المعنى المختصر للكلمة
heautou:
him- (her-, it-, them-, also
(in conjunction with the personal pronoun of the other persons) my-,
thy-, our-, your-) self (selves), etc.
اللفظ الأصلي
ἑαυτοῦ
نوع الكلمة
اسم
طريقة النطق
heautou
(heh-ow-too)
تكرار الورود في الكتاب
303
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
him- (her-, it-, them-, also (in conjunction with the personal pronoun of the other persons) my-, thy-, our-, your-) self (selves), etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
alone
her (own, -self)
(he)
himself
his (own)
itself
one (to) another
our (thine)
own(-selves)
+ that she had
their (own, own selves)
(of)
them(-selves)
they
thyself
you
your (own, own conceits, own
selves, -selves)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
ἑαυτὸν (55×)
ἑαυτοὺς (46×)
ἑαυτοῖς (38×)
ἑαυτῷ (23×)
ἑαυτοῦ (11×)
ἑαυτόν, (6×)
ἑαυτούς· (6×)
ἑαυτῶν (5×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (303 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
فيلبي 2: 4
Php.2.4
لاَ تَنْظُرُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَا هُوَ لِنَفْسِهِ، بَلْ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى مَا هُوَ لآخَرِينَ أَيْضًا.
μὴ σκοπεῖτε ἕκαστος τὰ ἑαυτῶν ἀλλὰ ἕκαστος τὰ ἑτέρων καὶ
فيلبي 2: 7
Php.2.7
لكِنَّهُ أَخْلَى نَفْسَهُ، آخِذًا صُورَةَ عَبْدٍ، صَائِرًا فِي شِبْهِ النَّاسِ.
ἀλλ᾽ ἐκένωσεν ἑαυτὸν λαβών, μορφὴν δούλου γενόμενος, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων
فيلبي 2: 8
Php.2.8
وَإِذْ وُجِدَ فِي الْهَيْئَةِ كَإِنْسَانٍ، وَضَعَ نَفْسَهُ وَأَطَاعَ حَتَّى الْمَوْتَ مَوْتَ الصَّلِيبِ.
καὶ εὑρεθεὶς σχήματι ὡς ; ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ; ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ ; σταυροῦ·
فيلبي 2: 21
Php.2.21
إِذِ الْجَمِيعُ يَطْلُبُونَ مَا هُوَ لأَنْفُسِهِمْ لاَ مَا هُوَ لِيَسُوعَ الْمَسِيحِ.
γὰρ οἱ ; πάντες ζητοῦσιν, τὰ ἑαυτῶν οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ·
كولوسي 3: 13
Col.3.13
مُحْتَمِلِينَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا، وَمُسَامِحِينَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا إِنْ كَانَ لأَحَدٍ عَلَى أَحَدٍ شَكْوَى. كَمَا غَفَرَ لَكُمُ الْمَسِيحُ هكَذَا أَنْتُمْ أَيْضًا.
ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ ; χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν ἔχῃ τις πρός τινα μομφήν· καθὼς ἐχαρίσατο ὑμῖν, ὁ ; Χριστὸς οὕτως ὑμεῖς· καὶ
كولوسي 3: 16
Col.3.16
لِتَسْكُنْ فِيكُمْ كَلِمَةُ الْمَسِيحِ بِغِنىً، وَأَنْتُمْ بِكُلِّ حِكْمَةٍ مُعَلِّمُونَ وَمُنْذِرُونَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا، بِمَزَامِيرَ وَتَسَابِيحَ وَأَغَانِيَّ رُوحِيَّةٍ، بِنِعْمَةٍ، مُتَرَنِّمِينَ قُلُوبِكُمْ لِلرَّبِّ.
ἐνοικείτω ἐν ; ὑμῖν Ὁ ; λόγος τοῦ ; Χριστοῦ πλουσίως, ἐν ; πάσῃ σοφίᾳ, διδάσκοντες νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, καὶ ; ὕμνοις, καὶ ; ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν ; τῇ ; χάριτι ᾄδοντες ἐν ; τῇ; καρδίᾳ; ὑμῶν τῷ ; κυρίῳ
تسالونيكي الأولى 2: 11
1Th.2.11
كَمَا تَعْلَمُونَ كَيْفَ كُنَّا نَعِظُ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ كَالأَبِ لأَوْلاَدِهِ، وَنُشَجِّعُكُمْ،
καθάπερ οἴδατε, ὡς παρακαλοῦντες ; ὑμᾶς ἕκαστον ἕνα ὑμῶν ὡς ; πατὴρ τέκνα ; ἑαυτοῦ καὶ ; παραμυθούμενοι ; καὶ
تسالونيكي الأولى 5: 13
1Th.5.13
وَأَنْ تَعْتَبِرُوهُمْ كَثِيرًا جِدًّا فِي الْمَحَبَّةِ مِنْ أَجْلِ عَمَلِهِمْ. سَالِمُوا بَعْضُكُمْ بَعْضًا.
καὶ ἡγεῖσθαι ; αὐτοὺς ὑπερεκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ; ἔργον ; αὐτῶν. εἰρηνεύετε ἐν ; ἑαυτοῖς.¶
تسالونيكي الثانية 2: 4
2Th.2.4
الْمُقَاوِمُ وَالْمُرْتَفِعُ عَلَى كُلِّ مَا يُدْعَى إِلهًا أَوْ مَعْبُودًا، حَتَّى إِنَّهُ يَجْلِسُ فِي هَيْكَلِ اللهِ كَإِلهٍ، مُظْهِرًا نَفْسَهُ أَنَّهُ إِلهٌ.
ὁ ; ἀντικείμενος καὶ ; ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα ὥστε αὐτὸν καθίσαι εἰς τὸν ; ναὸν τοῦ ; θεοῦ ὡς ; θεὸν ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ; ἐστὶν θεός.¶
تسالونيكي الثانية 3: 9
2Th.3.9
لَيْسَ أَنْ لاَ سُلْطَانَ لَنَا، بَلْ لِكَيْ نُعْطِيَكُمْ أَنْفُسَنَا قُدْوَةً حَتَّى تَتَمَثَّلُوا بِنَا.
οὐχ ὅτι οὐκ ἐξουσίαν, ἔχομεν ἀλλ᾽ ἵνα δῶμεν ; ὑμῖν ἑαυτοὺς τύπον εἰς τὸ ; μιμεῖσθαι ἡμᾶς.
تسالونيكي الثانية 3: 12
2Th.3.12
فَمِثْلُ هؤُلاَءِ نُوصِيهِمْ وَنَعِظُهُمْ بِرَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ أَنْ يَشْتَغِلُوا بِهُدُوءٍ، وَيَأْكُلُوا خُبْزَ أَنْفُسِهِمْ.
Τοῖς ; δὲ ; τοιούτοις παραγγέλλομεν καὶ ; παρακαλοῦμεν διὰ; τοῦ ; κυρίου; ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστου ἵνα ἐργαζόμενοι μετὰ ; ἡσυχίας ἐσθίωσιν. ἄρτον τὸν ; ἑαυτῶν
تيموثاوس الأولى 2: 6
1Ti.2.6
الَّذِي بَذَلَ نَفْسَهُ فِدْيَةً لأَجْلِ الْجَمِيعِ، الشَّهَادَةُ فِي أَوْقَاتِهَا الْخَاصَّةِ،
ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, τὸ ; μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις,
تيموثاوس الأولى 2: 9
1Ti.2.9
وَكَذلِكَ أَنَّ النِّسَاءَ يُزَيِّنَّ ذَوَاتِهِنَّ بِلِبَاسِ الْحِشْمَةِ، مَعَ وَرَعٍ وَتَعَقُّل، لاَ بِضَفَائِرَ أَوْ ذَهَبٍ أَوْ لآلِئَ أَوْ مَلاَبِسَ كَثِيرَةِ الثَّمَنِ،
ὡσαύτως ; καὶ τὰς ; γυναῖκας κοσμεῖν ἑαυτάς, ἐν ; καταστολῇ κοσμίῳ μετὰ αἰδοῦς καὶ ; σωφροσύνης μὴ ἐν ; πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,
تيموثاوس الأولى 3: 13
1Ti.3.13
لأَنَّ الَّذِينَ تَشَمَّسُوا حَسَنًا، يَقْتَنُونَ لأَنْفُسِهِمْ دَرَجَةً حَسَنَةً وَثِقَةً كَثِيرَةً فِي الإِيمَانِ الَّذِي بِالْمَسِيحِ يَسُوعَ.
γὰρ οἱ διακονήσαντες καλῶς περιποιοῦνται ἑαυτοῖς βαθμὸν καλὸν καὶ ; παρρησίαν πολλὴν ἐν πίστει τῇ ἐν ; Χριστῷ Ἰησοῦ.¶
تيموثاوس الأولى 6: 10
1Ti.6.10
لأَنَّ مَحَبَّةَ الْمَالِ أَصْلٌ لِكُلِّ الشُّرُورِ، الَّذِي إِذِ ابْتَغَاهُ قَوْمٌ ضَلُّوا عَنِ الإِيمَانِ، وَطَعَنُوا أَنْفُسَهُمْ بِأَوْجَاعٍ كَثِيرَةٍ.
γὰρ φιλαργυρία, ῥίζα πάντων τῶν ; κακῶν ἧς ὀρεγόμενοι τινες ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς ; πίστεως περιέπειραν ἑαυτοὺς ὀδύναις πολλαῖς.¶
تيموثاوس الأولى 6: 19
1Ti.6.19
مُدَّخِرِينَ لأَنْفُسِهِمْ أَسَاسًا حَسَنًا لِلْمُسْتَقْبَِلِ، لِكَيْ يُمْسِكُوا بِالْحَيَاةِ الأَبَدِيَّةِ.
ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς ; τὸ ; μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς ; αἰωνιόυ; ζωῆς.¶
تيموثاوس الثانية 2: 13
2Ti.2.13
إِنْ كُنَّا غَيْرَ أُمَنَاءَ فَهُوَ يَبْقَى أَمِينًا، لَنْ يَقْدِرَ أَنْ يُنْكِرَ نَفْسَهُ.
εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος μένει· πιστὸς οὐ δύναται.¶ ἀρνήσασθαι ἑαυτὸν
تيموثاوس الثانية 2: 21
2Ti.2.21
فَإِنْ طَهَّرَ أَحَدٌ نَفْسَهُ مِنْ هذِهِ، يَكُونُ إِنَاءً لِلْكَرَامَةِ، مُقَدَّسًا، نَافِعًا لِلسَّيِّدِ، مُسْتَعَدًّا لِكُلِّ عَمَل صَالِحٍ.
ἐὰν ; οὖν ἐκκαθάρῃ τις ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς ; τιμὴν ἡγιασμένον καὶ ; εὔχρηστον τῷ ; δεσπότῃ, ἡτοιμασμένον.¶ εἰς ; πᾶν ἔργον ἀγαθὸν
تيموثاوس الثانية 4: 3
2Ti.4.3
لأَنَّهُ سَيَكُونُ وَقْتٌ لاَ يَحْتَمِلُونَ فِيهِ التَّعْلِيمَ الصَّحِيحَ، بَلْ حَسَبَ شَهَوَاتِهِمُ الْخَاصَّةِ يَجْمَعُونَ لَهُمْ مُعَلِّمِينَ مُسْتَحِكَّةً مَسَامِعُهُمْ،
γὰρ ἔσται καιρὸς οὐκ ἀνέξονται, διδασκαλίας ὑγιαινούσης ἀλλὰ κατὰ τὰς ; ἐπιθυμίας ; ἑαυτοῖς ἰδίας ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι ἀκοήν·
تيطس 2: 14
Tit.2.14
الَّذِي بَذَلَ نَفْسَهُ لأَجْلِنَا، لِكَيْ يَفْدِيَنَا مِنْ كُلِّ إِثْمٍ، وَيُطَهِّرَ لِنَفْسِهِ شَعْبًا خَاصًّا غَيُورًا فِي أَعْمَال حَسَنَةٍ.
ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἵνα ἡμᾶς ; λυτρώσηται ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ ; καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν ἔργων.¶ καλῶν
تيطس 2: 14
Tit.2.14
الَّذِي بَذَلَ نَفْسَهُ لأَجْلِنَا، لِكَيْ يَفْدِيَنَا مِنْ كُلِّ إِثْمٍ، وَيُطَهِّرَ لِنَفْسِهِ شَعْبًا خَاصًّا غَيُورًا فِي أَعْمَال حَسَنَةٍ.
ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἵνα ἡμᾶς ; λυτρώσηται ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ ; καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν ἔργων.¶ καλῶν
العبرانيين 1: 3
Heb.1.3
الَّذِي، وَهُوَ بَهَاءُ مَجْدِهِ، وَرَسْمُ جَوْهَرِهِ، وَحَامِلٌ كُلَّ الأَشْيَاءِ بِكَلِمَةِ قُدْرَتِهِ، بَعْدَ مَا صَنَعَ بِنَفْسِهِ تَطْهِيرًا لِخَطَايَانَا، جَلَسَ فِي يَمِينِ الْعَظَمَةِ فِي الأَعَالِي،
ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς ; δόξης καὶ ; χαρακτὴρ τῆς ; ὑποστάσεως ; αὐτοῦ, φέρων τὰ ; πάντα τῷ ; ῥήματι τῆς ; δυνάμεως ; αὐτοῦ ποιησάμενος δι᾽ ; ἑαυτοῦ, καθαρισμὸν τῶν ; ἁμαρτιῶν ; ἡμῶν ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς ; μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς
العبرانيين 3: 13
Heb.3.13
بَلْ عِظُوا أَنْفُسَكُمْ كُلَّ يَوْمٍ، مَا دَامَ الْوَقْتُ يُدْعَى الْيَوْمَ، لِكَيْ لاَ يُقَسَّى أَحَدٌ مِنْكُمْ بِغُرُورِ الْخَطِيَّةِ.
ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ᾽ ; ἑκάστην ἡμέραν ἄχρις καλεῖται τὸ ; σήμερον ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ; ὑμῶν ἀπάτῃ τῆς ; ἁμαρτίας·
العبرانيين 5: 3
Heb.5.3
وَلِهذَا الضَّعْفِ يَلْتَزِمُ أَنَّهُ كَمَا يُقَدِّمُ عَنِ الْخَطَايَا لأَجْلِ الشَّعْبِ هكَذَا أَيْضًا لأَجْلِ نَفْسِهِ.
καὶ ; δι᾽ ταύτην ὀφείλει, καθὼς προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν. περὶ τοῦ ; λαοῦ οὕτως καὶ περὶ αὐτοῦ
العبرانيين 5: 4
Heb.5.4
وَلاَ يَأْخُذُ أَحَدٌ هذِهِ الْوَظِيفَةَ بِنَفْسِهِ، بَلِ الْمَدْعُوُّ مِنَ اللهِ، كَمَا هَارُونُ أَيْضًا.
καὶ ; οὐχ λαμβάνει τις τὴν ; τιμὴν ἑαυτῷ ἀλλὰ ὁ ; καλούμενος ὑπὸ τοῦ ; θεοῦ καθάπερ ὁ ; Ἀαρών. καὶ
العبرانيين 5: 5
Heb.5.5
كَذلِكَ الْمَسِيحُ أَيْضًا لَمْ يُمَجِّدْ نَفْسَهُ لِيَصِيرَ رَئِيسَ كَهَنَةٍ، بَلِ الَّذِي قَالَ لَهُ: أَنْتَ ابْنِي أَنَا الْيَوْمَ وَلَدْتُكَ.
οὕτως ὁ ; Χριστὸς καὶ οὐχ ἐδόξασεν ἑαυτὸν γενηθῆναι ἀρχιερέα ἀλλ᾽ ὁ λαλήσας πρὸς ; αὐτόν· σύ, υἱός ; μου ; εἶ ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά ; σε.
العبرانيين 6: 6
Heb.6.6
وَسَقَطُوا، لاَ يُمْكِنُ تَجْدِيدُهُمْ أَيْضًا لِلتَّوْبَةِ، إِذْ هُمْ يَصْلِبُونَ لأَنْفُسِهِم ابْنَ اللهِ وَيُشَهِّرُونَهُ.
καὶ ; παραπεσόντας ἀδύνατον ἀνακαινίζειν πάλιν εἰς ; μετάνοιαν ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν ; υἱὸν τοῦ ; θεοῦ καὶ ; παραδειγματίζοντας.¶
العبرانيين 6: 13
Heb.6.13
فَإِنَّهُ لَمَّا وَعَدَ اللهُ إِبْرَاهِيمَ، إِذْ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَعْظَمُ يُقْسِمُ بِهِ، أَقْسَمَ بِنَفْسِهِ،
γὰρ ἐπαγγειλάμενος ὁ ; θεός, τῷ ; Ἀβραὰμ ἐπεὶ κατ᾽ ; οὐδενὸς εἶχεν μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσεν καθ᾽ ; ἑαυτοῦ
العبرانيين 7: 27
Heb.7.27
الَّذِي لَيْسَ لَهُ اضْطِرَارٌ كُلَّ يَوْمٍ مِثْلُ رُؤَسَاءِ الْكَهَنَةِ أَنْ يُقَدِّمَ ذَبَائِحَ أَوَّلاً عَنْ خَطَايَا نَفْسِهِ ثُمَّ عَنْ خَطَايَا الشَّعْبِ، لأَنَّهُ فَعَلَ هذَا مَرَّةً وَاحِدَةً، إِذْ قَدَّمَ نَفْسَهُ.
ὃς οὐκ ἔχει ἀνάγκην καθ᾽ ἡμέραν ὥσπερ οἱ ; ἀρχιερεῖς ἀναφέρειν θυσίας πρότερον ὑπὲρ τῶν ; ἁμαρτιῶν ἰδίων ἔπειτα τῶν ; τοῦ λαοῦ· γὰρ ἐποίησεν τοῦτο ἐφάπαξ ἀνενέγκας. ἑαυτὸν
العبرانيين 9: 7
Heb.9.7
وَأَمَّا إِلَى الثَّانِي فَرَئِيسُ الْكَهَنَةِ فَقَطْ مَرَّةً فِي السَّنَةِ، لَيْسَ بِلاَ دَمٍ يُقَدِّمُهُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ جَهَالاَتِ الشَّعْبِ،
δὲ εἰς τὴν ; δευτέραν ὁ ; ἀρχιερεὺς μόνος ἅπαξ τοῦ ; ἐνιαυτοῦ οὐ χωρὶς αἵματος ὃ ; προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ; τῶν ; ἀγνοημάτων· τοῦ ; λαοῦ