גַּם (H1571) - gam | معجم سترونغ العبري

حبقوق 2: 16 Hab.2.16

قَدْ شَبِعْتَ خِزْيًا عِوَضًا عَنِ الْمَجْدِ. فَاشْرَبْ أَنْتَ أَيْضًا وَاكْشِفْ غُرْلَتَكَ. تَدُورُ إِلَيْكَ كَأْسُ يَمِينِ الرَّبِّ، وَقُيَاءُ الْخِزْيِ عَلَى مَجْدِكَ.

שָׂבַ֤עְתָּ קָלוֹן֙ מִכָּב֔וֹד שְׁתֵ֥ה אַ֖תָּה גַם וְהֵֽעָרֵ֑ל תִּסּ֣וֹב עָלֶ֗יךָ כּ֚וֹס יְמִ֣ין יְהוָ֔ה וְקִיקָל֖וֹן עַל כְּבוֹדֶֽךָ

صفنيا 1: 18 Zep.1.18

لاَ فِضَّتُهُمْ وَلاَ ذَهَبُهُمْ يَسْتَطِيعُ إِنْقَاذَهُمْ في يَوْمِ غَضَبِ الرَّبِّ، بَلْ بِنَارِ غَيْرَتِهِ تُؤْكَلُ الأَرْضُ كُلُّهَا، لأَنَّهُ يَصْنَعُ فَنَاءً بَاغِتًا لِكُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

גַּם כַּסְפָּ֨ם גַּם זְהָבָ֜ם יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה וּבְאֵשׁ֙ קִנְאָת֔וֹ תֵּאָכֵ֖ל הָאָ֑רֶץ כָּל כִּֽי יַֽעֲשֶׂ֔ה כָלָ֤ה נִבְהָלָה֙ כָּל יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ

صفنيا 1: 18 Zep.1.18

لاَ فِضَّتُهُمْ وَلاَ ذَهَبُهُمْ يَسْتَطِيعُ إِنْقَاذَهُمْ في يَوْمِ غَضَبِ الرَّبِّ، بَلْ بِنَارِ غَيْرَتِهِ تُؤْكَلُ الأَرْضُ كُلُّهَا، لأَنَّهُ يَصْنَعُ فَنَاءً بَاغِتًا لِكُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

גַּם כַּסְפָּ֨ם גַּם זְהָבָ֜ם יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה וּבְאֵשׁ֙ קִנְאָת֔וֹ תֵּאָכֵ֖ל הָאָ֑רֶץ כָּל כִּֽי יַֽעֲשֶׂ֔ה כָלָ֤ה נִבְהָלָה֙ כָּל יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ

صفنيا 2: 12 Zep.2.12

وَأَنْتُمْ يَا أَيُّهَا الْكُوشِيُّونَ. قَتْلَى سَيْفِي هُمْ.

גַּם אַתֶּ֣ם כּוּשִׁ֔ים חַֽלְלֵ֥י חַרְבִּ֖י הֵֽמָּה

صفنيا 2: 14 Zep.2.14

فَتَرْبُضُ فِي وَسَطِهَا الْقُطْعَانُ، كُلُّ طَوَائِفِ الْحَيَوَانِ. اَلْقُوقُ أَيْضًا وَالْقُنْفُذُ يَأْوِيَانِ إِلَى تِيجَانِ عُمُدِهَا. صَوْتٌ يَنْعِبُ فِي الْكُوَى. خَرَابٌ عَلَى الأَعْتَابِ. لأَنَّهُ قَدْ تَعَرَّى أَرْزِيُّهَا.

וְרָבְצ֨וּ בְתוֹכָ֤הּ עֲדָרִים֙ כָּל ג֔וֹי חַיְתוֹ קָאַת֙ גַּם קִפֹּ֔ד יָלִ֑ינוּ בְּכַפְתֹּרֶ֖יהָ ק֠וֹל יְשׁוֹרֵ֤ר בַּֽחַלּוֹן֙ חֹ֣רֶב בַּסַּ֔ף כִּ֥י עֵרָֽה אַרְזָ֖ה

زكريا 3: 7 Zec.3.7

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنْ سَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَإِنْ حَفِظْتَ شَعَائِرِي، فَأَنْتَ أَيْضًا تَدِينُ بَيْتِي، وَتُحَافِظُ أَيْضًا عَلَى دِيَارِي، وَأُعْطِيكَ مَسَالِكَ بَيْنَ هؤُلاَءِ الْوَاقِفِينَ.

כֹּה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אִם תֵּלֵךְ֙ בִּדְרָכַ֤י וְאִ֣ם תִשְׁמֹ֔ר מִשְׁמַרְתִּ֣י אַתָּה֙ וְגַם תָּדִ֣ין בֵּיתִ֔י תִּשְׁמֹ֣ר וְגַ֖ם חֲצֵרָ֑י וְנָתַתִּ֤י;לְךָ֙ מַהְלְכִ֔ים בֵּ֥ין הָאֵֽלֶּה הָעֹמְדִ֖ים

زكريا 3: 7 Zec.3.7

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنْ سَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَإِنْ حَفِظْتَ شَعَائِرِي، فَأَنْتَ أَيْضًا تَدِينُ بَيْتِي، وَتُحَافِظُ أَيْضًا عَلَى دِيَارِي، وَأُعْطِيكَ مَسَالِكَ بَيْنَ هؤُلاَءِ الْوَاقِفِينَ.

כֹּה אָמַ֞ר יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אִם תֵּלֵךְ֙ בִּדְרָכַ֤י וְאִ֣ם תִשְׁמֹ֔ר מִשְׁמַרְתִּ֣י אַתָּה֙ וְגַם תָּדִ֣ין בֵּיתִ֔י תִּשְׁמֹ֣ר וְגַ֖ם חֲצֵרָ֑י וְנָתַתִּ֤י;לְךָ֙ מַהְלְכִ֔ים בֵּ֥ין הָאֵֽלֶּה הָעֹמְדִ֖ים

زكريا 8: 6 Zec.8.6

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنْ يَكُنْ ذلِكَ عَجِيبًا فِي أَعْيُنِ بَقِيَّةِ هذَا الشَّعْبِ فِي هذِهِ الأَيَّامِ، أَيْضًا عَجِيبًا فِي عَيْنَيَّ. يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת כִּ֣י יִפָּלֵ֗א בְּעֵינֵי֙ שְׁאֵרִית֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם הָהֵ֑ם בַּיָּמִ֖ים גַּם יִפָּלֵ֔א בְּעֵינַי֙ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

زكريا 8: 21 Zec.8.21

وَسُكَّانُ وَاحِدَةٍ يَسِيرُونَ إِلَى أُخْرَى قَائِلِينَ: لِنَذْهَبْ ذَهَابًا لِنَتَرَضَّى وَجْهَ الرَّبِّ وَنَطْلُبَ رَبَّ الْجُنُودِ. أَنَا أَيْضًا أَذْهَبُ.

יֹשְׁבֵי֩ אַחַ֨ת וְֽהָלְכ֡וּ אֶל אַחַ֜ת לֵאמֹ֗ר נֵלְכָ֤ה הָלוֹךְ֙ לְחַלּוֹת֙ פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וּלְבַקֵּ֖שׁ יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת אָֽנִי גַּם אֵלְכָ֖ה

زكريا 9: 2 Zec.9.2

وَحَمَاةُ أَيْضًا تُتَاخِمُهَا، وَصُورُ وَصَيْدُونُ وَإِنْ تَكُنْ حَكِيمَةً جِدًّا.

חֲמָ֖ת וְגַם תִּגְבָּל;בָּ֑הּ צֹ֣ר וְצִיד֔וֹן כִּ֥י חָֽכְמָ֖ה מְאֹֽד

زكريا 9: 7 Zec.9.7

وَأَنْزِعُ دِمَاءَهُ مِنْ فَمِهِ، وَرِجْسَهُ مِنْ بَيْنِ أَسْنَانِهِ، فَيَبْقَى هُوَ أَيْضًا لإِلهِنَا، وَيَكُونُ كَأَمِيرٍ فِي يَهُوذَا، وَعَقْرُونُ كَيَبُوسِيٍّ.

וַהֲסִרֹתִ֨י דָמָ֜יו מִפִּ֗יו וְשִׁקֻּצָיו֙ מִבֵּ֣ין שִׁנָּ֔יו וְנִשְׁאַ֥ר ה֖וּא גַּם לֵֽאלֹהֵ֑ינוּ וְהָיָה֙ כְּאַלֻּ֣ף בִּֽיהוּדָ֔ה וְעֶקְר֖וֹן כִּיבוּסִֽי

زكريا 9: 11 Zec.9.11

وَأَنْتِ أَيْضًا بِدَمِ عَهْدِكِ قَدْ أَطْلَقْتُ أَسْرَاكِ مِنَ الْجُبِّ الَّذِي لَيْسَ فِيهِ مَاءٌ.

אַ֣תְּ גַּם בְּדַם בְּרִיתֵ֗ךְ שִׁלַּ֤חְתִּי אֲסִירַ֙יִךְ֙ מִבּ֔וֹר אֵ֥ין בּֽוֹ מַ֖יִם

زكريا 9: 12 Zec.9.12

ارْجِعُوا إِلَى الْحِصْنِ يَا أَسْرَى الرَّجَاءِ. الْيَوْمَ أَيْضًا أُصَرِّحُ أَنِّي أَرُدُّ عَلَيْكِ ضِعْفَيْنِ.

שׁ֚וּבוּ לְבִצָּר֔וֹן אֲסִירֵ֖י הַתִּקְוָ֑ה הַיּ֕וֹם גַּם מַגִּ֥יד אָשִׁ֥יב לָֽךְ מִשְׁנֶ֖ה

زكريا 11: 8 Zec.11.8

وَأَبَدْتُ الرُّعَاةَ الثَّلاَثَةَ فِي شَهْرٍ وَاحِدٍ، وَضَاقَتْ نَفْسِي بِهِمْ، وَكَرِهَتْنِي أَيْضًا نَفْسُهُمْ.

וָאַכְחִ֛ד הָרֹעִ֖ים שְׁלֹ֥שֶׁת בְּיֶ֣רַח אֶחָ֑ד וַתִּקְצַ֤ר נַפְשִׁי֙ בָּהֶ֔ם בָּחֲלָ֥ה;בִֽי וְגַם נַפְשָׁ֖ם

زكريا 12: 2 Zec.12.2

هأَنَذَا أَجْعَلُ أُورُشَلِيمَ كَأْسَ تَرَنُّحٍ لِجَمِيعِ الشُّعُوبِ حَوْلَهَا، وَأَيْضًا عَلَى يَهُوذَا تَكُونُ فِي حِصَارِ أُورُشَلِيمَ.

הִנֵּ֣ה;אָ֠נֹכִי שָׂ֣ם יְרוּשָׁלִַ֧ם סַף רַ֛עַל לְכָל הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְגַ֧ם עַל יְהוּדָ֛ה יִֽהְיֶ֥ה עַל בַמָּצ֖וֹר יְרוּשָׁלִָֽם

زكريا 13: 2 Zec.13.2

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ، أَنِّي أَقْطَعُ أَسْمَاءَ الأَصْنَامِ مِنَ الأَرْضِ فَلاَ تُذْكَرُ بَعْدُ، وَأُزِيلُ الأَنْبِيَاءَ أَيْضًا وَالرُّوحَ النَّجِسَ مِنَ الأَرْضِ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם;הַה֜וּא נְאֻ֣ם יְהוָ֣ה צְבָא֗וֹת אַכְרִ֞ית שְׁמ֤וֹת הָֽעֲצַבִּים֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יִזָּכְר֖וּ ע֑וֹד אַעֲבִ֥יר הַנְּבִיאִ֛ים וְגַ֧ם ר֥וּחַ הַטֻּמְאָ֖ה מִן הָאָֽרֶץ

زكريا 14: 14 Zec.14.14

وَيَهُوذَا أَيْضًا تُحَارِبُ أُورُشَلِيمَ، وَتُجْمَعُ ثَرْوَةُ كُلِّ الأُمَمِ مِنْ حَوْلِهَا: ذَهَبٌ وَفِضَّةٌ وَمَلاَبِسُ كَثِيرَةٌ جِدًّا.

יְהוּדָ֔ה וְגַ֨ם תִּלָּחֵ֖ם בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם וְאֻסַּף֩ חֵ֨יל כָּל הַגּוֹיִ֜ם סָבִ֗יב זָהָ֥ב וָכֶ֛סֶף וּבְגָדִ֖ים לָרֹ֥ב מְאֹֽד

ملاخي 2: 2 Mal.2.2

إِنْ كُنْتُمْ لاَ تَسْمَعُونَ وَلاَ تَجْعَلُونَ فِي الْقَلْبِ لِتُعْطُوا مَجْدًا لاسْمِي، قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ. فَإِنِّي أُرْسِلُ عَلَيْكُمُ اللَّعْنَ، وَأَلْعَنُ بَرَكَاتِكُمْ، بَلْ قَدْ لَعَنْتُهَا، لأَنَّكُمْ لَسْتُمْ جَاعِلِينَ فِي الْقَلْبِ.

אִם לֹ֣א תִשְׁמְע֡וּ וְאִם;לֹא֩ תָשִׂ֨ימוּ עַל לֵ֜ב לָתֵ֧ת כָּב֣וֹד לִשְׁמִ֗י אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְשִׁלַּחְתִּ֤י בָכֶם֙ הַמְּאֵרָ֔ה וְאָרוֹתִ֖י בִּרְכֽוֹתֵיכֶ֑ם וְגַם֙ אָרוֹתִ֔יהָ כִּ֥י אֵינְכֶ֖ם שָׂמִ֥ים עַל לֵֽב

ملاخي 2: 9 Mal.2.9

فَأَنَا أَيْضًا صَيَّرْتُكُمْ مُحْتَقَرِينَ وَدَنِيئِينَ عِنْدَ كُلِّ الشَّعْبِ، كَمَا أَنَّكُمْ لَمْ تَحْفَظُوا طُرُقِي بَلْ حَابَيْتُمْ فِي الشَّرِيعَةِ.

אֲנִ֞י וְגַם נָתַ֧תִּי;אֶתְכֶ֛ם נִבְזִ֥ים וּשְׁפָלִ֖ים לְכָל הָעָ֑ם כְּפִ֗י אֲשֶׁ֤ר אֵֽינְכֶם֙ שֹׁמְרִ֣ים דְּרָכַ֔י וְנֹשְׂאִ֥ים;פָּנִ֖ים בַּתּוֹרָֽה

ملاخي 3: 15 Mal.3.15

وَالآنَ نَحْنُ مُطَوِّبُونَ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَأَيْضًا فَاعِلُو الشَّرِّ يُبْنَوْنَ. بَلْ جَرَّبُوا اللهَ وَنَجَوْا.

וְעַתָּ֕ה אֲנַ֖חְנוּ מְאַשְּׁרִ֣ים זֵדִ֑ים גַּם עֹשֵׂ֣י רִשְׁעָ֔ה נִבְנוּ֙ גַּ֧ם בָּחֲנ֛וּ אֱלֹהִ֖ים וַיִּמָּלֵֽטוּ

ملاخي 3: 15 Mal.3.15

وَالآنَ نَحْنُ مُطَوِّبُونَ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَأَيْضًا فَاعِلُو الشَّرِّ يُبْنَوْنَ. بَلْ جَرَّبُوا اللهَ وَنَجَوْا.

וְעַתָּ֕ה אֲנַ֖חְנוּ מְאַשְּׁרִ֣ים זֵדִ֑ים גַּם עֹשֵׂ֣י רִשְׁעָ֔ה נִבְנוּ֙ גַּ֧ם בָּחֲנ֛וּ אֱלֹהִ֖ים וַיִּמָּלֵֽטוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (681 آية)