יְהוּדָה (H3063) - Yᵉhûwdâh | معجم سترونغ العبري

ميخا 1: 1 Mic.1.1

قَوْلُ الرَّبِّ الَّذِي صَارَ إِلَى مِيخَا الْمُورَشْتِيِّ فِي أَيَّامِ يُوثَامَ وَآحَازَ وَحَزَقِيَّا مُلُوكِ يَهُوذَا، الَّذِي رَآهُ عَلَى السَّامِرَةِ وَأُورُشَلِيمَ:

דְּבַר יְהוָ֣ה אֲשֶׁ֣ר הָיָ֗ה אֶל מִיכָה֙ הַמֹּ֣רַשְׁתִּ֔י בִּימֵ֥י יוֹתָ֛ם אָחָ֥ז יְחִזְקִיָּ֖ה מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה אֲשֶׁר חָזָ֥ה עַל שֹׁמְר֖וֹן וִירֽוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 5 Mic.1.5

كُلُّ هذَا مِنْ أَجْلِ إِثْمِ يَعْقُوبَ، وَمِنْ أَجْلِ خَطِيَّةِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ. مَا هُوَ ذَنْبُ يَعْقُوبَ. أَلَيْسَ هُوَ السَّامِرَةَ. وَمَا هِيَ مُرْتَفَعَاتُ يَهُوذَا. أَلَيْسَتْ هِيَ أُورُشَلِيمَ.

כָּל זֹ֔את בְּפֶ֤שַׁע יַֽעֲקֹב֙ וּבְחַטֹּ֖אות בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מִֽי פֶ֣שַׁע יַעֲקֹ֗ב הֲלוֹא֙ שֹֽׁמְר֔וֹן וּמִי֙ בָּמ֣וֹת יְהוּדָ֔ה הֲל֖וֹא יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 9 Mic.1.9

لأَنَّ جِرَاحَاتِهَا عَدِيمَةُ الشِّفَاءِ، لأَنَّهَا قَدْ أَتَتْ إِلَى يَهُوذَا، وَصَلَتْ إِلَى بَابِ شَعْبِي إِلَى أُورُشَلِيمَ.

כִּ֥י מַכּוֹתֶ֑יהָ אֲנוּשָׁ֖ה כִּי בָ֙אָה֙ עַד יְהוּדָ֔ה נָגַ֛ע עַד שַׁ֥עַר עַמִּ֖י עַד יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 5: 2 Mic.5.2

أَمَّا أَنْتِ يَا بَيْتَ لَحْمِ أَفْرَاتَةَ، وَأَنْتِ صَغِيرَةٌ أَنْ تَكُونِي بَيْنَ أُلُوفِ يَهُوذَا، فَمِنْكِ يَخْرُجُ لِي الَّذِي يَكُونُ مُتَسَلِّطًا عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَخَارِجُهُ مُنْذُ الْقَدِيمِ، مُنْذُ أَيَّامِ الأَزَلِ.

וְאַתָּ֞ה בֵּֽית לֶ֣חֶם אֶפְרָ֗תָה צָעִיר֙ לִֽהְיוֹת֙ בְּאַלְפֵ֣י יְהוּדָ֔ה מִמְּךָ֙ יֵצֵ֔א לִ֣י לִֽהְי֥וֹת מוֹשֵׁ֖ל בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וּמוֹצָאֹתָ֥יו מִקֶּ֖דֶם מִימֵ֥י עוֹלָֽם

ناحوم 1: 15 Nam.1.15

هُوَذَا عَلَى الْجِبَالِ قَدَمَا مُبَشِّرٍ مُنَادٍ بِالسَّلاَمِ. عَيِّدِي يَا يَهُوذَا أَعْيَادَكِ. أَوْفِي نُذُورَكِ، فَإِنَّهُ لاَ يَعُودُ يَعْبُرُ فِيكِ أَيْضًا الْمُهْلِكُ. قَدِ انْقَرَضَ كُلُّهُ.

הִנֵּ֨ה עַל הֶהָרִ֜ים רַגְלֵ֤י מְבַשֵּׂר֙ מַשְׁמִ֣יעַ שָׁל֔וֹם חָגִּ֧י יְהוּדָ֛ה חַגַּ֖יִךְ שַׁלְּמִ֣י נְדָרָ֑יִךְ כִּי֩ לֹ֨א יוֹסִ֥יף לַֽעֲבָר בָּ֥ךְ ע֛וֹד בְּלִיַּ֖עַל נִכְרָֽת כֻּלֹּ֥ה

صفنيا 1: 1 Zep.1.1

كَلِمَةُ الرَّبِّ الَّتِي صَارَتْ إِلَى صَفَنْيَا بْنِ كُوشِي بْنِ جَدَلْيَا بْنِ أَمَرِيَا بْنِ حَزَقِيَّا، فِي أَيَّامِ يُوشِيَّا بْنِ آمُونَ مَلِكِ يَهُوذَا:

דְּבַר יְהוָ֣ה אֲשֶׁ֣ר הָיָ֗ה אֶל צְפַנְיָה֙ בֶּן כּוּשִׁ֣י בֶן גְּדַלְיָ֔ה בֶּן אֲמַרְיָ֖ה בֶּן חִזְקִיָּ֑ה בִּימֵ֛י יֹאשִׁיָּ֥הוּ בֶן אָמ֖וֹן מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

صفنيا 1: 4 Zep.1.4

وَأَمُدُّ يَدِي عَلَى يَهُوذَا وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ، وَأَقْطَعُ مِنْ هذَا الْمَكَانِ بَقِيَّةَ الْبَعْلِ، اسْمَ الْكَمَارِيمِ، مَعَ الْكَهَنَةِ.

וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עַל יְהוּדָ֔ה וְעַ֖ל כָּל יוֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהִכְרַתִּ֞י מִן הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם שְׁאָ֣ר הַבַּ֔עַל שֵׁ֥ם הַכְּמָרִ֖ים עִם הַכֹּהֲנִֽים

صفنيا 2: 7 Zep.2.7

وَيَكُونُ السَّاحِلُ لِبَقِيَّةِ بَيْتِ يَهُوذَا. عَلَيْهِ يَرْعَوْنَ. فِي بُيُوتِ أَشْقَلُونَ عِنْدَ الْمَسَاءِ يَرْبُضُونَ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَهُمْ يَتَعَهَّدُهُمْ وَيَرُدُّ سَبْيَهُمْ.

וְהָ֣יָה חֶ֗בֶל לִשְׁאֵרִ֛ית בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה עֲלֵיהֶ֣ם יִרְע֑וּן בְּבָתֵּ֣י אַשְׁקְל֗וֹן בָּעֶ֙רֶב֙ יִרְבָּצ֔וּן כִּ֧י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם יִפְקְדֵ֛ם וְשָׁ֥ב שְׁבִיתָֽם

حجي 1: 1 Hag.1.1

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِدَارِيُوسَ الْمَلِكِ، فِي الشَّهْرِ السَّادِسِ فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الشَّهْرِ، كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ عَنْ يَدِ حَجَّي النَّبِيِّ إِلَى زَرُبَّابِلَ بْنِ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَإِلَى يَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ قَائِلاً:

בִּשְׁנַ֤ת שְׁתַּ֙יִם֙ לְדָרְיָ֣וֶשׁ הַמֶּ֔לֶךְ בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשִּׁשִּׁ֔י בְּי֥וֹם;אֶחָ֖ד לַחֹ֑דֶשׁ הָיָ֨ה דְבַר יְהוָ֜ה בְּיַד חַגַּ֣י הַנָּבִ֗יא אֶל זְרֻבָּבֶ֤ל בֶּן שְׁאַלְתִּיאֵל֙ פַּחַ֣ת יְהוּדָ֔ה וְאֶל יְהוֹשֻׁ֧עַ בֶּן יְהוֹצָדָ֛ק הַכֹּהֵ֥ן הַגָּד֖וֹל לֵאמֹֽר

حجي 1: 14 Hag.1.14

وَنَبَّهَ الرَّبُّ رُوحَ زَرُبَّابِلَ بْنِ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَرُوحَ يَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ، وَرُوحَ كُلِّ بَقِيَّةِ الشَّعْبِ. فَجَاءُوا وَعَمِلُوا الشُّغْلَ فِي بَيْتِ رَبِّ الْجُنُودِ إِلهِهِمْ،

וַיָּ֣עַר יְהוָ֡ה רוּחַ֩ זְרֻבָּבֶ֨ל בֶּן שַׁלְתִּיאֵ֜ל פַּחַ֣ת יְהוּדָ֗ה ר֙וּחַ֙ יְהוֹשֻׁ֤עַ בֶּן יְהוֹצָדָק֙ הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֔וֹל ר֔וּחַ כֹּ֖ל שְׁאֵרִ֣ית הָעָ֑ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ וַיַּעֲשׂ֣וּ מְלָאכָ֔ה בְּבֵית יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵיהֶֽם

حجي 2: 2 Hag.2.2

كَلِّمْ زَرُبَّابِلَ بْنَ شَأَلْتِيئِيلَ وَالِي يَهُوذَا، وَيَهُوشَعَ بْنِ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنِ الْعَظِيمِ وَبَقِيَّةِ الشَّعْبِ قَائِلاً:

אֱמָר;נָ֗א זְרֻבָּבֶ֤ל בֶּן שַׁלְתִּיאֵל֙ פַּחַ֣ת יְהוּדָ֔ה יְהוֹשֻׁ֥עַ בֶּן יְהוֹצָדָ֖ק הַכֹּהֵ֣ן הַגָּד֑וֹל שְׁאֵרִ֥ית הָעָ֖ם לֵאמֹֽר

حجي 2: 21 Hag.2.21

كَلِّمْ زَرُبَّابِلَ وَالِي يَهُوذَا قَائِلاً: إِنِّي أُزَلْزِلُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ،

אֱמֹ֕ר אֶל;זְרֻבָּבֶ֥ל פַּֽחַת יְהוּדָ֖ה לֵאמֹ֑ר אֲנִ֣י מַרְעִ֔ישׁ הַשָּׁמַ֖יִם הָאָֽרֶץ

زكريا 1: 12 Zec.1.12

فَأَجَابَ مَلاَكُ الرَّبِّ وَقَالَ: يَا رَبَّ الْجُنُودِ، إِلَى مَتَى أَنْتَ لاَ تَرْحَمُ أُورُشَلِيمَ وَمُدُنَ يَهُوذَا الَّتِي غَضِبْتَ عَلَيْهَا هذِهِ السَّبْعِينَ سَنَةً.

וַיַּ֣עַן מַלְאַךְ יְהוָה֮ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת עַד מָתַ֗י אַתָּה֙ לֹֽא תְרַחֵ֣ם יְרוּשָׁלִַ֔ם עָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה אֲשֶׁ֣ר זָעַ֔מְתָּה זֶ֖ה שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה

زكريا 1: 19 Zec.1.19

فَقُلْتُ لِلْمَلاَكِ الَّذِي كَلَّمَنِي: مَا هذِهِ. فَقَالَ لِي: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ وَأُورُشَلِيمَ.

וָאֹמַ֗ר אֶל;הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י מָה אֵ֑לֶּה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י אֵ֤לֶּה הַקְּרָנוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר זֵר֣וּ יְהוּדָ֔ה יִשְׂרָאֵ֖ל וִירוּשָׁלָֽם

زكريا 1: 21 Zec.1.21

فَقُلْتُ: جَاءَ هؤُلاَءِ، مَاذَا يَفْعَلُونَ. فَتَكَلَّمَ قَائِلًا: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا حَتَّى لَمْ يَرْفَعْ إِنْسَانٌ رَأْسَهُ. وَقَدْ جَاءَ هؤُلاَءِ لِيُرْعِبُوهُمْ وَلِيَطْرُدُوا قُرُونَ الأُمَمِ الرَّافِعِينَ قَرْنًا عَلَى أَرْضِ يَهُوذَا لِتَبْدِيدِهَا.

וָאֹמַ֕ר בָאִ֖ים אֵ֥לֶּה מָ֛ה לַֽעֲשׂ֑וֹת וַיֹּ֣אמֶר לֵאמֹ֗ר אֵ֣לֶּה הַקְּרָנ֞וֹת אֲשֶׁר זֵ֣רוּ יְהוּדָ֗ה לֹא נָשָׂ֣א אִישׁ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיָּבֹ֤אוּ אֵ֙לֶּה֙ לְהַחֲרִ֣יד;אֹתָ֔ם לְיַדּ֞וֹת קַרְנ֣וֹת הַגּוֹיִ֗ם הַנֹּשְׂאִ֥ים קֶ֛רֶן אֶל אֶ֥רֶץ יְהוּדָ֖ה לְזָרוֹתָֽהּ

زكريا 1: 21 Zec.1.21

فَقُلْتُ: جَاءَ هؤُلاَءِ، مَاذَا يَفْعَلُونَ. فَتَكَلَّمَ قَائِلًا: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا حَتَّى لَمْ يَرْفَعْ إِنْسَانٌ رَأْسَهُ. وَقَدْ جَاءَ هؤُلاَءِ لِيُرْعِبُوهُمْ وَلِيَطْرُدُوا قُرُونَ الأُمَمِ الرَّافِعِينَ قَرْنًا عَلَى أَرْضِ يَهُوذَا لِتَبْدِيدِهَا.

וָאֹמַ֕ר בָאִ֖ים אֵ֥לֶּה מָ֛ה לַֽעֲשׂ֑וֹת וַיֹּ֣אמֶר לֵאמֹ֗ר אֵ֣לֶּה הַקְּרָנ֞וֹת אֲשֶׁר זֵ֣רוּ יְהוּדָ֗ה לֹא נָשָׂ֣א אִישׁ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיָּבֹ֤אוּ אֵ֙לֶּה֙ לְהַחֲרִ֣יד;אֹתָ֔ם לְיַדּ֞וֹת קַרְנ֣וֹת הַגּוֹיִ֗ם הַנֹּשְׂאִ֥ים קֶ֛רֶן אֶל אֶ֥רֶץ יְהוּדָ֖ה לְזָרוֹתָֽהּ

زكريا 2: 12 Zec.2.12

وَالرَّبُّ يَرِثُ يَهُوذَا نَصِيبَهُ فِي الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ وَيَخْتَارُ أُورُشَلِيمَ بَعْدُ.

יְהוָ֤ה וְנָחַ֨ל יְהוּדָה֙ חֶלְק֔וֹ עַ֖ל אַדְמַ֣ת הַקֹּ֑דֶשׁ וּבָחַ֥ר בִּירוּשָׁלִָֽם ע֖וֹד

زكريا 8: 13 Zec.8.13

وَيَكُونُ كَمَا أَنَّكُمْ كُنْتُمْ لَعْنَةً بَيْنَ الأُمَمِ يَا بَيْتَ يَهُوذَا وَيَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، كَذلِكَ أُخَلِّصُكُمْ فَتَكُونُونَ بَرَكَةً فَلاَ تَخَافُوا. لِتَتَشَدَّدْ أَيْدِيكُمْ.

וְהָיָ֡ה כַּאֲשֶׁר֩ הֱיִיתֶ֨ם קְלָלָ֜ה בַּגּוֹיִ֗ם בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ וּבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֵּ֚ן אוֹשִׁ֣יעַ;אֶתְכֶ֔ם וִהְיִיתֶ֖ם בְּרָכָ֑ה אַל תִּירָ֖אוּ תֶּחֱזַ֥קְנָה יְדֵיכֶֽם

زكريا 8: 15 Zec.8.15

هكَذَا عُدْتُ وَفَكَّرْتُ فِي هذِهِ الأَيَّامِ فِي أَنْ أُحْسِنَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَبَيْتَ يَهُوذَا. لاَ تَخَافُوا.

כֵּ֣ן שַׁ֤בְתִּי זָמַ֙מְתִּי֙ בַּיָּמִ֣ים;הָאֵ֔לֶּה לְהֵיטִ֥יב יְרוּשָׁלִַ֖ם בֵּ֣ית יְהוּדָ֑ה אַל תִּירָֽאוּ

زكريا 8: 19 Zec.8.19

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنَّ صَوْمَ الشَّهْرِ الرَّابِعِ وَصَوْمَ الْخَامِسِ وَصَوْمَ السَّابعِ وَصَوْمَ الْعَاشِرِ يَكُونُ لِبَيْتِ يَهُوذَا ابْتِهَاجًا وَفَرَحًا وَأَعْيَادًا طَيِّبَةً. فَأَحِبُّوا الْحَقَّ وَالسَّلاَمَ.

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת צ֣וֹם הָרְבִיעִ֡י וְצ֣וֹם הַחֲמִישִׁי֩ וְצ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י וְצ֣וֹם הָעֲשִׂירִ֗י יִהְיֶ֤ה לְבֵית יְהוּדָה֙ לְשָׂשׂ֣וֹן וּלְשִׂמְחָ֔ה וּֽלְמֹעֲדִ֖ים טוֹבִ֑ים אֱהָֽבוּ וְהָאֱמֶ֥ת וְהַשָּׁל֖וֹם

زكريا 9: 7 Zec.9.7

وَأَنْزِعُ دِمَاءَهُ مِنْ فَمِهِ، وَرِجْسَهُ مِنْ بَيْنِ أَسْنَانِهِ، فَيَبْقَى هُوَ أَيْضًا لإِلهِنَا، وَيَكُونُ كَأَمِيرٍ فِي يَهُوذَا، وَعَقْرُونُ كَيَبُوسِيٍّ.

וַהֲסִרֹתִ֨י דָמָ֜יו מִפִּ֗יו וְשִׁקֻּצָיו֙ מִבֵּ֣ין שִׁנָּ֔יו וְנִשְׁאַ֥ר ה֖וּא גַּם לֵֽאלֹהֵ֑ינוּ וְהָיָה֙ כְּאַלֻּ֣ף בִּֽיהוּדָ֔ה וְעֶקְר֖וֹן כִּיבוּסִֽי

زكريا 9: 13 Zec.9.13

لأَنِّي أَوْتَرْتُ يَهُوذَا لِنَفْسِي، وَمَلأْتُ الْقَوْسَ أَفْرَايِمَ، وَأَنْهَضْتُ أَبْنَاءَكِ يَا صِهْيَوْنُ عَلَى بَنِيكِ يَا يَاوَانُ، وَجَعَلْتُكِ كَسَيْفِ جَبَّارٍ.

כִּֽי דָרַ֨כְתִּי יְהוּדָ֗ה לִ֜י מִלֵּ֣אתִי קֶ֚שֶׁת אֶפְרַ֔יִם וְעוֹרַרְתִּ֤י בָנַ֙יִךְ֙ צִיּ֔וֹן עַל בָּנַ֖יִךְ יָוָ֑ן וְשַׂמְתִּ֖יךְ כְּחֶ֥רֶב גִּבּֽוֹר

زكريا 10: 3 Zec.10.3

عَلَى الرُّعَاةِ اشْتَعَلَ غَضَبِي فَعَاقَبْتُ الأَعْتِدَةَ، لأَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ قَدْ تَعَهَّدَ قَطِيعَهُ بَيْتَ يَهُوذَا، وَجَعَلَهُمْ كَفَرَسِ جَلاَلِهِ فِي الْقِتَالِ.

עַל הָֽרֹעִים֙ חָרָ֣ה אַפִּ֔י אֶפְק֑וֹד הָעַתּוּדִ֖ים כִּֽי יְהוָ֨ה צְבָא֤וֹת פָקַד֩ עֶדְרוֹ֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה וְשָׂ֣ם;אוֹתָ֔ם כְּס֥וּס הוֹד֖וֹ בַּמִּלְחָמָֽה

زكريا 10: 6 Zec.10.6

وَأُقَوِّي بَيْتَ يَهُوذَا، وَأُخَلِّصُ بَيْتَ يُوسُفَ وَأُرَجِّعُهُمْ، لأَنِّي قَدْ رَحِمْتُهُمْ. وَيَكُونُونَ كَأَنِّي لَمْ أَرْفُضْهُمْ، لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ إِلهُهُمْ فَأُجِيبُهُمْ.

וְגִבַּרְתִּ֣י בֵּ֣ית יְהוּדָ֗ה אוֹשִׁ֔יעַ בֵּ֤ית יוֹסֵף֙ וְהֽוֹשְׁבוֹתִים֙ כִּ֣י רִֽחַמְתִּ֔ים וְהָי֖וּ כַּאֲשֶׁ֣ר לֹֽא זְנַחְתִּ֑ים כִּ֗י אֲנִ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם וְאֶעֱנֵֽם

زكريا 11: 14 Zec.11.14

ثُمَّ قَصَفْتُ عَصَايَ الأُخْرَى حِبَالاً لأَنْقُضَ الإِخَاءَ بَيْنَ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ.

וָֽאֶגְדַּע֙ מַקְלִ֣י הַשֵּׁנִ֔י הַחֹֽבְלִ֑ים לְהָפֵר֙ הָֽאַחֲוָ֔ה בֵּ֥ין יְהוּדָ֖ה יִשְׂרָאֵֽל

زكريا 12: 2 Zec.12.2

هأَنَذَا أَجْعَلُ أُورُشَلِيمَ كَأْسَ تَرَنُّحٍ لِجَمِيعِ الشُّعُوبِ حَوْلَهَا، وَأَيْضًا عَلَى يَهُوذَا تَكُونُ فِي حِصَارِ أُورُشَلِيمَ.

הִנֵּ֣ה;אָ֠נֹכִי שָׂ֣ם יְרוּשָׁלִַ֧ם סַף רַ֛עַל לְכָל הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְגַ֧ם עַל יְהוּדָ֛ה יִֽהְיֶ֥ה עַל בַמָּצ֖וֹר יְרוּשָׁלִָֽם

زكريا 12: 4 Zec.12.4

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ الرَّبُّ، أَضْرِبُ كُلَّ فَرَسٍ بِالْحَيْرَةِ وَرَاكِبَهُ بِالْجُنُونِ. وَأَفْتَحُ عَيْنَيَّ عَلَى بَيْتِ يَهُوذَا، وَأَضْرِبُ كُلَّ خَيْلِ الشُّعُوبِ بِالْعَمَى.

בַּיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻם יְהוָ֗ה אַכֶּ֤ה כָל סוּס֙ בַּתִּמָּה֔וֹן וְרֹכְב֖וֹ בַּשִּׁגָּע֑וֹן אֶפְקַ֣ח עֵינַ֔י וְעַל בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ אַכֶּ֖ה וְכֹל֙ ס֣וּס הָֽעַמִּ֔ים בַּֽעִוָּרֽוֹן

زكريا 12: 5 Zec.12.5

فَتَقُولُ أُمَرَاءُ يَهُوذَا فِي قَلْبِهِمْ: إِنَّ سُكَّانَ أُورُشَلِيمَ قُوَّةٌ لِي بِرَبِّ الْجُنُودِ إِلهِهِمْ.

וְאָֽמְר֛וּ אַלֻּפֵ֥י יְהוּדָ֖ה בְּלִבָּ֑ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם אַמְצָ֥ה לִי֙ בַּיהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵיהֶֽם

زكريا 12: 6 Zec.12.6

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَجْعَلُ أُمَرَاءَ يَهُوذَا كَمِصْبَاحِ نَارٍ بَيْنَ الْحَطَبِ، وَكَمِشْعَلِ نَارٍ بَيْنَ الْحُزَمِ. فَيَأْكُلُونَ كُلَّ الشُّعُوبِ حَوْلَهُمْ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الْيَسَارِ، فَتَثْبُتُ أُورُشَلِيمُ أَيْضًا فِي مَكَانِهَا بِأُورُشَلِيمَ.

בַּיּ֣וֹם;הַה֡וּא אָשִׂים֩ אַלֻּפֵ֨י יְהוּדָ֜ה כְּֽכִיּ֧וֹר אֵ֣שׁ בְּעֵצִ֗ים וּכְלַפִּ֥יד אֵשׁ֙ בְּעָמִ֔יר וְאָ֨כְל֜וּ כָּל הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב עַל יָמִ֧ין וְעַל שְׂמֹ֛אול וְיָשְׁבָ֨ה יְרוּשָׁלִַ֥ם ע֛וֹד תַּחְתֶּ֖יהָ בִּירוּשָׁלִָֽם

زكريا 12: 7 Zec.12.7

وَيُخَلِّصُ الرَّبُّ خِيَامَ يَهُوذَا أَوَّلاً لِكَيْلاَ يَتَعَاظَمَ افْتِخَارُ بَيْتِ دَاوُدَ وَافْتِخَارُ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ عَلَى يَهُوذَا.

וְהוֹשִׁ֧יעַ יְהוָ֛ה אָהֳלֵ֥י יְהוּדָ֖ה בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה לְמַ֨עַן;לֹֽא תִגְדַּ֜ל תִּפְאֶ֣רֶת בֵּית דָּוִ֗יד וְתִפְאֶ֛רֶת יֹשֵׁ֥ב יְרוּשָׁלִַ֖ם עַל יְהוּדָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (817 آية)