כֹּה (H3541) - kôh | معجم سترونغ العبري

إرميا 25: 27 Jer.25.27

وَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اشْرَبُوا وَاسْكَرُوا وَتَقَيَّأُوا وَاسْقُطُوا وَلاَ تَقُومُوا مِنْ أَجْلِ السَّيْفِ الَّذِي أُرْسِلُهُ أَنَا بَيْنَكُمْ.

וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֡ם כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁת֤וּ וְשִׁכְרוּ֙ וּקְי֔וּ וְנִפְל֖וּ וְלֹ֣א תָק֑וּמוּ מִפְּנֵ֣י הַחֶ֔רֶב אֲשֶׁ֛ר שֹׁלֵ֖חַ אָנֹכִ֥י בֵּינֵיכֶֽם

إرميا 25: 28 Jer.25.28

وَيَكُونُ إِذَا أَبَوْا أَنْ يَأْخُذُوا الْكَأْسَ مِنْ يَدِكَ لِيَشْرَبُوا، أَنَّكَ تَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: تَشْرَبُونَ شُرْبًا.

וְהָיָ֗ה כִּ֧י יְמָאֲנ֛וּ לָקַֽחַת הַכּ֥וֹס מִיָּדְךָ֖ לִשְׁתּ֑וֹת וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שָׁת֥וֹ תִשְׁתּֽוּ

إرميا 25: 32 Jer.25.32

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: هُوَذَا الشَّرُّ يَخْرُجُ مِنْ أُمَّةٍ إِلَى أُمَّةٍ، وَيَنْهَضُ نَوْءٌ عَظِيمٌ مِنْ أَطْرَافِ الأَرْضِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנֵּ֥ה רָעָ֛ה יֹצֵ֖את מִגּ֣וֹי אֶל גּ֑וֹי יֵע֖וֹר וְסַ֣עַר גָּד֔וֹל מִיַּרְכְּתֵי אָֽרֶץ

إرميا 26: 2 Jer.26.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قِفْ فِي دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ، وَتَكَلَّمْ عَلَى كُلِّ مُدُنِ يَهُوذَا الْقَادِمَةِ لِلسُّجُودِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ بِكُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي أَوْصَيْتُكَ أَنْ تَتَكَلَّمَ بِهِ إِلَيْهِمْ. لاَ تُنَقِّصْ كَلِمَةً.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עֲמֹד֮ בַּחֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֒ וְדִבַּרְתָּ֞ עַל כָּל עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה הַבָּאִים֙ לְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת בֵּית יְהוָ֔ה כָּל הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖יךָ לְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֑ם אַל תִּגְרַ֖ע דָּבָֽר

إرميا 26: 4 Jer.26.4

وَتَقُولُ لَهُمْ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي لِتَسْلُكُوا فِي شَرِيعَتِي الَّتِي جَعَلْتُهَا أَمَامَكُمْ،

וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אִם לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ אֵלַ֔י לָלֶ֙כֶת֙ בְּת֣וֹרָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִפְנֵיכֶֽם

إرميا 26: 18 Jer.26.18

إِنَّ مِيخَا الْمُورَشْتِيَّ تَنَبَّأَ فِي أَيَّامِ حَزَقِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، وَكَلَّمَ كُلِّ شَعْبِ يَهُوذَا قَائِلاً: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنَّ صِهْيَوْنَ تُفْلَحُ كَحَقْل وَتَصِيرُ أُورُشَلِيمُ خِرَبًا وَجَبَلُ الْبَيْتِ شَوَامِخَ وَعْرٍ.

מִיכָה֙ הַמּ֣וֹרַשְׁתִּ֔י הָיָ֣ה;נִבָּ֔א בִּימֵ֖י חִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר כָּל עַם֩ יְהוּדָ֨ה לֵאמֹ֜ר כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת צִיּ֞וֹן תֵֽחָרֵשׁ֙ שָׂדֶ֤ה תִּֽהְיֶ֔ה וִירוּשָׁלַ֙יִם֙ עִיִּ֣ים וְהַ֥ר הַבַּ֖יִת לְבָמ֥וֹת יָֽעַר

إرميا 27: 2 Jer.27.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِي: اصْنَعْ لِنَفْسِكَ رُبُطًا وَأَنْيَارًا، وَاجْعَلْهَا عَلَى عُنْقِكَ،

כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֵלַ֔י עֲשֵׂ֣ה לְךָ֔ מוֹסֵר֖וֹת וּמֹט֑וֹת וּנְתַתָּ֖ם עַל צַוָּארֶֽךָ

إرميا 27: 4 Jer.27.4

وَأَوْصِهِمْ إِلَى سَادَتِهِمْ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا تَقُولُونَ لِسَادَتِكُمْ:

וְצִוִּיתָ֣;אֹתָ֔ם אֶל אֲדֹֽנֵיהֶ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֥ה תֹֽאמְר֖וּ אֲדֹֽנֵיכֶֽם

إرميا 27: 4 Jer.27.4

وَأَوْصِهِمْ إِلَى سَادَتِهِمْ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا تَقُولُونَ لِسَادَتِكُمْ:

וְצִוִּיתָ֣;אֹתָ֔ם אֶל אֲדֹֽנֵיהֶ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֥ה תֹֽאמְר֖וּ אֲדֹֽנֵיכֶֽם

إرميا 27: 16 Jer.27.16

وَكَلَّمْتُ الْكَهَنَةَ وَكُلَّ هذَا الشَّعْبِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ أَنْبِيَائِكُمُ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ قَائِلِينَ: هَا آنِيَةُ بَيْتِ الرَّبِّ سَتُرَدُّ سَرِيعًا مِنْ بَابِلَ. لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ.

דִּבַּ֣רְתִּי הַכֹּהֲנִים֩ כָּל הַזֶּ֜ה הָעָ֨ם לֵאמֹ֗ר כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ אַֽל תִּשְׁמְע֞וּ אֶל;דִּבְרֵ֣י נְבִֽיאֵיכֶ֗ם הַֽנִּבְּאִ֤ים לָכֶם֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה כְלֵ֧י בֵית יְהוָ֛ה מוּשָׁבִ֥ים מְהֵרָ֑ה מִבָּבֶ֖לָה כִּ֣י הֵ֖מָּה נִבְּאִ֥ים לָכֶֽם שֶׁ֔קֶר

إرميا 27: 19 Jer.27.19

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ عَنِ الأَعْمِدَةِ وَعَنِ الْبَحْرِ وَعَنِ الْقَوَاعِدِ وَعَنْ سَائِرِ الآنِيَةِ الْبَاقِيَةِ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ،

כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֶל הָֽעַמֻּדִ֔ים וְעַל הַיָּ֖ם וְעַל הַמְּכֹנ֑וֹת וְעַל֙ יֶ֣תֶר הַכֵּלִ֔ים הַנּוֹתָרִ֖ים בָּעִ֥יר;הַזֹּֽאת

إرميا 27: 21 Jer.27.21

إِنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنِ الآنِيَةِ الْبَاقِيَةِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ:

כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עַל הַכֵּלִ֗ים הַנּֽוֹתָרִים֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וּבֵ֥ית מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָֽם

إرميا 28: 2 Jer.28.2

هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: قَدْ كَسَرْتُ نِيرَ مَلِكِ بَابِلَ.

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר שָׁבַ֞רְתִּי עֹ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל

إرميا 28: 11 Jer.28.11

وَتَكَلَّمَ حَنَنِيَّا أَمَامَ كُلِّ الشَّعْبِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هكَذَا أَكْسِرُ نِيرَ نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ فِي سَنَتَيْنِ مِنَ الزَّمَانِ عَنْ عُنُقِ كُلِّ الشُّعُوبِ. وَانْطَلَقَ إِرْمِيَا النَّبِيُّ فِي سَبِيلِهِ.

וַיֹּ֣אמֶר חֲנַנְיָה֩ לְעֵינֵ֨י כָל הָעָ֜ם לֵאמֹ֗ר כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ כָּ֣כָה אֶשְׁבֹּ֞ר עֹ֣ל נְבֻֽכַדְנֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֗ל בְּעוֹד֙ שְׁנָתַ֣יִם יָמִ֔ים מֵעַ֕ל צַוַּ֖אר כָּל הַגּוֹיִ֑ם וַיֵּ֛לֶךְ יִרְמְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא לְדַרְכּֽוֹ

إرميا 28: 13 Jer.28.13

اذْهَبْ وَكَلِّمْ حَنَنِيَّا قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قَدْ كَسَرْتَ أَنْيَارَ الْخَشَبِ وَعَمِلْتَ عِوَضًا عَنْهَا أَنْيَارًا مِنْ حَدِيدٍ.

הָלוֹךְ֩ וְאָמַרְתָּ֨ חֲנַנְיָ֜ה לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שָׁבָ֑רְתָּ מוֹטֹ֥ת עֵ֖ץ וְעָשִׂ֥יתָ תַחְתֵּיהֶ֖ן מֹט֥וֹת בַּרְזֶֽל

إرميا 28: 14 Jer.28.14

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: قَدْ جَعَلْتُ نِيرًا مِنْ حَدِيدٍ عَلَى عُنُقِ كُلِّ هؤُلاَءِ الشُّعُوبِ لِيَخْدِمُوا نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ، فَيَخْدِمُونَهُ وَقَدْ أَعْطَيْتُهُ أَيْضًا حَيَوَانَ الْحَقْلِ.

כִּ֣י כֹֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל נָתַ֜תִּי עֹ֣ל בַּרְזֶ֡ל עַל צַוַּ֣אר כָּל הָאֵ֗לֶּה הַגּוֹיִ֣ם לַעֲבֹ֛ד נְבֻכַדְנֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַעֲבָדֻ֑הוּ נָתַ֥תִּי;לֽוֹ וְגַ֛ם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה

إرميا 28: 16 Jer.28.16

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا طَارِدُكَ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ. هذِهِ السَّنَةَ تَمُوتُ، لأَنَّكَ تَكَلَّمْتَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.

לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִי֙ מְשַֽׁלֵּֽחֲךָ֔ מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה הַשָּׁנָה֙ אַתָּ֣ה;מֵ֔ת כִּֽי דִבַּ֖רְתָּ סָרָ֥ה אֶל יְהוָֽה

إرميا 29: 4 Jer.29.4

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ لِكُلِّ السَّبْيِ الَّذِي سَبَيْتُهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَابِلَ:

כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְכָל הַ֨גּוֹלָ֔ה אֲשֶׁר הִגְלֵ֥יתִי מִירוּשָׁלִַ֖ם בָּבֶֽלָה

إرميا 29: 8 Jer.29.8

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: لاَ تَغُشَّكُمْ أَنْبِيَاؤُكُمُ الَّذِينَ فِي وَسَطِكُمْ وَعَرَّافُوكُمْ، وَلاَ تَسْمَعُوا لأَحْلاَمِكُمُ الَّتِي تَتَحَلَّمُونَهَا.

כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אַל יַשִּׁ֧יאוּ;לָכֶ֛ם נְבִֽיאֵיכֶ֥ם אֲשֶׁר בְּקִרְבְּכֶ֖ם וְקֹֽסְמֵיכֶ֑ם וְאַֽל תִּשְׁמְעוּ֙ אֶל;חֲלֹמֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם;מַחְלְמִֽים

إرميا 29: 10 Jer.29.10

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي عِنْدَ تَمَامِ سَبْعِينَ سَنَةً لِبَابِلَ، أَتَعَهَّدُكُمْ وَأُقِيمُ لَكُمْ كَلاَمِي الصَّالِحَ، بِرَدِّكُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ.

כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כִּ֠י לְפִ֞י מְלֹ֧את שִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה לְבָבֶ֛ל אֶפְקֹ֣ד;אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ דְּבָרִ֣י הַטּ֔וֹב לְהָשִׁ֣יב;אֶתְכֶ֔ם אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם

إرميا 29: 17 Jer.29.17

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: هأَنَذَا أُرْسِلُ عَلَيْهِمِ السَّيْفَ وَالْجُوعَ وَالْوَبَأَ، وَأَجْعَلُهُمْ كَتِينٍ رَدِيءٍ لاَ يُؤْكَلُ مِنَ الرَّدَاءَةِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנְנִי֙ מְשַׁלֵּ֣חַ בָּ֔ם הַחֶ֖רֶב הָרָעָ֣ב הַדָּ֑בֶר וְנָתַתִּ֣י;אוֹתָ֗ם כַּתְּאֵנִים֙ הַשֹּׁ֣עָרִ֔ים לֹא תֵאָכַ֖לְנָה מֵרֹֽעַ

إرميا 29: 21 Jer.29.21

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَخْآبَ بْنِ قُولاَيَا، وَعَنْ صِدْقِيَّا بْنِ مَعْسِيَّا، اللَّذَيْنِ يَتَنَبَّآنِ لَكُمْ بِاسْمِي بِالْكَذِبِ: هأَنَذَا أَدْفَعُهُمَا لِيَدِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ فَيَقْتُلُهُمَا أَمَامَ عُيُونِكُمْ.

כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל אַחְאָ֤ב בֶּן קֽוֹלָיָה֙ וְאֶל צִדְקִיָּ֣הוּ בֶן מַֽעֲשֵׂיָ֔ה הַֽנִּבְּאִ֥ים לָכֶ֛ם בִּשְׁמִ֖י שָׁ֑קֶר הִנְנִ֣י נֹתֵ֣ן;אֹתָ֗ם בְּיַד֙ נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֔ל וְהִכָּ֖ם לְעֵינֵיכֶֽם

إرميا 29: 25 Jer.29.25

هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ أَرْسَلْتَ رَسَائِلَ بِاسْمِكَ إِلَى كُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ، وَإِلَى صَفَنْيَا بْنِ مَعْسِيَّا الْكَاهِنِ، وَإِلَى كُلِّ الْكَهَنَةِ قَائِلاً:

כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אֲשֶׁ֣ר;יַ֡עַן אַתָּה֩ שָׁלַ֨חְתָּ סְפָרִ֗ים בְשִׁמְכָ֜ה אֶל כָּל הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר בִּירוּשָׁלִַ֔ם וְאֶל צְפַנְיָ֤ה בֶן מַֽעֲשֵׂיָה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְאֶ֥ל כָּל הַכֹּהֲנִ֖ים לֵאמֹֽר

إرميا 29: 31 Jer.29.31

أَرْسِلْ إِلَى كُلِّ السَّبْيِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِشِمْعِيَا النِّحْلاَمِيِّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ شِمْعِيَا قَدْ تَنَبَّأَ لَكُمْ وَأَنَا لَمْ أُرْسِلْهُ، وَجَعَلَكُمْ تَتَّكِلُونَ عَلَى الْكَذِبِ.

שְׁלַ֤ח עַל כָּל הַגּוֹלָה֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֶל;שְׁמַעְיָ֖ה הַנֶּחֱלָמִ֑י יַ֡עַן שְׁמַעְיָ֗ה אֲשֶׁר֩ נִבָּ֨א לָכֶ֜ם וַֽאֲנִי֙ לֹ֣א שְׁלַחְתִּ֔יו וַיַּבְטַ֥ח;אֶתְכֶ֖ם עַל שָֽׁקֶר

إرميا 29: 32 Jer.29.32

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُعَاقِبُ شِمْعِيَا النِّحْلاَمِيَّ وَنَسْلَهُ. لاَ يَكُونُ لَهُ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ فِي وَسْطِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ يَرَى الْخَيْرَ الَّذِي سَأَصْنَعُهُ لِشَعْبِي، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.

לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֨י פֹקֵ֜ד שְׁמַעְיָ֣ה הַנֶּחֱלָמִי֮ זַרְעוֹ֒ לֹא יִהְיֶ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ יוֹשֵׁ֣ב בְּתוֹךְ הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם וְלֹֽא יִרְאֶ֥ה בַטּ֛וֹב אֲשֶׁר אֲנִ֥י;עֹשֶֽׂה לְעַמִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי דִבֶּ֖ר סָרָ֥ה עַל יְהוָֽה

إرميا 30: 2 Jer.30.2

هكَذَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: اكْتُبْ كُلَّ الْكَلاَمِ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَيْكَ فِي سِفْرٍ،

כֹּֽה אָמַ֧ר יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר כְּתָב;לְךָ֗ כָּל הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתִּי אֵלֶ֖יךָ אֶל סֵֽפֶר

إرميا 30: 5 Jer.30.5

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: صَوْتَ ارْتِعَادٍ سَمِعْنَا. خَوْفٌ وَلاَ سَلاَمٌ.

כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה ק֥וֹל חֲרָדָ֖ה שָׁמָ֑עְנוּ פַּ֖חַד וְאֵ֥ין שָׁלֽוֹם

إرميا 30: 12 Jer.30.12

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: كَسْرُكِ عَدِيمُ الْجَبْرِ وَجُرْحُكِ عُضَالٌ.

כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֖ה לְשִׁבְרֵ֑ךְ אָנ֣וּשׁ מַכָּתֵֽךְ נַחְלָ֖ה

إرميا 30: 18 Jer.30.18

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَرُدُّ سَبْيَ خِيَامِ يَعْقُوبَ، وَأَرْحَمُ مَسَاكِنَهُ، وَتُبْنَى الْمَدِينَةُ عَلَى تَلِّهَا، وَالْقَصْرُ يُسْكَنُ عَلَى عَادَتِهِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי שָׁב֙ שְׁבוּת֙ אָהֳלֵ֣י יַֽעֲק֔וֹב אֲרַחֵ֑ם וּמִשְׁכְּנֹתָ֖יו וְנִבְנְתָ֥ה עִיר֙ עַל תִּלָּ֔הּ וְאַרְמ֖וֹן יֵשֵֽׁב עַל מִשְׁפָּט֥וֹ

إرميا 31: 2 Jer.31.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قَدْ وَجَدَ نِعْمَةً فِي الْبَرِّيَّةِ، الشَّعْبُ الْبَاقِي عَنِ السَّيْفِ، إِسْرَائِيلُ حِينَ سِرْتُ لأُرِيحَهُ.

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מָצָ֥א חֵן֙ בַּמִּדְבָּ֔ר עַ֖ם שְׂרִ֣ידֵי חָ֑רֶב יִשְׂרָאֵֽל הָל֥וֹךְ לְהַרְגִּיע֖וֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (572 آية)