ك
إصحاح
G3873
G3874. paráklēsis
G3875
المعنى المختصر للكلمة
paráklēsis: imploration, hortation, solace
اللفظ الأصلي παράκλησις
نوع الكلمة اسم
طريقة النطق paráklēsis (par-ak-lay-sis)
تكرار الورود في الكتاب 25 مرة في الكتاب
المعنى والشرح المفصل

imploration, hortation, solace

الإنجليزية — KJV Translation Tags
comfort consolation exhortation intreaty

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

τῇ ; παρακλήσει, (3×) παράκλησιν (3×) τῆς ; ὑμῶν ; παρακλήσεως (2×) παρακλήσεως, (2×) καὶ ; παράκλησιν (2×) ἐν ; τῇ ; παρακλήσει (1×) τῆς ; παρακλήσεως· (1×) τῆς ; παρακλήσεως (1×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (25 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
وَكَانَ رَجُلٌ فِي أُورُشَلِيمَ اسْمُهُ سِمْعَانُ، وَهَذَا الرَّجُلُ كَانَ بَارًّا تَقِيًّا يَنْتَظِرُ تَعْزِيَةَ إِسْرَائِيلَ، وَالرُّوحُ الْقُدُسُ كَانَ عَلَيْهِ.
Καὶ ; ἰδοὺ ; ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλὴμ ᾧ ; ὄνομα Συμεὼν καὶ ; οὗτος ὁ ; ἄνθρωπος δίκαιος καὶ ; εὐλαβὴς προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ ; Ἰσραήλ· καὶ ; πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐπ᾽ ; αὐτόν.
وَيُوسُفُ الَّذِي دُعِيَ مِنَ الرُّسُلِ بَرْنَابَا، الَّذِي يُتَرْجَمُ ابْنَ الْوَعْظِ، وَهُوَ لاَوِيٌّ قُبْرُسِيُّ الْجِنْسِ،
Ἰωσῆς; δὲ ὁ ; ἐπικληθεὶς ὑπὸ τῶν ; ἀποστόλων Βαρναβᾶς ὅ ; ἐστιν μεθερμηνευόμενον υἱὸς παρακλήσεως, Λευίτης, Κύπριος τῷ ; γένει,
وَأَمَّا الْكَنَائِسُ فِي جَمِيعِ الْيَهُودِيَّةِ وَالْجَلِيلِ وَالسَّامِرَةِ فَكَانَ لَهَا سَلاَمٌ، وَكَانَتْ تُبْنَى وَتَسِيرُ فِي خَوْفِ الرَّبِّ، وَبِتَعْزِيَةِ الرُّوحِ الْقُدُسِ كَانَتْ تَتَكَاثَرُ.
μὲν ; οὖν Αἱ; ἐκκλησίαι καθ᾽ ὅλης τῆς ; Ἰουδαίας καὶ ; Γαλιλαίας καὶ ; Σαμαρείας εἶχον εἰρήνην, οἰκοδομούμεναι καὶ ; πορευόμεναι τῷ ; φόβῳ τοῦ ; κυρίου, καὶ ; τῇ ; παρακλήσει τοῦ ; πνεύματος ἁγίου ἐπληθύνοντο
وَبَعْدَ قِرَاءَةِ النَّامُوسِ وَالأَنْبِيَاءِ، أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ رُؤَسَاءُ الْمَجْمَعِ قَائِلِينَ: أَيُّهَا الرِّجَالُ الإِخْوَةُ، إِنْ كَانَتْ عِنْدَكُمْ كَلِمَةُ وَعْظٍ لِلشَّعْبِ فَقُولُوا.
μετὰ ; δὲ τὴν ; ἀνάγνωσιν τοῦ ; νόμου καὶ ; τῶν ; προφητῶν ἀπέστειλαν πρὸς ; αὐτοὺς οἱ ; ἀρχισυνάγωγοι λέγοντες· ἄνδρες ἀδελφοί, εἴ ; τίς ἐστιν ἐν ; ὑμῖν λόγος παρακλήσεως πρὸς ; τὸν ; λαόν, λέγετε.¶
فَلَمَّا قَرَأُوهَا فَرِحُوا لِسَبَبِ التَّعْزِيَةِ.
δὲ ἀναγνόντες ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ ; παρακλήσει.
أَمِ الْوَاعِظُ فَفِي الْوَعْظِ، الْمُعْطِي فَبِسَخَاءٍ، الْمُدَبِّرُ فَبِاجْتِهَادٍ، الرَّاحِمُ فَبِسُرُورٍ.
εἴτε ὁ ; παρακαλῶν ἐν τῇ ; παρακλήσει, ὁ ; μεταδιδοὺς ἐν ; ἁπλότητι, ὁ ; προϊστάμενος ἐν ; σπουδῇ, ὁ ; ἐλεῶν ἐν ; ἱλαρότητι.¶
لأَنَّ كُلَّ مَا سَبَقَ فَكُتِبَ كُتِبَ لأَجْلِ تَعْلِيمِنَا، حَتَّى بِالصَّبْرِ وَالتَّعْزِيَةِ بِمَا فِي الْكُتُبِ يَكُونُ لَنَا رَجَاءٌ.
γὰρ ὅσα προεγράφη προεγράφη εἰς τὴν ; ἡμετέραν ; διδασκαλίαν ἵνα διὰ ; τῆς ; ὑπομονῆς καὶ ; διὰ ; τῆς ; παρακλήσεως τῶν γραφῶν ἔχωμεν.¶ τὴν ; ἐλπίδα
وَلْيُعْطِكُمْ إِلهُ الصَّبْرِ وَالتَّعْزِيَةِ أَنْ تَهْتَمُّوا اهْتِمَامًا وَاحِدًا فِيمَا بَيْنَكُمْ، بِحَسَبِ الْمَسِيحِ يَسُوعَ،
δὲ ; δῴη ; ὑμῖν Ὁ ; θεὸς τῆς ; ὑπομονῆς καὶ ; τῆς ; παρακλήσεως φρονεῖν τὸ ; αὐτὸ ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν
وَأَمَّا مَنْ يَتَنَبَّأُ، فَيُكَلِّمُ النَّاسَ بِبُنْيَانٍ وَوَعْظٍ وَتَسْلِيَةٍ.
δὲ ὁ προφητεύων λαλεῖ ἀνθρώποις οἰκοδομὴν καὶ ; παράκλησιν καὶ ; παραμυθίαν.
مُبَارَكٌ اللهُ أَبُو رَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ، أَبُو الرَّأْفَةِ وَإِلهُ كُلِّ تَعْزِيَةٍ،
Εὐλογητὸς ὁ ; θεὸς καὶ ; πατὴρ τοῦ ; κυρίου ; ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ; πατὴρ τῶν ; οἰκτιρμῶν καὶ ; θεὸς πάσης παρακλήσεως,
الَّذِي يُعَزِّينَا فِي كُلِّ ضِيقَتِنَا، حَتَّى نَسْتَطِيعَ أَنْ نُعَزِّيَ الَّذِينَ هُمْ فِي كُلِّ ضِيقَةٍ بِالتَّعْزِيَةِ الَّتِي نَتَعَزَّى نَحْنُ بِهَا مِنَ اللهِ.
ὁ παρακαλῶν ; ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ ; θλίψει ; ἡμῶν εἰς τὸ ; δύνασθαι ; ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει διὰ ; τῆς ; παρακλήσεως παρακαλούμεθα αὐτοὶ ἧς ὑπὸ τοῦ ; θεοῦ·
فَإِنْ كُنَّا نَتَضَايَقُ فَلأَجْلِ تَعْزِيَتِكُمْ وَخَلاَصِكُمُ، الْعَامِلِ فِي احْتِمَالِ نَفْسِ الآلاَمِ الَّتِي نَتَأَلَّمُ بِهَا نَحْنُ أَيْضًا. أَوْ نَتَعَزَّى فَلأَجْلِ تَعْزِيَتِكُمْ وَخَلاَصِكُمْ.
εἴτε ; δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ; ὑμῶν ; παρακλήσεως καὶ ; σωτηρίας τῆς ; ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ αὐτῶν τῶν ; παθημάτων ὧν πάσχομεν, ἡμεῖς καὶ εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ; ὑμῶν ; παρακλήσεως και ; σωτηριας
فَإِنْ كُنَّا نَتَضَايَقُ فَلأَجْلِ تَعْزِيَتِكُمْ وَخَلاَصِكُمُ، الْعَامِلِ فِي احْتِمَالِ نَفْسِ الآلاَمِ الَّتِي نَتَأَلَّمُ بِهَا نَحْنُ أَيْضًا. أَوْ نَتَعَزَّى فَلأَجْلِ تَعْزِيَتِكُمْ وَخَلاَصِكُمْ.
εἴτε ; δὲ θλιβόμεθα, ὑπὲρ τῆς ; ὑμῶν ; παρακλήσεως καὶ ; σωτηρίας τῆς ; ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ αὐτῶν τῶν ; παθημάτων ὧν πάσχομεν, ἡμεῖς καὶ εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ; ὑμῶν ; παρακλήσεως και ; σωτηριας
فَرَجَاؤُنَا مِنْ أَجْلِكُمْ ثَابِتٌ. عَالِمِينَ أَنَّكُمْ كَمَا أَنْتُمْ شُرَكَاءُ فِي الآلاَمِ، كَذلِكَ فِي التَّعْزِيَةِ أَيْضًا.
καὶ ; ἡ ; ἐλπὶς ; ἡμῶν ὑπὲρ ; ὑμῶν· βεβαία εἰδότες ὅτι ὥσπερ ἐστε κοινωνοί τῶν παθημάτων, οὕτως τῆς παρακλήσεως.¶ καὶ
لِي ثِقَةٌ كَثِيرَةٌ بِكُمْ. لِي افْتِخَارٌ كَثِيرٌ مِنْ جِهَتِكُمْ. قَدِ امْتَلأْتُ تَعْزِيَةً وَازْدَدْتُ فَرَحًا جِدًّا فِي جَمِيعِ ضِيقَاتِنَا.
μοι παρρησία πολλή πρὸς ; ὑμᾶς, μοι καύχησις πολλή ὑπὲρ ; ὑμῶν· πεπλήρωμαι τῇ ; παρακλήσει, ὑπερπερισσεύομαι ; τῇ ; χαρᾷ ἐπὶ πάσῃ τῇ ; θλίψει ; ἡμῶν.
وَلَيْسَ بِمَجِيئِهِ فَقَطْ بَلْ أَيْضًا بِالتَّعْزِيَةِ الَّتِي تَعَزَّى بِهَا بِسَبَبِكُمْ، وَهُوَ يُخْبِرُنَا بِشَوْقِكُمْ وَنَوْحِكُمْ وَغَيْرَتِكُمْ لأَجْلِي، حَتَّى إِنِّي فَرِحْتُ أَكْثَرَ.
οὐ ἐν ; τῇ ; παρουσίᾳ ; αὐτοῦ, μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν ; τῇ ; παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ᾽ ; ὑμῖν ἀναγγέλλων ; ἡμῖν τὴν ; ὑμῶν ; ἐπιπόθησιν, τὸν ; ὑμῶν ; ὀδυρμόν, τὸν ; ὑμῶν ; ζῆλον ὑπὲρ ; ἐμοῦ, ὥστε με χαρῆναι. μᾶλλον
مُلْتَمِسِينَ مِنَّا، بِطِلْبَةٍ كَثِيرَةٍ، أَنْ نَقْبَلَ النِّعْمَةَ وَشَرِكَةَ الْخِدْمَةِ الَّتِي لِلْقِدِّيسِينَ.
δεόμενοι ἡμῶν μετὰ ; παρακλήσεως πολλῆς δέξασθαι τὴν ; χάριν καὶ ; τὴν ; κοινωνίαν τῆς ; διακονίας εἰς τοὺς ; ἁγίους
لأَنَّهُ قَبِلَ الطِّلْبَةَ. وَإِذْ كَانَ أَكْثَرَ اجْتِهَادًا، مَضَى إِلَيْكُمْ مِنْ تِلْقَاءِ نَفْسِهِ.
ὅτι ἐδέξατο, μὲν ; παράκλησιν δὲ ; ὑπάρχων σπουδαιότερος ἐξῆλθεν πρὸς ; ὑμᾶς. αὐθαίρετος
فَإِنْ كَانَ وَعْظٌ مَا فِي الْمَسِيحِ. إِنْ كَانَتْ تَسْلِيَةٌ مَا لِلْمَحَبَّةِ. إِنْ كَانَتْ شَرِكَةٌ مَا فِي الرُّوحِ. إِنْ كَانَتْ أَحْشَاءٌ وَرَأْفَةٌ،
Εἴ οὖν παράκλησις τις ἐν Χριστῷ, εἴ παραμύθιον τι ἀγάπης, εἴ κοινωνία τις πνεύματος, εἴ ; τινα σπλάγχνα καὶ ; οἰκτιρμοί,
وَرَبُّنَا نَفْسُهُ يَسُوعُ الْمَسِيحُ، وَاللهُ أَبُونَا الَّذِي أَحَبَّنَا وَأَعْطَانَا عَزَاءً أَبَدِيًّا وَرَجَاءً صَالِحًا بِالنِّعْمَةِ،
δὲ ; ὁ ; κύριος ; ἡμῶν αὐτὸς Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ; ὁ ; θεὸς ὁ ; πατὴρ ; ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ; ἡμᾶς καὶ ; δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ; ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν ; χάριτι,
إِلَى أَنْ أَجِيءَ اعْكُفْ عَلَى الْقِرَاءَةِ وَالْوَعْظِ وَالتَّعْلِيمِ.
ἕως ἔρχομαι, πρόσεχε τῇ ; ἀναγνώσει, τῇ ; παρακλήσει, τῇ ; διδασκαλίᾳ,
لأَنَّ لَنَا فَرَحًا كَثِيرًا وَتَعْزِيَةً بِسَبَبِ مَحَبَّتِكَ، لأَنَّ أَحْشَاءَ الْقِدِّيسِينَ قَدِ اسْتَرَاحَتْ بِكَ أَيُّهَا الأَخُ.
γὰρ ἔχομεν Χάριν πολλὴν καὶ ; παράκλησιν ἐπὶ τῇ ; ἀγάπῃ ; σου, ὅτι τὰ ; σπλάγχνα τῶν ; ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ ; σοῦ, ἀδελφέ.¶
حَتَّى بِأَمْرَيْنِ عَدِيمَيِ التَّغَيُّرِ، لاَ يُمْكِنُ أَنَّ اللهَ يَكْذِبُ فِيهِمَا، تَكُونُ لَنَا تَعْزِيَةٌ قَوِيَّةٌ، نَحْنُ الَّذِينَ الْتَجَأْنَا لِنُمْسِكَ بِالرَّجَاءِ الْمَوْضُوعِ أَمَامَنَا،
ἵνα διὰ ; δύο ; πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἀδύνατον τὸν ; θεόν, ψεύσασθαι ἐν ; οἷς ἔχωμεν παράκλησιν ἰσχυρὰν οἱ ; καταφυγόντες κρατῆσαι ἐλπίδος· τῆς ; προκειμένης
وَقَدْ نَسِيتُمُ الْوَعْظَ الَّذِي يُخَاطِبُكُمْ كَبَنِينَ: يَا ابْنِي لاَ تَحْتَقِرْ تَأْدِيبَ الرَّبِّ، وَلاَ تَخُرْ إِذَا وَبَّخَكَ.
καὶ ἐκλέλησθε τῆς ; παρακλήσεως ἥτις ὑμῖν ; διαλέγεται· ὡς ; υἱοῖς υἱέ ; μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ᾽ ; αὐτοῦ ; ἐλεγχόμενος.
وَأَطْلُبُ إِلَيْكُمْ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنْ تَحْتَمِلُوا كَلِمَةَ الْوَعْظِ، لأَنِّي بِكَلِمَاتٍ قَلِيلَةٍ كَتَبْتُ إِلَيْكُمْ.
Παρακαλῶ ; δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ ; λόγου τῆς ; παρακλήσεως· καὶ ; γὰρ διὰ ; βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν.¶