ك
إصحاح
◄ H8431
H8432. tâvek
H8433 ►
المعنى المختصر للكلمة
tâvek: a bisection, i.e. (by implication) the centre
اللفظ الأصلي תָּוֶךְ
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق tâvek (taw-vek)
تكرار الورود في الكتاب 412 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

from an unused root meaning to sever;

المعنى والشرح المفصل

a bisection, i.e. (by implication) the centre

الإنجليزية — KJV Translation Tags
among(-st) [idiom] between half [idiom] (there-, where-) in(-to) middle mid(-night) midst (among) [idiom] out (of) [idiom] through [idiom] with(-in)

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

فِي وَسَطِ 86× فِي وَسْطِ 41× بَيْنَ 36× مِنْ وَسَطِ 32× مِنْ بَيْنِ 15×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

בְּת֣וֹךְ (61×) בְּת֥וֹךְ (48×) בְּת֖וֹךְ (36×) מִתּ֣וֹךְ (23×) תּ֣וֹךְ (13×) מִתּ֥וֹךְ (13×) בְּתוֹכָֽם (12×) בְּתוֹךְ (12×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (412 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الأمثال 5: 15 Pro.5.15
اِشْرَبْ مِيَاهًا مِنْ جُبِّكَ، وَمِيَاهًا جَارِيَةً مِنْ بِئْرِكَ.
שְׁתֵה מַ֥יִם מִבּוֹרֶ֑ךָ וְ֝נֹזְלִ֗ים מִתּ֥וֹךְ בְּאֵרֶֽךָ
الأمثال 8: 20 Pro.8.20
فِي طَرِيقِ الْعَدْلِ أَتَمَشَّى، فِي وَسَطِ سُبُلِ الْحَقِّ،
בְּאֹֽרַח צְדָקָ֥ה אֲהַלֵּ֑ך בְּ֝ת֗וֹךְ נְתִיב֥וֹת מִשְׁפָּֽט
الأمثال 17: 2 Pro.17.2
اَلْعَبْدُ الْفَطِنُ يَتَسَلَّطُ عَلَى الابْنِ الْمُخْزِي وَيُقَاسِمُ الإِخْوَةَ الْمِيرَاثَ.
עֶֽבֶד מַשְׂכִּ֗יל יִ֭מְשֹׁל בְּבֵ֣ן מֵבִ֑ישׁ יַחֲלֹ֥ק וּבְת֥וֹךְ;אַ֝חִ֗ים נַחֲלָֽה
الأمثال 22: 13 Pro.22.13
قَالَ الْكَسْلاَنُ: الأَسَدُ فِي الْخَارِجِ، فَأُقْتَلُ فِي الشَّوَارِعِ..
אָמַ֣ר עָ֭צֵל אֲרִ֣י בַח֑וּץ אֵֽרָצֵֽחַ בְּת֥וֹךְ רְ֝חֹב֗וֹת
الأمثال 27: 22 Pro.27.22
إِنْ دَقَقْتَ الأَحْمَقَ فِي هَاوُنٍ بَيْنَ السَّمِيذِ بِمِدَقّ، لاَ تَبْرَحُ عَنْهُ حَمَاقَتُهُ.
אִ֥ם תִּכְתּֽוֹשׁ הָאֱוִ֨יל בַּֽמַּכְתֵּ֡שׁ בְּת֣וֹךְ הָ֭רִיפוֹת בַּֽעֱלִ֑י לֹא תָס֥וּר מֵ֝עָלָ֗יו אִוַּלְתּֽוֹ
نشيد الأنشاد 3: 10 Sng.3.10
عَمِلَ أَعْمِدَتَهُ فِضَّةً، وَرَوَافِدَهُ ذَهَبًا، وَمَقْعَدَهُ أُرْجُوانًا، وَوَسَطَهُ مَرْصُوفًا مَحَبَّةً مِنْ بَنَاتِ أُورُشَلِيمَ.
עָ֣שָׂה עַמּוּדָיו֙ כֶ֔סֶף רְפִידָת֣וֹ זָהָ֔ב מֶרְכָּב֖וֹ אַרְגָּמָ֑ן תּוֹכוֹ֙ רָצ֣וּף אַהֲבָ֔ה מִבְּנ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם
إشعياء 5: 2 Isa.5.2
فَنَقَبَهُ وَنَقَّى حِجَارَتَهُ وَغَرَسَهُ كَرْمَ سَوْرَقَ، وَبَنَى بُرْجًا فِي وَسَطِهِ، وَنَقَرَ فِيهِ أَيْضًا مِعْصَرَةً، فَانْتَظَرَ أَنْ يَصْنَعَ عِنَبًا فَصَنَعَ عِنَبًا رَدِيئًا.
וַֽיְעַזְּקֵ֣הוּ וַֽיְסַקְּלֵ֗הוּ וַיִּטָּעֵ֙הוּ֙ שֹׂרֵ֔ק וַיִּ֤בֶן מִגְדָּל֙ בְּתוֹכ֔וֹ חָצֵ֣ב בּ֑וֹ וְגַם יֶ֖קֶב וַיְקַ֛ו לַעֲשׂ֥וֹת עֲנָבִ֖ים וַיַּ֥עַשׂ בְּאֻשִֽׁים
إشعياء 6: 5 Isa.6.5
فَقُلْتُ: وَيْلٌ لِي. إِنِّي هَلَكْتُ، لأَنِّي إِنْسَانٌ نَجِسُ الشَّفَتَيْنِ، وَأَنَا سَاكِنٌ بَيْنَ شَعْبٍ نَجِسِ الشَّفَتَيْنِ، لأَنَّ عَيْنَيَّ قَدْ رَأَتَا الْمَلِكَ رَبَّ الْجُنُودِ.
וָאֹמַ֞ר אֽוֹי לִ֣י כִֽי נִדְמֵ֗יתִי כִּ֣י;אָנֹ֔כִי אִ֤ישׁ טְמֵֽא שְׂפָתַ֙יִם֙ אָנֹכִ֖י יוֹשֵׁ֑ב וּבְתוֹךְ֙ עַם טְמֵ֣א שְׂפָתַ֔יִם כִּ֗י עֵינָֽי רָא֥וּ הַמֶּ֛לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת
إشعياء 7: 6 Isa.7.6
نَصْعَدُ عَلَى يَهُوذَا وَنُقَوِّضُهَا وَنَسْتَفْتِحُهَا لأَنْفُسِنَا، وَنُمَلِّكُ فِي وَسَطِهَا مَلِكًا، ابْنَ طَبْئِيلَ.
נַעֲלֶ֤ה בִֽיהוּדָה֙ וּנְקִיצֶ֔נָּה וְנַבְקִעֶ֖נָּה אֵלֵ֑ינוּ וְנַמְלִ֥יךְ בְּתוֹכָ֔הּ מֶ֙לֶךְ֙ בֶּן טָֽבְאַֽל
إشعياء 16: 3 Isa.16.3
هَاتِي مَشُورَةً، اصْنَعِي إِنْصَافًا، اجْعَلِي ظِلَّكِ كَاللَّيْلِ فِي وَسَطِ الظَّهِيرَةِ، اسْتُرِي الْمَطْرُودِينَ، لاَ تُظْهِرِي الْهَارِبِينَ.
הָבִ֤יאִי עֵצָה֙ עֲשׂ֣וּ פְלִילָ֔ה שִׁ֧יתִי צִלֵּ֖ךְ כַלַּ֛יִל בְּת֣וֹךְ צָהֳרָ֑יִם סַתְּרִי֙ נִדָּחִ֔ים אַל תְּגַלִּֽי נֹדֵ֖ד
إشعياء 19: 19 Isa.19.19
فِي ذلِكَ الْيَوْمِ يَكُونُ مَذْبَحٌ لِلرَّبِّ فِي وَسَطِ أَرْضِ مِصْرَ، وَعَمُودٌ لِلرَّبِّ عِنْدَ تُخْمِهَا.
בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא יִֽהְיֶ֤ה מִזְבֵּ֙חַ֙ לַֽיהוָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וּמַצֵּבָ֥ה לַֽיהוָֽה אֵֽצֶל גְּבוּלָ֖הּ
إشعياء 24: 13 Isa.24.13
إِنَّهُ هكَذَا يَكُونُ فِي وَسَطِ الأَرْضِ بَيْنَ الشُّعُوبِ كَنُفَاضَةِ زَيْتُونَةٍ، كَالْخُصَاصَةِ إِذِ انْتَهَى الْقِطَافُ.
כִּ֣י כֹ֥ה יִהְיֶ֛ה בְּקֶ֥רֶב הָאָ֖רֶץ בְּת֣וֹךְ הָֽעַמִּ֑ים כְּנֹ֣קֶף זַ֔יִת כְּעוֹלֵלֹ֖ת אִם כָּלָ֥ה בָצִֽיר
إشعياء 24: 18 Isa.24.18
وَيَكُونُ أَنَّ الْهَارِبَ مِنْ صَوْتِ الرُّعْبِ يَسْقُطُ فِي الْحُفْرَةِ، وَالصَّاعِدَ مِنْ وَسَطِ الْحُفْرَةِ يُؤْخَذُ بِالْفَخِّ. لأَنَّ مَيَازِيبَ مِنَ الْعَلاَءِ انْفَتَحَتْ، وَأُسُسَ الأَرْضِ تَزَلْزَلَتْ.
וְֽ֠הָיָה הַנָּ֞ס מִקּ֤וֹל הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל הַפַּ֔חַת וְהָֽעוֹלֶה֙ מִתּ֣וֹךְ הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי אֲרֻבּ֤וֹת מִמָּרוֹם֙ נִפְתָּ֔חוּ מ֥וֹסְדֵי אָֽרֶץ וַֽיִּרְעֲשׁ֖וּ
إشعياء 41: 18 Isa.41.18
أَفْتَحُ عَلَى الْهِضَابِ أَنْهَارًا، وَفِي وَسَطِ الْبِقَاعِ يَنَابِيعَ. أَجْعَلُ الْقَفْرَ أَجَمَةَ مَاءٍ، وَالأَرْضَ الْيَابِسَةَ مَفَاجِرَ مِيَاهٍ.
אֶפְתַּ֤ח עַל שְׁפָיִים֙ נְהָר֔וֹת וּבְת֥וֹךְ בְּקָע֖וֹת מַעְיָנ֑וֹת אָשִׂ֤ים מִדְבָּר֙ לַאֲגַם מַ֔יִם וְאֶ֥רֶץ צִיָּ֖ה לְמוֹצָ֥אֵי מָֽיִם
إشعياء 52: 11 Isa.52.11
اِعْتَزِلُوا، اعْتَزِلُوا. اخْرُجُوا مِنْ هُنَاكَ. لاَ تَمَسُّوا نَجِسًا. اخْرُجُوا مِنْ وَسَطِهَا. تَطَهَّرُوا يَا حَامِلِي آنِيَةِ الرَّبِّ.
ס֤וּרוּ ס֙וּרוּ֙ צְא֣וּ מִשָּׁ֔ם אַל תִּגָּ֑עוּ טָמֵ֖א צְא֣וּ מִתּוֹכָ֔הּ הִבָּ֕רוּ נֹשְׂאֵ֖י כְּלֵ֥י יְהוָֽה
إشعياء 58: 9 Isa.58.9
حِينَئِذٍ تَدْعُو فَيُجِيبُ الرَّبُّ. تَسْتَغِيثُ فَيَقُولُ: هأَنَذَا. إِنْ نَزَعْتَ مِنْ وَسَطِكَ النِّيرَ وَالإِيمَاءَ بِالأصْبُعِ وَكَلاَمَ الإِثْمِ
אָ֤ז תִּקְרָא֙ יַעֲנֶ֔ה וַיהוָ֣ה תְּשַׁוַּ֖ע וְיֹאמַ֣ר הִנֵּ֑נִי אִם תָּסִ֤יר מִתּֽוֹכְךָ֙ מוֹטָ֔ה שְׁלַ֥ח אֶצְבַּ֖ע וְדַבֶּר אָֽוֶן
إشعياء 61: 9 Isa.61.9
وَيُعْرَفُ بَيْنَ الأُمَمِ نَسْلُهُمْ، وَذُرِّيَّتُهُمْ فِي وَسَطِ الشُّعُوبِ. كُلُّ الَّذِينَ يَرَوْنَهُمْ يَعْرِفُونَهُمْ أَنَّهُمْ نَسْلٌ بَارَكَهُ الرَّبُّ.
וְנוֹדַ֤ע בַּגּוֹיִם֙ זַרְעָ֔ם וְצֶאֱצָאֵיהֶ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעַמִּ֑ים כָּל רֹֽאֵיהֶם֙ יַכִּיר֔וּם כִּ֛י;הֵ֥ם זֶ֖רַע בֵּרַ֥ךְ יְהוָֽה
إشعياء 66: 17 Isa.66.17
الَّذِينَ يُقَدِّسُونَ وَيُطَهِّرُونَ أَنْفُسَهُمْ فِي الْجَنَّاتِ وَرَاءَ وَاحِدٍ فِي الْوَسَطِ، آكِلِينَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَالرِّجْسَ وَالْجُرَذَ، يَفْنَوْنَ مَعًا، يَقُولُ الرَّبُّ.
הַמִּתְקַדְּשִׁ֨ים וְהַמִּֽטַּהֲרִ֜ים אֶל הַגַּנּ֗וֹת אַחַ֤ר אַחַת֙ בַּתָּ֔וֶךְ אֹֽכְלֵי֙ בְּשַׂ֣ר הַחֲזִ֔יר וְהַשֶּׁ֖קֶץ וְהָעַכְבָּ֑ר יָסֻ֖פוּ יַחְדָּ֥ו נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 9: 6 Jer.9.6
مَسْكَنُكَ فِي وَسْطِ الْمَكْرِ. بِالْمَكْرِ أَبَوْا أَنْ يَعْرِفُونِي، يَقُولُ الرَّبُّ.
שִׁבְתְּךָ֖ בְּת֣וֹךְ מִרְמָ֑ה בְּמִרְמָ֛ה מֵאֲנ֥וּ דַֽעַת;אוֹתִ֖י נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 12: 14 Jer.12.14
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَلَى جَمِيعِ جِيرَانِي الأَشْرَارِ الَّذِينَ يَلْمِسُونَ الْمِيرَاثَ الَّذِي أَوْرَثْتُهُ لِشَعْبِي إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أَقْتَلِعُهُمْ عَنْ أَرْضِهِمْ وَأَقْتَلِعُ بَيْتَ يَهُوذَا مِنْ وَسْطِهِمْ.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל כָּל שְׁכֵנַי֙ הָֽרָעִ֔ים הַנֹּֽגְעִים֙ בַּֽנַּחֲלָ֔ה אֲשֶׁר הִנְחַ֥לְתִּי עַמִּ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנְנִ֤י נֹֽתְשָׁם֙ מֵעַ֣ל אַדְמָתָ֔ם אֶתּ֥וֹשׁ בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה מִתּוֹכָֽם
إرميا 12: 16 Jer.12.16
وَيَكُونُ إِذَا تَعَلَّمُوا عِلْمًا طُرُقَ شَعْبِي أَنْ يََحْلِفُوا بِاسْمِي: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، كَمَا عَلَّمُوا شَعْبِي أَنْ يَحْلِفُوا بِبَعْل، أَنَّهُمْ يُبْنَوْنَ فِي وَسْطِ شَعْبِي.
וְהָיָ֡ה אִם לָמֹ֣ד יִלְמְדוּ֩ דַּֽרְכֵ֨י עַמִּ֜י לְהִשָּׁבֵ֤עַ בִּשְׁמִי֙ חַי יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר לִמְּדוּ֙ עַמִּ֔י לְהִשָּׁבֵ֖עַ בַּבָּ֑עַל וְנִבְנ֖וּ בְּת֥וֹךְ עַמִּֽי
إرميا 21: 4 Jer.21.4
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أَرُدُّ أَدَوَاتِ الْحَرْبِ الَّتِي بِيَدِكُمُ الَّتِي أَنْتُمْ مُحَارِبُونَ بِهَا مَلِكَ بَابِلَ وَالْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَاصِرُونَكُمْ خَارِجَ السُّورِ، وَأَجْمَعُهُمْ فِي وَسْطِ هذِهِ الْمَدِينَةِ.
כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֣י מֵסֵב֮ כְּלֵ֣י הַמִּלְחָמָה֮ אֲשֶׁ֣ר בְּיֶדְכֶם֒ אֲשֶׁ֨ר אַתֶּ֜ם נִלְחָמִ֣ים בָּ֗ם מֶ֤לֶךְ בָּבֶל֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים עֲלֵיכֶ֔ם הַצָּרִ֣ים מִח֖וּץ לַֽחוֹמָ֑ה וְאָסַפְתִּ֣י;אוֹתָ֔ם אֶל תּ֖וֹךְ הַזֹּֽאת הָעִ֥יר
إرميا 29: 32 Jer.29.32
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُعَاقِبُ شِمْعِيَا النِّحْلاَمِيَّ وَنَسْلَهُ. لاَ يَكُونُ لَهُ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ فِي وَسْطِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ يَرَى الْخَيْرَ الَّذِي سَأَصْنَعُهُ لِشَعْبِي، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֨י פֹקֵ֜ד שְׁמַעְיָ֣ה הַנֶּחֱלָמִי֮ זַרְעוֹ֒ לֹא יִהְיֶ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ יוֹשֵׁ֣ב בְּתוֹךְ הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם וְלֹֽא יִרְאֶ֥ה בַטּ֛וֹב אֲשֶׁר אֲנִ֥י;עֹשֶֽׂה לְעַמִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי דִבֶּ֖ר סָרָ֥ה עַל יְהוָֽה
إرميا 37: 4 Jer.37.4
وَكَانَ إِرْمِيَا يَدْخُلُ وَيَخْرُجُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ، إِذْ لَمْ يَكُونُوا قَدْ جَعَلُوهُ فِي بَيْتِ السِّجْنِ.
וְיִרְמְיָ֕הוּ בָּ֥א וְיֹצֵ֖א בְּת֣וֹךְ הָעָ֑ם וְלֹֽא נָתְנ֥וּ;אֹת֖וֹ בֵּ֥ית הַכְּלֽוּא
إرميا 37: 12 Jer.37.12
أَنَّ إِرْمِيَا خَرَجَ مِنْ أُورُشَلِيمَ لِيَنْطَلِقَ إِلَى أَرْضِ بَنْيَامِينَ لِيَنْسَابَ مِنْ هُنَاكَ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ.
יִרְמְיָ֙הוּ֙ וַיֵּצֵ֤א מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם לָלֶ֖כֶת אֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֑ן לַחֲלִ֥ק מִשָּׁ֖ם בְּת֥וֹךְ הָעָֽם
إرميا 39: 3 Jer.39.3
وَدَخَلَ كُلُّ رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ وَجَلَسُوا فِي الْبَابِ الأَوْسَطِ: نَرْجَلَ شَرَاصَرُ، وَسَمْجَرْ نَبُو، وَسَرْسَخِيمُ رَئِيسُ الْخِصْيَانِ، وَنَرْجَلَ شَرَاصَرُ رَئِيسُ الْمَجُوسِ، وَكُلُّ بَقِيَّةِ رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ.
וַיָּבֹ֗אוּ כֹּ֚ל שָׂרֵ֣י מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וַיֵּשְׁב֖וּ בְּשַׁ֣עַר הַתָּ֑וֶךְ נֵרְגַ֣ל שַׂר;אֶ֠צֶר סַֽמְגַּר נְב֞וּ שַׂר;סְכִ֣ים רַב סָרִ֗יס נֵרְגַ֤ל שַׂר;אֶ֙צֶר֙ רַב מָ֔ג וְכָל שְׁאֵרִ֔ית שָׂרֵ֖י מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
إرميا 39: 14 Jer.39.14
أَرْسَلُوا فَأَخَذُوا إِرْمِيَا مِنْ دَارِ السِّجْنِ وَأَسْلَمُوهُ لِجَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ لِيَخْرُجَ بِهِ إِلَى الْبَيْتِ. فَسَكَنَ بَيْنَ الشَّعْبِ.
וַיִּשְׁלְחוּ֩ וַיִּקְח֨וּ יִרְמְיָ֜הוּ מֵחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֗ה וַיִּתְּנ֤וּ;אֹתוֹ֙ אֶל;גְּדַלְיָ֙הוּ֙ בֶּן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֔ן לְהוֹצִאֵ֖הוּ אֶל הַבָּ֑יִת וַיֵּ֖שֶׁב בְּת֥וֹךְ הָעָֽם
إرميا 40: 1 Jer.40.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ، بَعْدَ مَا أَرْسَلَهُ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ مِنَ الرَّامَةِ، إِذْ أَخَذَهُ وَهُوَ مُقَيَّدٌ بِالسَّلاَسِلِ فِي وَسْطِ كُلِّ سَبْيِ أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا الَّذِينَ سُبُوا إِلَى بَابِلَ.
הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר הָיָ֤ה אֶֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה אַחַ֣ר שַׁלַּ֣ח;אֹת֗וֹ נְבוּזַרְאֲדָ֛ן רַב טַבָּחִ֖ים מִן הָֽרָמָ֑ה בְּקַחְתּ֣וֹ;אֹת֗וֹ וְהֽוּא בָּֽאזִקִּים֙ אָס֤וּר בְּת֨וֹךְ כָּל גָּל֤וּת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וִֽיהוּדָ֔ה הַמֻּגְלִ֖ים בָּבֶֽלָה
إرميا 40: 5 Jer.40.5
وَإِذْ كَانَ لَمْ يَرْجعْ ارْجعْ إِلَى جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ الَّذِي أَقَامَهُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى مُدُنِ يَهُوذَا، وَأَقِمْ عِنْدَهُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ، وَانْطَلِقْ إِلَى حَيْثُ كَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ. وَأَعْطَاهُ رَئِيسُ الشُّرَطِ زَادًا وَهَدِيَّةً وَأَطْلَقَهُ.
וְעוֹדֶ֣נּוּ לֹֽא יָשׁ֗וּב וְשֻׁ֡בָה אֶל גְּדַלְיָ֣ה בֶן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֡ן אֲשֶׁר֩ הִפְקִ֨יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְשֵׁ֤ב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם לֵ֑ךְ אֶל כָּל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֖כֶת וַיִּתֶּן;ל֧וֹ רַב טַבָּחִ֛ים אֲרֻחָ֥ה וּמַשְׂאֵ֖ת וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ
إرميا 40: 6 Jer.40.6
فَجَاءَ إِرْمِيَا إِلَى جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ إِلَى الْمِصْفَاةِ وَأَقَامَ عِنْدَهُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ الْبَاقِينَ فِي الأَرْضِ.
וַיָּבֹ֧א יִרְמְיָ֛הוּ אֶל גְּדַלְיָ֥ה בֶן אֲחִיקָ֖ם הַמִּצְפָּ֑תָה וַיֵּ֤שֶׁב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם הַנִּשְׁאָרִ֖ים בָּאָֽרֶץ