אֲנִי (H589) - ʼănîy | معجم سترونغ العبري

إرميا 28: 3 Jer.28.3

فِي سَنَتَيْنِ مِنَ الزَّمَانِ أَرُدُّ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ كُلَّ آنِيَةِ بَيْتِ الرَّبِّ الَّتِي أَخَذَهَا نَبُوخَذْنَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ مِنْ هذَا الْمَوْضِعِ، وَذَهَبَ بِهَا إِلَى بَابِلَ.

בְּע֣וֹד שְׁנָתַ֣יִם יָמִ֗ים אֲנִ֤י;מֵשִׁיב֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם כָּל כְּלֵ֖י בֵּ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר לָקַ֜ח נְבוּכַדנֶאצַּ֤ר מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ מִן הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם וַיְבִיאֵ֖ם בָּבֶֽל

إرميا 28: 4 Jer.28.4

وَأَرُدُّ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ يَكُنْيَا بْنَ يَهُويَاقِيمَ مَلِكَ يَهُوذَا وَكُلَّ سَبْيِ يَهُوذَا الَّذِينَ ذَهَبُوا إِلَى بَابِلَ، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنِّي أَكْسِرُ نِيرَ مَلِكِ بَابِلَ.

אֲנִ֥י;מֵשִׁ֛יב אֶל הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם יְכָנְיָ֣ה בֶן יְהוֹיָקִ֣ים מֶֽלֶךְ יְ֠הוּדָה כָּל גָּל֨וּת יְהוּדָ֜ה הַבָּאִ֣ים בָּבֶ֗לָה נְאֻם יְהוָ֑ה כִּ֣י אֶשְׁבֹּ֔ר עֹ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל

إرميا 29: 31 Jer.29.31

أَرْسِلْ إِلَى كُلِّ السَّبْيِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِشِمْعِيَا النِّحْلاَمِيِّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ شِمْعِيَا قَدْ تَنَبَّأَ لَكُمْ وَأَنَا لَمْ أُرْسِلْهُ، وَجَعَلَكُمْ تَتَّكِلُونَ عَلَى الْكَذِبِ.

שְׁלַ֤ח עַל כָּל הַגּוֹלָה֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֶל;שְׁמַעְיָ֖ה הַנֶּחֱלָמִ֑י יַ֡עַן שְׁמַעְיָ֗ה אֲשֶׁר֩ נִבָּ֨א לָכֶ֜ם וַֽאֲנִי֙ לֹ֣א שְׁלַחְתִּ֔יו וַיַּבְטַ֥ח;אֶתְכֶ֖ם עַל שָֽׁקֶר

إرميا 29: 32 Jer.29.32

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُعَاقِبُ شِمْعِيَا النِّحْلاَمِيَّ وَنَسْلَهُ. لاَ يَكُونُ لَهُ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ فِي وَسْطِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ يَرَى الْخَيْرَ الَّذِي سَأَصْنَعُهُ لِشَعْبِي، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֨י פֹקֵ֜ד שְׁמַעְיָ֣ה הַנֶּחֱלָמִי֮ זַרְעוֹ֒ לֹא יִהְיֶ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ יוֹשֵׁ֣ב בְּתוֹךְ הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם וְלֹֽא יִרְאֶ֥ה בַטּ֛וֹב אֲשֶׁר אֲנִ֥י;עֹשֶֽׂה לְעַמִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי דִבֶּ֖ר סָרָ֥ה עַל יְהוָֽה

إرميا 30: 11 Jer.30.11

لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، يَقُولُ الرَّبُّ، لأُخَلِّصَكَ. وَإِنْ أَفْنَيْتُ جَمِيعَ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ، فَأَنْتَ لاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ، وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.

כִּֽי אֲנִ֛י אִתְּךָ֥ נְאֻם יְהוָ֖ה לְהֽוֹשִׁיעֶ֑ךָ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הֲפִצוֹתִ֣יךָ שָּׁ֗ם אַ֤ךְ;אֹֽתְךָ֙ לֹֽא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ

إرميا 31: 37 Jer.31.37

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ كَانَتِ السَّمَاوَاتُ تُقَاسُ مِنْ فَوْقُ وَتُفْحَصُ أَسَاسَاتُ الأَرْضِ مِنْ أَسْفَلُ، فَإِنِّي أَنَا أَيْضًا أَرْفُضُ كُلَّ نَسْلِ إِسْرَائِيلَ مِنْ أَجْلِ كُلِّ مَا عَمِلُوا، يَقُولُ الرَّبُّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם שָׁמַ֙יִם֙ יִמַּ֤דּוּ מִלְמַ֔עְלָה וְיֵחָקְר֥וּ מֽוֹסְדֵי אֶ֖רֶץ לְמָ֑טָּה אֲנִ֞י גַּם אֶמְאַ֨ס בְּכָל זֶ֧רַע יִשְׂרָאֵ֛ל עַֽל כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 32: 38 Jer.32.38

وَيَكُونُونَ لِي شَعْبًا وَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلهًا.

וְהָ֥יוּ לִ֖י לְעָ֑ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים

إرميا 34: 5 Jer.34.5

بِسَلاَمٍ تَمُوتُ، وَبِإِحْرَاقِ آبَائِكَ الْمُلُوكِ الأَوَّلِينَ الَّذِينَ كَانُوا قَبْلَكَ، هكَذَا يُحْرِقُونَ لَكَ وَيَنْدُبُونَكَ آهِ، يَا سَيِّدُ. لأَنِّي أَنَا تَكَلَّمْتُ بِالْكَلِمَةِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

בְּשָׁל֣וֹם תָּמ֗וּת וּֽכְמִשְׂרְפ֣וֹת אֲ֠בוֹתֶיךָ הַמְּלָכִ֨ים הָרִֽאשֹׁנִ֜ים אֲשֶׁר הָי֣וּ לְפָנֶ֗יךָ כֵּ֚ן יִשְׂרְפוּ לָ֔ךְ יִסְפְּדוּ;לָ֑ךְ וְה֥וֹי אָד֖וֹן כִּֽי אֲנִֽי דִבַּ֖רְתִּי דָבָ֥ר נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 36: 5 Jer.36.5

وَأَوْصَى إِرْمِيَا بَارُوخَ قَائِلاً: أَنَا مَحْبُوسٌ لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَدْخُلَ بَيْتَ الرَّبِّ.

וַיְצַוֶּ֣ה יִרְמְיָ֔הוּ בָּר֖וּךְ לֵאמֹ֑ר אֲנִ֣י עָצ֔וּר לֹ֣א אוּכַ֔ל לָב֖וֹא בֵּ֥ית יְהוָֽה

إرميا 36: 18 Jer.36.18

فَقَالَ لَهُمْ بَارُوخُ: بِفَمِهِ كَانَ يَقْرَأُ لِي كُلَّ هذَا الْكَلاَمِ، وَأَنَا كُنْتُ أَكْتُبُ فِي السِّفْرِ بِالْحِبْرِ.

וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ בָּר֔וּךְ מִפִּיו֙ יִקְרָ֣א אֵלַ֔י כָּל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים וַאֲנִ֛י כֹּתֵ֥ב עַל הַסֵּ֖פֶר בַּדְּיֽוֹ

إرميا 38: 14 Jer.38.14

فَأَرْسَلَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا وَأَخَذَ إِرْمِيَا النَّبِيَّ إِلَيْهِ، إِلَى الْمَدْخَلِ الثَّالِثِ الَّذِي فِي بَيْتِ الرَّبِّ، وَقَالَ الْمَلِكُ لإِرْمِيَا: أَنَا أَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرٍ. لاَ تُخْفِ عَنِّي شَيْئًا.

וַיִּשְׁלַ֞ח הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֗הוּ וַיִּקַּ֞ח יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ אֵלָ֔יו אֶל מָבוֹא֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶֽל;יִרְמְיָ֗הוּ אֲנִ֤י שֹׁאֵ֨ל;אֹֽתְךָ֙ דָּבָ֔ר אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נִּי דָּבָֽר

إرميا 38: 19 Jer.38.19

فَقَالَ صِدْقِيَّا الْمَلِكُ لإِرْمِيَا: إِنِّي أَخَافُ مِنَ الْيَهُودِ الَّذِينَ قَدْ سَقَطُوا لِلْكَلْدَانِيِّينَ لِئَلاَّ يَدْفَعُونِي لِيَدِهِمْ فَيَزْدَرُوا بِي.

וַיֹּ֛אמֶר צִדְקִיָּ֖הוּ הַמֶּ֥לֶךְ אֶֽל;יִרְמְיָ֑הוּ אֲנִ֧י דֹאֵ֣ג הַיְּהוּדִ֗ים אֲשֶׁ֤ר נָֽפְלוּ֙ אֶל;הַכַּשְׂדִּ֔ים פֶּֽן יִתְּנ֥וּ;אֹתִ֛י בְּיָדָ֖ם וְהִתְעַלְּלוּ בִֽי

إرميا 38: 20 Jer.38.20

فَقَالَ إِرْمِيَا: لاَ يَدْفَعُونَكَ. اسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ فِي مَا أُكَلِّمُكَ أَنَا فَيُحْسَنَ إِلَيْكَ وَتَحْيَا نَفْسُكَ.

וַיֹּ֥אמֶר יִרְמְיָ֖הוּ לֹ֣א יִתֵּ֑נוּ שְֽׁמַֽע;נָ֣א בְּק֣וֹל יְהוָ֗ה לַאֲשֶׁ֤ר דֹּבֵ֣ר;אֵלֶ֔יךָ אֲנִי֙ וְיִ֥יטַב לְךָ֖ וּתְחִ֥י נַפְשֶֽׁךָ

إرميا 38: 26 Jer.38.26

فَقُلْ لَهُمْ: إِنِّي أَلْقَيْتُ تَضَرُّعِي أَمَامَ الْمَلِكِ حَتَّى لاَ يَرُدَّنِي إِلَى بَيْتِ يُونَاثَانَ لأَمُوتَ هُنَاكَ.

וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם אֲנִ֥י מַפִּיל תְחִנָּתִ֖י לִפְנֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ לְבִלְתִּ֧י הֲשִׁיבֵ֛נִי בֵּ֥ית יְהוֹנָתָ֖ן לָמ֥וּת שָֽׁם

إرميا 40: 10 Jer.40.10

أَمَّا أَنَا فَهأَنَذَا سَاكِنٌ فِي الْمِصْفَاةِ لأَقِفَ أَمَامَ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يَأْتُونَ إِلَيْنَا. أَمَّا أَنْتُمْ فَاجْمَعُوا خَمْرًا وَتِينًا وَزَيْتًا وَضَعُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ، وَاسْكُنُوا فِي مُدُنِكُمُ الَّتِي أَخَذْتُمُوهَا.

וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י יֹשֵׁב֙ בַּמִּצְפָּ֔ה לַֽעֲמֹד֙ לִפְנֵ֣י הַכַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר יָבֹ֖אוּ אֵלֵ֑ינוּ וְאַתֶּ֡ם אִסְפוּ֩ יַ֨יִן וְקַ֜יִץ וְשֶׁ֗מֶן וְשִׂ֙מוּ֙ בִּכְלֵיכֶ֔ם וּשְׁב֖וּ בְּעָרֵיכֶ֥ם אֲשֶׁר תְּפַשְׂתֶּֽם

إرميا 42: 11 Jer.42.11

لاَ تَخَافُوا مَلِكَ بَابِلَ الَّذِي أَنْتُمْ خَائِفُوهُ. لاَ تَخَافُوهُ، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنِّي أَنَا مَعَكُمْ لأُخَلِّصَكُمْ وَأُنْقِذَكُمْ مِنْ يَدِهِ.

אַל תִּֽירְא֗וּ מִפְּנֵי֙;מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל אֲשֶׁר אַתֶּ֥ם יְרֵאִ֖ים;מִפָּנָ֑יו אַל תִּֽירְא֤וּ;מִמֶּ֙נּוּ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּֽי אָ֔נִי אִתְּכֶ֣ם לְהוֹשִׁ֧יעַ;אֶתְכֶ֛ם וּלְהַצִּ֥יל;אֶתְכֶ֖ם מִיָּדֽוֹ

إرميا 42: 17 Jer.42.17

وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ الرِّجَالِ الَّذِينَ جَعَلُوا وُجُوهَهُمْ لِلدُّخُولِ إِلَى مِصْرَ لِيَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ، يَمُوتُونَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، وَلاَ يَكُونُ مِنْهُمْ بَاق وَلاَ نَاجٍ مِنَ الشَّرِّ الَّذِي أَجْلِبُهُ أَنَا عَلَيْهِمْ.

וְיִֽהְי֣וּ כָל הָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁר שָׂ֨מוּ פְּנֵיהֶ֜ם לָב֤וֹא מִצְרַ֙יִם֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם יָמ֕וּתוּ בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר וְלֹֽא יִהְיֶ֤ה לָהֶם֙ שָׂרִ֣יד וּפָלִ֔יט מִפְּנֵי֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר מֵבִ֥יא אֲנִ֖י עֲלֵיהֶֽם

إرميا 45: 4 Jer.45.4

هكَذَا تَقُولُ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَهْدِمُ مَا بَنَيْتُهُ، وَأَقْتَلِعُ مَا غَرَسْتُهُ، وَكُلَّ هذِهِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה תֹּאמַ֣ר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֤ה אֲנִ֣י;הֹרֵ֔ס אֲשֶׁר בָּנִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י;נֹתֵ֑שׁ אֲשֶׁר נָטַ֖עְתִּי כָּל הִֽיא הָאָ֖רֶץ

إرميا 45: 4 Jer.45.4

هكَذَا تَقُولُ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَهْدِمُ مَا بَنَيْتُهُ، وَأَقْتَلِعُ مَا غَرَسْتُهُ، وَكُلَّ هذِهِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה תֹּאמַ֣ר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֤ה אֲנִ֣י;הֹרֵ֔ס אֲשֶׁר בָּנִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י;נֹתֵ֑שׁ אֲשֶׁר נָטַ֖עְתִּי כָּל הִֽיא הָאָ֖רֶץ

إرميا 46: 18 Jer.46.18

حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ الْمَلِكُ رَبُّ الْجُنُودِ اسْمُهُ، كَتَابُورٍ بَيْنَ الْجِبَالِ، وَكَكَرْمَل عِنْدَ الْبَحْرِ يَأْتِي.

חַי אָ֙נִי֙ נְאֻם הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמ֑וֹ כִּ֚י;כְּתָב֣וֹר בֶּֽהָרִ֔ים וּכְכַרְמֶ֖ל בַּיָּ֥ם יָבֽוֹא

إرميا 46: 28 Jer.46.28

أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ فَلاَ تَخَفْ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، لأَنِّي أُفْنِي كُلَّ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ. أَمَّا أَنْتَ فَلاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.

אַ֠תָּה עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ אַל תִּירָ֞א כִּ֥י אָ֑נִי אִתְּךָ֖ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ

إرميا 48: 30 Jer.48.30

أَنَا عَرَفْتُ سَخَطَهُ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّهُ بَاطِلٌ. أَكَاذِيبُهُ فَعَلَتْ بَاطِلاً.

אֲנִ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ עֶבְרָת֖וֹ נְאֻם יְהוָ֔ה וְלֹא;כֵ֑ן בַּדָּ֖יו עָשֽׂוּ לֹא;כֵ֥ן

إرميا 49: 11 Jer.49.11

اُتْرُكْ أَيْتَامَكَ أَنَا أُحْيِيهِمْ، وَأَرَامِلُكَ عَلَيَّ لِيَتَوَكَّلْنَ.

עָזְבָ֥ה יְתֹמֶ֖יךָ אֲנִ֣י אֲחַיֶּ֑ה וְאַלְמְנֹתֶ֖יךָ עָלַ֥י תִּבְטָֽחוּ

مراثي إرميا 1: 16 Lam.1.16

عَلَى هذِهِ أَنَا بَاكِيَةٌ. عَيْنِي، عَيْنِي تَسْكُبُ مِيَاهًا لأَنَّهُ قَدِ ابْتَعَدَ عَنِّي الْمُعَزِّي، رَادُّ نَفْسِي. صَارَ بَنِيَّ هَالِكِينَ لأَنَّهُ قَدْ تَجَبَّرَ الْعَدُوُّ.

עַל אֵ֣לֶּה אֲנִ֣י בוֹכִיָּ֗ה עֵינִ֤י עֵינִי֙ יֹ֣רְדָה מַּ֔יִם כִּֽי רָחַ֥ק מִמֶּ֛נִּי מְנַחֵ֖ם מֵשִׁ֣יב נַפְשִׁ֑י הָי֤וּ בָנַי֙ שֽׁוֹמֵמִ֔ים כִּ֥י גָבַ֖ר אוֹיֵֽב

مراثي إرميا 3: 1 Lam.3.1

أَنَا هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي رأَى مَذَلَّةً بِقَضِيبِ سَخَطِهِ.

אֲנִ֤י הַגֶּ֙בֶר֙ רָאָ֣ה עֳנִ֔י בְּשֵׁ֖בֶט עֶבְרָתֽוֹ

مراثي إرميا 3: 63 Lam.3.63

اُنْظُرْ إِلَى جُلُوسِهِمْ وَوُقُوفِهِمْ، أَنَا أُغْنِيَتُهُمْ.

הַבִּ֔יטָה שִׁבְתָּ֤ם וְקִֽימָתָם֙ אֲנִ֖י מַנְגִּינָתָֽם

حزقيال 1: 1 Ezk.1.1

كَانَ فِي سَنَةِ الثَّلاَثِينَ، فِي الشَّهْرِ الرَّابعِ، فِي الْخَامِسِ مِنَ الشَّهْرِ، وَأَنَا بَيْنَ الْمَسْبِيِّينَ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ، أَنَّ السَّمَاوَاتِ انْفَتَحَتْ، فَرَأَيْتُ رُؤَى اللهِ.

וַיְהִ֣י שָׁנָ֗ה בִּשְׁלֹשִׁ֣ים בָּֽרְבִיעִי֙ בַּחֲמִשָּׁ֣ה לַחֹ֔דֶשׁ וַאֲנִ֥י בְתֽוֹךְ הַגּוֹלָ֖ה עַל נְהַר כְּבָ֑ר הַשָּׁמַ֔יִם נִפְתְּחוּ֙ וָאֶרְאֶ֖ה מַרְא֥וֹת אֱלֹהִֽים

حزقيال 2: 3 Ezk.2.3

وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى أُمَّةٍ مُتَمَرِّدَةٍ قَدْ تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ. هُمْ وَآبَاؤُهُمْ عَصَوْا عَلَيَّ إِلَى ذَاتِ هذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ אֲנִ֤י שׁוֹלֵ֨חַ;אֽוֹתְךָ֙ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל גּוֹיִ֥ם הַמּוֹרְדִ֖ים אֲשֶׁ֣ר מָרְדוּ בִ֑י הֵ֤מָּה וַאֲבוֹתָם֙ פָּ֣שְׁעוּ בִ֔י עַד עֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

حزقيال 2: 4 Ezk.2.4

وَالْبَنُونَ الْقُسَاةُ الْوُجُوهِ وَالصِّلاَبُ الْقُلُوبِ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَيْهِمْ. فَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְהַבָּנִ֗ים קְשֵׁ֤י פָנִים֙ וְחִזְקֵי לֵ֔ב אֲנִ֛י שׁוֹלֵ֥חַ;אוֹתְךָ֖ אֲלֵיהֶ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה

حزقيال 2: 8 Ezk.2.8

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَاسْمَعْ مَا أَنَا مُكَلِّمُكَ بِهِ. لاَ تَكُنْ مُتَمَرِّدًا كَالْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ. افْتَحْ فَمَكَ وَكُلْ مَا أَنَا مُعْطِيكَهُ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֲשֶׁר אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר;אֵלֶ֔יךָ אַל תְּהִי מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֲשֶׁר אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן;אֵלֶֽיךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (795 آية)