المعنى المختصر للكلمة
el:
near, with or among
اللفظ الأصلي
אֵל
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
el
(ale)
تكرار الورود في الكتاب
4484
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
(but only used in the shortened constructive form ); a primitive particle; properly, denoting motion towards, but occasionally used of a quiescent position, i.e.
المعنى والشرح المفصل
1
near, with or among
2
often in general, to
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
according to
after
against
among
as for
at
because(-fore, -side)
both...and
by
concerning
for
from
[idiom] hath
in(-to)
near
(out) of
over
through
to(-ward)
under
unto
upon
whether
with(-in)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֶל (2164×)
וְאֶל (150×)
אֵלַ֔י (84×)
אֶֽל (75×)
אֵלַ֥י (71×)
אֵלָיו֙ (67×)
אֵלָ֔יו (66×)
אֵלָ֗יו (57×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4484 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حجي 2: 20
Hag.2.20
وَصَارَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ ثَانِيَةً إِلَى حَجَّي، فِي الرَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ قَائِلاً:
וַיְהִ֨י דְבַר יְהוָ֤ה שֵׁנִית֙ אֶל חַגַּ֔י וְאַרְבָּעָ֛ה בְּעֶשְׂרִ֧ים לַחֹ֖דֶשׁ לֵאמֹֽר
حجي 2: 21
Hag.2.21
كَلِّمْ زَرُبَّابِلَ وَالِي يَهُوذَا قَائِلاً: إِنِّي أُزَلْزِلُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ،
אֱמֹ֕ר אֶל;זְרֻבָּבֶ֥ל פַּֽחַת יְהוּדָ֖ה לֵאמֹ֑ר אֲנִ֣י מַרְעִ֔ישׁ הַשָּׁמַ֖יִם הָאָֽרֶץ
زكريا 1: 1
Zec.1.1
فِي الشَّهْرِ الثَّامِنِ فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِدَارِيُوسَ، كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ إِلَى زَكَرِيَّا بْنِ بَرَخِيَّا بْنِ عِدُّو النَّبِيِّ قَائِلاً:
בַּחֹ֙דֶשׁ֙ הַשְּׁמִינִ֔י בִּשְׁנַ֥ת שְׁתַּ֖יִם לְדָרְיָ֑וֶשׁ הָיָ֣ה דְבַר יְהוָ֗ה אֶל זְכַרְיָה֙ בֶּן בֶּ֣רֶכְיָ֔ה בֶּן עִדּ֥וֹ הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר
زكريا 1: 3
Zec.1.3
فَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: ارْجِعُوا إِلَيَّ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، فَأَرْجِعَ إِلَيْكُمْ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֗ם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת שׁ֣וּבוּ אֵלַ֔י נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְאָשׁ֣וּב אֲלֵיכֶ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
زكريا 1: 3
Zec.1.3
فَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: ارْجِعُوا إِلَيَّ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، فَأَرْجِعَ إِلَيْكُمْ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֗ם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת שׁ֣וּבוּ אֵלַ֔י נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְאָשׁ֣וּב אֲלֵיכֶ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
زكريا 1: 3
Zec.1.3
فَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: ارْجِعُوا إِلَيَّ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، فَأَرْجِعَ إِلَيْكُمْ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֗ם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת שׁ֣וּבוּ אֵלַ֔י נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְאָשׁ֣וּב אֲלֵיכֶ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
زكريا 1: 4
Zec.1.4
لاَ تَكُونُوا كَآبَائِكُمُ الَّذِينَ نَادَاهُمُ الأَنْبِيَاءُ الأَوَّلُونَ قَائِلِينَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: ارْجِعُوا عَنْ طُرُقِكُمُ الشِّرِّيرَةِ وَعَنْ أَعْمَالِكُمُ الشِّرِّيرَةِ. فَلَمْ يَسْمَعُوا وَلَمْ يُصْغُوا إِلَيَّ، يَقُولُ رَبُّ
אַל תִּהְי֣וּ כַאֲבֹֽתֵיכֶ֡ם אֲשֶׁ֣ר קָרְאֽוּ;אֲלֵיהֶם֩ הַנְּבִיאִ֨ים הָרִֽאשֹׁנִ֜ים לֵאמֹ֗ר כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת שׁ֤וּבוּ נָא֙ מִדַּרְכֵיכֶ֣ם הָרָעִ֔ים וּמַֽעֲלְלֵיכֶ֖ם הָֽרָעִ֑ים וְלֹ֥א שָׁמְע֛וּ וְלֹֽא הִקְשִׁ֥יבוּ אֵלַ֖י נְאֻם יְהוָֽה
زكريا 1: 7
Zec.1.7
فِي الْيَوْمِ الرَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ الْحَادِي عَشَرَ، هُوَ شَهْرُ شَبَاطَ. فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِدَارِيُوسَ، كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ إِلَى زَكَرِيَّا بْنِ بَرَخِيَّا بْنِ عِدُّو النَّبِيِّ قَائِلاً:
בְּיוֹם֩ וְאַרְבָּעָ֜ה עֶשְׂרִ֨ים חֹ֙דֶשׁ֙ לְעַשְׁתֵּֽי עָשָׂ֥ר הוּא חֹ֣דֶשׁ שְׁבָ֔ט בִּשְׁנַ֥ת שְׁתַּ֖יִם לְדָרְיָ֑וֶשׁ הָיָ֣ה דְבַר יְהוָ֗ה אֶל זְכַרְיָה֙ בֶּן בֶּ֣רֶכְיָ֔הוּ בֶּן עִדּ֥וֹא הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר
زكريا 1: 9
Zec.1.9
فَقُلْتُ: يَا سَيِّدِي، مَا هؤُلاَءِ. فَقَالَ لِي الْمَلاَكُ الَّذِي كَلَّمَنِي: أَنَا أُرِيكَ مَا هؤُلاَءِ.
וָאֹמַ֖ר אֲדֹנִ֑י מָה אֵ֣לֶּה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י הַמַּלְאָךְ֙ הַדֹּבֵ֣ר;בִּ֔י אֲנִ֥י אַרְאֶ֖ךָּ מָה;הֵ֥מָּה אֵֽלֶּה
زكريا 1: 14
Zec.1.14
فَقَالَ لِي الْمَلاَكُ الَّذِي كَلَّمَنِي: نَادِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: غِرْتُ عَلَى أُورُشَلِيمَ وَعَلَى صِهْيَوْنَ غَيْرَةً عَظِيمَةً.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י הַמַּלְאָךְ֙ הַדֹּבֵ֣ר;בִּ֔י קְרָ֣א לֵאמֹ֔ר כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת קִנֵּ֧אתִי לִירוּשָׁלִַ֛ם וּלְצִיּ֖וֹן קִנְאָ֥ה גְדוֹלָֽה
زكريا 1: 19
Zec.1.19
فَقُلْتُ لِلْمَلاَكِ الَّذِي كَلَّمَنِي: مَا هذِهِ. فَقَالَ لِي: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ وَأُورُشَلِيمَ.
וָאֹמַ֗ר אֶל;הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י מָה אֵ֑לֶּה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י אֵ֤לֶּה הַקְּרָנוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר זֵר֣וּ יְהוּדָ֔ה יִשְׂרָאֵ֖ל וִירוּשָׁלָֽם
زكريا 1: 19
Zec.1.19
فَقُلْتُ لِلْمَلاَكِ الَّذِي كَلَّمَنِي: مَا هذِهِ. فَقَالَ لِي: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ وَأُورُشَلِيمَ.
וָאֹמַ֗ר אֶל;הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י מָה אֵ֑לֶּה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י אֵ֤לֶּה הַקְּרָנוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר זֵר֣וּ יְהוּדָ֔ה יִשְׂרָאֵ֖ל וִירוּשָׁלָֽם
زكريا 1: 21
Zec.1.21
فَقُلْتُ: جَاءَ هؤُلاَءِ، مَاذَا يَفْعَلُونَ. فَتَكَلَّمَ قَائِلًا: هذِهِ هِيَ الْقُرُونُ الَّتِي بَدَّدَتْ يَهُوذَا حَتَّى لَمْ يَرْفَعْ إِنْسَانٌ رَأْسَهُ. وَقَدْ جَاءَ هؤُلاَءِ لِيُرْعِبُوهُمْ وَلِيَطْرُدُوا قُرُونَ الأُمَمِ الرَّافِعِينَ قَرْنًا عَلَى أَرْضِ يَهُوذَا لِتَبْدِيدِهَا.
וָאֹמַ֕ר בָאִ֖ים אֵ֥לֶּה מָ֛ה לַֽעֲשׂ֑וֹת וַיֹּ֣אמֶר לֵאמֹ֗ר אֵ֣לֶּה הַקְּרָנ֞וֹת אֲשֶׁר זֵ֣רוּ יְהוּדָ֗ה לֹא נָשָׂ֣א אִישׁ֙ רֹאשׁ֔וֹ וַיָּבֹ֤אוּ אֵ֙לֶּה֙ לְהַחֲרִ֣יד;אֹתָ֔ם לְיַדּ֞וֹת קַרְנ֣וֹת הַגּוֹיִ֗ם הַנֹּשְׂאִ֥ים קֶ֛רֶן אֶל אֶ֥רֶץ יְהוּדָ֖ה לְזָרוֹתָֽהּ
زكريا 2: 2
Zec.2.2
فَقُلْتُ: إِلَى أَيْنَ أَنْتَ ذَاهِبٌ. فَقَالَ لِي: لأَقِيسَ أُورُشَلِيمَ، لأَرَى كَمْ عَرْضُهَا وَكَمْ طُولُهَا.
וָאֹמַ֕ר אָ֖נָה אַתָּ֣ה הֹלֵ֑ךְ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י לָמֹד֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לִרְא֥וֹת כַּמָּֽה רָחְבָּ֖הּ וְכַמָּ֥ה אָרְכָּֽהּ
زكريا 2: 4
Zec.2.4
فَقَالَ لَهُ: اجْرِ وَكَلِّمْ هذَا الْغُلاَمِ قَائِلاً: كَالأَعْرَاءِ تُسْكَنُ أُورُشَلِيمُ مِنْ كَثْرَةِ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ فِيهَا.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו רֻ֗ץ דַּבֵּ֛ר הַלָּ֖ז הַנַּ֥עַר לֵאמֹ֑ר פְּרָזוֹת֙ תֵּשֵׁ֣ב יְרוּשָׁלִַ֔ם מֵרֹ֥ב אָדָ֛ם וּבְהֵמָ֖ה בְּתוֹכָֽהּ
زكريا 2: 8
Zec.2.8
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: بَعْدَ الْمَجْدِ أَرْسَلَنِي إِلَى الأُمَمِ الَّذِينَ سَلَبُوكُمْ، لأَنَّهُ مَنْ يَمَسُّكُمْ يَمَسُّ حَدَقَةَ عَيْنِهِ.
כִּ֣י כֹ֣ה אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאוֹת֒ אַחַ֣ר כָּב֔וֹד שְׁלָחַ֕נִי אֶל הַגּוֹיִ֖ם הַשֹּׁלְלִ֣ים;אֶתְכֶ֑ם כִּ֚י הַנֹּגֵ֣עַ;בָּכֶ֔ם נֹגֵ֖עַ בְּבָבַ֥ת עֵינֽוֹ
زكريا 2: 11
Zec.2.11
فَيَتَّصِلُ أُمَمٌ كَثِيرَةٌ بِالرَّبِّ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، وَيَكُونُونَ لِي شَعْبًا فَأَسْكُنُ فِي وَسَطِكِ، فَتَعْلَمِينَ أَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ قَدْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكِ.
וְנִלְווּ֩ גוֹיִ֨ם רַבִּ֤ים יְהוָה֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא וְהָ֥יוּ לִ֖י לְעָ֑ם וְשָׁכַנְתִּ֣י בְתוֹכֵ֔ךְ וְיָדַ֕עַתְּ כִּי יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁלָחַ֥נִי אֵלָֽיִךְ
زكريا 3: 2
Zec.3.2
فَقَالَ الرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: لِيَنْتَهِرْكَ الرَّبُّ يَا شَيْطَانُ. لِيَنْتَهِرْكَ الرَّبُّ الَّذِي اخْتَارَ أُورُشَلِيمَ. أَفَلَيْسَ هذَا شُعْلَةً مُنْتَشَلَةً مِنَ النَّارِ..
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;הַשָּׂטָ֗ן יִגְעַ֨ר;בְּךָ֙ יְהוָ֤ה הַשָּׂטָ֔ן וְיִגְעַ֤ר;בְּךָ֔ יְהוָה֙ הַבֹּחֵ֖ר בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם הֲל֧וֹא זֶ֦ה א֖וּד מֻצָּ֥ל מֵאֵֽשׁ
زكريا 3: 4
Zec.3.4
فَأَجَابَ وَكَلَّمَ الْوَاقِفِينَ قُدَّامَهُ قَائِلاً: انْزِعُوا عَنْهُ الثِّيَابَ الْقَذِرَةَ. وَقَالَ لَهُ: انْظُرْ. قَدْ أَذْهَبْتُ عَنْكَ إِثْمَكَ، وَأُلْبِسُكَ ثِيَابًا مُزَخْرَفَةً.
וַיַּ֣עַן וַיֹּ֗אמֶר הָעֹמְדִ֤ים לְפָנָיו֙ לֵאמֹ֔ר הָסִ֛ירוּ מֵעָלָ֑יו הַבְּגָדִ֥ים הַצֹּאִ֖ים וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו רְאֵ֨ה הֶעֱבַ֤רְתִּי מֵעָלֶ֙יךָ֙ עֲוֹנֶ֔ךָ וְהַלְבֵּ֥שׁ;אֹתְךָ֖ מַחֲלָצֽוֹת
زكريا 4: 2
Zec.4.2
وَقَالَ لِي: مَاذَا تَرَى. فَقُلْتُ: قَدْ نَظَرْتُ وَإِذَا بِمَنَارَةٍ كُلُّهَا ذَهَبٌ، وَكُوزُهَا عَلَى رَأْسِهَا، وَسَبْعَةُ سُرُجٍ عَلَيْهَا، وَسَبْعُ أَنَابِيبَ لِلسُّرْجِ الَّتِي عَلَى رَأْسِهَا.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י מָ֥ה אַתָּ֖ה;רֹאֶ֑ה וָאֹמַ֡ר רָאִ֣יתִי וְהִנֵּ֣ה מְנוֹרַת֩ כֻּלָּ֜הּ זָהָ֨ב וְגֻלָּ֣הּ עַל רֹאשָׁ֗הּ וְשִׁבְעָ֤ה נֵרֹתֶ֙יהָ֙ עָלֶ֔יהָ שִׁבְעָ֤ה מֽוּצָק֔וֹת לַנֵּר֖וֹת אֲשֶׁ֥ר עַל רֹאשָֽׁהּ
زكريا 4: 4
Zec.4.4
فَأَجَبْتُ وَقُلْتُ لِلْمَلاَكِ الَّذِي كَلَّمَنِي قَائِلاً: مَا هذِهِ يَا سَيِّدِي.
וָאַ֙עַן֙ וָֽאֹמַ֔ר אֶל;הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י לֵאמֹ֑ר מָה אֵ֖לֶּה אֲדֹנִֽי
زكريا 4: 5
Zec.4.5
فَأَجَابَ الْمَلاَكُ الَّذِي كَلَّمَنِي وَقَالَ لِي: أَمَا تَعْلَمُ مَا هذِهِ. فَقُلْتُ: لاَ يَا سَيِّدِي.
וַ֠יַּעַן הַמַּלְאָ֞ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּי֙ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הֲל֥וֹא יָדַ֖עְתָּ הֵ֣מָּה;מָה אֵ֑לֶּה וָאֹמַ֖ר לֹ֥א אֲדֹנִֽי
زكريا 4: 6
Zec.4.6
فَأَجَابَ وَكَلَّمَنِي قَائِلاً: هذِهِ كَلِمَةُ الرَّبِّ إِلَى زَرُبَّابِلَ قَائِلاً: لاَ بِالْقُدْرَةِ وَلاَ بِالْقُوَّةِ، بَلْ بِرُوحِي قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ.
וַיַּ֜עַן וַיֹּ֤אמֶר;אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר זֶ֚ה דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל זְרֻבָּבֶ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֤א בְחַ֙יִל֙ וְלֹ֣א בְכֹ֔חַ כִּ֣י;אִם בְּרוּחִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת
زكريا 4: 8
Zec.4.8
وَكَانَتْ إِلَيَّ كَلِمَةُ الرَّبِّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
زكريا 4: 9
Zec.4.9
إِنَّ يَدَيْ زَرُبَّابِلَ قَدْ أَسَّسَتَا هذَا الْبَيْتَ، فَيَدَاهُ تُتَمِّمَانِهِ، فَتَعْلَمُ أَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ.
יְדֵ֣י זְרֻבָּבֶ֗ל יִסְּד֛וּ הַזֶּ֖ה הַבַּ֥יִת וְיָדָ֣יו תְּבַצַּ֑עְנָה וְיָ֣דַעְתָּ֔ כִּֽי יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם
زكريا 4: 11
Zec.4.11
فَأَجَبْتُ وَقُلْتُ لَهُ: مَا هَاتَانِ الزَّيْتُونَتَانِ عَنْ يَمِينِ الْمَنَارَةِ وَعَنْ يَسَارِهَا.
וָאַ֖עַן וָאֹמַ֣ר אֵלָ֑יו מַה שְּׁנֵ֤י;הָאֵ֔לֶה הַזֵּיתִים֙ עַל יְמִ֥ין הַמְּנוֹרָ֖ה וְעַל שְׂמֹאולָֽהּ
زكريا 4: 12
Zec.4.12
وَأَجَبْتُ ثَانِيَةً وَقُلْتُ لَهُ: مَا فَرْعَا الزَّيْتُونِ اللَّذَانِ بِجَانِبِ الأَنَابِيبِ مِنْ ذَهَبٍ، الْمُفْرِغَانِ مِنْ أَنْفُسِهِمَا الذَّهَبِيَّ.
וָאַ֣עַן שֵׁנִ֔ית וָאֹמַ֖ר אֵלָ֑יו מַה שְׁתֵּ֞י;שִׁבֲּלֵ֣י הַזֵּיתִ֗ים אֲשֶׁר֙ בְּיַ֗ד שְׁנֵי֙;צַנְתְּר֣וֹת הַזָּהָ֔ב הַֽמְרִיקִ֥ים מֵעֲלֵיהֶ֖ם הַזָּהָֽב
زكريا 5: 2
Zec.5.2
فَقَالَ لِي: مَاذَا تَرَى. فَقُلْتُ: إِنِّي أَرَى دَرْجًا طَائِرًا، طُولُهُ عِشْرُونَ ذِرَاعًا، وَعَرْضُهُ عَشَرُ أَذْرُعٍ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י מָ֥ה אַתָּ֖ה;רֹאֶ֑ה וָאֹמַ֗ר אֲנִ֤י רֹאֶה֙ מְגִלָּ֣ה עָפָ֔ה אָרְכָּהּ֙ עֶשְׂרִ֣ים בָּֽאַמָּ֔ה וְרָחְבָּ֖הּ עֶ֥שֶׂר בָּאַמָּֽה
زكريا 5: 3
Zec.5.3
فَقَالَ لِي: هذِهِ هِيَ اللَّعْنَةُ الْخَارِجَةُ عَلَى وَجْهِ كُلِّ الأَرْضِ. لأَنَّ كُلَّ سَارِق يُبَادُ مِنْ هُنَا بِحَسَبِهَا، وَكُلَّ حَالِفٍ يُبَادُ مِنْ هُنَاكَ بِحَسَبِهَا.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י זֹ֚את הָֽאָלָ֔ה הַיּוֹצֵ֖את עַל פְּנֵ֣י כָל הָאָ֑רֶץ כִּ֣י כָל הַגֹּנֵ֗ב נִקָּ֔ה מִזֶּה֙ כָּמ֣וֹהָ וְכָל הַנִּ֨שְׁבָּ֔ע נִקָּֽה מִזֶּ֖ה כָּמ֥וֹהָ
زكريا 5: 5
Zec.5.5
ثُمَّ خَرَجَ الْمَلاَكُ الَّذِي كَلَّمَنِي وَقَالَ لِي: ارْفَعْ عَيْنَيْكَ وَانْظُرْ مَا هذَا الْخَارِجُ.
וַיֵּצֵ֕א הַמַּלְאָ֖ךְ הַדֹּבֵ֣ר;בִּ֑י וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י שָׂ֣א;נָ֤א עֵינֶ֙יךָ֙ וּרְאֵ֔ה מָ֖ה הַזֹּֽאת הַיּוֹצֵ֥את