כֵּן (H3651) - kên | معجم سترونغ العبري

التكوين 1: 7 Gen.1.7

فَعَمِلَ اللهُ الْجَلَدَ، وَفَصَلَ بَيْنَ الْمِيَاهِ الَّتِي تَحْتَ الْجَلَدِ وَالْمِيَاهِ الَّتِي فَوْقَ الْجَلَدِ. وَكَانَ كَذلِكَ.

וַיַּ֣עַשׂ אֱלֹהִים֮ הָרָקִיעַ֒ וַיַּבְדֵּ֗ל בֵּ֤ין הַמַּ֙יִם֙ אֲשֶׁר֙ מִתַּ֣חַת לָרָקִ֔יעַ הַמַּ֔יִם אֲשֶׁ֖ר מֵעַ֣ל לָרָקִ֑יעַ וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 1: 9 Gen.1.9

وَقَالَ اللهُ: لِتَجْتَمِعِ الْمِيَاهُ تَحْتَ السَّمَاءِ إِلَى مَكَانٍ وَاحِدٍ، وَلْتَظْهَرِ الْيَابِسَةُ. وَكَانَ كَذلِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֗ים יִקָּו֨וּ הַמַּ֜יִם מִתַּ֤חַת הַשָּׁמַ֙יִם֙ אֶל מָק֣וֹם אֶחָ֔ד וְתֵרָאֶ֖ה הַיַּבָּשָׁ֑ה וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 1: 11 Gen.1.11

وَقَالَ اللهُ: لِتُنْبِتِ الأَرْضُ عُشْبًا وَبَقْلاً يُبْزِرُ بِزْرًا، وَشَجَرًا ثَمَرٍ يَعْمَلُ ثَمَرًا كَجِنْسِهِ، بِزْرُهُ فِيهِ عَلَى الأَرْضِ. وَكَانَ كَذلِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֗ים תַּֽדְשֵׁ֤א הָאָ֙רֶץ֙ עֵ֚שֶׂב דֶּ֔שֶׁא מַזְרִ֣יעַ זֶ֔רַע עֵ֣ץ פְּרִ֞י עֹ֤שֶׂה פְּרִי֙ לְמִינ֔וֹ זַרְעוֹ ב֖וֹ עַל הָאָ֑רֶץ וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 1: 15 Gen.1.15

وَتَكُونَ أَنْوَارًا فِي جَلَدِ السَّمَاءِ لِتُنِيرَ عَلَى الأَرْضِ. وَكَانَ كَذلِكَ.

וְהָי֤וּ לִמְאוֹרֹת֙ בִּרְקִ֣יעַ הַשָּׁמַ֔יִם לְהָאִ֖יר עַל הָאָ֑רֶץ וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 1: 24 Gen.1.24

وَقَالَ اللهُ: لِتُخْرِجِ الأَرْضُ ذَوَاتِ أَنْفُسٍ حَيَّةٍ كَجِنْسِهَا: بَهَائِمَ، وَدَبَّابَاتٍ، وَوُحُوشَ أَرْضٍ كَأَجْنَاسِهَا. وَكَانَ كَذلِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֱלֹהִ֗ים תּוֹצֵ֨א הָאָ֜רֶץ נֶ֤פֶשׁ חַיָּה֙ לְמִינָ֔הּ בְּהֵמָ֥ה וָרֶ֛מֶשׂ וְחַֽיְתוֹ אֶ֖רֶץ לְמִינָ֑הּ וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 1: 30 Gen.1.30

وَلِكُلِّ حَيَوَانِ الأَرْضِ وَكُلِّ طَيْرِ السَّمَاءِ وَكُلِّ دَبَّابَةٍ عَلَى الأَرْضِ فِيهَا نَفْسٌ حَيَّةٌ، كُلَّ عُشْبٍ أَخْضَرَ طَعَامًا. وَكَانَ كَذلِكَ.

וּֽלְכָל חַיַּ֣ת הָ֠אָרֶץ וּלְכָל ע֨וֹף הַשָּׁמַ֜יִם וּלְכֹ֣ל רוֹמֵ֣שׂ עַל הָאָ֗רֶץ בּוֹ֙ נֶ֣פֶשׁ חַיָּ֔ה כָּל עֵ֖שֶׂב יֶ֥רֶק לְאָכְלָ֑ה וַֽיְהִי כֵֽן

التكوين 4: 15 Gen.4.15

فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: لِذلِكَ كُلُّ مَنْ قَتَلَ قَايِينَ فَسَبْعَةَ أَضْعَافٍ يُنْتَقَمُ وَجَعَلَ الرَّبُّ لِقَايِينَ عَلاَمَةً لِكَيْ لاَ يَقْتُلَهُ كُلُّ مَنْ وَجَدَهُ.

וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ יְהוָ֗ה לָכֵן֙ כָּל הֹרֵ֣ג קַ֔יִן שִׁבְעָתַ֖יִם יֻקָּ֑ם וַיָּ֨שֶׂם יְהוָ֤ה לְקַ֙יִן֙ א֔וֹת לְבִלְתִּ֥י הַכּוֹת;אֹת֖וֹ כָּל מֹצְאֽוֹ

التكوين 6: 4 Gen.6.4

كَانَ فِي الأَرْضِ طُغَاةٌ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ. وَبَعْدَ ذلِكَ أَيْضًا إِذْ دَخَلَ بَنُو اللهِ عَلَى بَنَاتِ النَّاسِ وَوَلَدْنَ لَهُمْ هؤُلاَءِ هُمُ الْجَبَابِرَةُ الَّذِينَ مُنْذُ الدَّهْرِ ذَوُو اسْمٍ.

הָי֣וּ בָאָרֶץ֮ הַנְּפִלִ֞ים בַּיָּמִ֣ים;הָהֵם֒ אַֽחֲרֵי כֵ֗ן וְגַ֣ם אֲשֶׁ֨ר יָבֹ֜אוּ בְּנֵ֤י הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל בְּנ֣וֹת הָֽאָדָ֔ם וְיָלְד֖וּ לָהֶ֑ם הֵ֧מָּה הַגִּבֹּרִ֛ים אֲשֶׁ֥ר מֵעוֹלָ֖ם אַנְשֵׁ֥י;הַשֵּֽׁם

التكوين 6: 22 Gen.6.22

فَفَعَلَ نُوحٌ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَهُ بِهِ اللهُ. هكَذَا فَعَلَ.

וַיַּ֖עַשׂ נֹ֑חַ כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֥ה;אֹת֛וֹ אֱלֹהִ֖ים כֵּ֥ן עָשָֽׂה

التكوين 15: 14 Gen.15.14

ثُمَّ الأُمَّةُ الَّتِي يُسْتَعْبَدُونَ لَهَا أَنَا أَدِينُهَا، وَبَعْدَ ذلِكَ يَخْرُجُونَ بِأَمْلاَكٍ جَزِيلَةٍ.

וְגַ֧ם הַגּ֛וֹי אֲשֶׁ֥ר יַעֲבֹ֖דוּ אָנֹ֑כִי דָּ֣ן וְאַחֲרֵי כֵ֥ן יֵצְא֖וּ בִּרְכֻ֥שׁ גָּדֽוֹל

التكوين 18: 5 Gen.18.5

فَآخُذَ كِسْرَةَ خُبْزٍ، فَتُسْنِدُونَ قُلُوبَكُمْ ثُمَّ تَجْتَازُونَ، لأَنَّكُمْ قَدْ مَرَرْتُمْ عَلَى عَبْدِكُمْ. فَقَالُوا: هكَذَا تَفْعَلُ كَمَا تَكَلَّمْتَ.

וְאֶקְחָ֨ה פַת לֶ֜חֶם וְסַעֲד֤וּ לִבְּכֶם֙ אַחַ֣ר תַּעֲבֹ֔רוּ כִּֽי;עַל כֵּ֥ן עֲבַרְתֶּ֖ם עַֽל עַבְדְּכֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֵּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ

التكوين 18: 5 Gen.18.5

فَآخُذَ كِسْرَةَ خُبْزٍ، فَتُسْنِدُونَ قُلُوبَكُمْ ثُمَّ تَجْتَازُونَ، لأَنَّكُمْ قَدْ مَرَرْتُمْ عَلَى عَبْدِكُمْ. فَقَالُوا: هكَذَا تَفْعَلُ كَمَا تَكَلَّمْتَ.

וְאֶקְחָ֨ה פַת לֶ֜חֶם וְסַעֲד֤וּ לִבְּכֶם֙ אַחַ֣ר תַּעֲבֹ֔רוּ כִּֽי;עַל כֵּ֥ן עֲבַרְתֶּ֖ם עַֽל עַבְדְּכֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֵּ֥ן תַּעֲשֶׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ

التكوين 19: 8 Gen.19.8

هُوَذَا لِي ابْنَتَانِ لَمْ تَعْرِفَا رَجُلاً. أُخْرِجُهُمَا إِلَيْكُمْ فَافْعَلُوا بِهِمَا كَمَا يَحْسُنُ فِي عُيُونِكُمْ. وَأَمَّا هذَانِ الرَّجُلاَنِ فَلاَ تَفْعَلُوا شَيْئًا، لأَنَّهُمَا قَدْ دَخَلاَ تَحْتَ ظِلِّ سَقْفِي.

נָ֨א;הִנֵּה לִ֜י שְׁתֵּ֣י;בָנ֗וֹת לֹֽא יָדְעוּ֙ אִ֔ישׁ אוֹצִֽיאָה;נָּ֤א;אֶתְהֶן֙ אֲלֵיכֶ֔ם וַעֲשׂ֣וּ לָהֶ֔ן כַּטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶ֑ם רַ֠ק הָאֵל֙ לָֽאֲנָשִׁ֤ים אַל תַּעֲשׂ֣וּ דָבָ֔ר כִּֽי;עַל כֵּ֥ן בָּ֖אוּ בְּצֵ֥ל קֹרָתִֽי

التكوين 19: 22 Gen.19.22

أَسْرِعِ اهْرُبْ إِلَى هُنَاكَ لأَنِّي لاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَفْعَلَ شَيْئًا حَتَّى تَجِيءَ إِلَى هُنَاكَ. لِذلِكَ دُعِيَ اسْمُ الْمَدِينَةِ صُوغَرَ.

מַהֵר֙ הִמָּלֵ֣ט שָׁ֔מָּה כִּ֣י לֹ֤א אוּכַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת דָּבָ֔ר עַד בֹּאֲךָ֖ עַל שָׁ֑מָּה כֵּ֛ן;קָרָ֥א קָרָ֥א שֵׁם הָעִ֖יר צֽוֹעַר

التكوين 23: 19 Gen.23.19

وَبَعْدَ ذلِكَ دَفَنَ إِبْرَاهِيمُ سَارَةَ امْرَأَتَهُ فِي مَغَارَةِ حَقْلِ الْمَكْفِيلَةِ أَمَامَ مَمْرَا، الَّتِي هِيَ حَبْرُونُ، فِي أَرْضِ كَنْعَانَ،

וְאַחֲרֵי כֵן֩ קָבַ֨ר אַבְרָהָ֜ם שָׂרָ֣ה אִשְׁתּ֗וֹ אֶל מְעָרַ֞ת שְׂדֵ֧ה הַמַּכְפֵּלָ֛ה עַל;פְּנֵ֥י מַמְרֵ֖א הִ֣וא חֶבְר֑וֹן בְּאֶ֖רֶץ כְּנָֽעַן

التكوين 25: 22 Gen.25.22

وَتَزَاحَمَ الْوَلَدَانِ فِي بَطْنِهَا، فَقَالَتْ: إِنْ كَانَ هكَذَا فَلِمَاذَا أَنَا. فَمَضَتْ لِتَسْأَلَ الرَّبَّ.

וַיִּתְרֹֽצֲצ֤וּ הַבָּנִים֙ בְּקִרְבָּ֔הּ וַתֹּ֣אמֶר אִם כֵּ֔ן לָ֥מָּה;זֶּ֖ה אָנֹ֑כִי וַתֵּ֖לֶךְ לִדְרֹ֥שׁ יְהוָֽה

التكوين 25: 26 Gen.25.26

وَبَعْدَ ذلِكَ خَرَجَ أَخُوهُ وَيَدُهُ قَابِضَةٌ بِعَقِبِ عِيسُو، فَدُعِيَ اسْمُهُ يَعْقُوبَ. وَكَانَ إِسْحَاقُ ابْنَ سِتِّينَ سَنَةً لَمَّا وَلَدَتْهُمَا.

וְאַֽחֲרֵי כֵ֞ן יָצָ֣א אָחִ֗יו וְיָד֤וֹ אֹחֶ֙זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יַעֲקֹ֑ב וְיִצְחָ֛ק בֶּן שִׁשִּׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְּלֶ֥דֶת;אֹתָֽם

التكوين 29: 26 Gen.29.26

فَقَالَ لاَبَانُ: لاَ يُفْعَلُ هكَذَا فِي مَكَانِنَا أَنْ تُعْطَى الصَّغِيرَةُ قَبْلَ الْبِكْرِ.

וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֔ן לֹא יֵעָשֶׂ֥ה כֵ֖ן בִּמְקוֹמֵ֑נוּ לָתֵ֥ת הַצְּעִירָ֖ה לִפְנֵ֥י הַבְּכִירָֽה

التكوين 29: 28 Gen.29.28

فَفَعَلَ يَعْقُوبُ هكَذَا. فَأَكْمَلَ أُسْبُوعَ هذِهِ، فَأَعْطَاهُ رَاحِيلَ ابْنَتَهُ زَوْجَةً لَهُ.

וַיַּ֤עַשׂ יַעֲקֹב֙ כֵּ֔ן וַיְמַלֵּ֖א שְׁבֻ֣עַ זֹ֑את וַיִּתֶּן;ל֛וֹ רָחֵ֥ל בִּתּ֖וֹ לְאִשָּֽׁה ל֥וֹ

التكوين 30: 15 Gen.30.15

فَقَالَتْ لَهَا: أَقَلِيلٌ أَنَّكِ أَخَذْتِ رَجُلِي فَتَأْخُذِينَ لُفَّاحَ ابْنِي أَيْضًا. فَقَالَتْ رَاحِيلُ: إِذًا يَضْطَجعُ مَعَكِ اللَّيْلَةَ عِوَضًا عَنْ لُفَّاحِ ابْنِكِ.

וַתֹּ֣אמֶר לָ֗הּ הַמְעַט֙ קַחְתֵּ֣ךְ אִישִׁ֔י וְלָקַ֕חַת דּוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י גַּ֥ם וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל לָכֵן֙ יִשְׁכַּ֤ב עִמָּךְ֙ הַלַּ֔יְלָה תַּ֖חַת דּוּדָאֵ֥י בְנֵֽךְ

التكوين 32: 20 Gen.32.20

وَتَقُولُونَ: هُوَذَا عَبْدُكَ يَعْقُوبُ أَيْضًا وَرَاءَنَا. لأَنَّهُ قَالَ: أَسْتَعْطِفُ وَجْهَهُ بِالْهَدِيَّةِ السَّائِرَةِ أَمَامِي، وَبَعْدَ ذلِكَ أَنْظُرُ وَجْهَهُ، عَسَى أَنْ يَرْفَعَ وَجْهِي.

וַאֲמַרְתֶּ֕ם הִנֵּ֛ה עַבְדְּךָ֥ יַעֲקֹ֖ב גַּ֗ם אַחֲרֵ֑ינוּ כִּֽי אָמַ֞ר אֲכַפְּרָ֣ה פָנָ֗יו בַּמִּנְחָה֙ הַהֹלֶ֣כֶת לְפָנָ֔י וְאַחֲרֵי כֵן֙ אֶרְאֶ֣ה פָנָ֔יו אוּלַ֖י יִשָּׂ֥א פָנָֽי

التكوين 34: 7 Gen.34.7

وَأَتَى بَنُو يَعْقُوبَ مِنَ الْحَقْلِ حِينَ سَمِعُوا. وَغَضِبَ الرِّجَالُ وَاغْتَاظُوا جِدًّا لأَنَّهُ صَنَعَ قَبَاحَةً فِي إِسْرَائِيلَ بِمُضَاجَعَةِ ابْنَةِ يَعْقُوبَ، وَهكَذَا لاَ يُصْنَعُ.

בָּ֤אוּ וּבְנֵ֨י יַעֲקֹ֜ב מִן הַשָּׂדֶה֙ כְּשָׁמְעָ֔ם וַיִּֽתְעַצְּבוּ֙ הָֽאֲנָשִׁ֔ים וַיִּ֥חַר;לָהֶ֖ם מְאֹ֑ד כִּֽי עָשָׂ֣ה נְבָלָ֞ה בְיִשְׂרָאֵ֗ל לִשְׁכַּב֙ בַּֽת יַעֲקֹ֔ב וְכֵ֖ן לֹ֥א יֵעָשֶֽׂה

التكوين 41: 13 Gen.41.13

وَكَمَا عَبَّرَ لَنَا هكَذَا حَدَثَ. رَدَّنِي أَنَا إِلَى مَقَامِي، وَأَمَّا هُوَ فَعَلَّقَهُ.

וַיְהִ֛י;כַּאֲשֶׁ֥ר פָּֽתַר לָ֖נוּ כֵּ֣ן הָיָ֑ה הֵשִׁ֥יב אֹתִ֛י עַל כַּנִּ֖י וְאֹת֥וֹ תָלָֽה

التكوين 42: 11 Gen.42.11

نَحْنُ جَمِيعُنَا بَنُو رَجُلٍ وَاحِدٍ. نَحْنُ أُمَنَاءُ، لَيْسَ عَبِيدُكَ جَوَاسِيسَ.

כֻּלָּ֕נוּ בְּנֵ֥י אִישׁ אֶחָ֖ד נָ֑חְנוּ כֵּנִ֣ים;אֲנַ֔חְנוּ לֹא עֲבָדֶ֖יךָ מְרַגְּלִֽים

التكوين 42: 19 Gen.42.19

إِنْ كُنْتُمْ أُمَنَاءَ فَلْيُحْبَسْ أَخٌ وَاحِدٌ مِنْكُمْ فِي بَيْتِ حَبْسِكُمْ، وَانْطَلِقُوا أَنْتُمْ وَخُذُوا قَمْحًا لِمَجَاعَةِ بُيُوتِكُمْ.

אִם אַתֶּ֔ם כֵּנִ֣ים יֵאָסֵ֖ר אֲחִיכֶ֣ם;אֶחָ֔ד בְּבֵ֣ית מִשְׁמַרְכֶ֑ם לְכ֣וּ וְאַתֶּם֙ הָבִ֔יאוּ שֶׁ֖בֶר רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶֽם

التكوين 42: 20 Gen.42.20

وَأَحْضِرُوا أَخَاكُمُ الصَّغِيرَ إِلَيَّ، فَيَتَحَقَّقَ كَلاَمُكُمْ وَلاَ تَمُوتُوا. فَفَعَلُوا هكَذَا.

תָּבִ֣יאוּ אֲחִיכֶ֤ם הַקָּטֹן֙ אֵלַ֔י וְיֵאָמְנ֥וּ דִבְרֵיכֶ֖ם וְלֹ֣א תָמ֑וּתוּ וַיַּעֲשׂוּ כֵֽן

التكوين 42: 25 Gen.42.25

ثُمَّ أَمَرَ يُوسُفُ أَنْ تُمْلأَ أَوْعِيَتُهُمْ قَمْحًا، وَتُرَدَّ فِضَّةُ كُلِّ وَاحِدٍ إِلَى عِدْلِهِ، وَأَنْ يُعْطَوْا زَادًا لِلطَّرِيقِ. فَفُعِلَ لَهُمْ هكَذَا.

וַיְצַ֣ו יוֹסֵ֗ף וַיְמַלְא֣וּ כְּלֵיהֶם֮ בָּר֒ וּלְהָשִׁ֤יב כַּסְפֵּיהֶם֙ אִ֣ישׁ אֶל שַׂקּ֔וֹ וְלָתֵ֥ת;לָהֶ֛ם צֵדָ֖ה לַדָּ֑רֶךְ וַיַּ֥עַשׂ לָהֶ֖ם כֵּֽן

التكوين 42: 31 Gen.42.31

فَقُلْنَا لَهُ: نَحْنُ أُمَنَاءُ، لَسْنَا جَوَاسِيسَ.

וַנֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו כֵּנִ֣ים;אֲנָ֑חְנוּ לֹ֥א;הָיִ֖ינוּ מְרַגְּלִֽים

التكوين 42: 33 Gen.42.33

فَقَالَ لَنَا الرَّجُلُ سَيِّدُ الأَرْضِ: بِهذَا أَعْرِفُ أَنَّكُمْ أُمَنَاءُ. دَعُوا أَخًا وَاحِدًا مِنْكُمْ عِنْدِي، وَخُذُوا لِمَجَاعَةِ بُيُوتِكُمْ وَانْطَلِقُوا.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֵ֗ינוּ הָאִישׁ֙ אֲדֹנֵ֣י הָאָ֔רֶץ בְּזֹ֣את אֵדַ֔ע כִּ֥י;אַתֶּ֑ם כֵנִ֖ים הַנִּ֣יחוּ אֲחִיכֶ֤ם הָֽאֶחָד֙ אִתִּ֔י קְח֥וּ רַעֲב֥וֹן בָּתֵּיכֶ֖ם וָלֵֽכוּ

التكوين 42: 34 Gen.42.34

وَأَحْضِرُوا أَخَاكُمُ الصَّغِيرَ إِلَيَّ فَأَعْرِفَ أَنَّكُمْ لَسْتُمْ جَوَاسِيسَ، بَلْ أَنَّكُمْ أُمَنَاءُ، فَأُعْطِيَكُمْ أَخَاكُمْ وَتَتَّجِرُونَ فِي الأَرْضِ.

וְ֠הָבִיאוּ אֲחִיכֶ֣ם הַקָּטֹן֮ אֵלַי֒ וְאֵֽדְעָ֗ה כִּ֣י לֹ֤א;אַתֶּ֔ם מְרַגְּלִים֙ כִּ֥י אַתֶּ֑ם כֵנִ֖ים אֶתֵּ֣ן;לָכֶ֔ם אֲחִיכֶם֙ תִּסְחָֽרוּ הָאָ֖רֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (638 آية)