כֵּן (H3651) - kên | معجم سترونغ العبري

يشوع 10: 23 Jos.10.23

فَفَعَلُوا كَذلِكَ، وَأَخْرَجُوا إِلَيْهِ أُولئِكَ الْمُلُوكَ الْخَمْسَةَ مِنَ الْمَغَارَةِ: مَلِكَ أُورُشَلِيمَ، وَمَلِكَ حَبْرُونَ، وَمَلِكَ يَرْمُوتَ، وَمَلِكَ لَخِيشَ، وَمَلِكَ عَجْلُونَ.

וַיַּ֣עֲשׂוּ כֵ֔ן וַיֹּצִ֣יאוּ אֵלָ֗יו הָאֵ֖לֶּה הַמְּלָכִ֥ים חֲמֵ֛שֶׁת מִן הַמְּעָרָ֑ה מֶ֣לֶךְ יְרוּשָׁלִַ֗ם מֶ֤לֶךְ חֶבְרוֹן֙ מֶ֣לֶךְ יַרְמ֔וּת מֶ֥לֶךְ לָכִ֖ישׁ מֶ֥לֶךְ עֶגְלֽוֹן

يشوع 10: 26 Jos.10.26

وَضَرَبَهُمْ يَشُوعُ بَعْدَ ذلِكَ وَقَتَلَهُمْ وَعَلَّقَهُمْ عَلَى خَمْسِ خَشَبٍ، وَبَقُوا مُعَلَّقِينَ عَلَى الْخَشَبِ حَتَّى الْمَسَاءِ.

וַיַּכֵּ֨ם יְהוֹשֻׁ֤עַ אַֽחֲרֵי כֵן֙ וַיְמִיתֵ֔ם וַיִּתְלֵ֕ם עַ֖ל חֲמִשָּׁ֣ה עֵצִ֑ים וַיִּֽהְי֛וּ תְּלוּיִ֥ם עַל הָעֵצִ֖ים עַד הָעָֽרֶב

يشوع 10: 39 Jos.10.39

وَأَخَذَهَا مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا، وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَحَرَّمُوا كُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، كَمَا فَعَلَ بِحَبْرُونَ كَذلِكَ فَعَلَ بِدَبِيرَ وَمَلِكِهَا، وَكَمَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ وَمَلِكِهَا.

וַֽיִּלְכְּדָ֞הּ וְאֶת מַלְכָּ֤הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֙יהָ֙ וַיַּכּ֣וּם לְפִי חֶ֔רֶב וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ אֶת;כָּל נֶ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד כַּאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְחֶבְר֗וֹן כֵּן עָשָׂ֤ה לִדְבִ֙רָה֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ וְכַאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה לְלִבְנָ֖ה וּלְמַלְכָּֽהּ

يشوع 11: 15 Jos.11.15

كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى عَبْدَهُ هكَذَا أَمَرَ مُوسَى يَشُوعَ، وَهكَذَا فَعَلَ يَشُوعُ. لَمْ يُهْمِلْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.

כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

يشوع 11: 15 Jos.11.15

كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى عَبْدَهُ هكَذَا أَمَرَ مُوسَى يَشُوعَ، وَهكَذَا فَعَلَ يَشُوعُ. لَمْ يُهْمِلْ شَيْئًا مِنْ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى.

כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

يشوع 14: 5 Jos.14.5

كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا فَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَقَسَمُوا الأَرْضَ.

כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחְלְק֖וּ הָאָֽרֶץ

يشوع 21: 42 Jos.21.42

كَانَتْ هذِهِ الْمُدُنُ مَدِينَةً مَدِينَةً مَعَ مَسَارِحِهَا حَوَالَيْهَا. هكَذَا لِكُلِّ هذِهِ الْمُدُنِ.

תִּֽהְיֶ֙ינָה֙ הָאֵ֔לֶּה הֶעָרִ֣ים עִ֣יר עִ֔יר וּמִגְרָשֶׁ֖יהָ סְבִיבֹתֶ֑יהָ כֵּ֖ן לְכָל הָאֵֽלֶּה הֶעָרִ֥ים

يشوع 23: 15 Jos.23.15

وَيَكُونُ كَمَا أَنَّهُ أَتَى عَلَيْكُمْ كُلُّ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ إِلهُكُمْ عَنْكُمْ، كَذلِكَ يَجْلِبُ عَلَيْكُمُ الرَّبُّ كُلَّ الْكَلاَمِ الرَّدِيءِ حَتَّى يُبِيدَكُمْ عَنْ هذِهِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁר בָּ֤א עֲלֵיכֶם֙ כָּל הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם אֲלֵיכֶ֑ם כֵּן֩ יָבִ֨יא עֲלֵיכֶ֗ם יְהוָ֜ה כָּל הַדָּבָ֣ר הָרָ֔ע עַד הַשְׁמִיד֣וֹ;אוֹתְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

القضاة 1: 7 Jdg.1.7

فَقَالَ أَدُونِي بَازَقَ: سَبْعُونَ مَلِكًا مَقْطُوعَةٌ أَبَاهِمُ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلِهِمْ كَانُوا يَلْتَقِطُونَ تَحْتَ مَائِدَتِي. كَمَا فَعَلْتُ كَذلِكَ جَازَانِيَ اللهُ. وَأَتَوْا بِهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ فَمَاتَ هُنَاكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹֽנִי בֶ֗זֶק שִׁבְעִ֣ים מְלָכִ֡ים מְקֻצָּצִ֗ים בְּֽהֹנוֹת֩ יְדֵיהֶ֨ם וְרַגְלֵיהֶ֜ם הָי֤וּ מְלַקְּטִים֙ תַּ֣חַת שֻׁלְחָנִ֔י כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי כֵּ֥ן לִ֖י;שִׁלַּם אֱלֹהִ֑ים וַיְבִיאֻ֥הוּ יְרוּשָׁלִַ֖ם וַיָּ֥מָת שָֽׁם

القضاة 2: 17 Jdg.2.17

وَلِقُضَاتِهِمْ أَيْضًا لَمْ يَسْمَعُوا، بَلْ زَنَوْا وَرَاءَ آلِهَةٍ أُخْرَى وَسَجَدُوا لَهَا. حَادُوا سَرِيعًا عَنِ الطَّرِيقِ الَّتِي سَارَ بِهَا آبَاؤُهُمْ لِسَمْعِ وَصَايَا الرَّبِّ، لَمْ يَفْعَلُوا هكَذَا.

אֶל;שֹֽׁפְטֵיהֶם֙ וְגַ֤ם לֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ כִּ֣י זָנ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לָהֶ֑ם סָ֣רוּ מַהֵ֗ר מִן הַדֶּ֜רֶךְ אֲשֶׁ֨ר הָלְכ֧וּ אֲבוֹתָ֛ם לִשְׁמֹ֥עַ מִצְוֹת יְהוָ֖ה לֹא עָ֥שׂוּ כֵֽן

القضاة 5: 15 Jdg.5.15

وَالرُّؤَسَاءُ فِي يَسَّاكَرَ مَعَ دَبُورَةَ. وَكَمَا يَسَّاكَرُ هكَذَا بَارَاقُ. اِنْدَفَعَ إِلَى الْوَادِي وَرَاءَهُ. عَلَى مَسَاقِي رَأُوبَيْنَ أَقْضِيَةُ قَلْبٍ عَظِيمَةٌ.

וְשָׂרַ֤י בְּיִשָּׂשכָר֙ עִם דְּבֹרָ֔ה וְיִשָּׂשכָר֙ כֵּ֣ן בָּרָ֔ק שֻׁלַּ֣ח בָּעֵ֖מֶק בְּרַגְלָ֑יו בִּפְלַגּ֣וֹת רְאוּבֵ֔ן חִקְקֵי לֵֽב גְּדֹלִ֖ים

القضاة 5: 31 Jdg.5.31

هكَذَا يَبِيدُ جَمِيعُ أَعْدَائِكَ يَا رَبُّ. وَأَحِبَّاؤُهُ كَخُرُوجِ الشَّمْسِ فِي جَبَرُوتِهَا. وَاسْتَرَاحَتِ الأَرْضُ أَرْبَعِينَ سَنَةً.

כֵּ֠ן יֹאבְד֤וּ כָל אוֹיְבֶ֙יךָ֙ יְהוָ֔ה וְאֹ֣הֲבָ֔יו כְּצֵ֥את הַשֶּׁ֖מֶשׁ בִּגְבֻרָת֑וֹ וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה

القضاة 6: 20 Jdg.6.20

فَقَالَ لَهُ مَلاَكُ اللهِ: خُذِ اللَّحْمَ وَالْفَطِيرَ وَضَعْهُمَا عَلَى تِلْكَ الصَّخْرَةِ وَاسْكُبِ الْمَرَقَ. فَفَعَلَ كَذلِكَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו מַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֗ים קַ֣ח הַבָּשָׂ֤ר הַמַּצּוֹת֙ וְהַנַּח֙ אֶל הַלָּ֔ז הַסֶּ֣לַע שְׁפ֑וֹךְ הַמָּרַ֖ק וַיַּ֖עַשׂ כֵּֽן

القضاة 6: 38 Jdg.6.38

وَكَانَ كَذلِكَ. فَبَكَّرَ فِي الْغَدِ وَضَغَطَ الْجَزَّةَ وَعَصَرَ طَلاًّ مِنَ الْجَزَّةِ، مِلْءَ قَصْعَةٍ مَاءً.

וַיְהִי כֵ֕ן וַיַּשְׁכֵּם֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּ֖זַר הַגִּזָּ֑ה וַיִּ֤מֶץ טַל֙ מִן הַגִּזָּ֔ה מְל֥וֹא הַסֵּ֖פֶל מָֽיִם

القضاة 6: 40 Jdg.6.40

فَفَعَلَ اللهُ كَذلِكَ فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ. فَكَانَ جَفَافٌ فِي الْجَزَّةِ وَحْدَهَا وَعَلَى الأَرْضِ كُلِّهَا كَانَ طَلٌّ.

וַיַּ֧עַשׂ אֱלֹהִ֛ים כֵּ֖ן הַה֑וּא בַּלַּ֣יְלָה וַיְהִי חֹ֤רֶב אֶל הַגִּזָּה֙ לְבַדָּ֔הּ וְעַל הָאָ֖רֶץ כָּל הָ֥יָה טָֽל

القضاة 7: 17 Jdg.7.17

وَقَالَ لَهُمُ: انْظُرُوا إِلَيَّ وَافْعَلُوا كَذلِكَ. وَهَا أَنَا آتٍ إِلَى طَرَفِ الْمَحَلَّةِ، فَيَكُونُ كَمَا أَفْعَلُ أَنَّكُمْ هكَذَا تَفْعَلُونَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם תִרְא֖וּ מִמֶּ֥נִּי תַּעֲשׂ֑וּ וְכֵ֣ן וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֥י בָא֙ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְהָיָ֥ה כַאֲשֶׁר אֶעֱשֶׂ֖ה כֵּ֥ן תַּעֲשֽׂוּן

القضاة 7: 17 Jdg.7.17

وَقَالَ لَهُمُ: انْظُرُوا إِلَيَّ وَافْعَلُوا كَذلِكَ. وَهَا أَنَا آتٍ إِلَى طَرَفِ الْمَحَلَّةِ، فَيَكُونُ كَمَا أَفْعَلُ أَنَّكُمْ هكَذَا تَفْعَلُونَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם תִרְא֖וּ מִמֶּ֥נִּי תַּעֲשׂ֑וּ וְכֵ֣ן וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֥י בָא֙ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְהָיָ֥ה כַאֲשֶׁר אֶעֱשֶׂ֖ה כֵּ֥ן תַּעֲשֽׂוּן

القضاة 8: 7 Jdg.8.7

فَقَالَ جِدْعُونُ: لِذلِكَ عِنْدَمَا يَدْفَعُ الرَّبُّ زَبَحَ وَصَلْمُنَّاعَ بِيَدِي أَدْرُسُ لَحْمَكُمْ مَعَ أَشْوَاكِ الْبَرِّيَّةِ بِالنَّوَارِجِ.

וַיֹּ֣אמֶר גִּדְע֔וֹן לָכֵ֗ן בְּתֵ֧ת יְהוָ֛ה זֶ֥בַח צַלְמֻנָּ֖ע בְּיָדִ֑י וְדַשְׁתִּי֙ בְּשַׂרְכֶ֔ם אֶת קוֹצֵ֥י הַמִּדְבָּ֖ר הַֽבַּרְקֳנִֽים

القضاة 10: 13 Jdg.10.13

وَأَنْتُمْ قَدْ تَرَكْتُمُونِي وَعَبَدْتُمْ آلِهَةً أُخْرَى. لِذلِكَ لاَ أَعُودُ أُخَلِّصُكُمْ.

וְאַתֶּם֙ עֲזַבְתֶּ֣ם;אוֹתִ֔י וַתַּעַבְד֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים לָכֵ֥ן לֹֽא אוֹסִ֖יף לְהוֹשִׁ֥יעַ;אֶתְכֶֽם

القضاة 11: 8 Jdg.11.8

فَقَالَ شُيُوخُ جِلْعَادَ لِيَفْتَاحَ: لِذلِكَ قَدْ رَجَعْنَا الآنَ إِلَيْكَ لِتَذْهَبَ مَعَنَا وَتُحَارِبَ بَنِي عَمُّونَ، وَتَكُونَ لَنَا رَأْسًا لِكُلِّ سُكَّانِ جِلْعَادَ.

וַיֹּאמְרוּ֩ זִקְנֵ֨י גִלְעָ֜ד יִפְתָּ֗ח לָכֵן֙ אֶל שַׁ֣בְנוּ עַתָּה֙ אֵלֶ֔יךָ וְהָלַכְתָּ֣ עִמָּ֔נוּ וְנִלְחַמְתָּ֖ בִּבְנֵ֣י עַמּ֑וֹן וְהָיִ֤יתָ לָּ֙נוּ֙ לְרֹ֔אשׁ לְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֥י גִלְעָֽד

القضاة 11: 10 Jdg.11.10

فَقَالَ شُيُوخُ جِلْعَادَ لِيَفْتَاحَ: الرَّبُّ يَكُونُ سَامِعًا بَيْنَنَا إِنْ كُنَّا لاَ نَفْعَلُ هكَذَا حَسَبَ كَلاَمِكَ.

וַיֹּאמְר֥וּ זִקְנֵֽי גִלְעָ֖ד אֶל;יִפְתָּ֑ח יְהוָ֗ה יִהְיֶ֤ה שֹׁמֵ֙עַ֙ בֵּֽינוֹתֵ֔ינוּ אִם לֹ֥א נַעֲשֶֽׂה כֵּ֥ן כִדְבָרְךָ֖

القضاة 12: 6 Jdg.12.6

كَانُوا يَقُولُونَ لَهُ: قُلْ شِبُّولَتْ فَيَقُولُ: سِبُّولَتْ وَلَمْ يَتَحَفَّظْ لِلَّفْظِ بِحَقّ. فَكَانُوا يَأْخُذُونَهُ وَيَذْبَحُونَهُ عَلَى مَخَاوِضِ الأُرْدُنِّ. فَسَقَطَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ مِنْ أَفْرَايِمَ اثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ أَلْفًا.

וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ אֱמָר;נָ֨א שִׁבֹּ֜לֶת וַיֹּ֣אמֶר סִבֹּ֗לֶת וְלֹ֤א יָכִין֙ לְדַבֵּ֣ר כֵּ֔ן וַיֹּאחֲז֣וּ;אוֹת֔וֹ וַיִּשְׁחָט֖וּהוּ אֶל מַעְבְּר֣וֹת הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּפֹּ֞ל בָּעֵ֤ת;הַהִיא֙ מֵֽאֶפְרַ֔יִם וּשְׁנַ֖יִם אַרְבָּעִ֥ים אָֽלֶף

القضاة 14: 10 Jdg.14.10

وَنَزَلَ أَبُوهُ إِلَى الْمَرْأَةِ، فَعَمِلَ هُنَاكَ شَمْشُونُ وَلِيمَةً، لأَنَّهُ هكَذَا كَانَ يَفْعَلُ الْفِتْيَانُ.

וַיֵּ֥רֶד אָבִ֖יהוּ אֶל הָאִשָּׁ֑ה וַיַּ֨עַשׂ שָׁ֤ם שִׁמְשׁוֹן֙ מִשְׁתֶּ֔ה כִּ֛י כֵּ֥ן יַעֲשׂ֖וּ הַבַּחוּרִֽים

القضاة 15: 11 Jdg.15.11

فَنَزَلَ ثَلاَثَةُ آلاَفِ رَجُل مِنْ يَهُوذَا إِلَى شَقِّ صَخْرَةِ عِيطَمَ، وَقَالُوا لِشَمْشُونَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ مُتَسَلِّطُونَ عَلَيْنَا. فَمَاذَا فَعَلْتَ بِنَا. فَقَالَ لَهُمْ: كَمَا فَعَلُوا بِي هكَذَا فَعَلْتُ بِهِمْ.

וַיֵּרְד֡וּ שְׁלֹשֶׁת֩ אֲלָפִ֨ים אִ֜ישׁ מִֽיהוּדָ֗ה אֶל סְעִיף֮ סֶ֣לַע עֵיטָם֒ וַיֹּאמְר֣וּ לְשִׁמְשׁ֗וֹן הֲלֹ֤א יָדַ֙עְתָּ֙ כִּֽי פְּלִשְׁתִּ֔ים מֹשְׁלִ֥ים בָּ֙נוּ֙ וּמַה;זֹּ֖את עָשִׂ֣יתָ לָּ֑נוּ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם כַּאֲשֶׁר֙ עָ֣שׂוּ לִ֔י כֵּ֖ן עָשִׂ֥יתִי לָהֶֽם

القضاة 16: 4 Jdg.16.4

وَكَانَ بَعْدَ ذلِكَ أَنَّهُ أَحَبَّ امْرَأَةً فِي وَادِي سُورَقَ اسْمُهَا دَلِيلَةُ.

וַֽיְהִי֙ אַחֲרֵי כֵ֔ן וַיֶּאֱהַ֥ב אִשָּׁ֖ה בְּנַ֣חַל שֹׂרֵ֑ק וּשְׁמָ֖הּ דְּלִילָֽה

القضاة 21: 14 Jdg.21.14

فَرَجَعَ بَنْيَامِينُ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ، فَأَعْطَوْهُمْ النِّسَاءَ اللَّوَاتِي اسْتَحْيَوْهُنَّ مِنْ نِسَاءِ يَابِيشِ جِلْعَادَ. وَلَمْ يَكْفُوهُمْ هكَذَا.

וַיָּ֤שָׁב בִּנְיָמִן֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔יא וַיִּתְּנ֤וּ;לָהֶם֙ הַנָּשִׁ֔ים אֲשֶׁ֣ר חִיּ֔וּ מִנְּשֵׁ֖י יָבֵ֣שׁ גִּלְעָ֑ד וְלֹֽא מָצְא֥וּ;לָהֶ֖ם כֵּֽן

القضاة 21: 23 Jdg.21.23

فَفَعَلَ هكَذَا بَنُو بَنْيَامِينَ، وَاتَّخَذُوا نِسَاءً حَسَبَ عَدَدِهِمْ مِنَ الرَّاقِصَاتِ اللَّوَاتِي اخْتَطَفُوهُنَّ، وَذَهَبُوا وَرَجَعُوا إِلَى مُلْكِهِمْ وَبَنَوْا الْمُدُنَ وَسَكَنُوا بِهَا.

וַיַּֽעֲשׂוּ כֵן֙ בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֔ן וַיִּשְׂא֤וּ נָשִׁים֙ לְמִסְפָּרָ֔ם מִן הַמְּחֹלְל֖וֹת אֲשֶׁ֣ר גָּזָ֑לוּ וַיֵּלְכ֗וּ וַיָּשׁ֙וּבוּ֙ אֶל נַ֣חֲלָתָ֔ם וַיִּבְנוּ֙ הֶ֣עָרִ֔ים וַיֵּשְׁב֖וּ בָּהֶֽם

صموئيل الأول 1: 7 1Sa.1.7

وَهكَذَا صَارَ سَنَةً بَعْدَ سَنَةٍ، كُلَّمَا صَعِدَتْ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، هكَذَا كَانَتْ تُغِيظُهَا. فَبَكَتْ وَلَمْ تَأْكُلْ.

וְכֵ֨ן יַעֲשֶׂ֜ה שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֗ה מִדֵּ֤י עֲלֹתָהּ֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה כֵּ֖ן תַּכְעִסֶ֑נָּה וַתִּבְכֶּ֖ה וְלֹ֥א תֹאכַֽל

صموئيل الأول 1: 7 1Sa.1.7

وَهكَذَا صَارَ سَنَةً بَعْدَ سَنَةٍ، كُلَّمَا صَعِدَتْ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، هكَذَا كَانَتْ تُغِيظُهَا. فَبَكَتْ وَلَمْ تَأْكُلْ.

וְכֵ֨ן יַעֲשֶׂ֜ה שָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֗ה מִדֵּ֤י עֲלֹתָהּ֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה כֵּ֖ן תַּכְעִסֶ֑נָּה וַתִּבְכֶּ֖ה וְלֹ֥א תֹאכַֽל

صموئيل الأول 2: 30 1Sa.2.30

لِذلِكَ يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: إِنِّي قُلْتُ إِنَّ بَيْتَكَ وَبَيْتَ أَبِيكَ يَسِيرُونَ أَمَامِي إِلَى الأَبَدِ. وَالآنَ يَقُولُ الرَّبُّ: حَاشَا لِي. فَإِنِّي أُكْرِمُ الَّذِينَ يُكْرِمُونَنِي، وَالَّذِينَ يَحْتَقِرُونَنِي يَصْغُرُونَ.

לָכֵ֗ן נְאֻם יְהוָה֮ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ אָמ֣וֹר;אָמַ֔רְתִּי בֵּֽיתְךָ֙ וּבֵ֣ית אָבִ֔יךָ יִתְהַלְּכ֥וּ לְפָנַ֖י עַד עוֹלָ֑ם וְעַתָּ֤ה נְאֻם יְהוָה֙ חָלִ֣ילָה לִּ֔י כִּֽי מְכַבְּדַ֥י אֲכַבֵּ֖ד וּבֹזַ֥י יֵקָֽלּוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (638 آية)