المعنى المختصر للكلمة
dé:
but, and,
etc.
اللفظ الأصلي
δέ
نوع الكلمة
اسم
طريقة النطق
dé
(deh)
تكرار الورود في الكتاب
2091
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primary particle (adversative or continuative);
المعنى والشرح المفصل
but, and, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
also
and
but
moreover
now (often unexpressed in English)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
δὲ (1066×)
δέ (42×)
εἰ ; δὲ (38×)
εἶπεν ; δὲ (30×)
Εἶπεν ; δὲ (30×)
ἦν ; δὲ (27×)
Ἀποκριθεὶς ; δὲ (19×)
δέ, (19×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2091 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
لوقا 19: 11
Luk.19.11
وَإِذْ كَانُوا يَسْمَعُونَ هذَا عَادَ فَقَالَ مَثَلاً، لأَنَّهُ كَانَ قَرِيبًا مِنْ أُورُشَلِيمَ، وَكَانُوا يَظُنُّونَ أَنَّ مَلَكُوتَ اللهِ عَتِيدٌ أَنْ يَظْهَرَ فِي الْحَالِ.
δὲ αὐτῶν Ἀκουόντων ταῦτα προσθεὶς εἶπεν παραβολὴν τὸ ; αὐτὸν εἶναι ἐγγὺς Ἰερουσαλὴμ καὶ δοκεῖν ; αὐτοὺς ὅτι ἡ ; βασιλεία τοῦ ; θεοῦ μέλλει ἀναφαίνεσθαι.¶ παραχρῆμα
لوقا 19: 13
Luk.19.13
فَدَعَا عَشَرَةَ عَبِيدٍ لَهُ وَأَعْطَاهُمْ عَشَرَةَ أَمْنَاءٍ، وَقَالَ لَهُمْ: تَاجِرُوا حَتَّى آتِيَ.
καλέσας ; δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ ἔδωκεν ; αὐτοῖς δέκα μνᾶς καὶ ; εἶπεν πρὸς ; αὐτούς· πραγματεύσασθε ἕως ἔρχομαι.
لوقا 19: 14
Luk.19.14
وَأَمَّا أَهْلُ مَدِينَتِهِ فَكَانُوا يُبْغِضُونَهُ، فَأَرْسَلُوا وَرَاءَهُ سَفَارَةً قَائِلِينَ: لاَ نُرِيدُ أَنَّ هذَا يَمْلِكُ عَلَيْنَا.
δὲ οἱ ; πολῖται ; αὐτοῦ ἐμίσουν ; αὐτὸν καὶ ; ἀπέστειλαν ὀπίσω ; αὐτοῦ πρεσβείαν λέγοντες· οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾽ ; ἡμᾶς.
لوقا 19: 16
Luk.19.16
فَجَاءَ الأَوَّلُ قَائِلاً: يَا سَيِّدُ، مَنَاكَ رَبحَ عَشَرَةَ أَمْنَاءٍ.
Παρεγένετο ; δὲ ὁ ; πρῶτος λέγων· κύριε, ἡ ; μνᾶ ; σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.
لوقا 19: 19
Luk.19.19
فَقَالَ لِهذَا أَيْضًا: وَكُنْ أَنْتَ عَلَى خَمْسِ مُدْنٍ.
εἶπεν ; δὲ τούτῳ· καὶ καὶ ; γίνου σὺ ἐπάνω πέντε πόλεων.¶
لوقا 19: 22
Luk.19.22
فَقَالَ لَهُ: مِنْ فَمِكَ أَدِينُكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الشِّرِّيرُ. عَرَفْتَ أَنِّي إِنْسَانٌ صَارِمٌ، آخُذُ مَا لَمْ أَضَعْ، وَأَحْصُدُ مَا لَمْ أَزْرَعْ،
Λέγει ; δὲ αὐτῷ· ἐκ τοῦ ; στόματός ; σου κρινῶ ; σε, δοῦλε. πονηρὲ ᾔδεις ὅτι ; ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός ; εἰμι αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα καὶ ; θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα·
لوقا 19: 32
Luk.19.32
فَمَضَى الْمُرْسَلاَنِ وَوَجَدَا كَمَا قَالَ لَهُمَا.
Ἀπελθόντες ; δὲ οἱ ; ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς.
لوقا 19: 33
Luk.19.33
وَفِيمَا هُمَا يَحُّلاَنِ الْجَحْشَ قَالَ لَهُمَا أَصْحَابُهُ: لِمَاذَا تَحُّلاَنِ الْجَحْشَ.
δὲ αὐτῶν λυόντων τὸν ; πῶλον εἶπαν πρὸς ; αὐτούς· οἱ ; κύριοι ; αὐτοῦ τί λύετε τὸν ; πῶλον;
لوقا 19: 36
Luk.19.36
وَفِيمَا هُوَ سَائِرٌ فَرَشُوا ثِيَابَهُمْ فِي الطَّرِيقِ.
δὲ αὐτοῦ πορευομένου ὑπεστρώννυον τὰ ; ἱμάτια ; αὐτῶν ἐν τῇ ; ὁδῷ.¶
لوقا 19: 37
Luk.19.37
وَلَمَّا قَرُبَ عِنْدَ مُنْحَدَرِ جَبَلِ الزَّيْتُونِ، ابْتَدَأَ كُلُّ جُمْهُورِ التَّلاَمِيذِ يَفْرَحُونَ وَيُسَبِّحُونَ اللهَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ، لأَجْلِ جَمِيعِ الْقُوَّاتِ الَّتِي نَظَرُوا،
δὲ Ἐγγίζοντος ; αὐτοῦ ; ἤδη πρὸς τῇ ; καταβάσει τοῦ ; ὄρους τῶν ; ἐλαιῶν ἤρξαντο ἅπαν τὸ ; πλῆθος τῶν ; μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν ; θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν δυνάμεων ὧν εἶδον
لوقا 19: 42
Luk.19.42
قَائِلاً: إِنَّكِ لَوْ عَلِمْتِ أَنْتِ أَيْضًا، حَتَّى فِي يَوْمِكِ هذَا، مَا هُوَ لِسَلاَمِكِ. وَلكِنِ الآنَ قَدْ أُخْفِيَ عَنْ عَيْنَيْكِ.
λέγων ὅτι εἰ ἔγνως σὺ καὶ καί ; γε ἐν τῇ ; ἡμέρᾳ ; σου ταύτῃ τὰ πρὸς ; εἰρήνην ; σου· δὲ νῦν ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν ; σου.
لوقا 19: 46
Luk.19.46
قَائِلاً لَهُمْ: مَكْتُوبٌ: إِنَّ بَيْتِي بَيْتُ الصَّلاَةِ. وَأَنْتُمْ جَعَلْتُمُوهُ مَغَارَةَ لُصُوصٍ..
λέγων αὐτοῖς· γέγραπται, ὁ ; οἶκός ; μου ἐστίν; οἶκος προσευχῆς· ὑμεῖς ; δὲ αὐτὸν ; ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.
لوقا 19: 47
Luk.19.47
وَكَانَ يُعَلِّمُ كُلَّ يَوْمٍ فِي الْهَيْكَلِ، وَكَانَ رُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ وَالْكَتَبَةُ مَعَ وُجُوهِ الشَّعْبِ يَطْلُبُونَ أَنْ يُهْلِكُوهُ،
καὶ ; ἦν διδάσκων καθ᾽ τὸ ; ἡμέραν ἐν ἱερῷ· ; τῷ δὲ οἱ ; ἀρχιερεῖς καὶ ; οἱ ; γραμματεῖς καὶ οἱ ; πρῶτοι λαοῦ, ; τοῦ ἐζήτουν ἀπολέσαι ; αὐτὸν
لوقا 20: 3
Luk.20.3
فَأَجَابَ وَقَالَ لَهُمْ: وَأَنَا أَيْضًا أَسْأَلُكُمْ كَلِمَةً وَاحِدَةً، فَقُولُوا لِي:
Ἀποκριθεὶς ; δὲ εἶπεν πρὸς ; αὐτούς· κἀγὼ ἐρωτήσω ; ὑμᾶς λόγον, ἕνα καὶ ; εἴπατέ μοι·
لوقا 20: 6
Luk.20.6
وَإِنْ قُلْنَا: مِنَ النَّاسِ، فَجَمِيعُ الشَّعْبِ يَرْجُمُونَنَا، لأَنَّهُمْ وَاثِقُونَ بِأَنَّ يُوحَنَّا نَبِيٌّ.
ἐὰν ; δὲ εἴπωμεν· ἐξ ἀνθρώπων, πᾶς ὁ ; λαὸς καταλιθάσει ; ἡμᾶς· γάρ ; ἐστιν πεπεισμένος εἶναι. Ἰωάννην προφήτην
لوقا 20: 9
Luk.20.9
وَابْتَدَأَ يَقُولُ لِلشَّعْبِ هذَا الْمَثَلَ: إِنْسَانٌ غَرَسَ كَرْمًا وَسَلَّمَهُ إِلَى كَرَّامِينَ وَسَافَرَ زَمَانًا طَوِيلاً.
Ἤρξατο ; δὲ λέγειν πρὸς ; τὸν ; λαὸν ταύτην· τὴν ; παραβολὴν ἄνθρωπός ; τις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ ; ἐξέδετο ; αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ; ἀπεδήμησεν χρόνους ἱκανούς.
لوقا 20: 14
Luk.20.14
فَلَمَّا رَآهُ الْكَرَّامُونَ تَآمَرُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ قَائِلِينَ: هذَا هُوَ الْوَارِثُ. هَلُمُّوا نَقْتُلْهُ لِكَيْ يَصِيرَ لَنَا الْمِيرَاثُ.
δὲ ἰδόντες ; αὐτὸν οἱ ; γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἑαυτούς λέγοντες· οὗτός ἐστιν ὁ ; κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν ; αὐτὸν ἵνα γένηται ἡμῶν ἡ ; κληρονομία.
لوقا 20: 16
Luk.20.16
يَأْتِي وَيُهْلِكُ هؤُلاَءِ الْكَرَّامِينَ وَيُعْطِي الْكَرْمَ لآخَرِينَ. فَلَمَّا سَمِعُوا قَالُوا: حَاشَا.
ἐλεύσεται καὶ ; ἀπολέσει τούτους τοὺς ; γεωργοὺς καὶ ; δώσει τὸν ; ἀμπελῶνα ἄλλοις. δὲ ἀκούσαντες εἶπαν· μὴ ; γένοιτο.
لوقا 20: 23
Luk.20.23
فَشَعَرَ بِمَكْرِهِمْ وَقَالَ لَهُمْ: لِمَاذَا تُجَرِّبُونَنِي.
κατανοήσας ; δὲ αὐτῶν ; τὴν ; πανουργίαν εἶπεν πρὸς ; αὐτούς τί με ; πειράζετε·
لوقا 20: 27
Luk.20.27
وَحَضَرَ قَوْمٌ مِنَ الصَّدُّوقِيِّينَ، الَّذِينَ يُقَاوِمُونَ أَمْرَ الْقِيَامَةِ، وَسَأَلُوهُ،
Προσελθόντες ; δέ τινες τῶν Σαδδουκαίων, οἱ ἀντιλέγοντες ἀνάστασιν ; μὴ ; εἶναι, ἐπηρώτησαν ; αὐτὸν
لوقا 20: 35
Luk.20.35
وَلكِنَّ الَّذِينَ حُسِبُوا أَهْلاً لِلْحُصُولِ عَلَى ذلِكَ الدَّهْرِ وَالْقِيَامَةِ مِنَ الأَمْوَاتِ، لاَ يُزَوِّجُونَ وَلاَ يُزَوَّجُونَ،
δὲ οἱ καταξιωθέντες τυχεῖν ἐκείνου τοῦ ; αἰῶνος καὶ ; τῆς ; ἀναστάσεως ἐκ τῆς ; νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίσκονται
لوقا 20: 37
Luk.20.37
وَأَمَّا أَنَّ الْمَوْتَى يَقُومُونَ، فَقَدْ دَلَّ عَلَيْهِ مُوسَى أَيْضًا فِي أَمْرِ الْعُلَّيْقَةِ كَمَا يَقُولُ: اَلرَّبُّ إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلهُ إِسْحَاقَ وَإِلهُ يَعْقُوبَ.
δὲ ὅτι οἱ ; νεκροί, ἐγείρονται ἐμήνυσεν Μωϋσῆς καὶ ἐπὶ τῆς ; βάτου ὡς λέγει κύριον τὸν ; θεὸν Ἀβραὰμ καὶ ; τὸν ; θεὸν Ἰσαὰκ καὶ ; τὸν ; θεὸν Ἰακώβ.
لوقا 20: 39
Luk.20.39
فَأجَابَ قَوْمٌ مِنَ الْكَتَبَةِ وَقَالوا: يَا مُعَلِّمُ، حَسَنًا قُلْتَ..
Ἀποκριθέντες ; δέ τινες τῶν γραμματέων εἶπαν· διδάσκαλε, καλῶς εἶπας.
لوقا 20: 41
Luk.20.41
وَقَالَ لَهُمْ: كَيْفَ يَقُولُونَ إِنَّ الْمَسِيحَ ابْنُ دَاوُدَ.
Εἶπεν ; δὲ πρὸς ; αὐτούς· πῶς λέγουσιν εἶναι τὸν ; χριστὸν υἱόν; Δαυὶδ
لوقا 20: 45
Luk.20.45
وَفِيمَا كَانَ جَمِيعُ الشَّعْبِ يَسْمَعُونَ قَالَ لِتَلاَمِيذِهِ:
δὲ παντὸς τοῦ ; λαοῦ Ἀκούοντος εἶπεν τοῖς ; μαθηταῖς ; αὐτοῦ·
لوقا 21: 1
Luk.21.1
وَتَطَلَّعَ فَرَأَى الأَغْنِيَاءَ يُلْقُونَ قَرَابِينَهُمْ فِي الْخِزَانَةِ،
Ἀναβλέψας ; δὲ εἶδεν τοὺς ; πλουσίους. βάλλοντας τὰ ; δῶρα ; αὐτῶν εἰς τὸ ; γαζοφυλάκιον
لوقا 21: 2
Luk.21.2
وَرَأَى أَيْضًا أَرْمَلَةً مِسْكِينَةً أَلْقَتْ هُنَاكَ فَلْسَيْنِ.
εἶδεν ; δέ καὶ τινα ; χήραν πενιχρὰν βάλλουσαν ἐκεῖ δύο.¶ ; λεπτὰ
لوقا 21: 4
Luk.21.4
لأَنَّ هؤُلاَءِ مِنْ فَضْلَتِهِمْ أَلْقَوْا فِي قَرَابِينِ اللهِ، وَأَمَّا هذِهِ فَمِنْ إِعْوَازِهَا، أَلْقَتْ كُلَّ الْمَعِيشَةِ الَّتِي لَهَا.
γὰρ ἅπαντες; οὗτοι ἐκ τοῦ ; περισσεύοντος ; αὐτοῖς ἔβαλον εἰς τὰ ; δῶρα τοῦ ; θεοῦ, δὲ αὕτη ἐκ τοῦ ; ὑστερήματος ; αὐτῆς ἔβαλεν.¶ ἅπαντα τὸν ; βίον ὃν εἶχεν
لوقا 21: 7
Luk.21.7
فَسَأَلُوهُ قَائِلِينَ: يَا مُعَلِّمُ، مَتَى يَكُونُ هذَا. ومَا هِيَ الْعَلاَمَةُ عِنْدَمَا يَصِيرُ هذَا.
Ἐπηρώτησαν ; δὲ λέγοντες· διδάσκαλε, πότε ; οὖν ἔσται ταῦτα καὶ ; τί τὸ ; σημεῖον ὅταν ; μέλλῃ γίνεσθαι;¶ ταῦτα
لوقا 21: 9
Luk.21.9
فَإِذَا سَمِعْتُمْ بِحُرُوبٍ وَقَلاَقِل فَلاَ تَجْزَعُوا، لأَنَّهُ لاَ بُدَّ أَنْ يَكُونَ هذَا أَوَّلاً، وَلكِنْ لاَ يَكُونُ الْمُنْتَهَى سَرِيعًا.
ὅταν ; δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ; ἀκαταστασίας, μὴ πτοηθῆτε· γὰρ δεῖ γενέσθαι ταῦτα πρῶτον ἀλλ᾽ οὐκ τὸ ; τέλος. εὐθέως