פֵּן (H6435) - pên | معجم سترونغ العبري

التكوين 3: 3 Gen.3.3

وَأَمَّا ثَمَرُ الشَّجَرَةِ الَّتِي فِي وَسَطِ الْجَنَّةِ فَقَالَ اللهُ: لاَ تَأْكُلاَ مِنْهُ وَلاَ تَمَسَّاهُ لِئَلاَّ تَمُوتَا.

וּמִפְּרִ֣י הָעֵץ֮ אֲשֶׁ֣ר בְּתוֹךְ הַגָּן֒ אָמַ֣ר אֱלֹהִ֗ים לֹ֤א תֹֽאכְלוּ֙ מִמֶּ֔נּוּ וְלֹ֥א תִגְּע֖וּ;בּ֑וֹ פֶּן תְּמֻתֽוּן

التكوين 3: 22 Gen.3.22

وَقَالَ الرَّبُّ الإِلهُ: هُوَذَا الإِنْسَانُ قَدْ صَارَ كَوَاحِدٍ مِنَّا عَارِفًا الْخَيْرَ وَالشَّرَّ. وَالآنَ لَعَلَّهُ يَمُدُّ يَدَهُ وَيَأْخُذُ مِنْ شَجَرَةِ الْحَيَاةِ أَيْضًا وَيَأْكُلُ وَيَحْيَا إِلَى الأَبَدِ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֗ים הֵ֤ן הָֽאָדָם֙ הָיָה֙ כְּאַחַ֣ד מִמֶּ֔נּוּ לָדַ֖עַת ט֣וֹב וָרָ֑ע וְעַתָּ֣ה פֶּן יִשְׁלַ֣ח יָד֗וֹ וְלָקַח֙ מֵעֵ֣ץ הַֽחַיִּ֔ים גַּ֚ם וְאָכַ֖ל וָחַ֥י לְעֹלָֽם

التكوين 11: 4 Gen.11.4

وَقَالُوا: هَلُمَّ نَبْنِ لأَنْفُسِنَا مَدِينَةً وَبُرْجًا رَأْسُهُ بِالسَّمَاءِ. وَنَصْنَعُ لأَنْفُسِنَا اسْمًا لِئَلاَّ نَتَبَدَّدَ عَلَى وَجْهِ كُلِّ الأَرْضِ.

וַיֹּאמְר֞וּ הָ֣בָה נִבְנֶה לָּ֣נוּ עִ֗יר וּמִגְדָּל֙ וְרֹאשׁ֣וֹ בַשָּׁמַ֔יִם וְנַֽעֲשֶׂה לָּ֖נוּ שֵׁ֑ם פֶּן נָפ֖וּץ עַל פְּנֵ֥י כָל הָאָֽרֶץ

التكوين 19: 15 Gen.19.15

وَلَمَّا طَلَعَ الْفَجْرُ كَانَ الْمَلاَكَانِ يُعَجِّلاَنِ لُوطًا قَائِلَيْنِ: قُمْ خُذِ امْرَأَتَكَ وَابْنَتَيْكَ الْمَوْجُودَتَيْنِ لِئَلاَّ تَهْلَكَ بِإِثْمِ الْمَدِينَةِ.

וּכְמוֹ֙ עָלָ֔ה הַשַּׁ֣חַר הַמַּלְאָכִ֖ים וַיָּאִ֥יצוּ בְּל֣וֹט לֵאמֹ֑ר קוּם֩ קַ֨ח אִשְׁתְּךָ֜ שְׁתֵּ֤י;בְנֹתֶ֙יךָ֙ הַנִּמְצָאֹ֔ת פֶּן תִּסָּפֶ֖ה בַּעֲוֹ֥ן הָעִֽיר

التكوين 19: 17 Gen.19.17

وَكَانَ لَمَّا أَخْرَجَاهُمْ إِلَى خَارِجٍ أَنَّهُ قَالَ: اهْرُبْ لِحَيَاتِكَ. لاَ تَنْظُرْ إِلَى وَرَائِكَ، وَلاَ تَقِفْ فِي كُلِّ الدَّائِرَةِ. اهْرُبْ إِلَى الْجَبَلِ لِئَلاَّ تَهْلَكَ.

וַיְהִי֩ כְהוֹצִיאָ֨ם;אֹתָ֜ם הַח֗וּצָה וַיֹּ֙אמֶר֙ הִמָּלֵ֣ט עַל;נַפְשֶׁ֔ךָ אַל תַּבִּ֣יט אַחֲרֶ֔יךָ וְאַֽל תַּעֲמֹ֖ד בְּכָל הַכִּכָּ֑ר הִמָּלֵ֖ט הָהָ֥רָה פֶּן תִּסָּפֶֽה

التكوين 19: 19 Gen.19.19

هُوَذَا عَبْدُكَ قَدْ وَجَدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، وَعَظَّمْتَ لُطْفَكَ الَّذِي صَنَعْتَ إِلَيَّ بِاسْتِبْقَاءِ نَفْسِي، وَأَنَا لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَهْرُبَ إِلَى الْجَبَلِ لَعَلَّ الشَّرَّ يُدْرِكُنِي فَأَمُوتَ.

הִנֵּה;נָ֠א עַבְדְּךָ֣ מָצָ֨א חֵן֮ בְּעֵינֶיךָ֒ וַתַּגְדֵּ֣ל חַסְדְּךָ֗ אֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ עִמָּדִ֔י לְהַחֲי֖וֹת נַפְשִׁ֑י וְאָנֹכִ֗י לֹ֤א אוּכַל֙ לְהִמָּלֵ֣ט הָהָ֔רָה פֶּן הָרָעָ֖ה תִּדְבָּקַ֥נִי וָמַֽתִּי

التكوين 24: 6 Gen.24.6

فَقَالَ لَهُ إِبْرَاهِيمُ: احْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَرْجعَ بِابْنِي إِلَى هُنَاكَ.

וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו אַבְרָהָ֑ם הִשָּׁ֣מֶר;לְךָ֔ פֶּן;תָּשִׁ֥יב בְּנִ֖י שָֽׁמָּה

التكوين 26: 7 Gen.26.7

وَسَأَلَهُ أَهْلُ الْمَكَانِ عَنِ امْرَأَتِهِ، فَقَالَ: هِيَ أُخْتِي. لأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَقُولَ: امْرَأَتِي لَعَلَّ أَهْلَ الْمَكَانِ: يَقْتُلُونَنِي مِنْ أَجْلِ رِفْقَةَ لأَنَّهَا كَانَتْ حَسَنَةَ الْمَنْظَرِ.

וַֽיִּשְׁאֲל֞וּ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ לְאִשְׁתּ֔וֹ וַיֹּ֖אמֶר הִ֑וא אֲחֹ֣תִי כִּ֤י יָרֵא֙ לֵאמֹ֣ר אִשְׁתִּ֔י פֶּן אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ יַֽהַרְגֻ֜נִי עַל רִבְקָ֔ה כִּֽי הִֽיא טוֹבַ֥ת מַרְאֶ֖ה

التكوين 26: 9 Gen.26.9

فَدَعَا أَبِيمَالِكُ إِسْحَاقَ وَقَالَ: إِنَّمَا هِيَ امْرَأَتُكَ. فَكَيْفَ قُلْتَ: هِيَ أُخْتِي. فَقَالَ لَهُ إِسْحَاقُ: لأَنِّي قُلْتُ: لَعَلِّي أَمُوتُ بِسَبَبِهَا.

וַיִּקְרָ֨א אֲבִימֶ֜לֶךְ לְיִצְחָ֗ק וַיֹּ֙אמֶר֙ אַ֣ךְ;הִנֵּ֤ה הִ֔וא אִשְׁתְּךָ֙ וְאֵ֥יךְ אָמַ֖רְתָּ הִ֑וא אֲחֹ֣תִי וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יִצְחָ֔ק כִּ֣י אָמַ֔רְתִּי פֶּן אָמ֖וּת עָלֶֽיהָ

التكوين 31: 24 Gen.31.24

وَأَتَى اللهُ إِلَى لاَبَانَ الأَرَامِيِّ فِي حُلْمِ اللَّيْلِ وَقَالَ لَهُ: احْتَرِزْ مِنْ أَنْ تُكَلِّمَ يَعْقُوبَ بِخَيْرٍ أَوْ شَرّ.

וַיָּבֹ֧א אֱלֹהִ֛ים אֶל לָבָ֥ן הָאֲרַמִּ֖י בַּחֲלֹ֣ם הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ הִשָּׁ֧מֶר;לְךָ֛ פֶּן תְּדַבֵּ֥ר יַעֲקֹ֖ב מִטּ֥וֹב עַד רָֽע

التكوين 31: 31 Gen.31.31

فَأَجَابَ يَعْقُوبُ وَقَالَ لِلاَبَانَ: إِنِّي خِفْتُ لأَنِّي قُلْتُ لَعَلَّكَ تَغْتَصِبُ ابْنَتَيْكَ مِنِّي.

וַיַּ֥עַן יַעֲקֹ֖ב וַיֹּ֣אמֶר לְלָבָ֑ן כִּ֣י יָרֵ֔אתִי כִּ֣י אָמַ֔רְתִּי פֶּן תִּגְזֹ֥ל בְּנוֹתֶ֖יךָ מֵעִמִּֽי

التكوين 32: 11 Gen.32.11

نَجِّنِي مِنْ يَدِ أَخِي، مِنْ يَدِ عِيسُوَ، لأَنِّي خَائِفٌ مِنْهُ أَنْ يَأْتِيَ وَيَضْرِبَنِي الأُمَّ مَعَ الْبَنِينَ.

הַצִּילֵ֥נִי;נָ֛א מִיַּ֥ד אָחִ֖י מִיַּ֣ד עֵשָׂ֑ו כִּֽי;אָנֹכִי֙ יָרֵ֤א אֹת֔וֹ פֶּן יָב֣וֹא וְהִכַּ֔נִי אֵ֖ם עַל בָּנִֽים

التكوين 38: 11 Gen.38.11

فَقَالَ يَهُوذَا لِثَامَارَ كَنَّتِهِ: اقْعُدِي أَرْمَلَةً فِي بَيْتِ أَبِيكِ حَتَّى يَكْبُرَ شِيلَةُ ابْنِي. لأَنَّهُ قَالَ: لَعَلَّهُ يَمُوتُ هُوَ أَيْضًا كَأَخَوَيْهِ. فَمَضَتْ ثَامَارُ وَقَعَدَتْ فِي بَيْتِ أَبِيهَا.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָה֩ לְתָמָ֨ר כַּלָּת֜וֹ שְׁבִ֧י אַלְמָנָ֣ה בֵית אָבִ֗יךְ עַד יִגְדַּל֙ שֵׁלָ֣ה בְנִ֔י כִּ֣י אָמַ֔ר פֶּן יָמ֥וּת ה֖וּא גַּם כְּאֶחָ֑יו וַתֵּ֣לֶךְ תָּמָ֔ר וַתֵּ֖שֶׁב בֵּ֥ית אָבִֽיהָ

التكوين 38: 23 Gen.38.23

فَقَالَ يَهُوذَا: لِتَأْخُذْ لِنَفْسِهَا، لِئَلاَّ نَصِيرَ إِهَانَةً. إِنِّي قَدْ أَرْسَلْتُ هذَا الْجَدْيَ وَأَنْتَ لَمْ تَجِدْهَا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוּדָה֙ תִּֽקַּֽח לָ֔הּ פֶּ֖ן נִהְיֶ֣ה לָב֑וּז הִנֵּ֤ה שָׁלַ֙חְתִּי֙ הַזֶּ֔ה הַגְּדִ֣י וְאַתָּ֖ה לֹ֥א מְצָאתָֽהּ

التكوين 42: 4 Gen.42.4

وَأَمَّا بَنْيَامِينُ أَخُو يُوسُفَ فَلَمْ يُرْسِلْهُ يَعْقُوبُ مَعَ إِخْوَتِهِ، لأَنَّهُ قَالَ: لَعَلَّهُ تُصِيبُهُ أَذِيَّةٌ.

בִּנְיָמִין֙ אֲחִ֣י יוֹסֵ֔ף לֹא שָׁלַ֥ח יַעֲקֹ֖ב אֶת אֶחָ֑יו כִּ֣י אָמַ֔ר פֶּן יִקְרָאֶ֖נּוּ אָסֽוֹן

التكوين 44: 34 Gen.44.34

لأَنِّي كَيْفَ أَصْعَدُ إِلَى أَبِي وَالْغُلاَمُ لَيْسَ مَعِي. لِئَلاَّ أَنْظُرَ الشَّرَّ الَّذِي يُصِيبُ أَبِي.

כִּי אֵיךְ֙ אֶֽעֱלֶ֣ה אֶל אָבִ֔י וְהַנַּ֖עַר אֵינֶ֣נּוּ אִתִּ֑י פֶּ֚ן אֶרְאֶ֣ה בָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר יִמְצָ֖א אָבִֽי

التكوين 45: 11 Gen.45.11

وَأَعُولُكَ هُنَاكَ، لأَنَّهُ يَكُونُ أَيْضًا خَمْسُ سِنِينَ جُوعًا. لِئَلاَّ تَفْتَقِرَ أَنْتَ وَبَيْتُكَ وَكُلُّ مَا لَكَ.

וְכִלְכַּלְתִּ֤י;אֹֽתְךָ֙ שָׁ֔ם כִּי ע֛וֹד חָמֵ֥שׁ שָׁנִ֖ים רָעָ֑ב פֶּן תִּוָּרֵ֛שׁ אַתָּ֥ה וּבֵֽיתְךָ֖ וְכָל אֲשֶׁר לָֽךְ

الخروج 1: 10 Exo.1.10

هَلُمَّ نَحْتَالُ لَهُمْ لِئَلاَّ يَنْمُوا، فَيَكُونَ إِذَا حَدَثَتْ حَرْبٌ أَنَّهُمْ يَنْضَمُّونَ إِلَى أَعْدَائِنَا وَيُحَارِبُونَنَا وَيَصْعَدُونَ مِنَ الأَرْضِ.

הָ֥בָה נִֽתְחַכְּמָ֖ה ל֑וֹ פֶּן יִרְבֶּ֗ה וְהָיָ֞ה כִּֽי תִקְרֶ֤אנָה מִלְחָמָה֙ וְנוֹסַ֤ף עַל שֹׂ֣נְאֵ֔ינוּ וְנִלְחַם;בָּ֖נוּ וְעָלָ֥ה מִן הָאָֽרֶץ

الخروج 5: 3 Exo.5.3

فَقَالاَ: إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ قَدِ الْتَقَانَا، فَنَذْهَبُ سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلهِنَا، لِئَلاَّ يُصِيبَنَا بِالْوَبَإِ أَوْ بِالسَّيْفِ.

וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֱלֹהֵ֥י הָעִבְרִ֖ים נִקְרָ֣א;עָלֵ֑ינוּ נֵ֣לֲכָה;נָּ֡א דֶּרֶךְ֩ שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֜ים בַּמִּדְבָּ֗ר וְנִזְבְּחָה֙ לַֽיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ פֶּ֨ן יִפְגָּעֵ֔נוּ בַּדֶּ֖בֶר א֥וֹ בֶחָֽרֶב

الخروج 13: 17 Exo.13.17

وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ الشَّعْبَ أَنَّ اللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ الْفَلَسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لأَنَّ اللهَ قَالَ: لِئَلاَّ يَنْدَمَ الشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ.

וַיְהִ֗י בְּשַׁלַּ֣ח פַּרְעֹה֮ הָעָם֒ אֱלֹהִ֗ים וְלֹא נָחָ֣ם דֶּ֚רֶךְ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים כִּ֥י קָר֖וֹב כִּ֣י אֱלֹהִ֗ים אָמַ֣ר פֶּֽן יִנָּחֵ֥ם הָעָ֛ם בִּרְאֹתָ֥ם מִלְחָמָ֖ה וְשָׁ֥בוּ מִצְרָֽיְמָה

الخروج 19: 21 Exo.19.21

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: انْحَدِرْ حَذِّرِ الشَّعْبَ لِئَلاَّ يَقْتَحِمُوا إِلَى الرَّبِّ لِيَنْظُرُوا، فَيَسْقُطَ مِنْهُمْ كَثِيرُونَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה רֵ֖ד הָעֵ֣ד בָּעָ֑ם פֶּן יֶהֶרְס֤וּ אֶל יְהוָה֙ לִרְא֔וֹת וְנָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ רָֽב

الخروج 19: 22 Exo.19.22

وَلْيَتَقَدَّسْ أَيْضًا الْكَهَنَةُ الَّذِينَ يَقْتَرِبُونَ إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمِ الرَّبُّ.

יִתְקַדָּ֑שׁוּ וְגַ֧ם הַכֹּהֲנִ֛ים הַנִּגָּשִׁ֥ים אֶל יְהוָ֖ה פֶּן יִפְרֹ֥ץ בָּהֶ֖ם יְהוָֽה

الخروج 19: 24 Exo.19.24

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اذْهَبِ انْحَدِرْ ثُمَّ اصْعَدْ أَنْتَ وَهَارُونُ مَعَكَ. وَأَمَّا الْكَهَنَةُ وَالشَّعْبُ فَلاَ يَقْتَحِمُوا لِيَصْعَدُوا إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمْ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהוָה֙ לֶךְ רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל יְהוָ֖ה פֶּן יִפְרָץ בָּֽם

الخروج 20: 19 Exo.20.19

وَقَالُوا لِمُوسَى: تَكَلَّمْ أَنْتَ مَعَنَا فَنَسْمَعَ. وَلاَ يَتَكَلَّمْ مَعَنَا اللهُ لِئَلاَّ نَمُوتَ.

וַיֹּֽאמְרוּ֙ מֹשֶׁ֔ה דַּבֵּר אַתָּ֥ה עִמָּ֖נוּ וְנִשְׁמָ֑עָה וְאַל יְדַבֵּ֥ר עִמָּ֛נוּ אֱלֹהִ֖ים פֶּן נָמֽוּת

الخروج 23: 29 Exo.23.29

لاَ أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ فِي سَنَةٍ وَاحِدَةٍ، لِئَلاَّ تَصِيرَ الأَرْضُ خَرِبَةً، فَتَكْثُرَ عَلَيْكَ وُحُوشُ الْبَرِّيَّةِ.

לֹ֧א אֲגָרְשֶׁ֛נּוּ מִפָּנֶ֖יךָ בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת פֶּן תִּהְיֶ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֔ה וְרַבָּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה

الخروج 23: 33 Exo.23.33

لاَ يَسْكُنُوا فِي أَرْضِكَ لِئَلاَّ يَجْعَلُوكَ تُخْطِئُ إِلَيَّ. إِذَا عَبَدْتَ آلِهَتَهُمْ فَإِنَّهُ يَكُونُ لَكَ فَخًّا.

לֹ֤א יֵשְׁבוּ֙ בְּאַרְצְךָ֔ פֶּן יַחֲטִ֥יאוּ;אֹתְךָ֖ לִ֑י כִּ֤י תַעֲבֹד֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי יִהְיֶ֥ה לְךָ֖ לְמוֹקֵֽשׁ

الخروج 33: 3 Exo.33.3

إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً. فَإِنِّي لاَ أَصْعَدُ فِي وَسَطِكَ لأَنَّكَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةُ، لِئَلاَّ أُفْنِيَكَ فِي الطَّرِيقِ.

אֶל אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ כִּי֩ לֹ֨א אֶֽעֱלֶ֜ה בְּקִרְבְּךָ֗ כִּ֤י;אַ֔תָּה עַם קְשֵׁה עֹ֙רֶף֙ פֶּן אֲכֶלְךָ֖ בַּדָּֽרֶךְ

الخروج 34: 12 Exo.34.12

اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ آتٍ إِلَيْهَا لِئَلاَّ يَصِيرُوا فَخًّا فِي وَسَطِكَ،

הִשָּׁ֣מֶר;לְךָ֗ פֶּן תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן יִהְיֶ֥ה לְמוֹקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ

الخروج 34: 12 Exo.34.12

اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ آتٍ إِلَيْهَا لِئَلاَّ يَصِيرُوا فَخًّا فِي وَسَطِكَ،

הִשָּׁ֣מֶר;לְךָ֗ פֶּן תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן יִהְיֶ֥ה לְמוֹקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ

الخروج 34: 15 Exo.34.15

اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، فَيَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِمْ وَيَذْبَحُونَ لآلِهَتِهِمْ، فَتُدْعَى وَتَأْكُلُ مِنْ ذَبِيحَتِهِمْ،

פֶּן תִּכְרֹ֥ת בְּרִ֖ית לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וְזָנ֣וּ אַחֲרֵ֣י אֱלֹֽהֵיהֶ֗ם וְזָבְחוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְקָרָ֣א;לְךָ֔ וְאָכַלְתָּ֖ מִזִּבְחֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (133 آية)