גַּם (H1571) - gam | معجم سترونغ العبري

الجامعة 9: 6 Ecc.9.6

وَمَحَبَّتُهُمْ وَبُغْضَتُهُمْ وَحَسَدُهُمْ هَلَكَتْ مُنْذُ زَمَانٍ، وَلاَ نَصِيبَ لَهُمْ بَعْدُ إِلَى الأَبَدِ، فِي كُلِّ مَا عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ.

גַּ֣ם;אַהֲבָתָ֧ם גַּם;שִׂנְאָתָ֛ם גַּם;קִנְאָתָ֖ם אָבָ֑דָה כְּבָ֣ר אֵין וְחֵ֨לֶק לָהֶ֥ם עוֹד֙ לְעוֹלָ֔ם בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 9: 6 Ecc.9.6

وَمَحَبَّتُهُمْ وَبُغْضَتُهُمْ وَحَسَدُهُمْ هَلَكَتْ مُنْذُ زَمَانٍ، وَلاَ نَصِيبَ لَهُمْ بَعْدُ إِلَى الأَبَدِ، فِي كُلِّ مَا عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ.

גַּ֣ם;אַהֲבָתָ֧ם גַּם;שִׂנְאָתָ֛ם גַּם;קִנְאָתָ֖ם אָבָ֑דָה כְּבָ֣ר אֵין וְחֵ֨לֶק לָהֶ֥ם עוֹד֙ לְעוֹלָ֔ם בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 9: 11 Ecc.9.11

فَعُدْتُ وَرَأَيْتُ تَحْتَ الشَّمْسِ: أَنَّ السَّعْيَ لَيْسَ لِلْخَفِيفِ، وَلاَ الْحَرْبَ لِلأَقْوِيَاءِ، وَلاَ الْخُبْزَ لِلْحُكَمَاءِ، وَلاَ الْغِنَى لِلْفُهَمَاءِ، وَلاَ النِّعْمَةَ لِذَوِي الْمَعْرِفَةِ، لأَنَهُ الْوَقْتُ وَالْعَرَضُ يُلاَقِيَانِهِمْ كَافَّةً.

שַׁ֜בְתִּי וְרָאֹ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֣י הַמֵּר֜וֹץ לֹא֩ לַקַּלִּ֨ים וְלֹ֧א הַמִּלְחָמָ֗ה לַגִּבּוֹרִ֣ים וְ֠גַם;לֹ֣א לֶ֙חֶם֙ לַחֲכָמִ֥ים וְגַ֨ם;לֹ֤א עֹ֔שֶׁר לַנְּבֹנִים֙ וְגַ֛ם;לֹ֥א חֵ֑ן לַיֹּדְעִ֖ים כִּי עֵ֥ת וָפֶ֖גַע יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם

الجامعة 9: 11 Ecc.9.11

فَعُدْتُ وَرَأَيْتُ تَحْتَ الشَّمْسِ: أَنَّ السَّعْيَ لَيْسَ لِلْخَفِيفِ، وَلاَ الْحَرْبَ لِلأَقْوِيَاءِ، وَلاَ الْخُبْزَ لِلْحُكَمَاءِ، وَلاَ الْغِنَى لِلْفُهَمَاءِ، وَلاَ النِّعْمَةَ لِذَوِي الْمَعْرِفَةِ، لأَنَهُ الْوَقْتُ وَالْعَرَضُ يُلاَقِيَانِهِمْ كَافَّةً.

שַׁ֜בְתִּי וְרָאֹ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֣י הַמֵּר֜וֹץ לֹא֩ לַקַּלִּ֨ים וְלֹ֧א הַמִּלְחָמָ֗ה לַגִּבּוֹרִ֣ים וְ֠גַם;לֹ֣א לֶ֙חֶם֙ לַחֲכָמִ֥ים וְגַ֨ם;לֹ֤א עֹ֔שֶׁר לַנְּבֹנִים֙ וְגַ֛ם;לֹ֥א חֵ֑ן לַיֹּדְעִ֖ים כִּי עֵ֥ת וָפֶ֖גַע יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם

الجامعة 9: 11 Ecc.9.11

فَعُدْتُ وَرَأَيْتُ تَحْتَ الشَّمْسِ: أَنَّ السَّعْيَ لَيْسَ لِلْخَفِيفِ، وَلاَ الْحَرْبَ لِلأَقْوِيَاءِ، وَلاَ الْخُبْزَ لِلْحُكَمَاءِ، وَلاَ الْغِنَى لِلْفُهَمَاءِ، وَلاَ النِّعْمَةَ لِذَوِي الْمَعْرِفَةِ، لأَنَهُ الْوَقْتُ وَالْعَرَضُ يُلاَقِيَانِهِمْ كَافَّةً.

שַׁ֜בְתִּי וְרָאֹ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֣י הַמֵּר֜וֹץ לֹא֩ לַקַּלִּ֨ים וְלֹ֧א הַמִּלְחָמָ֗ה לַגִּבּוֹרִ֣ים וְ֠גַם;לֹ֣א לֶ֙חֶם֙ לַחֲכָמִ֥ים וְגַ֨ם;לֹ֤א עֹ֔שֶׁר לַנְּבֹנִים֙ וְגַ֛ם;לֹ֥א חֵ֑ן לַיֹּדְעִ֖ים כִּי עֵ֥ת וָפֶ֖גַע יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם

الجامعة 9: 12 Ecc.9.12

لأَنَّ الإِنْسَانَ أَيْضًا لاَ يَعْرِفُ وَقْتَهُ. كَالأَسْمَاكِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِشَبَكَةٍ مُهْلِكَةٍ، وَكَالْعَصَافِيرِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِالشَّرَكِ، كَذلِكَ تُقْتَنَصُ بَنُو الْبَشَرِ فِي وَقْتِ شَرّ، إِذْ يَقَعُ عَلَيْهِمْ بَغْتَةً.

כִּ֡י הָאָדָ֜ם גַּם֩ לֹֽא יֵדַ֨ע עִתּ֗וֹ כַּדָּגִים֙ שֶׁנֶּֽאֱחָזִים֙ בִּמְצוֹדָ֣ה רָעָ֔ה וְכַ֨צִּפֳּרִ֔ים הָאֲחֻז֖וֹת בַּפָּ֑ח כָּהֵ֗ם יֽוּקָשִׁים֙ בְּנֵ֣י הָֽאָדָ֔ם לְעֵ֣ת רָעָ֔ה כְּשֶׁתִּפּ֥וֹל עֲלֵיהֶ֖ם פִּתְאֹֽם

الجامعة 9: 13 Ecc.9.13

هذِهِ الْحِكْمَةُ رَأَيْتُهَا أَيْضًا تَحْتَ الشَّمْسِ، وَهِيَ عَظِيمَةٌ عِنْدِي:

זֹ֛ה חָכְמָ֖ה רָאִ֥יתִי גַּם תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ הִ֖יא וּגְדוֹלָ֥ה אֵלָֽי

الجامعة 10: 3 Ecc.10.3

أَيْضًا إِذَا مَشَى الْجَاهِلُ فِي الطَّرِيقِ يَنْقُصُ فَهْمُهُ، وَيَقُولُ لِكُلِّ وَاحِدٍ: إِنَّهُ جَاهِلٌ.

וְגַם הֹלֵ֖ךְ כְּשֶׁסָּכָ֥ל בַּדֶּ֛רֶךְ חָסֵ֑ר לִבּ֣וֹ וְאָמַ֥ר לַכֹּ֖ל הֽוּא סָכָ֥ל

الجامعة 10: 20 Ecc.10.20

لاَ تَسُبَّ الْمَلِكَ وَلاَ فِي فِكْرِكَ، وَلاَ تَسُبَّ الْغَنِيَّ فِي مَضْجَعِكَ، لأَنَّ طَيْرَ السَّمَاءِ يَنْقُلُ الصَّوْتَ، وَذُو الْجَنَاحِ يُخْبِرُ بِالأَمْرِ.

אַל תְּקַלֵּ֔ל מֶ֚לֶךְ גַּ֣ם בְּמַדָּֽעֲךָ֗ אַל תְּקַלֵּ֖ל עָשִׁ֑יר מִשְׁכָּ֣בְךָ֔;וּבְחַדְרֵי֙ כִּ֣י ע֤וֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ יוֹלִ֣יךְ הַקּ֔וֹל וּבַ֥עַל כְּנָפַ֖יִם יַגֵּ֥יד דָּבָֽר

الجامعة 11: 2 Ecc.11.2

أَعْطِ نَصِيبًا لِسَبْعَةٍ، وَلِثَمَانِيَةٍ أَيْضًا، لأَنَّكَ لَسْتَ تَعْلَمُ أَيَّ شَرّ يَكُونُ عَلَى الأَرْضِ.

תֶּן חֵ֥לֶק לְשִׁבְעָ֖ה לִשְׁמוֹנָ֑ה וְגַ֣ם כִּ֚י לֹ֣א תֵדַ֔ע מַה רָעָ֖ה יִּהְיֶ֥ה עַל הָאָֽרֶץ

الجامعة 12: 5 Ecc.12.5

وَأَيْضًا يَخَافُونَ مِنَ الْعَالِي، وَفِي الطَّرِيقِ أَهْوَالٌ، وَاللَّوْزُ يُزْهِرُ، وَالْجُنْدُبُ يُسْتَثْقَلُ، وَالشَّهْوَةُ تَبْطُلُ. لأَنَّ الإِنْسَانَ ذَاهِبٌ إِلَى بَيْتِهِ الأَبَدِيِّ، وَالنَّادِبُونَ يَطُوفُونَ فِي السُّوقِ.

גַּ֣ם יִרָ֙אוּ֙ מִגָּבֹ֤הַּ בַּדֶּ֔רֶךְ וְחַתְחַתִּ֣ים הַשָּׁקֵד֙ וְיָנֵ֤אץ הֶֽחָגָ֔ב וְיִסְתַּבֵּ֣ל הָֽאֲבִיּוֹנָ֑ה וְתָפֵ֖ר כִּֽי הָאָדָם֙ הֹלֵ֤ךְ אֶל בֵּ֣ית עוֹלָמ֔וֹ הַסֹּפְדִֽים וְסָבְב֥וּ בָשּׁ֖וּק

نشيد الأنشاد 7: 13 Sng.7.13

اَللُّفَّاحُ يَفُوحُ رَائِحَةً، وَعِنْدَ أَبْوَابِنَا كُلُّ النَّفَائِسِ مِنْ جَدِيدَةٍ وَقَدِيمَةٍ، ذَخَرْتُهَا لَكَ يَا حَبِيبِي.

הַֽדּוּדָאִ֣ים נָֽתְנוּ רֵ֗יחַ וְעַל פְּתָחֵ֙ינוּ֙ כָּל מְגָדִ֔ים גַּם חֲדָשִׁ֖ים יְשָׁנִ֑ים צָפַ֥נְתִּי לָֽךְ דּוֹדִ֖י

نشيد الأنشاد 8: 1 Sng.8.1

لَيْتَكَ كَأَخٍ لِي الرَّاضِعِ ثَدْيَيْ أُمِّي، فَأَجِدَكَ فِي الْخَارِجِ وَأُقَبِّلَكَ وَلاَ يُخْزُونَنِي.

מִ֤י;יִתֶּנְךָ֙ כְּאָ֣ח לִ֔י יוֹנֵ֖ק שְׁדֵ֣י אִמִּ֑י אֶֽמְצָאֲךָ֤ בַחוּץ֙ אֶשָׁ֣קְךָ֔ גַּ֖ם;לֹא יָב֥וּזוּ;לִֽי

إشعياء 1: 15 Isa.1.15

فَحِينَ تَبْسُطُونَ أَيْدِيَكُمْ أَسْتُرُ عَيْنَيَّ عَنْكُمْ، وَإِنْ كَثَّرْتُمُ الصَّلاَةَ لاَ أَسْمَعُ. أَيْدِيكُمْ مَلآنَةٌ دَمًا.

וּבְפָרִשְׂכֶ֣ם כַּפֵּיכֶ֗ם אַעְלִ֤ים עֵינַי֙ מִכֶּ֔ם גַּ֛ם;כִּֽי תַרְבּ֥וּ תְפִלָּ֖ה אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֑עַ יְדֵיכֶ֖ם מָלֵֽאוּ דָּמִ֥ים

إشعياء 5: 2 Isa.5.2

فَنَقَبَهُ وَنَقَّى حِجَارَتَهُ وَغَرَسَهُ كَرْمَ سَوْرَقَ، وَبَنَى بُرْجًا فِي وَسَطِهِ، وَنَقَرَ فِيهِ أَيْضًا مِعْصَرَةً، فَانْتَظَرَ أَنْ يَصْنَعَ عِنَبًا فَصَنَعَ عِنَبًا رَدِيئًا.

וַֽיְעַזְּקֵ֣הוּ וַֽיְסַקְּלֵ֗הוּ וַיִּטָּעֵ֙הוּ֙ שֹׂרֵ֔ק וַיִּ֤בֶן מִגְדָּל֙ בְּתוֹכ֔וֹ חָצֵ֣ב בּ֑וֹ וְגַם יֶ֖קֶב וַיְקַ֛ו לַעֲשׂ֥וֹת עֲנָבִ֖ים וַיַּ֥עַשׂ בְּאֻשִֽׁים

إشعياء 7: 13 Isa.7.13

فَقَالَ: اسْمَعُوا يَا بَيْتَ دَاوُدَ. هَلْ هُوَ قَلِيلٌ عَلَيْكُمْ أَنْ تُضْجِرُوا النَّاسَ حَتَّى تُضْجِرُوا إِلهِي أَيْضًا.

וַיֹּ֕אמֶר שִׁמְעוּ נָ֖א;בֵּ֣ית דָּוִ֑ד הַמְעַ֤ט מִכֶּם֙ הַלְא֣וֹת אֲנָשִׁ֔ים כִּ֥י תַלְא֖וּ אֱלֹהָֽי גַּ֥ם

إشعياء 7: 20 Isa.7.20

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ يَحْلِقُ السَّيِّدُ بِمُوسَى مُسْتَأْجَرَةٍ فِي عَبْرِ النَّهْرِ، بِمَلِكِ أَشُّورَ، الرَّأْسَ وَشَعْرَ الرِّجْلَيْنِ، وَتَنْزِعُ اللِّحْيَةَ أَيْضًا.

בַּיּ֣וֹם;הַה֡וּא יְגַלַּ֣ח אֲדֹנָי֩ בְּתַ֨עַר הַשְּׂכִירָ֜ה בְּעֶבְרֵ֤י נָהָר֙ בְּמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר הָרֹ֖אשׁ וְשַׂ֣עַר הָרַגְלָ֑יִם תִּסְפֶּֽה הַזָּקָ֖ן וְגַ֥ם

إشعياء 13: 3 Isa.13.3

أَنَا أَوْصَيْتُ مُقَدَّسِيَّ، وَدَعَوْتُ أَبْطَالِي لأَجْلِ غَضَبِي، مُفْتَخِرِي عَظَمَتِي.

אֲנִ֥י צִוֵּ֖יתִי לִמְקֻדָּשָׁ֑י גַּ֣ם;קָרָ֤אתִי גִבּוֹרַי֙ לְאַפִּ֔י עַלִּיזֵ֖י גַּאֲוָתִֽי

إشعياء 14: 8 Isa.14.8

حَتَّى السَّرْوُ يَفْرَحُ عَلَيْكَ، وَأَرْزُ لُبْنَانَ مُنْذُ اضْطَجَعْتَ لَمْ يَصْعَدْ عَلَيْنَا قَاطِعٌ.

גַּם בְּרוֹשִׁ֛ים שָׂמְח֥וּ לְךָ֖ אַרְזֵ֣י לְבָנ֑וֹן מֵאָ֣ז שָׁכַ֔בְתָּ לֹֽא יַעֲלֶ֥ה עָלֵֽינוּ הַכֹּרֵ֖ת

إشعياء 14: 10 Isa.14.10

كُلُّهُمْ يُجِيبُونَ وَيَقُولُونَ لَكَ: أَأَنْتَ أَيْضًا قَدْ ضَعُفْتَ نَظِيرَنَا وَصِرْتَ مِثْلَنَا.

כֻּלָּ֣ם יַֽעֲנ֔וּ וְיֹאמְר֖וּ אֵלֶ֑יךָ אַתָּ֛ה גַּם חֻלֵּ֥יתָ כָמ֖וֹנוּ נִמְשָֽׁלְתָּ אֵלֵ֥ינוּ

إشعياء 21: 12 Isa.21.12

قَالَ الْحَارِسُ: أَتَى صَبَاحٌ وَأَيْضًا لَيْلٌ. إِنْ كُنْتُمْ تَطْلُبُونَ فَاطْلُبُوا. ارْجِعُوا، تَعَالَوْا.

אָמַ֣ר שֹׁמֵ֔ר אָתָ֥ה בֹ֖קֶר וְגַם לָ֑יְלָה אִם תִּבְעָי֥וּן בְּעָ֖יוּ שֻׁ֥בוּ אֵתָֽיוּ

إشعياء 23: 12 Isa.23.12

وَقَالَ: لاَ تَعُودِينَ تَفْتَخِرِينَ أَيْضًا أَيَّتُهَا الْمُنْهَتِكَةُ، الْعَذْرَاءُ بِنْتُ صِيْدُونَ. قُومِي إِلَى كِتِّيمَ. اعْبُرِي. هُنَاكَ أَيْضًا لاَ رَاحَةَ لَكِ.

וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא תוֹסִ֥יפִי לַעְל֑וֹז ע֖וֹד הַֽמְעֻשָּׁקָ֞ה בְּתוּלַ֣ת בַּת צִיד֗וֹן ק֣וּמִי כִּתִּים֙ עֲבֹ֔רִי שָׁ֖ם גַּם לֹא יָנ֥וּחַֽ לָֽךְ

إشعياء 28: 7 Isa.28.7

وَلكِنَّ هؤُلاَءِ أَيْضًا ضَلُّوا بِالْخَمْرِ وَتَاهُوا بِالْمُسْكِرِ. الْكَاهِنُ وَالنَّبِيُّ تَرَنَّحَا بِالْمُسْكِرِ. ابْتَلَعَتْهُمَا الْخَمْرُ. تَاهَا مِنَ الْمُسْكِرِ، ضَلاَّ فِي الرُّؤْيَا، قَلِقَا فِي الْقَضَاءِ.

אֵ֙לֶּה֙ וְגַם שָׁג֔וּ בַּיַּ֣יִן תָּע֑וּ וּבַשֵּׁכָ֖ר כֹּהֵ֣ן וְנָבִיא֩ שָׁג֨וּ בַשֵּׁכָ֜ר נִבְלְע֣וּ הַיַּ֗יִן תָּעוּ֙ מִן הַשֵּׁכָ֔ר שָׁגוּ֙ בָּֽרֹאֶ֔ה פָּק֖וּ פְּלִילִיָּֽה

إشعياء 28: 29 Isa.28.29

هذَا أَيْضًا خَرَجَ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْجُنُودِ. عَجِيبُ الرَّأْيِ عَظِيمُ الْفَهْمِ.

זֹ֕את גַּם יָצָ֑אָה מֵעִ֛ם יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת הִפְלִ֣יא עֵצָ֔ה הִגְדִּ֖יל תּוּשִׁיָּֽה

إشعياء 30: 5 Isa.30.5

قَدْ خَجِلَ الْجَمِيعُ مِنْ شَعْبٍ لاَ يَنْفَعُهُمْ. لَيْسَ لِلْمَعُونَةِ وَلاَ لِلْمَنْفَعَةِ، بَلْ لِلْخَجَلِ وَلِلْخِزْيِ.

הֹבִ֔ישׁ כֹּ֣ל עַל עַ֖ם לֹא יוֹעִ֣ילוּ;לָ֑מוֹ לֹ֤א לְעֵ֙זֶר֙ וְלֹ֣א לְהוֹעִ֔יל כִּ֥י לְבֹ֖שֶׁת וְגַם;לְחֶרְפָּֽה

إشعياء 30: 33 Isa.30.33

لأَنَّ تُفْتَةَ مُرَتَّبَةٌ مُنْذُ الأَمْسِ، مُهَيَّأَةٌ هِيَ أَيْضًا لِلْمَلِكِ، عَمِيقَةٌ وَاسِعَةٌ، كُومَتُهَا نَارٌ وَحَطَبٌ بِكَثْرَةٍ. نَفْخَةُ الرَّبِّ كَنَهْرِ كِبْرِيتٍ تُوقِدُهَا.

כִּֽי תָּפְתֶּ֔ה עָר֤וּךְ מֵֽאֶתְמוּל֙ הוּכָ֖ן הִ֛יא גַּם לַמֶּ֥לֶךְ הֶעְמִ֣יק הִרְחִ֑ב מְדֻרָתָ֗הּ אֵ֤שׁ וְעֵצִים֙ הַרְבֵּ֔ה נִשְׁמַ֤ת יְהוָה֙ כְּנַ֣חַל גָּפְרִ֔ית בֹּעֲרָ֖ה;בָּֽהּ

إشعياء 31: 2 Isa.31.2

وَهُوَ أَيْضًا حَكِيمٌ وَيَأْتِي بِالشَّرِّ وَلاَ يَرْجعُ بِكَلاَمِهِ، وَيَقُومُ عَلَى بَيْتِ فَاعِلِي الشَّرِّ وَعَلَى مَعُونَةِ فَاعِلِي الإِثْمِ.

ה֤וּא וְגַם חָכָם֙ וַיָּ֣בֵא רָ֔ע לֹ֣א הֵסִ֑יר דְּבָרָ֖יו וְקָם֙ עַל בֵּ֣ית מְרֵעִ֔ים וְעַל עֶזְרַ֖ת פֹּ֥עֲלֵי אָֽוֶן

إشعياء 40: 24 Isa.40.24

لَمْ يُغْرَسُوا بَلْ لَمْ يُزْرَعُوا وَلَمْ يَتَأَصَّلْ فِي الأَرْضِ سَاقُهُمْ. فَنَفَخَ أَيْضًا عَلَيْهِمْ فَجَفُّوا، وَالْعَاصِفُ كَالْعَصْفِ يَحْمِلُهُمْ.

אַ֣ף;בַּל נִטָּ֗עוּ אַ֚ף בַּל זֹרָ֔עוּ אַ֛ף;בַּל שֹׁרֵ֥שׁ בָּאָ֖רֶץ גִּזְעָ֑ם נָשַׁ֤ף וְגַם בָּהֶם֙ וַיִּבָ֔שׁוּ וּסְעָרָ֖ה כַּקַּ֥שׁ תִּשָּׂאֵֽם

إشعياء 43: 13 Isa.43.13

أَيْضًا مِنَ الْيَوْمِ أَنَا هُوَ، وَلاَ مُنْقِذَ مِنْ يَدِي. أَفْعَلُ، وَمَنْ يَرُدُّ..

גַּם מִיּוֹם֙ אֲנִ֣י ה֔וּא וְאֵ֥ין מַצִּ֑יל מִיָּדִ֖י אֶפְעַ֖ל וּמִ֥י יְשִׁיבֶֽנָּה

إشعياء 44: 12 Isa.44.12

طَبَعَ الْحَدِيدَ قَدُومًا، وَعَمِلَ فِي الْفَحْمِ، وَبِالْمَطَارِقِ يُصَوِّرُهُ فَيَصْنَعُهُ بِذِرَاعِ قُوَّتِهِ. يَجُوعُ أَيْضًا فَلَيْسَ لَهُ قُوَّةٌ. لَمْ يَشْرَبْ مَاءً وَقَدْ تَعِبَ.

חָרַ֤שׁ בַּרְזֶל֙ מַֽעֲצָ֔ד וּפָעַל֙ בַּפֶּחָ֔ם וּבַמַּקָּב֖וֹת יִצְּרֵ֑הוּ וַיִּפְעָלֵ֙הוּ֙ בִּזְר֣וֹעַ כֹּח֔וֹ רָעֵב֙ גַּם וְאֵ֣ין כֹּ֔חַ לֹא שָׁ֥תָה מַ֖יִם וַיִּיעָֽף

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (681 آية)