المعنى المختصر للكلمة
maṭṭeh:
a branch (as extending)
اللفظ الأصلي
מַטֶּה
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
maṭṭeh
(mat-teh)
تكرار الورود في الكتاب
246
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
a branch (as extending)
2
figuratively, a tribe
3
also a rod, whether for chastising (figuratively, correction), ruling (a sceptre), throwing (a lance), or walking (a staff
4
figuratively, a support of life, e.g. bread)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
rod
staff
tribe
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לְמַטֵּ֣ה (29×)
מַטֵּ֣ה (19×)
מַטֵּ֥ה (14×)
לְמַטֵּ֥ה (11×)
וּמִמַּטֵּ֣ה (11×)
מַטֵּ֖ה (9×)
מַטֵּה (7×)
מִמַּטֵּ֣ה (7×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (246 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 38: 18
Gen.38.18
فَقَالَ: مَا الرَّهْنُ الَّذِي أُعْطِيكِ. فَقَالَتْ: خَاتِمُكَ وَعِصَابَتُكَ وَعَصَاكَ الَّتِي فِي يَدِكَ. فَأَعْطَاهَا وَدَخَلَ عَلَيْهَا، فَحَبِلَتْ مِنْهُ.
וַיֹּ֗אמֶר מָ֣ה הָֽעֵרָבוֹן֮ אֲשֶׁ֣ר אֶתֶּן;לָּךְ֒ וַתֹּ֗אמֶר חֹתָֽמְךָ֙ וּפְתִילֶ֔ךָ וּמַטְּךָ֖ אֲשֶׁ֣ר בְּיָדֶ֑ךָ וַיִּתֶּן;לָּ֛הּ וַיָּבֹ֥א אֵלֶ֖יהָ וַתַּ֥הַר לֽוֹ
التكوين 38: 25
Gen.38.25
أَمَّا هِيَ فَلَمَّا أُخْرِجَتْ أَرْسَلَتْ إِلَى حَمِيهَا قَائِلَةً: مِنَ الرَّجُلِ الَّذِي هذِهِ لَهُ أَنَا حُبْلَى. وَقَالَتْ: حَقِّقْ لِمَنِ الْخَاتِمُ وَالْعِصَابَةُ وَالْعَصَا هذِهِ.
הִ֣וא מוּצֵ֗את שָׁלְחָ֤ה אֶל חָמִ֙יהָ֙ לֵאמֹ֔ר לְאִישׁ֙ אֲשֶׁר אֵ֣לֶּה לּ֔וֹ אָנֹכִ֖י הָרָ֑ה וַתֹּ֙אמֶר֙ הַכֶּר;נָ֔א לְמִ֞י הַחֹתֶ֧מֶת וְהַפְּתִילִ֛ים וְהַמַּטֶּ֖ה הָאֵֽלֶּה
الخروج 4: 2
Exo.4.2
فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: مَا هذِهِ فِي يَدِكَ. فَقَالَ: عَصًا.
וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֛יו יְהוָ֖ה מַה־זֶּ֣ה בְיָדֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר מַטֶּֽה
الخروج 4: 4
Exo.4.4
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ
الخروج 4: 17
Exo.4.17
وَتَأْخُذُ فِي يَدِكَ هذِهِ الْعَصَا الَّتِي تَصْنَعُ بِهَا الآيَاتِ.
תִּקַּ֣ח בְּיָדֶ֑ךָ הַזֶּ֖ה הַמַּטֶּ֥ה אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶׂה בּ֖וֹ הָאֹתֹֽת
الخروج 4: 20
Exo.4.20
فَأَخَذَ مُوسَى امْرَأَتَهُ وَبَنِيهِ وَأَرْكَبَهُمْ عَلَى الْحَمِيرِ وَرَجَعَ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ. وَأَخَذَ مُوسَى عَصَا اللهِ فِي يَدِهِ.
וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה אִשְׁתּ֣וֹ בָּנָ֗יו וַיַּרְכִּבֵם֙ עַֽל הַחֲמֹ֔ר וַיָּ֖שָׁב אַ֣רְצָה מִצְרָ֑יִם וַיִּקַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה מַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ
الخروج 7: 9
Exo.7.9
إِذَا كَلَّمَكُمَا فِرْعَوْنُ قَائِلاً: هَاتِيَا عَجِيبَةً، تَقُولُ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَاطْرَحْهَا أَمَامَ فِرْعَوْنَ فَتَصِيرَ ثُعْبَانًا.
כִּי֩ יְדַבֵּ֨ר;אֲלֵכֶ֤ם פַּרְעֹה֙ לֵאמֹ֔ר תְּנ֥וּ;לָכֶ֖ם מוֹפֵ֑ת וְאָמַרְתָּ֣ אַהֲרֹ֗ן קַ֧ח מַטְּךָ֛ וְהַשְׁלֵ֥ךְ לִפְנֵֽי פַרְעֹ֖ה יְהִ֥י לְתַנִּֽין
الخروج 7: 10
Exo.7.10
فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَفَعَلاَ هكَذَا كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. طَرَحَ هَارُونُ عَصَاهُ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عَبِيدِهِ فَصَارَتْ ثُعْبَانًا.
וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֤ה וְאַהֲרֹן֙ אֶל פַּרְעֹ֔ה וַיַּ֣עַשׂוּ כֵ֔ן כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֣ה יְהוָ֑ה וַיַּשְׁלֵ֨ךְ אַהֲרֹ֜ן מַטֵּ֗הוּ לִפְנֵ֥י פַרְעֹ֛ה וְלִפְנֵ֥י עֲבָדָ֖יו וַיְהִ֥י לְתַנִּֽין
الخروج 7: 12
Exo.7.12
طَرَحُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَصَاهُ فَصَارَتِ ثَعَابِينَ. وَلكِنْ عَصَا هَارُونَ ابْتَلَعَتْ عِصِيَّهُمْ.
וַיַּשְׁלִ֙יכוּ֙ אִ֣ישׁ מַטֵּ֔הוּ וַיִּהְי֖וּ לְתַנִּינִ֑ם מַטֵּֽה אַהֲרֹ֖ן וַיִּבְלַ֥ע מַטֹּתָֽם
الخروج 7: 12
Exo.7.12
طَرَحُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَصَاهُ فَصَارَتِ ثَعَابِينَ. وَلكِنْ عَصَا هَارُونَ ابْتَلَعَتْ عِصِيَّهُمْ.
וַיַּשְׁלִ֙יכוּ֙ אִ֣ישׁ מַטֵּ֔הוּ וַיִּהְי֖וּ לְתַנִּינִ֑ם מַטֵּֽה אַהֲרֹ֖ן וַיִּבְלַ֥ע מַטֹּתָֽם
الخروج 7: 12
Exo.7.12
طَرَحُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَصَاهُ فَصَارَتِ ثَعَابِينَ. وَلكِنْ عَصَا هَارُونَ ابْتَلَعَتْ عِصِيَّهُمْ.
וַיַּשְׁלִ֙יכוּ֙ אִ֣ישׁ מַטֵּ֔הוּ וַיִּהְי֖וּ לְתַנִּינִ֑ם מַטֵּֽה אַהֲרֹ֖ן וַיִּבְלַ֥ע מַטֹּתָֽם
الخروج 7: 15
Exo.7.15
اِذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ فِي الصَّبَاحِ. إِنَّهُ يَخْرُجُ إِلَى الْمَاءِ، وَقِفْ لِلِقَائِهِ عَلَى حَافَةِ النَّهْرِ. وَالْعَصَا الَّتِي تَحَوَّلَتْ حَيَّةً تَأْخُذُهَا فِي يَدِكَ.
לֵ֣ךְ אֶל פַּרְעֹ֞ה בַּבֹּ֗קֶר הִנֵּה֙ יֹצֵ֣א הַמַּ֔יְמָה וְנִצַּבְתָּ֥ לִקְרָאת֖וֹ עַל שְׂפַ֣ת הַיְאֹ֑ר וְהַמַּטֶּ֛ה אֲשֶׁר נֶהְפַּ֥ךְ לְנָחָ֖שׁ תִּקַּ֥ח בְּיָדֶֽךָ
الخروج 7: 17
Exo.7.17
هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: بِهذَا تَعْرِفُ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ: هَا أَنَا أَضْرِبُ بِالْعَصَا الَّتِي فِي يَدِي عَلَى الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ فَيَتَحَوَّلُ دَمًا.
כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּזֹ֣את תֵּדַ֔ע כִּ֖י אֲנִ֣י יְהוָ֑ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַכֶּ֣ה בַּמַּטֶּ֣ה אֲשֶׁר בְּיָדִ֗י עַל הַמַּ֛יִם אֲשֶׁ֥ר בַּיְאֹ֖ר וְנֶהֶפְכ֥וּ לְדָֽם
الخروج 7: 19
Exo.7.19
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: خُذْ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى مِيَاهِ الْمِصْرِيِّينَ، عَلَى أَنْهَارِهِمْ وَعَلَى سَوَاقِيهِمْ، وَعَلَى آجَامِهِمْ، وَعَلَى كُلِّ مُجْتَمَعَاتِ مِيَاهِهِمْ لِتَصِيرَ دَمًا. فَيَكُونَ دَمٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ فِي الأَخْشَابِ وَفِي الأَحْجَارِ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה אֱמֹ֣ר אַהֲרֹ֡ן קַ֣ח מַטְּךָ֣ וּנְטֵֽה יָדְךָ֩ עַל מֵימֵ֨י מִצְרַ֜יִם עַֽל נַהֲרֹתָ֣ם עַל יְאֹרֵיהֶ֣ם וְעַל אַגְמֵיהֶ֗ם וְעַ֛ל כָּל מִקְוֵ֥ה מֵימֵיהֶ֖ם וְיִֽהְיוּ דָ֑ם וְהָ֤יָה דָם֙ בְּכָל אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּבָעֵצִ֖ים וּבָאֲבָנִֽים
الخروج 7: 20
Exo.7.20
فَفَعَلَ هكَذَا مُوسَى وَهَارُونُ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ. رَفَعَ الْعَصَا وَضَرَبَ الْمَاءَ الَّذِي فِي النَّهْرِ أَمَامَ عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَأَمَامَ عُيُونِ عَبِيدِهِ، فَتَحَوَّلَ كُلُّ الْمَاءِ الَّذِي فِي النَّهْرِ دَمًا.
וַיַּֽעֲשׂוּ כֵן֩ מֹשֶׁ֨ה וְאַהֲרֹ֜ן כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה יְהוָ֗ה וַיָּ֤רֶם בַּמַּטֶּה֙ וַיַּ֤ךְ הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁ֣ר בַּיְאֹ֔ר לְעֵינֵ֣י פַרְעֹ֔ה וּלְעֵינֵ֖י עֲבָדָ֑יו וַיֵּהָֽפְכ֛וּ כָּל הַמַּ֥יִם אֲשֶׁר בַּיְאֹ֖ר לְדָֽם
الخروج 8: 5
Exo.8.5
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: مُدَّ يَدَكَ بِعَصَاكَ عَلَى الأَنْهَارِ وَالسَّوَاقِي وَالآجَامِ، وَأَصْعِدِ الضَّفَادِعَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ אֱמֹ֣ר אַהֲרֹ֗ן נְטֵ֤ה יָדְךָ֙ בְּמַטֶּ֔ךָ עַל הַ֨נְּהָרֹ֔ת הַיְאֹרִ֖ים הָאֲגַמִּ֑ים וְהַ֥עַל הַֽצְפַרְדְּעִ֖ים עַל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 8: 16
Exo.8.16
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قُلْ لِهَارُونَ: مُدَّ عَصَاكَ وَاضْرِبْ تُرَابَ الأَرْضِ لِيَصِيرَ بَعُوضًا فِي جَمِيعِ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ אֱמֹר֙ אַהֲרֹ֔ן נְטֵ֣ה מַטְּךָ֔ וְהַ֖ךְ עֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ וְהָיָ֥ה לְכִנִּ֖ם בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 8: 17
Exo.8.17
فَفَعَلاَ كَذلِكَ. مَدَّ هَارُونُ يَدَهُ بِعَصَاهُ وَضَرَبَ تُرَابَ الأَرْضِ، فَصَارَ الْبَعُوضُ عَلَى النَّاسِ وَعَلَى الْبَهَائِمِ. كُلُّ تُرَابِ الأَرْضِ صَارَ بَعُوضًا فِي جَمِيعِ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיַּֽעֲשׂוּ כֵ֗ן וַיֵּט֩ אַהֲרֹ֨ן יָד֤וֹ בְמַטֵּ֙הוּ֙ וַיַּךְ֙ עֲפַ֣ר הָאָ֔רֶץ וַתְּהִי֙ הַכִּנָּ֔ם בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה כָּל עֲפַ֥ר הָאָ֛רֶץ הָיָ֥ה כִנִּ֖ים בְּכָל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 9: 23
Exo.9.23
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ نَحْوَ السَّمَاءِ، فَأَعْطَى الرَّبُّ رُعُودًا وَبَرَدًا، وَجَرَتْ نَارٌ عَلَى الأَرْضِ، وَأَمْطَرَ الرَّبُّ بَرَدًا عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל הַשָּׁמַיִם֒ נָתַ֤ן וַֽיהוָ֗ה קֹלֹת֙ וּבָרָ֔ד וַתִּ֥הֲלַךְ אֵ֖שׁ אָ֑רְצָה וַיַּמְטֵ֧ר יְהוָ֛ה בָּרָ֖ד עַל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 13
Exo.10.13
فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،
וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ נִהַ֤ג וַֽיהוָ֗ה בָּאָ֔רֶץ ר֥וּחַ קָדִים֙ כָּל הַה֖וּא הַיּ֥וֹם וְכָל הַלָּ֑יְלָה הָיָ֔ה הַבֹּ֣קֶר נָשָׂ֖א וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים הָאַרְבֶּֽה
الخروج 14: 16
Exo.14.16
وَارْفَعْ أَنْتَ عَصَاكَ وَمُدَّ يَدَكَ عَلَى الْبَحْرِ وَشُقَّهُ، فَيَدْخُلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي وَسَطِ الْبَحْرِ عَلَى الْيَابِسَةِ.
הָרֵ֣ם וְאַתָּ֞ה מַטְּךָ֗ וּנְטֵ֧ה יָדְךָ֛ עַל הַיָּ֖ם וּבְקָעֵ֑הוּ וְיָבֹ֧אוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל בְּת֥וֹךְ הַיָּ֖ם בַּיַּבָּשָֽׁה
الخروج 17: 5
Exo.17.5
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُرَّ قُدَّامَ الشَّعْبِ، وَخُذْ مَعَكَ مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ. وَعَصَاكَ الَّتِي ضَرَبْتَ بِهَا النَّهْرَ خُذْهَا فِي يَدِكَ وَاذْهَبْ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה עֲבֹר֙ לִפְנֵ֣י הָעָ֔ם וְקַ֥ח אִתְּךָ֖ מִזִּקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַטְּךָ֗ אֲשֶׁ֨ר הִכִּ֤יתָ בּוֹ֙ הַיְאֹ֔ר קַ֥ח בְּיָדְךָ֖ וְהָלָֽכְתָּ
الخروج 17: 9
Exo.17.9
فَقَالَ مُوسَى لِيَشُوعَ: انْتَخِبْ لَنَا رِجَالاً وَاخْرُجْ حَارِبْ عَمَالِيقَ. وَغَدًا أَقِفُ أَنَا عَلَى رَأْسِ التَّلَّةِ وَعَصَا اللهِ فِي يَدِي.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֤ה יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בְּחַר לָ֣נוּ אֲנָשִׁ֔ים וְצֵ֖א הִלָּחֵ֣ם בַּעֲמָלֵ֑ק מָחָ֗ר נִצָּב֙ אָנֹכִ֤י עַל רֹ֣אשׁ הַגִּבְעָ֔ה וּמַטֵּ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים בְּיָדִֽי
الخروج 31: 2
Exo.31.2
اُنْظُرْ. قَدْ دَعَوْتُ بَصَلْئِيلَ بْنَ أُورِي بْنَ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا بِاسْمِهِ،
רְאֵ֖ה קָרָ֣אתִֽי בְּצַלְאֵ֛ל בֶּן אוּרִ֥י בֶן ח֖וּר לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה בְשֵׁ֑ם
الخروج 31: 6
Exo.31.6
وَهَا أَنَا قَدْ جَعَلْتُ مَعَهُ أُهُولِيآبَ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ. وَفِي قَلْبِ كُلِّ حَكِيمِ الْقَلْبِ جَعَلْتُ حِكْمَةً، لِيَصْنَعُوا كُلَّ مَا أَمَرْتُكَ:
הִנֵּ֧ה וַאֲנִ֞י נָתַ֣תִּי אִתּ֗וֹ אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן אֲחִֽיסָמָךְ֙ לְמַטֵּה דָ֔ן וּבְלֵ֥ב כָּל חֲכַם לֵ֖ב נָתַ֣תִּי חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֕וּ כָּל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽךָ
الخروج 35: 30
Exo.35.30
وَقَالَ مُوسَى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: انْظُرُوا. قَدْ دَعَا الرَّبُّ بَصَلْئِيلَ بْنَ أُورِي بْنَ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا بِاسْمِهِ،
וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל רְא֛וּ קָרָ֥א יְהוָ֖ה בְּצַלְאֵ֛ל בֶּן אוּרִ֥י בֶן ח֖וּר לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה בְּשֵׁ֑ם
الخروج 35: 34
Exo.35.34
وَجَعَلَ فِي قَلْبِهِ أَنْ يُعَلِّمَ هُوَ وَأُهُولِيآبُ بْنَ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ.
נָתַ֣ן בְּלִבּ֑וֹ וּלְהוֹרֹ֖ת ה֕וּא וְאָֽהֳלִיאָ֥ב בֶּן אֲחִיסָמָ֖ךְ לְמַטֵּה דָֽן
الخروج 38: 22
Exo.38.22
وَبَصَلْئِيلُ بْنُ أُورِي بْنِ حُورَ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا صَنَعَ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.
וּבְצַלְאֵ֛ל בֶּן אוּרִ֥י בֶן ח֖וּר לְמַטֵּ֣ה יְהוּדָ֑ה עָשָׂ֕ה כָּל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
الخروج 38: 23
Exo.38.23
وَمَعَهُ أُهُولِيآبُ بْنُ أَخِيسَامَاكَ مِنْ سِبْطِ دَانَ، نَقَّاشٌ وَمُوَشٍّ وَطَرَّازٌ بِالأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ.
וְאִתּ֗וֹ אָהֳלִיאָ֞ב בֶּן אֲחִיסָמָ֛ךְ לְמַטֵּה דָ֖ן חָרָ֣שׁ וְחֹשֵׁ֑ב וְרֹקֵ֗ם בַּתְּכֵ֙לֶת֙ וּבָֽאַרְגָּמָ֔ן וּבְתוֹלַ֥עַת;הַשָּׁנִ֖י וּבַשֵּֽׁשׁ
اللاويين 24: 11
Lev.24.11
فَجَدَّفَ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ عَلَى الاسْمِ وَسَبَّ. فَأَتَوْا بِهِ إِلَى مُوسَى. وَكَانَ اسْمُ أُمِّهِ شَلُومِيَةَ بِنْتَ دِبْرِي مِنْ سِبْطِ دَانَ.
וַ֠יִּקֹּב בֶּן הָֽאִשָּׁ֨ה;הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית אֶת הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֶל מֹשֶׁ֑ה וְשֵׁ֥ם אִמּ֛וֹ שְׁלֹמִ֥ית בַּת דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה דָֽן