْلاً، لِكَيْ تَتَحَفَّظَ لِلْعَمَلِ حَسَبَ كُلِّ مَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِيهِ. لأَنَّكَ حِينَئِذٍ تُصْلِحُ طَرِيقَكَ وَحِينَئِذٍ تُفْلِحُ.
לֹֽא יָמ֡וּשׁ סֵפֶר֩ הַזֶּ֜ה הַתּוֹרָ֨ה מִפִּ֗יךָ וְהָגִ֤יתָ בּוֹ֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה לְמַ֙עַן֙ תִּשְׁמֹ֣ר לַעֲשׂ֔וֹת כְּכָל הַכָּת֖וּב בּ֑וֹ כִּי אָ֛ז תַּצְלִ֥יחַ דְּרָכֶ֖ךָ וְאָ֥ז תַּשְׂכִּֽיל
يشوع 3: 4
Jos.3.4
وَلكِنْ يَكُونُ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَسَافَةٌ نَحْوُ أَلْفَيْ ذِرَاعٍ بِالْقِيَاسِ. لاَ تَقْرُبُوا مِنْهُ لِكَيْ تَعْرِفُوا الطَّرِيقَ الَّذِي تَسِيرُونَ فِيهِ. لأَنَّكُمْ لَمْ تَعْبُرُوا هذَا الطَّرِيقَ مِنْ قَبْلُ.
אַ֣ךְ יִהְיֶ֗ה בֵּֽינֵיכֶם֙ וּבֵינָ֔יו רָח֣וֹק כְּאַלְפַּ֥יִם אַמָּ֖ה בַּמִּדָּ֑ה אַֽל תִּקְרְב֣וּ אֵלָ֗יו לְמַ֤עַן תֵּֽדְעוּ֙ הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁר תֵּֽלְכוּ בָ֔הּ כִּ֣י לֹ֧א עֲבַרְתֶּ֛ם בַּדֶּ֖רֶךְ שִׁלְשֽׁוֹם;מִתְּמ֥וֹל
يشوع 4: 6
Jos.4.6
لِكَيْ تَكُونَ هذِهِ عَلاَمَةً فِي وَسَطِكُمْ. إِذَا سَأَلَ غَدًا بَنُوكُمْ قَائِلِينَ: مَا لَكُمْ وَهذِهِ الْحِجَارَةَ.
לְמַ֗עַן תִּֽהְיֶ֛ה זֹ֥את א֖וֹת בְּקִרְבְּכֶ֑ם כִּֽי יִשְׁאָל֨וּן מָחָר֙ בְּנֵיכֶ֤ם לֵאמֹ֔ר מָ֛ה;לָכֶֽם הָאֵ֖לֶּה הָאֲבָנִ֥ים
يشوع 4: 24
Jos.4.24
لِكَيْ تَعْلَمَ جَمِيعُ شُعُوبِ الأَرْضِ يَدَ الرَّبِّ أَنَّهَا قَوِيَّةٌ، لِكَيْ تَخَافُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ كُلَّ الأَيَّامِ.
לְ֠מַעַן דַּ֜עַת כָּל עַמֵּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ יַ֣ד יְהוָ֔ה כִּ֥י;הִ֑יא חֲזָקָ֖ה לְמַ֧עַן יְרָאתֶ֛ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם כָּל הַיָּמִֽים
يشوع 4: 24
Jos.4.24
لِكَيْ تَعْلَمَ جَمِيعُ شُعُوبِ الأَرْضِ يَدَ الرَّبِّ أَنَّهَا قَوِيَّةٌ، لِكَيْ تَخَافُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ كُلَّ الأَيَّامِ.
לְ֠מַעַן דַּ֜עַת כָּל עַמֵּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ יַ֣ד יְהוָ֔ה כִּ֥י;הִ֑יא חֲזָקָ֖ה לְמַ֧עַן יְרָאתֶ֛ם יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם כָּל הַיָּמִֽים
يشوع 11: 20
Jos.11.20
لأَنَّهُ كَانَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ أَنْ يُشَدِّدَ قُلُوبَهُمْ حَتَّى يُلاَقُوا إِسْرَائِيلَ لِلْمُحَارَبَةِ فَيُحَرَّمُوا، فَلاَ تَكُونُ عَلَيْهِمْ رَأْفَةٌ، بَلْ يُبَادُونَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.
כִּ֣י מֵאֵ֣ת יְהוָ֣ה הָיְתָ֡ה לְחַזֵּ֣ק לִבָּם֩ לִקְרַ֨את יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּלְחָמָ֤ה לְמַ֣עַן;הַֽחֲרִימָ֔ם לְבִלְתִּ֥י הֱיוֹת לָהֶ֖ם תְּחִנָּ֑ה כִּ֚י;לְמַ֣עַן הַשְׁמִידָ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
القضاة 2: 22
Jdg.2.22
لِكَيْ أَمْتَحِنَ بِهِمْ إِسْرَائِيلَ: أَيَحْفَظُونَ طَرِيقَ الرَّبِّ لِيَسْلُكُوا بِهَا كَمَا حَفِظَهَا آبَاؤُهُمْ، أَمْ لاَ.
לְמַ֛עַן נַסּ֥וֹת בָּ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל הֲשֹׁמְרִ֣ים דֶּ֨רֶךְ יְהוָ֜ה לָלֶ֣כֶת בָּ֗ם כַּאֲשֶׁ֛ר שָׁמְר֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אִם לֹֽא
صموئيل الأول 15: 15
1Sa.15.15
فَقَالَ شَاوُلُ: مِنَ الْعَمَالِقَةِ، قَدْ أَتَوْا بِهَا، لأَنَّ الشَّعْبَ قَدْ عَفَا عَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ لأَجْلِ الذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلهِكَ. وَأَمَّا الْبَاقِي فَقَدْ حَرَّمْنَاهُ.
וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל מֵעֲמָלֵקִ֣י הֱבִיא֗וּם אֲשֶׁ֨ר הָעָם֙ חָמַ֤ל עַל מֵיטַ֤ב הַצֹּאן֙ וְהַבָּקָ֔ר לְמַ֥עַן זְבֹ֖חַ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ הַיּוֹתֵ֖ר הֶחֱרַֽמְנוּ
صموئيل الأول 17: 28
1Sa.17.28
وَسَمِعَ أَخُوهُ الأَكْبَرُ أَلِيآبُ كَلاَمَهُ مَعَ الرِّجَالِ، فَحَمِيَ غَضَبُ أَلِيآبَ عَلَى دَاوُدَ وَقَالَ: لِمَاذَا نَزَلْتَ. وَعَلَى مَنْ تَرَكْتَ تِلْكَ الْغُنَيْمَاتِ الْقَلِيلَةَ فِي الْبَرِّيَّةِ. أَنَا عَلِمْتُ كِبْرِيَاءَكَ وَشَرَّ قَلْبِكَ، لأَنَّكَ إِنَّمَا نَزَلْتَ لِكَيْ تَرَى الْحَرْبَ.
וַיִּשְׁמַ֤ע אָחִ֣יו הַגָּד֔וֹל אֱלִיאָב֙ בְּדַבְּר֖וֹ אֶל הָאֲנָשִׁ֑ים וַיִּֽחַר אַף֩ אֱלִיאָ֨ב בְּדָוִ֜ד וַיֹּ֣אמֶר לָמָּה;זֶּ֣ה יָרַ֗דְתָּ וְעַל מִ֨י נָטַ֜שְׁתָּ הָהֵ֙נָּה֙ הַצֹּ֤אן מְעַ֨ט בַּמִּדְבָּ֔ר אֲנִ֧י יָדַ֣עְתִּי זְדֹנְךָ֗ רֹ֣עַ לְבָבֶ֔ךָ כִּ֗י יָרָֽדְתָּ לְמַ֛עַן רְא֥וֹת הַמִּלְחָמָ֖ה
صموئيل الثاني 13: 5
2Sa.13.5
فَقَالَ يُونَادَابُ: اضْطَجعْ عَلَى سَرِيرِكَ وَتَمَارَضْ. وَإِذَا جَاءَ أَبُوكَ لِيَرَاكَ فَقُلْ لَهُ: ثَامَارَ أُخْتِي فَتَأْتِيَ وَتُطْعِمَنِي خُبْزًا، وَتَعْمَلَ أَمَامِي الطَّعَامَ لأَرَى فَآكُلَ مِنْ يَدِهَا.
וַיֹּ֤אמֶר;לוֹ֙ יְה֣וֹנָדָ֔ב שְׁכַ֥ב עַל מִשְׁכָּבְךָ֖ וְהִתְחָ֑ל וּבָ֧א אָבִ֣יךָ לִרְאוֹתֶ֗ךָ וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֡יו תָמָ֨ר אֲחוֹתִ֜י תָּ֣בֹא;נָא֩ וְתַבְרֵ֣נִי לֶ֗חֶם וְעָשְׂתָ֤ה לְעֵינַי֙ הַבִּרְיָ֔ה לְמַ֙עַן֙;אֲשֶׁ֣ר;אֶרְאֶ֔ה וְאָכַלְתִּ֖י מִיָּדָֽהּ
الملوك الأول 2: 3
1Ki.2.3
اِحْفَظْ شَعَائِرَ الرَّبِّ إِلهِكَ، إِذْ تَسِيرُ فِي طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُ فَرَائِضَهُ، وَصَايَاهُ وَأَحْكَامَهُ وَشَهَادَاتِهِ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي شَرِيعَةِ مُوسَى، لِكَيْ تُفْلِحَ فِي كُلِّ مَا تَفْعَلُ وَحَيْثُمَا تَوَجَّهْتَ.
וְשָׁמַרְתָּ֞ מִשְׁמֶ֣רֶת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לָלֶ֤כֶת בִּדְרָכָיו֙ לִשְׁמֹ֨ר חֻקֹּתָ֤יו מִצְוֹתָיו֙ וּמִשְׁפָּטָ֣יו וְעֵדְוֹתָ֔יו כַּכָּת֖וּב בְּתוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֗יל כָּל אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשֶׂ֔ה כָּל;אֲשֶׁ֥ר;שָֽׁם תִּפְנֶ֖ה