מִלָּה (H4406) - millâh | معجم سترونغ الآرامي

دانيال 2: 5 Dan.2.5

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِلْكَلْدَانِيِّينَ: قَدْ خَرَجَ مِنِّي الْقَوْلُ: إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ وَبِتَعْبِيرِهِ، تُصَيَّرُونَ إِرْبًا إِرْبًا وَتُجْعَلُ بُيُوتُكُمْ مَزْبَلَةً.

עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְכַשְׂדָּאֵ֔י אַזְדָּ֑א מִנִּ֣י מִלְּתָ֖א הֵ֣ן לָ֤א תְהֽוֹדְעוּנַּ֙נִי֙ חֶלְמָ֣א וּפִשְׁרֵ֔הּ תִּתְעַבְד֔וּן הַדָּמִין֙ יִתְּשָׂמֽוּן וּבָתֵּיכ֖וֹן נְוָלִ֥י

دانيال 2: 8 Dan.2.8

أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: إِنِّي أَعْلَمُ يَقِينًا أَنَّكُمْ تَكْتَسِبُونَ وَقْتًا، إِذْ رَأَيْتُمْ أَنَّ الْقَوْلَ قَدْ خَرَجَ مِنِّي

עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר אֲנָ֔ה יָדַ֣ע מִן;יַצִּיב֙ דִּ֥י;אַנְתּ֣וּן זָבְנִ֑ין עִדָּנָ֖א כָּל;קֳבֵל֙ דִּ֣י;חֲזֵית֔וֹן דִּ֥י מִלְּתָֽא אַזְדָּ֖א מִנִּ֥י

دانيال 2: 9 Dan.2.9

بِأَنَّهُ إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ فَقَضَاؤُكُمْ وَاحِدٌ. لأَنَّكُمْ قَدِ اتَّفَقْتُمْ عَلَى كَلاَمٍ كَذِبٍ وَفَاسِدٍ لِتَتَكَلَّمُوا بِهِ قُدَّامِي إِلَى أَنْ يَتَحَوَّلَ الْوَقْتُ. فَأَخْبِرُونِي بِالْحُلْمِ، فَأَعْلَمَ أَنَّكُمْ تُبَيِّنُونَ لِي تَعْبِيرَهُ.

דִּ֣י הֵן לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֶלְמָא֩ דָֽתְכ֗וֹן חֲדָה;הִ֣יא הִזְדְּמִנְתּוּן֙ וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י יִשְׁתַּנֵּ֑א עִדָּנָ֖א לָהֵ֗ן;אֱמַ֣רוּ;לִ֔י חֶלְמָא֙ וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י תְּהַחֲוֻנַּֽנִי פִשְׁרֵ֖הּ

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 11 Dan.2.11

وَالأَمْرُ الَّذِي يَطْلُبُهُ الْمَلِكُ عَسِرٌ، وَلَيْسَ آخَرُ يُبَيِّنُهُ قُدَّامَ الْمَلِكِ غَيْرَ الآلِهَةِ الَّذِينَ لَيْسَتْ سُكْنَاهُمْ مَعَ الْبَشَرِ.

וּמִלְּתָ֨א דִֽי שָׁאֵל֙ מַלְכָּ֤ה יַקִּירָ֔ה לָ֣א;אִיתַ֔י וְאָחֳרָן֙ דִּ֥י;יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י לָ֥א;אִיתֽוֹהִי מְדָ֣רְה֔וֹן עִם בִּשְׂרָ֖א

دانيال 2: 15 Dan.2.15

أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.

עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע

دانيال 2: 17 Dan.2.17

حِينَئِذٍ مَضَى دَانِيآلُ إِلَى بَيْتِهِ، وَأَعْلَمَ حَنَنْيَا وَمِيشَائِيلَ وَعَزَرْيَا أَصْحَابَهُ بِالأَمْرِ،

אֱדַ֥יִן אֲזַ֑ל דָּֽנִיֵּ֖אל לְבַיְתֵ֣הּ הוֹדַֽע וְ֠לַחֲנַנְיָה מִֽישָׁאֵ֧ל וַעֲזַרְיָ֛ה חַבְר֖וֹהִי מִלְּתָ֥א

دانيال 2: 23 Dan.2.23

إِيَّاكَ يَا إِلهَ آبَائِي أَحْمَدُ، وَأُسَبِّحُ الَّذِي أَعْطَانِي الْحِكْمَةَ وَالْقُوَّةَ وَأَعْلَمَنِي الآنَ مَا طَلَبْنَاهُ مِنْكَ، لأَنَّكَ أَعْلَمْتَنَا أَمْرَ الْمَلِكِ.

לָ֣ךְ אֱלָ֣הּ אֲבָהָתִ֗י מְהוֹדֵ֤א וּמְשַׁבַּח֙ דִּ֧י לִ֑י;יְהַ֣בְתְּ חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א הֽוֹדַעְתַּ֙נִי֙ וּכְעַ֤ן דִּֽי בְעֵ֣ינָא מִנָּ֔ךְ דִּֽי הוֹדַעְתֶּֽנָא מִלַּ֥ת מַלְכָּ֖א

دانيال 3: 22 Dan.3.22

وَمِنْ حَيْثُ إِنَّ كَلِمَةَ الْمَلِكِ شَدِيدَةٌ وَالأَتُونَ قَدْ حَمِيَ جِدًّا، قَتَلَ لَهِيبُ النَّارِ الرِّجَالَ الَّذِينَ رَفَعُوا شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ.

כָּל;קֳבֵ֣ל;דְּנָ֗ה מִן;דִּ֞י מִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ מַחְצְפָ֔ה וְאַתּוּנָ֖א אֵזֵ֣ה יַתִּ֑ירָא קַטִּ֣ל שְׁבִיבָ֖א דִּ֥י;נוּרָֽא גֻּבְרַיָּ֣א;אִלֵּ֗ךְ דִּ֤י הַסִּ֙קוּ֙ לְשַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹ

دانيال 3: 28 Dan.3.28

فَأَجَابَ نَبُوخَذْنَصَّرُ وَقَالَ: تَبَارَكَ إِلهُ شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ، الَّذِي أَرْسَلَ مَلاَكَهُ وَأَنْقَذَ عَبِيدَهُ الَّذِينَ اتَّكَلُوا عَلَيْهِ وَغَيَّرُوا كَلِمَةَ الْمَلِكِ وَأَسْلَمُوا أَجْسَادَهُمْ لِكَيْلاَ يَعْبُدُوا أَوْ يَسْجُدُوا لإِلهٍ غَيْرِ إِلهِهِمْ.

עָנֵ֨ה נְבֽוּכַדְנֶצַּ֜ר וְאָמַ֗ר בְּרִ֤יךְ אֱלָהֲהוֹן֙ שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד;נְג֔וֹ דִּֽי שְׁלַ֤ח מַלְאֲכֵהּ֙ וְשֵׁיזִ֣ב לְעַבְד֔וֹהִי דִּ֥י הִתְרְחִ֖צוּ עֲל֑וֹהִי שַׁנִּ֔יו וּמִלַּ֤ת מַלְכָּא֙ וִיהַ֣בוּ גֶשְׁמְה֗וֹן דִּ֠י;לָֽא יִפְלְח֤וּן וְלָֽא יִסְגְּדוּן֙ לְכָל;אֱלָ֔הּ לָהֵ֖ן לֵאלָֽהֲהֽוֹן

دانيال 4: 31 Dan.4.31

وَالْكَلِمَةُ بَعْدُ بِفَمِ الْمَلِكِ، وَقَعَ صَوْتٌ مِنَ السَّمَاءِ لَكَ يَقُولُونَ يَا نَبُوخَذْنَصَّرُ الْمَلِكُ: إِنَّ الْمُلْكَ قَدْ زَالَ عَنْكَ.

מִלְּתָא֙ ע֗וֹד בְּפֻ֣ם מַלְכָּ֔א נְפַ֑ל קָ֖ל מִן שְׁמַיָּ֣א לָ֤ךְ אָֽמְרִין֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א מַלְכוּתָ֖ה עֲדָ֥ת מִנָּֽךְ

دانيال 4: 33 Dan.4.33

فِي تِلْكَ السَّاعَةِ تَمَّ الأَمْرُ عَلَى نَبُوخَذْنَصَّرَ، فَطُرِدَ مِنْ بَيْنِ النَّاسِ، وَأَكَلَ الْعُشْبَ كَالثِّيرَانِ، وَابْتَلَّ جِسْمُهُ بِنَدَى السَّمَاءِ حَتَّى طَالَ شَعْرُهُ مِثْلَ النُّسُورِ، وَأَظْفَارُهُ مِثْلَ الطُّيُورِ.

בַּהּ שַׁעֲתָ֗א סָ֣פַת מִלְּתָא֮ עַל נְבוּכַדְנֶצַּר֒ טְרִ֔יד וּמִן אֲנָשָׁ֣א יֵאכֻ֔ל וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יִצְטַבַּ֑ע גִּשְׁמֵ֣הּ וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א עַ֣ד;דִּ֥י רְבָ֖ה שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין

دانيال 5: 10 Dan.5.10

أَمَّا الْمَلِكَةُ فَلِسَبَبِ كَلاَمِ الْمَلِكِ وَعُظَمَائِهِ دَخَلَتْ بَيْتَ الْوَلِيمَةِ، فَأَجَابَتِ الْمَلِكَةُ وَقَالَتْ: أَيُّهَا الْمَلِكُ، عِشْ إِلَى الأَبَدِ. لاَ تُفَزِّعْكَ أَفْكَارُكَ وَلاَ تَتَغَيَّرُ هَيْئَتُكَ.

מַלְכְּתָ֕א לָקֳבֵ֨ל מִלֵּ֤י מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי עַלַּ֑ת לְבֵ֥ית מִשְׁתְּיָ֖א עֲנָ֨ת מַלְכְּתָ֜א וַאֲמֶ֗רֶת מַלְכָּא֙ חֱיִ֔י לְעָלְמִ֣ין אַֽל יְבַהֲלוּךְ֙ רַעְיוֹנָ֔ךְ אַל יִשְׁתַּנּֽוֹ וְזִיוָ֖יךְ

دانيال 5: 15 Dan.5.15

وَالآنَ أُدْخِلَ قُدَّامِي الْحُكَمَاءُ وَالسَّحَرَةُ لِيَقْرَأُوا هذِهِ الْكِتَابَةَ وَيُعَرِّفُونِي بِتَفْسِيرِهَا، فَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يُبَيِّنُوا تَفْسِيرَ الْكَلاَمِ.

וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קָֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א יִקְר֔וֹן דְנָה֙ כְתָבָ֤ה לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וּפִשְׁרֵ֖הּ וְלָֽא כָהֲלִ֥ין לְהַחֲוָיָֽה פְּשַֽׁר מִלְּתָ֖א

دانيال 5: 26 Dan.5.26

وَهذَا تَفْسِيرُ الْكَلاَمِ: مَنَا، أَحْصَى اللهُ مَلَكُوتَكَ وَأَنْهَاهُ.

דְּנָ֖ה פְּשַֽׁר מִלְּתָ֑א מְנֵ֕א מְנָֽה אֱלָהָ֥א מַלְכוּתָ֖ךְ וְהַשְׁלְמַֽהּ

دانيال 6: 12 Dan.6.12

فَتَقَدَّمُوا وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ الْمَلِكِ فِي نَهْيِ الْمَلِكِ: أَلَمْ تُمْضِ نَهْيًا بِأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ يَطْلُبُ مِنْ إِلهٍ أَوْ إِنْسَانٍ حَتَّى ثَلاَثِينَ يَوْمًا إِلاَّ مِنْكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ يُطْرَحُ فِي جُبِّ الأُسُودِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: الأَمْرُ صَحِيحٌ كَشَرِيعَةِ مَادِي وَفَارِسَ الَّتِي لاَ تُنْسَخُ.

בֵּ֠אדַיִן;קְרִ֨יבוּ וְאָמְרִ֥ין קֳדָם מַלְכָּא֮ עַל אֱסָ֣ר מַלְכָּא֒ הֲלָ֧א רְשַׁ֗מְתָּ אֱסָ֣ר דִּ֣י כָל אֱנָ֡שׁ יִבְעֵה֩ מִן אֱלָ֨הּ וֶֽאֱנָ֜שׁ עַד תְּלָתִ֗ין יוֹמִ֣ין לָהֵן֙ מִנָּ֣ךְ מַלְכָּ֔א יִתְרְמֵ֕א לְג֖וֹב אַרְיָותָ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר מִלְּתָ֛א יַצִּיבָ֧א כְּדָת מָדַ֥י וּפָרַ֖ס דִּי לָ֥א תֶעְדֵּֽא

دانيال 6: 14 Dan.6.14

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ هذَا الْكَلاَمَ اغْتَاظَ عَلَى نَفْسِهِ جِدًّا، وَجَعَلَ قَلْبَهُ عَلَى دَانِيآلَ لِيُنَجِّيَهُ، وَاجْتَهَدَ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ لِيُنْقِذَهُ.

אֱדַ֨יִן שְׁמַ֗ע מַלְכָּ֜א כְּדִ֧י מִלְּתָ֣א בְּאֵ֣שׁ עֲל֔וֹהִי שַׂגִּיא֙ שָׂ֥ם בָּ֖ל וְעַ֧ל דָּנִיֵּ֛אל לְשֵׁיזָבוּתֵ֑הּ הֲוָ֥א;מִשְׁתַּדַּ֖ר וְעַד֙ מֶֽעָלֵ֣י שִׁמְשָׁ֔א לְהַצָּלוּתֵֽהּ

دانيال 7: 1 Dan.7.1

فِي السَّنَةِ الأُولَى لِبَيْلْشَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، رَأَى دَانِيآلُ حُلْمًا وَرُؤَى رَأْسِهِ عَلَى فِرَاشِهِ. حِينَئِذٍ كَتَبَ الْحُلْمَ وَأَخْبَرَ بِرَأْسِ الْكَلاَمِ.

בִּשְׁנַ֣ת חֲדָ֗ה לְבֵלְאשַׁצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל חֲזָ֔ה דָּנִיֵּאל֙ חֵ֣לֶם וְחֶזְוֵ֥י רֵאשֵׁ֖הּ עַֽל מִשְׁכְּבֵ֑הּ בֵּאדַ֙יִן֙ כְתַ֔ב חֶלְמָ֣א אֲמַֽר רֵ֥אשׁ מִלִּ֖ין

دانيال 7: 11 Dan.7.11

كُنْتُ أَنْظُرُ حِينَئِذٍ مِنْ أَجْلِ صَوْتِ الْكَلِمَاتِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الْقَرْنُ. كُنْتُ أَرَى إِلَى أَنْ قُتِلَ الْحَيَوَانُ وَهَلَكَ جِسْمُهُ وَدُفِعَ لِوَقِيدِ النَّارِ.

הֲוֵ֔ית חָזֵ֣ה בֵּאדַ֗יִן מִן קָל֙ מִלַּיָּ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י מְמַלֱּלָ֑ה קַרְנָ֖א הֲוֵ֡ית חָזֵ֣ה עַד֩ דִּ֨י קְטִילַ֤ת חֵֽיוְתָא֙ וְהוּבַ֣ד גִּשְׁמַ֔הּ וִיהִיבַ֖ת לִיקֵדַ֥ת אֶשָּֽׁא

دانيال 7: 16 Dan.7.16

فَاقْتَرَبْتُ إِلَى وَاحِدٍ مِنَ الْوُقُوفِ وَطَلَبْتُ مِنْهُ الْحَقِيقَةَ فِي كُلِّ هذَا. فَأَخْبَرَنِي وَعَرَّفَنِي تَفْسِيرَ الأُمُورِ:

קִרְבֵ֗ת עַל חַד֙ מִן קָ֣אֲמַיָּ֔א אֶבְעֵֽא מִנֵּ֖הּ וְיַצִּיבָ֥א עַֽל כָּל דְּנָ֑ה וַאֲמַר;לִ֕י יְהוֹדְעִנַּֽנִי וּפְשַׁ֥ר מִלַּיָּ֖א

دانيال 7: 25 Dan.7.25

وَيَتَكَلَّمُ بِكَلاَمٍ ضِدَّ الْعَلِيِّ وَيُبْلِي قِدِّيسِي الْعَلِيِّ، وَيَظُنُّ أَنَّهُ يُغَيِّرُ الأَوْقَاتَ وَالسُّنَّةَ، وَيُسَلَّمُونَ لِيَدِهِ إِلَى زَمَانٍ وَأَزْمِنَةٍ وَنِصْفِ زَمَانٍ.

יְמַלִּ֔ל וּמִלִּ֗ין לְצַ֤ד עִלָּאָה֙ יְבַלֵּ֑א וּלְקַדִּישֵׁ֥י עֶלְיוֹנִ֖ין וְיִסְבַּ֗ר לְהַשְׁנָיָה֙ זִמְנִ֣ין וְדָ֔ת וְיִתְיַהֲב֣וּן בִּידֵ֔הּ עַד עִדָּ֥ן וְעִדָּנִ֖ין וּפְלַ֥ג עִדָּֽן

دانيال 7: 28 Dan.7.28

إِلَى هُنَا نِهَايَةُ الأَمْرِ. أَمَّا أَنَا دَانِيآلَ، فَأَفْكَارِي أَفْزَعَتْنِي كَثِيرًا، وَتَغَيَّرَتْ عَلَيَّ هَيْئَتِي، وَحَفِظْتُ الأَمْرَ فِي قَلْبِي.

עַד כָּ֖ה סוֹפָ֣א מִלְּתָ֑א אֲנָ֨ה דָֽנִיֵּ֜אל רַעְיוֹנַ֣י יְבַהֲלֻנַּ֗נִי שַׂגִּ֣יא יִשְׁתַּנּ֣וֹן עֲלַ֔י וְזִיוַי֙ נִטְרֵֽת וּמִלְּתָ֖א בְּלִבִּ֥י

دانيال 7: 28 Dan.7.28

إِلَى هُنَا نِهَايَةُ الأَمْرِ. أَمَّا أَنَا دَانِيآلَ، فَأَفْكَارِي أَفْزَعَتْنِي كَثِيرًا، وَتَغَيَّرَتْ عَلَيَّ هَيْئَتِي، وَحَفِظْتُ الأَمْرَ فِي قَلْبِي.

עַד כָּ֖ה סוֹפָ֣א מִלְּתָ֑א אֲנָ֨ה דָֽנִיֵּ֜אל רַעְיוֹנַ֣י יְבַהֲלֻנַּ֗נִי שַׂגִּ֣יא יִשְׁתַּנּ֣וֹן עֲלַ֔י וְזִיוַי֙ נִטְרֵֽת וּמִלְּתָ֖א בְּלִבִּ֥י

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (24 آية)