יֶלֶד (H3206) - yeled | معجم سترونغ العبري

التكوين 4: 23 Gen.4.23

وَقَالَ لاَمَكُ لامْرَأَتَيْهِ عَادَةَ وَصِلَّةَ: اسْمَعَا قَوْلِي يَا امْرَأَتَيْ لاَمَكَ، وَأَصْغِيَا لِكَلاَمِي. فَإِنِّي قَتَلْتُ رَجُلاً لِجُرْحِي، وَفَتىً لِشَدْخِي.

וַיֹּ֨אמֶר לֶ֜מֶךְ לְנָשָׁ֗יו עָדָ֤ה וְצִלָּה֙ שְׁמַ֣עַן קוֹלִ֔י נְשֵׁ֣י לֶ֔מֶךְ הַאְזֵ֖נָּה אִמְרָתִ֑י כִּ֣י הָרַ֙גְתִּי֙ אִ֤ישׁ לְפִצְעִ֔י וְיֶ֖לֶד לְחַבֻּרָתִֽי

التكوين 21: 8 Gen.21.8

فَكَبِرَ الْوَلَدُ وَفُطِمَ. وَصَنَعَ إِبْرَاهِيمُ وَلِيمَةً عَظِيمَةً يَوْمَ فِطَامِ إِسْحَاقَ.

וַיִּגְדַּ֥ל הַיֶּ֖לֶד וַיִּגָּמַ֑ל וַיַּ֤עַשׂ אַבְרָהָם֙ מִשְׁתֶּ֣ה גָד֔וֹל בְּי֖וֹם הִגָּמֵ֥ל יִצְחָֽק

التكوين 21: 15 Gen.21.15

وَلَمَّا فَرَغَ الْمَاءُ مِنَ الْقِرْبَةِ طَرَحَتِ الْوَلَدَ تَحْتَ إِحْدَى الأَشْجَارِ،

וַיִּכְל֥וּ הַמַּ֖יִם מִן הַחֵ֑מֶת וַתַּשְׁלֵ֣ךְ הַיֶּ֔לֶד תַּ֖חַת אַחַ֥ד הַשִּׂיחִֽם

التكوين 21: 16 Gen.21.16

وَمَضَتْ وَجَلَسَتْ مُقَابِلَهُ بَعِيدًا نَحْوَ رَمْيَةِ قَوْسٍ، لأَنَّهَا قَالَتْ: لاَ أَنْظُرُ مَوْتَ الْوَلَدِ. فَجَلَسَتْ مُقَابِلَهُ وَرَفَعَتْ صَوْتَهَا وَبَكَتْ.

וַתֵּלֶךְ֩ וַתֵּ֨שֶׁב;לָ֜הּ מִנֶּ֗גֶד הַרְחֵק֙ כִּמְטַחֲוֵ֣י קֶ֔שֶׁת כִּ֣י אָֽמְרָ֔ה אַל אֶרְאֶ֖ה בְּמ֣וֹת הַיָּ֑לֶד וַתֵּ֣שֶׁב מִנֶּ֔גֶד וַתִּשָּׂ֥א קֹלָ֖הּ וַתֵּֽבְךְּ

التكوين 30: 26 Gen.30.26

أَعْطِنِي نِسَائِي وَأَوْلاَدِي الَّذِينَ خَدَمْتُكَ بِهِمْ فَأَذْهَبَ، لأَنَّكَ أَنْتَ تَعْلَمُ خِدْمَتِي الَّتِي خَدَمْتُكَ.

תְּנָ֞ה נָשַׁ֣י יְלָדַ֗י אֲשֶׁ֨ר עָבַ֧דְתִּי;אֹֽתְךָ֛ בָּהֵ֖ן וְאֵלֵ֑כָה כִּ֚י אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ עֲבֹדָתִ֖י אֲשֶׁ֥ר עֲבַדְתִּֽיךָ

التكوين 32: 22 Gen.32.22

ثُمَّ قَامَ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ وَأَخَذَ امْرَأَتَيْهِ وَجَارِيَتَيْهِ وَأَوْلاَدَهُ الأَحَدَ عَشَرَ وَعَبَرَ مَخَاضَةَ يَبُّوقَ.

וַיָּ֣קָם ה֗וּא בַּלַּ֣יְלָה וַיִּקַּ֞ח שְׁתֵּ֤י;נָשָׁיו֙ שְׁתֵּ֣י;שִׁפְחֹתָ֔יו יְלָדָ֑יו אַחַ֥ד עָשָׂ֖ר וַֽיַּעֲבֹ֔ר מַעֲבַ֥ר יַבֹּֽק

التكوين 33: 1 Gen.33.1

وَرَفَعَ يَعْقُوبُ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ وَإِذَا عِيسُو مُقْبِلٌ وَمَعَهُ أَرْبَعُ مِئَةِ رَجُل، فَقَسَمَ الأَوْلاَدَ عَلَى لَيْئَةَ وَعَلَى رَاحِيلَ وَعَلَى الْجَارِيَتَيْنِ.

וַיִּשָּׂ֨א יַעֲקֹ֜ב עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּ֣ה עֵשָׂ֣ו בָּ֔א וְעִמּ֕וֹ אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ וַיַּ֣חַץ הַיְלָדִ֗ים עַל לֵאָה֙ וְעַל רָחֵ֔ל וְעַ֖ל שְׁתֵּ֥י;הַשְּׁפָחֽוֹת

التكوين 33: 2 Gen.33.2

وَوَضَعَ الْجَارِيَتَيْنِ وَأَوْلاَدَهُمَا أَوَّلاً، وَلَيْئَةَ وَأَوْلاَدَهَا وَرَاءَهُمْ، وَرَاحِيلَ وَيُوسُفَ أَخِيرًا.

וַיָּ֧שֶׂם הַשְּׁפָח֛וֹת יַלְדֵיהֶ֖ן רִֽאשֹׁנָ֑ה לֵאָ֤ה וִֽילָדֶ֙יהָ֙ אַחֲרֹנִ֔ים רָחֵ֥ל יוֹסֵ֖ף אַחֲרֹנִֽים

التكوين 33: 2 Gen.33.2

وَوَضَعَ الْجَارِيَتَيْنِ وَأَوْلاَدَهُمَا أَوَّلاً، وَلَيْئَةَ وَأَوْلاَدَهَا وَرَاءَهُمْ، وَرَاحِيلَ وَيُوسُفَ أَخِيرًا.

וַיָּ֧שֶׂם הַשְּׁפָח֛וֹת יַלְדֵיהֶ֖ן רִֽאשֹׁנָ֑ה לֵאָ֤ה וִֽילָדֶ֙יהָ֙ אַחֲרֹנִ֔ים רָחֵ֥ל יוֹסֵ֖ף אַחֲרֹנִֽים

التكوين 33: 5 Gen.33.5

ثُمَّ رَفَعَ عَيْنَيْهِ وَأَبْصَرَ النِّسَاءَ وَالأَوْلاَدَ وَقَالَ: مَا هؤُلاَءِ مِنْكَ. فَقَالَ: الأَوْلاَدُ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَى عَبْدِكَ.

וַיִּשָּׂ֣א עֵינָ֗יו וַיַּ֤רְא הַנָּשִׁים֙ הַיְלָדִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר מִי אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּאמַ֕ר הַיְלָדִ֕ים אֲשֶׁר חָנַ֥ן אֱלֹהִ֖ים עַבְדֶּֽךָ

التكوين 33: 5 Gen.33.5

ثُمَّ رَفَعَ عَيْنَيْهِ وَأَبْصَرَ النِّسَاءَ وَالأَوْلاَدَ وَقَالَ: مَا هؤُلاَءِ مِنْكَ. فَقَالَ: الأَوْلاَدُ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَى عَبْدِكَ.

וַיִּשָּׂ֣א עֵינָ֗יו וַיַּ֤רְא הַנָּשִׁים֙ הַיְלָדִ֔ים וַיֹּ֖אמֶר מִי אֵ֣לֶּה לָּ֑ךְ וַיֹּאמַ֕ר הַיְלָדִ֕ים אֲשֶׁר חָנַ֥ן אֱלֹהִ֖ים עַבְדֶּֽךָ

التكوين 33: 6 Gen.33.6

فَاقْتَرَبَتِ الْجَارِيَتَانِ هُمَا وَأَوْلاَدُهُمَا وَسَجَدَتَا.

וַתִּגַּ֧שְׁןָ הַשְּׁפָח֛וֹת הֵ֥נָּה וְיַלְדֵיהֶ֖ן וַתִּֽשְׁתַּחֲוֶֽיןָ

التكوين 33: 7 Gen.33.7

ثُمَّ اقْتَرَبَتْ لَيْئَةُ أَيْضًا وَأَوْلاَدُهَا وَسَجَدُوا. وَبَعْدَ ذلِكَ اقْتَرَبَ يُوسُفُ وَرَاحِيلُ وَسَجَدَا.

וַתִּגַּ֧שׁ לֵאָ֛ה גַּם וִילָדֶ֖יהָ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֑וּ וְאַחַ֗ר נִגַּ֥שׁ יוֹסֵ֛ף וְרָחֵ֖ל וַיִּֽשְׁתַּחֲוֽוּ

التكوين 33: 13 Gen.33.13

فَقَالَ لَهُ: سَيِّدِي عَالِمٌ أَنَّ الأَوْلاَدَ رَخْصَةٌ، وَالْغَنَمَ وَالْبَقَرَ الَّتِي عِنْدِي مُرْضِعَةٌ، فَإِنِ اسْتَكَدُّوهَا يَوْمًا وَاحِدًا مَاتَتْ كُلُّ الْغَنَمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֲדֹנִ֤י יֹדֵ֙עַ֙ כִּֽי הַיְלָדִ֣ים רַכִּ֔ים וְהַצֹּ֥אן וְהַבָּקָ֖ר עָלָ֑י עָל֣וֹת וּדְפָקוּם֙ י֣וֹם אֶחָ֔ד וָמֵ֖תוּ כָּל הַצֹּֽאן

التكوين 33: 14 Gen.33.14

لِيَجْتَزْ سَيِّدِي قُدَّامَ عَبْدِهِ، وَأَنَا أَسْتَاقُ عَلَى مَهَلِي فِي إِثْرِ الأَمْلاَكِ الَّتِي قُدَّامِي، وَفِي إِثْرِ الأَوْلاَدِ، حَتَّى أَجِيءَ إِلَى سَيِّدِي إِلَى سَعِيرَ.

יַעֲבָר;נָ֥א אֲדֹנִ֖י לִפְנֵ֣י עַבְדּ֑וֹ וַאֲנִ֞י אֶתְנָהֲלָ֣ה לְאִטִּ֗י לְרֶ֨גֶל הַמְּלָאכָ֤ה אֲשֶׁר לְפָנַי֙ וּלְרֶ֣גֶל הַיְלָדִ֔ים עַ֛ד אָבֹ֥א אֶל אֲדֹנִ֖י שֵׂעִֽירָה

التكوين 37: 30 Gen.37.30

ثُمَّ رَجَعَ إِلَى إِخْوَتِهِ وَقَالَ: الْوَلَدُ لَيْسَ مَوْجُودًا، وَأَنَا إِلَى أَيْنَ أَذْهَبُ..

וַיָּ֥שָׁב אֶל אֶחָ֖יו וַיֹּאמַ֑ר הַיֶּ֣לֶד אֵינֶ֔נּוּ וַאֲנִ֖י אָ֥נָה אֲנִי;בָֽא

التكوين 42: 22 Gen.42.22

فَأَجَابَهُمْ رَأُوبَيْنُ قَائِلاً: أَلَمْ أُكَلِّمْكُمْ قَائِلاً: لاَ تَأْثَمُوا بِالْوَلَدِ، وَأَنْتُمْ لَمْ تَسْمَعُوا. فَهُوَذَا دَمُهُ يُطْلَبُ.

וַיַּעַן֩;אֹתָ֜ם רְאוּבֵ֨ן לֵאמֹ֗ר הֲלוֹא֩ אָמַ֨רְתִּי;אֲלֵיכֶ֧ם לֵאמֹ֛ר אַל תֶּחֶטְא֥וּ בַיֶּ֖לֶד וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם הִנֵּ֥ה דָּמ֖וֹ נִדְרָֽשׁ

التكوين 44: 20 Gen.44.20

فَقُلْنَا لِسَيِّدِي: لَنَا أَبٌ شَيْخٌ، وَابْنُ شَيْخُوخَةٍ صَغِيرٌ، مَاتَ أَخُوهُ وَبَقِيَ هُوَ وَحْدَهُ لأُمِّهِ، وَأَبُوهُ يُحِبُّهُ.

וַנֹּ֙אמֶר֙ אֲדֹנִ֔י יֶשׁ;לָ֙נוּ֙ אָ֣ב זָקֵ֔ן וְיֶ֥לֶד זְקֻנִ֖ים קָטָ֑ן מֵ֜ת וְאָחִ֨יו וַיִּוָּתֵ֨ר ה֧וּא לְבַדּ֛וֹ לְאִמּ֖וֹ וְאָבִ֥יו אֲהֵבֽוֹ

الخروج 1: 17 Exo.1.17

وَلكِنَّ الْقَابِلَتَيْنِ خَافَتَا اللهَ وَلَمْ تَفْعَلاَ كَمَا كَلَّمَهُمَا مَلِكُ مِصْرَ، بَلِ اسْتَحْيَتَا الأَوْلاَدَ.

הַֽמְיַלְּדֹת֙ וַתִּירֶ֤אןָ הָ֣אֱלֹהִ֔ים וְלֹ֣א עָשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם אֲלֵיהֶ֖ן וַתְּחַיֶּ֖יןָ הַיְלָדִֽים

الخروج 1: 18 Exo.1.18

فَدَعَا مَلِكُ مِصْرَ الْقَابِلَتَيْنِ وَقَالَ لَهُمَا: لِمَاذَا فَعَلْتُمَا هذَا الأَمْرَ وَاسْتَحْيَيْتُمَا الأَوْلاَدَ.

וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ מִצְרַ֙יִם֙ לַֽמְיַלְּדֹ֔ת וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ן מַדּ֥וּעַ עֲשִׂיתֶ֖ן הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַתְּחַיֶּ֖יןָ הַיְלָדִֽים

الخروج 2: 3 Exo.2.3

وَلَمَّا لَمْ يُمْكِنْهَا أَنْ تُخَبِّئَهُ بَعْدُ، أَخَذَتْ لَهُ سَفَطًا مِنَ الْبَرْدِيِّ وَطَلَتْهُ بِالْحُمَرِ وَالزِّفْتِ، وَوَضَعَتِ الْوَلَدَ فِيهِ، وَوَضَعَتْهُ بَيْنَ الْحَلْفَاءِ عَلَى حَافَةِ النَّهْرِ.

וְלֹא יָכְלָ֣ה הַצְּפִינוֹ֒ עוֹד֮ וַתִּֽקַּֽח לוֹ֙ תֵּ֣בַת גֹּ֔מֶא וַתַּחְמְרָ֥ה בַחֵמָ֖ר וּבַזָּ֑פֶת וַתָּ֤שֶׂם הַיֶּ֔לֶד בָּהּ֙ וַתָּ֥שֶׂם בַּסּ֖וּף עַל שְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר

الخروج 2: 6 Exo.2.6

وَلَمَّا فَتَحَتْهُ رَأَتِ الْوَلَدَ، وَإِذَا هُوَ صَبِيٌّ يَبْكِي. فَرَقَّتْ لَهُ وَقَالَتْ: هذَا مِنْ أَوْلاَدِ الْعِبْرَانِيِّينَ.

וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר זֶֽה מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים

الخروج 2: 6 Exo.2.6

وَلَمَّا فَتَحَتْهُ رَأَتِ الْوَلَدَ، وَإِذَا هُوَ صَبِيٌّ يَبْكِي. فَرَقَّتْ لَهُ وَقَالَتْ: هذَا مِنْ أَوْلاَدِ الْعِبْرَانِيِّينَ.

וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר זֶֽה מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים

الخروج 2: 7 Exo.2.7

فَقَالَتْ أُخْتُهُ لابْنَةِ فِرْعَوْنَ: هَلْ أَذْهَبُ وَأَدْعُو لَكِ امْرَأَةً مُرْضِعَةً مِنَ الْعِبْرَانِيَّاتِ لِتُرْضِعَ لَكِ الْوَلَدَ.

וַתֹּ֣אמֶר אֲחֹתוֹ֮ אֶל;בַּת פַּרְעֹה֒ הַאֵלֵ֗ךְ וְקָרָ֤אתִי לָךְ֙ אִשָּׁ֣ה מֵינֶ֔קֶת מִ֖ן הָעִבְרִיֹּ֑ת וְתֵינִ֥ק לָ֖ךְ הַיָּֽלֶד

الخروج 2: 8 Exo.2.8

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: اذْهَبِي. فَذَهَبَتِ الْفَتَاةُ وَدَعَتْ أُمَّ الْوَلَدِ.

וַתֹּֽאמֶר לָ֥הּ בַּת פַּרְעֹ֖ה לֵ֑כִי וַתֵּ֙לֶךְ֙ הָֽעַלְמָ֔ה וַתִּקְרָ֖א אֵ֥ם הַיָּֽלֶד

الخروج 2: 9 Exo.2.9

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: اذْهَبِي بِهذَا الْوَلَدِ وَأَرْضِعِيهِ لِي وَأَنَا أُعْطِي أُجْرَتَكِ. فَأَخَذَتِ الْمَرْأَةُ الْوَلَدَ وَأَرْضَعَتْهُ.

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי הַזֶּה֙ הַיֶּ֤לֶד וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ

الخروج 2: 9 Exo.2.9

فَقَالَتْ لَهَا ابْنَةُ فِرْعَوْنَ: اذْهَبِي بِهذَا الْوَلَدِ وَأَرْضِعِيهِ لِي وَأَنَا أُعْطِي أُجْرَتَكِ. فَأَخَذَتِ الْمَرْأَةُ الْوَلَدَ وَأَرْضَعَتْهُ.

וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי הַזֶּה֙ הַיֶּ֤לֶד וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ

الخروج 2: 10 Exo.2.10

وَلَمَّا كَبِرَ الْوَلَدُ جَاءَتْ بِهِ إِلَى ابْنَةِ فِرْعَوْنَ فَصَارَ لَهَا ابْنًا، وَدَعَتِ اسْمَهُ مُوسَى وَقَالَتْ: إِنِّي انْتَشَلْتُهُ مِنَ الْمَاءِ.

וַיִגְדַּ֣ל הַיֶּ֗לֶד וַתְּבִאֵ֙הוּ֙ לְבַת פַּרְעֹ֔ה וַֽיְהִי לָ֖הּ לְבֵ֑ן וַתִּקְרָ֤א שְׁמוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה וַתֹּ֕אמֶר כִּ֥י מְשִׁיתִֽהוּ מִן הַמַּ֖יִם

الخروج 21: 4 Exo.21.4

إِنْ أَعْطَاهُ سَيِّدُهُ امْرَأَةً وَوَلَدَتْ لَهُ بَنِينَ أَوْ بَنَاتٍ، فَالْمَرْأَةُ وَأَوْلاَدُهَا يَكُونُونَ لِسَيِّدِهِ، وَهُوَ يَخْرُجُ وَحْدَهُ.

אִם יִתֶּן;ל֣וֹ אֲדֹנָיו֙ אִשָּׁ֔ה וְיָלְדָה ל֥וֹ בָנִ֖ים א֣וֹ בָנ֑וֹת הָאִשָּׁ֣ה וִילָדֶ֗יהָ תִּהְיֶה֙ לַֽאדֹנֶ֔יהָ וְה֖וּא יֵצֵ֥א בְגַפּֽוֹ

الخروج 21: 22 Exo.21.22

وَإِذَا تَخَاصَمَ رِجَالٌ وَصَدَمُوا امْرَأَةً حُبْلَى فَسَقَطَ وَلَدُهَا وَلَمْ تَحْصُلْ أَذِيَّةٌ، يُغَرَّمُ كَمَا يَضَعُ عَلَيْهِ زَوْجُ الْمَرْأَةِ، وَيَدْفَعُ عَنْ يَدِ الْقُضَاةِ.

וְכִֽי יִנָּצ֣וּ אֲנָשִׁ֗ים וְנָ֨גְפ֜וּ אִשָּׁ֤ה הָרָה֙ וְיָצְא֣וּ יְלָדֶ֔יהָ וְלֹ֥א יִהְיֶ֖ה אָס֑וֹן עָנ֣וֹשׁ;יֵעָנֵ֗שׁ כַּֽאֲשֶׁ֨ר יָשִׁ֤ית עָלָיו֙ בַּ֣עַל הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֖ן בִּפְלִלִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (86 آية)