קֳדָם (H6925) - qŏdâm | معجم سترونغ الآرامي

الرِّسَالَةُ الَّتِي أَرْسَلْتُمُوهَا إِلَيْنَا قَدْ قُرِئَتْ بِوُضُوحٍ أَمَامِي.

נִשְׁתְּוָנָ֕א דִּ֥י שְׁלַחְתּ֖וּן עֲלֶ֑ינָא קֱרִ֖י מְפָרַ֥שׁ קָדָמָֽי

حِينَئِذٍ لَمَّا قُرِئَتْ رِسَالَةُ أَرْتَحْشَشْتَا الْمَلِكِ أَمَامَ رَحُومَ وَشِمْشَايَ الْكَاتِبِ وَرُفَقَائِهِمَا ذَهَبُوا بِسُرْعَةٍ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى الْيَهُودِ، وَأَوْقَفُوهُمْ بِذِرَاعٍ وَقُوَّةٍ.

אֱדַ֗יִן מִן;דִּ֞י קֱרִ֧י נִשְׁתְּוָנָא֙ דִּ֚י;אַרְתַּחְשַׁ֣שְׂתְּ מַלְכָּ֔א קֳדָם רְח֛וּם וְשִׁמְשַׁ֥י סָפְרָ֖א וּכְנָוָתְה֑וֹן אֲזַ֨לוּ בִבְהִיל֤וּ לִירֽוּשְׁלֶם֙ עַל יְה֣וּדָיֵ֔א וּבַטִּ֥לוּ;הִמּ֖וֹ בְּאֶדְרָ֥ע וְחָֽיִל

عزرا 7: 19 Ezr.7.19

وَالآنِيَةُ الَّتِي تُعْطَى لَكَ لأَجْلِ خِدْمَةِ بَيْتِ إِلهِكَ فَسَلِّمْهَا أَمَامَ إِلهِ أُورُشَلِيمَ.

וּמָֽאנַיָּא֙ דִּֽי מִתְיַהֲבִ֣ין לָ֔ךְ לְפָלְחָ֖ן בֵּ֣ית אֱלָהָ֑ךְ הַשְׁלֵ֕ם קֳדָ֖ם אֱלָ֥הּ יְרוּשְׁלֶֽם

دانيال 2: 6 Dan.2.6

وَإِنْ بَيَّنْتُمُ الْحُلْمَ وَتَعْبِيرَهُ، تَنَالُونَ مِنْ قِبَلِي هَدَايَا وَحَلاَوِينَ وَإِكْرَامًا عَظِيمًا. فَبَيِّنُوا لِي الْحُلْمَ وَتَعْبِيرَهُ.

וְהֵ֨ן;תְּֽהַחֲוֹ֔ן חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵהּ֙ תְּקַבְּל֖וּן מִן קֳדָמָ֑י מַתְּנָ֤ן וּנְבִזְבָּה֙ וִיקָ֣ר שַׂגִּ֔יא לָהֵ֕ן;הַחֲוֹֽנִי חֶלְמָ֥א וּפִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 2: 9 Dan.2.9

بِأَنَّهُ إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ فَقَضَاؤُكُمْ وَاحِدٌ. لأَنَّكُمْ قَدِ اتَّفَقْتُمْ عَلَى كَلاَمٍ كَذِبٍ وَفَاسِدٍ لِتَتَكَلَّمُوا بِهِ قُدَّامِي إِلَى أَنْ يَتَحَوَّلَ الْوَقْتُ. فَأَخْبِرُونِي بِالْحُلْمِ، فَأَعْلَمَ أَنَّكُمْ تُبَيِّنُونَ لِي تَعْبِيرَهُ.

דִּ֣י הֵן לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֶלְמָא֩ דָֽתְכ֗וֹן חֲדָה;הִ֣יא הִזְדְּמִנְתּוּן֙ וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י יִשְׁתַּנֵּ֑א עִדָּנָ֖א לָהֵ֗ן;אֱמַ֣רוּ;לִ֔י חֶלְמָא֙ וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י תְּהַחֲוֻנַּֽנִי פִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 11 Dan.2.11

وَالأَمْرُ الَّذِي يَطْلُبُهُ الْمَلِكُ عَسِرٌ، وَلَيْسَ آخَرُ يُبَيِّنُهُ قُدَّامَ الْمَلِكِ غَيْرَ الآلِهَةِ الَّذِينَ لَيْسَتْ سُكْنَاهُمْ مَعَ الْبَشَرِ.

וּמִלְּתָ֨א דִֽי שָׁאֵל֙ מַלְכָּ֤ה יַקִּירָ֔ה לָ֣א;אִיתַ֔י וְאָחֳרָן֙ דִּ֥י;יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י לָ֥א;אִיתֽוֹהִי מְדָ֣רְה֔וֹן עִם בִּשְׂרָ֖א

دانيال 2: 15 Dan.2.15

أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.

עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע

دانيال 2: 18 Dan.2.18

لِيَطْلُبُوا الْمَرَاحِمَ مِنْ قِبَلِ إِلهِ السَّمَاوَاتِ مِنْ جِهَةِ هذَا السِّرِّ، لِكَيْ لاَ يَهْلِكَ دَانِيآلُ وَأَصْحَابُهُ مَعَ سَائِرِ حُكَمَاءِ بَابِلَ.

לְמִבְעֵא֙ וְרַחֲמִ֗ין מִן קֳדָם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א עַל דְּנָ֑ה רָזָ֖ה דִּ֣י לָ֤א יְהֹֽבְדוּן֙ דָּנִיֵּ֣אל וְחַבְר֔וֹהִי עִם שְׁאָ֖ר חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל

دانيال 2: 24 Dan.2.24

فَمِنْ أَجْلِ ذلِكَ دَخَلَ دَانِيآلُ إِلَى أَرْيُوخَ الَّذِي عَيَّنَهُ الْمَلِكُ لإِبَادَةِ حُكَمَاءِ بَابِلَ، مَضَى وَقَالَ لَهُ هكَذَا: لاَ تُبِدْ حُكَمَاءَ بَابِلَ. أَدْخِلْنِي إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ فَأُبَيِّنَ لِلْمَلِكِ التَّعْبِيرَ.

כָּל;קֳבֵ֣ל דְּנָ֗ה עַ֣ל דָּֽנִיֵּאל֙ עַל אַרְי֔וֹךְ דִּ֚י מַנִּ֣י מַלְכָּ֔א לְהוֹבָדָ֖ה לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל אֲזַ֣ל אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן אַל תְּהוֹבֵ֔ד לְחַכִּימֵ֤י בָבֶל֙ הַעֵ֙לְנִי֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א אֲחַוֵּֽא לְמַלְכָּ֥א וּפִשְׁרָ֖א

دانيال 2: 25 Dan.2.25

حِينَئِذٍ دَخَلَ أَرْيُوخُ بِدَانِيآلَ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ مُسْرِعًا وَقَالَ لَهُ هكَذَا: قَدْ وَجَدْتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا الَّذِي يُعَرِّفُ الْمَلِكَ بِالتَّعْبِيرِ.

אֱדַ֤יִן הַנְעֵ֥ל אַרְיוֹךְ֙ לְדָנִיֵּ֖אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א בְּהִתְבְּהָלָ֔ה אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן דִּֽי הַשְׁכַּ֤חַת גְּבַר֙ מִן בְּנֵ֤י גָֽלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י יְהוֹדַֽע לְמַלְכָּ֥א פִשְׁרָ֖א

دانيال 2: 27 Dan.2.27

أَجَابَ دَانِيآلُ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالَ: السِّرُّ الَّذِي طَلَبَهُ الْمَلِكُ لاَ تَقْدِرُ الْحُكَمَاءُ وَلاَ السَّحَرَةُ وَلاَ الْمَجُوسُ وَلاَ الْمُنَجِّمُونَ عَلَى أَنْ يُبَيِّنُوهُ لِلْمَلِكِ.

עָנֵ֧ה דָנִיֵּ֛אל קֳדָ֥ם מַלְכָּ֖א וְאָמַ֑ר רָזָה֙ דִּֽי שָׁאֵ֔ל מַלְכָּ֣א לָ֧א יָכְלִ֖ין חַכִּימִ֣ין חַרְטֻמִּין֙ אָֽשְׁפִ֗ין גָּזְרִ֔ין לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא

دانيال 2: 36 Dan.2.36

هذَا هُوَ الْحُلْمُ. فَنُخْبِرُ بِتَعْبِيرِهِ قُدَّامَ الْمَلِكِ.

דְּנָ֣ה חֶלְמָ֔א נֵאמַ֥ר וּפִשְׁרֵ֖הּ קֳדָם מַלְכָּֽא

دانيال 3: 13 Dan.3.13

حِينَئِذٍ أَمَرَ نَبُوخَذْنَصَّرُ بِغَضَبٍ وَغَيْظٍ بِإِحْضَارِ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ. فَأَتَوْا بِهؤُلاَءِ الرِّجَالِ قُدَّامَ الْمَلِكِ.

בֵּאדַ֤יִן אֲמַר֙ נְבוּכַדְנֶצַּר֙ בִּרְגַ֣ז וַחֲמָ֔ה לְהַיְתָיָ֔ה לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ הֵיתָ֖יוּ אִלֵּ֔ךְ גֻּבְרַיָּ֣א קֳדָ֥ם מַלְכָּֽא

دانيال 4: 2 Dan.4.2

اَلآيَاتُ وَالْعَجَائِبُ الَّتِي صَنَعَهَا مَعِي اللهُ الْعَلِيُّ، حَسُنَ عِنْدِي أَنْ أُخْبِرَ بِهَا.

אָֽתַיָּא֙ וְתִמְהַיָּ֔א דִּ֚י עֲבַ֣ד עִמִּ֔י אֱלָהָ֖א עִלָּאָ֑ה שְׁפַ֥ר קָֽדָמַ֖י לְהַחֲוָיָֽה

دانيال 4: 6 Dan.4.6

فَصَدَرَ مِنِّي أَمْرٌ بِإِحْضَارِ جَمِيعِ حُكَمَاءِ بَابِلَ قُدَّامِي لِيُعَرِّفُونِي بِتَعْبِيرِ الْحُلْمِ.

שִׂ֣ים וּמִנִּי֙ טְעֵ֔ם לְהַנְעָלָ֣ה לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל קָֽדָמַ֔י יְהֽוֹדְעֻנַּֽנִי פְשַׁ֥ר חֶלְמָ֖א

دانيال 4: 7 Dan.4.7

حِينَئِذٍ حَضَرَ الْمَجُوسُ وَالسَّحَرَةُ وَالْكَلْدَانِيُّونَ وَالْمُنَجِّمُونَ، وَقَصَصْتُ الْحُلْمَ عَلَيْهِمْ، فَلَمْ يُعَرِّفُونِي بِتَعْبِيرِهِ.

בֵּאדַ֣יִן עָלִּ֗ין חַרְטֻמַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א כַּשְׂדָּאֵ֖י וְגָזְרַיָּ֑א אָמַ֤ר;אֲנָה֙ וְחֶלְמָ֗א קֳדָ֣מֵיה֔וֹן לָא מְהוֹדְעִ֥ין;לִֽי וּפִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 4: 8 Dan.4.8

أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:

וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי

دانيال 4: 8 Dan.4.8

أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:

וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי

دانيال 5: 13 Dan.5.13

حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.

בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד

دانيال 5: 15 Dan.5.15

وَالآنَ أُدْخِلَ قُدَّامِي الْحُكَمَاءُ وَالسَّحَرَةُ لِيَقْرَأُوا هذِهِ الْكِتَابَةَ وَيُعَرِّفُونِي بِتَفْسِيرِهَا، فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يُبَيِّنُوا تَفْسِيرَ الْكَلاَمِ.

וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קָֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א יִקְר֔וֹן דְנָה֙ כְתָבָ֤ה לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וּפִשְׁרֵ֖הּ וְלָֽא כָהֲלִ֥ין לְהַחֲוָיָֽה פְּשַֽׁר מִלְּתָ֖א

دانيال 5: 17 Dan.5.17

فَأَجَابَ دَانِيآلُ وَقَالَ قُدَّامَ الْمَلِكِ: لِتَكُنْ عَطَايَاكَ لِنَفْسِكَ وَهَبْ هِبَاتِكَ لِغَيْرِي. لكِنِّي أَقْرَأُ الْكِتَابَةَ لِلْمَلِكِ وَأُعَرِّفُهُ بِالتَّفْسِيرِ.

בֵּאדַ֜יִן;עָנֵ֣ה דָנִיֵּ֗אל וְאָמַר֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א לֶֽהֶוְיָ֔ן מַתְּנָתָךְ֙ לָ֣ךְ הַ֑ב וּנְבָ֥זְבְּיָתָ֖ךְ לְאָחֳרָ֣ן בְּרַ֗ם אֶקְרֵ֣א כְּתָבָא֙ לְמַלְכָּ֔א אֲהוֹדְעִנֵּֽהּ וּפִשְׁרָ֖א

دانيال 5: 23 Dan.5.23

بَلْ تَعَظَّمْتَ عَلَى رَبِّ السَّمَاءِ، فَأَحْضَرُوا قُدَّامَكَ آنِيَةَ بَيْتِهِ، وَأَنْتَ وَعُظَمَاؤُكَ وَزَوْجَاتُكَ وَسَرَارِيكَ شَرِبْتُمْ بِهَا الْخَمْرَ، وَسَبَّحْتَ آلِهَةَ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ وَالنِّحَاسِ وَالْحَدِيدِ وَالْخَشَبِ وَالْحَجَرِ الَّتِي لاَ تُبْصِرُ وَلاَ تَسْمَعُ وَلاَ تَعْرِفُ. أَمَّا اللهُ الَّذِي بِيَدِهِ نَسَمَتُكَ، وَلَهُ كُلُّ طُرُقِكَ فَلَمْ تُمَجِّدْهُ.

הִתְרוֹמַ֡מְתָּ וְעַ֣ל מָרֵֽא שְׁמַיָּ֣א הַיְתִ֣יו קָֽדָמָ֗ךְ וּלְמָֽאנַיָּ֨א בַיְתֵ֜הּ וְאַ֨נְתְּ וְרַבְרְבָנָ֜ךְ שֵֽׁגְלָתָ֣ךְ וּלְחֵנָתָךְ֮ שָׁתַ֣יִן בְּהוֹן֒ חַמְרָא֮ שַׁבַּ֑חְתָּ וְלֵֽאלָהֵ֣י כַסְפָּֽא וְ֠דַהֲבָא נְחָשָׁ֨א פַרְזְלָ֜א אָעָ֣א וְאַבְנָ֗א דִּ֠י לָֽא חָזַ֧יִן וְלָא שָׁמְעִ֛ין וְלָ֥א יָדְעִ֖ין וְלֵֽאלָהָ֞א דִּֽי בִּידֵ֛הּ נִשְׁמְתָ֥ךְ לֵ֖הּ וְכָל אֹרְחָתָ֥ךְ לָ֥א הַדַּֽרְתָּ

دانيال 5: 24 Dan.5.24

حِينَئِذٍ أُرْسِلَ مِنْ قِبَلِهِ طَرَفُ الْيَدِ، فَكُتِبَتْ هذِهِ الْكِتَابَةُ.

בֵּאדַ֙יִן֙ שְׁלִ֖יַחַ מִן קֳדָמ֔וֹהִי פַּסָּ֣א יְדָ֑א רְשִֽׁים דְנָ֖ה וּכְתָבָ֥א

دانيال 6: 1 Dan.6.1

حَسُنَ عِنْدَ دَارِيُّوسَ أَنْ يُوَلِّيَ عَلَى الْمَمْلَكَةِ مِئَةً وَعِشْرِينَ مَرْزُبَانًا يَكُونُونَ عَلَى الْمَمْلَكَةِ كُلِّهَا.

שְׁפַר֙ קֳדָ֣ם דָּרְיָ֔וֶשׁ וַהֲקִים֙ עַל מַלְכוּתָ֔א מְאָ֣ה וְעֶשְׂרִ֑ין לַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֖א לֶהֱוֹ֖ן בְּכָל;מַלְכוּתָֽא

دانيال 6: 10 Dan.6.10

فَلَمَّا عَلِمَ دَانِيآلُ بِإِمْضَاءِ الْكِتَابَةِ ذَهَبَ إِلَى بَيْتِهِ، وَكُواهُ مَفْتُوحَةٌ فِي عُلِّيَّتِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ، فَجَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ، وَصَلَّى وَحَمَدَ قُدَّامَ إِلهِهِ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ قَبْلَ ذلِكَ.

כְּדִ֨י יְדַ֜ע וְ֠דָנִיֵּאל רְשִׁ֤ים כְּתָבָא֙ עַ֣ל לְבַיְתֵ֔הּ וְכַוִּ֨ין פְּתִיחָ֥ן בְּעִלִּיתֵ֔הּ נֶ֖גֶד יְרוּשְׁלֶ֑ם בָּרֵ֣ךְ עַל בִּרְכ֗וֹהִי תְּלָתָ֨ה וְזִמְנִין֩ בְיוֹמָ֜א וּמְצַלֵּ֤א וּמוֹדֵא֙ קֳדָ֣ם אֱלָהֵ֔הּ כָּל;קֳבֵל֙ דִּֽי;הֲוָ֣א עָבֵ֔ד מִן;קַדְמַ֖ת דְּנָֽה

دانيال 6: 11 Dan.6.11

فَاجْتَمَعَ حِينَئِذٍ هؤُلاَءِ الرِّجَالُ فَوَجَدُوا دَانِيآلَ يَطْلُبُ وَيَتَضَرَّعُ قُدَّامَ إِلهِهِ.

הַרְגִּ֔שׁוּ אֱ֠דַיִן אִלֵּךְ֙ גֻּבְרַיָּ֤א וְהַשְׁכַּ֖חוּ לְדָנִיֵּ֑אל בָּעֵ֥א וּמִתְחַנַּ֖ן קֳדָ֥ם אֱלָהֵֽהּ

دانيال 6: 12 Dan.6.12

فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.

בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא

دانيال 6: 13 Dan.6.13

حِينَئِذٍ أَجَابُوا وَقَالُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ: إِنَّ دَانِيآلَ الَّذِي مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا لَمْ يَجْعَلْ لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ اعْتِبَارًا وَلاَ لِلنَّهْيِ الَّذِي أَمْضَيْتَهُ، بَلْ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فِي الْيَوْمِ يَطْلُبُ طِلْبَتَهُ.

בֵּ֠אדַיִן עֲנ֣וֹ וְאָמְרִין֮ קֳדָ֣ם מַלְכָּא֒ דִּ֣י דָנִיֵּ֡אל דִּי֩ מִן בְּנֵ֨י גָלוּתָ֜א יְה֗וּד לָא שָׂ֨ם עֲלָ֤ךְ מַלְכָּא֙ טְעֵ֔ם וְעַל אֱסָרָ֖א דִּ֣י רְשַׁ֑מְתָּ תְּלָתָה֙ וְזִמְנִ֤ין בְּיוֹמָ֔א בָּעֵ֖א בָּעוּתֵֽהּ

دانيال 6: 18 Dan.6.18

حِينَئِذٍ مَضَى الْمَلِكُ إِلَى قَصْرِهِ وَبَاتَ صَائِمًا، وَلَمْ يُؤْتَ قُدَّامَهُ بِسَرَارِيهِ وَطَارَ عَنْهُ نَوْمُهُ.

אֱ֠דַיִן אֲזַ֨ל מַלְכָּ֤א לְהֵֽיכְלֵהּ֙ וּבָ֣ת טְוָ֔ת לָא הַנְעֵ֣ל קָֽדָמ֑וֹהִי וְדַחֲוָ֖ן נַדַּ֥ת עֲלֽוֹהִי וְשִׁנְתֵּ֖הּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (38 آية)