רוּחַ (H7307) - rûwach | معجم سترونغ العبري

الأمثال 16: 19 Pro.16.19

تَوَاضُعُ الرُّوحِ مَعَ الْوُدَعَاءِ خَيْرٌ مِنْ قَسْمِ الْغَنِيمَةِ مَعَ الْمُتَكَبِّرِينَ.

שְׁפַל ר֭וּחַ אֶת עֲנָוִ֑ים ט֣וֹב מֵֽחַלֵּ֥ק שָׁ֝לָ֗ל אֶת גֵּאִֽים

الأمثال 16: 32 Pro.16.32

اَلْبَطِيءُ الْغَضَبِ خَيْرٌ مِنَ الْجَبَّارِ، وَمَالِكُ رُوحِهِ خَيْرٌ مِمَّنْ يَأْخُذُ مَدِينَةً.

אֶ֣רֶךְ אַ֭פַּיִם ט֤וֹב מִגִּבּ֑וֹר וּמֹשֵׁ֥ל בְּ֝רוּח֗וֹ מִלֹּכֵ֥ד עִֽיר

الأمثال 17: 22 Pro.17.22

الْقَلْبُ الْفَرْحَانُ يُطَيِّبُ الْجِسْمَ، وَالرُّوحُ الْمُنْسَحِقَةُ تُجَفِّفُ الْعَظْمَ.

לֵ֣ב שָׂ֭מֵחַ יֵיטִ֣ב גֵּהָ֑ה וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה תְּיַבֶּשׁ גָּֽרֶם

الأمثال 17: 27 Pro.17.27

ذُو الْمَعْرِفَةِ يُبْقِي كَلاَمَهُ، وَذُو الْفَهْمِ وَقُورُ الرُّوحِ.

יוֹדֵ֣עַ דָּ֑עַת חוֹשֵׂ֣ךְ אֲ֭מָרָיו אִ֣ישׁ תְּבוּנָֽה יְקַר ר֝֗וּחַ

الأمثال 18: 14 Pro.18.14

رُوحُ الإِنْسَانِ تَحْتَمِلُ مَرَضَهُ، أَمَّا الرُّوحُ الْمَكْسُورَةُ فَمَنْ يَحْمِلُهَا.

רֽוּחַ אִ֭ישׁ יְכַלְכֵּ֣ל מַחֲלֵ֑הוּ וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה מִ֣י יִשָּׂאֶֽנָּה

الأمثال 18: 14 Pro.18.14

رُوحُ الإِنْسَانِ تَحْتَمِلُ مَرَضَهُ، أَمَّا الرُّوحُ الْمَكْسُورَةُ فَمَنْ يَحْمِلُهَا.

רֽוּחַ אִ֭ישׁ יְכַלְכֵּ֣ל מַחֲלֵ֑הוּ וְר֥וּחַ נְ֝כֵאָ֗ה מִ֣י יִשָּׂאֶֽנָּה

الأمثال 25: 14 Pro.25.14

سَحَابٌ وَرِيحٌ بِلاَ مَطَرٍ، الرَّجُلُ الْمُفْتَخِرُ بِهَدِيَّةِ كَذِبٍ.

נְשִׂיאִ֣ים וְ֭רוּחַ אָ֑יִן וְגֶ֣שֶׁם אִ֥ישׁ מִ֝תְהַלֵּ֗ל בְּמַתַּת שָֽׁקֶר

الأمثال 25: 23 Pro.25.23

رِيحُ الشِّمَالِ تَطْرُدُ الْمَطَرَ، وَالْوَجْهُ الْمُعْبِسُ لِسَانًا ثَالِبًا.

ר֣וּחַ צָ֭פוֹן תְּח֣וֹלֵֽל גָּ֑שֶׁם וּפָנִ֥ים נִ֝זְעָמִ֗ים לְשׁ֣וֹן סָֽתֶר

الأمثال 25: 28 Pro.25.28

مَدِينَةٌ مُنْهَدِمَةٌ بِلاَ سُورٍ، الرَّجُلُ الَّذِي لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى رُوحِهِ.

עִ֣יר פְּ֭רוּצָה אֵ֣ין חוֹמָ֑ה אִ֝֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אֵ֖ין מַעְצָ֣ר לְרוּחֽוֹ

الأمثال 27: 16 Pro.27.16

مَنْ يُخَبِّئُهَا يُخَبِّئُ الرِّيحَ وَيَمِينُهُ تَقْبِضُ عَلَى زَيْتٍ.

צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן ר֑וּחַ יְמִינ֣וֹ יִקְרָֽא וְשֶׁ֖מֶן

الأمثال 29: 11 Pro.29.11

اَلْجَاهِلُ يُظْهِرُ كُلَّ غَيْظِهِ، وَالْحَكِيمُ يُسَكِّنُهُ أَخِيرًا.

כְסִ֑יל יוֹצִ֣יא כָּל ר֭וּחוֹ וְ֝חָכָ֗ם יְשַׁבְּחֶֽנָּה בְּאָח֥וֹר

الأمثال 29: 23 Pro.29.23

كِبْرِيَاءُ الإِنْسَانِ تَضَعُهُ، وَالْوَضِيعُ الرُّوحِ يَنَالُ مَجْدًا.

גַּאֲוַ֣ת אָ֭דָם תַּשְׁפִּילֶ֑נּוּ וּשְׁפַל ר֝֗וּחַ יִתְמֹ֥ךְ כָּבֽוֹד

الأمثال 30: 4 Pro.30.4

مَنْ صَعِدَ إِلَى السَّمَاوَاتِ وَنَزَلَ. مَنْ جَمَعَ الرِّيحَ في حَفْنَتَيْهِ. مَنْ صَرَّ الْمِيَاهَ في ثَوْبٍ. مَنْ ثَبَّتَ جَمِيعَ أَطْرَافِ الأَرْضِ. مَا اسْمُهُ. وَمَا اسْمُ ابْنِهِ إِنْ عَرَفْتَ.

מִ֤י עָלָֽה שָׁמַ֨יִם וַיֵּרַ֡ד מִ֤י אָֽסַף ר֨וּחַ בְּחָפְנָ֡יו מִ֤י צָֽרַר מַ֨יִם בַּשִּׂמְלָ֗ה מִ֭י הֵקִ֣ים כָּל אַפְסֵי אָ֑רֶץ מַה שְּׁמ֥וֹ וּמַֽה שֶּׁם בְּ֝נ֗וֹ כִּ֣י תֵדָֽע

الجامعة 1: 6 Ecc.1.6

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 1: 6 Ecc.1.6

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 1: 14 Ecc.1.14

رَأَيْتُ كُلَّ الأَعْمَالِ الَّتِي عُمِلَتْ تَحْتَ الشَّمْسِ فَإِذَا الْكُلُّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

רָאִ֙יתִי֙ כָּל הַֽמַּעֲשִׂ֔ים שֶֽׁנַּעֲשׂ֖וּ תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֥ה הַכֹּ֛ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 1: 17 Ecc.1.17

وَوَجَّهْتُ قَلْبِي لِمَعْرِفَةِ الْحِكْمَةِ وَلِمَعْرِفَةِ الْحَمَاقَةِ وَالْجَهْلِ، فَعَرَفْتُ أَنَّ هذَا أَيْضًا قَبْضُ الرِّيحِ.

וָאֶתְּנָ֤ה לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְדַ֥עַת הוֹלֵל֖וֹת וְשִׂכְל֑וּת יָדַ֕עְתִּי זֶ֥ה;ה֖וּא שֶׁגַּם רַעְי֥וֹן רֽוּחַ

الجامعة 2: 11 Ecc.2.11

ثُمَّ الْتَفَتُّ أَنَا إِلَى كُلِّ أَعْمَالِي الَّتِي عَمِلَتْهَا يَدَايَ، وَإِلَى التَّعَبِ الَّذِي تَعِبْتُهُ فِي عَمَلِهِ، فَإِذَا الْكُلُّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ، وَلاَ مَنْفَعَةَ تَحْتَ الشَّمْسِ.

וּפָנִ֣יתִֽי אֲנִ֗י בְּכָל מַעֲשַׂי֙ שֶֽׁעָשׂ֣וּ יָדַ֔י וּבֶֽעָמָ֖ל שֶׁעָמַ֣לְתִּי לַעֲשׂ֑וֹת וְהִנֵּ֨ה הַכֹּ֥ל הֶ֙בֶל֙ וּרְע֣וּת ר֔וּחַ וְאֵ֥ין יִתְר֖וֹן תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 2: 17 Ecc.2.17

فَكَرِهْتُ الْحَيَاةَ، لأَنَّهُ رَدِيءٌ عِنْدِي، الْعَمَلُ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، لأَنَّ الْكُلَّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְשָׂנֵ֙אתִי֙ הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 2: 26 Ecc.2.26

لأَنَّهُ يُؤْتِي الإِنْسَانَ الصَّالِحَ قُدَّامَهُ حِكْمَةً وَمَعْرِفَةً وَفَرَحًا، أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُعْطِيهِ شُغْلَ الْجَمْعِ وَالتَّكْوِيمِ، لِيُعْطِيَ لِلصَّالِحِ قُدَّامَ اللهِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

כִּ֤י נָתַ֛ן לְאָדָם֙ שֶׁטּ֣וֹב לְפָנָ֔יו חָכְמָ֥ה וְדַ֖עַת וְשִׂמְחָ֑ה וְלַחוֹטֶא֩ נָתַ֨ן עִנְיָ֜ן לֶאֱס֣וֹף וְלִכְנ֗וֹס לָתֵת֙ לְטוֹב֙ לִפְנֵ֣י הָֽאֱלֹהִ֔ים זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 3: 19 Ecc.3.19

لأَنَّ مَا يَحْدُثُ لِبَنِي الْبَشَرِ يَحْدُثُ لِلْبَهِيمَةِ، وَحَادِثَةٌ وَاحِدَةٌ لَهُمْ. مَوْتُ هذَا كَمَوْتِ ذَاكَ، وَنَسَمَةٌ وَاحِدَةٌ لِلْكُلِّ. فَلَيْسَ لِلإِنْسَانِ مَزِيَّةٌ عَلَى الْبَهِيمَةِ، لأَنَّ كِلَيْهِمَا بَاطِلٌ.

כִּי֩ מִקְרֶ֨ה בְֽנֵי הָאָדָ֜ם וּמִקְרֶ֣ה הַבְּהֵמָ֗ה וּמִקְרֶ֤ה אֶחָד֙ לָהֶ֔ם כְּמ֥וֹת זֶה֙ כֵּ֣ן;מ֣וֹת זֶ֔ה וְר֥וּחַ אֶחָ֖ד לַכֹּ֑ל אָ֔יִן הָאָדָ֤ם וּמוֹתַ֨ר מִן הַבְּהֵמָה֙ כִּ֥י הַכֹּ֖ל הָֽבֶל

الجامعة 3: 21 Ecc.3.21

مَنْ يَعْلَمُ رُوحَ بَنِي الْبَشَرِ هَلْ هِيَ تَصْعَدُ إِلَى فَوْق. وَرُوحَ الْبَهِيمَةِ هَلْ هِيَ تَنْزِلُ إِلَى أَسْفَلَ، إِلَى الأَرْضِ.

מִ֣י יוֹדֵ֗עַ ר֚וּחַ בְּנֵ֣י הָאָדָ֔ם הִ֖יא הָעֹלָ֥ה לְמָ֑עְלָה וְר֙וּחַ֙ הַבְּהֵמָ֔ה הִ֖יא הַיֹּרֶ֥דֶת לְמַ֥טָּה לָאָֽרֶץ

الجامعة 3: 21 Ecc.3.21

مَنْ يَعْلَمُ رُوحَ بَنِي الْبَشَرِ هَلْ هِيَ تَصْعَدُ إِلَى فَوْق. وَرُوحَ الْبَهِيمَةِ هَلْ هِيَ تَنْزِلُ إِلَى أَسْفَلَ، إِلَى الأَرْضِ.

מִ֣י יוֹדֵ֗עַ ר֚וּחַ בְּנֵ֣י הָאָדָ֔ם הִ֖יא הָעֹלָ֥ה לְמָ֑עְלָה וְר֙וּחַ֙ הַבְּהֵמָ֔ה הִ֖יא הַיֹּרֶ֥דֶת לְמַ֥טָּה לָאָֽרֶץ

الجامعة 4: 4 Ecc.4.4

وَرَأَيْتُ كُلَّ التَّعَبِ وَكُلَّ فَلاَحِ عَمَل أَنَّهُ حَسَدُ الإِنْسَانِ مِنْ قَرِيبِهِ. وَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְרָאִ֨יתִֽי;אֲנִ֜י כָּל עָמָ֗ל כָּל כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י;הִ֥יא קִנְאַת אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 4: 6 Ecc.4.6

حُفْنَةُ رَاحَةٍ خَيْرٌ مِنْ حُفْنَتَيْ تَعَبٍ وَقَبْضِ الرِّيحِ.

מְלֹ֥א;כַ֖ף נָ֑חַת ט֕וֹב מִמְּלֹ֥א;חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 4: 16 Ecc.4.16

لاَ نِهَايَةَ لِكُلِّ الشَّعْبِ، لِكُلِّ الَّذِينَ كَانَ أَمَامَهُمْ. أَيْضًا الْمُتَأَخِّرُونَ لاَ يَفْرَحُونَ بِهِ. فَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

אֵֽין קֵ֣ץ לְכָל הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ ב֑וֹ כִּֽי;זֶ֥ה גַם הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ

الجامعة 5: 16 Ecc.5.16

وَهذَا أَيْضًا مَصِيبَةٌ رَدِيئَةٌ، فِي كُلِّ شَيْءٍ كَمَا جَاءَ هكَذَا يَذْهَبُ، فَأَيَّةُ مَنْفَعَةٍ لَهُ، لِلَّذِي تَعِبَ لِلرِّيحِ.

זֹה֙ וְגַם רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה כָּל עֻמַּ֥ת שֶׁבָּ֖א כֵּ֣ן יֵלֵ֑ךְ וּמַה יִּתְר֣וֹן ל֔וֹ שֶֽׁיַּעֲמֹ֖ל לָרֽוּחַ

الجامعة 6: 9 Ecc.6.9

رُؤْيَةُ الْعُيُونِ خَيْرٌ مِنْ شَهْوَةِ النَّفْسِ. هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

מַרְאֵ֥ה עֵינַ֖יִם ט֛וֹב מֵֽהֲלָךְ נָ֑פֶשׁ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 7: 8 Ecc.7.8

نِهَايَةُ أَمْرٍ خَيْرٌ مِنْ بَدَايَتِهِ. طُولُ الرُّوحِ خَيْرٌ مِنْ تَكَبُّرِ الرُّوحِ.

אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר ט֛וֹב מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ אֶֽרֶךְ ר֖וּחַ ט֥וֹב מִגְּבַהּ רֽוּחַ

الجامعة 7: 8 Ecc.7.8

نِهَايَةُ أَمْرٍ خَيْرٌ مِنْ بَدَايَتِهِ. طُولُ الرُّوحِ خَيْرٌ مِنْ تَكَبُّرِ الرُّوحِ.

אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר ט֛וֹב מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ אֶֽרֶךְ ר֖וּחַ ט֥וֹב מִגְּבַהּ רֽוּחַ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (373 آية)