المعنى المختصر للكلمة
dâbar:
perhaps properly, to arrange
اللفظ الأصلي
דָבַר
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
dâbar
(daw-bar)
تكرار الورود في الكتاب
1128
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
perhaps properly, to arrange
2
but used figuratively (of words), to speak
3
rarely (in a destructive sense) to subdue
الإنجليزية — KJV Translation Tags
answer
appoint
bid
command
commune
declare
destroy
give
name
promise
pronounce
rehearse
say
speak
be spokesman
subdue
talk
teach
tell
think
use (entreaties)
utter
[idiom] well
[idiom] work
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וַיְדַבֵּ֥ר (82×)
דִּבֶּ֥ר (47×)
וַיְדַבֵּ֣ר (41×)
דִּבֶּ֣ר (35×)
דִּבֵּֽר (17×)
לְדַבֵּ֣ר (16×)
וַיְדַבֵּ֨ר (14×)
וַיְדַבֵּ֤ר (13×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1128 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 40: 16
Jer.40.16
فَقَالَ جَدَلْيَا بْنُ أَخِيقَامَ لِيُوحَانَانَ بْنِ قَارِيحَ: لاَ تَفْعَلْ هذَا الأَمْرَ، لأَنَّكَ إِنَّمَا تَتَكَلَّمُ بِالْكَذِبِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ.
וַיֹּ֨אמֶר גְּדַלְיָ֤הוּ בֶן אֲחִיקָם֙ אֶל;יוֹחָנָ֣ן בֶּן קָרֵ֔חַ אַֽל תַּעֲשֵׂ֖ה הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר כִּֽי;אַתָּ֥ה דֹבֵ֖ר שֶׁ֛קֶר אֶל יִשְׁמָעֵֽאל
إرميا 42: 19
Jer.42.19
قَدْ تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَلَيْكُمْ يَا بَقِيَّةَ يَهُوذَا: لاَ تَدْخُلُوا مِصْرَ. اعْلَمُوا عِلْمًا أَنِّي قَدْ أَنْذَرْتُكُمُ الْيَوْمَ.
דִּבֶּ֨ר יְהוָ֤ה עֲלֵיכֶם֙ שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֔ה אַל תָּבֹ֖אוּ מִצְרָ֑יִם יָדֹ֙עַ֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי הַעִידֹ֥תִי;בָכֶ֖ם הַיּֽוֹם
إرميا 43: 1
Jer.43.1
وَكَانَ لَمَّا فَرَغَ إِرْمِيَا مِنْ أَنْ كَلَّمَ كُلَّ الشَّعْبِ بِكُلِّ كَلاَمِ الرَّبِّ إِلهِهِمِ، الَّذِي أَرْسَلَهُ الرَّبُّ إِلهُهُمْ إِلَيْهِمْ، بِكُلِّ هَذَا ٱلكَلَامِ،
וַיְהִי֩ כְּכַלּ֨וֹת יִרְמְיָ֜הוּ לְדַבֵּ֣ר כָּל הָעָ֗ם כָּל דִּבְרֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם אֲשֶׁ֧ר שְׁלָח֛וֹ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶ֖ם אֲלֵיהֶ֑ם אֵ֥ת;כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 43: 2
Jer.43.2
أَنَّ عَزَرْيَا بْنَ هُوشَعْيَا وَيُوحَانَانَ بْنَ قَارِيحَ، وَكُلَّ الرِّجَالِ الْمُتَكَبِّرِينَ كَلَّمُوا إِرْمِيَا قَائِلِينَ: أَنْتَ مُتَكَلِّمٌ بِالْكَذِبِ. لَمْ يُرْسِلْكَ الرَّبُّ إِلهُنَا لِتَقُولَ: لاَ تَذْهَبُوا إِلَى مِصْرَ لِتَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ.
עֲזַרְיָ֤ה בֶן הוֹשַֽׁעְיָה֙ וְיוֹחָנָ֣ן בֶּן קָרֵ֔חַ וְכָל הָאֲנָשִׁ֖ים הַזֵּדִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֗הוּ אֹמְרִ֣ים אַתָּ֣ה מְדַבֵּ֔ר שֶׁ֚קֶר לֹ֣א שְׁלָחֲךָ֞ יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ לֵאמֹ֔ר לֹֽא תָבֹ֥אוּ מִצְרַ֖יִם לָג֥וּר שָֽׁם
إرميا 44: 16
Jer.44.16
إِنَّنَا لاَ نَسْمَعُ لَكَ الْكَلِمَةَ الَّتِي كَلَّمْتَنَا بِهَا بِاسْمِ الرَّبِّ،
אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמְעִ֖ים אֵלֶֽיךָ הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתָּ אֵלֵ֖ינוּ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֑ה
إرميا 44: 25
Jer.44.25
هكَذَا تَكَلَّمَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: أَنْتُمْ وَنِسَاؤُكُمْ تَكَلَّمْتُمْ بِفَمِكُمْ وَأَكْمَلْتُمْ بِأَيَادِيكُمْ قَائِلِينَ: إِنَّنَا إِنَّمَا نُتَمِّمُ نُذُورَنَا الَّتِي نَذَرْنَاهَا، أَنْ نُبَخِّرَ لِمَلِكَةِ السَّمَاوَاتِ وَنَسْكُبُ لَهَا سَكَائِبَ، فَإِنَّهُنَّ يُقِمْنَ نُذُورَكُمْ، وَيُتَمِّمْنَ نُذُورَكُمْ.
כֹּֽה אָמַ֣ר יְהוָֽה צְבָאוֹת֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אַתֶּ֨ם וּנְשֵׁיכֶ֜ם וַתְּדַבֵּ֣רְנָה בְּפִיכֶם֮ מִלֵּאתֶ֣ם וּבִידֵיכֶ֣ם לֵאמֹר֒ עָשֹׂ֨ה נְדָרֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֤ר נָדַ֙רְנוּ֙ לְקַטֵּר֙ לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֔יִם וּלְהַסֵּ֥ךְ לָ֖הּ נְסָכִ֑ים הָקֵ֤ים;תָּקִ֙ימְנָה֙ נִדְרֵיכֶ֔ם וְעָשֹׂ֥ה;תַעֲשֶׂ֖ינָה נִדְרֵיכֶֽם
إرميا 45: 1
Jer.45.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا إِرْمِيَا النَّبِيُّ إِلَى بَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا عِنْدَ كَتَابَتِهِ هذَا الْكَلاَمَ فِي سِفْرٍ عَنْ فَمِ إِرْمِيَا، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ لِيَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا قَائِلاً:
הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא אֶל בָּר֖וּךְ בֶּֽן נֵֽרִיָּ֑ה בְּכָתְבוֹ֩ הָאֵ֤לֶּה הַדְּבָרִ֨ים עַל סֵ֙פֶר֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֧ים בֶּן יֹאשִׁיָּ֛הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָ֖ה לֵאמֹֽר
إرميا 46: 13
Jer.46.13
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الرَّبُّ إِلَى إِرْمِيَا النَّبِيِّ فِي مَجِيءِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ لِيَضْرِبَ أَرْضَ مِصْرَ:
הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה אֶֽל יִרְמְיָ֖הוּ הַנָּבִ֑יא לָב֗וֹא נְבֽוּכַדְרֶאצַּר֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל לְהַכּ֖וֹת אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
إرميا 50: 1
Jer.50.1
الْكَلِمَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الرَّبُّ عَنْ بَابِلَ وَعَنْ أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ عَلَى يَدِ إِرْمِيَا النَّبِيِّ:
הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל בָּבֶ֖ל אֶל אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֑ים בְּיַ֖ד יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִֽיא
إرميا 51: 12
Jer.51.12
عَلَى أَسْوَارِ بَابِلَ ارْفَعُوا الرَّايَةَ. شَدِّدُوا الْحِرَاسَةَ. أَقِيمُوا الْحُرَّاسَ. أَعِدُّوا الْكَمِينَ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ قَصَدَ وَأَيْضًا فَعَلَ مَا تَكَلَّمَ بِهِ عَلَى سُكَّانِ بَابِلَ.
אֶל חוֹמֹ֨ת בָּבֶ֜ל שְׂאוּ נֵ֗ס הַחֲזִ֙יקוּ֙ הַמִּשְׁמָ֔ר הָקִ֙ימוּ֙ שֹֽׁמְרִ֔ים הָכִ֖ינוּ הָאֹֽרְבִ֑ים כִּ֚י יְהוָ֔ה זָמַ֣ם גַּם עָשָׂ֕ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֖ר אֶל יֹשְׁבֵ֥י בָבֶֽל
إرميا 51: 62
Jer.51.62
فَقُلْ: أَنْتَ يَا رَبُّ قَدْ تَكَلَّمْتَ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ لِتَقْرِضَهُ حَتَّى لاَ يَكُونَ فِيهِ سَاكِنٌ مِنَ النَّاسِ إِلَى الْبَهَائِمِ، بَلْ يَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.
וְאָמַרְתָּ֗ אַתָּ֨ה יְהוָה֙ דִבַּ֜רְתָּ אֶל הַזֶּה֙ הַמָּק֤וֹם לְהַכְרִית֔וֹ לְבִלְתִּ֤י הֱיֽוֹת בּוֹ֙ יוֹשֵׁ֔ב לְמֵאָדָ֖ם וְעַד בְּהֵמָ֑ה כִּֽי תִּֽהְיֶֽה שִׁמְמ֥וֹת עוֹלָ֖ם
إرميا 52: 9
Jer.52.9
فَأَخَذُوا الْمَلِكَ وَأَصْعَدُوهُ إِلَى مَلِكِ بَابِلَ إِلَى رَبْلَةَ فِي أَرْضِ حَمَاةَ، فَكَلَّمَهُ بِالْقَضَاءِ عَلَيْهِ.
וַֽיִּתְפְּשׂוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ וַיַּעֲל֨וּ;אֹת֜וֹ אֶל מֶ֧לֶךְ בָּבֶ֛ל רִבְלָ֖תָה בְּאֶ֣רֶץ חֲמָ֑ת וַיְדַבֵּ֥ר;אִתּ֖וֹ מִשְׁפָּטִֽים
إرميا 52: 32
Jer.52.32
وَكَلَّمَهُ بِخَيْرٍ، وَجَعَلَ كُرْسِيَّهُ فَوْقَ كَرَاسِيِّ الْمُلُوكِ الَّذِينَ مَعَهُ فِي بَابِلَ.
וַיְדַבֵּ֥ר;אִתּ֖וֹ טֹב֑וֹת וַיִּתֵּן֙ כִּסְא֔וֹ מִמַּ֗עַל לְכִסֵּ֧א הַמְּלָכִ֛ים אֲשֶׁ֥ר אִתּ֖וֹ בְּבָבֶֽל
حزقيال 1: 28
Ezk.1.28
كَمَنْظَرِ الْقَوْسِ الَّتِي فِي السَّحَابِ يَوْمَ مَطَرٍ، هكَذَا مَنْظَرُ اللَّمَعَانِ مِنْ حَوْلِهِ. هذَا مَنْظَرُ شِبْهِ مَجْدِ الرَّبِّ. وَلَمَّا رَأَيْتُهُ خَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي، وَسَمِعْتُ صَوْتَ مُتَكَلِّمٍ.
כְּמַרְאֵ֣ה הַקֶּ֡שֶׁת אֲשֶׁר֩;יִֽהְיֶ֨ה בֶעָנָ֜ן בְּי֣וֹם הַגֶּ֗שֶׁם כֵּ֣ן מַרְאֵ֤ה הַנֹּ֙גַהּ֙ סָבִ֔יב ה֕וּא מַרְאֵ֖ה דְּמ֣וּת כְּבוֹד יְהוָ֑ה וָֽאֶרְאֶה֙ וָאֶפֹּ֣ל עַל פָּנַ֔י וָאֶשְׁמַ֖ע ק֥וֹל מְדַבֵּֽר
حزقيال 2: 1
Ezk.2.1
فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، قُمْ عَلَى قَدَمَيْكَ فَأَتَكَلَّمَ مَعَكَ.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָם֙ עֲמֹ֣ד עַל רַגְלֶ֔יךָ וַאֲדַבֵּ֖ר אֹתָֽךְ
حزقيال 2: 2
Ezk.2.2
فَدَخَلَ فِيَّ رُوحٌ لَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي، وَأَقَامَنِي عَلَى قَدَمَيَّ فَسَمِعْتُ الْمُتَكَلِّمَ مَعِي.
וַתָּ֧בֹא בִ֣י ר֗וּחַ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר אֵלַ֔י וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל רַגְלָ֑י וָאֶשְׁמַ֕ע מִדַּבֵּ֥ר אֵלָֽי
حزقيال 2: 2
Ezk.2.2
فَدَخَلَ فِيَّ رُوحٌ لَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي، وَأَقَامَنِي عَلَى قَدَمَيَّ فَسَمِعْتُ الْمُتَكَلِّمَ مَعِي.
וַתָּ֧בֹא בִ֣י ר֗וּחַ כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר אֵלַ֔י וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל רַגְלָ֑י וָאֶשְׁמַ֕ע מִדַּבֵּ֥ר אֵלָֽי
حزقيال 2: 7
Ezk.2.7
وَتَتَكَلَّمُ مَعَهُمْ بِكَلاَمِي، إِنْ سَمِعُوا وَإِنِ امْتَنَعُوا، لأَنَّهُمْ مُتَمَرِّدُونَ.
וְדִבַּרְתָּ֤ אֲלֵיהֶ֔ם דְּבָרַי֙ אִֽם יִשְׁמְע֖וּ וְאִם יֶחְדָּ֑לוּ כִּ֥י;הֵֽמָּה מְרִ֖י
حزقيال 2: 8
Ezk.2.8
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَاسْمَعْ مَا أَنَا مُكَلِّمُكَ بِهِ. لاَ تَكُنْ مُتَمَرِّدًا كَالْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ. افْتَحْ فَمَكَ وَكُلْ مَا أَنَا مُعْطِيكَهُ.
וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם שְׁמַע֙ אֲשֶׁר אֲנִי֙ מְדַבֵּ֣ר;אֵלֶ֔יךָ אַל תְּהִי מֶ֖רִי כְּבֵ֣ית הַמֶּ֑רִי פְּצֵ֣ה פִ֔יךָ וֶאֱכֹ֕ל אֲשֶׁר אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן;אֵלֶֽיךָ
حزقيال 3: 1
Ezk.3.1
فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، كُلْ مَا تَجِدُهُ. كُلْ هذَا الدَّرْجَ، وَاذْهَبْ كَلِّمْ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם אֲשֶׁר תִּמְצָ֖א אֱכ֑וֹל;אֱכוֹל֙ הַזֹּ֔את הַמְּגִלָּ֣ה וְלֵ֥ךְ דַּבֵּ֖ר בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 3: 4
Ezk.3.4
فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، اذْهَبِ امْضِ إِلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَكَلِّمْهُمْ بِكَلاَمِي.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֗ם לֶךְ בֹּא֙ אֶל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶֽם בִדְבָרַ֖י
حزقيال 3: 10
Ezk.3.10
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، كُلُّ الْكَلاَمِ الَّذِي أُكَلِّمُكَ بِهِ، أَوْعِهِ فِي قَلْبِكَ وَاسْمَعْهُ بِأُذُنَيْكَ.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֕ם כָּל דְּבָרַי֙ אֲשֶׁ֣ר אֲדַבֵּ֣ר;אֵלֶ֔יךָ קַ֥ח בִּֽלְבָבְךָ֖ שְׁמָֽע וּבְאָזְנֶ֥יךָ
حزقيال 3: 11
Ezk.3.11
وَامْضِ اذْهَبْ إِلَى الْمَسْبِيِّينَ، إِلَى بَنِي شَعْبِكَ، وَكَلِّمْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنْ سَمِعُوا وَإِنِ امْتَنَعُوا.
וְלֵ֨ךְ בֹּ֤א אֶל הַגּוֹלָה֙ אֶל בְּנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְדִבַּרְתָּ֤;אֲלֵיהֶם֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה אִֽם יִשְׁמְע֖וּ וְאִם יֶחְדָּֽלוּ
حزقيال 3: 18
Ezk.3.18
إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: مَوْتًا تَمُوتُ، وَمَا أَنْذَرْتَهُ أَنْتَ وَلاَ تَكَلَّمْتَ إِنْذَارًا لِلشِّرِّيرِ مِنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ لإِحْيَائِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتْ بِإِثْمِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
בְּאָמְרִ֤י לָֽרָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א הִזְהַרְתּ֗וֹ וְלֹ֥א דִבַּ֛רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֥וֹ הָרְשָׁעָ֖ה לְחַיֹּת֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 3: 22
Ezk.3.22
وَكَانَتْ يَدُ الرَّبِّ عَلَيَّ هُنَاكَ، وَقَالَ لِي: قُمُ اخْرُجْ إِلَى الْبُقْعَةِ وَهُنَاكَ أُكَلِّمُكَ.
וַתְּהִ֥י יַד יְהוָ֑ה עָלַ֛י שָׁ֖ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י ק֥וּם צֵא֙ אֶל הַבִּקְעָ֔ה וְשָׁ֖ם אֲדַבֵּ֥ר;אוֹתָֽךְ
حزقيال 3: 24
Ezk.3.24
فَدَخَلَ فِيَّ رُوحٌ وَأَقَامَنِي عَلَى قَدَمَيَّ، ثُمَّ كَلَّمَنِي وَقَالَ لِي: اِذْهَبْ أَغْلِقْ عَلَى نَفْسِكَ فِي وَسْطِ بَيْتِكَ.
וַתָּבֹא בִ֣י ר֔וּחַ וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל רַגְלָ֑י וַיְדַבֵּ֤ר;אֹתִי֙ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֹּ֥א הִסָּגֵ֖ר בְּת֥וֹךְ בֵּיתֶֽךָ
حزقيال 3: 27
Ezk.3.27
فَإِذَا كَلَّمْتُكَ أَفْتَحُ فَمَكَ فَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مَنْ يَسْمَعْ فَلْيَسْمَعْ، وَمَنْ يَمْتَنِعْ فَلْيَمْتَنِعْ. لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
וּֽבְדַבְּרִ֤י;אֽוֹתְךָ֙ אֶפְתַּ֣ח פִּ֔יךָ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַשֹּׁמֵ֤עַ יִשְׁמָע֙ וְהֶחָדֵ֣ל יֶחְדָּ֔ל כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י
حزقيال 5: 13
Ezk.5.13
وَإِذَا تَمَّ غَضَبِي وَأَحْلَلْتُ سَخَطِي عَلَيْهِمْ وَتَشَفَّيْتُ، يَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ فِي غَيْرَتِي، إِذَا أَتْمَمْتُ سَخَطِي فِيهِمْ.
וְכָלָ֣ה אַפִּ֗י וַהֲנִחוֹתִ֧י חֲמָתִ֛י בָּ֖ם וְהִנֶּחָ֑מְתִּי וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בְּקִנְאָתִ֔י בְּכַלּוֹתִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽם
حزقيال 5: 15
Ezk.5.15
فَتَكُونِينَ عَارًا وَلَعْنَةً وَتَأْدِيبًا وَدَهَشًا لِلأُمَمِ الَّتِي حَوَالَيْكِ، إِذَا أَجْرَيْتُ فِيكِ أَحْكَامًا بِغَضَبٍ وَبِسَخَطٍ وَبِتَوْبِيخَاتٍ حَامِيَةٍ. أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ.
וְֽהָ֨יְתָ֜ה חֶרְפָּ֤ה וּגְדוּפָה֙ מוּסָ֣ר וּמְשַׁמָּ֔ה לַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֣ר סְבִיבוֹתָ֑יִךְ בַּעֲשׂוֹתִי֩ בָ֨ךְ שְׁפָטִ֜ים בְּאַ֤ף וּבְחֵמָה֙ וּבְתֹכְח֣וֹת חֵמָ֔ה אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי
حزقيال 5: 17
Ezk.5.17
وَإِذَا أَرْسَلْتُ عَلَيْكُمُ الْجُوعَ وَالْوُحُوشَ الرَّدِيئَةَ فَتُثْكِلُكِ، وَيَعْبُرُ فِيكِ الْوَبَأُ وَالدَّمُ، وَأَجْلُبُ عَلَيْكِ سَيْفًا. أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ.
וְשִׁלַּחְתִּ֣י עֲ֠לֵיכֶם רָעָ֞ב וְחַיָּ֤ה רָעָה֙ וְשִׁכְּלֻ֔ךְ יַעֲבָר בָּ֑ךְ וְדֶ֥בֶר וָדָ֖ם אָבִ֣יא עָלַ֔יִךְ וְחֶ֙רֶב֙ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי