ك
إصحاح
◄ H6484
H6485. pâqad
H6486 ►
المعنى المختصر للكلمة
pâqad: to visit (with friendly or hostile intent)
اللفظ الأصلي פָּקַד
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق pâqad (paw-kad)
تكرار الورود في الكتاب 296 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل
1 to visit (with friendly or hostile intent)
2 by analogy, to oversee, muster, charge, care for, miss, deposit, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
appoint [idiom] at all avenge bestow (appoint to have the, give a) charge commit count deliver to keep be empty enjoin go see hurt do judgment lack lay up look make [idiom] by any means miss number officer (make) overseer have (the) oversight punish reckon (call to) remember(-brance) set (over) sum [idiom] surely visit want

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

الْمَعْدُودُونَ مِنْهُمْ 27× الْمَعْدُودِينَ 13× أُعَاقِبُ 9× وَأُعَاقِبُ 8× الْمَعْدُودُونَ 7×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

פְּקֻדֵיהֶ֖ם (12×) וּפְקֻדֵיהֶ֑ם (9×) לִפְקֻדֵיהֶ֑ם (7×) פָּקַ֤ד (4×) וַיִּפְקֹ֣ד (4×) הַמֻּפְקָדִ֖ים (4×) פָּקַ֨ד (3×) פָּקַ֖דְתִּי (3×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (296 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 50: 44 Jer.50.44
هَا هُوَ يَصْعَدُ كَأَسَدٍ مِنْ كِبْرِيَاءِ الأُرْدُنِّ إِلَى مَرْعًى دَائِمٍ. لأَنِّي أَغْمِزُ وَأَجْعَلُهُمْ يَرْكُضُونَ عَنْهُ. فَمَنْ هُوَ مُنْتَخَبٌ فَأُقِيمَهُ عَلَيْهِ. لأَنَّهُ مَنْ مِثْلِي. وَمَنْ يُحَاكِمُنِي. وَمَنْ هُوَ الرَّاعِي الَّذِي يَقِفُ أَمَامِي.
הִ֠נֵּה יַעֲלֶ֨ה כְּאַרְיֵ֞ה מִגְּא֣וֹן הַיַּרְדֵּן֮ אֶל נְוֵ֣ה אֵיתָן֒ כִּֽי אַרְגִּ֤עָה אֲרִיצֵם֙ מֵֽעָלֶ֔יהָ וּמִ֥י בָח֖וּר אֶפְקֹ֑ד אֵלֶ֣יהָ כִּ֣י מִ֤י כָמ֙וֹנִי֙ וּמִ֣י יוֹעִדֶ֔נִּי וּמִֽי זֶ֣ה רֹעֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד לְפָנָֽי
إرميا 51: 27 Jer.51.27
اِرْفَعُوا الرَّايَةَ فِي الأَرْضِ. اضْرِبُوا بِالْبُوقِ فِي الشُّعُوبِ. قَدِّسُوا عَلَيْهَا الأُمَمَ. نَادُوا عَلَيْهَا مَمَالِكَ أَرَارَاطَ وَمِنِّي وَأَشْكَنَازَ. أَقِيمُوا عَلَيْهَا قَائِدًا. أَصْعِدُوا الْخَيْلَ كَغَوْغَاءَ مُقْشَعِرَّةٍ.
שְׂאוּ נֵ֣ס בָּאָ֗רֶץ תִּקְע֨וּ שׁוֹפָ֤ר בַּגּוֹיִם֙ קַדְּשׁ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ גּוֹיִ֔ם הַשְׁמִ֧יעוּ עָלֶ֛יהָ מַמְלְכ֥וֹת אֲרָרַ֖ט מִנִּ֣י וְאַשְׁכְּנָ֑ז פִּקְד֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ טִפְסָ֔ר הַֽעֲלוּ ס֖וּס כְּיֶ֥לֶק סָמָֽר
إرميا 51: 44 Jer.51.44
وَأُعَاقِبُ بِيلَ فِي بَابِلَ، وَأُخْرِجُ مِنْ فَمِهِ مَا ابْتَلَعَهُ، فَلاَ تَجْرِي إِلَيْهِ الشُّعُوبُ بَعْدُ، وَيَسْقُطُ سُورُ بَابِلَ أَيْضًا.
וּפָקַדְתִּ֨י בֵּ֜ל בְּבָבֶ֗ל וְהֹצֵאתִ֤י מִפִּ֔יו בִּלְעוֹ֙ וְלֹֽא יִנְהֲר֥וּ אֵלָ֛יו גּוֹיִ֑ם ע֖וֹד נָפָֽלָה חוֹמַ֥ת בָּבֶ֖ל גַּם
إرميا 51: 47 Jer.51.47
لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي وَأُعَاقِبُ مَنْحُوتَاتِ بَابِلَ، فَتَخْزَى كُلُّ أَرْضِهَا وَتَسْقُطُ كُلُّ قَتْلاَهَا فِي وَسْطِهَا.
לָכֵן֙ הִנֵּ֣ה יָמִ֣ים בָּאִ֔ים וּפָקַדְתִּי֙ פְּסִילֵ֣י בָבֶ֔ל תֵּב֑וֹשׁ וְכָל אַרְצָ֖הּ יִפְּל֥וּ וְכָל חֲלָלֶ֖יהָ בְתוֹכָֽהּ
إرميا 51: 52 Jer.51.52
لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُعَاقِبُ مَنْحُوتَاتِهَا، وَيَتَنَهَّدُ الْجَرْحَى فِي كُلِّ أَرْضِهَا.
לָכֵ֞ן הִנֵּֽה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וּפָקַדְתִּ֖י פְּסִילֶ֑יהָ יֶאֱנֹ֥ק חָלָֽל וּבְכָל אַרְצָ֖הּ
مراثي إرميا 4: 22 Lam.4.22
قَدْ تَمَّ إِثْمُكِ يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ. لاَ يَعُودُ يَسْبِيكِ. سَيُعَاقِبُ إِثْمَكِ يَا بِنْتَ أَدُومَ وَيُعْلِنُ خَطَايَاكِ.
תַּם עֲוֹנֵךְ֙ בַּת צִיּ֔וֹן לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַגְלוֹתֵ֑ךְ פָּקַ֤ד עֲוֹנֵךְ֙ עַל;בַּת אֱד֔וֹם גִּלָּ֖ה חַטֹּאתָֽיִךְ
حزقيال 23: 21 Ezk.23.21
وَافْتَقَدْتِ رَذِيلَةَ صِبَاكِ بِزَغْزَغَةِ الْمِصْرِيِّينَ تَرَائِبَكِ لأَجْلِ ثَدْيِ صِبَاكِ.
וַֽתִּפְקְדִ֔י זִמַּ֣ת נְעוּרָ֑יִךְ בַּעְשׂ֤וֹת מִמִּצְרַ֙יִם֙ דַּדַּ֔יִךְ לְמַ֖עַן שְׁדֵ֥י נְעוּרָֽיִךְ
حزقيال 38: 8 Ezk.38.8
بَعْدَ أَيَّامٍ كَثِيرَةٍ تُفْتَقَدُ. فِي السِّنِينَ الأَخِيرَةِ تَأْتِي إِلَى الأَرْضِ الْمُسْتَرَدَّةِ مِنَ السَّيْفِ الْمَجْمُوعَةِ مِنْ شُعُوبٍ كَثِيرَةٍ عَلَى جِبَالِ إِسْرَائِيلَ الَّتِي كَانَتْ دَائِمَةً خَرِبَةً، لِلَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنَ الشُّعُوبِ وَسَكَنُوا آمِنِينَ كُلُّهُمْ.
מִיָּמִ֣ים רַבִּים֮ תִּפָּקֵד֒ הַשָּׁנִ֜ים בְּאַחֲרִ֨ית תָּב֣וֹא אֶל אֶ֣רֶץ מְשׁוֹבֶ֣בֶת מֵחֶ֗רֶב מְקֻבֶּ֙צֶת֙ מֵעַמִּ֣ים רַבִּ֔ים עַ֚ל הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁר הָי֥וּ תָּמִ֑יד לְחָרְבָּ֖ה וְהִיא֙ הוּצָ֔אָה מֵעַמִּ֣ים וְיָשְׁב֥וּ לָבֶ֖טַח כֻּלָּֽם
هوشع 1: 4 Hos.1.4
فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: ادْعُ اسْمَهُ يَزْرَعِيلَ، لأَنَّنِي بَعْدَ قَلِيل أُعَاقِبُ بَيْتَ يَاهُو عَلَى دَمِ يَزْرَعِيلَ، وَأُبِيدُ مَمْلَكَةَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָה֙ קְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יִזְרְעֶ֑אל כִּי ע֣וֹד מְעַ֗ט וּפָ֨קַדְתִּ֜י בֵּ֣ית יֵה֔וּא עַל דְּמֵ֤י יִזְרְעֶאל֙ וְהִ֨שְׁבַּתִּ֔י מַמְלְכ֖וּת בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
هوشع 2: 13 Hos.2.13
وَأُعَاقِبُهَا عَلَى أَيَّامِ بَعْلِيمَ الَّتِي فِيهَا كَانَتْ تُبَخِّرُ لَهُمْ وَتَتَزَيَّنُ بِخَزَائِمِهَا وَحُلِيهَا وَتَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيهَا وَتَنْسَانِي أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ.
וּפָקַדְתִּ֣י עָלֶ֗יהָ יְמֵ֤י הַבְּעָלִים֙ אֲשֶׁ֣ר תַּקְטִ֣יר לָהֶ֔ם וַתַּ֤עַד נִזְמָהּ֙ וְחֶלְיָתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ אַחֲרֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ שָׁכְחָ֖ה וְאֹתִ֥י נְאֻם יְהוָֽה
هوشع 4: 9 Hos.4.9
فَيَكُونُ كَمَا الشَّعْبُ هكَذَا الْكَاهِنُ. وَأُعَاقِبُهُمْ عَلَى طُرُقِهِمْ وَأَرُدُّ أَعْمَالَهُمْ عَلَيْهِمْ.
וְהָיָ֥ה כָעָ֖ם כַּכֹּהֵ֑ן וּפָקַדְתִּ֤י עָלָיו֙ דְּרָכָ֔יו אָשִׁ֥יב וּמַעֲלָלָ֖יו לֽוֹ
هوشع 4: 14 Hos.4.14
لاَ أُعَاقِبُ بَنَاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَزْنِينَ، وَلاَ كَنَّاتِكُمْ لأَنَّهُنَّ يَفْسِقْنَ. لأَنَّهُمْ يَعْتَزِلُونَ مَعَ الزَّانِيَاتِ وَيَذْبَحُونَ مَعَ النَّاذِرَاتِ الزِّنَى. وَشَعْبٌ لاَ يَعْقِلُ يُصْرَعُ.
לֹֽא אֶפְק֨וֹד עַל;בְּנוֹתֵיכֶ֜ם כִּ֣י תִזְנֶ֗ינָה וְעַל;כַּלּֽוֹתֵיכֶם֙ כִּ֣י תְנָאַ֔פְנָה כִּי;הֵם֙ יְפָרֵ֔דוּ עִם הַזֹּנ֣וֹת יְזַבֵּ֑חוּ וְעִם הַקְּדֵשׁ֖וֹת וְעָ֥ם לֹֽא יָבִ֖ין יִלָּבֵֽט
هوشع 8: 13 Hos.8.13
أَمَّا ذَبَائِحُ تَقْدِمَاتِي فَيَذْبَحُونَ لَحْمًا وَيَأْكُلُونَ. الرَّبُّ لاَ يَرْتَضِيهَا. الآنَ يَذْكُرُ إِثْمَهُمْ وَيُعَاقِبُ خَطِيَّتَهُمْ. إِنَّهُمْ إِلَى مِصْرَ يَرْجِعُونَ.
זִבְחֵ֣י הַבְהָבַ֗י יִזְבְּח֤וּ בָשָׂר֙ וַיֹּאכֵ֔לוּ יְהוָ֖ה לֹ֣א רָצָ֑ם עַתָּ֞ה יִזְכֹּ֤ר עֲוֹנָם֙ וְיִפְקֹ֣ד חַטֹּאותָ֔ם הֵ֖מָּה מִצְרַ֥יִם יָשֽׁוּבוּ
هوشع 9: 9 Hos.9.9
قَدْ تَوَغَّلُوا، فَسَدُوا كَأَيَّامِ جِبْعَةَ. سَيَذْكُرُ إِثْمَهُمْ. سَيُعَاقِبُ خَطَايَاهُمْ.
הֶעְמִֽיקוּ שִׁחֵ֖תוּ כִּימֵ֣י הַגִּבְעָ֑ה יִזְכּ֣וֹר עֲוֹנָ֔ם יִפְק֖וֹד חַטֹּאותָֽם
هوشع 12: 2 Hos.12.2
فَلِلرَّبِّ خِصَامٌ مَعَ يَهُوذَا، وَهُوَ مُزْمِعٌ أَنْ يُعَاقِبَ يَعْقُوبَ بِحَسَبِ طُرُقِهِ. بِحَسَبِ أَفْعَالِهِ يَرُدُّ عَلَيْهِ.
לַֽיהוָ֖ה וְרִ֥יב עִם יְהוּדָ֑ה וְלִפְקֹ֤ד יַעֲקֹב֙ כִּדְרָכָ֔יו כְּמַעֲלָלָ֖יו יָשִׁ֥יב לֽוֹ
عاموس 3: 2 Amo.3.2
إِيَّاكُمْ فَقَطْ عَرَفْتُ مِنْ جَمِيعِ قَبَائِلِ الأَرْضِ، لِذلِكَ أُعَاقِبُكُمْ عَلَى جَمِيعِ ذُنُوبِكُمْ.
אֶתְכֶ֣ם רַ֚ק יָדַ֔עְתִּי מִכֹּ֖ל מִשְׁפְּח֣וֹת הָאֲדָמָ֑ה כֵּן֙ אֶפְקֹ֣ד עַל כָּל עֲוֹנֹֽתֵיכֶֽם
عاموس 3: 14 Amo.3.14
إِنِّي يَوْمَ مُعَاقَبَتِي إِسْرَائِيلَ عَلَى ذُنُوبِهِ أُعَاقِبُ مَذَابحَ بَيْتِ إِيلَ، فَتُقْطَعُ قُرُونُ الْمَذْبَحِ وَتَسْقُطُ إِلَى الأَرْضِ.
כִּ֗י בְּי֛וֹם פָּקְדִ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עָלָ֑יו פִשְׁעֵֽי וּפָֽקַדְתִּי֙ מִזְבְּח֣וֹת בֵּֽית אֵ֔ל וְנִגְדְּעוּ֙ קַרְנ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֔חַ וְנָפְל֖וּ לָאָֽרֶץ
عاموس 3: 14 Amo.3.14
إِنِّي يَوْمَ مُعَاقَبَتِي إِسْرَائِيلَ عَلَى ذُنُوبِهِ أُعَاقِبُ مَذَابحَ بَيْتِ إِيلَ، فَتُقْطَعُ قُرُونُ الْمَذْبَحِ وَتَسْقُطُ إِلَى الأَرْضِ.
כִּ֗י בְּי֛וֹם פָּקְדִ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עָלָ֑יו פִשְׁעֵֽי וּפָֽקַדְתִּי֙ מִזְבְּח֣וֹת בֵּֽית אֵ֔ל וְנִגְדְּעוּ֙ קַרְנ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֔חַ וְנָפְל֖וּ לָאָֽרֶץ
صفنيا 1: 8 Zep.1.8
وَيَكُونُ فِي يَوْمِ ذَبِيحَةِ الرَّبِّ أَنِّي أُعَاقِبُ الرُّؤَسَاءَ وَبَنِي الْمَلِكِ وَجَمِيعَ اللاَّبِسِينَ لِبَاسًا غَرِيبًا.
וְהָיָ֗ה בְּיוֹם֙ זֶ֣בַח יְהוָ֔ה וּפָקַדְתִּ֥י הַשָּׂרִ֖ים בְּנֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ כָּל הַלֹּבְשִׁ֖ים מַלְבּ֥וּשׁ נָכְרִֽי
صفنيا 1: 9 Zep.1.9
وَفِي ذلِكَ الْيَوْمِ أُعَاقِبُ كُلَّ الَّذِينَ يَقْفِزُونَ مِنْ فَوْقِ الْعَتَبَةِ، الَّذِينَ يَمْلأُونَ بَيْتَ سَيِّدِهِمْ ظُلْمًا وَغِشًّا.
בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא וּפָקַדְתִּ֗י כָּל הַדּוֹלֵ֛ג עַל הַמִּפְתָּ֖ן הַֽמְמַלְאִ֛ים בֵּ֥ית אֲדֹנֵיהֶ֖ם חָמָ֥ס וּמִרְמָֽה
صفنيا 1: 12 Zep.1.12
وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ أَنِّي أُفَتِّشُ أُورُشَلِيمَ بِالسُّرُجِ، وَأُعَاقِبُ الرِّجَالَ الْجَامِدِينَ عَلَى دُرْدِيِّهِمِ، الْقَائِلِينَ فِي قُلُوبِهِمْ: إِنَّ الرَّبَّ لاَ يُحْسِنُ وَلاَ يُسِيءُ.
וְהָיָה֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔יא אֲחַפֵּ֥שׂ יְרוּשָׁלִַ֖ם בַּנֵּר֑וֹת וּפָקַדְתִּ֣י הָאֲנָשִׁ֗ים הַקֹּֽפְאִים֙ עַל שִׁמְרֵיהֶ֔ם הָאֹֽמְרִים֙ בִּלְבָבָ֔ם יְהוָ֖ה לֹֽא יֵיטִ֥יב וְלֹ֥א יָרֵֽעַ
صفنيا 2: 7 Zep.2.7
وَيَكُونُ السَّاحِلُ لِبَقِيَّةِ بَيْتِ يَهُوذَا. عَلَيْهِ يَرْعَوْنَ. فِي بُيُوتِ أَشْقَلُونَ عِنْدَ الْمَسَاءِ يَرْبُضُونَ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَهُمْ يَتَعَهَّدُهُمْ وَيَرُدُّ سَبْيَهُمْ.
וְהָ֣יָה חֶ֗בֶל לִשְׁאֵרִ֛ית בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה עֲלֵיהֶ֣ם יִרְע֑וּן בְּבָתֵּ֣י אַשְׁקְל֗וֹן בָּעֶ֙רֶב֙ יִרְבָּצ֔וּן כִּ֧י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם יִפְקְדֵ֛ם וְשָׁ֥ב שְׁבִיתָֽם
صفنيا 3: 7 Zep.3.7
فَقُلْتُ: إِنَّكِ لِتَخْشَيْنَنِي، تَقْبَلِينَ التَّأْدِيبَ. فَلاَ يَنْقَطِعُ مَسْكَنُهَا حَسَبَ كُلِّ مَا عَيَّنْتُهُ عَلَيْهَا. لكِنْ بَكَّرُوا وَأَفْسَدُوا جَمِيعَ أَعْمَالِهِمْ.
אָמַ֜רְתִּי אַךְ תִּירְאִ֤י;אוֹתִי֙ תִּקְחִ֣י מוּסָ֔ר וְלֹֽא יִכָּרֵ֣ת מְעוֹנָ֔הּ כֹּ֥ל אֲשֶׁר פָּקַ֖דְתִּי עָלֶ֑יהָ אָכֵן֙ הִשְׁכִּ֣ימוּ הִשְׁחִ֔יתוּ כֹּ֖ל עֲלִילוֹתָֽם
زكريا 10: 3 Zec.10.3
عَلَى الرُّعَاةِ اشْتَعَلَ غَضَبِي فَعَاقَبْتُ الأَعْتِدَةَ، لأَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ قَدْ تَعَهَّدَ قَطِيعَهُ بَيْتَ يَهُوذَا، وَجَعَلَهُمْ كَفَرَسِ جَلاَلِهِ فِي الْقِتَالِ.
עַל הָֽרֹעִים֙ חָרָ֣ה אַפִּ֔י אֶפְק֑וֹד הָעַתּוּדִ֖ים כִּֽי יְהוָ֨ה צְבָא֤וֹת פָקַד֩ עֶדְרוֹ֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה וְשָׂ֣ם;אוֹתָ֔ם כְּס֥וּס הוֹד֖וֹ בַּמִּלְחָמָֽה
زكريا 10: 3 Zec.10.3
عَلَى الرُّعَاةِ اشْتَعَلَ غَضَبِي فَعَاقَبْتُ الأَعْتِدَةَ، لأَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ قَدْ تَعَهَّدَ قَطِيعَهُ بَيْتَ يَهُوذَا، وَجَعَلَهُمْ كَفَرَسِ جَلاَلِهِ فِي الْقِتَالِ.
עַל הָֽרֹעִים֙ חָרָ֣ה אַפִּ֔י אֶפְק֑וֹד הָעַתּוּדִ֖ים כִּֽי יְהוָ֨ה צְבָא֤וֹת פָקַד֩ עֶדְרוֹ֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה וְשָׂ֣ם;אוֹתָ֔ם כְּס֥וּס הוֹד֖וֹ בַּמִּלְחָמָֽה
زكريا 11: 16 Zec.11.16
لأَنِّي هأَنَذَا مُقِيمٌ رَاعِيًا فِي الأَرْضِ لاَ يَفْتَقِدُ الْمُنْقَطِعِينَ، وَلاَ يَطْلُبُ الْمُنْسَاقَ، وَلاَ يَجْبُرُ الْمُنْكَسِرَ، وَلاَ يُرَبِّي الْقَائِمَ. وَلكِنْ يَأْكُلُ لَحْمَ السِّمَانِ وَيَنْزِعُ أَظْلاَفَهَا.
כִּ֣י הִנֵּֽה;אָנֹכִי֩ מֵקִ֨ים רֹעֶ֜ה בָּאָ֗רֶץ לֹֽא יִפְקֹד֙ הַנִּכְחָד֤וֹת לֹֽא יְבַקֵּ֔שׁ הַנַּ֣עַר לֹ֣א יְרַפֵּ֑א וְהַנִּשְׁבֶּ֖רֶת לֹ֣א יְכַלְכֵּ֔ל הַנִּצָּבָה֙ יֹאכַ֔ל וּבְשַׂ֤ר הַבְּרִיאָה֙ יְפָרֵֽק וּפַרְסֵיהֶ֖ן