المعنى المختصر للكلمة
châṭâ:
properly, to miss
اللفظ الأصلي
חָטָא
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
châṭâ
(khaw-taw)
تكرار الورود في الكتاب
229
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
properly, to miss
2
hence (figuratively and generally) to sin
3
by inference, to forfeit, lack, expiate, repent, (causatively) lead astray, condemn
الإنجليزية — KJV Translation Tags
bear the blame
cleanse
commit (sin)
by fault
harm he hath done
loss
miss
(make) offend(-er)
offer for sin
purge
purify (self)
make reconciliation
(cause, make) sin(-ful, -ness)
trespass
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
חָֽטְאוּ (8×)
חָטָ֖אנוּ (7×)
חָטָ֖א (6×)
הֶחֱטִ֖יא;יִשְׂרָאֵֽל (6×)
חָטָֽאנוּ (5×)
חָטָ֑א (5×)
הֶחֱטִ֥יא;יִשְׂרָאֵ֖ל (5×)
חָטָ֥אנוּ (4×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (229 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 20: 6
Gen.20.6
فَقَالَ لَهُ اللهُ فِي الْحُلْمِ: أَنَا أَيْضًا عَلِمْتُ أَنَّكَ بِسَلاَمَةِ قَلْبِكَ فَعَلْتَ هذَا. وَأَنَا أَيْضًا أَمْسَكْتُكَ عَنْ أَنْ تُخْطِئَ إِلَيَّ، لِذلِكَ لَمْ أَدَعْكَ تَمَسُّهَا.
וַיֹּאמֶר֩ אֵלָ֨יו הָֽאֱלֹהִ֜ים בַּחֲלֹ֗ם אָנֹכִ֤י גַּ֣ם יָדַ֙עְתִּי֙ כִּ֤י בְתָם לְבָבְךָ֙ עָשִׂ֣יתָ זֹּ֔את אָנֹכִ֛י גַּם וָאֶחְשֹׂ֧ךְ;אֽוֹתְךָ֖ מֵחֲטוֹ לִ֑י עַל;כֵּ֥ן לֹא נְתַתִּ֖יךָ לִנְגֹּ֥עַ;אֵלֶֽיהָ
التكوين 20: 9
Gen.20.9
ثُمَّ دَعَا أَبِيمَالِكُ إِبْرَاهِيمَ وَقَالَ لَهُ: مَاذَا فَعَلْتَ بِنَا. وَبِمَاذَا أَخْطَأْتُ إِلَيْكَ حَتَّى جَلَبْتَ عَلَيَّ وَعَلَى مَمْلَكَتِي خَطِيَّةً عَظِيمَةً. أَعْمَالاً لاَ تُعْمَلُ عَمِلْتَ بِي.
וַיִּקְרָ֨א אֲבִימֶ֜לֶךְ לְאַבְרָהָ֗ם וַיֹּ֨אמֶר ל֜וֹ מֶֽה עָשִׂ֤יתָ לָּ֙נוּ֙ וּמֶֽה חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ כִּֽי הֵבֵ֧אתָ עָלַ֛י וְעַל מַמְלַכְתִּ֖י חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה מַעֲשִׂים֙ לֹא יֵֽעָשׂ֔וּ עָשִׂ֖יתָ עִמָּדִֽי
التكوين 31: 39
Gen.31.39
فَرِيسَةً لَمْ أُحْضِرْ إِلَيْكَ. أَنَا كُنْتُ أَخْسَرُهَا. مِنْ يَدِي كُنْتَ تَطْلُبُهَا. مَسْرُوقَةَ النَّهَارِ أَوْ مَسْرُوقَةَ اللَّيْلِ.
טְרֵפָה֙ לֹא הֵבֵ֣אתִי אֵלֶ֔יךָ אָנֹכִ֣י אֲחַטֶּ֔נָּה מִיָּדִ֖י תְּבַקְשֶׁ֑נָּה גְּנֻֽבְתִ֣י י֔וֹם וּגְנֻֽבְתִ֖י לָֽיְלָה
التكوين 39: 9
Gen.39.9
لَيْسَ هُوَ فِي هذَا الْبَيْتِ أَعْظَمَ مِنِّي. وَلَمْ يُمْسِكْ عَنِّي شَيْئًا غَيْرَكِ، لأَنَّكِ امْرَأَتُهُ. فَكَيْفَ أَصْنَعُ هذَا الشَّرَّ الْعَظِيمَ وَأُخْطِئُ إِلَى اللهِ..
אֵינֶ֨נּוּ הַזֶּה֮ בַּבַּ֣יִת גָד֜וֹל מִמֶּנִּי֒ וְלֹֽא חָשַׂ֤ךְ מִמֶּ֙נִּי֙ מְא֔וּמָה כִּ֥י;אִם;אוֹתָ֖ךְ בַּאֲשֶׁ֣ר אִשְׁתּ֑וֹ וְאֵ֨יךְ אֶֽעֱשֶׂ֜ה הַזֹּ֔את הָרָעָ֤ה הַגְּדֹלָה֙ וְחָטָ֖אתִי לֵֽאלֹהִֽים
التكوين 40: 1
Gen.40.1
وَحَدَثَ بَعْدَ هذِهِ الأُمُورِ أَنَّ سَاقِيَ مَلِكِ مِصْرَ وَالْخَبَّازَ أَذْنَبَا إِلَى سَيِّدِهِمَا مَلِكِ مِصْرَ.
וַיְהִ֗י אַחַר֙ הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים מַשְׁקֵ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם וְהָאֹפֶ֑ה חָֽטְא֛וּ לַאֲדֹנֵיהֶ֖ם לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם
التكوين 42: 22
Gen.42.22
فَأَجَابَهُمْ رَأُوبَيْنُ قَائِلاً: أَلَمْ أُكَلِّمْكُمْ قَائِلاً: لاَ تَأْثَمُوا بِالْوَلَدِ، وَأَنْتُمْ لَمْ تَسْمَعُوا. فَهُوَذَا دَمُهُ يُطْلَبُ.
וַיַּעַן֩;אֹתָ֜ם רְאוּבֵ֨ן לֵאמֹ֗ר הֲלוֹא֩ אָמַ֨רְתִּי;אֲלֵיכֶ֧ם לֵאמֹ֛ר אַל תֶּחֶטְא֥וּ בַיֶּ֖לֶד וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם הִנֵּ֥ה דָּמ֖וֹ נִדְרָֽשׁ
التكوين 43: 9
Gen.43.9
أَنَا أَضْمَنُهُ. مِنْ يَدِي تَطْلُبُهُ. إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ وَأُوقِفْهُ قُدَّامَكَ، أَصِرْ مُذْنِبًا إِلَيْكَ كُلَّ الأَيَّامِ.
אָֽנֹכִי֙ אֶֽעֶרְבֶ֔נּוּ מִיָּדִ֖י תְּבַקְשֶׁ֑נּוּ אִם לֹ֨א הֲבִיאֹתִ֤יו אֵלֶ֙יךָ֙ וְהִצַּגְתִּ֣יו לְפָנֶ֔יךָ וְחָטָ֥אתִֽי לְךָ֖ כָּל הַיָּמִֽים
التكوين 44: 32
Gen.44.32
لأَنَّ عَبْدَكَ ضَمِنَ الْغُلاَمَ لأَبِي قَائِلاً: إِنْ لَمْ أَجِئْ بِهِ إِلَيْكَ أَصِرْ مُذْنِبًا إِلَى أَبِي كُلَّ الأَيَّامِ.
כִּ֤י עַבְדְּךָ֙ עָרַ֣ב הַנַּ֔עַר מֵעִ֥ם;אָבִ֖י לֵאמֹ֑ר אִם לֹ֤א אֲבִיאֶ֙נּוּ֙ אֵלֶ֔יךָ וְחָטָ֥אתִי לְאָבִ֖י כָּל הַיָּמִֽים
الخروج 5: 16
Exo.5.16
اَلتِّبْنُ لَيْسَ يُعْطَى لِعَبِيدِكَ، وَاللِّبْنُ يَقُولُونَ لَنَا: اصْنَعُوهُ. وَهُوَذَا عَبِيدُكَ مَضْرُوبُونَ، وَقَدْ أَخْطَأَ شَعْبُكَ.
תֶּ֗בֶן אֵ֤ין נִתָּן֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ וּלְבֵנִ֛ים אֹמְרִ֥ים לָ֖נוּ עֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֧ה עֲבָדֶ֛יךָ מֻכִּ֖ים וְחָטָ֥את עַמֶּֽךָ
الخروج 9: 27
Exo.9.27
فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ وَقَالَ لَهُمَا: أَخْطَأْتُ هذِهِ الْمَرَّةَ. الرَّبُّ هُوَ الْبَارُّ وَأَنَا وَشَعْبِي الأَشْرَارُ.
וַיִּשְׁלַ֣ח פַּרְעֹ֗ה וַיִּקְרָא֙ לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּ֥אמֶר אֲלֵהֶ֖ם חָטָ֣אתִי הַפָּ֑עַם יְהוָה֙ הַצַּדִּ֔יק וַאֲנִ֥י וְעַמִּ֖י הָרְשָׁעִֽים
الخروج 9: 34
Exo.9.34
وَلكِنْ فِرْعَوْنُ لَمَّا رَأَى أَنَّ الْمَطَرَ وَالْبَرَدَ وَالرُّعُودَ انْقَطَعَتْ، عَادَ يُخْطِئُ وَأَغْلَظَ قَلْبَهُ هُوَ وَعَبِيدُهُ.
כִּֽי פַּרְעֹ֗ה וַיַּ֣רְא הַמָּטָ֧ר וְהַבָּרָ֛ד וְהַקֹּלֹ֖ת חָדַ֨ל וַיֹּ֣סֶף לַחֲטֹ֑א וַיַּכְבֵּ֥ד לִבּ֖וֹ ה֥וּא וַעֲבָדָֽיו
الخروج 10: 16
Exo.10.16
فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَهَارُونَ مُسْرِعًا وَقَالَ: أَخْطَأْتُ إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمَا وَإِلَيْكُمَا.
לִקְרֹ֖א פַּרְעֹ֔ה לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיְמַהֵ֣ר וַיֹּ֗אמֶר חָטָ֛אתִי לַיהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְלָכֶֽם
الخروج 20: 20
Exo.20.20
فَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: لاَ تَخَافُوا. لأَنَّ اللهَ إِنَّمَا جَاءَ لِكَيْ يَمْتَحِنَكُمْ، وَلِكَيْ تَكُونَ مَخَافَتُهُ أَمَامَ وُجُوهِكُمْ حَتَّى لاَ تُخْطِئُوا.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֣ה הָעָם֮ אַל תִּירָאוּ֒ כִּ֗י הָאֱלֹהִ֑ים בָּ֖א לְבַֽעֲבוּר֙ נַסּ֣וֹת;אֶתְכֶ֔ם וּבַעֲב֗וּר תִּהְיֶ֧ה יִרְאָת֛וֹ עַל פְּנֵיכֶ֖ם לְבִלְתִּ֥י תֶחֱטָֽאוּ
الخروج 23: 33
Exo.23.33
لاَ يَسْكُنُوا فِي أَرْضِكَ لِئَلاَّ يَجْعَلُوكَ تُخْطِئُ إِلَيَّ. إِذَا عَبَدْتَ آلِهَتَهُمْ فَإِنَّهُ يَكُونُ لَكَ فَخًّا.
לֹ֤א יֵשְׁבוּ֙ בְּאַרְצְךָ֔ פֶּן יַחֲטִ֥יאוּ;אֹתְךָ֖ לִ֑י כִּ֤י תַעֲבֹד֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי יִהְיֶ֥ה לְךָ֖ לְמוֹקֵֽשׁ
الخروج 29: 36
Exo.29.36
وَتُقَدِّمُ ثَوْرَ خَطِيَّةٍ كُلَّ يَوْمٍ لأَجْلِ الْكَفَّارَةِ. وَتُطَهِّرُ الْمَذْبَحَ بِتَكْفِيرِكَ عَلَيْهِ، وَتَمْسَحُهُ لِتَقْدِيسِهِ.
תַּעֲשֶׂ֤ה וּפַ֨ר חַטָּ֜את לַיּוֹם֙ עַל הַכִּפֻּרִ֔ים וְחִטֵּאתָ֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ בְּכַפֶּרְךָ֖;עַל עָלָ֑יו וּמָֽשַׁחְתָּ֥;אֹת֖וֹ לְקַדְּשֽׁוֹ
الخروج 32: 30
Exo.32.30
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ الآنَ إِلَى الرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ.
וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֤אמֶר הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֶֽעֱלֶ֣ה וְעַתָּה֙ אֶל יְהוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד;חַטַּאתְכֶֽם
الخروج 32: 31
Exo.32.31
فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ، وَقَالَ: آهِ، قَدْ أَخْطَأَ هذَا الشَّعْبُ خَطِيَّةً عَظِيمَةً وَصَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ آلِهَةً مِنْ ذَهَبٍ.
וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אָ֣נָּ֗א חָטָ֞א הַזֶּה֙ הָעָ֤ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֔ה וַיַּֽעֲשׂ֥וּ לָהֶ֖ם אֱלֹהֵ֥י זָהָֽב
الخروج 32: 33
Exo.32.33
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مَنْ أَخْطَأَ إِلَيَّ أَمْحُوهُ مِنْ كِتَابِي.
וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה מִ֚י חָֽטָא לִ֔י אֶמְחֶ֖נּוּ מִסִּפְרִֽי
اللاويين 4: 2
Lev.4.2
كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: إِذَا أَخْطَأَتْ نَفْسٌ سَهْوًا فِي شَيْءٍ مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَعَمِلَتْ وَاحِدَةً مِنْهَا:
דַּבֵּ֞ר אֶל;בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֘ל לֵאמֹר֒ כִּֽי תֶחֱטָ֤א נֶ֗פֶשׁ בִשְׁגָגָה֙ מִכֹּל֙ מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ינָה וְעָשָׂ֕ה מֵאַחַ֖ת מֵהֵֽנָּה
اللاويين 4: 3
Lev.4.3
إِنْ كَانَ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ يُخْطِئُ لإِثْمِ الشَّعْبِ، يُقَرِّبُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ صَحِيحًا لِلرَّبِّ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.
אִ֣ם הַכֹּהֵ֧ן הַמָּשִׁ֛יחַ יֶחֱטָ֖א לְאַשְׁמַ֣ת הָעָ֑ם וְהִקְרִ֡יב עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א פַּ֣ר בֶּן בָּקָ֥ר תָּמִ֛ים לַיהוָ֖ה לְחַטָּֽאת
اللاويين 4: 3
Lev.4.3
إِنْ كَانَ الْكَاهِنُ الْمَمْسُوحُ يُخْطِئُ لإِثْمِ الشَّعْبِ، يُقَرِّبُ عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ صَحِيحًا لِلرَّبِّ، ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ.
אִ֣ם הַכֹּהֵ֧ן הַמָּשִׁ֛יחַ יֶחֱטָ֖א לְאַשְׁמַ֣ת הָעָ֑ם וְהִקְרִ֡יב עַ֣ל חַטָּאתוֹ֩ אֲשֶׁ֨ר חָטָ֜א פַּ֣ר בֶּן בָּקָ֥ר תָּמִ֛ים לַיהוָ֖ה לְחַטָּֽאת
اللاويين 4: 14
Lev.4.14
ثُمَّ عُرِفَتِ الْخَطِيَّةُ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا، يُقَرِّبُ الْمَجْمَعُ ثَوْرًا ابْنَ بَقَرٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ. يَأْتُونَ بِهِ إِلَى قُدَّامِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ،
וְנֽוֹדְעָה֙ הַֽחַטָּ֔את אֲשֶׁ֥ר חָטְא֖וּ עָלֶ֑יהָ וְהִקְרִ֨יבוּ הַקָּהָ֜ל פַּ֤ר בֶּן בָּקָר֙ לְחַטָּ֔את וְהֵבִ֣יאוּ אֹת֔וֹ לִפְנֵ֖י אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד
اللاويين 4: 22
Lev.4.22
إِذَا أَخْطَأَ رَئِيسٌ وَعَمِلَ بِسَهْوٍ وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ إِلهِهِ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمَ،
אֲשֶׁ֥ר יֶֽחֱטָ֑א נָשִׂ֖יא וְעָשָׂ֡ה בִּשְׁגָגָ֖ה אַחַ֣ת מִכָּל מִצְוֹת֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהָ֜יו אֲשֶׁ֧ר לֹא תֵעָשֶׂ֛ינָה וְאָשֵֽׁם
اللاويين 4: 23
Lev.4.23
ثُمَّ أُعْلِمَ بِخَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ تَيْسًا مِنَ الْمَعْزِ ذَكَرًا صَحِيحًا.
אֽוֹ הוֹדַ֤ע;אֵלָיו֙ חַטָּאת֔וֹ אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א בָּ֑הּ וְהֵבִ֧יא קָרְבָּנ֛וֹ שְׂעִ֥יר עִזִּ֖ים זָכָ֥ר תָּמִֽים
اللاويين 4: 27
Lev.4.27
وَإِنْ أَخْطَأَ أَحَدٌ مِنْ عَامَّةِ الأَرْضِ سَهْوًا، بِعَمَلِهِ وَاحِدَةً مِنْ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمَ،
וְאִם תֶּחֱטָ֥א נֶ֧פֶשׁ;אַחַ֛ת מֵעַ֣ם הָאָ֑רֶץ בִשְׁגָגָ֖ה בַּ֠עֲשֹׂתָהּ אַחַ֨ת מִמִּצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁם
اللاويين 4: 28
Lev.4.28
ثُمَّ أُعْلِمَ بِخَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ عَنْزًا مِنَ الْمَعْزِ أُنْثَى صَحِيحَةً عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ.
א֚וֹ הוֹדַ֣ע;אֵלָ֔יו חַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א וְהֵבִ֨יא קָרְבָּנ֜וֹ שְׂעִירַ֤ת עִזִּים֙ נְקֵבָ֔ה תְּמִימָ֣ה עַל חַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֥ר חָטָֽא
اللاويين 4: 28
Lev.4.28
ثُمَّ أُعْلِمَ بِخَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا، يَأْتِي بِقُرْبَانِهِ عَنْزًا مِنَ الْمَعْزِ أُنْثَى صَحِيحَةً عَنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ.
א֚וֹ הוֹדַ֣ע;אֵלָ֔יו חַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֑א וְהֵבִ֨יא קָרְבָּנ֜וֹ שְׂעִירַ֤ת עִזִּים֙ נְקֵבָ֔ה תְּמִימָ֣ה עַל חַטָּאת֖וֹ אֲשֶׁ֥ר חָטָֽא
اللاويين 4: 35
Lev.4.35
وَجَمِيعَ شَحْمِهِ يَنْزِعُهُ كَمَا يُنْزَعُ شَحْمُ الضَّأْنِ عَنْ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ، وَيُوقِدُهُ الْكَاهِنُ عَلَى الْمَذْبَحِ عَلَى وَقَائِدِ الرَّبِّ. وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ مِنْ خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ فَيُصْفَحُ عَنْهُ.
כָּל חֶלְבָּ֣ה יָסִ֗יר כַּאֲשֶׁ֨ר יוּסַ֥ר חֵֽלֶב הַכֶּשֶׂב֮ מִזֶּ֣בַח הַשְּׁלָמִים֒ וְהִקְטִ֨יר;אֹתָם֙ הַכֹּהֵ֤ן הַמִּזְבֵּ֔חָה עַ֖ל אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן עַל חַטָּאת֥וֹ אֲשֶׁר חָטָ֖א וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ
اللاويين 5: 1
Lev.5.1
وَإِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَسَمِعَ صَوْتَ حَلْفٍ وَهُوَ شَاهِدٌ يُبْصِرُ أَوْ يَعْرِفُ، فَإِنْ لَمْ يُخْبِرْ بِهِ حَمَلَ ذَنْبَهُ.
כִּֽי תֶחֱטָ֗א וְנֶ֣פֶשׁ וְשָֽׁמְעָה֙ ק֣וֹל אָלָ֔ה וְה֣וּא עֵ֔ד רָאָ֖ה א֥וֹ יָדָ֑ע אִם ל֥וֹא יַגִּ֖יד וְנָשָׂ֥א עֲוֹנֽוֹ
اللاويين 5: 5
Lev.5.5
فَإِنْ كَانَ يُذْنِبُ فِي شَيْءٍ مِنْ هذِهِ، يُقِرُّ بِمَا قَدْ أَخْطَأَ بِهِ.
כִֽי וְהָיָ֥ה יֶאְשַׁ֖ם לְאַחַ֣ת מֵאֵ֑לֶּה וְהִ֨תְוַדָּ֔ה אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖א עָלֶֽיהָ