רוּחַ (H7307) - rûwach | معجم سترونغ العبري

التكوين 1: 2 Gen.1.2

وَكَانَتِ الأَرْضُ خَرِبَةً وَخَالِيَةً، وَعَلَى وَجْهِ الْغَمْرِ ظُلْمَةٌ، وَرُوحُ اللهِ يَرِفُّ عَلَى وَجْهِ الْمِيَاهِ.

הָיְתָ֥ה וְהָאָ֗רֶץ תֹ֙הוּ֙ וָבֹ֔הוּ עַל פְּנֵ֣י תְה֑וֹם וְחֹ֖שֶׁךְ וְר֣וּחַ אֱלֹהִ֔ים מְרַחֶ֖פֶת עַל פְּנֵ֥י הַמָּֽיִם

التكوين 3: 8 Gen.3.8

وَسَمِعَا صَوْتَ الرَّبِّ الإِلهِ مَاشِيًا فِي الْجَنَّةِ عِنْدَ هُبُوبِ رِيحِ النَّهَارِ، فَاخْتَبَأَ آدَمُ وَامْرَأَتُهُ مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ الإِلهِ فِي وَسَطِ شَجَرِ الْجَنَّةِ.

וַֽיִּשְׁמְע֞וּ ק֨וֹל יְהוָ֧ה אֱלֹהִ֛ים מִתְהַלֵּ֥ךְ בַּגָּ֖ן לְר֣וּחַ הַיּ֑וֹם וַיִּתְחַבֵּ֨א הָֽאָדָ֜ם וְאִשְׁתּ֗וֹ מִפְּנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים בְּת֖וֹךְ עֵ֥ץ הַגָּֽן

التكوين 6: 3 Gen.6.3

فَقَالَ الرَّبُّ: لاَ يَدِينُ رُوحِي فِي الإِنْسَانِ إِلَى الأَبَدِ، هُوَ بَشَرٌ. وَتَكُونُ أَيَّامُهُ مِئَةً وَعِشْرِينَ سَنَةً.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה לֹֽא יָד֨וֹן רוּחִ֤י בָֽאָדָם֙ לְעֹלָ֔ם בְּשַׁגַּ֖ם;ה֣וּא בָשָׂ֑ר וְהָי֣וּ יָמָ֔יו מֵאָ֥ה וְעֶשְׂרִ֖ים שָׁנָֽה

التكوين 6: 17 Gen.6.17

فَهَا أَنَا آتٍ بِطُوفَانِ الْمَاءِ عَلَى الأَرْضِ لأُهْلِكَ كُلَّ جَسَدٍ فِيهِ رُوحُ حَيَاةٍ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ. كُلُّ مَا فِي الأَرْضِ يَمُوتُ.

הִנְנִי֩ וַאֲנִ֗י מֵבִ֨יא הַמַּבּ֥וּל מַ֙יִם֙ עַל הָאָ֔רֶץ לְשַׁחֵ֣ת כָּל בָּשָׂ֗ר אֲשֶׁר;בּוֹ֙ ר֣וּחַ חַיִּ֔ים מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם כֹּ֥ל אֲשֶׁר בָּאָ֖רֶץ יִגְוָֽע

التكوين 7: 15 Gen.7.15

وَدَخَلَتْ إِلَى نُوحٍ إِلَى الْفُلْكِ، اثْنَيْنِ اثْنَيْنِ مِنْ كُلِّ جَسَدٍ فِيهِ رُوحُ حَيَاةٍ.

וַיָּבֹ֥אוּ אֶל נֹ֖חַ אֶל הַתֵּבָ֑ה שְׁנַ֤יִם שְׁנַ֙יִם֙ מִכָּל הַבָּשָׂ֔ר אֲשֶׁר;בּ֖וֹ ר֥וּחַ חַיִּֽים

التكوين 7: 22 Gen.7.22

كُلُّ مَا فِي أَنْفِهِ نَسَمَةُ رُوحِ حَيَاةٍ مِنْ كُلِّ مَا فِي الْيَابِسَةِ مَاتَ.

כֹּ֡ל אֲשֶׁר֩ בְּאַפָּ֗יו נִשְׁמַת ר֨וּחַ חַיִּ֜ים מִכֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר בֶּחָֽרָבָ֖ה מֵֽתוּ

التكوين 8: 1 Gen.8.1

ثُمَّ ذَكَرَ اللهُ نُوحًا وَكُلَّ الْوُحُوشِ وَكُلَّ الْبَهَائِمِ الَّتِي مَعَهُ فِي الْفُلْكِ. وَأَجَازَ اللهُ رِيحًا عَلَى الأَرْضِ فَهَدَأَتِ الْمِيَاهُ.

וַיִּזְכֹּ֤ר אֱלֹהִים֙ נֹ֔חַ כָּל הַֽחַיָּה֙ כָּל הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אִתּ֖וֹ בַּתֵּבָ֑ה וַיַּעֲבֵ֨ר אֱלֹהִ֥ים ר֙וּחַ֙ עַל הָאָ֔רֶץ וַיָּשֹׁ֖כּוּ הַמָּֽיִם

التكوين 26: 35 Gen.26.35

فَكَانَتَا مَرَارَةَ نَفْسٍ لإِسْحَاقَ وَرِفْقَةَ.

וַתִּהְיֶ֖יןָ מֹ֣רַת ר֑וּחַ לְיִצְחָ֖ק וּלְרִבְקָֽה

التكوين 41: 8 Gen.41.8

وَكَانَ فِي الصَّبَاحِ أَنَّ نَفْسَهُ انْزَعَجَتْ، فَأَرْسَلَ وَدَعَا جَمِيعَ سَحَرَةِ مِصْرَ وَجَمِيعَ حُكَمَائِهَا. وَقَصَّ عَلَيْهِمْ فِرْعَوْنُ حُلْمَهُ، فَلَمْ يَكُنْ مَنْ يُعَبِّرُهُ لِفِرْعَوْنَ.

וַיְהִ֤י בַבֹּ֙קֶר֙ רוּח֔וֹ וַתִּפָּ֣עֶם וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקְרָ֛א כָּל חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֖יִם כָּל חֲכָמֶ֑יהָ וַיְסַפֵּ֨ר לָהֶם֙ פַּרְעֹ֤ה חֲלֹמ֔וֹ וְאֵין פּוֹתֵ֥ר;אוֹתָ֖ם לְפַרְעֹֽה

التكوين 41: 38 Gen.41.38

فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِعَبِيدِهِ: هَلْ نَجِدُ مِثْلَ هذَا رَجُلاً فِيهِ رُوحُ اللهِ.

וַיֹּ֥אמֶר פַּרְעֹ֖ה עֲבָדָ֑יו הֲנִמְצָ֣א כָזֶ֔ה אִ֕ישׁ בּֽוֹ ר֥וּחַ אֱלֹהִ֖ים

التكوين 45: 27 Gen.45.27

ثُمَّ كَلَّمُوهُ بِكُلِّ كَلاَمِ يُوسُفَ الَّذِي كَلَّمَهُمْ بِهِ، وَأَبْصَرَ الْعَجَلاَتِ الَّتِي أَرْسَلَهَا يُوسُفُ لِتَحْمِلَهُ. فَعَاشَتْ رُوحُ يَعْقُوبَ أَبِيهِمْ.

וַיְדַבְּר֣וּ;אֵלָ֗יו כָּל דִּבְרֵ֤י יוֹסֵף֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם וַיַּרְא֙ הָ֣עֲגָל֔וֹת אֲשֶׁר שָׁלַ֥ח יוֹסֵ֖ף לָשֵׂ֣את;אֹת֑וֹ וַתְּחִ֕י ר֖וּחַ יַעֲקֹ֥ב אֲבִיהֶֽם

الخروج 6: 9 Exo.6.9

فَكَلَّمَ مُوسَى هكَذَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَلكِنْ لَمْ يَسْمَعُوا لِمُوسَى مِنْ صِغَرِ النَّفْسِ، وَمِنَ الْعُبُودِيَّةِ الْقَاسِيَةِ.

וַיְדַבֵּ֥ר מֹשֶׁ֛ה כֵּ֖ן בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ מֹשֶׁ֔ה מִקֹּ֣צֶר ר֔וּחַ וּמֵעֲבֹדָ֖ה קָשָֽׁה

الخروج 10: 13 Exo.10.13

فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ נִהַ֤ג וַֽיהוָ֗ה בָּאָ֔רֶץ ר֥וּחַ קָדִים֙ כָּל הַה֖וּא הַיּ֥וֹם וְכָל הַלָּ֑יְלָה הָיָ֔ה הַבֹּ֣קֶר נָשָׂ֖א וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים הָאַרְבֶּֽה

الخروج 10: 13 Exo.10.13

فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ الرَّبُّ عَلَى الأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ وَكُلَّ اللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ الصَّبَاحُ، حَمَلَتِ الرِّيحُ الشَّرْقِيَّةُ الْجَرَادَ،

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה מַטֵּהוּ֮ עַל אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ נִהַ֤ג וַֽיהוָ֗ה בָּאָ֔רֶץ ר֥וּחַ קָדִים֙ כָּל הַה֖וּא הַיּ֥וֹם וְכָל הַלָּ֑יְלָה הָיָ֔ה הַבֹּ֣קֶר נָשָׂ֖א וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים הָאַרְבֶּֽה

الخروج 10: 19 Exo.10.19

فَرَدَّ الرَّبُّ رِيحًا غَرْبِيَّةً شَدِيدَةً جِدًّا، فَحَمَلَتِ الْجَرَادَ وَطَرَحَتْهُ إِلَى بَحْرِ سُوفَ. لَمْ تَبْقَ جَرَادَةٌ وَاحِدَةٌ فِي كُلِّ تُخُومِ مِصْرَ.

וַיַּהֲפֹ֨ךְ יְהוָ֤ה רֽוּחַ יָם֙ חָזָ֣ק מְאֹ֔ד וַיִּשָּׂא֙ הָ֣אַרְבֶּ֔ה וַיִּתְקָעֵ֖הוּ יָ֣מָּה סּ֑וּף לֹ֤א נִשְׁאַר֙ אַרְבֶּ֣ה אֶחָ֔ד בְּכֹ֖ל גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם

الخروج 14: 21 Exo.14.21

وَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ عَلَى الْبَحْرِ، فَأَجْرَى الرَّبُّ الْبَحْرَ بِرِيحٍ شَرْقِيَّةٍ شَدِيدَةٍ كُلَّ اللَّيْلِ، وَجَعَلَ الْبَحْرَ يَابِسَةً وَانْشَقَّ الْمَاءُ.

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה יָדוֹ֮ עַל הַיָּם֒ וַיּ֣וֹלֶךְ יְהוָ֣ה הַ֠יָּם בְּר֨וּחַ קָדִ֤ים עַזָּה֙ כָּל הַלַּ֔יְלָה וַיָּ֥שֶׂם הַיָּ֖ם לֶחָרָבָ֑ה וַיִּבָּקְע֖וּ הַמָּֽיִם

الخروج 15: 8 Exo.15.8

وَبِرِيحِ أَنْفِكَ تَرَاكَمَتِ الْمِيَاهُ. انْتَصَبَتِ الْمَجَارِيَ كَرَابِيَةٍ. تَجَمَّدَتِ اللُّجَجُ فِي قَلْبِ الْبَحْرِ.

וּבְר֤וּחַ אַפֶּ֙יךָ֙ נֶ֣עֶרְמוּ מַ֔יִם נִצְּב֥וּ נֹזְלִ֑ים כְמוֹ;נֵ֖ד קָֽפְא֥וּ תְהֹמֹ֖ת בְּלֶב יָֽם

الخروج 15: 10 Exo.15.10

نَفَخْتَ بِرِيحِكَ فَغَطَّاهُمُ الْبَحْرُ. غَاصُوا كَالرَّصَاصِ فِي مِيَاهٍ غَامِرَةٍ.

נָשַׁ֥פְתָּ בְרוּחֲךָ֖ כִּסָּ֣מוֹ יָ֑ם צָֽלֲלוּ֙ כַּֽעוֹפֶ֔רֶת בְּמַ֖יִם אַדִּירִֽים

الخروج 28: 3 Exo.28.3

وَتُكَلِّمُ جَمِيعَ حُكَمَاءِ الْقُلُوبِ الَّذِينَ مَلأْتُهُمْ رُوحَ حِكْمَةٍ، أَنْ يَصْنَعُوا ثِيَابَ هَارُونَ لِتَقْدِيسِهِ لِيَكْهَنَ لِي.

וְאַתָּ֗ה;תְּדַבֵּר֙ כָּל חַכְמֵי לֵ֔ב אֲשֶׁ֥ר מִלֵּאתִ֖יו ר֣וּחַ חָכְמָ֑ה וְעָשׂ֞וּ בִּגְדֵ֧י אַהֲרֹ֛ן לְקַדְּשׁ֖וֹ לְכַהֲנוֹ לִֽי

الخروج 31: 3 Exo.31.3

وَمَلأْتُهُ مِنْ رُوحِ اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْفَهْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَكُلِّ صَنْعَةٍ،

וָאֲמַלֵּ֥א;אֹת֖וֹ ר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים בְּחָכְמָ֛ה וּבִתְבוּנָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכָל מְלָאכָֽה

الخروج 35: 21 Exo.35.21

ثُمَّ جَاءَ كُلُّ مَنْ أَنْهَضَهُ قَلْبُهُ، وَكُلُّ مَنْ سَمَّحَتْهُ رُوحُهُ. جَاءُوا بِتَقْدِمَةِ الرَّبِّ لِعَمَلِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ وَلِكُلِّ خِدْمَتِهَا وَلِلثِّيَابِ الْمُقَدَّسَةِ.

וַיָּבֹ֕אוּ כָּל;אִ֖ישׁ אֲשֶׁר נְשָׂא֣וֹ לִבּ֑וֹ וְכֹ֡ל אֲשֶׁר֩ נָדְבָ֨ה רוּח֜וֹ;אֹת֗וֹ הֵ֠בִיאוּ תְּרוּמַ֨ת יְהוָ֜ה לִמְלֶ֨אכֶת אֹ֤הֶל מוֹעֵד֙ וּלְכָל עֲבֹ֣דָת֔וֹ וּלְבִגְדֵ֖י הַקֹּֽדֶשׁ

الخروج 35: 31 Exo.35.31

وَمَلأَهُ مِنْ رُوحِ اللهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْفَهْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَكُلِّ صَنْعَةٍ،

וַיְמַלֵּ֥א;אֹת֖וֹ ר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים בְּחָכְמָ֛ה בִּתְבוּנָ֥ה וּבְדַ֖עַת וּבְכָל מְלָאכָֽה

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 30 Num.5.30

أَوْ إِذَا اعْتَرَى رَجُلاً رُوحُ غَيْرَةٍ فَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ، يُوقِفُ الْمَرْأَةَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَعْمَلُ لَهَا الْكَاهِنُ كُلَّ هذِهِ الشَّرِيعَةِ.

א֣וֹ אֲשֶׁ֨ר תַּעֲבֹ֥ר אִ֗ישׁ ר֥וּחַ קִנְאָ֖ה וְקִנֵּ֣א עָלָ֛יו אִשְׁתּ֑וֹ וְהֶעֱמִ֤יד הָֽאִשָּׁה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְעָ֤שָׂה לָהּ֙ הַכֹּהֵ֔ן כָּל הַזֹּֽאת הַתּוֹרָ֖ה

العدد 11: 17 Num.11.17

فَأَنْزِلَ أَنَا وَأَتَكَلَّمَ مَعَكَ هُنَاكَ، وَآخُذَ مِنَ الرُّوحِ الَّذِي عَلَيْكَ وَأَضَعَ عَلَيْهِمْ، فَيَحْمِلُونَ مَعَكَ ثِقْلَ الشَّعْبِ، فَلاَ تَحْمِلُ أَنْتَ وَحْدَكَ.

וְיָרַדְתִּ֗י וְדִבַּרְתִּ֣י עִמְּךָ֮ שָׁם֒ וְאָצַלְתִּ֗י מִן הָר֛וּחַ אֲשֶׁ֥ר עָלֶ֖יךָ וְשַׂמְתִּ֣י עֲלֵיהֶ֑ם וְנָשְׂא֤וּ אִתְּךָ֙ בְּמַשָּׂ֣א הָעָ֔ם וְלֹא תִשָּׂ֥א אַתָּ֖ה לְבַדֶּֽךָ

العدد 11: 25 Num.11.25

فَنَزَلَ الرَّبُّ فِي سَحَابَةٍ وَتَكَلَّمَ مَعَهُ، وَأَخَذَ مِنَ الرُّوحِ الَّذِي عَلَيْهِ وَجَعَلَ عَلَى السَّبْعِينَ رَجُلاً الشُّيُوخَ. فَلَمَّا حَلَّتْ عَلَيْهِمِ الرُّوحُ تَنَبَّأُوا، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَزِيدُوا.

וַיֵּ֨רֶד יְהוָ֥ה בֶּעָנָן֮ וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָיו֒ וַיָּ֗אצֶל מִן הָר֙וּחַ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַיִּתֵּ֕ן עַל שִׁבְעִ֥ים אִ֖ישׁ הַזְּקֵנִ֑ים וַיְהִ֗י כְּנ֤וֹחַ עֲלֵיהֶם֙ הָר֔וּחַ וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ וְלֹ֥א יָסָֽפוּ

العدد 11: 25 Num.11.25

فَنَزَلَ الرَّبُّ فِي سَحَابَةٍ وَتَكَلَّمَ مَعَهُ، وَأَخَذَ مِنَ الرُّوحِ الَّذِي عَلَيْهِ وَجَعَلَ عَلَى السَّبْعِينَ رَجُلاً الشُّيُوخَ. فَلَمَّا حَلَّتْ عَلَيْهِمِ الرُّوحُ تَنَبَّأُوا، وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَزِيدُوا.

וַיֵּ֨רֶד יְהוָ֥ה בֶּעָנָן֮ וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָיו֒ וַיָּ֗אצֶל מִן הָר֙וּחַ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלָ֔יו וַיִּתֵּ֕ן עַל שִׁבְעִ֥ים אִ֖ישׁ הַזְּקֵנִ֑ים וַיְהִ֗י כְּנ֤וֹחַ עֲלֵיהֶם֙ הָר֔וּחַ וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ וְלֹ֥א יָסָֽפוּ

العدد 11: 26 Num.11.26

وَبَقِيَ رَجُلاَنِ فِي الْمَحَلَّةِ، اسْمُ الْوَاحِدِ أَلْدَادُ، وَاسْمُ الآخَرِ مِيدَادُ، فَحَلَّ عَلَيْهِمَا الرُّوحُ. وَكَانَا مِنَ الْمَكْتُوبِينَ، لكِنَّهُمَا لَمْ يَخْرُجَا إِلَى الْخَيْمَةِ، فَتَنَبَّآ فِي الْمَحَلَّةِ.

וַיִּשָּׁאֲר֣וּ שְׁנֵֽי;אֲנָשִׁ֣ים בַּֽמַּחֲנֶ֡ה שֵׁ֣ם הָאֶחָ֣ד אֶלְדָּ֡ד וְשֵׁם֩ הַשֵּׁנִ֨י מֵידָ֜ד וַתָּ֧נַח עֲלֵיהֶ֣ם הָר֗וּחַ וְהֵ֙מָּה֙ בַּכְּתֻבִ֔ים וְלֹ֥א יָצְא֖וּ הָאֹ֑הֱלָה וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ בַּֽמַּחֲנֶֽה

العدد 11: 29 Num.11.29

فَقَالَ لَهُ مُوسَى: هَلْ تَغَارُ أَنْتَ لِي. يَا لَيْتَ كُلَّ شَعْبِ الرَّبِّ كَانُوا أَنْبِيَاءَ إِذَا جَعَلَ الرَّبُّ رُوحَهُ عَلَيْهِمْ.

וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה הַֽמְקַנֵּ֥א אַתָּ֖ה לִ֑י וּמִ֨י;יִתֵּ֜ן כָּל עַ֤ם יְהוָה֙ נְבִיאִ֔ים כִּי יִתֵּ֧ן יְהוָ֛ה רוּח֖וֹ עֲלֵיהֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (373 آية)