المعنى المختصر للكلمة
âlâh:
to ascend, intransitively (be high) or actively (mount)
اللفظ الأصلي
עָלָה
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
âlâh
(aw-law)
تكرار الورود في الكتاب
879
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to ascend, intransitively (be high) or actively (mount)
2
used in a great variety of senses, primary and secondary, literal and figurative
الإنجليزية — KJV Translation Tags
arise (up)
(cause to) ascend up
at once
break (the day) (up)
bring (up)
(cause to) burn
carry up
cast up
[phrase] shew
climb (up)
(cause to, make to) come (up)
cut off
dawn
depart
exalt
excel
fall
fetch up
get up
(make to) go (away, up)
grow (over) increase
lay
leap
levy
lift (self) up
light
(make) up
[idiom] mention
mount up
offer
make to pay
[phrase] perfect
prefer
put (on)
raise
recover
restore
(make to) rise (up)
scale
set (up)
shoot forth (up)
(begin to) spring (up)
stir up
take away (up)
work
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיַּ֥עַל (20×)
וַיַּ֣עַל (17×)
יַעֲלֶ֣ה (15×)
וַיַּ֨עַל (15×)
עָלָ֣ה (13×)
וַיַּעֲל֥וּ (11×)
וַיַּעֲל֣וּ (10×)
וַיַּ֙עַל֙ (10×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (879 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 10: 14
Exo.10.14
فَصَعِدَ الْجَرَادُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ، وَحَلَّ فِي جَمِيعِ تُخُومِ مِصْرَ. شَيْءٌ ثَقِيلٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ قَبْلَهُ جَرَادٌ هكَذَا مِثْلَهُ، وَلاَ يَكُونُ بَعْدَهُ كَذلِكَ،
וַיַּ֣עַל הָֽאַרְבֶּ֗ה עַ֚ל כָּל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיָּ֕נַח בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לֹא הָ֨יָה לְ֠פָנָיו אַרְבֶּה֙ כֵ֤ן כָּמֹ֔הוּ לֹ֥א יִֽהְיֶה וְאַחֲרָ֖יו כֵּֽן
الخروج 12: 38
Exo.12.38
وَصَعِدَ مَعَهُمْ لَفِيفٌ كَثِيرٌ أَيْضًا مَعَ غَنَمٍ وَبَقَرٍ، مَوَاشٍ وَافِرَةٍ جِدًّا.
עָלָ֣ה אִתָּ֑ם עֵ֥רֶב רַ֖ב וְגַם וְצֹ֣אן וּבָקָ֔ר מִקְנֶ֖ה כָּבֵ֥ד מְאֹֽד
الخروج 13: 18
Exo.13.18
فَأَدَارَ اللهُ الشَّعْبَ فِي طَرِيقِ بَرِّيَّةِ بَحْرِ سُوفٍ. وَصَعِدَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مُتَجَهِّزِينَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיַּסֵּ֨ב אֱלֹהִ֧ים הָעָ֛ם דֶּ֥רֶךְ הַמִּדְבָּ֖ר יַם ס֑וּף עָל֥וּ בְנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל וַחֲמֻשִׁ֛ים מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 13: 19
Exo.13.19
وَأَخَذَ مُوسَى عِظَامَ يُوسُفَ مَعَهُ، لأَنَّهُ كَانَ قَدِ اسْتَحْلَفَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَلْفٍ قَائِلاً: إِنَّ اللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا مَعَكُمْ.
וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה עַצְמ֥וֹת יוֹסֵ֖ף עִמּ֑וֹ כִּי֩ הַשְׁבֵּ֨עַ בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ הִשְׁבִּ֜יעַ לֵאמֹ֔ר אֱלֹהִים֙ פָּקֹ֨ד;יִפְקֹ֤ד;אֶתְכֶ֔ם וְהַעֲלִיתֶ֧ם עַצְמֹתַ֛י מִזֶּ֖ה אִתְּכֶֽם
الخروج 16: 13
Exo.16.13
فَكَانَ فِي الْمَسَاءِ أَنَّ السَّلْوَى صَعِدَتْ وَغَطَّتِ الْمَحَلَّةَ. وَفِي الصَّبَاحِ كَانَ سَقِيطُ النَّدَى حَوَالَيِ الْمَحَلَّةِ.
וַיְהִ֣י בָעֶ֔רֶב הַשְּׂלָ֔ו וַתַּ֣עַל וַתְּכַ֖ס הַֽמַּחֲנֶ֑ה וּבַבֹּ֗קֶר הָֽיְתָה֙ שִׁכְבַ֣ת הַטַּ֔ל סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶֽה
الخروج 16: 14
Exo.16.14
وَلَمَّا ارْتَفَعَ سَقِيطُ النَّدَى إِذَا عَلَى وَجْهِ الْبَرِّيَّةِ شَيْءٌ دَقِيقٌ مِثْلُ قُشُورٍ. دَقِيقٌ كَالْجَلِيدِ عَلَى الأَرْضِ.
וַתַּ֖עַל שִׁכְבַ֣ת הַטָּ֑ל וְהִנֵּ֞ה עַל פְּנֵ֤י הַמִּדְבָּר֙ דַּ֣ק מְחֻסְפָּ֔ס דַּ֥ק כַּכְּפֹ֖ר עַל הָאָֽרֶץ
الخروج 17: 3
Exo.17.3
وَعَطِشَ هُنَاكَ الشَّعْبُ إِلَى الْمَاءِ، وَتَذَمَّرَ الشَّعْبُ عَلَى مُوسَى وَقَالُوا: لِمَاذَا أَصْعَدْتَنَا مِنْ مِصْرَ لِتُمِيتَنَا وَأَوْلاَدَنَا وَمَوَاشِيَنَا بِالْعَطَشِ.
וַיִּצְמָ֨א שָׁ֤ם הָעָם֙ לַמַּ֔יִם וַיָּ֥לֶן הָעָ֖ם עַל מֹשֶׁ֑ה וַיֹּ֗אמֶר לָ֤מָּה;זֶּה֙ הֶעֱלִיתָ֣נוּ מִמִּצְרַ֔יִם לְהָמִ֥ית;אֹתִ֛י בָּנַ֥י מִקְנַ֖י בַּצָּמָֽא
الخروج 17: 10
Exo.17.10
فَفَعَلَ يَشُوعُ كَمَا قَالَ لَهُ مُوسَى لِيُحَارِبَ عَمَالِيقَ. وَأَمَّا مُوسَى وَهَارُونُ وَحُورُ فَصَعِدُوا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ.
וַיַּ֣עַשׂ יְהוֹשֻׁ֗עַ כַּאֲשֶׁ֤ר אָֽמַר לוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה לְהִלָּחֵ֖ם בַּעֲמָלֵ֑ק וּמֹשֶׁה֙ אַהֲרֹ֣ן וְח֔וּר עָל֖וּ רֹ֥אשׁ הַגִּבְעָֽה
الخروج 19: 3
Exo.19.3
وَأَمَّا مُوسَى فَصَعِدَ إِلَى اللهِ. فَنَادَاهُ الرَّبُّ مِنَ الْجَبَلِ قَائِلاً: هكَذَا تَقُولُ لِبَيْتِ يَعْقُوبَ، وَتُخْبِرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ:
וּמֹשֶׁ֥ה עָלָ֖ה אֶל הָאֱלֹהִ֑ים וַיִּקְרָ֨א;אֵלָ֤יו יְהוָה֙ מִן הָהָ֣ר לֵאמֹ֔ר כֹּ֤ה תֹאמַר֙ לְבֵ֣ית יַעֲקֹ֔ב וְתַגֵּ֖יד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 19: 12
Exo.19.12
وَتُقِيمُ لِلشَّعْبِ حُدُودًا مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ، قَائِلاً: احْتَرِزُوا مِنْ أَنْ تَصْعَدُوا إِلَى الْجَبَلِ أَوْ تَمَسُّوا طَرَفَهُ. كُلُّ مَنْ يَمَسُّ الْجَبَلَ يُقْتَلُ قَتْلاً.
וְהִגְבַּלְתָּ֤;הָעָם֙ סָבִ֣יב לֵאמֹ֔ר הִשָּׁמְר֥וּ;לָכֶ֛ם עֲל֥וֹת בָּהָ֖ר וּנְגֹ֣עַ בְּקָצֵ֑הוּ כָּל הַנֹּגֵ֥עַ בָּהָ֖ר מ֥וֹת יוּמָֽת
الخروج 19: 13
Exo.19.13
لاَ تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لاَ يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ.
לֹא תִגַּ֨ע;בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה בְּהֵמָ֥ה אִם אִם אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר
الخروج 19: 18
Exo.19.18
وَكَانَ جَبَلُ سِينَاءَ كُلُّهُ يُدَخِّنُ مِنْ أَجْلِ أَنَّ الرَّبَّ نَزَلَ عَلَيْهِ بِالنَّارِ، وَصَعِدَ دُخَانُهُ كَدُخَانِ الأَتُونِ، وَارْتَجَفَ كُلُّ الْجَبَلِ جِدًّا.
וְהַ֤ר סִינַי֙ כֻּלּ֔וֹ עָשַׁ֣ן מִ֠פְּנֵי אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֖ה יָרַ֥ד עָלָ֛יו בָּאֵ֑שׁ וַיַּ֤עַל עֲשָׁנוֹ֙ כְּעֶ֣שֶׁן הַכִּבְשָׁ֔ן וַיֶּחֱרַ֥ד כָּל הָהָ֖ר מְאֹֽד
الخروج 19: 20
Exo.19.20
وَنَزَلَ الرَّبُّ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ، إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ، وَدَعَا اللهُ مُوسَى إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ. فَصَعِدَ مُوسَى.
וַיֵּ֧רֶד יְהוָ֛ה עַל הַ֥ר סִינַ֖י אֶל רֹ֣אשׁ הָהָ֑ר וַיִּקְרָ֨א יְהוָ֧ה לְמֹשֶׁ֛ה אֶל רֹ֥אשׁ הָהָ֖ר וַיַּ֥עַל מֹשֶֽׁה
الخروج 19: 23
Exo.19.23
فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: لاَ يَقْدِرُ الشَّعْبُ أَنْ يَصْعَدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، لأَنَّكَ أَنْتَ حَذَّرْتَنَا قَائِلاً: أَقِمْ حُدُودًا لِلْجَبَلِ وَقَدِّسْهُ.
וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ יְהוָ֔ה לֹא יוּכַ֣ל הָעָ֔ם לַעֲלֹ֖ת אֶל הַ֣ר סִינָ֑י כִּֽי אַתָּ֞ה הַעֵדֹ֤תָה;בָּ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר הַגְבֵּ֥ל הָהָ֖ר וְקִדַּשְׁתּֽוֹ
الخروج 19: 24
Exo.19.24
فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اذْهَبِ انْحَدِرْ ثُمَّ اصْعَدْ أَنْتَ وَهَارُونُ مَعَكَ. وَأَمَّا الْكَهَنَةُ وَالشَّعْبُ فَلاَ يَقْتَحِمُوا لِيَصْعَدُوا إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمْ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהוָה֙ לֶךְ רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל יְהוָ֖ה פֶּן יִפְרָץ בָּֽם
الخروج 19: 24
Exo.19.24
فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اذْهَبِ انْحَدِرْ ثُمَّ اصْعَدْ أَنْتَ وَهَارُونُ مَعَكَ. وَأَمَّا الْكَهَنَةُ وَالشَّعْبُ فَلاَ يَقْتَحِمُوا لِيَصْعَدُوا إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمْ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהוָה֙ לֶךְ רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל יְהוָ֖ה פֶּן יִפְרָץ בָּֽם
الخروج 20: 26
Exo.20.26
وَلاَ تَصْعَدْ بِدَرَجٍ إِلَى مَذْبَحِي كَيْلاَ تَنْكَشِفَ عَوْرَتُكَ عَلَيْهِ.
וְלֹֽא תַעֲלֶ֥ה בְמַעֲלֹ֖ת עַֽל מִזְבְּחִ֑י לֹֽא תִגָּלֶ֥ה עֶרְוָתְךָ֖ עָלָֽיו
الخروج 24: 1
Exo.24.1
وَقَالَ لِمُوسَى: اصْعَدْ إِلَى الرَّبِّ أَنْتَ وَهَارُونُ وَنَادَابُ وَأَبِيهُو، وَسَبْعُونَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ، وَاسْجُدُوا مِنْ بَعِيدٍ.
אָמַ֜ר מֹשֶׁ֨ה עֲלֵ֣ה אֶל יְהוָ֗ה אַתָּה֙ וְאַהֲרֹן֙ נָדָ֣ב וַאֲבִיה֔וּא וְשִׁבְעִ֖ים מִזִּקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶ֖ם מֵרָחֹֽק
الخروج 24: 2
Exo.24.2
وَيَقْتَرِبُ مُوسَى وَحْدَهُ إِلَى الرَّبِّ، وَهُمْ لاَ يَقْتَرِبُونَ. وَأَمَّا الشَّعْبُ فَلاَ يَصْعَدْ مَعَهُ.
וְנִגַּ֨שׁ מֹשֶׁ֤ה לְבַדּוֹ֙ אֶל יְהוָ֔ה וְהֵ֖ם לֹ֣א יִגָּ֑שׁוּ וְהָעָ֕ם לֹ֥א יַעֲל֖וּ עִמּֽוֹ
الخروج 24: 5
Exo.24.5
وَأَرْسَلَ فِتْيَانَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ، وَذَبَحُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ مِنَ الثِّيرَانِ.
וַיִּשְׁלַ֗ח נַעֲרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּֽעֲל֖וּ עֹלֹ֑ת וַֽיִּזְבְּח֞וּ זְבָחִ֧ים שְׁלָמִ֛ים לַיהוָ֖ה פָּרִֽים
الخروج 24: 9
Exo.24.9
ثُمَّ صَعِدَ مُوسَى وَهَارُونُ وَنَادَابُ وَأَبِيهُو وَسَبْعُونَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ،
וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹ֑ן נָדָב֙ וַאֲבִיה֔וּא וְשִׁבְעִ֖ים מִזִּקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 24: 12
Exo.24.12
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اصْعَدْ إِلَيَّ إِلَى الْجَبَلِ، وَكُنْ هُنَاكَ، فَأُعْطِيَكَ لَوْحَيِ الْحِجَارَةِ وَالشَّرِيعَةِ وَالْوَصِيَّةِ الَّتِي كَتَبْتُهَا لِتَعْلِيمِهِمْ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;מֹשֶׁ֗ה עֲלֵ֥ה אֵלַ֛י הָהָ֖רָה וֶהְיֵה שָׁ֑ם וְאֶתְּנָ֨ה;לְךָ֜ לֻחֹ֣ת הָאֶ֗בֶן וְהַתּוֹרָה֙ וְהַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר כָּתַ֖בְתִּי לְהוֹרֹתָֽם
الخروج 24: 13
Exo.24.13
فَقَامَ مُوسَى وَيَشُوعُ خَادِمُهُ. وَصَعِدَ مُوسَى إِلَى جَبَلِ اللهِ.
וַיָּ֣קָם מֹשֶׁ֔ה וִיהוֹשֻׁ֖עַ מְשָׁרְת֑וֹ וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה אֶל הַ֥ר הָאֱלֹהִֽים
الخروج 24: 15
Exo.24.15
فَصَعِدَ مُوسَى إِلَى الْجَبَلِ، فَغَطَّى السَّحَابُ الْجَبَلَ،
וַיַּ֥עַל מֹשֶׁ֖ה אֶל הָהָ֑ר וַיְכַ֥ס הֶעָנָ֖ן הָהָֽר
الخروج 24: 18
Exo.24.18
وَدَخَلَ مُوسَى فِي وَسَطِ السَّحَابِ وَصَعِدَ إِلَى الْجَبَلِ. وَكَانَ مُوسَى فِي الْجَبَلِ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً.
וַיָּבֹ֥א מֹשֶׁ֛ה בְּת֥וֹךְ הֶעָנָ֖ן וַיַּ֣עַל אֶל הָהָ֑ר וַיְהִ֤י מֹשֶׁה֙ בָּהָ֔ר אַרְבָּעִ֣ים י֔וֹם וְאַרְבָּעִ֖ים לָֽיְלָה
الخروج 25: 37
Exo.25.37
وَتَصْنَعُ سُرُجَهَا سَبْعَةً، فَتُصْعَدُ سُرُجُهَا لِتُضِيءَ إِلَى مُقَابِلِهَا.
וְעָשִׂ֥יתָ נֵרֹתֶ֖יהָ שִׁבְעָ֑ה וְהֶֽעֱלָה֙ נֵ֣רֹתֶ֔יהָ וְהֵאִ֖יר עַל עֵ֥בֶר;פָּנֶֽיהָ
الخروج 27: 20
Exo.27.20
وَأَنْتَ تَأْمُرُ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يُقَدِّمُوا إِلَيْكَ زَيْتَ زَيْتُونٍ مَرْضُوضٍ نَقِيًّا لِلضَّوْءِ لإِصْعَادِ السُّرُجِ دَائِمًا.
וְאַתָּ֞ה תְּצַוֶּ֣ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְיִקְח֨וּ אֵלֶ֜יךָ שֶׁ֣מֶן זַ֥יִת כָּתִ֖ית זָ֛ךְ לַמָּא֑וֹר לְהַעֲלֹ֥ת נֵ֖ר תָּמִֽיד
الخروج 30: 8
Exo.30.8
وَحِينَ يُصْعِدُ هَارُونُ السُّرُجَ فِي الْعَشِيَّةِ يُوقِدُهُ. بَخُورًا دَائِمًا أَمَامَ الرَّبِّ فِي أَجْيَالِكُمْ.
וּבְהַעֲלֹ֨ת אַהֲרֹ֧ן הַנֵּרֹ֛ת בֵּ֥ין הָעֲרְבַּ֖יִם יַקְטִירֶ֑נָּה קְטֹ֧רֶת תָּמִ֛יד לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לְדֹרֹתֵיכֶֽם
الخروج 30: 9
Exo.30.9
لاَ تُصْعِدُوا عَلَيْهِ بَخُورًا غَرِيبًا وَلاَ مُحْرَقَةً أَوْ تَقْدِمَةً، وَلاَ تَسْكُبُوا عَلَيْهِ سَكِيبًا.
לֹא תַעֲל֥וּ עָלָ֛יו קְטֹ֥רֶת זָרָ֖ה וְעֹלָ֣ה וּמִנְחָ֑ה לֹ֥א תִסְּכ֖וּ עָלָֽיו וְנֵ֕סֶךְ
الخروج 32: 1
Exo.32.1
وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.
וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי מֹשֶׁ֖ה בֹשֵׁ֥שׁ לָרֶ֣דֶת מִן הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ