מִן (H4480) - min | معجم سترونغ العبري

العدد 31: 35 Num.31.35

وَمِنْ نُفُوسِ النَّاسِ مِنَ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي لَمْ يَعْرِفْنَ مُضَاجَعَةَ ذَكَرٍ، جَمِيعِ النُّفُوسِ اثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ أَلْفًا.

וְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֔ם מִן הַ֨נָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא יָדְע֖וּ מִשְׁכַּ֣ב זָכָ֑ר כָּל נֶ֕פֶשׁ שְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֖ים אָֽלֶף

العدد 31: 37 Num.31.37

وَكَانَتِ الزَّكَاةُ لِلرَّبِّ مِنَ الْغَنَمِ سِتَّ مِئَةٍ وَخَمْسَةً وَسَبْعِينَ،

וַיְהִ֛י הַמֶּ֥כֶס לַֽיהוָ֖ה מִן הַצֹּ֑אן שֵׁ֥שׁ מֵא֖וֹת חָמֵ֥שׁ וְשִׁבְעִֽים

العدد 31: 42 Num.31.42

وَأَمَّا نِصْفُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي قَسَمَهُ مُوسَى مِنَ الرِّجَالِ الْمُتَجَنِّدِينَ:

בְּנֵ֣י וּמִֽמַּחֲצִ֖ית יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר֙ חָצָ֣ה מֹשֶׁ֔ה מִן הָאֲנָשִׁ֖ים הַצֹּבְאִֽים

العدد 31: 43 Num.31.43

فَكَانَ نِصْفُ الْجَمَاعَةِ مِنَ الْغَنَمِ ثَلاَثَ مِئَةٍ وَسَبْعَةً وَثَلاَثِينَ أَلْفًا وَخَمْسَ مِئَةٍ،

וַתְּהִ֛י מֶחֱצַ֥ת הָעֵדָ֖ה מִן הַצֹּ֑אן שְׁלֹשׁ מֵא֥וֹת שִׁבְעַ֥ת וּשְׁלֹשִׁ֣ים אֲלָפִ֖ים וַחֲמֵ֥שׁ מֵאֽוֹת

العدد 31: 47 Num.31.47

فَأَخَذَ مُوسَى مِنْ نِصْفِ بَنِي إِسْرَائِيلَ الْمَأْخُوذِ وَاحِدًا مِنْ كُلِّ خَمْسِينَ مِنَ النَّاسِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ، وَأَعْطَاهَا لِلاَّوِيِّينَ الْحَافِظِينَ شَعَائِرَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִמַּחֲצִ֣ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל הָֽאָחֻז֙ אֶחָ֣ד מִן הַחֲמִשִּׁ֔ים מִן הָאָדָ֖ם וּמִן הַבְּהֵמָ֑ה וַיִּתֵּ֨ן;אֹתָ֜ם לַלְוִיִּ֗ם שֹֽׁמְרֵי֙ מִשְׁמֶ֙רֶת֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

العدد 31: 47 Num.31.47

فَأَخَذَ مُوسَى مِنْ نِصْفِ بَنِي إِسْرَائِيلَ الْمَأْخُوذِ وَاحِدًا مِنْ كُلِّ خَمْسِينَ مِنَ النَّاسِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ، وَأَعْطَاهَا لِلاَّوِيِّينَ الْحَافِظِينَ شَعَائِرَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִמַּחֲצִ֣ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל הָֽאָחֻז֙ אֶחָ֣ד מִן הַחֲמִשִּׁ֔ים מִן הָאָדָ֖ם וּמִן הַבְּהֵמָ֑ה וַיִּתֵּ֨ן;אֹתָ֜ם לַלְוִיִּ֗ם שֹֽׁמְרֵי֙ מִשְׁמֶ֙רֶת֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

العدد 31: 47 Num.31.47

فَأَخَذَ مُوسَى مِنْ نِصْفِ بَنِي إِسْرَائِيلَ الْمَأْخُوذِ وَاحِدًا مِنْ كُلِّ خَمْسِينَ مِنَ النَّاسِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ، وَأَعْطَاهَا لِلاَّوِيِّينَ الْحَافِظِينَ شَعَائِرَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִמַּחֲצִ֣ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל הָֽאָחֻז֙ אֶחָ֣ד מִן הַחֲמִשִּׁ֔ים מִן הָאָדָ֖ם וּמִן הַבְּהֵמָ֑ה וַיִּתֵּ֨ן;אֹתָ֜ם לַלְוִיִּ֗ם שֹֽׁמְרֵי֙ מִשְׁמֶ֙רֶת֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

العدد 31: 49 Num.31.49

وَقَالُوا لِمُوسَى: عَبِيدُكَ قَدْ أَخَذُوا عَدَدَ رِجَالِ الْحَرْبِ الَّذِينَ فِي أَيْدِينَا فَلَمْ يُفْقَدْ مِنَّا إِنْسَانٌ.

וַיֹּֽאמְרוּ֙ מֹשֶׁ֔ה עֲבָדֶ֣יךָ נָֽשְׂא֗וּ רֹ֛אשׁ אַנְשֵׁ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּיָדֵ֑נוּ וְלֹא נִפְקַ֥ד מִמֶּ֖נּוּ אִֽישׁ

العدد 34: 7 Num.34.7

وَهذَا يَكُونُ لَكُمْ تُخْمُ الشِّمَالِ. مِنَ الْبَحْرِ الْكَبِيرِ تَرْسُمُونَ لَكُمْ إِلَى جَبَلِ هُورَ.

וְזֶֽה יִהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם גְּב֣וּל צָפ֑וֹן מִן הַיָּם֙ הַגָּדֹ֔ל תְּתָא֥וּ לָכֶ֖ם הָהָֽר הֹ֥ר

التثنية 1: 28 Deu.1.28

إِلَى أَيْنَ نَحْنُ صَاعِدُونَ. قَدْ أَذَابَ إِخْوَتُنَا قُلُوبَنَا قَائِلِينَ: شَعْبٌ أَعْظَمُ وَأَطْوَلُ مِنَّا. مُدُنٌ عَظِيمَةٌ مُحَصَّنَةٌ إِلَى السَمَاءِ، وَأَيْضًا قَدْ رَأَيْنَا بَنِي عَنَاقَ هُنَاكَ.

אָנָ֣ה אֲנַ֣חְנוּ עֹלִ֗ים הֵמַ֨סּוּ אַחֵינוּ֩ לְבָבֵ֜נוּ לֵאמֹ֗ר עַ֣ם גָּד֤וֹל וָרָם֙ מִמֶּ֔נּוּ עָרִ֛ים גְּדֹלֹ֥ת וּבְצוּרֹ֖ת בַּשָּׁמָ֑יִם וְגַם רָאִ֥ינוּ בְּנֵ֥י עֲנָקִ֖ים שָֽׁם

التثنية 2: 36 Deu.2.36

مِنْ عَرُوعِيرَ الَّتِي عَلَى حَافَةِ وَادِي أَرْنُونَ وَالْمَدِينَةِ الَّتِي فِي الْوَادِي، إِلَى جِلْعَادَ، لَمْ تَكُنْ قَرْيَةٌ قَدِ امْتَنَعَتْ عَلَيْنَا. الْجَمِيعُ دَفَعَهُ الرَّبُّ إِلهُنَا أَمَامَنَا.

מֵֽעֲרֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל שְׂפַת נַ֨חַל אַרְנֹ֜ן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֤ר בַּנַּ֙חַל֙ וְעַד הַגִּלְעָ֔ד לֹ֤א הָֽיְתָה֙ קִרְיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂגְבָ֖ה מִמֶּ֑נּוּ הַכֹּ֕ל נָתַ֛ן יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵֽינוּ

التثنية 3: 16 Deu.3.16

وَلِلرَّأُوبَيْنِيِّينَ وَالْجَادِيِّينَ أَعْطَيْتُ مِنْ جِلْعَادَ إِلَى وَادِي أَرْنُونَ وَسَطَ الْوَادِي تُخْمًا، وَإِلَى وَادِي يَبُّوقَ تُخْمِ بَنِي عَمُّونَ.

וְלָרֻאוּבֵנִ֨י וְלַגָּדִ֜י נָתַ֤תִּי מִן הַגִּלְעָד֙ וְעַד נַ֣חַל אַרְנֹ֔ן תּ֥וֹךְ הַנַּ֖חַל וּגְבֻ֑ל וְעַד֙ הַנַּ֔חַל יַבֹּ֣ק גְּב֖וּל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן

التثنية 4: 2 Deu.4.2

لاَ تَزِيدُوا عَلَى الْكَلاَمِ الَّذِي أَنَا أُوصِيكُمْ بِهِ وَلاَ تُنَقِّصُوا مِنْهُ، لِكَي تَحْفَظُوا وَصَايَا الرَّبِّ إِلهِكُمُ الَّتِي أَنَا أُوصِيكُمْ

לֹ֣א תֹסִ֗פוּ עַל הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֤ר אָנֹכִי֙ מְצַוֶּ֣ה;אֶתְכֶ֔ם וְלֹ֥א תִגְרְע֖וּ מִמֶּ֑נּוּ לִשְׁמֹ֗ר מִצְוֹת֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֥ה;אֶתְכֶֽם

التثنية 4: 32 Deu.4.32

فَاسْأَلْ عَنِ الأَيَّامِ الأُولَى الَّتِي كَانَتْ قَبْلَكَ، مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي خَلَقَ اللهُ الإِنْسَانَ عَلَى الأَرْضِ، وَمِنْ أَقْصَاءِ السَّمَاءِ إِلَى أَقْصَائِهَا. هَلْ جَرَى مِثْلُ هذَا الأَمْرِ الْعَظِيمِ، أَوْ هَلْ سُمِعَ نَظِيرُهُ.

כִּ֣י;שְׁאַל;נָא֩ לְיָמִ֨ים רִֽאשֹׁנִ֜ים אֲשֶׁר הָי֣וּ לְפָנֶ֗יךָ לְמִן הַיּוֹם֙ אֲשֶׁר֩ בָּרָ֨א אֱלֹהִ֤ים אָדָם֙ עַל הָאָ֔רֶץ וּלְמִקְצֵ֥ה הַשָּׁמַ֖יִם וְעַד קְצֵ֣ה;הַשָּׁמָ֑יִם הֲנִֽהְיָ֗ה הַזֶּ֔ה כַּדָּבָ֤ר הַגָּדוֹל֙ א֖וֹ הֲנִשְׁמַ֥ע כָּמֹֽהוּ

التثنية 4: 36 Deu.4.36

مِنَ السَّمَاءِ أَسْمَعَكَ صَوْتَهُ لِيُنْذِرَكَ، وَعَلَى الأَرْضِ أَرَاكَ نَارَهُ الْعَظِيمَةَ، وَسَمِعْتَ كَلاَمَهُ مِنْ وَسَطِ النَّارِ.

מִן הַשָּׁמַ֛יִם הִשְׁמִֽיעֲךָ֥ קֹל֖וֹ לְיַסְּרֶ֑ךָּ וְעַל הָאָ֗רֶץ הֶרְאֲךָ֙ אִשּׁ֣וֹ הַגְּדוֹלָ֔ה שָׁמַ֖עְתָּ וּדְבָרָ֥יו מִתּ֥וֹךְ הָאֵֽשׁ

التثنية 4: 38 Deu.4.38

لِكَيْ يَطْرُدَ مِنْ أَمَامِكَ شُعُوبًا أَكْبَرَ وَأَعْظَمَ مِنْكَ، وَيَأْتِيَ بِكَ وَيُعْطِيَكَ أَرْضَهُمْ نَصِيبًا كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ.

לְהוֹרִ֗ישׁ מִפָּנֶ֑יךָ גּוֹיִ֛ם גְּדֹלִ֧ים וַעֲצֻמִ֛ים מִמְּךָ֖ לַהֲבִֽיאֲךָ֗ לָֽתֶת;לְךָ֧ אַרְצָ֛ם נַחֲלָ֖ה כַּיּ֥וֹם;הַזֶּֽה

التثنية 7: 1 Deu.7.1

مَتَى أَتَى بِكَ الرَّبُّ إِلهُكَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ دَاخِلٌ إِلَيْهَا لِتَمْتَلِكَهَا، وَطَرَدَ شُعُوبًا كَثِيرَةً مِنْ أَمَامِكَ: الْحِثِّيِّينَ وَالْجِرْجَاشِيِّينَ وَالأَمُورِيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ، سَبْعَ شُعُوبٍ أَكْثَرَ وَأَعْظَمَ مِنْكَ،

כִּ֤י יְבִֽיאֲךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֶל הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר אַתָּ֥ה בָא שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּ֑הּ וְנָשַׁ֣ל גּֽוֹיִם רַבִּ֣ים מִפָּנֶ֡יךָ הַֽחִתִּי֩ וְהַגִּרְגָּשִׁ֨י וְהָאֱמֹרִ֜י וְהַכְּנַעֲנִ֣י וְהַפְּרִזִּ֗י וְהַֽחִוִּי֙ וְהַיְבוּסִ֔י שִׁבְעָ֣ה גוֹיִ֔ם רַבִּ֥ים וַעֲצוּמִ֖ים מִמֶּֽךָּ

التثنية 7: 15 Deu.7.15

وَيَرُدُّ الرَّبُّ عَنْكَ كُلَّ مَرَضٍ، وَكُلَّ أَدْوَاءِ مِصْرَ الرَّدِيئَةِ الَّتِي عَرَفْتَهَا لاَ يَضَعُهَا عَلَيْكَ، بَلْ يَجْعَلُهَا عَلَى كُلِّ مُبْغِضِيكَ.

וְהֵסִ֧יר יְהוָ֛ה מִמְּךָ֖ כָּל חֹ֑לִי וְכָל מַדְוֵי֩ מִצְרַ֨יִם הָרָעִ֜ים אֲשֶׁ֣ר יָדַ֗עְתָּ לֹ֤א יְשִׂימָם֙ בָּ֔ךְ וּנְתָנָ֖ם בְּכָל שֹׂנְאֶֽיךָ

التثنية 7: 17 Deu.7.17

إِنْ قُلْتَ فِي قَلْبِكَ: هؤُلاَءِ الشُّعُوبُ أَكْثَرُ مِنِّي. كَيْفَ أَقْدِرُ أَنْ أَطْرُدَهُمْ.

כִּ֤י תֹאמַר֙ בִּלְבָ֣בְךָ֔ הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם רַבִּ֛ים מִמֶּ֑נִּי אֵיכָ֥ה אוּכַ֖ל לְהוֹרִישָֽׁם

التثنية 9: 1 Deu.9.1

اِسْمَعْ يَا إِسْرَائِيلُ، أَنْتَ الْيَوْمَ عَابِرٌ الأُرْدُنَّ لِكَيْ تَدْخُلَ وَتَمْتَلِكَ شُعُوبًا أَكْبَرَ وَأَعْظَمَ مِنْكَ، وَمُدُنًا عَظِيمَةً وَمُحَصَّنَةً إِلَى السَّمَاءِ.

שְׁמַ֣ע יִשְׂרָאֵ֗ל אַתָּ֨ה הַיּוֹם֙ עֹבֵ֤ר הַיַּרְדֵּ֔ן לָבֹא֙ לָרֶ֣שֶׁת גּוֹיִ֔ם גְּדֹלִ֥ים וַעֲצֻמִ֖ים מִמֶּ֑ךָּ עָרִ֛ים גְּדֹלֹ֥ת וּבְצֻרֹ֖ת בַּשָּׁמָֽיִם

التثنية 9: 7 Deu.9.7

اُذْكُرْ. لاَ تَنْسَ كَيْفَ أَسْخَطْتَ الرَّبَّ إِلهَكَ فِي الْبَرِّيَّةِ. مِنَ الْيَوْمِ الَّذِي خَرَجْتَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ حَتَّى أَتَيْتُمْ إِلَى هذَا الْمَكَانِ كُنْتُمْ تُقَاوِمُونَ الرَّبَّ.

זְכֹר֙ אַל תִּשְׁכַּ֔ח אֲשֶׁר הִקְצַ֛פְתָּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בַּמִּדְבָּ֑ר לְמִן הַיּ֞וֹם אֲשֶׁר יָצָ֣אתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֗יִם עַד בֹּֽאֲכֶם֙ עַד הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם הֱיִיתֶ֖ם מַמְרִ֥ים;עִם יְהוָֽה

التثنية 9: 12 Deu.9.12

قَالَ الرَّبُّ لِي: قُمِ انْزِلْ عَاجِلاً مِنْ هُنَا، لأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ مِصْرَ. زَاغُوا سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّتِي أَوْصَيْتُهُمْ. صَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ تِمْثَالاً مَسْبُوكًا.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י ק֣וּם רֵ֤ד מַהֵר֙ מִזֶּ֔ה כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הוֹצֵ֖אתָ מִמִּצְרָ֑יִם סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ם עָשׂ֥וּ לָהֶ֖ם מַסֵּכָֽה

التثنية 9: 14 Deu.9.14

اُتْرُكْنِي فَأُبِيدَهُمْ وَأَمْحُوَ اسْمَهُمْ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ، وَأَجْعَلَكَ شَعْبًا أَعْظَمَ وَأَكْثَرَ مِنْهُمْ.

הֶ֤רֶף וְאַשְׁמִידֵ֔ם וְאֶמְחֶ֣ה שְׁמָ֔ם מִמֶּ֙נִּי֙ מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם וְאֶֽעֱשֶׂה֙;אֽוֹתְךָ֔ לְגוֹי עָצ֥וּם וָרָ֖ב מִמֶּֽנּוּ

التثنية 9: 14 Deu.9.14

اُتْرُكْنِي فَأُبِيدَهُمْ وَأَمْحُوَ اسْمَهُمْ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ، وَأَجْعَلَكَ شَعْبًا أَعْظَمَ وَأَكْثَرَ مِنْهُمْ.

הֶ֤רֶף וְאַשְׁמִידֵ֔ם וְאֶמְחֶ֣ה שְׁמָ֔ם מִמֶּ֙נִּי֙ מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם וְאֶֽעֱשֶׂה֙;אֽוֹתְךָ֔ לְגוֹי עָצ֥וּם וָרָ֖ב מִמֶּֽנּוּ

التثنية 9: 15 Deu.9.15

فَانْصَرَفْتُ وَنَزَلْتُ مِنَ الْجَبَلِ، وَالْجَبَلُ يَشْتَعِلُ بِالنَّارِ، وَلَوْحَا الْعَهْدِ فِي يَدَيَّ.

וָאֵ֗פֶן וָֽאֵרֵד֙ מִן הָהָ֔ר וְהָהָ֖ר בֹּעֵ֣ר בָּאֵ֑שׁ וּשְׁנֵי֙;לֻחֹ֣ת הַבְּרִ֔ית עַ֖ל שְׁתֵּ֥י;יָדָֽי

التثنية 9: 16 Deu.9.16

فَنَظَرْتُ وَإِذَا أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمْ، وَصَنَعْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ عِجْلاً مَسْبُوكًا، وَزُغْتُمْ سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّتِي أَوْصَاكُمْ الرَّبُّ.

וָאֵ֗רֶא וְהִנֵּ֤ה חֲטָאתֶם֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם עֲשִׂיתֶ֣ם לָכֶ֔ם עֵ֖גֶל מַסֵּכָ֑ה סַרְתֶּ֣ם מַהֵ֔ר מִן הַדֶּ֕רֶךְ אֲשֶׁר צִוָּ֥ה;אֶתְכֶֽם יְהוָ֖ה

التثنية 9: 21 Deu.9.21

وَأَمَّا خَطِيَّتُكُمُ، الْعِجْلُ الَّذِي صَنَعْتُمُوهُ، فَأَخَذْتُهُ وَأَحْرَقْتُهُ بِالنَّارِ، وَرَضَضْتُهُ وَطَحَنْتُهُ جَيِّدًا حَتَّى نَعِمَ كَالْغُبَارِ. ثُمَّ طَرَحْتُ غُبَارَهُ فِي النَّهْرِ الْمُنْحَدِرِ مِنَ الْجَبَلِ.

חַטַּאתְכֶ֞ם הָעֵ֗גֶל אֲשֶׁר עֲשִׂיתֶ֣ם לָקַחְתִּי֮ וָאֶשְׂרֹ֣ף;אֹת֣וֹ בָּאֵשׁ֒ וָאֶכֹּ֨ת;אֹת֤וֹ טָחוֹן֙ הֵיטֵ֔ב עַ֥ד דַּ֖ק לְעָפָ֑ר וָֽאַשְׁלִךְ֙ עֲפָר֔וֹ אֶל הַנַּ֖חַל הַיֹּרֵ֥ד מִן הָהָֽר

التثنية 10: 5 Deu.10.5

ثُمَّ انْصَرَفْتُ وَنَزَلْتُ مِنَ الْجَبَلِ وَوَضَعْتُ اللَّوْحَيْنِ فِي التَّابُوتِ الَّذِي صَنَعْتُ، فَكَانَا هُنَاكَ كَمَا أَمَرَنِيَ الرَّبُّ.

וָאֵ֗פֶן וָֽאֵרֵד֙ מִן הָהָ֔ר וָֽאָשִׂם֙ הַלֻּחֹ֔ת בָּאָר֖וֹן אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑יתִי וַיִּ֣הְיוּ שָׁ֔ם כַּאֲשֶׁ֥ר צִוַּ֖נִי יְהוָֽה

التثنية 10: 7 Deu.10.7

مِنْ هُنَاكَ ارْتَحَلُوا إِلَى الْجِدْجُودِ وَمِنَ الْجِدْجُودِ إِلَى يُطْبَاتَ، أَرْضِ أَنْهَارِ مَاءٍ.

מִשָּׁ֥ם נָסְע֖וּ הַגֻּדְגֹּ֑דָה וּמִן הַגֻּדְגֹּ֣דָה יָטְבָ֔תָה אֶ֖רֶץ נַ֥חֲלֵי מָֽיִם

التثنية 11: 24 Deu.11.24

كُلُّ مَكَانٍ تَدُوسُهُ بُطُونُ أَقْدَامِكُمْ يَكُونُ لَكُمْ. مِنَ الْبَرِّيَّةِ وَلُبْنَانَ. مِنَ النَّهْرِ، نَهْرِ الْفُرَاتِ، إِلَى الْبَحْرِ الْغَرْبِيِّ يَكُونُ تُخْمُكُمْ.

כָּל הַמָּק֗וֹם תִּדְרֹ֧ךְ;בּ֖וֹ כַּֽף רַגְלְכֶ֛ם יִהְיֶ֑ה לָכֶ֣ם מִן הַמִּדְבָּ֨ר וְהַלְּבָנ֜וֹן מִן הַנָּהָ֣ר נְהַר פְּרָ֗ת וְעַד֙ הַיָּ֣ם הָֽאַחֲר֔וֹן יִהְיֶ֖ה גְּבֻלְכֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1140 آية)