קוֹל (H6963) - qôwl | معجم سترونغ العبري

وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ حَوْلَهُمْ هَرَبُوا مِنْ صَوْتِهِمْ، لأَنَّهُمْ قَالُوا: لَعَلَّ الأَرْضَ تَبْتَلِعُنَا.

וְכָל יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֛ר סְבִיבֹתֵיהֶ֖ם נָ֣סוּ לְקֹלָ֑ם כִּ֣י אָֽמְר֔וּ פֶּן הָאָֽרֶץ תִּבְלָעֵ֖נוּ

فَصَرَخْنَا إِلَى الرَّبِّ فَسَمِعَ صَوْتَنَا، وَأَرْسَلَ مَلاَكًا وَأَخْرَجَنَا مِنْ مِصْرَ. وَهَا نَحْنُ فِي قَادَشَ، مَدِينَةٍ فِي طَرَفِ تُخُومِكَ.

וַנִּצְעַ֤ק אֶל יְהוָה֙ וַיִּשְׁמַ֣ע קֹלֵ֔נוּ וַיִּשְׁלַ֣ח מַלְאָ֔ךְ וַיֹּצִאֵ֖נוּ מִמִּצְרָ֑יִם וְהִנֵּה֙ אֲנַ֣חְנוּ בְקָדֵ֔שׁ עִ֖יר קְצֵ֥ה גְבוּלֶֽךָ

العدد 21: 3 Num.21.3

فَسَمِعَ الرَّبُّ لِقَوْلِ إِسْرَائِيلَ، وَدَفَعَ الْكَنْعَانِيِّينَ، فَحَرَّمُوهُمْ وَمُدُنَهُمْ. فَدُعِيَ اسْمُ الْمَكَانِ حُرْمَةَ.

וַיִּשְׁמַ֨ע יְהוָ֜ה בְּק֣וֹל יִשְׂרָאֵ֗ל וַיִּתֵּן֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י וַיַּחֲרֵ֥ם;אֶתְהֶ֖ם עָרֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א שֵׁם הַמָּק֖וֹם חָרְמָֽה

التثنية 1: 34 Deu.1.34

وَسَمِعَ الرَّبُّ صَوْتَ كَلاَمِكُمْ فَسَخِطَ وَأَقْسَمَ قَائِلاً:

וַיִּשְׁמַ֥ע יְהוָ֖ה ק֣וֹל דִּבְרֵיכֶ֑ם וַיִּקְצֹ֖ף וַיִּשָּׁבַ֥ע לֵאמֹֽר

التثنية 1: 45 Deu.1.45

فَرَجَعْتُمْ وَبَكَيْتُمْ أَمَامَ الرَّبِّ، وَلَمْ يَسْمَعِ الرَّبُّ لِصَوْتِكُمْ وَلاَ أَصْغَى إِلَيْكُمْ.

וַתָּשֻׁ֥בוּ וַתִּבְכּ֖וּ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹֽא שָׁמַ֤ע יְהוָה֙ בְּקֹ֣לְכֶ֔ם וְלֹ֥א הֶאֱזִ֖ין אֲלֵיכֶֽם

التثنية 4: 12 Deu.4.12

فَكَلَّمَكُمُ الرَّبُّ مِنْ وَسَطِ النَّارِ وَأَنْتُمْ سَامِعُونَ صَوْتَ كَلاَمٍ، وَلكِنْ لَمْ تَرَوْا صُورَةً بَلْ صَوْتًا.

וַיְדַבֵּ֧ר;אֲלֵיכֶ֖ם יְהוָ֛ה מִתּ֣וֹךְ הָאֵ֑שׁ אַתֶּ֣ם שֹׁמְעִ֔ים ק֤וֹל דְּבָרִים֙ אֵינְכֶ֥ם רֹאִ֖ים וּתְמוּנָ֛ה זוּלָתִ֥י קֽוֹל

التثنية 4: 12 Deu.4.12

فَكَلَّمَكُمُ الرَّبُّ مِنْ وَسَطِ النَّارِ وَأَنْتُمْ سَامِعُونَ صَوْتَ كَلاَمٍ، وَلكِنْ لَمْ تَرَوْا صُورَةً بَلْ صَوْتًا.

וַיְדַבֵּ֧ר;אֲלֵיכֶ֖ם יְהוָ֛ה מִתּ֣וֹךְ הָאֵ֑שׁ אַתֶּ֣ם שֹׁמְעִ֔ים ק֤וֹל דְּבָרִים֙ אֵינְכֶ֥ם רֹאִ֖ים וּתְמוּנָ֛ה זוּלָתִ֥י קֽוֹל

التثنية 4: 30 Deu.4.30

عِنْدَمَا ضُيِّقَ عَلَيْكَ وَأَصَابَتْكَ كُلُّ هذِهِ الأُمُورِ فِي آخِرِ الأَيَّامِ، تَرْجعُ إِلَى الرَّبِّ إِلهِكَ وَتَسْمَعُ لِقَوْلِهِ،

בַּצַּ֣ר לְךָ֔ וּמְצָא֕וּךָ כֹּ֖ל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים בְּאַחֲרִית֙ הַיָּמִ֔ים וְשַׁבְתָּ֙ עַד יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְשָׁמַעְתָּ֖ בְּקֹלֽוֹ

التثنية 4: 33 Deu.4.33

هَلْ سَمِعَ شَعْبٌ صَوْتَ اللهِ يَتَكَلَّمُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ كَمَا سَمِعْتَ أَنْتَ، وَعَاشَ.

הֲשָׁ֣מַֽע עָם֩ ק֨וֹל אֱלֹהִ֜ים מְדַבֵּ֧ר מִתּוֹךְ הָאֵ֛שׁ כַּאֲשֶׁר שָׁמַ֥עְתָּ אַתָּ֖ה וַיֶּֽחִי

التثنية 4: 36 Deu.4.36

مِنَ السَّمَاءِ أَسْمَعَكَ صَوْتَهُ لِيُنْذِرَكَ، وَعَلَى الأَرْضِ أَرَاكَ نَارَهُ الْعَظِيمَةَ، وَسَمِعْتَ كَلاَمَهُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ.

מִן הַשָּׁמַ֛יִם הִשְׁמִֽיעֲךָ֥ קֹל֖וֹ לְיַסְּרֶ֑ךָּ וְעַל הָאָ֗רֶץ הֶרְאֲךָ֙ אִשּׁ֣וֹ הַגְּדוֹלָ֔ה שָׁמַ֖עְתָּ וּדְבָרָ֥יו מִתּ֥וֹךְ הָאֵֽשׁ

التثنية 5: 22 Deu.5.22

هذِهِ الْكَلِمَاتُ كَلَّمَ بِهَا الرَّبُّ كُلَّ جَمَاعَتِكُمْ فِي الْجَبَلِ مِنْ وَسَطِ النَّارِ وَالسَّحَابِ وَالضَّبَابِ، وَصَوْتٍ عَظِيمٍ وَلَمْ يَزِدْ. وَكَتَبَهَا عَلَى لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ وَأَعْطَانِي إِيَّاهَا.

הָאֵ֡לֶּה הַדְּבָרִ֣ים דִּבֶּר֩ אֶל יְהוָ֨ה כָּל קְהַלְכֶ֜ם בָּהָ֗ר מִתּ֤וֹךְ הָאֵשׁ֙ הֶֽעָנָ֣ן וְהָֽעֲרָפֶ֔ל ק֥וֹל גָּד֖וֹל וְלֹ֣א יָסָ֑ף וַֽיִּכְתְּבֵ֗ם עַל שְׁנֵי֙;לֻחֹ֣ת אֲבָנִ֔ים וַֽיִּתְּנֵ֖ם;אֵלָֽי

التثنية 5: 23 Deu.5.23

فَلَمَّا سَمِعْتُمُ الصَّوْتَ مِنْ وَسَطِ الظَّلاَمِ، وَالْجَبَلُ يَشْتَعِلُ بِالنَّارِ، تَقَدَّمْتُمْ إِلَيَّ، جَمِيعُ رُؤَسَاءِ أَسْبَاطِكُمْ وَشُيُوخُكُمْ

וַיְהִ֗י כְּשָׁמְעֲכֶ֤ם הַקּוֹל֙ מִתּ֣וֹךְ הַחֹ֔שֶׁךְ וְהָהָ֖ר בֹּעֵ֣ר בָּאֵ֑שׁ וַתִּקְרְב֣וּן אֵלַ֔י כָּל רָאשֵׁ֥י שִׁבְטֵיכֶ֖ם וְזִקְנֵיכֶֽם

التثنية 5: 24 Deu.5.24

وَقُلْتُمْ: هُوَذَا الرَّبُّ إِلهُنَا قَدْ أَرَانَا مَجْدَهُ وَعَظَمَتَهُ، وَسَمِعْنَا صَوْتَهُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ. هذَا الْيَوْمَ قَدْ رَأَيْنَا أَنَّ اللهَ يُكَلِّمُ الإِنْسَانَ وَيَحْيَا.

וַתֹּאמְר֗וּ הֵ֣ן יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ הֶרְאָ֜נוּ כְּבֹד֣וֹ גָּדְל֔וֹ שָׁמַ֖עְנוּ קֹל֥וֹ מִתּ֣וֹךְ הָאֵ֑שׁ הַזֶּה֙ הַיּ֤וֹם רָאִ֔ינוּ כִּֽי אֱלֹהִ֛ים יְדַבֵּ֧ר הָֽאָדָ֖ם וָחָֽי

التثنية 5: 25 Deu.5.25

وَأَمَّا الآنَ فَلِمَاذَا نَمُوتُ. لأَنَّ هذِهِ النَّارَ الْعَظِيمَةَ تَأْكُلُنَا. إِنْ عُدْنَا نَسْمَعُ صَوْتَ الرَّبِّ إِلهِنَا أَيْضًا نَمُوتُ.

וְעַתָּה֙ לָ֣מָּה נָמ֔וּת כִּ֣י הַזֹּ֑את הָאֵ֥שׁ הַגְּדֹלָ֖ה תֹֽאכְלֵ֔נוּ אִם יֹסְפִ֣ים;אֲנַ֗חְנוּ לִ֠שְׁמֹעַ ק֨וֹל יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ ע֖וֹד וָמָֽתְנוּ

التثنية 5: 26 Deu.5.26

لأَنَّهُ مَنْ هُوَ مِنْ جَمِيعِ الْبَشَرِ الَّذِي سَمِعَ صَوْتَ اللهِ الْحَيِّ يَتَكَلَّمُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ مِثْلَنَا وَعَاشَ.

כִּ֣י מִ֣י כָל בָּשָׂ֡ר אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע קוֹל֩ אֱלֹהִ֨ים חַיִּ֜ים מְדַבֵּ֧ר מִתּוֹךְ הָאֵ֛שׁ כָּמֹ֖נוּ וַיֶּֽחִי

التثنية 5: 28 Deu.5.28

فَسَمِعَ الرَّبُّ صَوْتَ كَلاَمِكُمْ حِينَ كَلَّمْتُمُونِي وَقَالَ لِي الرَّبُّ: سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِ هؤُلاَءِ الشَّعْبِ الَّذِي كَلَّمُوكَ قَدْ أَحْسَنُوا فِي كُلِّ مَا تَكَلَّمُوا.

וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ ק֣וֹל דִּבְרֵיכֶ֔ם בְּדַבֶּרְכֶ֖ם;אֵלָ֑י וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י יְהוָ֜ה שָׁ֠מַעְתִּי ק֨וֹל דִּבְרֵ֜י הַזֶּה֙ הָעָ֤ם אֲשֶׁ֣ר דִּבְּר֣וּ;אֵלֶ֔יךָ הֵיטִ֖יבוּ כָּל אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽרוּ

التثنية 5: 28 Deu.5.28

فَسَمِعَ الرَّبُّ صَوْتَ كَلاَمِكُمْ حِينَ كَلَّمْتُمُونِي وَقَالَ لِي الرَّبُّ: سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِ هؤُلاَءِ الشَّعْبِ الَّذِي كَلَّمُوكَ قَدْ أَحْسَنُوا فِي كُلِّ مَا تَكَلَّمُوا.

וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ ק֣וֹל דִּבְרֵיכֶ֔ם בְּדַבֶּרְכֶ֖ם;אֵלָ֑י וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֗י יְהוָ֜ה שָׁ֠מַעְתִּי ק֨וֹל דִּבְרֵ֜י הַזֶּה֙ הָעָ֤ם אֲשֶׁ֣ר דִּבְּר֣וּ;אֵלֶ֔יךָ הֵיטִ֖יבוּ כָּל אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽרוּ

التثنية 8: 20 Deu.8.20

كَالشُّعُوبِ الَّذِينَ يُبِيدُهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِكُمْ كَذلِكَ تَبِيدُونَ، لأَجْلِ أَنَّكُمْ لَمْ تَسْمَعُوا لِقَوْلِ الرَّبِّ إِلهِكُمْ.

כַּגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֤ר מַאֲבִ֣יד יְהוָה֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם כֵּ֖ן תֹאבֵד֑וּן עֵ֚קֶב לֹ֣א תִשְׁמְע֔וּן בְּק֖וֹל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

التثنية 9: 23 Deu.9.23

وَحِينَ أَرْسَلَكُمُ الرَّبُّ مِنْ قَادَشَ بَرْنِيعَ قَائِلاً: اصْعَدُوا امْتَلِكُوا الأَرْضَ الَّتِي أَعْطَيْتُكُمْ، عَصَيْتُمْ قَوْلَ الرَّبِّ إِلهِكُمْ وَلَمْ تُصَدِّقُوهُ وَلَمْ تَسْمَعُوا لِقَوْلِهِ.

וּבִשְׁלֹ֨חַ;אֶתְכֶ֗ם יְהוָ֜ה מִקָּדֵ֤שׁ בַּרְנֵ֙עַ֙ לֵאמֹ֔ר עֲלוּ֙ וּרְשׁ֣וּ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי;לָכֶ֑ם וַתַּמְר֗וּ פִּ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם וְלֹ֤א הֶֽאֱמַנְתֶּם֙;ל֔וֹ וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם בְּקֹלֽוֹ

التثنية 13: 4 Deu.13.4

وَرَاءَ الرَّبِّ إِلهِكُمْ تَسِيرُونَ، وَإِيَّاهُ تَتَّقُونَ، وَوَصَايَاهُ تَحْفَظُونَ، وَصَوْتَهُ تَسْمَعُونَ، وَإِيَّاهُ تَعْبُدُونَ، وَبِهِ تَلْتَصِقُونَ.

אַחֲרֵ֨י יְהוָ֧ה אֱלֹהֵיכֶ֛ם תֵּלֵ֖כוּ וְאֹת֣וֹ תִירָ֑אוּ מִצְוֹתָ֤יו תִּשְׁמֹ֙רוּ֙ וּבְקֹל֣וֹ תִשְׁמָ֔עוּ וְאֹת֥וֹ תַעֲבֹ֖דוּ וּב֥וֹ תִדְבָּקֽוּן

التثنية 13: 18 Deu.13.18

إِذَا سَمِعْتَ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ لِتَحْفَظَ جَمِيعَ وَصَايَاهُ الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ بِهَا الْيَوْمَ، لِتَعْمَلَ الْحَقَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ إِلهِكَ.

כִּ֣י תִשְׁמַ֗ע בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לִשְׁמֹר֙ כָּל מִצְוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּ֑וֹם לַעֲשׂוֹת֙ הַיָּשָׁ֔ר בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

التثنية 15: 5 Deu.15.5

إِذَا سَمِعْتَ صَوْتَ الرَّبِّ إِلهِكَ لِتَحْفَظَ وَتَعْمَلَ كُلَّ هذِهِ الْوَصَايَا الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ الْيَوْمَ،

רַ֚ק;אִם שָׁמ֣וֹעַ;תִּשְׁמַ֔ע בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לִשְׁמֹ֤ר לַעֲשׂוֹת֙ כָּל הַזֹּ֔את הַמִּצְוָ֣ה אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם

التثنية 18: 16 Deu.18.16

حَسَبَ كُلِّ مَا طَلَبْتَ مِنَ الرَّبِّ إِلهِكَ فِي حُورِيبَ يَوْمَ الاجْتِمَاعِ قَائِلاً: لاَ أَعُودُ أَسْمَعُ صَوْتَ الرَّبِّ إِلهِي وَلاَ أَرَى هذِهِ النَّارَ الْعَظِيمَةَ أَيْضًا لِئَلاَّ أَمُوتَ.

כְּכֹ֨ל אֲשֶׁר שָׁאַ֜לְתָּ מֵעִ֨ם יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בְּחֹרֵ֔ב בְּי֥וֹם הַקָּהָ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֣א אֹסֵ֗ף לִשְׁמֹ֙עַ֙ קוֹל֙;וְאֶת יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י לֹֽא אֶרְאֶ֥ה הַזֹּ֛את הָאֵ֨שׁ הַגְּדֹלָ֥ה ע֖וֹד וְלֹ֥א אָמֽוּת

التثنية 21: 18 Deu.21.18

إِذَا كَانَ لِرَجُل ابْنٌ مُعَانِدٌ وَمَارِدٌ لاَ يَسْمَعُ لِقَوْلِ أَبِيهِ وَلاَ لِقَوْلِ أُمِّهِ، وَيُؤَدِّبَانِهِ فَلاَ يَسْمَعُ لَهُمَا.

כִּֽי יִהְיֶ֣ה לְאִ֗ישׁ בֵּ֚ן סוֹרֵ֣ר וּמוֹרֶ֔ה אֵינֶ֣נּוּ שֹׁמֵ֔עַ בְּק֥וֹל אָבִ֖יו וּבְק֣וֹל אִמּ֑וֹ וְיסְּר֣וּ וְלֹ֥א יִשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם

التثنية 21: 18 Deu.21.18

إِذَا كَانَ لِرَجُل ابْنٌ مُعَانِدٌ وَمَارِدٌ لاَ يَسْمَعُ لِقَوْلِ أَبِيهِ وَلاَ لِقَوْلِ أُمِّهِ، وَيُؤَدِّبَانِهِ فَلاَ يَسْمَعُ لَهُمَا.

כִּֽי יִהְיֶ֣ה לְאִ֗ישׁ בֵּ֚ן סוֹרֵ֣ר וּמוֹרֶ֔ה אֵינֶ֣נּוּ שֹׁמֵ֔עַ בְּק֥וֹל אָבִ֖יו וּבְק֣וֹל אִמּ֑וֹ וְיסְּר֣וּ וְלֹ֥א יִשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם

التثنية 21: 20 Deu.21.20

وَيَقُولاَنِ لِشُيُوخِ مَدِينَتِهِ: ابْنُنَا هذَا مُعَانِدٌ وَمَارِدٌ لاَ يَسْمَعُ لِقَوْلِنَا، وَهُوَ مُسْرِفٌ وَسِكِّيرٌ.

וְאָמְר֞וּ זִקְנֵ֣י עִיר֗וֹ בְּנֵ֤נוּ זֶה֙ סוֹרֵ֣ר וּמֹרֶ֔ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמֵ֖עַ בְּקֹלֵ֑נוּ זוֹלֵ֖ל וְסֹבֵֽא

التثنية 26: 7 Deu.26.7

فَلَمَّا صَرَخْنَا إِلَى الرَّبِّ إِلهِ آبَائِنَا سَمِعَ الرَّبُّ صَوْتَنَا، وَرَأَى مَشَقَّتَنَا وَتَعَبَنَا وَضِيقَنَا.

וַנִּצְעַ֕ק אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵ֑ינוּ וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ קֹלֵ֔נוּ וַיַּ֧רְא עָנְיֵ֛נוּ עֲמָלֵ֖נוּ לַחֲצֵֽנוּ

التثنية 26: 14 Deu.26.14

لَمْ آكُلْ مِنْهُ فِي حُزْنِي، وَلاَ أَخَذْتُ مِنْهُ فِي نَجَاسَةٍ، وَلاَ أَعْطَيْتُ مِنْهُ لأَجْلِ مَيْتٍ، بَلْ سَمِعْتُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِي وَعَمِلْتُ حَسَبَ كُلِّ مَا أَوْصَيْتَنِي.

לֹא אָכַ֨לְתִּי מִמֶּ֗נּוּ בְאֹנִ֜י וְלֹא בִעַ֤רְתִּי מִמֶּ֙נּוּ֙ בְּטָמֵ֔א וְלֹא נָתַ֥תִּי מִמֶּ֖נּוּ לְמֵ֑ת שָׁמַ֗עְתִּי בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י עָשִׂ֕יתִי כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתָֽנִי

التثنية 26: 17 Deu.26.17

قَدْ وَاعَدْتَ الرَّبَّ الْيَوْمَ أَنْ يَكُونَ لَكَ إِلهًا، وَأَنْ تَسْلُكَ فِي طُرُقِهِ وَتَحْفَظَ فَرَائِضَهُ وَوَصَايَاهُ وَأَحْكَامَهُ وَتَسْمَعَ لِصَوْتِهِ.

הֶאֱמַ֖רְתָּ יְהוָ֥ה הַיּ֑וֹם לִהְיוֹת֩ לְךָ֨ לֵֽאלֹהִ֜ים וְלָלֶ֣כֶת בִּדְרָכָ֗יו וְלִשְׁמֹ֨ר חֻקָּ֧יו וּמִצְוֹתָ֛יו וּמִשְׁפָּטָ֖יו וְלִשְׁמֹ֥עַ בְּקֹלֽוֹ

التثنية 27: 10 Deu.27.10

فَاسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ وَاعْمَلْ بِوَصَايَاهُ وَفَرَائِضِهِ الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ الْيَوْمَ.

וְשָׁ֣מַעְתָּ֔ בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתָ מִצְוֹתָיו֙ חֻקָּ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (501 آية)