المعنى المختصر للكلمة
el:
near, with or among
اللفظ الأصلي
אֵל
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
el
(ale)
تكرار الورود في الكتاب
4484
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
(but only used in the shortened constructive form ); a primitive particle; properly, denoting motion towards, but occasionally used of a quiescent position, i.e.
المعنى والشرح المفصل
1
near, with or among
2
often in general, to
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
according to
after
against
among
as for
at
because(-fore, -side)
both...and
by
concerning
for
from
[idiom] hath
in(-to)
near
(out) of
over
through
to(-ward)
under
unto
upon
whether
with(-in)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֶל (2164×)
וְאֶל (150×)
אֵלַ֔י (84×)
אֶֽל (75×)
אֵלַ֥י (71×)
אֵלָיו֙ (67×)
אֵלָ֔יו (66×)
אֵלָ֗יו (57×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4484 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 9: 12
Exo.9.12
وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى.
וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
الخروج 9: 13
Exo.9.13
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: بَكِّرْ فِي الصَّبَاحِ وَقِفْ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَقُلْ لَهُ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה הַשְׁכֵּ֣ם אֶל בַּבֹּ֔קֶר וְהִתְיַצֵּ֖ב לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי
الخروج 9: 13
Exo.9.13
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: بَكِّرْ فِي الصَّبَاحِ وَقِفْ أَمَامَ فِرْعَوْنَ وَقُلْ لَهُ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה הַשְׁכֵּ֣ם אֶל בַּבֹּ֔קֶר וְהִתְיַצֵּ֖ב לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי
الخروج 9: 14
Exo.9.14
لأَنِّي هذِهِ الْمَرَّةَ أُرْسِلُ جَمِيعَ ضَرَبَاتِي إِلَى قَلْبِكَ وَعَلَى عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنْ لَيْسَ مِثْلِي فِي كُلِّ الأَرْضِ.
כִּ֣י;אֲנִ֨י הַזֹּ֗את בַּפַּ֣עַם שֹׁלֵ֜חַ כָּל מַגֵּפֹתַי֙ אֶֽל לִבְּךָ֔ וּבַעֲבָדֶ֖יךָ וּבְעַמֶּ֑ךָ בַּעֲב֣וּר תֵּדַ֔ע כִּ֛י אֵ֥ין כָּמֹ֖נִי בְּכָל הָאָֽרֶץ
الخروج 9: 20
Exo.9.20
فَالَّذِي خَافَ كَلِمَةَ الرَّبِّ مِنْ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ هَرَبَ بِعَبِيدِهِ وَمَوَاشِيهِ إِلَى الْبُيُوتِ.
הַיָּרֵא֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה מֵֽעַבְדֵ֖י פַּרְעֹ֑ה הֵנִ֛יס עֲבָדָ֥יו מִקְנֵ֖הוּ אֶל הַבָּתִּֽים
الخروج 9: 21
Exo.9.21
وَأَمَّا الَّذِي لَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى كَلِمَةِ الرَّبِّ فَتَرَكَ عَبِيدَهُ وَمَوَاشِيَهُ فِي الْحَقْلِ.
וַאֲשֶׁ֥ר לֹא שָׂ֛ם לִבּ֖וֹ אֶל דְּבַ֣ר יְהוָ֑ה וַֽיַּעֲזֹ֛ב עֲבָדָ֥יו מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה
الخروج 9: 27
Exo.9.27
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ لَهُمَا: أَخْطَأْتُ هذِهِ الْمَرَّةَ. الرَّبُّ هُوَ الْبَارُّ وَأَنَا وَشَعْبِي الأَشْرَارُ.
וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֗ה וַיִּקְרָא֙ לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵהֶ֖ם חָטָ֣אתִי הַפָּ֑עַם יְהוָה֙ הַצַּדִּ֔יק וַאֲנִ֥י וְעַמִּ֖י הָרְשָׁעִֽים
الخروج 9: 28
Exo.9.28
صَلِّيَا إِلَى الرَّبِّ، وَكَفَى حُدُوثُ رُعُودِ اللهِ وَالْبَرَدُ، فَأُطْلِقَكُمْ وَلاَ تَعُودُوا تَلْبَثُونَ.
הַעְתִּ֙ירוּ֙ אֶל יְהוָ֔ה וְרַ֕ב מִֽהְיֹ֛ת קֹלֹ֥ת אֱלֹהִ֖ים וּבָרָ֑ד וַאֲשַׁלְּחָ֣ה;אֶתְכֶ֔ם וְלֹ֥א תֹסִפ֖וּן לַעֲמֹֽד
الخروج 9: 29
Exo.9.29
فَقَالَ لَهُ مُوسَى: عِنْدَ خُرُوجِي مِنَ الْمَدِينَةِ أَبْسِطُ يَدَيَّ إِلَى الرَّبِّ، فَتَنْقَطِعُ الرُّعُودُ وَلاَ يَكُونُ الْبَرَدُ أَيْضًا، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מֹשֶׁ֔ה כְּצֵאתִי֙ הָעִ֔יר אֶפְרֹ֥שׂ כַּפַּ֖י אֶל יְהוָ֑ה יֶחְדָּל֗וּן הַקֹּל֣וֹת לֹ֣א יִֽהְיֶה וְהַבָּרָד֙ ע֔וֹד לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֥י לַיהוָ֖ה הָאָֽרֶץ
الخروج 9: 29
Exo.9.29
فَقَالَ لَهُ مُوسَى: عِنْدَ خُرُوجِي مِنَ الْمَدِينَةِ أَبْسِطُ يَدَيَّ إِلَى الرَّبِّ، فَتَنْقَطِعُ الرُّعُودُ وَلاَ يَكُونُ الْبَرَدُ أَيْضًا، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מֹשֶׁ֔ה כְּצֵאתִי֙ הָעִ֔יר אֶפְרֹ֥שׂ כַּפַּ֖י אֶל יְהוָ֑ה יֶחְדָּל֗וּן הַקֹּל֣וֹת לֹ֣א יִֽהְיֶה וְהַבָּרָד֙ ע֔וֹד לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֥י לַיהוָ֖ה הָאָֽרֶץ
الخروج 9: 33
Exo.9.33
فَخَرَجَ مُوسَى مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَبَسَطَ يَدَيْهِ إِلَى الرَّبِّ، فَانْقَطَعَتِ الرُّعُودُ وَالْبَرَدُ وَلَمْ يَنْصَبَّ الْمَطَرُ عَلَى الأَرْضِ.
וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה הָעִ֔יר מֵעִ֤ם פַּרְעֹה֙ וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל יְהוָ֑ה וַֽיַּחְדְּל֤וּ הַקֹּלוֹת֙ וְהַבָּרָ֔ד לֹא נִתַּ֥ךְ וּמָטָ֖ר אָֽרְצָה
الخروج 10: 1
Exo.10.1
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: ادْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَإِنِّي أَغْلَظْتُ قَلْبَهُ وَقُلُوبَ عَبِيدِهِ لِكَيْ أَصْنَعَ آيَاتِي هذِهِ بَيْنَهُمْ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל פַּרְעֹ֑ה כִּֽי;אֲנִ֞י הִכְבַּ֤דְתִּי לִבּוֹ֙ לֵ֣ב עֲבָדָ֔יו לְמַ֗עַן שִׁתִ֛י אֹתֹתַ֥י אֵ֖לֶּה בְּקִרְבּֽוֹ
الخروج 10: 3
Exo.10.3
فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَالاَ لَهُ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: إِلَى مَتَى تَأْبَى أَنْ تَخْضَعَ لِي. أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.
וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹן֮ אֶל פַּרְעֹה֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים עַד מָתַ֣י מֵאַ֔נְתָּ לֵעָנֹ֖ת מִפָּנָ֑י שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי
الخروج 10: 3
Exo.10.3
فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَالاَ لَهُ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ: إِلَى مَتَى تَأْبَى أَنْ تَخْضَعَ لِي. أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.
וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹן֮ אֶל פַּרְעֹה֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים עַד מָתַ֣י מֵאַ֔נְתָּ לֵעָנֹ֖ת מִפָּנָ֑י שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי
الخروج 10: 7
Exo.10.7
فَقَالَ عَبِيدُ فِرْعَوْنَ لَهُ: إِلَى مَتَى يَكُونُ هذَا لَنَا فَخًّا. أَطْلِقِ الرِّجَالَ لِيَعْبُدُوا الرَّبَّ إِلهَهُمْ. أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ مِصْرَ قَدْ خَرِبَتْ..
וַיֹּאמְרוּ֩ עַבְדֵ֨י פַרְעֹ֜ה אֵלָ֗יו עַד מָתַי֙ יִהְיֶ֨ה זֶ֥ה לָ֙נוּ֙ לְמוֹקֵ֔שׁ שַׁלַּח֙ הָ֣אֲנָשִׁ֔ים וְיַֽעַבְד֖וּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הֲטֶ֣רֶם תֵּדַ֔ע כִּ֥י מִצְרָֽיִם אָבְדָ֖ה
الخروج 10: 8
Exo.10.8
فَرُدَّ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَقَالَ لَهُمَا: اذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ. وَلكِنْ مَنْ وَمَنْ هُمُ الَّذِينَ يَذْهَبُونَ.
וַיּוּשַׁ֞ב מֹשֶׁ֤ה אַהֲרֹן֙ אֶל פַּרְעֹ֔ה וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם לְכ֥וּ עִבְד֖וּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם מִ֥י וָמִ֖י הַהֹלְכִֽים
الخروج 10: 8
Exo.10.8
فَرُدَّ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَقَالَ لَهُمَا: اذْهَبُوا اعْبُدُوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ. وَلكِنْ مَنْ وَمَنْ هُمُ الَّذِينَ يَذْهَبُونَ.
וַיּוּשַׁ֞ב מֹשֶׁ֤ה אַהֲרֹן֙ אֶל פַּרְעֹ֔ה וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם לְכ֥וּ עִבְד֖וּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם מִ֥י וָמִ֖י הַהֹלְכִֽים
الخروج 10: 10
Exo.10.10
فَقَالَ لَهُمَا: يَكُونُ الرَّبُّ مَعَكُمْ هكَذَا كَمَا أُطْلِقُكُمْ وَأَوْلاَدَكُمُ. انْظُرُوا، إِنَّ قُدَّامَ وُجُوهِكُمْ شَرًّا.
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם יְהִ֨י יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם כֵ֤ן כַּאֲשֶׁ֛ר אֲשַׁלַּ֥ח;אֶתְכֶ֖ם טַפְּכֶ֑ם רְא֕וּ כִּ֥י נֶ֥גֶד פְּנֵיכֶֽם רָעָ֖ה
الخروج 10: 18
Exo.10.18
فَخَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ.
וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל יְהוָֽה
الخروج 11: 8
Exo.11.8
فَيَنْزِلُ إِلَيَّ جَمِيعُ عَبِيدِكَ هؤُلاَءِ، وَيَسْجُدُونَ لِي قَائِلِينَ: اخْرُجْ أَنْتَ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِينَ فِي أَثَرِكَ. وَبَعْدَ ذلِكَ أَخْرُجُ. ثُمَّ خَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ فِي حُمُوِّ الْغَضَبِ.
וְיָרְד֣וּ אֵלַ֜י כָל עֲבָדֶיךָ֩ אֵ֨לֶּה וְהִשְׁתַּֽחֲוּוּ לִ֣י לֵאמֹ֗ר צֵ֤א אַתָּה֙ וְכָל הָעָ֣ם אֲשֶׁר בְּרַגְלֶ֔יךָ וְאַחֲרֵי כֵ֖ן אֵצֵ֑א וַיֵּצֵ֥א מֵֽעִם פַּרְעֹ֖ה בָּחֳרִי אָֽף
الخروج 11: 9
Exo.11.9
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: لاَ يَسْمَعُ لَكُمَا فِرْعَوْنُ لِكَيْ تَكْثُرَ عَجَائِبِي فِي أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה לֹא יִשְׁמַ֥ע אֲלֵיכֶ֖ם פַּרְעֹ֑ה לְמַ֛עַן רְב֥וֹת מוֹפְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
الخروج 12: 4
Exo.12.4
وَإِنْ كَانَ الْبَيْتُ صَغِيرًا عَنْ أَنْ يَكُونَ كُفْوًا لِشَاةٍ، يَأْخُذُ هُوَ وَجَارُهُ الْقَرِيبُ مِنْ بَيْتِهِ بِحَسَبِ عَدَدِ النُّفُوسِ. كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ تَحْسِبُونَ لِلشَّاةِ.
וְאִם הַבַּיִת֮ יִמְעַ֣ט מִהְיֹ֣ת מִשֶּׂה֒ וְלָקַ֣ח ה֗וּא וּשְׁכֵנ֛וֹ הַקָּרֹ֥ב אֶל בֵּית֖וֹ בְּמִכְסַ֣ת נְפָשֹׁ֑ת אִ֚ישׁ לְפִ֣י אָכְל֔וֹ תָּכֹ֖סּוּ הַשֶּֽׂה
الخروج 12: 21
Exo.12.21
فَدَعَا مُوسَى جَمِيعَ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمُ: اسْحَبُوا وَخُذُوا لَكُمْ غَنَمًا بِحَسَبِ عَشَائِرِكُمْ وَاذْبَحُوا الْفِصْحَ.
וַיִּקְרָ֥א מֹשֶׁ֛ה לְכָל זִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם מִֽשְׁכ֗וּ וּקְח֨וּ לָכֶ֥ם צֹ֛אן לְמִשְׁפְּחֹתֵיכֶ֖ם וְשַׁחֲט֥וּ הַפָּֽסַח
الخروج 12: 22
Exo.12.22
وَخُذُوا بَاقَةَ زُوفَا وَاغْمِسُوهَا فِي الدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ وَمُسُّوا الْعَتَبَةَ الْعُلْيَا وَالْقَائِمَتَيْنِ بِالدَّمِ الَّذِي فِي الطَّسْتِ. وَأَنْتُمْ لاَ يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ حَتَّى الصَّبَاحِ،
וּלְקַחְתֶּ֞ם אֲגֻדַּ֣ת אֵז֗וֹב וּטְבַלְתֶּם֮ בַּדָּ֣ם אֲשֶׁר בַּסַּף֒ וְהִגַּעְתֶּ֤ם הַמַּשְׁקוֹף֙ אֶל שְׁתֵּ֣י;הַמְּזוּזֹ֔ת מִן;הַדָּ֖ם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ף וְאַתֶּ֗ם לֹ֥א תֵצְא֛וּ אִ֥ישׁ מִפֶּֽתַח בֵּית֖וֹ עַד בֹּֽקֶר
الخروج 12: 26
Exo.12.26
وَيَكُونُ حِينَ يَقُولُ لَكُمْ أَوْلاَدُكُمْ: مَا هذِهِ الْخِدْمَةُ لَكُمْ.
וְהָיָ֕ה כִּֽי יֹאמְר֥וּ אֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵיכֶ֑ם מָ֛ה הַזֹּ֖את הָעֲבֹדָ֥ה לָכֶֽם
الخروج 13: 14
Exo.13.14
وَيَكُونُ مَتَى سَأَلَكَ ابْنُكَ غَدًا قَائِلاً: مَا هذَا. تَقُولُ لَهُ: بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ.
וְהָיָ֞ה כִּֽי יִשְׁאָלְךָ֥ בִנְךָ֛ מָחָ֖ר לֵאמֹ֣ר מַה זֹּ֑את וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֔יו יָ֗ד בְּחֹ֣זֶק הוֹצִיאָ֧נוּ יְהוָ֛ה מִמִּצְרַ֖יִם מִבֵּ֥ית עֲבָדִֽים
الخروج 14: 5
Exo.14.5
فَلَمَّا أُخْبِرَ مَلِكُ مِصْرَ أَنَّ الشَّعْبَ قَدْ هَرَبَ، تَغَيَّرَ قَلْبُ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ عَلَى الشَّعْبِ. فَقَالُوا: مَاذَا فَعَلْنَا حَتَّى أَطْلَقْنَا إِسْرَائِيلَ مِنْ خِدْمَتِنَا.
וַיֻּגַּד֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם כִּ֥י הָעָ֑ם בָרַ֖ח וַ֠יֵּהָפֵךְ לְבַ֨ב פַּרְעֹ֤ה וַעֲבָדָיו֙ אֶל הָעָ֔ם וַיֹּֽאמרוּ֙ מַה;זֹּ֣את עָשִׂ֔ינוּ כִּֽי שִׁלַּ֥חְנוּ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעָבְדֵֽנוּ
الخروج 14: 10
Exo.14.10
فَلَمَّا اقْتَرَبَ فِرْعَوْنُ رَفَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ عُيُونَهُمْ، وَإِذَا الْمِصْرِيُّونَ رَاحِلُونَ وَرَاءَهُمْ. فَفَزِعُوِا جِدًّا، وَصَرَخَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى الرَّبِّ.
הִקְרִ֑יב וּפַרְעֹ֖ה וַיִּשְׂאוּ֩ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֨ל עֵינֵיהֶ֜ם וְהִנֵּ֥ה מִצְרַ֣יִם נֹסֵ֣עַ אַחֲרֵיהֶ֗ם וַיִּֽירְאוּ֙ מְאֹ֔ד וַיִּצְעֲק֥וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל יְהוָֽה
الخروج 14: 15
Exo.14.15
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مَا لَكَ تَصْرُخُ إِلَيَّ. قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَرْحَلُوا.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה מַה תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ
الخروج 14: 15
Exo.14.15
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مَا لَكَ تَصْرُخُ إِلَيَّ. قُلْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ أَنْ يَرْحَلُوا.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה מַה תִּצְעַ֖ק אֵלָ֑י דַּבֵּ֥ר בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל וְיִסָּֽעוּ