ك
إصحاح
◄ H1979
H1980. hâlak
H1981 ►
المعنى المختصر للكلمة
hâlak: to walk (in a great variety of applications, literally and figuratively)
اللفظ الأصلي הָלַךְ
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق hâlak (haw-lak)
تكرار الورود في الكتاب 1517 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H3212 יָלַךְ • yaw-lak • (to walk)
المعنى والشرح المفصل

to walk (in a great variety of applications, literally and figuratively)

الإنجليزية — KJV Translation Tags
(all) along apace behave (self) come (on) continually be conversant depart [phrase] be eased enter exercise (self) [phrase] follow forth forward get go (about, abroad, along, away, forward, on, out, up and down) [phrase] greater grow be wont to haunt lead march [idiom] more and more move (self) needs on pass (away) be at the point quite run (along) [phrase] send speedily spread still surely [phrase] tale-bearer [phrase] travel(-ler) walk (abroad, on, to and fro, up and down, to places) wander wax (way-) faring man [idiom] be weak whirl

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

وَذَهَبَ 74× فَذَهَبَ 61× اذْهَبْ 59× وَسَارَ 37× هَلُمَّ 32×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיֵּ֣לֶךְ (41×) וַיֵּ֥לֶךְ (35×) לֵ֣ךְ (29×) וַיֵּ֖לֶךְ (25×) וַיֵּלְכ֖וּ (20×) לָלֶ֣כֶת (19×) וַיֵּ֨לֶךְ (17×) לְכ֣וּ (16×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1517 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
هوشع 1: 3 Hos.1.3
فَذَهَبَ وَأَخَذَ جُومَرَ بِنْتَ دِبْلاَيِمَ، فَحَبِلَتْ وَوَلَدَتْ لَهُ ابْنًا،
וַיֵּ֙לֶךְ֙ וַיִּקַּ֔ח גֹּ֖מֶר בַּת דִּבְלָ֑יִם וַתַּ֥הַר וַתֵּֽלֶד ל֖וֹ בֵּֽן
هوشع 2: 5 Hos.2.5
لأَنَّ أُمَّهُمْ قَدْ زَنَتِ. الَّتِي حَبِلَتْ بِهِمْ صَنَعَتْ خِزْيًا. لأَنَّهَا قَالَتْ: أَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيَّ الَّذِينَ يُعْطُونَ خُبْزِي وَمَائِي، صُوفِي وَكَتَّانِي، زَيْتِي وَأَشْرِبَتِي.
כִּ֤י אִמָּ֔ם זָֽנְתָה֙ הֽוֹרָתָ֑ם הֹבִ֖ישָׁה כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי
هوشع 2: 7 Hos.2.7
فَتَتْبَعُ مُحِبِّيهَا وَلاَ تُدْرِكُهُمْ، وَتُفَتِّشُ عَلَيْهِمْ وَلاَ تَجِدُهُمْ. فَتَقُولُ: أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى رَجُلِي الأَوَّلِ، لأَنَّهُ حِينَئِذٍ كَانَ خَيْرٌ لِي مِنَ الآنَ.
וְרִדְּפָ֤ה מְאַהֲבֶ֙יהָ֙ וְלֹֽא תַשִּׂ֣יג;אֹתָ֔ם וּבִקְשָׁ֖תַם וְלֹ֣א תִמְצָ֑א וְאָמְרָ֗ה אֵלְכָ֤ה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל אִישִׁ֣י הָֽרִאשׁ֔וֹן כִּ֣י אָ֖ז ט֥וֹב לִ֛י מֵעָֽתָּה
هوشع 2: 13 Hos.2.13
وَأُعَاقِبُهَا عَلَى أَيَّامِ بَعْلِيمَ الَّتِي فِيهَا كَانَتْ تُبَخِّرُ لَهُمْ وَتَتَزَيَّنُ بِخَزَائِمِهَا وَحُلِيهَا وَتَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيهَا وَتَنْسَانِي أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ.
וּפָקַדְתִּ֣י עָלֶ֗יהָ יְמֵ֤י הַבְּעָלִים֙ אֲשֶׁ֣ר תַּקְטִ֣יר לָהֶ֔ם וַתַּ֤עַד נִזְמָהּ֙ וְחֶלְיָתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ אַחֲרֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ שָׁכְחָ֖ה וְאֹתִ֥י נְאֻם יְהוָֽה
هوشع 2: 14 Hos.2.14
لكِنْ هأَنَذَا أَتَمَلَّقُهَا وَأَذْهَبُ بِهَا إِلَى الْبَرِّيَّةِ وَأُلاَطِفُهَا،
לָכֵ֗ן הִנֵּ֤ה;אָֽנֹכִי֙ מְפַתֶּ֔יהָ וְהֹֽלַכְתִּ֖יהָ הַמִּדְבָּ֑ר וְדִבַּרְתִּ֖י;עַל;לִבָּֽהּ
هوشع 3: 1 Hos.3.1
وَقَالَ الرَّبُّ لِي: اذْهَبْ أَيْضًا أَحْبِبِ امْرَأَةً حَبِيبَةَ صَاحِبٍ وَزَانِيَةً، كَمَحَبَّةِ الرَّبِّ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ وَهُمْ مُلْتَفِتُونَ إِلَى آلِهَةٍ أُخْرَى وَمُحِبُّونَ لأَقْرَاصِ الزَّبِيبِ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י לֵ֣ךְ ע֚וֹד אֱֽהַב אִשָּׁ֔ה אֲהֻ֥בַת רֵ֖עַ וּמְנָאָ֑פֶת כְּאַהֲבַ֤ת יְהוָה֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהֵ֗ם פֹּנִים֙ אֶל אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְאֹהֲבֵ֖י עֲנָבִֽים אֲשִׁישֵׁ֥י
هوشع 5: 6 Hos.5.6
يَذْهَبُونَ بِغَنَمِهِمْ وَبَقَرِهِمْ لِيَطْلُبُوا الرَّبَّ وَلاَ يَجِدُونَهُ. قَدْ تَنَحَّى عَنْهُمْ.
יֵֽלְכ֛וּ בְּצֹאנָ֣ם וּבִבְקָרָ֗ם לְבַקֵּ֥שׁ יְהוָ֖ה וְלֹ֣א יִמְצָ֑אוּ חָלַ֖ץ מֵהֶֽם
هوشع 5: 11 Hos.5.11
أَفْرَايِمُ مَظْلُومٌ مَسْحُوقُ الْقَضَاءِ، لأَنَّهُ ارْتَضَى أَنْ يَمْضِيَ وَرَاءَ الْوَصِيَّةِ.
אֶפְרַ֖יִם עָשׁ֥וּק רְצ֣וּץ מִשְׁפָּ֑ט כִּ֣י הוֹאִ֔יל הָלַ֖ךְ אַחֲרֵי צָֽו
هوشع 5: 13 Hos.5.13
وَرَأَى أَفْرَايِمُ مَرَضَهُ وَيَهُوذَا جُرْحَهُ، فَمَضَى أَفْرَايِمُ إِلَى أَشُّورَ، وَأَرْسَلَ إِلَى مَلِكٍ عَدُوٍّ. وَلكِنَّهُ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَشْفِيَكُمْ وَلاَ أَنْ يُزِيلَ مِنْكُمُ الْجُرْحَ.
וַיַּ֨רְא אֶפְרַ֜יִם חָלְי֗וֹ וִֽיהוּדָה֙ מְזֹר֔וֹ וַיֵּ֤לֶךְ אֶפְרַ֙יִם֙ אֶל אַשּׁ֔וּר וַיִּשְׁלַ֖ח אֶל מֶ֣לֶךְ יָרֵ֑ב וְה֗וּא לֹ֤א יוּכַל֙ לִרְפֹּ֣א;לָכֶ֔ם וְלֹֽא יִגְהֶ֥ה מִכֶּ֖ם מָזֽוֹר
هوشع 5: 14 Hos.5.14
لأَنِّي لأَفْرَايِمَ كَالأَسَدِ، وَلِبَيْتِ يَهُوذَا كَشِبْلِ الأَسَدِ. فَإِنِّي أَنَا أَفْتَرِسُ وَأَمْضِي وَآخُذُ وَلاَ مُنْقِذٌ.
כִּ֣י;אָנֹכִ֤י לְאֶפְרַ֔יִם כַשַּׁ֙חַל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֑ה וְכַכְּפִ֖יר אֲנִ֨י אֲנִ֤י אֶטְרֹף֙ וְאֵלֵ֔ךְ אֶשָּׂ֖א וְאֵ֥ין מַצִּֽיל
هوشع 5: 15 Hos.5.15
أَذْهَبُ وَأَرْجعُ إِلَى مَكَانِي حَتَّى يُجَازَوْا وَيَطْلُبُوا وَجْهِي. فِي ضِيقِهِمْ يُبَكِّرُونَ إِلَيَّ.
אֵלֵ֤ךְ אָשׁ֙וּבָה֙ אֶל מְקוֹמִ֔י עַ֥ד יֶאְשְׁמ֖וּ וּבִקְשׁ֣וּ פָנָ֑י בַּצַּ֥ר;לָהֶ֖ם יְשַׁחֲרֻֽנְנִי
هوشع 6: 1 Hos.6.1
هَلُمَّ نَرْجعُ إِلَى الرَّبِّ لأَنَّهُ هُوَ افْتَرَسَ فَيَشْفِينَا، ضَرَبَ فَيَجْبِرُنَا.
לְכוּ֙ וְנָשׁ֣וּבָה אֶל יְהוָ֔ה כִּ֛י ה֥וּא טָרָ֖ף וְיִרְפָּאֵ֑נוּ יַ֖ךְ וְיַחְבְּשֵֽׁנוּ
هوشع 6: 4 Hos.6.4
مَاذَا أَصْنَعُ بِكَ يَا أَفْرَايِمُ. مَاذَا أَصْنَعُ بِكَ يَا يَهُوذَا. فَإِنَّ إِحْسَانَكُمْ كَسَحَابِ الصُّبْحِ، وَكَالنَّدَى الْمَاضِي بَاكِرًا.
מָ֤ה אֶֽעֱשֶׂה לְּךָ֙ אֶפְרַ֔יִם מָ֥ה אֶעֱשֶׂה לְּךָ֖ יְהוּדָ֑ה וְחַסְדְּכֶם֙ כַּֽעֲנַן בֹּ֔קֶר וְכַטַּ֖ל הֹלֵֽךְ מַשְׁכִּ֥ים
هوشع 7: 11 Hos.7.11
وَصَارَ أَفْرَايِمُ كَحَمَامَةٍ رَعْنَاءَ بِلاَ قَلْبٍ. يَدْعُونَ مِصْرَ. يَمْضُونَ إِلَى أَشُّورَ.
וַיְהִ֣י אֶפְרַ֔יִם כְּיוֹנָ֥ה פוֹתָ֖ה אֵ֣ין לֵ֑ב קָרָ֖אוּ מִצְרַ֥יִם הָלָֽכוּ אַשּׁ֥וּר
هوشع 7: 12 Hos.7.12
عِنْدَمَا يَمْضُونَ أَبْسُطُ عَلَيْهِمْ شَبَكَتِي. أُلْقِيهِمْ كَطُيُورِ السَّمَاءِ. أُؤَدِّبُهُمْ بِحَسَبِ خَبَرِ جَمَاعَتِهِمْ.
כַּאֲשֶׁ֣ר יֵלֵ֗כוּ אֶפְר֤וֹשׂ עֲלֵיהֶם֙ רִשְׁתִּ֔י אֽוֹרִידֵ֑ם כְּע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם אַיְסִרֵ֕ם כְּשֵׁ֖מַע לַעֲדָתָֽם
هوشع 9: 6 Hos.9.6
إِنَّهُمْ قَدْ ذَهَبُوا مِنَ الْخَرَابِ. تَجْمَعُهُمْ مِصْرُ. تَدْفِنُهُمْ مُوفُ. يَرِثُ الْقَرِيصُ نَفَائِسَ فِضَّتِهِمْ. يَكُونُ الْعَوْسَجُ فِي مَنَازِلِهِمْ.
כִּֽי הִנֵּ֤ה הָֽלְכוּ֙ מִשֹּׁ֔ד תְּקַבְּצֵ֖ם מִצְרַ֥יִם תְּקַבְּרֵ֑ם מֹ֣ף יִֽירָשֵׁ֔ם קִמּוֹשׂ֙ מַחְמַ֣ד לְכַסְפָּ֗ם ח֖וֹחַ בְּאָהֳלֵיהֶֽם
هوشع 11: 2 Hos.11.2
كُلَّ مَا دَعَوْهُمْ ذَهَبُوا مِنْ أَمَامِهِمْ يَذْبَحُونَ لِلْبَعْلِيمِ، وَيُبَخِّرُونَ لِلتَّمَاثِيلِ الْمَنْحُوتَةِ.
כֵּ֚ן קָרְא֖וּ;לָהֶ֑ם הָלְכ֣וּ מִפְּנֵיהֶ֔ם יְזַבֵּ֔חוּ לַבְּעָלִ֣ים יְקַטֵּרֽוּן וְלַפְּסִלִ֖ים
هوشع 11: 10 Hos.11.10
وَرَاءَ الرَّبِّ يَمْشُونَ. كَأَسَدٍ يُزَمْجِرُ. فَإِنَّهُ يُزَمْجِرُ فَيُسْرِعُ الْبَنُونَ مِنَ الْبَحْرِ.
אַחֲרֵ֧י יְהוָ֛ה יֵלְכ֖וּ כְּאַרְיֵ֣ה יִשְׁאָ֑ג כִּֽי;ה֣וּא יִשְׁאַ֔ג וְיֶחֶרְד֥וּ בָנִ֖ים מִיָּֽם
هوشع 13: 3 Hos.13.3
لِذلِكَ يَكُونُونَ كَسَحَابِ الصُّبْحِ، وَكَالنَّدَى الْمَاضِي بَاكِرًا. كَعُصَافَةٍ تُخْطَفُ مِنَ الْبَيْدَرِ، وَكَدُخَانٍ مِنَ الْكُوَّةِ.
לָכֵ֗ן יִֽהְיוּ֙ כַּעֲנַן בֹּ֔קֶר וְכַטַּ֖ל הֹלֵ֑ךְ מַשְׁכִּ֣ים כְּמֹץ֙ יְסֹעֵ֣ר מִגֹּ֔רֶן וּכְעָשָׁ֖ן מֵאֲרֻבָּֽה
هوشع 14: 6 Hos.14.6
تَمْتَدُّ خَرَاعِيبُهُ، وَيَكُونُ بَهَاؤُهُ كَالزَّيْتُونَةِ، وَلَهُ رَائِحَةٌ كَلُبْنَانَ.
יֵֽלְכוּ֙ יֹֽנְקוֹתָ֔יו וִיהִ֥י הוֹד֑וֹ כַזַּ֖יִת ל֖וֹ וְרֵ֥יחַֽ כַּלְּבָנֽוֹן
هوشع 14: 9 Hos.14.9
مَنْ هُوَ حَكِيمٌ حَتَّى يَفْهَمَ هذِهِ وَفَهِيمٌ حَتَّى يَعْرِفَهَا. فَإِنَّ طُرُقَ الرَّبِّ مُسْتَقِيمَةٌ، وَالأَبْرَارَ يَسْلُكُونَ فِيهَا، وَأَمَّا الْمُنَافِقُونَ فَيَعْثُرُونَ فِيهَا.
מִ֤י חָכָם֙ וְיָ֣בֵֽן אֵ֔לֶּה נָב֖וֹן וְיֵֽדָעֵ֑ם כִּֽי דַּרְכֵ֣י יְהוָ֗ה יְשָׁרִ֞ים וְצַדִּקִים֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔ם וּפֹשְׁעִ֖ים יִכָּ֥שְׁלוּ בָֽם
يوئيل 2: 7 Jol.2.7
يَجْرُونَ كَأَبْطَال. يَصْعَدُونَ السُّورَ كَرِجَالِ الْحَرْبِ، وَيَمْشُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي طَرِيقِهِ، وَلاَ يُغَيِّرُونَ سُبُلَهُمْ.
יְרֻצ֔וּן כְּגִבּוֹרִ֣ים יַעֲל֣וּ חוֹמָ֑ה כְּאַנְשֵׁ֥י מִלְחָמָ֖ה יֵֽלֵכ֔וּן וְאִ֤ישׁ בִּדְרָכָיו֙ וְלֹ֥א יְעַבְּט֖וּן אֹרְחוֹתָֽם
يوئيل 2: 8 Jol.2.8
وَلاَ يُزَاحِمُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا. يَمْشُونَ كُلُّ وَاحِدٍ فِي سَبِيلِهِ، وَبَيْنَ الأَسْلِحَةِ يَقَعُونَ وَلاَ يَنْكَسِرُونَ.
לֹ֣א יִדְחָק֔וּן וְאִ֤ישׁ;אָחִיו֙ יֵֽלֵכ֑וּן גֶּ֥בֶר בִּמְסִלָּת֖וֹ וּבְעַ֥ד הַשֶּׁ֛לַח יִפֹּ֖לוּ לֹ֥א יִבְצָֽעוּ
يوئيل 3: 18 Jol.3.18
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّ الْجِبَالَ تَقْطُرُ عَصِيرًا، وَالتِّلاَلَ تَفِيضُ لَبَنًا، وَجَمِيعَ يَنَابِيعِ يَهُوذَا تَفِيضُ مَاءً، وَمِنْ بَيْتِ الرَّبِّ يَخْرُجُ يَنْبُوعٌ وَيَسْقِي وَادِي السَّنْطِ.
וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא הֶהָרִ֣ים יִטְּפ֧וּ עָסִ֗יס וְהַגְּבָעוֹת֙ תֵּלַ֣כְנָה חָלָ֔ב וְכָל אֲפִיקֵ֥י יְהוּדָ֖ה יֵ֣לְכוּ מָ֑יִם מִבֵּ֤ית יְהוָה֙ יֵצֵ֔א וּמַעְיָ֗ן וְהִשְׁקָ֖ה נַ֥חַל הַשִּׁטִּֽים
يوئيل 3: 18 Jol.3.18
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّ الْجِبَالَ تَقْطُرُ عَصِيرًا، وَالتِّلاَلَ تَفِيضُ لَبَنًا، وَجَمِيعَ يَنَابِيعِ يَهُوذَا تَفِيضُ مَاءً، وَمِنْ بَيْتِ الرَّبِّ يَخْرُجُ يَنْبُوعٌ وَيَسْقِي وَادِي السَّنْطِ.
וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא הֶהָרִ֣ים יִטְּפ֧וּ עָסִ֗יס וְהַגְּבָעוֹת֙ תֵּלַ֣כְנָה חָלָ֔ב וְכָל אֲפִיקֵ֥י יְהוּדָ֖ה יֵ֣לְכוּ מָ֑יִם מִבֵּ֤ית יְהוָה֙ יֵצֵ֔א וּמַעְיָ֗ן וְהִשְׁקָ֖ה נַ֥חַל הַשִּׁטִּֽים
عاموس 1: 15 Amo.1.15
وَيَمْضِي مَلِكُهُمْ إِلَى السَّبْيِ هُوَ وَرُؤَسَاؤُهُ جَمِيعًا، قَالَ الرَّبُّ.
וְהָלַ֥ךְ מַלְכָּ֖ם בַּגּוֹלָ֑ה ה֧וּא וְשָׂרָ֛יו יַחְדָּ֖ו אָמַ֥ר יְהוָֽה
عاموس 2: 4 Amo.2.4
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ ذُنُوبِ يَهُوذَا الثَّلاَثَةِ وَالأَرْبَعَةِ لاَ أَرْجعُ عَنْهُ، لأَنَّهُمْ رَفَضُوا نَامُوسَ اللهِ وَلَمْ يَحْفَظُوا فَرَائِضَهُ، وَأَضَلَّتْهُمْ أَكَاذِيبُهُمُ الَّتِي سَارَ آبَاؤُهُمْ وَرَاءَهَا.
כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל פִּשְׁעֵ֣י יְהוּדָ֔ה שְׁלֹשָׁה֙ אַרְבָּעָ֖ה לֹ֣א אֲשִׁיבֶ֑נּוּ עַֽל מָאֳסָ֞ם תּוֹרַ֣ת יְהוָ֗ה לֹ֣א שָׁמָ֔רוּ וְחֻקָּיו֙ וַיַּתְעוּם֙ כִּזְבֵיהֶ֔ם אֲשֶׁר הָלְכ֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אַחֲרֵיהֶֽם
عاموس 2: 7 Amo.2.7
الَّذِينَ يَتَهَمَّمُونَ تُرَابَ الأَرْضِ عَلَى رُؤُوسِ الْمَسَاكِينِ، وَيَصُدُّونَ سَبِيلَ الْبَائِسِينَ، وَيَذْهَبُ رَجُلٌ وَأَبُوهُ إِلَى صَبِيَّةٍ وَاحِدَةٍ حَتَّى يُدَنِّسُوا اسْمَ قُدْسِي.
הַשֹּׁאֲפִ֤ים עֲפַר אֶ֙רֶץ֙ עַל בְּרֹ֣אשׁ דַּלִּ֔ים יַטּ֑וּ וְדֶ֥רֶךְ עֲנָוִ֖ים יֵֽלְכוּ֙ וְאִ֣ישׁ וְאָבִ֗יו אֶל הַֽנַּעֲרָ֔ה לְמַ֥עַן חַלֵּ֖ל שֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי
عاموس 2: 10 Amo.2.10
وَأَنَا أَصْعَدْتُكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ وَسِرْتُ بِكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ أَرْبَعِينَ سَنَةً لِتَرِثُوا أَرْضَ الأَمُورِيِّ.
וְאָנֹכִ֛י הֶעֱלֵ֥יתִי;אֶתְכֶ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וָאוֹלֵ֨ךְ אֶתְכֶ֤ם בַּמִּדְבָּר֙ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה לָרֶ֖שֶׁת אֶ֥רֶץ הָאֱמֹרִֽי
عاموس 3: 3 Amo.3.3
هَلْ يَسِيرُ اثْنَانِ مَعًا إِنْ لَمْ يَتَوَاعَدَا.
הֲיֵלְכ֥וּ שְׁנַ֖יִם יַחְדָּ֑ו בִּלְתִּ֖י אִם;נוֹעָֽדוּ