ك
إصحاح
◄ H3253
H3254. yâçaph
H3255 ►
المعنى المختصر للكلمة
yâçaph: to add or augment (often adverbial, to continue to do a thing)
اللفظ الأصلي יָסַף
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق yâçaph (yaw-saf)
تكرار الورود في الكتاب 211 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل

to add or augment (often adverbial, to continue to do a thing)

الإنجليزية — KJV Translation Tags
add [idiom] again [idiom] any more [idiom] cease [idiom] come more [phrase] conceive again continue exceed [idiom] further [idiom] gather together get more give more-over [idiom] henceforth increase (more and more) join [idiom] longer (bring, do, make, much, put) [idiom] (the, much, yet) more (and more) proceed (further) prolong put be (strong-) er [idiom] yet yield

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أَعُودُ 16× وَعَادَ 15× يَزِيدُ 12× يَعُودُ 12× ثُمَّ عَادَ 9×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיֹּ֣סֶף (6×) יוֹסִ֥יף (4×) יֹסִ֥יף (4×) וַיֹּסִ֙פוּ֙ (4×) וַיֹּ֨סֶף (4×) יוֹסִ֔יף (3×) יֹסֵ֣ף (3×) וַיֹּ֥סֶף (3×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (211 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إشعياء 29: 1 Isa.29.1
وَيْلٌ لأَرِيئِيلَ، لأَرِيئِيلَ قَرْيَةٍ نَزَلَ عَلَيْهَا دَاوُدُ. زِيدُوا سَنَةً عَلَى سَنَةٍ. لِتَدُرِ الأَعْيَادُ.
ה֚וֹי אֲרִיאֵ֣ל אֲרִיאֵ֔ל קִרְיַ֖ת חָנָ֣ה דָוִ֑ד סְפ֥וּ שָׁנָ֛ה עַל שָׁנָ֖ה יִנְקֹֽפוּ חַגִּ֥ים
إشعياء 29: 14 Isa.29.14
لِذلِكَ هأَنَذَا أَعُودُ أَصْنَعُ بِهذَا الشَّعْبِ عَجَبًا وَعَجِيبًا، فَتَبِيدُ حِكْمَةُ حُكَمَائِهِ، وَيَخْتَفِي فَهْمُ فُهَمَائِهِ.
לָכֵ֗ן הִנְנִ֥י יוֹסִ֛ף לְהַפְלִ֥יא הַזֶּ֖ה הָֽעָם הַפְלֵ֣א וָפֶ֑לֶא וְאָֽבְדָה֙ חָכְמַ֣ת חֲכָמָ֔יו תִּסְתַּתָּֽר וּבִינַ֥ת נְבֹנָ֖יו
إشعياء 29: 19 Isa.29.19
وَيَزْدَادُ الْبَائِسُونَ فَرَحًا بِالرَّبِّ، وَيَهْتِفُ مَسَاكِينُ النَّاسِ بِقُدُّوسِ إِسْرَائِيلَ.
וְיָסְפ֧וּ עֲנָוִ֛ים שִׂמְחָ֑ה בַּֽיהוָ֖ה יָגִֽילוּ וְאֶבְיוֹנֵ֣י אָדָ֔ם בִּקְד֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל
إشعياء 37: 31 Isa.37.31
وَيَعُودُ النَّاجُونَ مِنْ بَيْتِ يَهُوذَا الْبَاقُونَ يَتَأَصَّلُونَ إِلَى أَسْفَلَ، وَيَصْنَعُونَ ثَمَرًا إِلَى مَا فَوْقُ.
וְיָ֨סְפָ֜ה פְּלֵיטַ֧ת בֵּית יְהוּדָ֛ה הַנִּשְׁאָרָ֖ה שֹׁ֣רֶשׁ לְמָ֑טָּה וְעָשָׂ֥ה פְרִ֖י לְמָֽעְלָה
إشعياء 38: 5 Isa.38.5
اذْهَبْ وَقُلْ لِحَزَقِيَّا: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ دَاوُدَ أَبِيكَ: قَدْ سَمِعْتُ صَلاَتَكَ. قَدْ رَأَيْتُ دُمُوعَكَ. هأَنَذَا أُضِيفُ إِلَى أَيَّامِكَ خَمْسَ عَشَرَةَ سَنَةً.
הָל֞וֹךְ וְאָמַרְתָּ֣ אֶל;חִזְקִיָּ֗הוּ כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔יךָ שָׁמַ֙עְתִּי֙ תְּפִלָּתֶ֔ךָ רָאִ֖יתִי דִּמְעָתֶ֑ךָ הִנְנִי֙ יוֹסִ֣ף עַל יָמֶ֔יךָ חֲמֵ֥שׁ עֶשְׂרֵ֖ה שָׁנָֽה
إشعياء 47: 1 Isa.47.1
اِنْزِلِي وَاجْلِسِي عَلَى التُّرَابِ أَيَّتُهَا الْعَذْرَاءُ ابْنَةَ بَابِلَ. اجْلِسِي عَلَى الأَرْضِ بِلاَ كُرْسِيٍّ يَا ابْنَةَ الْكَلْدَانِيِّينَ، لأَنَّكِ لاَ تَعُودِينَ تُدْعَيْنَ نَاعِمَةً وَمُتَرَفِّهَةً.
רְדִ֣י וּשְׁבִ֣י עַל עָפָ֗ר בְּתוּלַת֙ בַּת בָּבֶ֔ל שְׁבִי לָאָ֥רֶץ אֵין כִּסֵּ֖א בַּת כַּשְׂדִּ֑ים כִּ֣י לֹ֤א תוֹסִ֙יפִי֙ יִקְרְאוּ;לָ֔ךְ רַכָּ֖ה וַעֲנֻגָּֽה
إشعياء 47: 5 Isa.47.5
اجْلِسِي صَامِتَةً وَادْخُلِي فِي الظَّلاَمِ يَا ابْنَةَ الْكَلْدَانِيِّينَ، لأَنَّكِ لاَ تَعُودِينَ تُدْعَيْنَ سَيِّدَةَ الْمَمَالِكِ.
שְׁבִ֥י דוּמָ֛ם וּבֹ֥אִי בַחֹ֖שֶׁךְ בַּת כַּשְׂדִּ֑ים כִּ֣י לֹ֤א תוֹסִ֙יפִי֙ יִקְרְאוּ;לָ֔ךְ גְּבֶ֖רֶת מַמְלָכֽוֹת
إشعياء 51: 22 Isa.51.22
هكَذَا قَالَ سَيِّدُكِ الرَّبُّ، وَإِلهُكِ الَّذِي يُحَاكِمُ لِشَعْبِهِ: هأَنَذَا قَدْ أَخَذْتُ مِنْ يَدِكِ كَأْسَ التَّرَنُّحِ، ثُفْلَ كَأْسِ غَضَبِي. لاَ تَعُودِينَ تَشْرَبِينَهَا فِي مَا بَعْدُ.
כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנַ֣יִךְ יְהוָ֗ה וֵאלֹהַ֙יִךְ֙ יָרִ֣יב עַמּ֔וֹ הִנֵּ֥ה לָקַ֛חְתִּי מִיָּדֵ֖ךְ כּ֣וֹס הַתַּרְעֵלָ֑ה קֻבַּ֙עַת֙ כּ֣וֹס חֲמָתִ֔י לֹא תוֹסִ֥יפִי לִשְׁתּוֹתָ֖הּ עֽוֹד
إشعياء 52: 1 Isa.52.1
اِسْتَيْقِظِي، اسْتَيْقِظِي. الْبَسِي عِزَّكِ يَا صِهْيَوْنُ. الْبَسِي ثِيَابَ جَمَالِكِ يَا أُورُشَلِيمُ، الْمَدِينَةُ الْمُقَدَّسَةُ، لأَنَّهُ لاَ يَعُودُ يَدْخُلُكِ فِي مَا بَعْدُ أَغْلَفُ وَلاَ نَجِسٌ.
עוּרִ֥י עוּרִ֛י לִבְשִׁ֥י עֻזֵּ֖ךְ צִיּ֑וֹן לִבְשִׁ֣י בִּגְדֵ֣י תִפְאַרְתֵּ֗ךְ יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עִ֣יר הַקֹּ֔דֶשׁ כִּ֣י לֹ֥א יוֹסִ֛יף יָבֹא;בָ֥ךְ ע֖וֹד עָרֵ֥ל וְטָמֵֽא
إرميا 7: 21 Jer.7.21
هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: ضُمُّوا مُحْرَقَاتِكُمْ إِلَى ذَبَائِحِكُمْ وَكُلُوا لَحْمًا.
כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל סְפ֥וּ עֹלוֹתֵיכֶ֛ם עַל זִבְחֵיכֶ֖ם וְאִכְל֥וּ בָשָֽׂר
إرميا 31: 12 Jer.31.12
فَيَأْتُونَ وَيُرَنِّمُونَ فِي مُرْتَفَعِ صِهْيَوْنَ، وَيَجْرُونَ إِلَى جُودِ الرَّبِّ عَلَى الْحِنْطَةِ وَعَلَى الْخَمْرِ وَعَلَى الزَّيْتِ وَعَلَى أَبْنَاءِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ. وَتَكُونُ نَفْسُهُمْ كَجَنَّةٍ رَيَّا، وَلاَ يَعُودُونَ يَذُوبُونَ بَعْدُ.
וּבָאוּ֮ וְרִנְּנ֣וּ בִמְרוֹם צִיּוֹן֒ וְנָהֲר֞וּ אֶל ט֣וּב יְהוָ֗ה עַל דָּגָן֙ וְעַל תִּירֹ֣שׁ וְעַל יִצְהָ֔ר וְעַל בְּנֵי צֹ֖אן וּבָקָ֑ר וְהָיְתָ֤ה נַפְשָׁם֙ כְּגַ֣ן רָוֶ֔ה וְלֹא יוֹסִ֥יפוּ לְדַאֲבָ֖ה עֽוֹד
إرميا 36: 32 Jer.36.32
فَأَخَذَ إِرْمِيَا دَرْجًا آخَرَ وَدَفَعَهُ لِبَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا الْكَاتِبِ، فَكَتَبَ فِيهِ عَنْ فَمِ إِرْمِيَا كُلَّ كَلاَمِ السِّفْرِ الَّذِي أَحْرَقَهُ يَهُويَاقِيمُ مَلِكُ يَهُوذَا بِالنَّارِ، وَزِيدَ عَلَيْهِ أَيْضًا كَلاَمٌ كَثِيرٌ مِثْلُهُ.
לָקַ֣ח וְיִרְמְיָ֜הוּ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֗רֶת וַֽיִּתְּנָהּ֮ אֶל;בָּר֣וּךְ בֶּן נֵרִיָּהוּ֮ הַסֹּפֵר֒ וַיִּכְתֹּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ כָּל דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֛ף יְהוֹיָקִ֥ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה בָּאֵ֑שׁ נוֹסַ֧ף עֲלֵיהֶ֛ם וְע֨וֹד דְּבָרִ֥ים רַבִּ֖ים כָּהֵֽמָּה
إرميا 45: 3 Jer.45.3
قَدْ قُلْتَ: وَيْلٌ لِي لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ زَادَ حُزْنًا عَلَى أَلَمِي. قَدْ غُشِيَ عَلَيَّ في تَنَهُّدِي، وَلَمْ أَجِدْ رَاحَةً.
אָמַ֙רְתָּ֙ אֽוֹי;נָ֣א לִ֔י כִּֽי יְהוָ֛ה יָסַ֧ף יָג֖וֹן עַל מַכְאֹבִ֑י יָגַ֙עְתִּי֙ בְּאַנְחָתִ֔י לֹ֥א מָצָֽאתִי וּמְנוּחָ֖ה
مراثي إرميا 4: 15 Lam.4.15
حِيدُوا. نَجِسٌ. يُنَادُونَ إِلَيْهِمْ. حِيدُوا. حِيدُوا لاَ تَمَسُّوا.. إِذْ هَرَبُوا تَاهُوا أَيْضًا. قَالُوا بَيْنَ الأُمَمِ: إِنَّهُمْ لاَ يَعُودُونَ يَسْكُنُونَ.
ס֣וּרוּ טָמֵ֞א קָ֣רְאוּ לָ֗מוֹ ס֤וּרוּ ס֙וּרוּ֙ אַל תִּגָּ֔עוּ כִּ֥י נָצ֖וּ נָ֑עוּ גַּם אָֽמְרוּ֙ בַּגּוֹיִ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יפוּ לָגֽוּר
مراثي إرميا 4: 16 Lam.4.16
وَجْهُ الرَّبِّ قَسَمَهُمْ. لاَ يَعُودُ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ. لَمْ يَرْفَعُوا وُجُوهَ الْكَهَنَةِ، وَلَمْ يَتَرَأَّفُوا عَلَى الشُّيُوخِ.
פְּנֵ֤י יְהוָה֙ חִלְּקָ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַבִּיטָ֑ם לֹ֣א נָשָׂ֔אוּ פְּנֵ֤י כֹהֲנִים֙ לֹ֥א חָנָֽנוּ וּזְקֵנִ֖ים
مراثي إرميا 4: 22 Lam.4.22
قَدْ تَمَّ إِثْمُكِ يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لاَ يَعُودُ يَسْبِيكِ. سَيُعَاقِبُ إِثْمَكِ يَا بِنْتَ أَدُومَ وَيُعْلِنُ خَطَايَاكِ.
תַּם עֲוֹנֵךְ֙ בַּת צִיּ֔וֹן לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַגְלוֹתֵ֑ךְ פָּקַ֤ד עֲוֹנֵךְ֙ עַל;בַּת אֱד֔וֹם גִּלָּ֖ה חַטֹּאתָֽיִךְ
حزقيال 5: 16 Ezk.5.16
إِذَا أَرْسَلْتُ عَلَيْهِمْ سِهَامَ الْجُوعِ الشِّرِّيرَةَ الَّتِي تَكُونُ لِلْخَرَابِ الَّتِي أُرْسِلُهَا لِخَرَابِكُمْ، وَأَزِيدُ الْجُوعَ عَلَيْكُمْ، وَأُكَسِّرُ لَكُمْ قِوَامَ الْخُبْزِ،
בְּֽשַׁלְּחִ֡י בָּהֶם֙ חִצֵּי֩ הָרָעָ֨ב הָרָעִ֤ים אֲשֶׁ֣ר הָי֣וּ לְמַשְׁחִ֔ית אֲשֶׁר אֲשַׁלַּ֥ח;אוֹתָ֖ם לְשַֽׁחֶתְכֶ֑ם אֹסֵ֣ף וְרָעָב֙ עֲלֵיכֶ֔ם וְשָׁבַרְתִּ֥י לָכֶ֖ם מַטֵּה לָֽחֶם
حزقيال 23: 14 Ezk.23.14
وَزَادَتْ زِنَاهَا. وَلَمَّا نَظَرَتْ إِلَى رِجَال مُصَوَّرِينَ عَلَى الْحَائِطِ، صُوَرُ الْكَلْدَانِيِّينَ مُصَوَّرَةًٍ بِمُغْرَةٍ،
וַתּ֖וֹסֶף תַּזְנוּתֶ֑יהָ וַתֵּ֗רֶא אַנְשֵׁי֙ מְחֻקֶּ֣ה עַל הַקִּ֔יר צַלְמֵ֣י כַשְׂדִּ֔ים חֲקֻקִ֖ים בַּשָּׁשַֽׁר
حزقيال 36: 12 Ezk.36.12
وَأُمَشِّي النَّاسَ عَلَيْكُمْ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَيَرِثُونَكَ فَتَكُونُ لَهُمْ مِيرَاثًا وَلاَ تَعُودُ بَعْدُ تُثْكِلُهُمْ.
וְהוֹלַכְתִּי֩ אָדָ֜ם עֲלֵיכֶ֨ם עַמִּ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וִֽירֵשׁ֔וּךָ וְהָיִ֥יתָ לָהֶ֖ם לְנַחֲלָ֑ה וְלֹא תוֹסִ֥ף ע֖וֹד לְשַׁכְּלָֽם
دانيال 10: 18 Dan.10.18
فَعَادَ وَلَمَسَنِي كَمَنْظَرِ إِنْسَانٍ وَقَوَّانِي،
וַיֹּ֧סֶף וַיִּגַּע;בִּ֛י כְּמַרְאֵ֥ה אָדָ֖ם וַֽיְחַזְּקֵֽנִי
هوشع 1: 6 Hos.1.6
ثُمَّ حَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتْ بِنْتًا، فَقَالَ لَهُ: ادْعُ اسْمَهَا لُورُحَامَةَ، لأَنِّي لاَ أَعُودُ أَرْحَمُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا، بَلْ أَنْزِعُهُمْ نَزْعًا.
וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א;רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף אֲרַחֵם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל ע֗וֹד כִּֽי אֶשָּׂ֖א;לָהֶֽם נָשֹׂ֥א
هوشع 9: 15 Hos.9.15
كُلُّ شَرِّهِمْ فِي الْجِلْجَالِ. إِنِّي هُنَاكَ أَبْغَضْتُهُمْ. مِنْ أَجْلِ سُوءِ أَفْعَالِهِمْ أَطْرُدُهُمْ مِنْ بَيْتِي. لاَ أَعُودُ أُحِبُّهُمْ. جَمِيعُ رُؤَسَائِهِمْ مُتَمَرِّدُونَ.
כָּל רָעָתָ֤ם בַּגִּלְגָּל֙ כִּֽי שָׁ֣ם שְׂנֵאתִ֔ים עַ֚ל רֹ֣עַ מַֽעַלְלֵיהֶ֔ם אֲגָרְשֵׁ֑ם מִבֵּיתִ֖י לֹ֤א אוֹסֵף֙ אַהֲבָתָ֔ם כָּל שָׂרֵיהֶ֖ם סֹרְרִֽים
هوشع 13: 2 Hos.13.2
وَالآنَ يَزْدَادُونَ خَطِيَّةً، وَيَصْنَعُونَ لأَنْفُسِهِمْ تَمَاثِيلَ مَسْبُوكَةً مِنْ فِضَّتِهِمْ، أَصْنَامًا بِحَذَاقَتِهِمْ، كُلُّهَا عَمَلُ الصُّنَّاعِ. عَنْهَا هُمْ يَقُولُونَ: ذَابِحُو النَّاسِ يُقَبِّلُونَ الْعُجُولَ.
וְעַתָּ֣ה יוֹסִ֣פוּ לַחֲטֹ֗א וַיַּעְשׂ֣וּ לָהֶם֩ מַסֵּכָ֨ה מִכַּסְפָּ֤ם עֲצַבִּ֔ים כִּתְבוּנָם֙ כֻּלֹּ֑ה מַעֲשֵׂ֥ה חָרָשִׁ֖ים לָהֶם֙ הֵ֣ם אֹמְרִ֔ים זֹבְחֵ֣י אָדָ֔ם יִשָּׁקֽוּן עֲגָלִ֖ים
يوئيل 2: 2 Jol.2.2
يَوْمُ ظَلاَمٍ وَقَتَامٍ، يَوْمُ غَيْمٍ وَضَبَابٍ، مِثْلَ الْفَجْرِ مُمْتَدًّا عَلَى الْجِبَالِ. شَعْبٌ كَثِيرٌ وَقَوِيٌّ لَمْ يَكُنْ نَظِيرُهُ مُنْذُ الأَزَلِ، وَلاَ يَكُونُ أَيْضًا بَعْدَهُ إِلَى سِنِي دَوْرٍ فَدَوْرٍ.
י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כָּמֹ֗הוּ מִן הָ֣עוֹלָ֔ם לֹ֣א יוֹסֵ֔ף וְאַֽחֲרָיו֙ עַד שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר
عاموس 5: 2 Amo.5.2
سَقَطَتْ عَذْرَاءُ إِسْرَائِيلَ. لاَ تَعُودُ تَقُومُ. انْطَرَحَتْ عَلَى أَرْضِهَا لَيْسَ مَنْ يُقِيمُهَا.
נָֽפְלָה֙ בְּתוּלַ֖ת יִשְׂרָאֵ֑ל לֹֽא תוֹסִ֣יף ק֔וּם נִטְּשָׁ֥ה עַל אַדְמָתָ֖הּ אֵ֥ין מְקִימָֽהּ
عاموس 7: 8 Amo.7.8
فَقَالَ لِي الرَّبُّ: مَا أَنْتَ رَاءٍ يَا عَامُوسُ. فَقُلْتُ: زِيجًا. فَقَالَ السَّيِّدُ: هأَنَذَا وَاضِعٌ زِيجًا فِي وَسَطِ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ. لاَ أَعُودُ أَصْفَحُ لَهُ بَعْدُ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י יְהוָ֜ה מָֽה אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ עָמ֔וֹס וָאֹמַ֖ר אֲנָ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹנָ֗י הִנְנִ֨י שָׂ֤ם אֲנָךְ֙ בְּקֶ֙רֶב֙ עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹֽא אוֹסִ֥יף עֲב֥וֹר לֽוֹ ע֖וֹד
عاموس 7: 13 Amo.7.13
وَأَمَّا بَيْتُ إِيلَ فَلاَ تَعُدْ تَتَنَبَّأُ فِيهَا بَعْدُ، لأَنَّهَا مَقْدِسُ الْمَلِكِ وَبَيْتُ الْمُلْكِ.
וּבֵֽית אֵ֔ל לֹֽא תוֹסִ֥יף לְהִנָּבֵ֑א ע֖וֹד כִּ֤י;ה֔וּא מִקְדַּשׁ מֶ֙לֶךְ֙ וּבֵ֥ית מַמְלָכָ֖ה
عاموس 8: 2 Amo.8.2
فَقَالَ: مَاذَا أَنْتَ رَاءٍ يَا عَامُوسُ. فَقُلْتُ: سَلَّةً لِلْقِطَافِ. فَقَالَ لِي الرَّبُّ: قَدْ أَتَتِ النِّهَايَةُ عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ. لاَ أَعُودُ أَصْفَحُ لَهُ بَعْدُ.
וַיֹּ֗אמֶר מָֽה אַתָּ֤ה רֹאֶה֙ עָמ֔וֹס וָאֹמַ֖ר כְּל֣וּב קָ֑יִץ וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י יְהוָ֜ה בָּ֤א הַקֵּץ֙ אֶל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא אוֹסִ֥יף עֲב֥וֹר לֽוֹ ע֖וֹד
يونان 2: 4 Jon.2.4
فَقُلْتُ: قَدْ طُرِدْتُ مِنْ أَمَامِ عَيْنَيْكَ. وَلكِنَّنِي أَعُودُ أَنْظُرُ إِلَى هَيْكَلِ قُدْسِكَ.
וַאֲנִ֣י;אָמַ֔רְתִּי נִגְרַ֖שְׁתִּי מִנֶּ֣גֶד עֵינֶ֑יךָ אַ֚ךְ אוֹסִ֣יף לְהַבִּ֔יט אֶל הֵיכַ֖ל קָדְשֶֽׁךָ
ناحوم 1: 15 Nam.1.15
هُوَذَا عَلَى الْجِبَالِ قَدَمَا مُبَشِّرٍ مُنَادٍ بِالسَّلاَمِ. عَيِّدِي يَا يَهُوذَا أَعْيَادَكِ. أَوْفِي نُذُورَكِ، فَإِنَّهُ لاَ يَعُودُ يَعْبُرُ فِيكِ أَيْضًا الْمُهْلِكُ. قَدِ انْقَرَضَ كُلُّهُ.
הִנֵּ֨ה עַל הֶהָרִ֜ים רַגְלֵ֤י מְבַשֵּׂר֙ מַשְׁמִ֣יעַ שָׁל֔וֹם חָגִּ֧י יְהוּדָ֛ה חַגַּ֖יִךְ שַׁלְּמִ֣י נְדָרָ֑יִךְ כִּי֩ לֹ֨א יוֹסִ֥יף לַֽעֲבָר בָּ֥ךְ ע֛וֹד בְּלִיַּ֖עַל נִכְרָֽת כֻּלֹּ֥ה