ك
إصحاح
◄ H309
H310. achar
H311 ►
المعنى المختصر للكلمة
achar: properly, the hind part
اللفظ الأصلي אַחַר
نوع الكلمة Adverb
طريقة النطق achar (akh-ar)
تكرار الورود في الكتاب 671 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H309 אָחַר • aw-khar • «تُؤَخِّرْ» • (to loiter)
المعنى والشرح المفصل
1 properly, the hind part
2 generally used as an adverb or conjunction, after (in various senses)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
after (that, -ward) again at away from back (from, -side) behind beside by follow (after, -ing) forasmuch from hereafter hinder end [phrase] out (over) live [phrase] persecute posterity pursuing remnant seeing since thence(-forth) when with

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

وَرَاءَ 143× بَعْدَ 99× وَبَعْدَ 37× بَعْدَ مَا 25× وَرَاءَهُ 21×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

אַחֲרֵ֣י (63×) אַחֲרֵ֥י (36×) אַחֲרֵ֖י (32×) אַחַ֣ר (17×) אַחֲרֵי֙ (17×) אַחֲרָֽיו (16×) וְאַחֲרֵי (14×) אַֽחֲרֵי֙ (14×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (671 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 9: 5 Ezk.9.5
وَقَالَ لأُولئِكَ فِي سَمْعِي: اعْبُرُوا فِي الْمَدِينَةِ وَرَاءَهُ وَاضْرِبُوا. لاَ تُشْفُقْ أَعْيُنُكُمْ وَلاَ تَعْفُوا.
אָמַ֣ר וּלְאֵ֙לֶּה֙ בְּאָזְנַ֔י עִבְר֥וּ בָעִ֛יר אַחֲרָ֖יו וְהַכּ֑וּ אַל תָּחֹ֥ס עֵינְכֶ֖ם וְאַל תַּחְמֹֽלוּ
حزقيال 10: 11 Ezk.10.11
لَمَّا سَارَتْ، سَارَتْ عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا، بَلْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي تَوَجَّهَ إِلَيْهِ الرَّأْسُ ذَهَبَتْ وَرَاءَهُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.
בְּלֶכְתָּ֗ם יֵלֵ֔כוּ אֶל רִבְעֵיהֶם֙ אַרְבַּ֤עַת לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּ֑ם כִּ֣י הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר יִפְנֶ֤ה הָרֹאשׁ֙ יֵלֵ֔כוּ אַחֲרָ֣יו לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽם
حزقيال 12: 14 Ezk.12.14
وَأُذَرِّي فِي كُلِّ رِيحٍ جَمِيعَ الَّذِينَ حَوْلَهُ لِنَصْرِهِ، وَكُلَّ جُيُوشِهِ، وَأَسْتَلُّ السَّيْفَ وَرَاءَهُمْ.
אֱזָרֶ֣ה וְכֹל֩ ר֑וּחַ וְכָל אֲשֶׁ֨ר סְבִיבֹתָ֥יו עֶזְר֛וֹ לְכָל אֲגַפָּ֖יו אָרִ֥יק וְחֶ֖רֶב אַחֲרֵיהֶֽם
حزقيال 13: 3 Ezk.13.3
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِلأَنْبِيَاءِ الْحَمْقَى الذَّاهِبِينَ وَرَاءَ رُوحِهِمْ وَلَمْ يَرَوْا
כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה ה֖וֹי עַל;הַנְּבִיאִ֣ים הַנְּבָלִ֑ים הֹלְכִ֛ים אַחַ֥ר רוּחָ֖ם וּלְבִלְתִּ֥י רָאֽוּ
حزقيال 14: 7 Ezk.14.7
لأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ الْمُتَغَرِّبِينَ فِي إِسْرَائِيلَ، إِذَا ارْتَدَّ عَنِّي وَأَصْعَدَ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَوَضَعَ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ لِيَسْأَلَهُ عَنِّي، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ بِنَفْسِي.
כִּי֩ אִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמֵהַגֵּר֮ יָג֣וּר בְּיִשְׂרָאֵל֒ וְיִנָּזֵ֣ר מֵֽאַחֲרַ֗י וְיַ֤עַל גִּלּוּלָיו֙ אֶל לִבּ֔וֹ יָשִׂ֖ים וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֹנ֔וֹ נֹ֣כַח פָּנָ֑יו וּבָ֤א אֶל הַנָּבִיא֙ לִדְרָשׁ;ל֣וֹ בִ֔י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה נַֽעֲנֶה;לּ֖וֹ בִּֽי
حزقيال 14: 11 Ezk.14.11
لِكَيْ لاَ يَعُودَ يَضِلُّ عَنِّي بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، وَلِكَيْ لاَ يَعُودُوا يَتَنَجَّسُونَ بِكُلِّ مَعَاصِيهِمْ، بَلْ لِيَكُونُوا لِي شَعْبًا وَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلهًا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
לְ֠מַעַן לֹֽא ע֤וֹד יִתְע֨וּ מֵאַֽחֲרַ֔י בֵּֽית יִשְׂרָאֵל֙ וְלֹֽא ע֖וֹד יִטַּמְּא֥וּ בְּכָל פִּשְׁעֵיהֶ֑ם וְהָ֥יוּ לִ֣י לְעָ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶהְיֶ֤ה לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 16: 23 Ezk.16.23
وَكَانَ بَعْدَ كُلِّ شَرِّكِ. وَيْلٌ، وَيْلٌ لَكِ. يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ،
וַיְהִ֕י אַחֲרֵ֖י כָּל רָעָתֵ֑ךְ א֣וֹי א֣וֹי לָ֔ךְ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 16: 34 Ezk.16.34
وَصَارَ فِيكِ عَكْسُ عَادَةِ النِّسَاءِ فِي زِنَاكِ، إِذْ لَمْ يُزْنَ وَرَاءَكِ، بَلْ أَنْتِ تُعْطِينَ أُجْرَةً وَلاَ أُجْرَةَ تُعْطَى لَكِ، فَصِرْتِ بِالْعَكْسِ.
וַיְהִי בָ֨ךְ הֵ֤פֶךְ מִן;הַנָּשִׁים֙ בְּתַזְנוּתַ֔יִךְ לֹ֣א זוּנָּ֑ה וְאַחֲרַ֖יִךְ וּבְתִתֵּ֣ךְ אֶתְנָ֗ן לֹ֥א וְאֶתְנַ֛ן נִתַּן לָ֖ךְ וַתְּהִ֥י לְהֶֽפֶךְ
حزقيال 20: 16 Ezk.20.16
لأَنَّهُمْ رَفَضُوا أَحْكَامِي وَلَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، بَلْ نَجَّسُوا سُبُوتِي، لأَنَّ قَلْبَهُمْ ذَهَبَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ.
יַ֜עַן מָאָ֗סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י לֹא הָלְכ֣וּ;בָהֶ֔ם חֻקּוֹתַי֙ חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י כִּ֛י לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ אַחֲרֵ֥י גִלּוּלֵיהֶ֖ם
حزقيال 20: 24 Ezk.20.24
لأَنَّهُمْ لَمْ يَصْنَعُوا أَحْكَامِي، بَلْ رَفَضُوا فَرَائِضِي، وَنَجَّسُوا سُبُوتِي، وَكَانَتْ عُيُونُهُمْ وَرَاءَ أَصْنَامِ آبَائِهِمْ.
יַ֜עַן לֹֽא עָשׂוּ֙ מִשְׁפָּטַ֤י מָאָ֔סוּ וְחֻקּוֹתַ֣י חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י הָי֖וּ עֵינֵיהֶֽם וְאַחֲרֵי֙ גִּלּוּלֵ֣י אֲבוֹתָ֔ם
حزقيال 20: 30 Ezk.20.30
لِذلِكَ قُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ تَنَجَّسْتُمْ بِطَرِيقِ آبَائِكُمْ، وَزَنَيْتُمْ وَرَاءَ أَرْجَاسِهِمْ.
לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתֶּ֣ם;נִטְמְאִ֑ים הַבְּדֶ֥רֶךְ אֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם אַתֶּ֥ם;זֹנִֽים וְאַחֲרֵ֥י שִׁקּוּצֵיהֶ֖ם
حزقيال 20: 39 Ezk.20.39
أَمَّا أَنْتُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، فَهكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: اذْهَبُوا اعْبُدُوا كُلُّ إِنْسَانٍ أَصْنَامَهُ. وَبَعْدُ إِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِي فَلاَ تُنَجِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ بَعْدُ بِعَطَايَاكُمْ وَبِأَصْنَامِكُمْ.
וְאַתֶּ֨ם בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֜ל כֹּֽה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה לְכ֣וּ עֲבֹ֔דוּ אִ֤ישׁ גִּלּוּלָיו֙ וְאַחַ֕ר אִם אֵינְכֶ֖ם שֹׁמְעִ֣ים אֵלָ֑י לֹ֣א תְחַלְּלוּ שֵׁ֤ם קָדְשִׁי֙ ע֔וֹד בְּמַתְּנֽוֹתֵיכֶ֖ם וּבְגִלּוּלֵיכֶֽם
حزقيال 23: 30 Ezk.23.30
أَفْعَلُ بِكِ هذَا لأَنَّكِ زَنَيْتِ وَرَاءَ الأُمَمِ، لأَنَّكِ تَنَجَّسْتِ بِأَصْنَامِهِمْ.
עָשֹׂ֥ה לָ֑ךְ אֵ֖לֶּה בִּזְנוֹתֵךְ֙ אַחֲרֵ֣י גוֹיִ֔ם עַ֥ל;אֲשֶׁר נִטְמֵ֖את בְּגִלּוּלֵיהֶֽם
حزقيال 23: 35 Ezk.23.35
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكِ نَسِيتِنِي وَطَرَحْتِنِي وَرَاءَ ظَهْرِكِ، فَتَحْمِلِي أَيْضًا رَذِيلَتَكِ وَزِنَاكِ.
לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה יַ֚עַן שָׁכַ֣חַתְּ;אוֹתִ֔י וַתַּשְׁלִ֥יכִי;אוֹתִ֖י אַחֲרֵ֣י גַוֵּ֑ךְ שְׂאִ֥י וְגַם זִמָּתֵ֖ךְ תַּזְנוּתָֽיִךְ
حزقيال 29: 16 Ezk.29.16
فَلاَ تَكُونُ بَعْدُ مُعْتَمَدًا لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ، مُذَكِّرَةَ الإِثْمِ بِانْصِرَافِهِمْ وَرَاءَهُمْ، وَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְלֹ֣א יִֽהְיֶה עוֹד֩ לְמִבְטָח֙ לְבֵ֨ית יִשְׂרָאֵ֤ל מַזְכִּ֣יר עָוֹ֔ן בִּפְנוֹתָ֖ם אַחֲרֵיהֶ֑ם וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 33: 31 Ezk.33.31
وَيَأْتُونَ إِلَيْكَ كَمَا يَأْتِي الشَّعْبُ، وَيَجْلِسُونَ أَمَامَكَ كَشَعْبِي، وَيَسْمَعُونَ كَلاَمَكَ وَلاَ يَعْمَلُونَ بِهِ، لأَنَّهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُظْهِرُونَ أَشْوَاقًا وَقَلْبُهُمْ ذَاهِبٌ وَرَاءَ كَسْبِهِمْ.
וְיָב֣וֹאוּ אֵ֠לֶיךָ כִּמְבוֹא עָ֞ם וְיֵשְׁב֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ עַמִּ֔י וְשָֽׁמְעוּ֙ דְּבָרֶ֔יךָ לֹ֣א יַֽעֲשׂ֑וּ וְאוֹתָ֖ם כִּֽי;הֵ֣מָּה בְּפִיהֶם֙ עֹשִׂ֔ים עֲגָבִ֤ים לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ אַחֲרֵ֥י בִצְעָ֖ם
حزقيال 40: 1 Ezk.40.1
فِي السَّنَةِ الْخَامِسَةِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ سَبْيِنَا، فِي رَأْسِ السَّنَةِ، فِي الْعَاشِرِ مِنَ الشَّهْرِ، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ عَشَرَةَ، بَعْدَ مَا ضُرِبَتِ الْمَدِينَةُ فِي نَفْسِ ذلِكَ الْيَوْمِ، كَانَتْ عَلَيَّ يَدُ الرَّبِّ وَأَتَى بِي إِلَى هُنَاكَ.
שָׁנָ֣ה וְחָמֵ֣שׁ בְּעֶשְׂרִ֣ים לְ֠גָלוּתֵנוּ בְּרֹ֨אשׁ הַשָּׁנָ֜ה בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֗דֶשׁ שָׁנָ֔ה בְּאַרְבַּ֤ע עֶשְׂרֵה֙ אַחַ֕ר אֲשֶׁ֥ר הֻכְּתָ֖ה הָעִ֑יר בְּעֶ֣צֶם הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם הָיְתָ֤ה עָלַי֙ יַד יְהוָ֔ה וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י שָֽׁמָּה
حزقيال 44: 10 Ezk.44.10
بَلِ اللاَّوِيُّونَ الَّذِينَ ابْتَعَدُوا عَنِّي حِينَ ضَلَّ إِسْرَائِيلُ، فَضَلُّوا عَنِّي وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ، يَحْمِلُونَ إِثْمَهُمْ.
כִּ֣י;אִם הַלְוִיִּ֗ם אֲשֶׁ֤ר רָֽחֲקוּ֙ מֵֽעָלַ֔י אֲשֶׁ֣ר בִּתְע֤וֹת יִשְׂרָאֵל֙ תָּע֣וּ מֵֽעָלַ֔י אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָשְׂא֖וּ עֲוֹנָֽם
حزقيال 44: 26 Ezk.44.26
وَبَعْدَ تَطْهِيرِهِ يَحْسِبُونَ لَهُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.
וְאַחֲרֵ֖י טָֽהֳרָת֑וֹ יִסְפְּרוּ לֽוֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים
حزقيال 46: 12 Ezk.46.12
وَإِذَا عَمِلَ الرَّئِيسُ نَافِلَةً، مُحْرَقَةً أَوْ ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ، نَافِلَةً لِلرَّبِّ، يُفْتَحُ لَهُ الْبَابُ الْمُتَّجِهُ لِلْمَشْرِقِ، فَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَذَبَائِحَهُ السَّلاَمِيَّةَ كَمَا يَعْمَلُ فِي يَوْمِ السَّبْتِ ثُمَّ يَخْرُجُ. وَبَعْدَ خُرُوجِهِ يُغْلَقُ الْبَابُ.
וְכִֽי יַעֲשֶׂה֩ הַנָּשִׂ֨יא נְדָבָ֜ה עוֹלָ֣ה אֽוֹ שְׁלָמִים֮ נְדָבָ֣ה לַֽיהוָה֒ וּפָ֣תַֽח ל֗וֹ הַשַּׁ֙עַר֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים וְעָשָׂ֤ה עֹֽלָתוֹ֙ שְׁלָמָ֔יו כַּאֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂ֖ה בְּי֣וֹם הַשַּׁבָּ֑ת וְיָצָ֛א אַחֲרֵ֥י צֵאתֽוֹ וְסָגַ֥ר הַשַּׁ֖עַר
دانيال 8: 1 Dan.8.1
فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ مِنْ مُلْكِ بَيْلْشَاصَّرَ الْمَلِكِ، ظَهَرَتْ لِي أَنَا دَانِيآلَ رُؤْيَا بَعْدَ الَّتِي ظَهَرَتْ لِي فِي الابْتِدَاءِ.
בִּשְׁנַ֣ת שָׁל֔וֹשׁ לְמַלְכ֖וּת בֵּלְאשַׁצַּ֣ר הַמֶּ֑לֶךְ נִרְאָ֤ה אֵלַי֙ אֲנִ֣י דָנִיֵּ֔אל חָז֞וֹן אַחֲרֵ֛י הַנִּרְאָ֥ה אֵלַ֖י בַּתְּחִלָּֽה
دانيال 9: 26 Dan.9.26
وَبَعْدَ اثْنَيْنِ وَسِتِّينَ أُسْبُوعًا يُقْطَعُ الْمَسِيحُ وَلَيْسَ لَهُ، وَشَعْبُ رَئِيسٍ آتٍ يُخْرِبُ الْمَدِينَةَ وَالْقُدْسَ، وَانْتِهَاؤُهُ بِغَمَارَةٍ، وَإِلَى النِّهَايَةِ حَرْبٌ وَخِرَبٌ قُضِيَ بِهَا.
וְאַחֲרֵ֤י וּשְׁנַ֔יִם שִׁשִּׁ֣ים הַשָּׁבֻעִים֙ יִכָּרֵ֥ת מָשִׁ֖יחַ וְאֵ֣ין ל֑וֹ עַ֣ם נָגִ֤יד הַבָּא֙ יַ֠שְׁחִית וְהָעִ֨יר וְהַקֹּ֜דֶשׁ וְקִצּ֣וֹ בַשֶּׁ֔טֶף וְעַד֙ קֵ֣ץ מִלְחָמָ֔ה שֹׁמֵמֽוֹת נֶחֱרֶ֖צֶת
هوشع 1: 2 Hos.1.2
أَوَّلَ مَا كَلَّمَ الرَّبُّ هُوشَعَ، قَالَ الرَّبُّ لِهُوشَعَ: اذْهَبْ خُذْ لِنَفْسِكَ امْرَأَةَ زِنًى وَأَوْلاَدَ زِنًى، لأَنَّ الأَرْضَ قَدْ زَنَتْ زِنًى تَارِكَةً الرَّبَّ.
תְּחִלַּ֥ת דִּבֶּר יְהוָ֖ה בְּהוֹשֵׁ֑עַ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה הוֹשֵׁ֗עַ לֵ֣ךְ קַח לְךָ֞ אֵ֤שֶׁת זְנוּנִים֙ וְיַלְדֵ֣י זְנוּנִ֔ים כִּֽי הָאָ֔רֶץ זָנֹ֤ה תִזְנֶה֙ מֵֽאַחֲרֵ֖י יְהוָֽה
هوشع 2: 5 Hos.2.5
لأَنَّ أُمَّهُمْ قَدْ زَنَتِ. الَّتِي حَبِلَتْ بِهِمْ صَنَعَتْ خِزْيًا. لأَنَّهَا قَالَتْ: أَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيَّ الَّذِينَ يُعْطُونَ خُبْزِي وَمَائِي، صُوفِي وَكَتَّانِي، زَيْتِي وَأَشْرِبَتِي.
כִּ֤י אִמָּ֔ם זָֽנְתָה֙ הֽוֹרָתָ֑ם הֹבִ֖ישָׁה כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי
هوشع 2: 13 Hos.2.13
وَأُعَاقِبُهَا عَلَى أَيَّامِ بَعْلِيمَ الَّتِي فِيهَا كَانَتْ تُبَخِّرُ لَهُمْ وَتَتَزَيَّنُ بِخَزَائِمِهَا وَحُلِيهَا وَتَذْهَبُ وَرَاءَ مُحِبِّيهَا وَتَنْسَانِي أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ.
וּפָקַדְתִּ֣י עָלֶ֗יהָ יְמֵ֤י הַבְּעָלִים֙ אֲשֶׁ֣ר תַּקְטִ֣יר לָהֶ֔ם וַתַּ֤עַד נִזְמָהּ֙ וְחֶלְיָתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ אַחֲרֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ שָׁכְחָ֖ה וְאֹתִ֥י נְאֻם יְהוָֽה
هوشع 3: 5 Hos.3.5
بَعْدَ ذلِكَ يَعُودُ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَيَطْلُبُونَ الرَّبَّ إِلهَهُمْ وَدَاوُدَ مَلِكَهُمْ، وَيَفْزَعُونَ إِلَى الرَّبِّ وَإِلَى جُودِهِ فِي آخِرِ الأَيَّامِ.
אַחַ֗ר יָשֻׁ֙בוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּבִקְשׁוּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם דָּוִ֣ד מַלְכָּ֑ם וּפָחֲד֧וּ אֶל יְהוָ֛ה וְאֶל טוּב֖וֹ בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִֽים
هوشع 5: 8 Hos.5.8
اِضْرِبُوا بِالْبُوقِ فِي جِبْعَةَ، بِالْقَرْنِ فِي الرَّامَةِ. اصْرُخُوا فِي بَيْتِ آوَنَ. وَرَاءَكَ يَا بَنْيَامِينُ.
תִּקְע֤וּ שׁוֹפָר֙ בַּגִּבְעָ֔ה חֲצֹצְרָ֖ה בָּרָמָ֑ה הָרִ֙יעוּ֙ בֵּ֣ית אָ֔וֶן אַחֲרֶ֖יךָ בִּנְיָמִֽין
هوشع 5: 11 Hos.5.11
أَفْرَايِمُ مَظْلُومٌ مَسْحُوقُ الْقَضَاءِ، لأَنَّهُ ارْتَضَى أَنْ يَمْضِيَ وَرَاءَ الْوَصِيَّةِ.
אֶפְרַ֖יִם עָשׁ֥וּק רְצ֣וּץ מִשְׁפָּ֑ט כִּ֣י הוֹאִ֔יל הָלַ֖ךְ אַחֲרֵי צָֽו
هوشع 11: 10 Hos.11.10
وَرَاءَ الرَّبِّ يَمْشُونَ. كَأَسَدٍ يُزَمْجِرُ. فَإِنَّهُ يُزَمْجِرُ فَيُسْرِعُ الْبَنُونَ مِنَ الْبَحْرِ.
אַחֲרֵ֧י יְהוָ֛ה יֵלְכ֖וּ כְּאַרְיֵ֣ה יִשְׁאָ֑ג כִּֽי;ה֣וּא יִשְׁאַ֔ג וְיֶחֶרְד֥וּ בָנִ֖ים מִיָּֽם
يوئيل 2: 2 Jol.2.2
يَوْمُ ظَلاَمٍ وَقَتَامٍ، يَوْمُ غَيْمٍ وَضَبَابٍ، مِثْلَ الْفَجْرِ مُمْتَدًّا عَلَى الْجِبَالِ. شَعْبٌ كَثِيرٌ وَقَوِيٌّ لَمْ يَكُنْ نَظِيرُهُ مُنْذُ الأَزَلِ، وَلاَ يَكُونُ أَيْضًا بَعْدَهُ إِلَى سِنِي دَوْرٍ فَدَوْرٍ.
י֧וֹם חֹ֣שֶׁךְ וַאֲפֵלָ֗ה י֤וֹם עָנָן֙ וַעֲרָפֶ֔ל כְּשַׁ֖חַר פָּרֻ֣שׂ עַל הֶֽהָרִ֑ים עַ֚ם רַ֣ב וְעָצ֔וּם לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כָּמֹ֗הוּ מִן הָ֣עוֹלָ֔ם לֹ֣א יוֹסֵ֔ף וְאַֽחֲרָיו֙ עַד שְׁנֵ֖י דּ֥וֹר וָדֽוֹר