מִן (H4480) - min | معجم سترونغ العبري

اللاويين 11: 39 Lev.11.39

وَإِذَا مَاتَ وَاحِدٌ مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي هِيَ طَعَامٌ لَكُمْ، فَمَنْ مَسَّ جُثَّتَهُ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִ֤י יָמוּת֙ מִן הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁר הִ֥יא לְאָכְלָ֑ה לָכֶ֖ם הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖הּ יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 13: 4 Lev.13.4

لكِنْ إِنْ كَانَتِ لُمْعَةً بَيْضَاءَ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْظَرُهَا أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَلَمْ يَبْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִם הִ֜וא בַּהֶרֶת֩ לְבָנָ֨ה בְּע֣וֹר בְּשָׂר֗וֹ אֵין מַרְאֶ֣הָ וְעָמֹק֙ מִן הָע֔וֹר לֹא הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖ה וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 20 Lev.13.20

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ وَقَدِ ابْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ أَفْرَخَتْ فِي الدُّمَّلَةِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה מַרְאֶ֙הָ֙ שָׁפָ֣ל מִן הָע֔וֹר הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖הּ וְטִמְּא֧וֹ;הַכֹּהֵ֛ן הִ֖וא נֶֽגַע צָרַ֥עַת פָּרָֽחָה בַּשְּׁחִ֥ין

اللاويين 13: 21 Lev.13.21

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בָּהּ֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣יא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 25 Lev.13.25

وَرَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا الشَّعْرُ فِي اللُّمْعَةِ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، فَهِيَ بَرَصٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْكَيِّ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ.

וְרָאָ֣ה;אֹתָ֣הּ הַכֹּהֵ֡ן וְהִנֵּ֣ה שֵׂעָ֨ר בַּבַּהֶ֗רֶת נֶהְפַּךְ֩;לָבָ֜ן וּמַרְאֶ֙הָ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר צָרַ֣עַת פָּרָ֑חָה בַּמִּכְוָ֖ה וְטִמֵּ֤א;אֹתוֹ֙;הַכֹּהֵ֔ן הִ֔וא נֶ֥גַע צָרַ֖עַת

اللاويين 13: 26 Lev.13.26

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِي اللُّمْعَةِ شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ،

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בַּבֶּהֶ֙רֶת֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣וא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 30 Lev.13.30

وَرَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، وَفِيهَا شَعْرٌ أَشْقَرُ دَقِيقٌ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا قَرَعٌ. بَرَصُ الرَّأْسِ أَوِ الذَّقَنِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר וּב֛וֹ שֵׂעָ֥ר צָהֹ֖ב דָּ֑ק וְטִמֵּ֨א;אֹת֤וֹ;הַכֹּהֵן֙ ה֔וּא נֶ֣תֶק צָרַ֧עַת הָרֹ֛אשׁ א֥וֹ הַזָּקָ֖ן

اللاويين 13: 31 Lev.13.31

لكِنْ إِذَا رَأَى الْكَاهِنُ ضَرْبَةَ الْقَرَعِ وَإِذَا مَنْظَرُهَا لَيْسَ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، لكِنْ لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَسْوَدُ، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ بِالْقَرَعِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִֽי יִרְאֶ֨ה הַכֹּהֵ֜ן נֶ֣גַע הַנֶּ֗תֶק וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ אֵין עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר אֵ֣ין בּ֑וֹ וְשֵׂעָ֥ר שָׁחֹ֖ר וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן נֶ֥גַע הַנֶּ֖תֶק שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 32 Lev.13.32

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ، وَلَمْ يَكُنْ فِيهِ شَعْرٌ أَشْقَرُ، وَلاَ مَنْظَرُ الْقَرَعِ أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ،

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּגַע֮ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔תֶק לֹא פָשָׂ֣ה וְלֹא הָ֥יָה ב֖וֹ שֵׂעָ֣ר צָהֹ֑ב אֵ֥ין וּמַרְאֵ֣ה הַנֶּ֔תֶק עָמֹ֖ק מִן הָעֽוֹר

اللاويين 13: 34 Lev.13.34

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الأَقْرَعَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، وَلَيْسَ مَنْظَرُهُ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ، فَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَكُونُ طَاهِرًا.

וְרָאָה֩ הַכֹּהֵ֨ן הַנֶּ֜תֶק בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י וְ֠הִנֵּה הַנֶּ֙תֶק֙ לֹא פָשָׂ֤ה בָּע֔וֹר אֵינֶ֥נּוּ וּמַרְאֵ֕הוּ עָמֹ֖ק מִן הָע֑וֹר וְטִהַ֤ר;אֹתוֹ֙;הַכֹּהֵ֔ן וְכִבֶּ֥ס בְּגָדָ֖יו וְטָהֵֽר

اللاويين 13: 56 Lev.13.56

لكِنْ إِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا الضَّرْبَةُ كَامِدَةُ اللَّوْنِ بَعْدَ غَسْلِهِ، يُمَزِّقُهَا مِنَ الثَّوْبِ أَوِ الْجِلْدِ مِنَ السَّدَى أَوِ اللُّحْمَةِ.

וְאִם֮ רָאָ֣ה הַכֹּהֵן֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔גַע כֵּהָ֣ה אַחֲרֵ֖י הֻכַּבֵּ֣ס;אֹת֑וֹ וְקָרַ֣ע;אֹת֗וֹ מִן הַבֶּ֙גֶד֙ א֣וֹ;מִן הָע֔וֹר א֥וֹ;מִן הַשְּׁתִ֖י א֥וֹ;מִן הָעֵֽרֶב

اللاويين 14: 3 Lev.14.3

وَيَخْرُجُ الْكَاهِنُ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا ضَرْبَةُ الْبَرَصِ قَدْ بَرِئَتْ مِنَ الأَبْرَصِ،

וְיָצָא֙ הַכֹּהֵ֔ן אֶל מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְרָאָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה נֶֽגַע הַצָּרַ֖עַת נִרְפָּ֥א מִן הַצָּרֽוּעַ

اللاويين 14: 7 Lev.14.7

وَيَنْضِحُ عَلَى الْمُتَطَهِّرِ مِنَ الْبَرَصِ سَبْعَ مَرَّاتٍ فَيُطَهِّرُهُ، ثُمَّ يُطْلِقُ الْعُصْفُورَ الْحَيَّ عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ.

וְהִזָּ֗ה עַ֧ל הַמִּטַּהֵ֛ר מִן הַצָּרַ֖עַת שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִ֣הֲר֔וֹ וְשִׁלַּ֛ח הַצִּפֹּ֥ר הַֽחַיָּ֖ה עַל פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶֽה

اللاويين 14: 16 Lev.14.16

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ الْيُمْنَى فِي الزَّيْتِ الَّذِي عَلَى كَفِّهِ الْيُسْرَى، وَيَنْضِحُ مِنَ الزَّيْتِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּע֛וֹ שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 16 Lev.14.16

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ الْيُمْنَى فِي الزَّيْتِ الَّذِي عَلَى كَفِّهِ الْيُسْرَى، وَيَنْضِحُ مِنَ الزَّيْتِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּע֛וֹ שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 26 Lev.14.26

وَيَصُبُّ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى،

יִצֹ֣ק הַכֹּהֵ֑ן וּמִן הַשֶּׁ֖מֶן עַל כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית

اللاويين 14: 27 Lev.14.27

وَيَنْضِحُ الْكَاهِنُ بِإِصْبَعِهِ الْيُمْنَى مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהִזָּ֤ה הַכֹּהֵן֙ בְּאֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 28 Lev.14.28

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى مَوْضِعِ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן הַשֶּׁ֣מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל כַּפּ֗וֹ עַל תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַל מְק֖וֹם דַּ֥ם הָאָשָֽׁם

اللاويين 14: 29 Lev.14.29

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ تَكْفِيرًا عَنْهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנּוֹתָ֗ר מִן הַשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 30 Lev.14.30

ثُمَّ يَعْمَلُ وَاحِدَةً مِنَ الْيَمَامَتَيْنِ أَوْ مِنْ فَرْخَيِ الْحَمَامِ، مِمَّا تَنَالُ يَدُهُ.

וְעָשָׂ֤ה הָֽאֶחָד֙ מִן הַתֹּרִ֔ים א֖וֹ מִן בְּנֵ֣י הַיּוֹנָ֑ה מֵאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֽוֹ

اللاويين 14: 30 Lev.14.30

ثُمَّ يَعْمَلُ وَاحِدَةً مِنَ الْيَمَامَتَيْنِ أَوْ مِنْ فَرْخَيِ الْحَمَامِ، مِمَّا تَنَالُ يَدُهُ.

וְעָשָׂ֤ה הָֽאֶחָד֙ מִן הַתֹּרִ֔ים א֖וֹ מִן בְּנֵ֣י הַיּוֹנָ֑ה מֵאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֽוֹ

اللاويين 14: 37 Lev.14.37

فَإِذَا رَأَى الضَّرْبَةَ، وَإِذَا الضَّرْبَةُ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ نُقَرٌ ضَارِبَةٌ إِلَى الْخُضْرَةِ أَوْ إِلَى الْحُمْرَةِ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْحَائِطِ،

וְרָאָ֣ה הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ בְּקִירֹ֣ת הַבַּ֔יִת שְׁקַֽעֲרוּרֹת֙ יְרַקְרַקֹּ֔ת א֖וֹ אֲדַמְדַּמֹּ֑ת וּמַרְאֵיהֶ֥ן שָׁפָ֖ל מִן הַקִּֽיר

اللاويين 14: 38 Lev.14.38

يَخْرُجُ الْكَاهِنُ مِنَ الْبَيْتِ إِلَى بَابِ الْبَيْتِ، وَيُغْلِقُ الْبَيْتَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְיָצָ֧א הַכֹּהֵ֛ן מִן הַבַּ֖יִת אֶל פֶּ֣תַח הַבָּ֑יִת וְהִסְגִּ֥יר הַבַּ֖יִת שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 15: 16 Lev.15.16

وَإِذَا حَدَثَ مِنْ رَجُلٍ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ، يَرْحَضُ كُلَّ جَسَدِهِ بِمَاءٍ، وَيَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

כִּֽי תֵצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ וְאִ֕ישׁ שִׁכְבַת זָ֑רַע וְרָחַ֥ץ כָּל בְּשָׂר֖וֹ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 15: 32 Lev.15.32

هذِهِ شَرِيعَةُ ذِي السَّيْلِ، وَالَّذِي يَحْدُثُ مِنْهُ اضْطِجَاعُ زَرْعٍ فَيَتَنَجَّسُ بِهَا،

זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַזָּ֑ב וַאֲשֶׁ֨ר תֵּצֵ֥א מִמֶּ֛נּוּ שִׁכְבַת זֶ֖רַע לְטָמְאָה בָֽהּ

اللاويين 16: 14 Lev.16.14

ثُمَّ يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَنْضِحُ بِإِصْبَعِهِ عَلَى وَجْهِ الْغِطَاءِ إِلَى الشَّرْقِ. وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ يَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ.

וְלָקַח֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֧ה בְאֶצְבָּע֛וֹ עַל פְּנֵ֥י הַכַּפֹּ֖רֶת קֵ֑דְמָה וְלִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת יַזֶּ֧ה שֶֽׁבַע פְּעָמִ֛ים מִן הַדָּ֖ם בְּאֶצְבָּעֽוֹ

اللاويين 16: 19 Lev.16.19

وَيَنْضِحُ عَلَيْهِ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَيُطَهِّرُهُ وَيُقَدِّسُهُ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְהִזָּ֨ה עָלָ֧יו מִן הַדָּ֛ם בְּאֶצְבָּע֖וֹ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִהֲר֣וֹ וְקִדְּשׁ֔וֹ מִטֻּמְאֹ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 17: 8 Lev.17.8

وَتَقُولُ لَهُمْ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ الَّذِينَ يَنْزِلُونَ فِي وَسَطِكُمْ يُصْعِدُ مُحْرَقَةً أَوْ ذَبِيحَةً،

תֹּאמַ֔ר וַאֲלֵהֶ֣ם אִ֥ישׁ;אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִן הַגֵּ֖ר אֲשֶׁר יָג֣וּר בְּתוֹכָ֑ם יַעֲלֶ֥ה עֹלָ֖ה אוֹ זָֽבַח

اللاويين 17: 10 Lev.17.10

وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَأْكُلُ دَمًا، أَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّ النَّفْسِ الآكِلَةِ الدَّمِ وَأَقْطَعُهَا مِنْ شَعْبِهَا،

וְאִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם יֹאכַ֖ל כָּל;דָּ֑ם וְנָתַתִּ֣י פָנַ֗י בַּנֶּ֙פֶשׁ֙ הָאֹכֶ֣לֶת אֶת;הַדָּ֔ם וְהִכְרַתִּ֥י;אֹתָ֖הּ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ

اللاويين 17: 13 Lev.17.13

وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَصْطَادُ صَيْدًا، وَحْشًا أَوْ طَائِرًا يُؤْكَلُ، يَسْفِكُ دَمَهُ وَيُغَطِّيهِ بِالتُّرَابِ.

וְאִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אוֹ ע֖וֹף יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ דָּמ֔וֹ וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1140 آية)