المعنى المختصر للكلمة
kuwn:
properly, to be erect (i.e. stand perpendicular)
اللفظ الأصلي
כּוּן
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
kuwn
(koon)
تكرار الورود في الكتاب
216
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
properly, to be erect (i.e. stand perpendicular)
2
hence (causatively) to set up, in a great variety of applications, whether literal (establish, fix, prepare, apply), or figurative (appoint, render sure, proper or prosperous)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
certain(-ty)
confirm
direct
faithfulness
fashion
fasten
firm
be fitted
be fixed
frame
be meet
ordain
order
perfect
(make) preparation
prepare (self)
provide
make provision
(be, make) ready
right
set (aright, fast, forth)
be stable
(e-) stablish
stand
tarry
[idiom] very deed
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
נָכ֣וֹן (11×)
הֵכִ֣ין (7×)
נָכ֖וֹן (5×)
תָּכִ֥ין (3×)
תִּכּ֣וֹן (3×)
נָכ֥וֹן (3×)
יָכִ֥ין (3×)
וְהָכֵ֥ן (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (216 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 41: 32
Gen.41.32
وَأَمَّا عَنْ تَكْرَارِ الْحُلْمِ عَلَى فِرْعَوْنَ مَرَّتَيْنِ، فَلأَنَّ الأَمْرَ مُقَرَّرٌ مِنْ قِبَلِ اللهِ، وَاللهُ مُسْرِعٌ لِيَصْنَعَهُ.
וְעַ֨ל הִשָּׁנ֧וֹת הַחֲל֛וֹם אֶל פַּרְעֹ֖ה פַּעֲמָ֑יִם כִּֽי הַדָּבָר֙ נָכ֤וֹן מֵעִ֣ם הָאֱלֹהִ֔ים הָאֱלֹהִ֖ים וּמְמַהֵ֥ר לַעֲשֹׂתֽוֹ
التكوين 43: 16
Gen.43.16
فَلَمَّا رَأَى يُوسُفُ بَنْيَامِينَ مَعَهُمْ، قَالَ لِلَّذِي عَلَى بَيْتِهِ: أَدْخِلِ الرِّجَالَ إِلَى الْبَيْتِ وَاذْبَحْ ذَبِيحَةً وَهَيِّئْ، لأَنَّ الرِّجَالَ يَأْكُلُونَ مَعِي عِنْدَ الظُّهْرِ.
וַיַּ֨רְא יוֹסֵ֣ף בִּנְיָמִין֒ אִתָּם֮ וַיֹּ֙אמֶר֙ לַֽאֲשֶׁ֣ר עַל בֵּית֔וֹ הָבֵ֥א הָאֲנָשִׁ֖ים הַבָּ֑יְתָה וּטְבֹ֤חַ טֶ֙בַח֙ וְהָכֵ֔ן כִּ֥י הָאֲנָשִׁ֖ים יֹאכְל֥וּ אִתִּ֛י בַּֽצָּהֳרָֽיִם
التكوين 43: 25
Gen.43.25
وَهَيَّأُوا الْهَدِيَّةَ إِلَى أَنْ يَجِيءَ يُوسُفُ عِنْدَ الظُّهْرِ، لأَنَّهُمْ سَمِعُوا أَنَّهُمْ هُنَاكَ يَأْكُلُونَ طَعَامًا.
וַיָּכִ֙ינוּ֙ הַמִּנְחָ֔ה עַד בּ֥וֹא יוֹסֵ֖ף בַּֽצָּהֳרָ֑יִם כִּ֣י שָֽׁמְע֔וּ כִּי שָׁ֖ם יֹ֥אכְלוּ לָֽחֶם
الخروج 8: 26
Exo.8.26
فَقَالَ مُوسَى: لاَ يَصْلَحُ أَنْ نَفْعَلَ هكَذَا، لأَنَّنَا إِنَّمَا نَذْبَحُ رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ لِلرَّبِّ إِلهِنَا. إِنْ ذَبَحْنَا رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ أَمَامَ عُيُونِهِمْ أَفَلاَ يَرْجُمُونَنَا.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכוֹן֙ לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֔ן כִּ֚י נִזְבַּ֖ח תּוֹעֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח תּוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ
الخروج 15: 17
Exo.15.17
تَجِيءُ بِهِمْ وَتَغْرِسُهُمْ فِي جَبَلِ مِيرَاثِكَ، الْمَكَانِ الَّذِي صَنَعْتَهُ يَا رَبُّ لِسَكَنِكَ الْمَقْدِسِ الَّذِي هَيَّأَتْهُ يَدَاكَ يَا رَبُّ.
תְּבִאֵ֗מוֹ וְתִטָּעֵ֙מוֹ֙ בְּהַ֣ר נַחֲלָֽתְךָ֔ מָכ֧וֹן פָּעַ֖לְתָּ יְהוָ֑ה לְשִׁבְתְּךָ֛ מִקְּדָ֕שׁ כּוֹנְנ֥וּ יָדֶֽיךָ אֲדֹנָ֖י
الخروج 16: 5
Exo.16.5
وَيَكُونُ فِي الْيَوْمِ السَّادِسِ أَنَّهُمْ يُهَيِّئُونَ مَا يَجِيئُونَ بِهِ فَيَكُونُ ضِعْفَ مَا يَلْتَقِطُونَهُ يَوْمًا فَيَوْمًا.
וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַשִּׁשִּׁ֔י וְהֵכִ֖ינוּ אֲשֶׁר יָבִ֑יאוּ וְהָיָ֣ה מִשְׁנֶ֔ה אֲשֶֽׁר יִלְקְט֖וּ י֥וֹם יֽוֹם
الخروج 19: 11
Exo.19.11
وَيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِلْيَوْمِ الثَّالِثِ. لأَنَّهُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ يَنْزِلُ الرَّبُّ أَمَامَ عُيُونِ جَمِيعِ الشَّعْبِ عَلَى جَبَلِ سِينَاءَ.
וְהָי֥וּ נְכֹנִ֖ים לַיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י כִּ֣י בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י יֵרֵ֧ד יְהוָ֛ה לְעֵינֵ֥י כָל הָעָ֖ם עַל הַ֥ר סִינָֽי
الخروج 19: 15
Exo.19.15
وَقَالَ لِلشَّعْبِ: كُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِلْيَوْمِ الثَّالِثِ. لاَ تَقْرُبُوا امْرَأَةً.
וַיֹּ֙אמֶר֙ הָעָ֔ם הֱי֥וּ נְכֹנִ֖ים יָמִ֑ים לִשְׁלֹ֣שֶׁת אַֽל תִּגְּשׁ֖וּ אִשָּֽׁה
الخروج 23: 20
Exo.23.20
هَا أَنَا مُرْسِلٌ مَلاَكًا أَمَامَ وَجْهِكَ لِيَحْفَظَكَ فِي الطَّرِيقِ، وَلِيَجِيءَ بِكَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أَعْدَدْتُهُ.
הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י שֹׁלֵ֤חַ מַלְאָךְ֙ לְפָנֶ֔יךָ לִשְׁמָרְךָ֖ בַּדָּ֑רֶךְ וְלַהֲבִ֣יאֲךָ֔ אֶל הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁ֥ר הֲכִנֹֽתִי
الخروج 34: 2
Exo.34.2
وَكُنْ مُسْتَعِدًّا لِلصَّبَاحِ. وَاصْعَدْ فِي الصَّبَاحِ إِلَى جَبَلِ سِينَاءَ، وَقِفْ عِنْدِي هُنَاكَ عَلَى رَأْسِ الْجَبَلِ.
וֶהְיֵ֥ה נָכ֖וֹן לַבֹּ֑קֶר וְעָלִ֤יתָ בַבֹּ֙קֶר֙ אֶל הַ֣ר סִינַ֔י וְנִצַּבְתָּ֥ לִ֛י שָׁ֖ם עַל רֹ֥אשׁ הָהָֽר
العدد 21: 27
Num.21.27
لِذلِكَ يَقُولُ أَصْحَابُ الأَمْثَالِ: اِيتُوا إِلَى حَشْبُونَ فَتُبْنَى، وَتُصْلَحَ مَدِينَةُ سِيحُونَ.
עַל;כֵּ֛ן יֹאמְר֥וּ הַמֹּשְׁלִ֖ים בֹּ֣אוּ חֶשְׁבּ֑וֹן תִּבָּנֶ֥ה וְתִכּוֹנֵ֖ן עִ֥יר סִיחֽוֹן
العدد 23: 1
Num.23.1
فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.
וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים
العدد 23: 29
Num.23.29
فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: ابْنِ لِي ههُنَا سَبْعَةَ مَذَابحَ، وَهَيِّئْ لِي ههُنَا سَبْعَةَ ثِيرَانٍ وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.
וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ בָּלָ֔ק בְּנֵה לִ֥י בָזֶ֖ה שִׁבְעָ֣ה מִזְבְּחֹ֑ת וְהָכֵ֥ן לִי֙ בָּזֶ֔ה שִׁבְעָ֥ה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים
التثنية 13: 14
Deu.13.14
وَفَحَصْتَ وَفَتَّشْتَ وَسَأَلْتَ جَيِّدًا وَإِذَا الأَمْرُ صَحِيحٌ وَأَكِيدٌ، قَدْ عُمِلَ ذلِكَ الرِّجْسُ فِي وَسَطِكَ،
וְדָרַשְׁתָּ֧ וְחָקַרְתָּ֧ וְשָׁאַלְתָּ֖ הֵיטֵ֑ב וְהִנֵּ֤ה הַדָּבָ֔ר אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן נֶעֶשְׂתָ֛ה הַזֹּ֖את הַתּוֹעֵבָ֥ה בְּקִרְבֶּֽךָ
التثنية 17: 4
Deu.17.4
وَأُخْبِرْتَ وَسَمِعْتَ وَفَحَصْتَ جَيِّدًا وَإِذَا الأَمْرُ صَحِيحٌ أَكِيدٌ. قَدْ عُمِلَ ذلِكَ الرِّجْسُ فِي إِسْرَائِيلَ،
וְהֻֽגַּד;לְךָ֖ וְשָׁמָ֑עְתָּ וְדָרַשְׁתָּ֣ הֵיטֵ֔ב וְהִנֵּ֤ה הַדָּבָ֔ר אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן נֶעֶשְׂתָ֛ה הַזֹּ֖את הַתּוֹעֵבָ֥ה בְּיִשְׂרָאֵֽל
التثنية 19: 3
Deu.19.3
تُصْلِحُ الطَّرِيقَ وَتُثَلِّثُ تُخُومَ أَرْضِكَ الَّتِي يَقْسِمُ لَكَ الرَّبُّ إِلهُكَ، فَتَكُونُ لِكَيْ يَهْرُبَ إِلَيْهَا كُلُّ قَاتِلٍ.
תָּכִ֣ין;לְךָ֮ הַדֶּרֶךְ֒ וְשִׁלַּשְׁתָּ֙ גְּב֣וּל אַרְצְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר יַנְחִֽילְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהָיָ֕ה לָנ֥וּס שָׁ֖מָּה כָּל רֹצֵֽחַ
التثنية 32: 6
Deu.32.6
ألْرَّبَّ تُكَافِئُونَ بِهذَا يَا شَعْبًا غَبِيًّا غَيْرَ حَكِيمٍ. أَلَيْسَ هُوَ أَبَاكَ وَمُقْتَنِيَكَ، هُوَ عَمِلَكَ وَأَنْشَأَكَ.
הֲ;לַיְהוָה֙ תִּגְמְלוּ זֹ֔את עַ֥ם נָבָ֖ל וְלֹ֣א חָכָ֑ם הֲלוֹא הוּא֙ אָבִ֣יךָ קָּנֶ֔ךָ ה֥וּא עָֽשְׂךָ֖ וַֽיְכֹנְנֶֽךָ
يشوع 1: 11
Jos.1.11
جُوزُوا فِي وَسَطِ الْمَحَلَّةِ وَأْمُرُوا الشَّعْبَ قَائِلِينَ: هَيِّئُوا لأَنْفُسِكُمْ زَادًا، لأَنَّكُمْ بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ تَعْبُرُونَ الأُرْدُنَّ هذَا لِكَيْ تَدْخُلُوا فَتَمْتَلِكُوا الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ لِتَمْتَلِكُوهَا.
עִבְר֣וּ בְּקֶ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֗ה וְצַוּ֤וּ הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר הָכִ֥ינוּ לָכֶ֖ם צֵידָ֑ה כִּ֞י בְּע֣וֹד שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים אַתֶּם֙;עֹֽבְרִים֙ הַיַּרְדֵּ֣ן הַזֶּ֔ה לָבוֹא֙ לָרֶ֣שֶׁת הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ נֹתֵ֥ן;לָכֶ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם לְרִשְׁתָּֽהּ
يشوع 3: 17
Jos.3.17
فَوَقَفَ الْكَهَنَةُ حَامِلُو تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ عَلَى الْيَابِسَةِ فِي وَسَطِ الأُرْدُنِّ رَاسِخِينَ، وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ عَابِرُونَ عَلَى الْيَابِسَةِ حَتَّى انْتَهَى جَمِيعُ الشَّعْبِ مِنْ عُبُورِ الأُرْدُنِّ.
וַיַּעַמְד֣וּ הַכֹּהֲנִ֡ים נֹ֠שְׂאֵי הָאָר֨וֹן בְּרִית יְהוָ֜ה בֶּחָֽרָבָ֛ה בְּת֥וֹךְ הַיַּרְדֵּ֖ן הָכֵ֑ן וְכָל יִשְׂרָאֵ֗ל עֹֽבְרִים֙ בֶּחָ֣רָבָ֔ה עַ֤ד תַּ֙מּוּ֙ כָּל הַגּ֔וֹי לַעֲבֹ֖ר הַיַּרְדֵּֽן
يشوع 4: 3
Jos.4.3
وَأْمُرُوهُمْ قَائِلِينَ: احْمِلُوا مِنْ هُنَا مِنْ وَسَطِ الأُرْدُنِّ، مِنْ مَوْقِفِ أَرْجُلِ الْكَهَنَةِ رَاسِخَةً، اثْنَيْ عَشَرَ حَجَرًا، وَعَبِّرُوهَا مَعَكُمْ وَضَعُوهَا فِي الْمَبِيتِ الَّذِي تَبِيتُونَ فِيهِ اللَّيْلَةَ.
וְצַוּ֣וּ;אוֹתָם֮ לֵאמֹר֒ שְׂאֽוּ;לָכֶ֨ם מִזֶּ֜ה מִתּ֣וֹךְ הַיַּרְדֵּ֗ן מִמַּצַּב֙ רַגְלֵ֣י הַכֹּהֲנִ֔ים הָכִ֖ין שְׁתֵּים;עֶשְׂרֵ֣ה אֲבָנִ֑ים וְהַעֲבַרְתֶּ֤ם;אוֹתָם֙ עִמָּכֶ֔ם וְהִנַּחְתֶּ֣ם;אוֹתָ֔ם בַּמָּל֕וֹן אֲשֶׁר תָּלִ֥ינוּ ב֖וֹ הַלָּֽיְלָה
يشوع 4: 4
Jos.4.4
فَدَعَا يَشُوعُ الاثْنَيْ عَشَرَ رَجُلاً الَّذِينَ عَيَّنَهُمْ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، رَجُلاً وَاحِدًا مِنْ كُلِّ سِبْطٍ.
וַיִּקְרָ֣א יְהוֹשֻׁ֗עַ שְׁנֵ֤ים;הֶֽעָשָׂר֙ אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הֵכִ֖ין מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אִישׁ;אֶחָ֥ד אִישׁ;אֶחָ֖ד מִשָּֽׁבֶט
يشوع 8: 4
Jos.8.4
وَأَوْصَاهُمْ قَائِلاً: انْظُرُوا. أَنْتُمْ تَكْمُنُونَ لِلْمَدِينَةِ مِنْ وَرَاءِ الْمَدِينَةِ. لاَ تَبْتَعِدُوا مِنَ الْمَدِينَةِ كَثِيرًا، وَكُونُوا كُلُّكُمْ مُسْتَعِدِّينَ.
וַיְצַ֨ו;אֹתָ֜ם לֵאמֹ֗ר רְ֠אוּ אַתֶּ֞ם אֹרְבִ֤ים לָעִיר֙ מֵאַחֲרֵ֣י הָעִ֔יר אַל תַּרְחִ֥יקוּ מִן הָעִ֖יר מְאֹ֑ד וִהְיִיתֶ֥ם כֻּלְּכֶ֖ם נְכֹנִֽים
القضاة 12: 6
Jdg.12.6
كَانُوا يَقُولُونَ لَهُ: قُلْ شِبُّولَتْ فَيَقُولُ: سِبُّولَتْ وَلَمْ يَتَحَفَّظْ لِلَّفْظِ بِحَقّ. فَكَانُوا يَأْخُذُونَهُ وَيَذْبَحُونَهُ عَلَى مَخَاوِضِ الأُرْدُنِّ. فَسَقَطَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ مِنْ أَفْرَايِمَ اثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ أَلْفًا.
וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ אֱמָר;נָ֨א שִׁבֹּ֜לֶת וַיֹּ֣אמֶר סִבֹּ֗לֶת וְלֹ֤א יָכִין֙ לְדַבֵּ֣ר כֵּ֔ן וַיֹּאחֲז֣וּ;אוֹת֔וֹ וַיִּשְׁחָט֖וּהוּ אֶל מַעְבְּר֣וֹת הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּפֹּ֞ל בָּעֵ֤ת;הַהִיא֙ מֵֽאֶפְרַ֔יִם וּשְׁנַ֖יִם אַרְבָּעִ֥ים אָֽלֶף
القضاة 16: 26
Jdg.16.26
فَقَالَ شَمْشُونُ لِلْغُلاَمِ الْمَاسِكِ بِيَدِهِ: دَعْنِي أَلْمِسِ الأَعْمِدَةَ الَّتِي الْبَيْتُ قَائِمٌ عَلَيْهَا لأَسْتَنِدَ عَلَيْهَا.
וַיֹּ֨אמֶר שִׁמְשׁ֜וֹן אֶל;הַנַּ֨עַר הַמַּחֲזִ֣יק בְּיָדוֹ֮ הַנִּ֣יחָה;אוֹתִי֒ וַהֲמִשֵׁ֙נִי֙ הָֽעַמֻּדִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הַבַּ֖יִת נָכ֣וֹן עֲלֵיהֶ֑ם וְאֶשָּׁעֵ֖ן עֲלֵיהֶֽם
القضاة 16: 29
Jdg.16.29
وَقَبَضَ شَمْشُونُ عَلَى الْعَمُودَيْنِ الْمُتَوَسِّطَيْنِ اللَّذَيْنِ كَانَ الْبَيْتُ قَائِمًا عَلَيْهِمَا، وَاسْتَنَدَ عَلَيْهِمَا الْوَاحِدِ بِيَمِينِهِ وَالآخَرِ بِيَسَارِهِ.
וַיִּלְפֹּ֨ת שִׁמְשׁ֜וֹן אֶת שְׁנֵ֣י;עַמּוּדֵ֣י הַתָּ֗וֶךְ אֲשֶׁ֤ר הַבַּ֙יִת֙ נָכ֣וֹן עֲלֵיהֶ֔ם וַיִּסָּמֵ֖ךְ עֲלֵיהֶ֑ם אֶחָ֥ד בִּימִינ֖וֹ וְאֶחָ֥ד בִּשְׂמֹאלֽוֹ
صموئيل الأول 7: 3
1Sa.7.3
وَكَلَّمَ صَمُوئِيلُ كُلَّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: إِنْ كُنْتُمْ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ رَاجِعِينَ إِلَى الرَّبِّ، فَانْزِعُوا الآلِهَةَ الْغَرِيبَةَ وَالْعَشْتَارُوثَ مِنْ وَسْطِكُمْ، وَأَعِدُّوا قُلُوبَكُمْ لِلرَّبِّ وَاعْبُدُوهُ وَحْدَهُ، فَيُنْقِذَكُمْ مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.
וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֗ל כָּל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵל֮ לֵאמֹר֒ אִם בְּכָל לְבַבְכֶ֗ם;אַתֶּ֤ם שָׁבִים֙ אֶל יְהוָ֔ה הָסִ֜ירוּ אֱלֹהֵ֧י הַנֵּכָ֛ר וְהָעַשְׁתָּר֑וֹת מִתּוֹכְכֶ֖ם וְהָכִ֨ינוּ לְבַבְכֶ֤ם יְהוָה֙ וְעִבְדֻ֣הוּ לְבַדּ֔וֹ וְיַצֵּ֥ל;אֶתְכֶ֖ם מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים
صموئيل الأول 13: 13
1Sa.13.13
فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: قَدِ انْحَمَقْتَ. لَمْ تَحْفَظْ وَصِيَّةَ الرَّبِّ إِلهِكَ الَّتِي أَمَرَكَ بِهَا، لأَنَّهُ الآنَ كَانَ الرَّبُّ قَدْ ثَبَّتَ مَمْلَكَتَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ إِلَى الأَبَدِ.
וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל;שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה יְהוָ֧ה הֵכִ֨ין מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל יִשְׂרָאֵ֖ל עַד עוֹלָֽם
صموئيل الأول 20: 31
1Sa.20.31
لأَنَّهُ مَا دَامَ ابْنُ يَسَّى حَيًّا عَلَى الأَرْضِ لاَ تُثْبَتُ أَنْتَ وَلاَ مَمْلَكَتُكَ. وَالآنَ أَرْسِلْ وَأْتِ بِهِ إِلَيَّ لأَنَّهُ ابْنُ الْمَوْتِ هُوَ.
כִּ֣י כָל;הַיָּמִ֗ים בֶּן יִשַׁי֙ חַ֣י עַל הָאֲדָמָ֔ה לֹ֥א תִכּ֖וֹן אַתָּ֣ה וּמַלְכוּתֶ֑ךָ וְעַתָּ֗ה שְׁלַ֨ח וְקַ֤ח אֹתוֹ֙ אֵלַ֔י כִּ֥י בֶן מָ֖וֶת הֽוּא
صموئيل الأول 23: 22
1Sa.23.22
فَاذْهَبُوا أَكِّدُوا أَيْضًا، وَاعْلَمُوا وَانْظُرُوا مَكَانَهُ حَيْثُ تَكُونُ رِجْلُهُ وَمَنْ رَآهُ هُنَاكَ، لأَنَّهُ قِيلَ لِي إِنَّهُ مَكْرًا يَمْكُرُ.
לְכוּ;נָ֞א הָכִ֣ינוּ ע֗וֹד וּדְע֤וּ וּרְאוּ֙ מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה רַגְל֔וֹ מִ֥י רָאָ֖הוּ שָׁ֑ם כִּ֚י אָמַ֣ר אֵלַ֔י הֽוּא עָר֥וֹם יַעְרִ֖ם
صموئيل الأول 23: 23
1Sa.23.23
فَانْظُرُوا وَاعْلَمُوا جَمِيعَ الْمُخْتَبَآتِ الَّتِي يَخْتَبِئُ فِيهَا، ثُمَّ ارْجِعُوا إِلَيَّ عَلَى تَأْكِيدٍ، فَأَسِيرَ مَعَكُمْ. وَيَكُونُ إِذَا وُجِدَ فِي الأَرْضِ، أَنِّي أُفَتِّشُ عَلَيْهِ بِجَمِيعِ أُلُوفِ يَهُوذَا.
וּרְא֣וּ וּדְע֗וּ מִכֹּ֤ל הַמַּֽחֲבֹאִים֙ אֲשֶׁ֣ר יִתְחַבֵּ֣א שָׁ֔ם וְשַׁבְתֶּ֤ם אֵלַי֙ אֶל נָכ֔וֹן וְהָלַכְתִּ֖י אִתְּכֶ֑ם וְהָיָה֙ אִם יֶשְׁנ֣וֹ בָאָ֔רֶץ וְחִפַּשְׂתִּ֣י אֹת֔וֹ בְּכֹ֖ל אַלְפֵ֥י יְהוּדָֽה