المعنى المختصر للكلمة
ruwach:
wind
اللفظ الأصلي
רוּחַ
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
ruwach
(roo-akh)
تكرار الورود في الكتاب
373
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
wind
2
by resemblance breath, i.e. a sensible (or even violent) exhalation
3
figuratively, life, anger, unsubstantiality
4
by extension, a region of the sky
5
by resemblance spirit, but only of a rational being (including its expression and functions)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
air
anger
blast
breath
[idiom] cool
courage
mind
[idiom] quarter
[idiom] side
spirit(-ual)
tempest
[idiom] vain
(whirl-) wind(-y)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
ר֣וּחַ (45×)
רֽוּחַ (37×)
ר֥וּחַ (30×)
ר֖וּחַ (18×)
ר֔וּחַ (14×)
וְר֥וּחַ (13×)
ר֙וּחַ֙ (12×)
ר֑וּחַ (11×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (373 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
العدد 11: 31
Num.11.31
فَخَرَجَتْ رِيحٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ وَسَاقَتْ سَلْوَى مِنَ الْبَحْرِ وَأَلْقَتْهَا عَلَى الْمَحَلَّةِ، نَحْوَ مَسِيرَةِ يَوْمٍ مِنْ هُنَا وَمَسِيرَةِ يَوْمٍ مِنْ هُنَاكَ، حَوَالَيِ الْمَحَلَّةِ، وَنَحْوَ ذِرَاعَيْنِ فَوْقَ وَجْهِ الأَرْضِ.
נָסַ֣ע וְר֜וּחַ מֵאֵ֣ת יְהוָ֗ה וַיָּ֣גָז שַׂלְוִים֮ מִן הַיָּם֒ וַיִּטֹּ֨שׁ עַל הַֽמַּחֲנֶ֜ה כְּדֶ֧רֶךְ י֣וֹם כֹּ֗ה וּכְדֶ֤רֶךְ יוֹם֙ כֹּ֔ה סְבִיב֖וֹת הַֽמַּחֲנֶ֑ה וּכְאַמָּתַ֖יִם עַל פְּנֵ֥י הָאָֽרֶץ
العدد 14: 24
Num.14.24
وَأَمَّا عَبْدِي كَالِبُ فَمِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَتْ مَعَهُ رُوحٌ أُخْرَى، وَقَدِ اتَّبَعَنِي تَمَامًا، أُدْخِلُهُ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي ذَهَبَ إِلَيْهَا، وَزَرْعُهُ يَرِثُهَا.
וְעַבְדִּ֣י כָלֵ֗ב עֵ֣קֶב הָֽיְתָ֞ה עִמּ֔וֹ ר֤וּחַ אַחֶ֙רֶת֙ אַחֲרָ֑י וַיְמַלֵּ֖א וַהֲבִֽיאֹתִ֗יו אֶל הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁר בָּ֣א שָׁ֔מָּה וְזַרְע֖וֹ יוֹרִשֶֽׁנָּה
العدد 16: 22
Num.16.22
فَخَرَّا عَلَى وَجْهَيْهِمَا وَقَالاَ: اللّهُمَّ، إِلهَ أَرْوَاحِ جَمِيعِ الْبَشَرِ، هَلْ يُخْطِئُ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَتَسْخَطَ عَلَى كُلِّ الْجَمَاعَةِ.
וַיִּפְּל֤וּ עַל פְּנֵיהֶם֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ אֵ֕ל אֱלֹהֵ֥י הָרוּחֹ֖ת לְכָל בָּשָׂ֑ר יֶחֱטָ֔א הָאִ֤ישׁ אֶחָד֙ תִּקְצֹֽף וְעַ֥ל כָּל הָעֵדָ֖ה
العدد 24: 2
Num.24.2
وَرَفَعَ بَلْعَامُ عَيْنَيْهِ وَرَأَى إِسْرَائِيلَ حَالًّا حَسَبَ أَسْبَاطِهِ، فَكَانَ عَلَيْهِ رُوحُ اللهِ،
וַיִּשָּׂ֨א בִלְעָ֜ם עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ יִשְׂרָאֵ֔ל שֹׁכֵ֖ן לִשְׁבָטָ֑יו וַתְּהִ֥י עָלָ֖יו ר֥וּחַ אֱלֹהִֽים
العدد 27: 16
Num.27.16
لِيُوَكِّلِ الرَّبُّ إِلهُ أَرْوَاحِ جَمِيعِ الْبَشَرِ رَجُلاً عَلَى الْجَمَاعَةِ،
יִפְקֹ֣ד יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֥י הָרוּחֹ֖ת לְכָל בָּשָׂ֑ר אִ֖ישׁ עַל הָעֵדָֽה
العدد 27: 18
Num.27.18
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: خُذْ يَشُوعَ بْنَ نُونَ، رَجُلاً فِيهِ رُوحٌ، وَضَعْ يَدَكَ عَلَيْهِ،
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה קַח;לְךָ֙ יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֔וּן אִ֖ישׁ אֲשֶׁר;בּ֑וֹ ר֣וּחַ וְסָמַכְתָּ֥ יָדְךָ֖ עָלָֽיו
التثنية 2: 30
Deu.2.30
لكِنْ لَمْ يَشَأْ سِيحُونُ مَلِكُ حَشْبُونَ أَنْ يَدَعَنَا نَمُرَّ بِهِ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ قَسَّى رُوحَهُ، وَقَوَّى قَلْبَهُ لِكَيْ يَدْفَعَهُ إِلَى يَدِكَ كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ.
וְלֹ֣א אָבָ֗ה סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן הַעֲבִרֵ֖נוּ בּ֑וֹ כִּֽי יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ הִקְשָׁה֩ רוּח֗וֹ וְאִמֵּץ֙ לְבָב֔וֹ לְמַ֛עַן תִּתּ֥וֹ בְיָדְךָ֖ כַּיּ֥וֹם;הַזֶּֽה
التثنية 34: 9
Deu.34.9
وَيَشُوعُ بْنُ نُونٍ كَانَ قَدِ امْتَلأَ رُوحَ حِكْمَةٍ، إِذْ وَضَعَ مُوسَى عَلَيْهِ يَدَيْهِ، فَسَمِعَ لَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَعَمِلُوا كَمَا أَوْصَى الرَّبُّ مُوسَى.
וִֽיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֗וּן מָלֵא֙ ר֣וּחַ חָכְמָ֔ה כִּֽי סָמַ֥ךְ מֹשֶׁ֛ה עָלָ֑יו יָדָ֖יו וַיִּשְׁמְע֨וּ אֵלָ֤יו בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
يشوع 2: 11
Jos.2.11
سَمِعْنَا فَذَابَتْ قُلُوبُنَا وَلَمْ تَبْقَ بَعْدُ رُوحٌ فِي إِنْسَانٍ بِسَبَبِكُمْ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ هُوَ اللهُ فِي السَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ وَعَلَى الأَرْضِ مِنْ تَحْتُ.
וַנִּשְׁמַע֙ וַיִּמַּ֣ס לְבָבֵ֔נוּ וְלֹא קָ֨מָה ע֥וֹד ר֛וּחַ בְּאִ֖ישׁ מִפְּנֵיכֶ֑ם כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם ה֤וּא אֱלֹהִים֙ בַּשָּׁמַ֣יִם מִמַּ֔עַל וְעַל הָאָ֖רֶץ מִתָּֽחַת
يشوع 5: 1
Jos.5.1
وَعِنْدَمَا سَمِعَ جَمِيعُ مُلُوكِ الأَمُورِيِّينَ الَّذِينَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ غَرْبًا، وَجَمِيعُ مُلُوكِ الْكَنْعَانِيِّينَ الَّذِينَ عَلَى الْبَحْرِ، أَنَّ الرَّبَّ قَدْ يَبَّسَ مِيَاهَ الأُرْدُنِّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ حَتَّى عَبَرْنَا، ذَابَتْ قُلُوبُهُمْ وَلَمْ تَبْقَ فِيهِمْ رُوحٌ بَعْدُ مِنْ جَرَّاءِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיְהִ֣י כִשְׁמֹ֣עַ כָּל מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֡י אֲשֶׁר֩ בְּעֵ֨בֶר הַיַּרְדֵּ֜ן יָ֗מָּה וְכָל מַלְכֵ֤י הַֽכְּנַעֲנִי֙ אֲשֶׁ֣ר עַל הַיָּ֔ם אֲשֶׁר יְהוָ֜ה הוֹבִ֨ישׁ מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵ֥י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל עַד עָבְרָ֑ם וַיִּמַּ֣ס לְבָבָ֗ם וְלֹא הָ֨יָה בָ֥ם ר֔וּחַ עוֹד֙ מִפְּנֵ֖י בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵֽל
القضاة 3: 10
Jdg.3.10
فَكَانَ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، وَقَضَى لإِسْرَائِيلَ. وَخَرَجَ لِلْحَرْبِ فَدَفَعَ الرَّبُّ لِيَدِهِ كُوشَانَ رِشَعْتَايِمَ مَلِكَ أَرَامَ، وَاعْتَزَّتْ يَدُهُ عَلَى كُوشَانِ رِشَعْتَايِمَ.
וַתְּהִ֨י עָלָ֥יו רֽוּחַ יְהוָה֮ וַיִּשְׁפֹּ֣ט יִשְׂרָאֵל֒ וַיֵּצֵא֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וַיִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ בְּיָד֔וֹ כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתַ֖יִם מֶ֣לֶךְ אֲרָ֑ם וַתָּ֣עָז יָד֔וֹ עַ֖ל כּוּשַׁ֥ן רִשְׁעָתָֽיִם
القضاة 6: 34
Jdg.6.34
وَلَبِسَ رُوحُ الرَّبِّ جِدْعُونَ فَضَرَبَ بِالْبُوقِ، فَاجْتَمَعَ أَبِيعَزَرُ وَرَاءَهُ.
לָבְשָׁ֖ה וְר֣וּחַ יְהוָ֔ה גִּדְע֑וֹן וַיִּתְקַע֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַיִזָּעֵ֥ק אֲבִיעֶ֖זֶר אַחֲרָֽיו
القضاة 8: 3
Jdg.8.3
لِيَدِكُمْ دَفَعَ اللهُ أَمِيرَيِ الْمِدْيَانِيِّينَ غُرَابًا وَذِئْبًا. وَمَاذَا قَدِرْتُ أَنْ أَعْمَلَ نَظِيرَكُمْ.. حِينَئِذٍ ارْتَخَتْ رُوحُهُمْ عَنْهُ عِنْدَمَا تَكَلَّمَ بِهذَا الْكَلاَمِ.
בְּיֶדְכֶם֩ נָתַ֨ן אֱלֹהִ֜ים שָׂרֵ֤י מִדְיָן֙ עֹרֵ֣ב זְאֵ֔ב וּמַה יָּכֹ֖לְתִּי עֲשׂ֣וֹת כָּכֶ֑ם אָ֗ז רָפְתָ֤ה רוּחָם֙ מֵֽעָלָ֔יו בְּדַבְּר֖וֹ הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר
القضاة 9: 23
Jdg.9.23
وَأَرْسَلَ الرَّبُّ رُوحًا رَدِيًّا بَيْنَ أَبِيمَالِكَ وَأَهْلِ شَكِيمَ، فَغَدَرَ أَهْلُ شَكِيمَ بِأَبِيمَالِكَ.
וַיִּשְׁלַ֤ח אֱלֹהִים֙ ר֣וּחַ רָעָ֔ה בֵּ֣ין אֲבִימֶ֔לֶךְ בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֑ם וַיִּבְגְּד֥וּ בַעֲלֵי שְׁכֶ֖ם בַּאֲבִימֶֽלֶךְ
القضاة 11: 29
Jdg.11.29
فَكَانَ رُوحُ الرَّبِّ عَلَى يَفْتَاحَ، فَعَبَرَ جِلْعَادَ وَمَنَسَّى وَعَبَرَ مِصْفَاةَ جِلْعَادَ، وَمِنْ مِصْفَاةِ جِلْعَادَ عَبَرَ إِلَى بَنِي عَمُّونَ.
וַתְּהִ֤י ר֣וּחַ יְהוָ֔ה עַל יִפְתָּח֙ וַיַּעֲבֹ֥ר הַגִּלְעָ֖ד מְנַשֶּׁ֑ה וַֽיַּעֲבֹר֙ מִצְפֵּ֣ה גִלְעָ֔ד וּמִמִּצְפֵּ֣ה גִלְעָ֔ד עָבַ֖ר בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
القضاة 13: 25
Jdg.13.25
وَابْتَدَأَ رُوحُ الرَّبِّ يُحَرِّكُهُ فِي مَحَلَّةِ دَانَ بَيْنَ صُرْعَةَ وَأَشْتَأُولَ.
וַתָּ֙חֶל֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה לְפַעֲמ֖וֹ בְּמַחֲנֵה דָ֑ן בֵּ֥ין צָרְעָ֖ה אֶשְׁתָּאֹֽל
القضاة 14: 6
Jdg.14.6
فَحَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، فَشَقَّهُ كَشَقِّ الْجَدْيِ، وَلَيْسَ فِي يَدِهِ شَيْءٌ. وَلَمْ يُخْبِرْ أَبَاهُ وَأُمَّهُ بِمَا فَعَلَ.
וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַֽיְשַׁסְּעֵ֙הוּ֙ כְּשַׁסַּ֣ע הַגְּדִ֔י אֵ֣ין בְּיָד֑וֹ וּמְא֖וּמָה וְלֹ֤א הִגִּיד֙ לְאָבִ֣יו וּלְאִמּ֔וֹ אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה
القضاة 14: 19
Jdg.14.19
وَحَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ فَنَزَلَ إِلَى أَشْقَلُونَ وَقَتَلَ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ رَجُلاً، وَأَخَذَ سَلَبَهُمْ وَأَعْطَى الْحُلَلَ لِمُظْهِرِي الأُحْجِيَّةِ. وَحَمِيَ غَضَبُهُ وَصَعِدَ إِلَى بَيْتِ أَبِيهِ.
וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַיֵּ֨רֶד אַשְׁקְל֜וֹן וַיַּ֥ךְ מֵהֶ֣ם שְׁלֹשִׁ֣ים אִ֗ישׁ וַיִּקַּח֙ חֲלִ֣יצוֹתָ֔ם וַיִּתֵּן֙ הַחֲלִיפ֔וֹת לְמַגִּידֵ֖י הַחִידָ֑ה וַיִּ֣חַר אַפּ֔וֹ וַיַּ֖עַל בֵּ֥ית אָבִֽיהוּ
القضاة 15: 14
Jdg.15.14
وَلَمَّا جَاءَ إِلَى لَحْيٍ، صَاحَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ لِلِقَائِهِ. فَحَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، فَكَانَ الْحَبْلاَنِ اللَّذَانِ عَلَى ذِرَاعَيْهِ كَكَتَّانٍ أُحْرِقَ بِالنَّارِ، فَانْحَلَّ الْوِثَاقُ عَنْ يَدَيْهِ.
הוּא;בָ֣א עַד לֶ֔חִי הֵרִ֣יעוּ וּפִלְשִׁתִּ֖ים לִקְרָאת֑וֹ וַתִּצְלַ֨ח עָלָ֜יו ר֣וּחַ יְהוָ֗ה וַתִּהְיֶ֨ינָה הָעֲבֹתִ֜ים אֲשֶׁ֣ר עַל זְרוֹעוֹתָ֗יו כַּפִּשְׁתִּים֙ בָּעֲר֣וּ בָאֵ֔שׁ וַיִּמַּ֥סּוּ אֱסוּרָ֖יו מֵעַ֥ל יָדָֽיו
القضاة 15: 19
Jdg.15.19
فَشَقَّ اللهُ الْكِفَّةَ الَّتِي فِي لَحْيِ، فَخَرَجَ مِنْهَا مَاءٌ، فَشَرِبَ وَرَجَعَتْ رُوحُهُ فَانْتَعَشَ. لِذلِكَ دَعَا اسْمَهُ عَيْنَ هَقُّورِي الَّتِي فِي لَحْيٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
וַיִּבְקַ֨ע אֱלֹהִ֜ים הַמַּכְתֵּ֣שׁ אֲשֶׁר בַּלֶּ֗חִי וַיֵּצְא֨וּ מִמֶּ֤נּוּ מַ֙יִם֙ וַיֵּ֔שְׁתְּ וַתָּ֥שָׁב רוּח֖וֹ וַיֶּ֑חִי עַל;כֵּ֣ן קָרָ֣א שְׁמָ֗הּ עֵ֤ין הַקּוֹרֵא֙ אֲשֶׁ֣ר בַּלֶּ֔חִי עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
صموئيل الأول 1: 15
1Sa.1.15
فَأَجَابَتْ حَنَّةُ وَقَالت: لاَ يَا سَيِّدِي. إِنِّي امْرَأَةٌ حَزِينَةُ الرُّوحِ وَلَمْ أَشْرَبْ خَمْرًا وَلاَ مُسْكِرًا، بَلْ أَسْكُبُ نَفْسِي أَمَامَ الرَّبِّ.
וַתַּ֨עַן חַנָּ֤ה וַתֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֲדֹנִ֔י אָנֹ֔כִי אִשָּׁ֤ה קְשַׁת ר֙וּחַ֙ לֹ֣א שָׁתִ֑יתִי וְיַ֥יִן וְשֵׁכָ֖ר וָאֶשְׁפֹּ֥ךְ נַפְשִׁ֖י לִפְנֵ֥י יְהוָֽה
صموئيل الأول 10: 6
1Sa.10.6
فَيَحِلُّ عَلَيْكَ رُوحُ الرَّبِّ فَتَتَنَبَّأُ مَعَهُمْ وَتَتَحَوَّلُ إِلَى رَجُل آخَرَ.
וְצָלְחָ֤ה עָלֶ֙יךָ֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וְהִתְנַבִּ֖יתָ עִמָּ֑ם וְנֶהְפַּכְתָּ֖ לְאִ֥ישׁ אַחֵֽר
صموئيل الأول 10: 10
1Sa.10.10
وَلَمَّا جَاءُوا إِلَى هُنَاكَ إِلَى جِبْعَةَ، إِذَا بِزُمْرَةٍ مِنَ الأَنْبِيَاءِ لَقِيَتْهُ، فَحَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ اللهِ فَتَنَبَّأَ فِي وَسَطِهِمْ.
וַיָּבֹ֤אוּ שָׁם֙ הַגִּבְעָ֔תָה וְהִנֵּ֥ה חֶֽבֶל נְבִאִ֖ים לִקְרָאת֑וֹ וַתִּצְלַ֤ח עָלָיו֙ ר֣וּחַ אֱלֹהִ֔ים וַיִּתְנַבֵּ֖א בְּתוֹכָֽם
صموئيل الأول 11: 6
1Sa.11.6
فَحَلَّ رُوحُ اللهِ عَلَى شَاوُلَ عِنْدَمَا سَمِعَ هذَا الْكَلاَمَ وَحَمِيَ غَضَبُهُ جِدًّا.
וַתִּצְלַ֤ח רֽוּחַ אֱלֹהִים֙ עַל שָׁא֔וּל כְּשָׁמְע֖וֹ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים וַיִּ֥חַר אַפּ֖וֹ מְאֹֽד
صموئيل الأول 16: 13
1Sa.16.13
فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ قَرْنَ الدُّهْنِ وَمَسَحَهُ فِي وَسَطِ إِخْوَتِهِ. وَحَلَّ رُوحُ الرَّبِّ عَلَى دَاوُدَ مِنْ ذلِكَ الْيَوْمِ فَصَاعِدًا. ثُمَّ قَامَ صَمُوئِيلُ وَذَهَبَ إِلَى الرَّامَةِ.
וַיִּקַּ֨ח שְׁמוּאֵ֜ל קֶ֣רֶן הַשֶּׁ֗מֶן וַיִּמְשַׁ֣ח;אֹתוֹ֮ בְּקֶ֣רֶב אֶחָיו֒ וַתִּצְלַ֤ח רֽוּחַ יְהוָה֙ אֶל דָּוִ֔ד מֵהַיּ֥וֹם;הַה֖וּא וָמָ֑עְלָה וַיָּ֣קָם שְׁמוּאֵ֔ל וַיֵּ֖לֶךְ הָרָמָֽתָה
صموئيل الأول 16: 14
1Sa.16.14
وَذَهَبَ رُوحُ الرَّبِّ مِنْ عِنْدِ شَاوُلَ، وَبَغَتَهُ رُوحٌ رَدِيءٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ.
סָ֖רָה וְר֧וּחַ יְהוָ֛ה מֵעִ֣ם שָׁא֑וּל וּבִֽעֲתַ֥תּוּ רֽוּחַ רָעָ֖ה מֵאֵ֥ת יְהוָֽה
صموئيل الأول 16: 14
1Sa.16.14
وَذَهَبَ رُوحُ الرَّبِّ مِنْ عِنْدِ شَاوُلَ، وَبَغَتَهُ رُوحٌ رَدِيءٌ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ.
סָ֖רָה וְר֧וּחַ יְהוָ֛ה מֵעִ֣ם שָׁא֑וּל וּבִֽעֲתַ֥תּוּ רֽוּחַ רָעָ֖ה מֵאֵ֥ת יְהוָֽה
صموئيل الأول 16: 15
1Sa.16.15
فَقَالَ عَبِيدُ شَاوُلَ لَهُ: هُوَذَا رُوحٌ رَدِيءٌ مِنْ قِبَلِ اللهِ يَبْغَتُكَ.
וַיֹּאמְר֥וּ עַבְדֵֽי שָׁא֖וּל אֵלָ֑יו הִנֵּה;נָ֧א רֽוּחַ רָעָ֖ה אֱלֹהִ֛ים מְבַעִתֶּֽךָ
صموئيل الأول 16: 16
1Sa.16.16
فَلْيَأْمُرْ سَيِّدُنَا عَبِيدَهُ قُدَّامَهُ أَنْ يُفَتِّشُوا عَلَى رَجُل يُحْسِنُ الضَّرْبَ بِالْعُودِ. وَيَكُونُ إِذَا كَانَ عَلَيْكَ الرُّوحُ الرَّدِيءُ مِنْ قِبَلِ اللهِ، أَنَّهُ يَضْرِبُ بِيَدِهِ فَتَطِيبُ.
יֹאמַר;נָ֤א אֲדֹנֵ֙נוּ֙ עֲבָדֶ֣יךָ לְפָנֶ֔יךָ יְבַקְשׁ֕וּ אִ֕ישׁ יֹדֵ֖עַ מְנַגֵּ֣ן בַּכִּנּ֑וֹר וְהָיָ֗ה בִּֽהְי֨וֹת עָלֶ֤יךָ רֽוּחַ רָעָ֔ה אֱלֹהִים֙ וְנִגֵּ֥ן בְּיָד֖וֹ וְט֥וֹב;לָֽךְ
صموئيل الأول 16: 23
1Sa.16.23
وَكَانَ عِنْدَمَا جَاءَ الرُّوحُ مِنْ قِبَلِ اللهِ عَلَى شَاوُلَ أَنَّ دَاوُدَ أَخَذَ الْعُودَ وَضَرَبَ بِيَدِهِ، فَكَانَ يَرْتَاحُ شَاوُلُ وَيَطِيبُ وَيَذْهَبُ عَنْهُ الرُّوحُ الرَّدِيءُ.
בִּֽהְי֤וֹת;וְהָיָ֗ה רֽוּחַ אֱלֹהִים֙ אֶל שָׁא֔וּל דָּוִ֛ד וְלָקַ֥ח הַכִּנּ֖וֹר וְנִגֵּ֣ן בְּיָד֑וֹ וְרָוַ֤ח לְשָׁאוּל֙ וְט֣וֹב;ל֔וֹ וְסָ֥רָה מֵעָלָ֖יו ר֥וּחַ הָרָעָֽה