المعنى المختصر للكلمة
nâthan:
to give, used with greatest latitude of application (put, make, etc.)
اللفظ الأصلي
נָתַן
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
nâthan
(naw-than)
تكرار الورود في الكتاب
1977
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
to give, used with greatest latitude of application (put, make, etc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
add
apply
appoint
ascribe
assign
[idiom] avenge
[idiom] be (healed)
bestow
bring (forth, hither)
cast
cause
charge
come
commit
consider
count
[phrase] cry
deliver (up)
direct
distribute
do
[idiom] doubtless
[idiom] without fail
fasten
frame
[idiom] get
give (forth, over, up)
grant
hang (up)
[idiom] have
[idiom] indeed
lay (unto charge, up)
(give) leave
lend
let (out)
[phrase] lie
lift up
make
[phrase] O that
occupy
offer
ordain
pay
perform
place
pour
print
[idiom] pull
put (forth)
recompense
render
requite
restore
send (out)
set (forth)
shew
shoot forth (up)
[phrase] sing
[phrase] slander
strike
(sub-) mit
suffer
[idiom] surely
[idiom] take
thrust
trade
turn
utter
[phrase] weep
[phrase] willingly
[phrase] withdraw
[phrase] would (to) God
yield
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
נָתַ֥ן (31×)
יִתֵּ֣ן (21×)
נָתַ֨ן (19×)
וַיִּתֵּ֨ן (18×)
וַיִּתֵּ֤ן (18×)
נָתַ֣ן (17×)
נָתַ֖תִּי (17×)
נָתַ֤ן (16×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1977 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 17: 10
Jer.17.10
أَنَا الرَّبُّ فَاحِصُ الْقَلْبِ مُخْتَبِرُ الْكُلَى لأُعْطِيَ كُلَّ وَاحِدٍ حَسَبَ طُرُقِهِ، حَسَبَ ثَمَرِ أَعْمَالِهِ.
אֲנִ֧י יְהוָ֛ה חֹקֵ֥ר לֵ֖ב בֹּחֵ֣ן כְּלָי֑וֹת וְלָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ כִּדְרָכָ֔יו כִּפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו
إرميا 18: 21
Jer.18.21
لِذلِكَ سَلِّمْ بَنِيهِمْ لِلْجُوعِ، وَادْفَعْهُمْ لِيَدِ السَّيْفِ، فَتَصِيرَ نِسَاؤُهُمْ ثَكَالَى وَأَرَامِلَ، وَتَصِيرَ رِجَالُهُمْ قَتْلَى الْمَوْتِ، وَشُبَّانُهُمْ مَضْرُوبِي السَّيْفِ فِي الْحَرْبِ.
לָכֵן֩ תֵּ֨ן בְּנֵיהֶ֜ם לָרָעָ֗ב וְהַגִּרֵם֮ עַל;יְדֵי חֶרֶב֒ וְתִֽהְיֶ֨נָה נְשֵׁיהֶ֤ם שַׁכֻּלוֹת֙ וְאַלְמָנ֔וֹת יִֽהְי֖וּ וְאַ֨נְשֵׁיהֶ֔ם הֲרֻ֣גֵי מָ֑וֶת בַּח֣וּרֵיהֶ֔ם מֻכֵּי חֶ֖רֶב בַּמִּלְחָמָֽה
إرميا 19: 7
Jer.19.7
وَأَنْقُضُ مَشُورَةَ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ، وَأَجْعَلُهُمْ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ أَمَامَ أَعْدَائِهِمْ وَبِيَدِ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَأَجْعَلُ جُثَثَهُمْ أُكْلاً لِطُيُورِ السَّمَاءِ وَلِوُحُوشِ الأَرْضِ.
וּ֠בַקֹּתִי עֲצַ֨ת יְהוּדָ֤ה וִירוּשָׁלִַ֙ם֙ הַזֶּ֔ה בַּמָּק֣וֹם וְהִפַּלְתִּ֤ים בַּחֶ֙רֶב֙ לִפְנֵ֣י אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֑ם וְנָתַתִּ֤י נִבְלָתָם֙ לְמַֽאֲכָ֔ל לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֥ת הָאָֽרֶץ
إرميا 19: 12
Jer.19.12
هكَذَا أَصْنَعُ لِهذَا الْمَوْضِعِ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلِسُكَّانِهِ. وَأَجْعَلُ هذِهِ الْمَدِينَةَ مِثْلَ تُوفَةَ.
כֵּֽן אֶעֱשֶׂ֞ה הַזֶּ֛ה לַמָּק֥וֹם נְאֻם יְהוָ֖ה וּלְיֽוֹשְׁבָ֑יו וְלָתֵ֛ת הַזֹּ֖את הָעִ֥יר כְּתֹֽפֶת
إرميا 20: 2
Jer.20.2
فَضَرَبَ فَشْحُورُ إِرْمِيَا النَّبِيَّ، وَجَعَلَهُ فِي الْمِقْطَرَةِ الَّتِي فِي بَابِ بِنْيَامِينَ الأَعْلَى الَّذِي عِنْدَ بَيْتِ الرَّبِّ.
וַיַּכֶּ֣ה פַשְׁח֔וּר יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֑יא וַיִּתֵּ֨ן;אֹת֜וֹ עַל הַמַּהְפֶּ֗כֶת אֲשֶׁ֨ר בְּשַׁ֤עַר בִּנְיָמִן֙ הָֽעֶלְי֔וֹן אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֥ית יְהוָֽה
إرميا 20: 4
Jer.20.4
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَجْعَلُكَ خَوْفًا لِنَفْسِكَ وَلِكُلِّ مُحِبِّيكَ، فَيَسْقُطُونَ بِسَيْفِ أَعْدَائِهِمْ وَعَيْنَاكَ تَنْظُرَانِ، وَأَدْفَعُ كُلَّ يَهُوذَا لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ فَيَسْبِيهِمْ إِلَى بَابِلَ وَيَضْرِبُهُمْ بِالسَّيْفِ.
כִּ֣י כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה הִנְנִי֩ נֹתֶנְךָ֨ לְמָג֜וֹר לְךָ֣ וּלְכָל אֹהֲבֶ֗יךָ וְנָֽפְל֛וּ בְּחֶ֥רֶב אֹיְבֵיהֶ֖ם וְעֵינֶ֣יךָ רֹא֑וֹת אֶתֵּן֙ כָּל יְהוּדָ֗ה בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וְהִגְלָ֥ם בָּבֶ֖לָה וְהִכָּ֥ם בֶּחָֽרֶב
إرميا 20: 4
Jer.20.4
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَجْعَلُكَ خَوْفًا لِنَفْسِكَ وَلِكُلِّ مُحِبِّيكَ، فَيَسْقُطُونَ بِسَيْفِ أَعْدَائِهِمْ وَعَيْنَاكَ تَنْظُرَانِ، وَأَدْفَعُ كُلَّ يَهُوذَا لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ فَيَسْبِيهِمْ إِلَى بَابِلَ وَيَضْرِبُهُمْ بِالسَّيْفِ.
כִּ֣י כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה הִנְנִי֩ נֹתֶנְךָ֨ לְמָג֜וֹר לְךָ֣ וּלְכָל אֹהֲבֶ֗יךָ וְנָֽפְל֛וּ בְּחֶ֥רֶב אֹיְבֵיהֶ֖ם וְעֵינֶ֣יךָ רֹא֑וֹת אֶתֵּן֙ כָּל יְהוּדָ֗ה בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וְהִגְלָ֥ם בָּבֶ֖לָה וְהִכָּ֥ם בֶּחָֽרֶב
إرميا 20: 5
Jer.20.5
وَأَدْفَعُ كُلَّ ثَرْوَةِ هذِهِ الْمَدِينَةِ وَكُلَّ تَعَبِهَا وَكُلَّ مُثَمَّنَاتِهَا وَكُلَّ خَزَائِنِ مُلُوكِ يَهُوذَا، أَدْفَعُهَا لِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَيَغْنَمُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْضِرُونَهَا إِلَى بَابِلَ.
וְנָתַתִּ֗י כָּל חֹ֙סֶן֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר כָּל יְגִיעָ֖הּ כָּל יְקָרָ֑הּ כָּל אוֹצְר֜וֹת מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְזָזוּם֙ וּלְקָח֔וּם וֶהֱבִיא֖וּם בָּבֶֽלָה
إرميا 20: 5
Jer.20.5
وَأَدْفَعُ كُلَّ ثَرْوَةِ هذِهِ الْمَدِينَةِ وَكُلَّ تَعَبِهَا وَكُلَّ مُثَمَّنَاتِهَا وَكُلَّ خَزَائِنِ مُلُوكِ يَهُوذَا، أَدْفَعُهَا لِيَدِ أَعْدَائِهِمْ، فَيَغْنَمُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْضِرُونَهَا إِلَى بَابِلَ.
וְנָתַתִּ֗י כָּל חֹ֙סֶן֙ הַזֹּ֔את הָעִ֣יר כָּל יְגִיעָ֖הּ כָּל יְקָרָ֑הּ כָּל אוֹצְר֜וֹת מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֶתֵּן֙ בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְזָזוּם֙ וּלְקָח֔וּם וֶהֱבִיא֖וּם בָּבֶֽלָה
إرميا 21: 7
Jer.21.7
ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ قَالَ الرَّبُّ: أَدْفَعُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا وَعَبِيدَهُ وَالشَّعْبَ وَالْبَاقِينَ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ مِنَ الْوَبَإِ وَالسَّيْفِ وَالْجُوعِ لِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ وَلِيَدِ أَعْدَائِهِمْ وَلِيَدِ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، فَيَضْرِبُهُمْ بِحَدِّ السَّيْفِ. لاَ يَتَرَأَّفُ عَلَيْهِمْ وَلاَ يَشْفُقُ وَلاَ يَرْحَمُ.
וְאַחֲרֵי כֵ֣ן נְאֻם יְהוָ֡ה אֶתֵּ֣ן צִדְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֣ה עֲבָדָ֣יו הָעָ֡ם הַנִּשְׁאָרִים֩ הַזֹּ֜את בָּעִ֨יר מִן הַדֶּ֣בֶר הַחֶ֣רֶב הָרָעָ֗ב בְּיַד֙ נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וּבְיַד֙ אֹֽיְבֵיהֶ֔ם וּבְיַ֖ד מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֑ם וְהִכָּ֣ם לְפִי חֶ֔רֶב לֹֽא יָח֣וּס עֲלֵיהֶ֔ם וְלֹ֥א יַחְמֹ֖ל וְלֹ֥א יְרַחֵֽם
إرميا 21: 8
Jer.21.8
وَتَقُولُ لِهذَا الشَّعْبِ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَجْعَلُ أَمَامَكُمْ طَرِيقَ الْحَيَاةِ وَطَرِيقَ الْمَوْتِ.
תֹּאמַ֔ר הַזֶּה֙ הָעָ֤ם כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הִנְנִ֤י נֹתֵן֙ לִפְנֵיכֶ֔ם דֶּ֥רֶךְ הַחַיִּ֖ים דֶּ֥רֶךְ הַמָּֽוֶת
إرميا 21: 10
Jer.21.10
لأَنِّي قَدْ جَعَلْتُ وَجْهِي عَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ لِلشَّرِّ لاَ لِلْخَيْرِ، يَقُولُ الرَّبُّ. لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ تُدْفَعُ فَيُحْرِقُهَا بِالنَّارِ.
כִּ֣י שַׂ֣מְתִּי פָ֠נַי הַזֹּ֧את בָּעִ֨יר לְרָעָ֛ה וְלֹ֥א לְטוֹבָ֖ה נְאֻם יְהוָ֑ה בְּיַד מֶ֤לֶךְ בָּבֶל֙ תִּנָּתֵ֔ן וּשְׂרָפָ֖הּ בָּאֵֽשׁ
إرميا 22: 13
Jer.22.13
وَيْلٌ لِمَنْ يَبْنِي بَيْتَهُ بِغَيْرِ عَدْل وَعَلاَلِيَهُ بِغَيْرِ حَقّ، الَّذِي يَسْتَخْدِمُ صَاحِبَهُ مَجَّانًا وَلاَ يُعْطِيهِ أُجْرَتَهُ.
ה֣וֹי בֹּנֶ֤ה בֵיתוֹ֙ בְּֽלֹא צֶ֔דֶק וַעֲלִיּוֹתָ֖יו בְּלֹ֣א מִשְׁפָּ֑ט יַעֲבֹ֣ד בְּרֵעֵ֙הוּ֙ חִנָּ֔ם לֹ֥א יִתֶּן;לֽוֹ וּפֹעֲל֖וֹ
إرميا 22: 20
Jer.22.20
اِصْعَدِي عَلَى لُبْنَانَ وَاصْرُخِي، وَفِي بَاشَانَ أَطْلِقِي صَوْتَكِ، وَاصْرُخِي مِنْ عَبَارِيمَ، لأَنَّهُ قَدْ سُحِقَ كُلُّ مُحِبِّيكِ.
עֲלִ֤י הַלְּבָנוֹן֙ וּֽצְעָ֔קִי וּבַבָּשָׁ֖ן תְּנִ֣י קוֹלֵ֑ךְ וְצַֽעֲקִי֙ מֵֽעֲבָרִ֔ים כִּ֥י נִשְׁבְּר֖וּ כָּל מְאַהֲבָֽיִךְ
إرميا 22: 25
Jer.22.25
وَأُسَلِّمُكَ لِيَدِ طَالِبِي نَفْسِكَ، وَلِيَدِ الَّذِينَ تَخَافُ مِنْهُمْ، وَلِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، وَلِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ.
וּנְתַתִּ֗יךָ בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשֶׁ֔ךָ וּבְיַ֛ד אֲשֶׁר אַתָּ֥ה;יָג֖וֹר מִפְּנֵיהֶ֑ם וּבְיַ֛ד נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּבְיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים
إرميا 23: 39
Jer.23.39
لِذلِكَ هأَنَذَا أَنْسَاكُمْ نِسْيَانًا، وَأَرْفُضُكُمْ مِنْ أَمَامِ وَجْهِي، أَنْتُمْ وَالْمَدِينَةَ الَّتِي أَعْطَيْتُكُمْ وَآبَاءَكُمْ
לָכֵ֣ן הִנְנִ֔י וְנָשִׁ֥יתִי;אֶתְכֶ֖ם נָשֹׁ֑א וְנָטַשְׁתִּ֣י;אֶתְכֶ֗ם מֵעַ֥ל;פָּנָֽי וְאֶת הָעִיר֙ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תִּי;לָכֶ֛ם וְלַאֲבוֹתֵיכֶ֖ם
إرميا 23: 40
Jer.23.40
وَأَجْعَلُ عَلَيْكُمْ عَارًا أَبَدِيًّا وَخِزْيًا أَبَدِيًّا لاَ يُنْسَى.
וְנָתַתִּ֥י עֲלֵיכֶ֖ם חֶרְפַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּכְלִמּ֣וּת עוֹלָ֔ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ
إرميا 24: 7
Jer.24.7
وَأُعْطِيهِمْ قَلْبًا لِيَعْرِفُونِي أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، فَيَكُونُوا لِي شَعْبًا وَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلهًا، لأَنَّهُمْ يَرْجِعُونَ إِلَيَّ بِكُلِّ قَلْبِهِمْ.
וְנָתַתִּי֩;לָהֶ֨ם לֵ֜ב לָדַ֣עַת;אֹתִ֗י כִּ֚י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה וְהָיוּ לִ֣י לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים כִּֽי יָשֻׁ֥בוּ אֵלַ֖י בְּכָל לִבָּֽם
إرميا 24: 8
Jer.24.8
وَكَالتِّينِ الرَّدِيءِ الَّذِي لاَ يُؤْكَلُ مِنْ رَدَاءَتِهِ، هكَذَا قَالَ الرَّبُّ، هكَذَا أَجْعَلُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا وَرُؤَسَاءَهُ وَبَقِيَّةَ أُورُشَلِيمَ الْبَاقِيَةَ فِي هذِهِ الأَرْضِ وَالسَّاكِنَةَ فِي أَرْضِ مِصْرَ.
וְכַתְּאֵנִים֙ הָֽרָע֔וֹת אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵאָכַ֖לְנָה מֵרֹ֑עַ כִּי;כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כֵּ֣ן אֶ֠תֵּן צִדְקִיָּ֨הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֤ה שָׂרָיו֙ שְׁאֵרִ֣ית יְרוּשָׁלִַ֗ם הַנִּשְׁאָרִים֙ הַזֹּ֔את בָּאָ֣רֶץ וְהַיֹּשְׁבִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
إرميا 24: 9
Jer.24.9
وَأُسَلِّمُهُمْ لِلْقَلَقِ وَالشَّرِّ فِي جَمِيعِ مَمَالِكِ الأَرْضِ عَارًا وَمَثَلاً وَهُزْأَةً وَلَعْنَةً فِي جَمِيعِ الْمَوَاضِعِ الَّتِي أَطْرُدُهُمْ إِلَيْهَا.
וּנְתַתִּים֙ לְזַעֲוָ֣ה לְרָעָ֔ה לְכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֑רֶץ לְחֶרְפָּ֤ה וּלְמָשָׁל֙ לִשְׁנִינָ֣ה וְלִקְלָלָ֔ה בְּכָל הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶֽׁר אַדִּיחֵ֥ם שָֽׁם
إرميا 24: 10
Jer.24.10
وَأُرْسِلُ عَلَيْهِمِ السَّيْفَ وَالْجُوعَ وَالْوَبَأَ حَتَّى يَفْنَوْا عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُهُمْ وَآبَاءَهُمْ
וְשִׁלַּ֣חְתִּי בָ֔ם הַחֶ֖רֶב הָרָעָ֣ב הַדָּ֑בֶר עַד תֻּמָּם֙ מֵעַ֣ל הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָהֶ֖ם וְלַאֲבוֹתֵיהֶֽם
إرميا 25: 5
Jer.25.5
قَائِلِينَ: ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيءِ وَعَنْ شَرِّ أَعْمَالِكُمْ وَاسْكُنُوا فِي الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ وَآبَاءَكُمْ مِنَ الأَزَلِ وَإِلَى الأَبَدِ.
לֵאמֹ֗ר שֽׁוּבוּ;נָ֞א אִ֣ישׁ מִדַּרְכּ֤וֹ הָֽרָעָה֙ וּמֵרֹ֣עַ מַעַלְלֵיכֶ֔ם וּשְׁבוּ֙ עַל הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֛ה וְלַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם לְמִן עוֹלָ֖ם וְעַד עוֹלָֽם
إرميا 25: 18
Jer.25.18
أُورُشَلِيمَ وَمُدُنَ يَهُوذَا وَمُلُوكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا، لِجَعْلِهَا خَرَابًا وَدَهَشًا وَصَفِيرًا وَلَعْنَةً كَهذَا الْيَوْمِ.
יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה מְלָכֶ֖יהָ שָׂרֶ֑יהָ לָתֵ֨ת;אֹתָ֜ם לְחָרְבָּ֧ה לְשַׁמָּ֛ה לִשְׁרֵקָ֥ה וְלִקְלָלָ֖ה הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם
إرميا 25: 30
Jer.25.30
وَأَنْتَ فَتَنَبَّأْ عَلَيْهِمْ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ، وَقُلْ لَهُمْ: الرَّبُّ مِنَ الْعَلاَءِ يُزَمْجِرُ، وَمِنْ مَسْكَنِ قُدْسِهِ يُطْلِقُ صَوْتَهُ، يَزْأَرُ زَئِيرًا عَلَى مَسْكَنِهِ، بِهُتَافٍ كَالدَّائِسِينَ يَصْرُخُ ضِدَّ كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ.
וְאַתָּה֙ תִּנָּבֵ֣א אֲלֵיהֶ֔ם כָּל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם יְהוָ֞ה מִמָּר֤וֹם יִשְׁאָג֙ וּמִמְּע֤וֹן קָדְשׁוֹ֙ יִתֵּ֣ן קוֹל֔וֹ שָׁאֹ֤ג יִשְׁאַג֙ עַל נָוֵ֔הוּ הֵידָד֙ כְּדֹרְכִ֣ים יַֽעֲנֶ֔ה אֶ֥ל כָּל יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ
إرميا 25: 31
Jer.25.31
بَلَغَ الضَّجِيجُ إِلَى أَطْرَافِ الأَرْضِ، لأَنَّ لِلرَّبِّ خُصُومَةً مَعَ الشُّعُوبِ. هُوَ يُحَاكِمُ كُلَّ ذِي جَسَدٍ. يَدْفَعُ الأَشْرَارَ لِلسَّيْفِ، يَقُولُ الرَّبُّ.
בָּ֤א שָׁאוֹן֙ עַד קְצֵ֣ה הָאָ֔רֶץ כִּ֣י לַֽיהוָה֙ רִ֤יב בַּגּוֹיִ֔ם ה֖וּא נִשְׁפָּ֥ט לְכָל בָּשָׂ֑ר נְתָנָ֥ם הָרְשָׁעִ֛ים לַחֶ֖רֶב נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 26: 4
Jer.26.4
وَتَقُولُ لَهُمْ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي لِتَسْلُكُوا فِي شَرِيعَتِي الَّتِي جَعَلْتُهَا أَمَامَكُمْ،
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אִם לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ אֵלַ֔י לָלֶ֙כֶת֙ בְּת֣וֹרָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִפְנֵיכֶֽם
إرميا 26: 6
Jer.26.6
أَجْعَلُ هذَا الْبَيْتَ كَشِيلُوهَ، وَهذِهِ الْمَدِينَةُ أَجْعَلُهَا لَعْنَةً لِكُلِّ شُعُوبِ الأَرْضِ.
וְנָתַתִּ֛י הַזֶּ֖ה הַבַּ֥יִת כְּשִׁלֹ֑ה הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר אֶתֵּ֣ן לִקְלָלָ֔ה לְכֹ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ
إرميا 26: 6
Jer.26.6
أَجْعَلُ هذَا الْبَيْتَ كَشِيلُوهَ، وَهذِهِ الْمَدِينَةُ أَجْعَلُهَا لَعْنَةً لِكُلِّ شُعُوبِ الأَرْضِ.
וְנָתַתִּ֛י הַזֶּ֖ה הַבַּ֥יִת כְּשִׁלֹ֑ה הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר אֶתֵּ֣ן לִקְלָלָ֔ה לְכֹ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ
إرميا 26: 15
Jer.26.15
لكِنِ اعْلَمُوا عِلْمًا إِنْ قَتَلْتُمُونِي، تَجْعَلُونَ دَمًا زَكِيًّا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَعَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ وَعَلَى سُكَّانِهَا، لأَنَّهُ حَقًّا قَدْ أَرْسَلَنِي الرَّبُّ إِلَيْكُمْ لأَتَكَلَّمَ فِي آذَانِكُمْ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ.
אַ֣ךְ יָדֹ֣עַ תֵּדְע֗וּ כִּ֣י;אִם מְמִתִ֣ים;אַתֶּם֮;אֹתִי֒ נֹתְנִ֣ים דָ֣ם נָקִ֗י עֲלֵיכֶ֔ם וְאֶל הַזֹּ֖את הָעִ֥יר וְאֶל יֹשְׁבֶ֑יהָ כִּ֣י בֶאֱמֶ֗ת שְׁלָחַ֤נִי יְהוָה֙ עֲלֵיכֶ֔ם לְדַבֵּר֙ בְּאָזְנֵיכֶ֔ם כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 26: 24
Jer.26.24
وَلكِنَّ يَدَ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ كَانَتْ مَعَ إِرْمِيَا حَتَّى لاَ يُدْفَعَ لِيَدِ الشَّعْبِ لِيَقْتُلُوهُ.
אַ֗ךְ יַ֚ד אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֔ן הָיְתָ֖ה אֶֽת יִרְמְיָ֑הוּ לְבִלְתִּ֛י תֵּת;אֹת֥וֹ בְיַד הָעָ֖ם לַהֲמִיתֽוֹ