المعنى المختصر للكلمة
tâphas:
to manipulate, i.e. seize
اللفظ الأصلي
תָּפַשׂ
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
tâphas
(taw-fas)
تكرار الورود في الكتاب
64
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to manipulate, i.e. seize
2
chiefly to capture, wield, specifically, to overlay
3
figuratively, to use unwarrantably
الإنجليزية — KJV Translation Tags
catch
handle
(lay, take) hold (on, over)
stop
[idiom] surely
surprise
take
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
תֹּפְשֵׂ֣י (3×)
תָּפַ֛שׂ (2×)
תִּתָּפֵ֔שׂ (2×)
תִּפְשׂ֣וּם (2×)
וַֽיִּתְפְּשׂוּ֙ (2×)
וַֽיִּתְפְּשֵֽׂם (2×)
וְנִתְפַּ֖שׂ (2×)
תֹּפֵ֥שׂ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (64 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الأمثال 30: 28
Pro.30.28
الْعَنْكَبُوتُ تُمْسِكُ بِيَدَيْهَا، وَهِيَ فِي قُصُورِ الْمُلُوكِ.
שְׂ֭מָמִית תְּתַפֵּ֑שׂ בְּיָדַ֣יִם וְ֝הִ֗יא בְּהֵ֣יכְלֵי מֶֽלֶךְ
إشعياء 3: 6
Isa.3.6
إِذَا أَمْسَكَ إِنْسَانٌ بِأَخِيهِ فِي بَيْتِ أَبِيهِ لَكَ ثَوْبٌ فَتَكُونُ لَنَا رَئِيسًا، وَهذَا الْخَرَابُ تَحْتَ يَدِكَ
כִּֽי יִתְפֹּ֨שׂ אִ֤ישׁ בְּאָחִיו֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו לְכָ֔ה שִׂמְלָ֣ה תִּֽהְיֶה לָּ֑נוּ קָצִ֖ין הַזֹּ֖את וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה תַּ֥חַת יָדֶֽךָ
إشعياء 36: 1
Isa.36.1
وَكَانَ فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ حَزَقِيَّا أَنَّ سَنْحَارِيبَ مَلِكَ أَشُّورَ صَعِدَ عَلَى كُلِّ مُدُنِ يَهُوذَا الْحَصِينَةِ وَأَخَذَهَا.
וַיְהִ֡י שָׁנָ֜ה בְּאַרְבַּע֩ עֶשְׂרֵ֨ה לַמֶּ֣לֶךְ חִזְקִיָּ֗הוּ סַנְחֵרִ֤יב מֶֽלֶךְ אַשּׁוּר֙ עָלָ֞ה עַ֣ל כָּל עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה הַבְּצֻר֖וֹת וַֽיִּתְפְּשֵֽׂם
إرميا 2: 8
Jer.2.8
اَلْكَهَنَةُ لَمْ يَقُولُوا: أَيْنَ هُوَ الرَّبُّ. وَأَهْلُ الشَّرِيعَةِ لَمْ يَعْرِفُونِي، وَالرُّعَاةُ عَصَوْا عَلَيَّ، وَالأَنْبِيَاءُ تَنَبَّأُوا بِبَعْل، وَذَهَبُوا وَرَاءَ مَا لاَ يَنْفَعُ.
הַכֹּהֲנִ֗ים לֹ֤א אָֽמְרוּ֙ אַיֵּ֣ה יְהוָ֔ה וְתֹפְשֵׂ֤י הַתּוֹרָה֙ לֹ֣א יְדָע֔וּנִי וְהָרֹעִ֖ים פָּ֣שְׁעוּ בִ֑י וְהַנְּבִיאִים֙ נִבְּא֣וּ בַבַּ֔עַל הָלָֽכוּ וְאַחֲרֵ֥י לֹֽא יוֹעִ֖לוּ
إرميا 26: 8
Jer.26.8
وَكَانَ لَمَّا فَرَغَ إِرْمِيَا مِنَ التَّكَلُّمِ بِكُلِّ مَا أَوْصَاهُ الرَّبُّ أَنْ يُكَلِّمَ كُلَّ الشَّعْبِ أَنَّ الْكَهَنَةَ وَالأَنْبِيَاءَ وَكُلَّ الشَّعْبِ أَمْسَكُوهُ قَائِلِينَ: تَمُوتُ مَوْتًا.
וַיְהִ֣י כְּכַלּ֣וֹת יִרְמְיָ֗הוּ לְדַבֵּר֙ כָּל אֲשֶׁר צִוָּ֣ה יְהוָ֔ה לְדַבֵּ֖ר כָּל הָעָ֑ם הַכֹּהֲנִ֧ים וְהַנְּבִאִ֛ים וְכָל הָעָ֥ם וַיִּתְפְּשׂ֨וּ;אֹת֜וֹ לֵאמֹ֖ר מ֥וֹת תָּמֽוּת
إرميا 34: 3
Jer.34.3
وَأَنْتَ لاَ تُفْلِتُ مِنْ يَدِهِ، بَلْ تُمْسَكُ إِمْسَاكًا وَتُدْفَعُ لِيَدِهِ، وَتَرَى عَيْنَاكَ عَيْنَيْ مَلِكِ بَابِلَ، وَتُكَلِّمُهُ فَمًا لِفَمٍ وَتَذْهَبُ إِلَى بَابِلَ.
וְאַתָּ֗ה לֹ֚א תִמָּלֵט֙ מִיָּד֔וֹ כִּ֚י תָּפֹ֣שׂ תִּתָּפֵ֔שׂ תִּנָּתֵ֑ן וּבְיָד֖וֹ תִּרְאֶ֗ינָה וְֽ֠עֵינֶיךָ עֵינֵ֨י מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל יְדַבֵּ֖ר וּפִ֛יהוּ פִּ֥יךָ תָּבֽוֹא וּבָבֶ֥ל
إرميا 34: 3
Jer.34.3
وَأَنْتَ لاَ تُفْلِتُ مِنْ يَدِهِ، بَلْ تُمْسَكُ إِمْسَاكًا وَتُدْفَعُ لِيَدِهِ، وَتَرَى عَيْنَاكَ عَيْنَيْ مَلِكِ بَابِلَ، وَتُكَلِّمُهُ فَمًا لِفَمٍ وَتَذْهَبُ إِلَى بَابِلَ.
וְאַתָּ֗ה לֹ֚א תִמָּלֵט֙ מִיָּד֔וֹ כִּ֚י תָּפֹ֣שׂ תִּתָּפֵ֔שׂ תִּנָּתֵ֑ן וּבְיָד֖וֹ תִּרְאֶ֗ינָה וְֽ֠עֵינֶיךָ עֵינֵ֨י מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל יְדַבֵּ֖ר וּפִ֛יהוּ פִּ֥יךָ תָּבֽוֹא וּבָבֶ֥ל
إرميا 37: 13
Jer.37.13
وَفِيمَا هُوَ فِي بَابِ بَنْيَامِينَ، إِذَا هُنَاكَ نَاظِرُ الْحُرَّاسِ، اسْمُهُ يَرْئِيَّا بْنُ شَلَمْيَا بْنُ حَنَنِيَّا، فَقَبَضَ عَلَى إِرْمِيَا النَّبِيِّ قَائِلاً: إِنَّكَ تَقَعُ لِلْكَلْدَانِيِّينَ.
וַיְהִי ה֞וּא בְּשַׁ֣עַר בִּנְיָמִ֗ן וְשָׁם֙ בַּ֣עַל פְּקִדֻ֔ת וּשְׁמוֹ֙ יִרְאִיָּ֔יה בֶּן שֶֽׁלֶמְיָ֖ה בֶּן חֲנַנְיָ֑ה וַיִּתְפֹּ֞שׂ אֶל יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ לֵאמֹ֔ר אַתָּ֥ה נֹפֵֽל הַכַּשְׂדִּ֖ים
إرميا 37: 14
Jer.37.14
فَقَالَ إِرْمِيَا: كَذِبٌ. لاَ أَقَعُ لِلْكَلْدَانِيِّينَ. وَلَمْ يَسْمَعْ لَهُ، فَقَبَضَ يَرْئِيَّا عَلَى إِرْمِيَا وَأَتَى بِهِ إِلَى الرُّؤَسَاءِ.
וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֜הוּ שֶׁ֗קֶר אֵינֶ֤נִּי נֹפֵל֙ עַל;הַכַּשְׂדִּ֔ים וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֵלָ֑יו וַיִּתְפֹּ֤שׂ יִרְאִיָּיה֙ בְּיִרְמְיָ֔הוּ וַיְבִאֵ֖הוּ אֶל הַשָּׂרִֽים
إرميا 38: 23
Jer.38.23
وَيُخْرِجُونَ كُلَّ نِسَائِكَ وَبَنِيكَ إِلَى الْكَلْدَانِيِّينَ، وَأَنْتَ لاَ تُفْلِتُ مِنْ يَدِهِمْ، لأَنَّكَ أَنْتَ تُمْسَكُ بِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ، وَهذِهِ الْمَدِينَةُ تُحْرَقُ بِالنَّارِ.
מֽוֹצִאִים֙ כָּל נָשֶׁ֣יךָ בָּנֶ֗יךָ אֶל הַכַּשְׂדִּ֔ים וְאַתָּ֖ה לֹא תִמָּלֵ֣ט מִיָּדָ֑ם כִּ֣י תִּתָּפֵ֔שׂ בְיַ֤ד מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ הַזֹּ֖את הָעִ֥יר תִּשְׂרֹ֥ף בָּאֵֽשׁ
إرميا 40: 10
Jer.40.10
أَمَّا أَنَا فَهأَنَذَا سَاكِنٌ فِي الْمِصْفَاةِ لأَقِفَ أَمَامَ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يَأْتُونَ إِلَيْنَا. أَمَّا أَنْتُمْ فَاجْمَعُوا خَمْرًا وَتِينًا وَزَيْتًا وَضَعُوا فِي أَوْعِيَتِكُمْ، وَاسْكُنُوا فِي مُدُنِكُمُ الَّتِي أَخَذْتُمُوهَا.
וַאֲנִ֗י הִנְנִ֤י יֹשֵׁב֙ בַּמִּצְפָּ֔ה לַֽעֲמֹד֙ לִפְנֵ֣י הַכַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר יָבֹ֖אוּ אֵלֵ֑ינוּ וְאַתֶּ֡ם אִסְפוּ֩ יַ֨יִן וְקַ֜יִץ וְשֶׁ֗מֶן וְשִׂ֙מוּ֙ בִּכְלֵיכֶ֔ם וּשְׁב֖וּ בְּעָרֵיכֶ֥ם אֲשֶׁר תְּפַשְׂתֶּֽם
إرميا 46: 9
Jer.46.9
اصْعَدِي أَيَّتُهَا الْخَيْلُ، وَهِيجِي أَيَّتُهَا الْمَرْكَبَاتُ، وَلْتَخْرُجِ الأَبْطَالُ: كُوشُ وَفُوطُ الْقَابِضَانِ الْمِجَنَّ، وَاللُّودِيُّونَ الْقَابِضُونَ وَالْمَادُّونَ الْقَوْسَ.
עֲל֤וּ הַסּוּסִים֙ וְהִתְהֹלְל֣וּ הָרֶ֔כֶב וְיֵצְא֖וּ הַגִּבּוֹרִ֑ים כּ֤וּשׁ וּפוּט֙ תֹּפְשֵׂ֣י מָגֵ֔ן וְלוּדִ֕ים תֹּפְשֵׂ֖י דֹּ֥רְכֵי קָֽשֶׁת
إرميا 46: 9
Jer.46.9
اصْعَدِي أَيَّتُهَا الْخَيْلُ، وَهِيجِي أَيَّتُهَا الْمَرْكَبَاتُ، وَلْتَخْرُجِ الأَبْطَالُ: كُوشُ وَفُوطُ الْقَابِضَانِ الْمِجَنَّ، وَاللُّودِيُّونَ الْقَابِضُونَ وَالْمَادُّونَ الْقَوْسَ.
עֲל֤וּ הַסּוּסִים֙ וְהִתְהֹלְל֣וּ הָרֶ֔כֶב וְיֵצְא֖וּ הַגִּבּוֹרִ֑ים כּ֤וּשׁ וּפוּט֙ תֹּפְשֵׂ֣י מָגֵ֔ן וְלוּדִ֕ים תֹּפְשֵׂ֖י דֹּ֥רְכֵי קָֽשֶׁת
إرميا 48: 41
Jer.48.41
قَدْ أُخِذَتْ قَرْيُوتُ، وَأُمْسِكَتِ الْحَصِينَاتُ، وَسَيَكُونُ قَلْبُ جَبَابِرَةِ مُوآبَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ كَقَلْبِ امْرَأَةٍ مَاخِضٍ.
נִלְכְּדָה֙ הַקְּרִיּ֔וֹת נִתְפָּ֑שָׂה וְהַמְּצָד֖וֹת וְֽ֠הָיָה לֵ֞ב גִּבּוֹרֵ֤י מוֹאָב֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא כְּלֵ֖ב אִשָּׁ֥ה מְצֵרָֽה
إرميا 49: 16
Jer.49.16
قَدْ غَرَّكَ تَخْوِيفُكَ، كِبْرِيَاءُ قَلْبِكَ، يَا سَاكِنُ فِي مَحَاجِئِ الصَّخْرِ، الْمَاسِكَ مُرْتَفَعِ الأَكَمَةِ. وَإِنْ رَفَعْتَ كَنَسْرٍ عُشَّكَ، فَمِنْ هُنَاكَ أُحْدِرُكَ، يَقُولُ الرَّبُّ.
הִשִּׁ֤יא;אֹתָךְ֙ תִּֽפְלַצְתְּךָ֞ זְד֣וֹן לִבֶּ֔ךָ שֹֽׁכְנִי֙ בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֔לַע תֹּפְשִׂ֖י מְר֣וֹם גִּבְעָ֑ה כִּֽי תַגְבִּ֤יהַ כַּנֶּ֙שֶׁר֙ קִנֶּ֔ךָ מִשָּׁ֥ם אֽוֹרִידְךָ֖ נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 50: 16
Jer.50.16
اقْطَعُوا الزَّارِعَ مِنْ بَابِلَ، وَمَاسِكَ الْمِنْجَلِ فِي وَقْتِ الْحَصَادِ. مِنْ وَجْهِ السَّيْفِ الْقَاسِي يَرْجِعُونَ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى شَعْبِهِ، وَيَهْرُبُونَ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى أَرْضِهِ.
כִּרְת֤וּ זוֹרֵ֙עַ֙ מִבָּבֶ֔ל וְתֹפֵ֥שׂ מַגָּ֖ל בְּעֵ֣ת קָצִ֑יר מִפְּנֵי֙ חֶ֣רֶב הַיּוֹנָ֔ה יִפְנ֔וּ אִ֤ישׁ אֶל עַמּוֹ֙ יָנֻֽסוּ וְאִ֥ישׁ לְאַרְצ֖וֹ
إرميا 50: 46
Jer.50.46
مِنَ الْقَوْلِ: أُخِذَتْ بَابِلُ. رَجَفَتِ الأَرْضُ وَسُمِعَ صُرَاخٌ فِي الشُّعُوبِ.
מִקּוֹל֙ נִתְפְּשָׂ֣ה בָבֶ֔ל נִרְעֲשָׁ֖ה הָאָ֑רֶץ נִשְׁמָֽע וּזְעָקָ֖ה בַּגּוֹיִ֥ם
إرميا 51: 32
Jer.51.32
وَأَنَّ الْمَعَابِرَ قَدْ أُمْسِكَتْ، وَالْقَصَبَ أَحْرَقُوهُ بِالنَّارِ، وَرِجَالُ الْحَرْبِ اضْطَرَبَتْ.
וְהַמַּעְבָּר֣וֹת נִתְפָּ֔שׂוּ הָאֲגַמִּ֖ים שָׂרְפ֣וּ בָאֵ֑שׁ וְאַנְשֵׁ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה נִבְהָֽלוּ
إرميا 51: 41
Jer.51.41
كَيْفَ أُخِذَتْ شِيشَكُ، وَأُمْسِكَتْ فَخْرُ كُلِّ الأَرْضِ. كَيْفَ صَارَتْ بَابِلُ دَهَشًا فِي الشُّعُوبِ.
אֵ֚יךְ נִלְכְּדָ֣ה שֵׁשַׁ֔ךְ וַתִּתָּפֵ֖שׂ תְּהִלַּ֣ת כָּל הָאָ֑רֶץ אֵ֣יךְ הָיְתָ֧ה בָּבֶ֖ל לְשַׁמָּ֛ה בַּגּוֹיִֽם
إرميا 52: 9
Jer.52.9
فَأَخَذُوا الْمَلِكَ وَأَصْعَدُوهُ إِلَى مَلِكِ بَابِلَ إِلَى رَبْلَةَ فِي أَرْضِ حَمَاةَ، فَكَلَّمَهُ بِالْقَضَاءِ عَلَيْهِ.
וַֽיִּתְפְּשׂוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ וַיַּעֲל֨וּ;אֹת֜וֹ אֶל מֶ֧לֶךְ בָּבֶ֛ל רִבְלָ֖תָה בְּאֶ֣רֶץ חֲמָ֑ת וַיְדַבֵּ֥ר;אִתּ֖וֹ מִשְׁפָּטִֽים
حزقيال 12: 13
Ezk.12.13
وَأَبْسُطُ شَبَكَتِي عَلَيْهِ فَيُؤْخَذُ فِي شَرَكِي، وَآتِي بِهِ إِلَى بَابِلَ إِلَى أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ، وَلكِنْ لاَ يَرَاهَا وَهُنَاكَ يَمُوتُ.
וּפָרַשְׂתִּ֤י רִשְׁתִּי֙ עָלָ֔יו וְנִתְפַּ֖שׂ בִּמְצֽוּדָתִ֑י וְהֵבֵאתִ֨י אֹת֤וֹ בָבֶ֙לָה֙ אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֔ים לֹֽא וְאוֹתָ֥הּ;יִרְאֶ֖ה וְשָׁ֥ם יָמֽוּת
حزقيال 14: 5
Ezk.14.5
لِكَيْ آخُذَ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بِقُلُوبِهِمْ، لأَنَّهُمْ كُلَّهُمْ قَدِ ارْتَدُّوا عَنِّي بِأَصْنَامِهِمْ.
לְמַ֛עַן תְּפֹ֥שׂ בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּלִבָּ֑ם אֲשֶׁ֤ר כֻּלָּֽם נָזֹ֙רוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בְּגִלּֽוּלֵיהֶ֖ם
حزقيال 17: 20
Ezk.17.20
وَأَبْسُطُ شَبَكَتِي عَلَيْهِ فَيُؤْخَذُ فِي شَرَكِي، وَآتِي بِهِ إِلَى بَابِلَ وَأُحَاكِمُهُ هُنَاكَ عَلَى خِيَانَتِهِ الَّتِي خَانَنِي بِهَا.
וּפָרַשְׂתִּ֤י רִשְׁתִּ֔י עָלָיו֙ וְנִתְפַּ֖שׂ בִּמְצֽוּדָתִ֑י וַהֲבִיאוֹתִ֣יהוּ בָבֶ֗לָה וְנִשְׁפַּטְתִּ֤י;אִתּוֹ֙ שָׁ֔ם מַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר מָֽעַל;בִּֽי
حزقيال 19: 4
Ezk.19.4
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِهِ الأُمَمُ أُخِذَ فِي حُفْرَتِهِمْ، فَأَتَوْا بِهِ بِخَزَائِمَ إِلَى أَرْضِ مِصْرَ.
וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֛יו גּוֹיִ֖ם נִתְפָּ֑שׂ בְּשַׁחְתָּ֣ם וַיְבִאֻ֥הוּ בַֽחַחִ֖ים אֶל אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
حزقيال 19: 8
Ezk.19.8
فَاتَّفَقَ عَلَيْهِ الأُمَمُ مِنْ كُلِّ جِهَةٍ مِنَ الْبُلْدَانِ، وَبَسَطُوا عَلَيْهِ شَبَكَتَهُمْ، فَأُخِذَ فِي حُفْرَتِهِمْ،
וַיִּתְּנ֨וּ עָלָ֥יו גּוֹיִ֛ם סָבִ֖יב מִמְּדִינ֑וֹת וַֽיִּפְרְשׂ֥וּ עָלָ֛יו רִשְׁתָּ֖ם נִתְפָּֽשׂ בְּשַׁחְתָּ֥ם
حزقيال 21: 11
Ezk.21.11
وَقَدْ أَعْطَاهُ لِيُصْقَلَ لِكَيْ يُمْسَكَ بِالْكَفِّ. هذَا السَّيْفُ قَدْ حُدِّدَ وَهُوَ مَصْقُولٌ لِكَيْ يُسَلَّمَ لِيَدِ الْقَاتِلِ.
וַיִּתֵּ֥ן;אֹתָ֛הּ לְמָרְטָ֖ה לִתְפֹּ֣שׂ בַּכָּ֑ף הִֽיא חֶ֙רֶב֙ הוּחַ֤דָּה וְהִ֣יא מֹרָ֔טָּה לָתֵ֥ת;אוֹתָ֖הּ בְּיַד הוֹרֵֽג
حزقيال 21: 23
Ezk.21.23
وَتَكُونُ لَهُمْ مِثْلَ عِرَافَةٍ كَاذِبَةٍ فِي عُيُونِهِمِ الْحَالِفِينَ لَهُمْ حَلْفًا. لكِنَّهُ يَذْكُرُ الإِثْمَ حَتَّى يُؤْخَذُوا.
וְהָיָ֨ה לָהֶ֤ם כִּקְסָם שָׁוְא֙ בְּעֵ֣ינֵיהֶ֔ם שְׁבֻעֵ֥י לָהֶ֑ם שְׁבֻע֖וֹת וְהֽוּא מַזְכִּ֥יר עָוֹ֖ן לְהִתָּפֵֽשׂ
حزقيال 21: 24
Ezk.21.24
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ ذَكَّرْتُمْ بِإِثْمِكُمْ عِنْدَ انْكِشَافِ مَعَاصِيكُمْ لإِظْهَارِ خَطَايَاكُمْ فِي جَمِيعِ أَعْمَالِكُمْ، فَمِنْ تَذْكِيرِكُمْ تُؤْخَذُونَ بِالْيَدِ.
לָכֵ֗ן כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ יַ֗עַן הַזְכַּרְכֶם֙ עֲוֹ֣נְכֶ֔ם בְּהִגָּל֣וֹת פִּשְׁעֵיכֶ֗ם לְהֵֽרָאוֹת֙ חַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם בְּכֹ֖ל עֲלִילֽוֹתֵיכֶ֑ם יַ֚עַן הִזָּ֣כֶרְכֶ֔ם תִּתָּפֵֽשׂוּ בַּכַּ֖ף
حزقيال 27: 29
Ezk.27.29
وَكُلُّ مُمْسِكِي الْمِجْذَافِ وَالْمَلاَّحُونَ، وَكُلُّ رَبَابِينِ الْبَحْرِ يَنْزِلُونَ مِنْ سُفُنِهِمْ وَيَقِفُونَ عَلَى الْبَرِّ،
כֹּ֚ל תֹּפְשֵׂ֣י מָשׁ֔וֹט מַלָּחִ֕ים כֹּ֖ל חֹבְלֵ֣י הַיָּ֑ם וְֽיָרְד֞וּ מֵאָנִיּֽוֹתֵיהֶ֗ם יַעֲמֹֽדוּ אֶל הָאָ֖רֶץ
حزقيال 29: 7
Ezk.29.7
عِنْدَ مَسْكِهِمْ بِكَ بِالْكَفِّ، انْكَسَرْتَ وَمَزَّقْتَ لَهُمْ كُلَّ كَتِفٍ، وَلَمَّا تَوَكَّأُوا عَلَيْكَ انْكَسَرْتَ وَقَلْقَلْتَ كُلَّ مُتُونِهِمْ.
בְּתָפְשָׂ֨ם בְּךָ֤ בַכַּף֙ תֵּר֔וֹץ וּבָקַעְתָּ֥ לָהֶ֖ם כָּל כָּתֵ֑ף וּבְהִֽשָּׁעֲנָ֤ם עָלֶ֙יךָ֙ תִּשָּׁבֵ֔ר וְהַעֲמַדְתָּ֥;לָהֶ֖ם כָּל מָתְנָֽיִם