المعنى المختصر للكلمة
yâshab:
properly, to sit down (specifically as judge. in ambush, in quiet)
اللفظ الأصلي
יָשַׁב
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
yâshab
(yaw-shab)
تكرار الورود في الكتاب
1072
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
properly, to sit down (specifically as judge. in ambush, in quiet)
2
by implication, to dwell, to remain
3
causatively, to settle, to marry
الإنجليزية — KJV Translation Tags
(make to) abide(-ing)
continue
(cause to, make to) dwell(-ing)
ease self
endure
establish
[idiom] fail
habitation
haunt
(make to) inhabit(-ant)
make to keep (house)
lurking
[idiom] marry(-ing)
(bring again to) place
remain
return
seat
set(-tle)
(down-) sit(-down, still, -ting down, -ting (place) -uate)
take
tarry
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
יֹשְׁבֵ֣י (38×)
יֹשְׁבֵ֥י (24×)
וַיֵּ֥שֶׁב (24×)
יוֹשֵׁ֖ב (19×)
יֹשֵׁ֥ב (19×)
יוֹשֵׁ֣ב (18×)
יֹשֵׁ֣ב (18×)
וַיֵּ֖שֶׁב (18×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1072 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 27: 11
Jer.27.11
وَالأُمَّةُ الَّتِي تُدْخِلُ عُنُقَهَا تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ وَتَخْدِمُهُ، أَجْعَلُهَا تَسْتَقِرُّ فِي أَرْضِهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَتَعْمَلُهَا وَتَسْكُنُ بِهَا.
וְהַגּ֗וֹי אֲשֶׁ֨ר יָבִ֧יא צַוָּאר֛וֹ בְּעֹ֥ל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וַֽעֲבָד֑וֹ וְהִנַּחְתִּ֤יו עַל אַדְמָתוֹ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַֽעֲבָדָ֖הּ וְיָ֥שַׁב בָּֽהּ
إرميا 29: 5
Jer.29.5
اِبْنُوا بُيُوتًا وَاسْكُنُوا، وَاغْرِسُوا جَنَّاتٍ وَكُلُوا ثَمَرَهَا.
בְּנ֥וּ בָתִּ֖ים וְשֵׁ֑בוּ וְנִטְע֣וּ גַנּ֔וֹת וְאִכְל֖וּ פִּרְיָֽן
إرميا 29: 16
Jer.29.16
فَهكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِلْمَلِكِ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، وَلِكُلِّ الشَّعْبِ الْجَالِسِ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، إِخْوَتِكُمُ الَّذِينَ لَمْ يَخْرُجُوا مَعَكُمْ فِي السَّبْيِ:
כִּי;כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֶל;הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַיּוֹשֵׁב֙ אֶל כִּסֵּ֣א דָוִ֔ד וְאֶל;כָּל הָעָ֔ם הַיּוֹשֵׁ֖ב הַזֹּ֑את בָּעִ֣יר אֲחֵיכֶ֕ם אֲשֶׁ֛ר לֹֽא יָצְא֥וּ אִתְּכֶ֖ם בַּגּוֹלָֽה
إرميا 29: 16
Jer.29.16
فَهكَذَا قَالَ الرَّبُّ لِلْمَلِكِ الْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، وَلِكُلِّ الشَّعْبِ الْجَالِسِ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ، إِخْوَتِكُمُ الَّذِينَ لَمْ يَخْرُجُوا مَعَكُمْ فِي السَّبْيِ:
כִּי;כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֶל;הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַיּוֹשֵׁב֙ אֶל כִּסֵּ֣א דָוִ֔ד וְאֶל;כָּל הָעָ֔ם הַיּוֹשֵׁ֖ב הַזֹּ֑את בָּעִ֣יר אֲחֵיכֶ֕ם אֲשֶׁ֛ר לֹֽא יָצְא֥וּ אִתְּכֶ֖ם בַּגּוֹלָֽה
إرميا 29: 28
Jer.29.28
لأَنَّهُ لِذلِكَ أَرْسَلَ إِلَيْنَا إِلَى بَابِلَ قَائِلاً: إِنَّهَا مُسْتَطِيلَةٌ. ابْنُوا بُيُوتًا وَاسْكُنُوا، وَاغْرِسُوا جَنَّاتٍ وَكُلُوا ثَمَرَهَا.
כִּ֣י;עַל;כֵּ֞ן שָׁלַ֥ח אֵלֵ֛ינוּ בָּבֶ֥ל לֵאמֹ֖ר הִ֑יא אֲרֻכָּ֣ה בְּנ֤וּ בָתִּים֙ וְשֵׁ֔בוּ וְנִטְע֣וּ גַנּ֔וֹת וְאִכְל֖וּ פְּרִיהֶֽן
إرميا 29: 32
Jer.29.32
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُعَاقِبُ شِمْعِيَا النِّحْلاَمِيَّ وَنَسْلَهُ. لاَ يَكُونُ لَهُ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ فِي وَسْطِ هذَا الشَّعْبِ، وَلاَ يَرَى الْخَيْرَ الَّذِي سَأَصْنَعُهُ لِشَعْبِي، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنَّهُ تَكَلَّمَ بِعِصْيَانٍ عَلَى الرَّبِّ.
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֨י פֹקֵ֜ד שְׁמַעְיָ֣ה הַנֶּחֱלָמִי֮ זַרְעוֹ֒ לֹא יִהְיֶ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ יוֹשֵׁ֣ב בְּתוֹךְ הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם וְלֹֽא יִרְאֶ֥ה בַטּ֛וֹב אֲשֶׁר אֲנִ֥י;עֹשֶֽׂה לְעַמִּ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה כִּֽי דִבֶּ֖ר סָרָ֥ה עַל יְהוָֽה
إرميا 30: 18
Jer.30.18
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَرُدُّ سَبْيَ خِيَامِ يَعْقُوبَ، وَأَرْحَمُ مَسَاكِنَهُ، وَتُبْنَى الْمَدِينَةُ عَلَى تَلِّهَا، وَالْقَصْرُ يُسْكَنُ عَلَى عَادَتِهِ.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי שָׁב֙ שְׁבוּת֙ אָהֳלֵ֣י יַֽעֲק֔וֹב אֲרַחֵ֑ם וּמִשְׁכְּנֹתָ֖יו וְנִבְנְתָ֥ה עִיר֙ עַל תִּלָּ֔הּ וְאַרְמ֖וֹן יֵשֵֽׁב עַל מִשְׁפָּט֥וֹ
إرميا 31: 24
Jer.31.24
فَيَسْكُنُ فِيهِ يَهُوذَا وَكُلُّ مُدُنِهِ مَعًا، الْفَلاَّحُونَ وَالَّذِينَ يُسَرِّحُونَ الْقُطْعَانَ.
וְיָ֥שְׁבוּ בָ֛הּ יְהוּדָ֥ה וְכָל עָרָ֖יו יַחְדָּ֑ו אִכָּרִ֕ים וְנָסְע֖וּ בַּעֵֽדֶר
إرميا 32: 12
Jer.32.12
وَسَلَّمْتُ صَكَّ الشِّرَاءِ لِبَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا بْنِ مَحْسِيَا أَمَامَ حَنَمْئِيلَ ابْنِ عَمِّي، وَأَمَامَ الشُّهُودِ الَّذِينَ أَمْضَوْا صَكَّ الشِّرَاءِ أَمَامَ كُلِّ الْيَهُودِ الْجَالِسِينَ فِي دَارِ السِّجْنِ.
וָאֶתֵּ֞ן הַסֵּ֣פֶר הַמִּקְנָ֗ה אֶל;בָּר֣וּךְ בֶּן נֵרִיָּה֮ בֶּן מַחְסֵיָה֒ לְעֵינֵי֙ חֲנַמְאֵ֣ל דֹּדִ֔י וּלְעֵינֵי֙ הָֽעֵדִ֔ים הַכֹּתְבִ֖ים בְּסֵ֣פֶר הַמִּקְנָ֑ה לְעֵינֵי֙ כָּל הַיְּהוּדִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בַּחֲצַ֥ר הַמַּטָּרָֽה
إرميا 32: 32
Jer.32.32
مِنْ أَجْلِ كُلِّ شَرِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَبَنِي يَهُوذَا الَّذِي عَمِلُوهُ لِيُغِيظُونِي هُمْ وَمُلُوكُهُمْ وَرُؤَسَاؤُهُمْ وَكَهَنَتُهُمْ وَأَنْبِيَاؤُهُمْ وَرِجَالُ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ.
עַל֩ כָּל רָעַ֨ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם כֹּהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִֽיאֵיהֶ֑ם וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלִָֽם
إرميا 32: 37
Jer.32.37
هأَنَذَا أَجْمَعُهُمْ مِنْ كُلِّ الأَرَاضِي الَّتِي طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهَا بِغَضَبِي وَغَيْظِي وَبِسُخْطٍ عَظِيمٍ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ، وَأُسَكِّنُهُمْ آمِنِينَ.
הִנְנִ֤י מְקַבְּצָם֙ מִכָּל הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֨ר הִדַּחְתִּ֥ים שָׁ֛ם בְּאַפִּ֥י וּבַחֲמָתִ֖י וּבְקֶ֣צֶף גָּד֑וֹל וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ אֶל הַזֶּ֔ה הַמָּק֣וֹם וְהֹשַׁבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח
إرميا 33: 10
Jer.33.10
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: سَيُسْمَعُ بَعْدُ فِي هذَا الْمَوْضِعِ الَّذِي تَقُولُونَ إِنَّهُ خَرِبٌ بِلاَ إِنْسَانٍ وَبِلاَ حَيَوَانٍ، فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ الْخَرِبَةِ بِلاَ إِنْسَانٍ وَلاَ سَاكِنٍ وَلاَ بَهِيمَةٍ،
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה יִשָּׁמַ֣ע עוֹד֮ הַזֶּה֒ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם;אֹֽמְרִ֔ים ה֔וּא חָרֵ֣ב מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם הַֽנְשַׁמּ֗וֹת מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה
إرميا 33: 17
Jer.33.17
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ يَنْقَطِعُ لِدَاوُدَ إِنْسَانٌ يَجْلِسُ عَلَى كُرْسِيِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ،
כִּי כֹ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹֽא יִכָּרֵ֣ת לְדָוִ֔ד אִ֕ישׁ יֹשֵׁ֖ב עַל כִּסֵּ֥א בֵֽית יִשְׂרָאֵֽל
إرميا 34: 22
Jer.34.22
هأَنَذَا آمُرُ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّهُمْ إِلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ فَيُحَارِبُونَهَا وَيَأْخُذُونَهَا وَيُحْرِقُونَهَا بِالنَّارِ، وَأَجْعَلُ مُدُنَ يَهُوذَا خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ.
הִנְנִ֨י מְצַוֶּ֜ה נְאֻם יְהוָ֗ה וַהֲשִׁ֨בֹתִ֜ים אֶל הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר וְנִלְחֲמ֣וּ;עָלֶ֔יהָ וּלְכָד֖וּהָ וּשְׂרָפֻ֣הָ בָאֵ֑שׁ אֶתֵּ֥ן עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה שְׁמָמָ֖ה מֵאֵ֥ין יֹשֵֽׁב
إرميا 35: 7
Jer.35.7
وَلاَ تَبْنُوا بَيْتًا، وَلاَ تَزْرَعُوا زَرْعًا، وَلاَ تَغْرِسُوا كَرْمًا، وَلاَ تَكُنْ لَكُمْ، بَلِ اسْكُنُوا فِي الْخِيَامِ كُلَّ أَيَّامِكُمْ، لِكَيْ تَحْيَوْا أَيَّامًا كَثِيرَةً عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتُمْ مُتَغَرِّبُونَ فِيهَا.
לֹֽא תִבְנ֗וּ וּבַ֣יִת לֹֽא תִזְרָ֙עוּ֙ וְזֶ֤רַע לֹֽא תִטָּ֔עוּ וְכֶ֣רֶם וְלֹ֥א יִֽהְיֶ֖ה לָכֶ֑ם כִּ֠י תֵּֽשְׁבוּ֙ בָּאֳהָלִ֤ים כָּל יְמֵיכֶ֔ם לְמַ֨עַן תִּֽחְי֜וּ יָמִ֤ים רַבִּים֙ עַל פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם גָּרִ֥ים שָֽׁם
إرميا 35: 9
Jer.35.9
وَأَنْ لاَ نَبْنِيَ بُيُوتًا لِسُكْنَانَا، وَأَنْ لاَ يَكُونَ لَنَا كَرْمٌ وَلاَ حَقْلٌ وَلاَ زَرْعٌ.
וּלְבִלְתִּ֛י בְּנ֥וֹת בָּתִּ֖ים לְשִׁבְתֵּ֑נוּ לֹ֥א יִֽהְיֶה לָּֽנוּ וְכֶ֧רֶם וְשָׂדֶ֛ה וָזֶ֖רַע
إرميا 35: 10
Jer.35.10
فَسَكَنَّا فِي الْخِيَامِ، وَسَمِعْنَا وَعَمِلْنَا حَسَبَ كُلِّ مَا أَوْصَانَا بِهِ يُونَادَابُ أَبُونَا.
וַנֵּ֖שֶׁב בָּֽאֳהָלִ֑ים וַנִּשְׁמַ֣ע וַנַּ֔עַשׂ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוָּ֖נוּ יוֹנָדָ֥ב אָבִֽינוּ
إرميا 35: 11
Jer.35.11
وَلكِنْ كَانَ لَمَّا صَعِدَ نَبُوخَذْرَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ إِلَى الأَرْضِ، أَنَّنَا قُلْنَا: هَلُمَّ فَنَدْخُلُ إِلَى أُورُشَلِيمَ مِنْ وَجْهِ جَيْشِ الْكَلْدَانِيِّينَ وَمِنْ وَجْهِ جَيْشِ الأَرَامِيِّينَ. فَسَكَنَّا فِي أُورُشَلِيمَ.
וַיְהִ֗י בַּעֲל֨וֹת נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶל֮ אֶל הָאָרֶץ֒ וַנֹּ֗אמֶר בֹּ֚אוּ;וְנָב֣וֹא יְרוּשָׁלִַ֔ם מִפְּנֵי֙ חֵ֣יל הַכַּשְׂדִּ֔ים וּמִפְּנֵ֖י חֵ֣יל אֲרָ֑ם וַנֵּ֖שֶׁב בִּירוּשָׁלִָֽם
إرميا 35: 13
Jer.35.13
هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اذْهَبْ وَقُلْ لِرِجَالِ يَهُوذَا وَسُكَّانِ أُورُشَلِيمَ: أَمَا تَقْبَلُونَ تَأْدِيبًا لِتَسْمَعُوا كَلاَمِي، يَقُولُ الرَّبُّ.
כֹּֽה אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הָלֹ֤ךְ וְאָֽמַרְתָּ֙ לְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וּלְיֽוֹשְׁבֵ֖י יְרֽוּשָׁלִָ֑ם הֲל֨וֹא תִקְח֥וּ מוּסָ֛ר לִשְׁמֹ֥עַ דְּבָרַ֖י נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 35: 15
Jer.35.15
وَقَدْ أَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ كُلَّ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءِ مُبَكِّرًا وَمُرْسِلاً قَائِلاً: ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ، وَأَصْلِحُوا أَعْمَالَكُمْ، وَلاَ تَذْهَبُوا وَرَاءَ آلِهَةٍ أُخْرَى لِتَعْبُدُوهَا، فَتَسْكُنُوا فِي الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُكُمْ وَآبَاءَكُمْ. فَلَمْ تُمِيلُوا أُذُنَكُمْ، وَلاَ سَمِعْتُمْ لِي.
וָאֶשְׁלַ֣ח אֲלֵיכֶ֣ם כָּל עֲבָדַ֣י הַנְּבִאִ֣ים הַשְׁכֵּ֣ים וְשָׁלֹ֣חַ לֵאמֹ֡ר שֻׁבוּ אִישׁ֩;נָ֡א מִדַּרְכּ֨וֹ הָרָעָ֜ה וְהֵיטִ֣יבוּ מַֽעַלְלֵיכֶ֗ם וְאַל תֵּ֨לְכ֜וּ אַחֲרֵ֨י אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ לְעָבְדָ֔ם וּשְׁבוּ֙ אֶל הָ֣אֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי;לָכֶ֖ם וְלַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם וְלֹ֤א הִטִּיתֶם֙ אָזְנְכֶ֔ם וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם אֵלָֽי
إرميا 35: 17
Jer.35.17
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ، إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أَجْلِبُ عَلَى يَهُوذَا وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ عَلَيْهِمْ، لأَنِّي كَلَّمْتُهُمْ فَلَمْ يَسْمَعُوا، وَدَعَوْتُهُمْ فَلَمْ يُجِيبُوا.
לָ֠כֵן כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֤י צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִ֧י מֵבִ֣יא אֶל יְהוּדָ֗ה וְאֶ֤ל כָּל יֽוֹשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם כָּל הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתִּי עֲלֵיהֶ֑ם יַ֣עַן דִּבַּ֤רְתִּי;אֲלֵיהֶם֙ וְלֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ וָאֶקְרָ֥א;לָהֶ֖ם וְלֹ֥א עָנֽוּ
إرميا 36: 12
Jer.36.12
نَزَلَ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ، إِلَى مِخْدَعِ الْكَاتِبِ، وَإِذَا كُلُّ الرُّؤَسَاءِ جُلُوسٌ هُنَاكَ: أَلِيشَامَاعُ الْكَاتِبُ، وَدَلاَيَا بْنُ شِمْعِيَا، وَأَلْنَاثَانُ بْنُ عَكْبُورَ، وَجَمَرْيَا بْنُ شَافَانَ، وَصِدْقِيَّا بْنُ حَنَنِيَّا، وَكُلُّ الرُّؤَسَاءِ.
וַיֵּ֤רֶד בֵּית הַמֶּ֙לֶךְ֙ עַל לִשְׁכַּ֣ת הַסֹּפֵ֔ר וְהִ֨נֵּה כָּל הַשָּׂרִ֖ים יֽוֹשְׁבִ֑ים שָׁ֔ם אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֡ר וּדְלָיָ֣הוּ בֶן שְׁ֠מַעְיָהוּ וְאֶלְנָתָ֨ן בֶּן עַכְבּ֜וֹר וּגְמַרְיָ֧הוּ בֶן שָׁפָ֛ן וְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן חֲנַנְיָ֖הוּ וְכָל הַשָּׂרִֽים
إرميا 36: 15
Jer.36.15
فَقَالُوا لَهُ: اجْلِسْ وَاقْرَأْهُ فِي آذَانِنَا. فَقَرَأَ بَارُوخُ فِي آذَانِهِمْ.
וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו שֵׁ֣ב;נָ֔א וּקְרָאֶ֖נָּה בְּאָזְנֵ֑ינוּ וַיִּקְרָ֥א בָר֖וּךְ בְּאָזְנֵיהֶֽם
إرميا 36: 22
Jer.36.22
وَكَانَ الْمَلِكُ جَالِسًا فِي بَيْتِ الشِّتَاءِ فِي الشَّهْرِ التَّاسِعِ، وَالْكَانُونُ قُدَّامَهُ مُتَّقِدٌ.
וְהַמֶּ֗לֶךְ יוֹשֵׁב֙ בֵּ֣ית הַחֹ֔רֶף בַּחֹ֖דֶשׁ הַתְּשִׁיעִ֑י הָאָ֖ח לְפָנָ֥יו מְבֹעָֽרֶת
إرميا 36: 30
Jer.36.30
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنْ يَهُويَاقِيمَ مَلِكِ يَهُوذَا: لاَ يَكُونُ لَهُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ، وَتَكُونُ جُثَّتُهُ مَطْرُوحَةً لِلْحَرِّ نَهَارًا، وَلِلْبَرْدِ لَيْلاً.
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל יְהֽוֹיָקִים֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה לֹא יִֽהְיֶה לּ֥וֹ יוֹשֵׁ֖ב עַל כִּסֵּ֣א דָוִ֑ד תִּֽהְיֶ֣ה וְנִבְלָתוֹ֙ מֻשְׁלֶ֔כֶת לַחֹ֥רֶב בַּיּ֖וֹם וְלַקֶּ֥רַח בַּלָּֽיְלָה
إرميا 36: 31
Jer.36.31
وَأُعَاقِبُهُ وَنَسْلَهُ وَعَبِيدَهُ عَلَى إِثْمِهِمْ، وَأَجْلِبُ عَلَيْهِمْ وَعَلَى سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ وَعَلَى رِجَالِ يَهُوذَا كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي كَلَّمْتُهُمْ عَنْهُ وَلَمْ يَسْمَعُوا.
וּפָקַדְתִּ֨י;עָלָ֧יו וְעַל;זַרְע֛וֹ וְעַל;עֲבָדָ֖יו עֲוֹנָ֑ם וְהֵבֵאתִ֣י עֲ֠לֵיהֶם וְעַל יֹשְׁבֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם וְאֶל אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה כָּל הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתִּי;אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א שָׁמֵֽעוּ
إرميا 37: 16
Jer.37.16
فَلَمَّا دَخَلَ إِرْمِيَا إِلَى بَيْتِ الْجُبِّ، وَإِلَى الْمُقَبَّبَاتِ، أَقَامَ إِرْمِيَا هُنَاكَ أَيَّامًا كَثِيرَةً.
כִּ֣י בָ֧א יִרְמְיָ֛הוּ אֶל בֵּ֥ית הַבּ֖וֹר וְאֶל הַֽחֲנֻ֑יוֹת וַיֵּֽשֶׁב יִרְמְיָ֖הוּ שָׁ֥ם יָמִ֥ים רַבִּֽים
إرميا 37: 21
Jer.37.21
فَأَمَرَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا أَنْ يَضَعُوا إِرْمِيَا فِي دَارِ السِّجْنِ، وَأَنْ يُعْطَى رَغِيفَ خُبْزٍ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ سُوقِ الْخَبَّازِينَ، حَتَّى يَنْفُدَ كُلُّ الْخُبْزِ مِنَ الْمَدِينَةِ. فَأَقَامَ إِرْمِيَا فِي دَارِ السِّجْنِ.
וַיְצַוֶּ֞ה הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֗הוּ וַיַּפְקִ֣דוּ יִרְמְיָהוּ֮ בַּחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָה֒ וְנָתֹן֩;ל֨וֹ כִכַּר לֶ֤חֶם לַיּוֹם֙ מִח֣וּץ הָאֹפִ֔ים עַד תֹּ֥ם כָּל הַלֶּ֖חֶם מִן הָעִ֑יר וַיֵּ֣שֶׁב יִרְמְיָ֔הוּ בַּחֲצַ֖ר הַמַּטָּרָֽה
إرميا 38: 2
Jer.38.2
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: الَّذِي يُقِيمُ فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ يَمُوتُ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ. أَمَّا الَّذِي يَخْرُجُ إِلَى الْكَلْدَانِيِّينَ فَإِنَّهُ يَحْيَا وَتَكُونُ لَهُ نَفْسُهُ غَنِيمَةً فَيَحْيَا.
כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ הַיֹּשֵׁב֙ בָּעִ֣יר;הַזֹּ֔את יָמ֕וּת בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר וְהַיֹּצֵ֤א אֶל הַכַּשְׂדִּים֙ וְחָיָ֔ה וְהָיְתָה לּ֥וֹ נַפְשׁ֛וֹ לְשָׁלָ֖ל וָחָֽי
إرميا 38: 7
Jer.38.7
فَلَمَّا سَمِعَ عَبْدَ مَلِكُ الْكُوشِيُّ، رَجُلٌ خَصِيٌّ، وَهُوَ فِي بَيْتِ الْمَلِكِ، أَنَّهُمْ جَعَلُوا إِرْمِيَا فِي الْجُبِّ، وَالْمَلِكُ جَالِسٌ فِي بَابِ بَنْيَامِينَ،
וַיִּשְׁמַ֡ע עֶֽבֶד מֶ֨לֶךְ הַכּוּשִׁ֜י אִ֣ישׁ סָרִ֗יס וְהוּא֙ בְּבֵ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי נָתְנ֥וּ יִרְמְיָ֖הוּ אֶל הַבּ֑וֹר וְהַמֶּ֥לֶךְ יוֹשֵׁ֖ב בְּשַׁ֥עַר בִּנְיָמִֽן