עַם (H5971) - ʻam | معجم سترونغ العبري

الخروج 19: 23 Exo.19.23

فَقَالَ مُوسَى لِلرَّبِّ: لاَ يَقْدِرُ الشَّعْبُ أَنْ يَصْعَدَ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، لأَنَّكَ أَنْتَ حَذَّرْتَنَا قَائِلاً: أَقِمْ حُدُودًا لِلْجَبَلِ وَقَدِّسْهُ.

וַיֹּ֤אמֶר מֹשֶׁה֙ יְהוָ֔ה לֹא יוּכַ֣ל הָעָ֔ם לַעֲלֹ֖ת אֶל הַ֣ר סִינָ֑י כִּֽי אַתָּ֞ה הַעֵדֹ֤תָה;בָּ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר הַגְבֵּ֥ל הָהָ֖ר וְקִדַּשְׁתּֽוֹ

الخروج 19: 24 Exo.19.24

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اذْهَبِ انْحَدِرْ ثُمَّ اصْعَدْ أَنْتَ وَهَارُونُ مَعَكَ. وَأَمَّا الْكَهَنَةُ وَالشَّعْبُ فَلاَ يَقْتَحِمُوا لِيَصْعَدُوا إِلَى الرَّبِّ لِئَلاَّ يَبْطِشَ بِهِمْ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו יְהוָה֙ לֶךְ רֵ֔ד וְעָלִ֥יתָ אַתָּ֖ה וְאַהֲרֹ֣ן עִמָּ֑ךְ וְהַכֹּהֲנִ֣ים וְהָעָ֗ם אַל יֶֽהֶרְס֛וּ לַעֲלֹ֥ת אֶל יְהוָ֖ה פֶּן יִפְרָץ בָּֽם

الخروج 19: 25 Exo.19.25

فَانْحَدَرَ مُوسَى إِلَى الشَّعْبِ وَقَالَ لَهُمْ.

וַיֵּ֥רֶד מֹשֶׁ֖ה אֶל הָעָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר אֲלֵהֶֽם

الخروج 20: 18 Exo.20.18

وَكَانَ جَمِيعُ الشَّعْبِ يَرَوْنَ الرُّعُودَ وَالْبُرُوقَ وَصَوْتَ الْبُوقِ، وَالْجَبَلَ يُدَخِّنُ. وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ ارْتَعَدُوا وَوَقَفُوا مِنْ بَعِيدٍ،

וְכָל הָעָם֩ רֹאִ֨ים הַקּוֹלֹ֜ת הַלַּפִּידִ֗ם ק֣וֹל הַשֹּׁפָ֔ר הָהָ֖ר עָשֵׁ֑ן וַיַּ֤רְא הָעָם֙ וַיָּנֻ֔עוּ וַיַּֽעַמְד֖וּ מֵֽרָחֹֽק

الخروج 20: 18 Exo.20.18

وَكَانَ جَمِيعُ الشَّعْبِ يَرَوْنَ الرُّعُودَ وَالْبُرُوقَ وَصَوْتَ الْبُوقِ، وَالْجَبَلَ يُدَخِّنُ. وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ ارْتَعَدُوا وَوَقَفُوا مِنْ بَعِيدٍ،

וְכָל הָעָם֩ רֹאִ֨ים הַקּוֹלֹ֜ת הַלַּפִּידִ֗ם ק֣וֹל הַשֹּׁפָ֔ר הָהָ֖ר עָשֵׁ֑ן וַיַּ֤רְא הָעָם֙ וַיָּנֻ֔עוּ וַיַּֽעַמְד֖וּ מֵֽרָחֹֽק

الخروج 20: 20 Exo.20.20

فَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: لاَ تَخَافُوا. لأَنَّ اللهَ إِنَّمَا جَاءَ لِكَيْ يَمْتَحِنَكُمْ، وَلِكَيْ تَكُونَ مَخَافَتُهُ أَمَامَ وُجُوهِكُمْ حَتَّى لاَ تُخْطِئُوا.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה הָעָם֮ אַל תִּירָאוּ֒ כִּ֗י הָאֱלֹהִ֑ים בָּ֖א לְבַֽעֲבוּר֙ נַסּ֣וֹת;אֶתְכֶ֔ם וּבַעֲב֗וּר תִּהְיֶ֧ה יִרְאָת֛וֹ עַל פְּנֵיכֶ֖ם לְבִלְתִּ֥י תֶחֱטָֽאוּ

الخروج 20: 21 Exo.20.21

فَوَقَفَ الشَّعْبُ مِنْ بَعِيدٍ، وَأَمَّا مُوسَى فَاقْتَرَبَ إِلَى الضَّبَابِ حَيْثُ كَانَ اللهُ.

וַיַּעֲמֹ֥ד הָעָ֖ם מֵרָחֹ֑ק וּמֹשֶׁה֙ נִגַּ֣שׁ אֶל הָֽעֲרָפֶ֔ל אֲשֶׁר שָׁ֖ם הָאֱלֹהִֽים

الخروج 21: 8 Exo.21.8

إِنْ قَبُحَتْ فِي عَيْنَيْ سَيِّدِهَا الَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَدَعُهَا تُفَكُّ. وَلَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لِغَدْرِهِ بِهَا.

אִם רָעָ֞ה בְּעֵינֵ֧י אֲדֹנֶ֛יהָ אֲשֶׁר יְעָדָ֖הּ ל֥וֹ וְהֶפְדָּ֑הּ לֹא יִמְשֹׁ֥ל לְמָכְרָ֖הּ לְעַ֥ם נָכְרִ֛י בְּבִגְדוֹ בָֽהּ

الخروج 22: 25 Exo.22.25

إِنْ أَقْرَضْتَ فِضَّةً لِشَعْبِي الْفَقِيرِ الَّذِي عِنْدَكَ فَلاَ تَكُنْ لَهُ كَالْمُرَابِي. لاَ تَضَعُوا عَلَيْهِ رِبًا.

אִם תַּלְוֶ֣ה כֶּ֣סֶף עַמִּ֗י הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ

الخروج 22: 28 Exo.22.28

لاَ تَسُبَّ اللهَ، وَلاَ تَلْعَنْ رَئِيسًا فِي شَعْبِكَ.

לֹ֣א תְקַלֵּ֑ל אֱלֹהִ֖ים לֹ֥א תָאֹֽר וְנָשִׂ֥יא בְעַמְּךָ֖

الخروج 23: 11 Exo.23.11

وَأَمَّا فِي السَّابِعَةِ فَتُرِيحُهَا وَتَتْرُكُهَا لِيَأْكُلَ فُقَرَاءُ شَعْبِكَ. وَفَضْلَتُهُمْ تَأْكُلُهَا وُحُوشُ الْبَرِّيَّةِ. كَذلِكَ تَفْعَلُ بِكَرْمِكَ وَزَيْتُونِكَ.

וְהַשְּׁבִיעִ֞ת תִּשְׁמְטֶ֣נָּה וּנְטַשְׁתָּ֗הּ וְאָֽכְלוּ֙ אֶבְיֹנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְיִתְרָ֕ם תֹּאכַ֖ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֑ה כֵּֽן תַּעֲשֶׂ֥ה לְכַרְמְךָ֖ לְזֵיתֶֽךָ

الخروج 23: 27 Exo.23.27

أُرْسِلُ هَيْبَتِي أَمَامَكَ، وَأُزْعِجُ جَمِيعَ الشُّعُوبِ الَّذِينَ تَأْتِي عَلَيْهِمْ، وَأُعْطِيكَ جَمِيعَ أَعْدَائِكَ مُدْبِرِينَ.

אֲשַׁלַּ֣ח אֵֽימָתִי֙ לְפָנֶ֔יךָ וְהַמֹּתִי֙ כָּל הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖א בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֧י;אֵלֶ֖יךָ כָּל אֹיְבֶ֛יךָ עֹֽרֶף

الخروج 24: 2 Exo.24.2

وَيَقْتَرِبُ مُوسَى وَحْدَهُ إِلَى الرَّبِّ، وَهُمْ لاَ يَقْتَرِبُونَ. وَأَمَّا الشَّعْبُ فَلاَ يَصْعَدْ مَعَهُ.

וְנִגַּ֨שׁ מֹשֶׁ֤ה לְבַדּוֹ֙ אֶל יְהוָ֔ה וְהֵ֖ם לֹ֣א יִגָּ֑שׁוּ וְהָעָ֕ם לֹ֥א יַעֲל֖וּ עִמּֽוֹ

الخروج 24: 3 Exo.24.3

فَجَاءَ مُوسَى وَحَدَّثَ الشَّعْبَ بِجَمِيعِ أَقْوَالِ الرَّبِّ وَجَمِيعِ الأَحْكَامِ، فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ وَقَالُوا: كُلُّ الأَقْوَالِ الَّتِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ نَفْعَلُ.

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְסַפֵּ֤ר לָעָם֙ כָּל דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה כָּל הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וַיַּ֨עַן כָּל הָעָ֜ם ק֤וֹל אֶחָד֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כָּל הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶֽׂה

الخروج 24: 3 Exo.24.3

فَجَاءَ مُوسَى وَحَدَّثَ الشَّعْبَ بِجَمِيعِ أَقْوَالِ الرَّبِّ وَجَمِيعِ الأَحْكَامِ، فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ وَقَالُوا: كُلُّ الأَقْوَالِ الَّتِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ نَفْعَلُ.

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְסַפֵּ֤ר לָעָם֙ כָּל דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה כָּל הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וַיַּ֨עַן כָּל הָעָ֜ם ק֤וֹל אֶחָד֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כָּל הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶֽׂה

الخروج 24: 7 Exo.24.7

وَأَخَذَ كِتَابَ الْعَهْدِ وَقَرَأَ فِي مَسَامِعِ الشَّعْبِ، فَقَالُوا: كُلُّ مَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ نَفْعَلُ وَنَسْمَعُ

וַיִּקַּח֙ סֵ֣פֶר הַבְּרִ֔ית וַיִּקְרָ֖א בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּ֛ל אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶׂ֥ה וְנִשְׁמָֽע

الخروج 24: 8 Exo.24.8

وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَرَشَّ عَلَى الشَّعْبِ وَقَالَ: هُوَذَا دَمُ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ عَلَى جَمِيعِ هذِهِ الأَقْوَالِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ הַדָּ֔ם וַיִּזְרֹ֖ק עַל הָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה דַֽם הַבְּרִית֙ אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם עַ֥ל כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الخروج 30: 33 Exo.30.33

كُلُّ مَنْ رَكَّبَ مِثْلَهُ وَمَنْ جَعَلَ مِنْهُ عَلَى أَجْنَبِيٍّ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ.

אִ֚ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִרְקַ֣ח כָּמֹ֔הוּ וַאֲשֶׁ֥ר יִתֵּ֛ן מִמֶּ֖נּוּ עַל זָ֑ר וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו

الخروج 30: 38 Exo.30.38

كُلُّ مَنْ صَنَعَ مِثْلَهُ لِيَشُمَّهُ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ.

אִ֛ישׁ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂ֥ה כָמ֖וֹהָ לְהָרִ֣יחַ;בָּ֑הּ וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו

الخروج 31: 14 Exo.31.14

فَتَحْفَظُونَ السَّبْتَ لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لَكُمْ. مَنْ دَنَّسَهُ يُقْتَلُ قَتْلاً. إِنَّ كُلَّ مَنْ صَنَعَ فِيهِ عَمَلاً تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا.

וּשְׁמַרְתֶּם֙ הַשַּׁבָּ֔ת כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ;הִ֖וא לָכֶ֑ם מְחַֽלְלֶ֙יהָ֙ מ֣וֹת יוּמָ֔ת כִּ֗י כָּל הָעֹשֶׂ֥ה בָהּ֙ מְלָאכָ֔ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמֶּֽיהָ

الخروج 32: 1 Exo.32.1

وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי מֹשֶׁ֖ה בֹשֵׁ֥שׁ לָרֶ֣דֶת מִן הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 1 Exo.32.1

وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי מֹשֶׁ֖ה בֹשֵׁ֥שׁ לָרֶ֣דֶת מִן הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 3 Exo.32.3

فَنَزَعَ كُلُّ الشَّعْبِ أَقْرَاطَ الذَّهَبِ الَّتِي فِي آذَانِهِمْ وَأَتَوْا بِهَا إِلَى هَارُونَ.

וַיִּתְפָּֽרְקוּ֙ כָּל הָעָ֔ם נִזְמֵ֥י הַזָּהָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בְּאָזְנֵיהֶ֑ם וַיָּבִ֖יאוּ אֶֽל אַהֲרֹֽן

الخروج 32: 6 Exo.32.6

فَبَكَّرُوا فِي الْغَدِ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَقَدَّمُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ. وَجَلَسَ الشَّعْبُ لِلأَكْلِ وَالشُّرْبِ ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ.

וַיַּשְׁכִּ֙ימוּ֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיַּעֲל֣וּ עֹלֹ֔ת וַיַּגִּ֖שׁוּ שְׁלָמִ֑ים וַיֵּ֤שֶׁב הָעָם֙ לֶֽאֱכֹ֣ל וְשָׁת֔וֹ וַיָּקֻ֖מוּ לְצַחֵֽק

الخروج 32: 7 Exo.32.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ انْزِلْ. لأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה לֶךְ רֵ֕ד כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הֶעֱלֵ֖יתָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 32: 9 Exo.32.9

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: رَأَيْتُ هذَا الشَّعْبَ وَإِذَا هُوَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה רָאִ֙יתִי֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְהִנֵּ֥ה עַם קְשֵׁה עֹ֖רֶף

الخروج 32: 9 Exo.32.9

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: رَأَيْتُ هذَا الشَّعْبَ وَإِذَا هُوَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה רָאִ֙יתִי֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְהִנֵּ֥ה עַם קְשֵׁה עֹ֖רֶף

الخروج 32: 11 Exo.32.11

فَتَضَرَّعَ مُوسَى أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِهِ، وَقَالَ: لِمَاذَا يَا رَبُّ يَحْمَى غَضَبُكَ عَلَى شَعْبِكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَيَدٍ شَدِيدَةٍ.

וַיְחַ֣ל מֹשֶׁ֔ה פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר לָמָ֤ה יְהוָה֙ יֶחֱרֶ֤ה אַפְּךָ֙ בְּעַמֶּ֔ךָ אֲשֶׁ֤ר הוֹצֵ֙אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּכֹ֥חַ גָּד֖וֹל וּבְיָ֥ד חֲזָקָֽה

الخروج 32: 12 Exo.32.12

لِمَاذَا يَتَكَلَّمُ الْمِصْرِيُّونَ قَائِلِينَ: أَخْرَجَهُمْ بِخُبْثٍ لِيَقْتُلَهُمْ فِي الْجِبَالِ، وَيُفْنِيَهُمْ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ. اِرْجِعْ عَنْ حُمُوِّ غَضَبِكَ، وَانْدَمْ عَلَى الشَّرِّ بِشَعْبِكَ.

לָמָּה֩ יֹאמְר֨וּ מִצְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר הֽוֹצִיאָם֙ בְּרָעָ֤ה לַהֲרֹ֤ג;אֹתָם֙ בֶּֽהָרִ֔ים וּ֨לְכַלֹּתָ֔ם מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה שׁ֚וּב מֵחֲר֣וֹן אַפֶּ֔ךָ וְהִנָּחֵ֥ם עַל הָרָעָ֖ה לְעַמֶּֽךָ

الخروج 32: 14 Exo.32.14

فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى الشَّرِّ الَّذِي قَالَ إِنَّهُ يَفْعَلُهُ بِشَعْبِهِ.

וַיִּנָּ֖חֶם יְהוָ֑ה עַל הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר לַעֲשׂ֥וֹת לְעַמּֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1841 آية)