עָלָה (H5927) - ʻâlâh | معجم سترونغ العبري

الخروج 32: 4 Exo.32.4

فَأَخَذَ ذلِكَ مِنْ أَيْدِيهِمْ وَصَوَّرَهُ بِالإِزْمِيلِ، وَصَنَعَهُ عِجْلاً مَسْبُوكًا. فَقَالُوا: هذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ الَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיִּקַּ֣ח מִיָּדָ֗ם וַיָּ֤צַר;אֹתוֹ֙ בַּחֶ֔רֶט וַֽיַּעֲשֵׂ֖הוּ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 32: 6 Exo.32.6

فَبَكَّرُوا فِي الْغَدِ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَقَدَّمُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ. وَجَلَسَ الشَّعْبُ لِلأَكْلِ وَالشُّرْبِ ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ.

וַיַּשְׁכִּ֙ימוּ֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיַּעֲל֣וּ עֹלֹ֔ת וַיַּגִּ֖שׁוּ שְׁלָמִ֑ים וַיֵּ֤שֶׁב הָעָם֙ לֶֽאֱכֹ֣ל וְשָׁת֔וֹ וַיָּקֻ֖מוּ לְצַחֵֽק

الخروج 32: 7 Exo.32.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ انْزِلْ. لأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה לֶךְ רֵ֕ד כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הֶעֱלֵ֖יתָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 32: 8 Exo.32.8

زَاغُوا سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّذِي أَوْصَيْتُهُمْ بِهِ. صَنَعُوا لَهُمْ عِجْلاً مَسْبُوكًا، وَسَجَدُوا لَهُ وَذَبَحُوا لَهُ وَقَالُوا: هذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ الَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ם עָשׂ֣וּ לָהֶ֔ם עֵ֖גֶל מַסֵּכָ֑ה וַיִּשְׁתַּֽחֲווּ לוֹ֙ וַיִּזְבְּחוּ ל֔וֹ וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֤לֶּה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱל֖וּךָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 32: 23 Exo.32.23

فَقَالُوا لِيَ: اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיֹּ֣אמְרוּ לִ֔י עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֔ים יֵלְכ֖וּ לְפָנֵ֑ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 30 Exo.32.30

وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ الآنَ إِلَى الرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ.

וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֤אמֶר הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֶֽעֱלֶ֣ה וְעַתָּה֙ אֶל יְהוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד;חַטַּאתְכֶֽם

الخروج 33: 1 Exo.33.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ اصْعَدْ مِنْ هُنَا أَنْتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا.

וַיְדַבֵּ֨ר יְהוָ֤ה מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה

الخروج 33: 1 Exo.33.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ اصْعَدْ مِنْ هُنَا أَنْتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا.

וַיְדַבֵּ֨ר יְהוָ֤ה מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה

الخروج 33: 3 Exo.33.3

إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً. فَإِنِّي لاَ أَصْعَدُ فِي وَسَطِكَ لأَنَّكَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةُ، لِئَلاَّ أُفْنِيَكَ فِي الطَّرِيقِ.

אֶל אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ כִּי֩ לֹ֨א אֶֽעֱלֶ֜ה בְּקִרְבְּךָ֗ כִּ֤י;אַ֔תָּה עַם קְשֵׁה עֹ֙רֶף֙ פֶּן אֲכֶלְךָ֖ בַּדָּֽרֶךְ

الخروج 33: 5 Exo.33.5

وَكَانَ الرَّبُّ قَدْ قَالَ لِمُوسَى: قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةُ. إِنْ صَعِدْتُ لَحْظَةً وَاحِدَةً فِي وَسَطِكُمْ أَفْنَيْتُكُمْ. وَلكِنِ الآنَ اخْلَعْ زِينَتَكَ عَنْكَ فَأَعْلَمَ مَاذَا أَصْنَعُ بِكَ.

יְהוָ֜ה וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֤ר בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ אַתֶּ֣ם עַם קְשֵׁה עֹ֔רֶף אֶֽעֱלֶ֥ה רֶ֧גַע אֶחָ֛ד בְקִרְבְּךָ֖ וְכִלִּיתִ֑יךָ וְעַתָּ֗ה הוֹרֵ֤ד עֶדְיְךָ֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְאֵדְעָ֖ה מָ֥ה אֶֽעֱשֶׂה לָּֽךְ

الخروج 33: 12 Exo.33.12

وَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: انْظُرْ. أَنْتَ قَائِلٌ لِي: أَصْعِدْ هذَا الشَّعْبَ، وَأَنْتَ لَمْ تُعَرِّفْنِي مَنْ تُرْسِلُ مَعِي. وَأَنْتَ قَدْ قُلْتَ: عَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ، وَوَجَدْتَ أَيْضًا نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;יְהוָ֗ה רְ֠אֵה אַתָּ֞ה אֹמֵ֤ר אֵלַי֙ הַ֚עַל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְאַתָּה֙ לֹ֣א הֽוֹדַעְתַּ֔נִי אֲשֶׁר תִּשְׁלַ֖ח עִמִּ֑י וְאַתָּ֤ה אָמַ֙רְתָּ֙ יְדַעְתִּ֣יךָֽ בְשֵׁ֔ם מָצָ֥אתָ וְגַם חֵ֖ן בְּעֵינָֽי

الخروج 33: 15 Exo.33.15

فَقَالَ لَهُ: إِنْ لَمْ يَسِرْ وَجْهُكَ فَلاَ تُصْعِدْنَا مِنْ ههُنَا،

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑יו אִם אֵ֤ין הֹלְכִ֔ים פָּנֶ֙יךָ֙ אַֽל תַּעֲלֵ֖נוּ מִזֶּֽה

الخروج 34: 2 Exo.34.2

وَكُنْ مُسْتَعِدًّا لِلصَّبَاحِ. وَاصْعَدْ فِي الصَّبَاحِ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، وَقِفْ عِنْدِي هُنَاكَ عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ.

וֶהְיֵ֥ה נָכ֖וֹן לַבֹּ֑קֶר וְעָלִ֤יתָ בַבֹּ֙קֶר֙ אֶל הַ֣ר סִינַ֔י וְנִצַּבְתָּ֥ לִ֛י שָׁ֖ם עַל רֹ֥אשׁ הָהָֽר

الخروج 34: 3 Exo.34.3

وَلاَ يَصْعَدْ أَحَدٌ مَعَكَ، وَأَيْضًا لاَ يُرَ أَحَدٌ فِي كُلِّ الْجَبَلِ. الْغَنَمُ أَيْضًا وَالْبَقَرُ لاَ تَرْعَ إِلَى جِهَةِ ذلِكَ الْجَبَلِ.

לֹֽא יַעֲלֶ֣ה וְאִישׁ֙ עִמָּ֔ךְ וְגַם אַל יֵרָ֖א אִ֥ישׁ בְּכָל הָהָ֑ר הַצֹּ֤אן גַּם וְהַבָּקָר֙ אַל יִרְע֔וּ אֶל מ֖וּל הַהֽוּא הָהָ֥ר

الخروج 34: 4 Exo.34.4

فَنَحَتَ لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ كَالأَوَّلَيْنِ. وَبَكَّرَ مُوسَى فِي الصَّبَاحِ وَصَعِدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ كَمَا أَمَرَهُ الرَّبُّ، وَأَخَذَ فِي يَدِهِ لَوْحَيِ الْحَجَرِ.

וַיִּפְסֹ֡ל שְׁנֵֽי;לֻחֹ֨ת אֲבָנִ֜ים כָּרִאשֹׁנִ֗ים וַיַּשְׁכֵּ֨ם מֹשֶׁ֤ה בַבֹּ֙קֶר֙ וַיַּ֙עַל֙ אֶל הַ֣ר סִינַ֔י כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה;אֹת֑וֹ יְהוָ֖ה וַיִּקַּ֣ח בְּיָד֔וֹ שְׁנֵ֖י;לֻחֹ֥ת אֲבָנִֽים

الخروج 34: 24 Exo.34.24

فَإِنِّي أَطْرُدُ الأُمَمَ مِنْ قُدَّامِكَ وَأُوَسِّعُ تُخُومَكَ، وَلاَ يَشْتَهِي أَحَدٌ أَرْضَكَ حِينَ تَصْعَدُ لِتَظْهَرَ أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي السَّنَةِ.

כִּֽי אוֹרִ֤ישׁ גּוֹיִם֙ מִפָּנֶ֔יךָ וְהִרְחַבְתִּ֖י גְּבוּלֶ֑ךָ וְלֹא יַחְמֹ֥ד אִישׁ֙ אַרְצְךָ֔ בַּעֲלֹֽתְךָ֗ לֵרָאוֹת֙ פְּנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָֽה

الخروج 40: 4 Exo.40.4

وَتُدْخِلُ الْمَائِدَةَ وَتُرَتِّبُ تَرْتِيبَهَا. وَتُدْخِلُ الْمَنَارَةَ وَتُصْعِدُ سُرُجَهَا.

וְהֵבֵאתָ֙ הַשֻּׁלְחָ֔ן וְעָרַכְתָּ֖ עֶרְכּ֑וֹ וְהֵבֵאתָ֙ הַמְּנֹרָ֔ה וְהַעֲלֵיתָ֖ נֵרֹתֶֽיהָ

الخروج 40: 25 Exo.40.25

وَأَصْعَدَ السُّرُجَ أَمَامَ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיַּ֥עַל הַנֵּרֹ֖ת לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

الخروج 40: 29 Exo.40.29

وَوَضَعَ مَذْبَحَ الْمُحْرَقَةِ عِنْدَ بَابِ مَسْكَنِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَأَصْعَدَ عَلَيْهِ الْمُحْرَقَةَ وَالتَّقْدِمَةَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

שָׂ֕ם מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה פֶּ֖תַח מִשְׁכַּ֣ן אֹֽהֶל מוֹעֵ֑ד וַיַּ֣עַל עָלָ֗יו הָעֹלָה֙ הַמִּנְחָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

الخروج 40: 36 Exo.40.36

وَعِنْدَ ارْتِفَاعِ السَّحَابَةِ عَنِ الْمَسْكَنِ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَرْتَحِلُونَ فِي جَمِيعِ رِحْلاَتِهِمْ.

וּבְהֵעָל֤וֹת הֶֽעָנָן֙ מֵעַ֣ל הַמִּשְׁכָּ֔ן בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יִסְע֖וּ בְּכֹ֖ל מַסְעֵיהֶֽם

الخروج 40: 37 Exo.40.37

وَإِنْ لَمْ تَرْتَفِعِ السَّحَابَةُ لاَ يَرْتَحِلُونَ إِلَى يَوْمِ ارْتِفَاعِهَا،

וְאִם לֹ֥א יֵעָלֶ֖ה הֶעָנָ֑ן וְלֹ֣א יִסְע֔וּ עַד י֖וֹם הֵעָלֹתֽוֹ

الخروج 40: 37 Exo.40.37

وَإِنْ لَمْ تَرْتَفِعِ السَّحَابَةُ لاَ يَرْتَحِلُونَ إِلَى يَوْمِ ارْتِفَاعِهَا،

וְאִם לֹ֥א יֵעָלֶ֖ה הֶעָנָ֑ן וְלֹ֣א יִסְע֔וּ עַד י֖וֹם הֵעָלֹתֽוֹ

اللاويين 2: 12 Lev.2.12

قُرْبَانَ أَوَائِلَ تُقَرِّبُونَهُمَا لِلرَّبِّ. لكِنْ عَلَى الْمَذْبَحِ لاَ يَصْعَدَانِ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ.

קָרְבַּ֥ן רֵאשִׁ֛ית תַּקְרִ֥יבוּ;אֹתָ֖ם לַיהוָ֑ה וְאֶל הַמִּזְבֵּ֥חַ לֹא יַעֲל֖וּ לְרֵ֥יחַ נִיחֹֽחַ

اللاويين 11: 3 Lev.11.3

كُلُّ مَا شَقَّ ظِلْفًا وَقَسَمَهُ ظِلْفَيْنِ، وَيَجْتَرُّ مِنَ الْبَهَائِمِ، فَإِيَّاهُ تَأْكُلُونَ.

כֹּ֣ל מַפְרֶ֣סֶת פַּרְסָ֗ה וְשֹׁסַ֤עַת שֶׁ֙סַע֙;פְּרָסֹ֔ת מַעֲלַ֥ת;גֵּרָ֖ה בַּבְּהֵמָ֑ה אֹתָ֖הּ תֹּאכֵֽלוּ

اللاويين 11: 4 Lev.11.4

إِلاَّ هذِهِ فَلاَ تَأْكُلُوهَا مِمَّا يَجْتَرُّ وَمِمَّا يَشُقُّ الظِّلْفَ: الْجَمَلَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لاَ يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

אַ֤ךְ זֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְל֔וּ מִֽמַּעֲלֵי֙;הַגֵּרָ֔ה וּמִמַּפְרִיסֵ֖י הַפַּרְסָ֑ה הַ֠גָּמָל כִּֽי מַעֲלֵ֨ה;גֵרָ֜ה אֵינֶ֣נּוּ מַפְרִ֔יס וּפַרְסָה֙ ה֗וּא טָמֵ֥א לָכֶֽם

اللاويين 11: 4 Lev.11.4

إِلاَّ هذِهِ فَلاَ تَأْكُلُوهَا مِمَّا يَجْتَرُّ وَمِمَّا يَشُقُّ الظِّلْفَ: الْجَمَلَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لاَ يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

אַ֤ךְ זֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְל֔וּ מִֽמַּעֲלֵי֙;הַגֵּרָ֔ה וּמִמַּפְרִיסֵ֖י הַפַּרְסָ֑ה הַ֠גָּמָל כִּֽי מַעֲלֵ֨ה;גֵרָ֜ה אֵינֶ֣נּוּ מַפְרִ֔יס וּפַרְסָה֙ ה֗וּא טָמֵ֥א לָכֶֽם

اللاويين 11: 6 Lev.11.6

وَالأَرْنَبَ، لأَنَّهُ يَجْتَرُّ لكِنَّهُ لاَ يَشُقُّ ظِلْفًا، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ.

הָאַרְנֶ֗בֶת כִּֽי מַעֲלַ֤ת;גֵּרָה֙ לֹ֣א הִפְרִ֑יסָה וּפַרְסָ֖ה הִ֔וא טְמֵאָ֥ה לָכֶֽם

اللاويين 11: 26 Lev.11.26

وَجَمِيعُ الْبَهَائِمِ الَّتِي لَهَا ظِلْفٌ وَلكِنْ لاَ تَشُقُّهُ شَقًّا أَوْ لاَ تَجْتَرُّ، فَهِيَ نَجِسَةٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا.

לְֽכָל הַבְּהֵמָ֡ה אֲשֶׁ֣ר מַפְרֶ֨סֶת;פַּרְסָ֜ה אֵינֶ֣נָּה וְשֶׁ֣סַע שֹׁסַ֗עַת אֵינֶ֣נָּה מַעֲלָ֔ה;וְגֵרָה֙ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ;בָּהֶ֖ם יִטְמָֽא

اللاويين 11: 45 Lev.11.45

إِنِّي أَنَا الرَّبُّ الَّذِي أَصْعَدَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيَكُونَ لَكُمْ إِلهًا. فَتَكُونُونَ قِدِّيسِينَ لأَنِّي أَنَا قُدُّوسٌ.

כִּ֣י אֲנִ֣י יְהוָ֗ה הַֽמַּעֲלֶ֤ה;אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְיֹ֥ת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים וִהְיִיתֶ֣ם קְדֹשִׁ֔ים כִּ֥י אָֽנִי קָד֖וֹשׁ

اللاويين 14: 20 Lev.14.20

وَيُصْعِدُ الْكَاهِنُ الْمُحْرَقَةَ وَالتَّقْدِمَةَ عَلَى الْمَذْبَحِ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ فَيَطْهُرُ.

וְהֶעֱלָ֧ה הַכֹּהֵ֛ן הָעֹלָ֥ה הַמִּנְחָ֖ה הַמִּזְבֵּ֑חָה וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (879 آية)