المعنى المختصر للكلمة
kârath:
to cut (off, down or asunder)
اللفظ الأصلي
כָּרַת
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
kârath
(kaw-rath)
تكرار الورود في الكتاب
287
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to cut (off, down or asunder)
2
by implication, to destroy or consume
3
specifically, to covenant (i.e. make an alliance or bargain, originally by cutting flesh and passing between the pieces)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
be chewed
be con-(feder-) ate
covenant
cut (down, off)
destroy
fail
feller
be freed
hew (down)
make a league (covenant)
[idiom] lose
perish
[idiom] utterly
[idiom] want
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וְנִכְרְתָ֛ה (11×)
וְהִכְרַתִּ֥י (9×)
וְהִכְרַתִּ֤י (6×)
לְהַכְרִ֖ית (4×)
כָּרַ֥ת (4×)
יִכָּרֵֽת (4×)
יִכָּרֵ֨ת (4×)
וַיִּכְרֹ֨ת (4×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (287 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 9: 11
Gen.9.11
أُقِيمُ مِيثَاقِي مَعَكُمْ فَلاَ يَنْقَرِضُ كُلُّ ذِي جَسَدٍ أَيْضًا بِمِيَاهِ الطُّوفَانِ. وَلاَ يَكُونُ أَيْضًا طُوفَانٌ لِيُخْرِبَ الأَرْضَ.
וַהֲקִמֹתִ֤י בְּרִיתִי֙ אִתְּכֶ֔ם וְלֹֽא יִכָּרֵ֧ת כָּל בָּשָׂ֛ר ע֖וֹד מִמֵּ֣י הַמַּבּ֑וּל וְלֹֽא יִהְיֶ֥ה ע֛וֹד מַבּ֖וּל לְשַׁחֵ֥ת הָאָֽרֶץ
التكوين 15: 18
Gen.15.18
فِي ذلِكَ الْيَوْمِ قَطَعَ الرَّبُّ مَعَ أَبْرَامَ مِيثَاقًا قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِي هذِهِ الأَرْضَ، مِنْ نَهْرِ مِصْرَ إِلَى النَّهْرِ الْكَبِيرِ، نَهْرِ الْفُرَاتِ.
בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא כָּרַ֧ת יְהוָ֛ה אֶת אַבְרָ֖ם בְּרִ֣ית לֵאמֹ֑ר לְזַרְעֲךָ֗ נָתַ֙תִּי֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ מִנְּהַ֣ר מִצְרַ֔יִם עַד הַנָּהָ֥ר הַגָּדֹ֖ל נְהַר פְּרָֽת
التكوين 17: 14
Gen.17.14
وَأَمَّا الذَّكَرُ الأَغْلَفُ الَّذِي لاَ يُخْتَنُ فِي لَحْمِ غُرْلَتِهِ فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا. إِنَّهُ قَدْ نَكَثَ عَهْدِي.
זָכָ֗ר וְעָרֵ֣ל אֲשֶׁ֤ר לֹֽא יִמּוֹל֙ בְּשַׂ֣ר עָרְלָת֔וֹ וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּ֑יהָ הֵפַֽר בְּרִיתִ֖י
التكوين 21: 27
Gen.21.27
فَأَخَذَ إِبْرَاهِيمُ غَنَمًا وَبَقَرًا وَأَعْطَى أَبِيمَالِكَ، فَقَطَعَا كِلاَهُمَا مِيثَاقًا.
וַיִּקַּ֤ח אַבְרָהָם֙ צֹ֣אן וּבָקָ֔ר וַיִּתֵּ֖ן לַאֲבִימֶ֑לֶךְ וַיִּכְרְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם בְּרִֽית
التكوين 21: 32
Gen.21.32
فَقَطَعَا مِيثَاقًا فِي بِئْرِ سَبْعٍ، ثُمَّ قَامَ أَبِيمَالِكُ وَفِيكُولُ رَئِيسُ جَيْشِهِ وَرَجَعَا إِلَى أَرْضِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.
וַיִּכְרְת֥וּ בְרִ֖ית בִּבְאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיָּ֣קָם אֲבִימֶ֗לֶךְ וּפִיכֹל֙ שַׂר צְבָא֔וֹ וַיָּשֻׁ֖בוּ אֶל אֶ֥רֶץ פְּלִשְׁתִּֽים
التكوين 26: 28
Gen.26.28
فَقَالُوا: إِنَّنَا قَدْ رَأَيْنَا أَنَّ الرَّبَّ كَانَ مَعَكَ، فَقُلْنَا: لِيَكُنْ حَلْفٌ، بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ، وَنَقْطَعُ مَعَكَ عَهْدًا:
וַיֹּאמְר֗וּ רָא֣וֹ;רָאִינוּ֮ כִּֽי יְהוָ֣ה הָיָ֣ה עִמָּךְ֒ וַנֹּ֗אמֶר תְּהִ֨י אָלָ֛ה בֵּינוֹתֵ֖ינוּ;בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֶ֑ךָ וְנִכְרְתָ֥ה עִמָּֽךְ בְרִ֖ית
التكوين 31: 44
Gen.31.44
فَالآنَ هَلُمَّ نَقْطَعْ عَهْدًا أَنَا وَأَنْتَ، فَيَكُونُ شَاهِدًا بَيْنِي وَبَيْنَكَ.
וְעַתָּ֗ה לְכָ֛ה נִכְרְתָ֥ה בְרִ֖ית אֲנִ֣י וָאָ֑תָּה וְהָיָ֥ה לְעֵ֖ד בֵּינִ֥י וּבֵינֶֽךָ
التكوين 41: 36
Gen.41.36
فَيَكُونُ الطَّعَامُ ذَخِيرَةً لِلأَرْضِ لِسَبْعِ سِنِي الْجُوعِ الَّتِي تَكُونُ فِي أَرْضِ مِصْرَ، فَلاَ تَنْقَرِضُ الأَرْضُ بِالْجُوعِ.
וְהָיָ֨ה הָאֹ֤כֶל לְפִקָּדוֹן֙ לָאָ֔רֶץ לְשֶׁ֙בַע֙ שְׁנֵ֣י הָרָעָ֔ב אֲשֶׁ֥ר תִּהְיֶ֖יןָ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְלֹֽא תִכָּרֵ֥ת הָאָ֖רֶץ בָּרָעָֽב
الخروج 4: 25
Exo.4.25
فَأَخَذَتْ صَفُّورَةُ صَوَّانَةً وَقَطَعَتْ غُرْلَةَ ابْنِهَا وَمَسَّتْ رِجْلَيْهِ. فَقَالَتْ: إِنَّكَ عَرِيسُ دَمٍ لِي.
וַתִּקַּ֨ח צִפֹּרָ֜ה צֹ֗ר וַתִּכְרֹת֙ עָרְלַ֣ת בְּנָ֔הּ וַתַּגַּ֖ע לְרַגְלָ֑יו וַתֹּ֕אמֶר כִּ֧י;אַתָּ֖ה חֲתַן דָּמִ֛ים לִֽי
الخروج 8: 9
Exo.8.9
فَقَالَ مُوسَى لِفِرْعَوْنَ: عَيِّنْ لِي مَتَى أُصَلِّي لأَجْلِكَ وَلأَجْلِ عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ لِقَطْعِ الضَّفَادِعِ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ. وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצֲפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק תִּשָּׁאַֽרְנָה בַּיְאֹ֖ר
الخروج 12: 15
Exo.12.15
سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا. الْيَوْمَ الأَوَّلَ تَعْزِلُونَ الْخَمِيرَ مِنْ بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ خَمِيرًا مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ إِلَى الْيَوْمِ السَّابعِ تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ إِسْرَائِيلَ.
שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ תֹּאכֵ֔לוּ מַצּ֣וֹת בַּיּ֣וֹם הָרִאשׁ֔וֹן תַּשְׁבִּ֥יתוּ שְּׂאֹ֖ר מִבָּתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י כָּל אֹכֵ֣ל חָמֵ֗ץ מִיּ֥וֹם הָרִאשֹׁ֖ן עַד י֥וֹם הַשְּׁבִעִֽי וְנִכְרְתָ֞ה הַהִוא֙ הַנֶּ֤פֶשׁ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל
الخروج 12: 19
Exo.12.19
سَبْعَةَ أَيَّامٍ لاَ يُوجَدْ خَمِيرٌ فِي بُيُوتِكُمْ. فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ مُخْتَمِرًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، الْغَرِيبُ مَعَ مَوْلُودِ الأَرْضِ.
שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים לֹ֥א יִמָּצֵ֖א שְׂאֹ֕ר בְּבָתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י כָּל אֹכֵ֣ל מַחְמֶ֗צֶת וְנִכְרְתָ֞ה הַהִוא֙ הַנֶּ֤פֶשׁ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגֵּ֖ר וּבְאֶזְרַ֥ח הָאָֽרֶץ
الخروج 23: 32
Exo.23.32
لاَ تَقْطَعْ مَعَهُمْ وَلاَ مَعَ آلِهَتِهِمْ عَهْدًا.
לֹֽא תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם וְלֵאלֹֽהֵיהֶ֖ם בְּרִֽית
الخروج 24: 8
Exo.24.8
وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَرَشَّ عَلَى الشَّعْبِ وَقَالَ: هُوَذَا دَمُ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ عَلَى جَمِيعِ هذِهِ الأَقْوَالِ.
וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ הַדָּ֔ם וַיִּזְרֹ֖ק עַל הָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה דַֽם הַבְּרִית֙ אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם עַ֥ל כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
الخروج 30: 33
Exo.30.33
كُلُّ مَنْ رَكَّبَ مِثْلَهُ وَمَنْ جَعَلَ مِنْهُ عَلَى أَجْنَبِيٍّ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ.
אִ֚ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִרְקַ֣ח כָּמֹ֔הוּ וַאֲשֶׁ֥ר יִתֵּ֛ן מִמֶּ֖נּוּ עַל זָ֑ר וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו
الخروج 30: 38
Exo.30.38
كُلُّ مَنْ صَنَعَ مِثْلَهُ لِيَشُمَّهُ يُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهِ.
אִ֛ישׁ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂ֥ה כָמ֖וֹהָ לְהָרִ֣יחַ;בָּ֑הּ וְנִכְרַ֖ת מֵעַמָּֽיו
الخروج 31: 14
Exo.31.14
فَتَحْفَظُونَ السَّبْتَ لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لَكُمْ. مَنْ دَنَّسَهُ يُقْتَلُ قَتْلاً. إِنَّ كُلَّ مَنْ صَنَعَ فِيهِ عَمَلاً تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا.
וּשְׁמַרְתֶּם֙ הַשַּׁבָּ֔ת כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ;הִ֖וא לָכֶ֑ם מְחַֽלְלֶ֙יהָ֙ מ֣וֹת יוּמָ֔ת כִּ֗י כָּל הָעֹשֶׂ֥ה בָהּ֙ מְלָאכָ֔ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמֶּֽיהָ
الخروج 34: 10
Exo.34.10
فَقَالَ: هَا أَنَا قَاطِعٌ عَهْدًا. قُدَّامَ جَمِيعِ شَعْبِكَ أَفْعَلُ عَجَائِبَ لَمْ تُخْلَقْ فِي كُلِّ الأَرْضِ وَفِي جَمِيعِ الأُمَمِ، فَيَرَى جَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي أَنْتَ فِي وَسَطِهِ فِعْلَ الرَّبِّ. إِنَّ الَّذِي أَنَا فَاعِلُهُ مَعَكَ رَهِيبٌ.
וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֣ה אָנֹכִי֮ כֹּרֵ֣ת בְּרִית֒ נֶ֤גֶד כָּֽל עַמְּךָ֙ אֶעֱשֶׂ֣ה נִפְלָאֹ֔ת לֹֽא נִבְרְא֥וּ בְכָל הָאָ֖רֶץ וּבְכָל הַגּוֹיִ֑ם וְרָאָ֣ה כָל הָ֠עָם אֲשֶׁ֛ר אַתָּ֨ה בְקִרְבּ֜וֹ מַעֲשֵׂ֤ה יְהוָה֙ כִּֽי אֲשֶׁר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֥ה עִמָּֽךְ נוֹרָ֣א
الخروج 34: 12
Exo.34.12
اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ آتٍ إِلَيْهَا لِئَلاَّ يَصِيرُوا فَخًّا فِي وَسَطِكَ،
הִשָּׁ֣מֶר;לְךָ֗ פֶּן תִּכְרֹ֤ת בְּרִית֙ לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה בָּ֣א עָלֶ֑יהָ פֶּן יִהְיֶ֥ה לְמוֹקֵ֖שׁ בְּקִרְבֶּֽךָ
الخروج 34: 13
Exo.34.13
بَلْ تَهْدِمُونَ مَذَابِحَهُمْ، وَتُكَسِّرُونَ أَنْصَابَهُمْ، وَتَقْطَعُونَ سَوَارِيَهُمْ.
כִּ֤י תִּתֹּצ֔וּן מִזְבְּחֹתָם֙ תְּשַׁבֵּר֑וּן מַצֵּבֹתָ֖ם תִּכְרֹתֽוּן אֲשֵׁרָ֖יו
الخروج 34: 15
Exo.34.15
اِحْتَرِزْ مِنْ أَنْ تَقْطَعَ عَهْدًا مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، فَيَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِمْ وَيَذْبَحُونَ لآلِهَتِهِمْ، فَتُدْعَى وَتَأْكُلُ مِنْ ذَبِيحَتِهِمْ،
פֶּן תִּכְרֹ֥ת בְּרִ֖ית לְיוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ וְזָנ֣וּ אַחֲרֵ֣י אֱלֹֽהֵיהֶ֗ם וְזָבְחוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְקָרָ֣א;לְךָ֔ וְאָכַלְתָּ֖ מִזִּבְחֽוֹ
الخروج 34: 27
Exo.34.27
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اكْتُبْ لِنَفْسِكَ هذِهِ الْكَلِمَاتِ، لأَنَّنِي بِحَسَبِ هذِهِ الْكَلِمَاتِ قَطَعْتُ عَهْدًا مَعَكَ وَمَعَ إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כְּתָב לְךָ֖ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כִּ֞י עַל;פִּ֣י הָאֵ֗לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כָּרַ֧תִּי בְּרִ֖ית אִתְּךָ֛ יִשְׂרָאֵֽל
اللاويين 7: 20
Lev.7.20
وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ لَحْمًا مِنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ وَنَجَاسَتُهَا عَلَيْهَا فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.
וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶׁר תֹּאכַ֣ל בָּשָׂ֗ר מִזֶּ֤בַח הַשְּׁלָמִים֙ אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּֽיהָ
اللاويين 7: 21
Lev.7.21
وَالنَّفْسُ الَّتِي تَمَسُّ شَيْئًا مَا نَجِسًا نَجَاسَةَ إِنْسَانٍ أَوْ بَهِيمَةً نَجِسَةً أَوْ مَكْرُوهًا مَا نَجِسًا، ثُمَّ تَأْكُلُ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.
וְנֶ֜פֶשׁ כִּֽי;תִגַּ֣ע בְּכָל טָמֵ֗א בְּטֻמְאַ֤ת אָדָם֙ א֣וֹ בִּבְהֵמָ֣ה טְמֵאָ֗ה א֚וֹ שֶׁ֣קֶץ בְּכָל טָמֵ֔א וְאָכַ֛ל מִבְּשַׂר זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּֽיהָ
اللاويين 7: 25
Lev.7.25
إِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ شَحْمًا مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي يُقَرِّبُ مِنْهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ تُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهَا، النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ.
כִּ֚י כָּל אֹכֵ֣ל חֵ֔לֶב מִן הַ֨בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֥יב מִמֶּ֛נָּה אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה מֵֽעַמֶּֽיהָ הַנֶּ֥פֶשׁ הָאֹכֶ֖לֶת
اللاويين 7: 27
Lev.7.27
كُلُّ نَفْسٍ تَأْكُلُ شَيْئًا مِنَ الدَّمِ تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.
כָּל נֶ֖פֶשׁ תֹּאכַ֣ל כָּל דָּ֑ם וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵֽעַמֶּֽיהָ
اللاويين 17: 4
Lev.17.4
وَإِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لاَ يَأْتِي بِهِ لِيُقَرِّبَ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ أَمَامَ مَسْكَنِ الرَّبِّ، يُحْسَبُ عَلَى ذلِكَ الإِنْسَانِ دَمٌ. قَدْ سَفَكَ دَمًا. فَيُقْطَعُ ذلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.
וְאֶל פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאוֹ֒ לְהַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽיהוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ;הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ דָּ֣ם וְנִכְרַ֛ת הַה֖וּא הָאִ֥ישׁ מִקֶּ֥רֶב עַמּֽוֹ
اللاويين 17: 9
Lev.17.9
وَلاَ يَأْتِي بِهَا إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لِيَصْنَعَهَا لِلرَّبِّ، يُقْطَعُ ذلِكَ الإِنْسَانُ مِنْ شَعْبِهِ.
לֹ֣א יְבִיאֶ֔נּוּ וְאֶל פֶּ֜תַח אֹ֤הֶל מוֹעֵד֙ לַעֲשׂ֥וֹת;אֹת֖וֹ לַיהוָ֑ה וְנִכְרַ֛ת הַה֖וּא הָאִ֥ישׁ מֵעַמָּֽיו
اللاويين 17: 10
Lev.17.10
وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَأْكُلُ دَمًا، أَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّ النَّفْسِ الآكِلَةِ الدَّمِ وَأَقْطَعُهَا مِنْ شَعْبِهَا،
וְאִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם יֹאכַ֖ל כָּל;דָּ֑ם וְנָתַתִּ֣י פָנַ֗י בַּנֶּ֙פֶשׁ֙ הָאֹכֶ֣לֶת אֶת;הַדָּ֔ם וְהִכְרַתִּ֥י;אֹתָ֖הּ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ
اللاويين 17: 14
Lev.17.14
لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.
כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ הוּא֒ בְנַפְשׁוֹ֮ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ דַּ֥ם בָּשָׂ֖ר כָּל כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ הִ֔וא דָּמ֣וֹ כָּל אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת