ك
إصحاح
◄ H1695
H1696. dâbar
H1697 ►
المعنى المختصر للكلمة
dâbar: perhaps properly, to arrange
اللفظ الأصلي דָבַר
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق dâbar (daw-bar)
تكرار الورود في الكتاب 1128 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل
1 perhaps properly, to arrange
2 but used figuratively (of words), to speak
3 rarely (in a destructive sense) to subdue
الإنجليزية — KJV Translation Tags
answer appoint bid command commune declare destroy give name promise pronounce rehearse say speak be spokesman subdue talk teach tell think use (entreaties) utter [idiom] well [idiom] work

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

وَكَلَّمَ 88× تَكَلَّمَ 67× تَكَلَّمَ بِهِ 42× كَلِّمْ 40× يَتَكَلَّمُ 24×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

וַיְדַבֵּ֥ר (82×) דִּבֶּ֥ר (47×) וַיְדַבֵּ֣ר (41×) דִּבֶּ֣ר (35×) דִּבֵּֽר (17×) לְדַבֵּ֣ר (16×) וַיְדַבֵּ֨ר (14×) וַיְדַבֵּ֤ר (13×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1128 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
دانيال 10: 11 Dan.10.11
وَقَالَ لِي: يَا دَانِيآلُ، أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ افْهَمِ الْكَلاَمَ الَّذِي أُكَلِّمُكَ بِهِ، وَقُمْ عَلَى مَقَامِكَ لأَنِّي الآنَ أُرْسِلْتُ إِلَيْكَ. وَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِهذَا الْكَلاَمِ قُمْتُ مُرْتَعِدًا.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ דֹבֵ֤ר;אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד
دانيال 10: 11 Dan.10.11
وَقَالَ لِي: يَا دَانِيآلُ، أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ افْهَمِ الْكَلاَمَ الَّذِي أُكَلِّمُكَ بِهِ، وَقُمْ عَلَى مَقَامِكَ لأَنِّي الآنَ أُرْسِلْتُ إِلَيْكَ. وَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِهذَا الْكَلاَمِ قُمْتُ مُرْتَعِدًا.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ דֹבֵ֤ר;אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד
دانيال 10: 15 Dan.10.15
فَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ جَعَلْتُ وَجْهِي إِلَى الأَرْضِ وَصَمَتُّ.
וּבְדַבְּר֣וֹ עִמִּ֔י הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים נָתַ֧תִּי פָנַ֛י אַ֖רְצָה וְנֶאֱלָֽמְתִּי
دانيال 10: 16 Dan.10.16
وَهُوَذَا كَشِبْهِ بَنِي آدَمَ لَمَسَ شَفَتَيَّ، فَفَتَحْتُ فَمِي وَتَكَلَّمْتُ وَقُلْتُ لِلْوَاقِفِ أَمَامِي: يَا سَيِّدِي، بِالرُّؤْيَا انْقَلَبَتْ عَلَيَّ أَوْجَاعِي فَمَا ضَبَطْتُ قُوَّةً.
וְהִנֵּ֗ה כִּדְמוּת֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם נֹגֵ֖עַ שְׂפָתָ֑י וָאֶפְתַּח פִּ֗י וָאֲדַבְּרָה֙ וָאֹֽמְרָה֙ אֶל;הָעֹמֵ֣ד לְנֶגְדִּ֔י אֲדֹנִ֗י בַּמַּרְאָה֙ נֶהֶפְכ֤וּ עָלַ֔י צִירַי֙ וְלֹ֥א עָצַ֖רְתִּי כֹּֽחַ
دانيال 10: 17 Dan.10.17
فَكَيْفَ يَسْتَطِيعُ عَبْدُ سَيِّدِي هذَا أَنْ يَتَكَلَّمَ مَعَ سَيِّدِي هذَا وَأَنَا فَحَالاً، لَمْ تَثْبُتْ فِيَّ قُوَّةٌ وَلَمْ تَبْقَ فِيَّ نَسَمَةٌ..
וְהֵ֣יךְ יוּכַ֗ל עֶ֤בֶד אֲדֹנִי֙ זֶ֔ה לְדַבֵּ֖ר עִם אֲדֹ֣נִי זֶ֑ה וַאֲנִ֤י מֵעַ֙תָּה֙ לֹֽא יַעֲמָד בִּ֣י כֹ֔חַ לֹ֥א נִשְׁאֲרָה בִֽי וּנְשָׁמָ֖ה
دانيال 10: 19 Dan.10.19
وَقَالَ: لاَ تَخَفْ أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ. سَلاَمٌ لَكَ. تَشَدَّدْ. تَقَوَّ. وَلَمَّا كَلَّمَنِي تَقَوَّيْتُ وَقُلْتُ: لِيَتَكَلَّمْ سَيِّدِي لأَنَّكَ قَوَّيْتَنِي.
וַיֹּ֜אמֶר אַל תִּירָ֧א אִישׁ חֲמֻד֛וֹת שָׁל֥וֹם לָ֖ךְ חֲזַ֣ק וַחֲזָ֑ק וּֽבְדַבְּר֤וֹ;עִמִּי֙ הִתְחַזַּ֔קְתִּי וָאֹֽמְרָ֛ה יְדַבֵּ֥ר אֲדֹנִ֖י כִּ֥י חִזַּקְתָּֽנִי
دانيال 10: 19 Dan.10.19
وَقَالَ: لاَ تَخَفْ أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ. سَلاَمٌ لَكَ. تَشَدَّدْ. تَقَوَّ. وَلَمَّا كَلَّمَنِي تَقَوَّيْتُ وَقُلْتُ: لِيَتَكَلَّمْ سَيِّدِي لأَنَّكَ قَوَّيْتَنِي.
וַיֹּ֜אמֶר אַל תִּירָ֧א אִישׁ חֲמֻד֛וֹת שָׁל֥וֹם לָ֖ךְ חֲזַ֣ק וַחֲזָ֑ק וּֽבְדַבְּר֤וֹ;עִמִּי֙ הִתְחַזַּ֔קְתִּי וָאֹֽמְרָ֛ה יְדַבֵּ֥ר אֲדֹנִ֖י כִּ֥י חִזַּקְתָּֽנִי
دانيال 11: 27 Dan.11.27
وَهذَانِ الْمَلِكَانِ قَلْبُهُمَا لِفِعْلِ الشَّرِّ، وَيَتَكَلَّمَانِ بِالْكَذِبِ عَلَى مَائِدَةٍ وَاحِدَةٍ وَلاَ يَنْجَحُ، لأَنَّ الانْتِهَاءَ بَعْدُ إِلَى مِيعَادٍ.
וּשְׁנֵיהֶ֤ם הַמְּלָכִים֙ לְבָבָ֣ם לְמֵרָ֔ע יְדַבֵּ֑רוּ כָּזָ֣ב וְעַל שֻׁלְחָ֥ן אֶחָ֖ד וְלֹ֣א תִצְלָ֔ח כִּי קֵ֖ץ ע֥וֹד לַמּוֹעֵֽד
دانيال 11: 36 Dan.11.36
وَيَفْعَلُ الْمَلِكُ كَإِرَادَتِهِ، وَيَرْتَفِعُ وَيَتَعَظَّمُ عَلَى كُلِّ إِلهٍ، وَيَتَكَلَّمُ بِأُمُورٍ عَجِيبَةٍ عَلَى إِلهِ الآلِهَةِ، وَيَنْجَحُ إِلَى إِتْمَامِ الْغَضَبِ، لأَنَّ الْمَقْضِيَّ بِهِ يُجْرَى.
וְעָשָׂ֨ה הַמֶּ֗לֶךְ כִרְצוֹנ֜וֹ וְיִתְרוֹמֵ֤ם וְיִתְגַּדֵּל֙ עַל כָּל אֵ֔ל יְדַבֵּ֖ר נִפְלָא֑וֹת וְעַל֙ אֵ֣ל אֵלִ֔ים וְהִצְלִ֙יחַ֙ עַד כָּ֣לָה זַ֔עַם כִּ֥י נֶחֱרָצָ֖ה נֶעֱשָֽׂתָה
هوشع 1: 2 Hos.1.2
أَوَّلَ مَا كَلَّمَ الرَّبُّ هُوشَعَ، قَالَ الرَّبُّ لِهُوشَعَ: اذْهَبْ خُذْ لِنَفْسِكَ امْرَأَةَ زِنًى وَأَوْلاَدَ زِنًى، لأَنَّ الأَرْضَ قَدْ زَنَتْ زِنًى تَارِكَةً الرَّبَّ.
תְּחִלַּ֥ת דִּבֶּר יְהוָ֖ה בְּהוֹשֵׁ֑עַ וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה הוֹשֵׁ֗עַ לֵ֣ךְ קַח לְךָ֞ אֵ֤שֶׁת זְנוּנִים֙ וְיַלְדֵ֣י זְנוּנִ֔ים כִּֽי הָאָ֔רֶץ זָנֹ֤ה תִזְנֶה֙ מֵֽאַחֲרֵ֖י יְהוָֽה
هوشع 2: 14 Hos.2.14
لكِنْ هأَنَذَا أَتَمَلَّقُهَا وَأَذْهَبُ بِهَا إِلَى الْبَرِّيَّةِ وَأُلاَطِفُهَا،
לָכֵ֗ן הִנֵּ֤ה;אָֽנֹכִי֙ מְפַתֶּ֔יהָ וְהֹֽלַכְתִּ֖יהָ הַמִּדְבָּ֑ר וְדִבַּרְתִּ֖י;עַל;לִבָּֽהּ
هوشع 7: 13 Hos.7.13
وَيْلٌ لَهُمْ لأَنَّهُمْ هَرَبُوا عَنِّي. تَبًّا لَهُمْ لأَنَّهُمْ أَذْنَبُوا إِلَيَّ. أَنَا أَفْدِيهِمْ وَهُمْ تَكَلَّمُوا عَلَيَّ بِكَذِبٍ.
א֤וֹי לָהֶם֙ כִּֽי נָדְד֣וּ מִמֶּ֔נִּי שֹׁ֥ד לָהֶ֖ם כִּֽי פָ֣שְׁעוּ בִ֑י וְאָנֹכִ֣י אֶפְדֵּ֔ם וְהֵ֕מָּה דִּבְּר֥וּ עָלַ֖י כְּזָבִֽים
هوشع 10: 4 Hos.10.4
يَتَكَلَّمُونَ كَلاَمًا بِأَقْسَامٍ بَاطِلَةٍ. يَقْطَعُونَ عَهْدًا فَيَنْبُتُ الْقَضَاءُ كَالْعَلْقَمِ فِي أَتْلاَمِ الْحَقْلِ.
דִּבְּר֣וּ דְבָרִ֔ים אָל֥וֹת שָׁ֖וְא כָּרֹ֣ת בְּרִ֑ית וּפָרַ֤ח מִשְׁפָּ֔ט כָּרֹאשׁ֙ עַ֖ל תַּלְמֵ֥י שָׂדָֽי
هوشع 12: 4 Hos.12.4
جَاهَدَ مَعَ الْمَلاَكِ وَغَلَبَ. بَكَى وَاسْتَرْحَمَهُ. وَجَدَهُ فِي بَيْتِ إِيلَ وَهُنَاكَ تَكَلَّمَ مَعَنَا.
וָיָּ֤שַׂר אֶל מַלְאָךְ֙ וַיֻּכָ֔ל בָּכָ֖ה וַיִּתְחַנֶּן;ל֑וֹ יִמְצָאֶ֔נּוּ בֵּֽית אֵל֙ וְשָׁ֖ם יְדַבֵּ֥ר עִמָּֽנוּ
هوشع 12: 10 Hos.12.10
وَكَلَّمْتُ الأَنْبِيَاءَ وَكَثَّرْتُ الرُّؤَى، وَبِيَدِ الأَنْبِيَاءِ مَثَّلْتُ أَمْثَالاً.
וְדִבַּ֙רְתִּי֙ הַנְּבִיאִ֔ים הִרְבֵּ֑יתִי חָז֣וֹן וּבְיַ֥ד הַנְּבִיאִ֖ים אֲדַמֶּֽה
هوشع 13: 1 Hos.13.1
لَمَّا تَكَلَّمَ أَفْرَايِمُ بِرَعْدَةٍ، تَرَفَّعَ فِي إِسْرَائِيلَ. وَلَمَّا أَثِمَ بِبَعْل مَاتَ.
כְּדַבֵּ֤ר אֶפְרַ֙יִם֙ רְתֵ֔ת נָשָׂ֥א;ה֖וּא בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֶּאְשַׁ֥ם בַּבַּ֖עַל וַיָּמֹֽת
يوئيل 3: 8 Jol.3.8
وَأَبِيعُ بَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ بِيَدِ بَنِي يَهُوذَا لِيَبِيعُوهُمْ لِلسَّبَائِيِّينَ، لأُمَّةٍ بَعِيدَةٍ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ تَكَلَّمَ.
וּמָכַרְתִּ֞י בְּנֵיכֶ֣ם בְּנֽוֹתֵיכֶ֗ם בְּיַד֙ בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּמְכָר֥וּם לִשְׁבָאיִ֖ם אֶל;גּ֣וֹי רָח֑וֹק כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר
عاموس 3: 1 Amo.3.1
اِسْمَعُوا هذَا الْقَوْلَ الَّذِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَلَيْكُمْ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، عَلَى كُلِّ الْقَبِيلَةِ الَّتِي أَصْعَدْتُهَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ قَائِلاً:
שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עַ֚ל כָּל הַמִּשְׁפָּחָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלֵ֛יתִי מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר
عاموس 3: 8 Amo.3.8
الأَسَدُ قَدْ زَمْجَرَ، فَمَنْ لاَ يَخَافُ. السَّيِّدُ الرَّبُّ قَدْ تَكَلَّمَ، فَمَنْ لاَ يَتَنَبَّأُ.
אַרְיֵ֥ה שָׁאָ֖ג מִ֣י לֹ֣א יִירָ֑א אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ דִּבֶּ֔ר מִ֖י לֹ֥א יִנָּבֵֽא
عاموس 5: 10 Amo.5.10
إِنَّهُمْ فِي الْبَابِ يُبْغِضُونَ الْمُنْذِرَ، وَيَكْرَهُونَ الْمُتَكَلِّمَ بِالصِّدْقِ.
בַשַּׁ֖עַר שָׂנְא֥וּ מוֹכִ֑יחַ יְתָעֵֽבוּ וְדֹבֵ֥ר תָּמִ֖ים
عوبديا 1: 18 Oba.1.18
وَيَكُونُ بَيْتُ يَعْقُوبَ نَارًا، وَبَيْتُ يُوسُفَ لَهِيبًا، وَبَيْتُ عِيسُو قَشًّا، فَيُشْعِلُونَهُمْ وَيَأْكُلُونَهُمْ وَلاَ يَكُونُ بَاق مِنْ بَيْتِ عِيسُو، لأَنَّ الرَّبَّ تَكَلَّمَ.
וְהָיָה֩ בֵית יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יוֹסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ;בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר
يونان 3: 2 Jon.3.2
قُمِ اذْهَبْ إِلَى نِينَوَى الْمَدِينَةِ الْعَظِيمَةِ، وَنَادِ لَهَا الْمُنَادَاةَ الَّتِي أَنَا مُكَلِّمُكَ بِهَا.
ק֛וּם לֵ֥ךְ אֶל נִֽינְוֵ֖ה הָעִ֣יר הַגְּדוֹלָ֑ה וִּקְרָ֤א אֵלֶ֙יהָ֙ הַקְּרִיאָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י דֹּבֵ֥ר אֵלֶֽיךָ
يونان 3: 10 Jon.3.10
فَلَمَّا رَأَى اللهُ أَعْمَالَهُمْ أَنَّهُمْ رَجَعُوا عَنْ طَرِيقِهِمِ الرَّدِيئَةِ، نَدِمَ اللهُ عَلَى الشَّرِّ الَّذِي تَكَلَّمَ أَنْ يَصْنَعَهُ بِهِمْ، فَلَمْ يَصْنَعْهُ.
וַיַּ֤רְא הָֽאֱלֹהִים֙ מַ֣עֲשֵׂיהֶ֔ם כִּי שָׁ֖בוּ מִדַּרְכָּ֣ם הָרָעָ֑ה וַיִּנָּ֣חֶם הָאֱלֹהִ֗ים עַל הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר לַעֲשׂוֹת לָהֶ֖ם וְלֹ֥א עָשָֽׂה
ميخا 4: 4 Mic.4.4
بَلْ يَجْلِسُونَ كُلُّ وَاحِدٍ تَحْتَ كَرْمَتِهِ وَتَحْتَ تِينَتِهِ، وَلاَ يَكُونُ مَنْ يُرْعِبُ، لأَنَّ فَمَ رَبِّ الْجُنُودِ تَكَلَّمَ.
וְיָשְׁב֗וּ אִ֣ישׁ תַּ֧חַת גַּפְנ֛וֹ וְתַ֥חַת תְּאֵנָת֖וֹ וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד כִּי פִ֛י יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת דִּבֵּֽר
ميخا 6: 12 Mic.6.12
فَإِنَّ أَغْنِيَاءَهَا مَلآنُونَ ظُلْمًا، وَسُكَّانَهَا يَتَكَلَّمُونَ بِالْكَذِبِ، وَلِسَانَهُمْ فِي فَمِهِمْ غَاشٌّ.
אֲשֶׁ֤ר עֲשִׁירֶ֙יהָ֙ מָלְא֣וּ חָמָ֔ס וְיֹשְׁבֶ֖יהָ דִּבְּרוּ שָׁ֑קֶר וּלְשׁוֹנָ֖ם בְּפִיהֶֽם רְמִיָּ֥ה
ميخا 7: 3 Mic.7.3
اَلْيَدَانِ إِلَى الشَّرِّ مُجْتَهِدَتَانِ. الرَّئِيسُ طَالِبٌ وَالْقَاضِي بِالْهَدِيَّةِ، وَالْكَبِيرُ مُتَكَلِّمٌ بِهَوَى نَفْسِهِ فَيُعَكِّشُونَهَا.
כַּפַּ֙יִם֙ עַל הָרַ֤ע לְהֵיטִ֔יב הַשַּׂ֣ר שֹׁאֵ֔ל וְהַשֹּׁפֵ֖ט בַּשִׁלּ֑וּם וְהַגָּד֗וֹל דֹּבֵ֨ר הַוַּ֥ת נַפְשׁ֛וֹ;ה֖וּא וַֽיְעַבְּתֽוּהָ
حبقوق 2: 1 Hab.2.1
عَلَى مَرْصَدِي أَقِفُ، وَعَلَى الْحِصْنِ أَنْتَصِبُ، وَأُرَاقِبُ لأَرَى مَاذَا يَقُولُ لِي، وَمَاذَا أُجِيبُ عَنْ شَكْوَايَ.
עַל מִשְׁמַרְתִּ֣י אֶעֱמֹ֔דָה עַל מָצ֑וֹר וְאֶֽתְיַצְּבָ֖ה וַאֲצַפֶּ֗ה לִרְאוֹת֙ מַה יְדַבֶּר בִּ֔י וּמָ֥ה אָשִׁ֖יב עַל תּוֹכַחְתִּֽי
صفنيا 3: 13 Zep.3.13
بَقِيَّةُ إِسْرَائِيلَ لاَ يَفْعَلُونَ إِثْمًا، وَلاَ يَتَكَلَّمُونَ بِالْكَذِبِ، وَلاَ يُوجَدُ فِي أَفْوَاهِهِمْ لِسَانُ غِشٍّ، لأَنَّهُمْ يَرْعَوْنَ وَيَرْبُضُونَ وَلاَ مُخِيفَ.
שְׁאֵרִ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל לֹֽא יַעֲשׂ֤וּ עַוְלָה֙ וְלֹא יְדַבְּר֣וּ כָזָ֔ב וְלֹֽא יִמָּצֵ֥א בְּפִיהֶ֖ם לְשׁ֣וֹן תַּרְמִ֑ית כִּֽי;הֵ֛מָּה יִרְע֥וּ וְרָבְצ֖וּ וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד
زكريا 1: 9 Zec.1.9
فَقُلْتُ: يَا سَيِّدِي، مَا هؤُلاَءِ. فَقَالَ لِي الْمَلاَكُ الَّذِي كَلَّمَنِي: أَنَا أُرِيكَ مَا هؤُلاَءِ.
וָאֹמַ֖ר אֲדֹנִ֑י מָה אֵ֣לֶּה וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י הַמַּלְאָךְ֙ הַדֹּבֵ֣ר;בִּ֔י אֲנִ֥י אַרְאֶ֖ךָּ מָה;הֵ֥מָּה אֵֽלֶּה
زكريا 1: 13 Zec.1.13
فَأَجَابَ الرَّبُّ الْمَلاَكَ الَّذِي كَلَّمَنِي بِكَلاَمٍ طَيِّبٍ وَكَلاَمِ تَعْزِيَةٍ.
וַיַּ֣עַן יְהוָ֗ה הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר;בִּ֖י דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים דְּבָרִ֖ים נִחֻמִֽים