المعنى المختصر للكلمة
tâphas:
to manipulate, i.e. seize
اللفظ الأصلي
תָּפַשׂ
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
tâphas
(taw-fas)
تكرار الورود في الكتاب
64
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to manipulate, i.e. seize
2
chiefly to capture, wield, specifically, to overlay
3
figuratively, to use unwarrantably
الإنجليزية — KJV Translation Tags
catch
handle
(lay, take) hold (on, over)
stop
[idiom] surely
surprise
take
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
תֹּפְשֵׂ֣י (3×)
תָּפַ֛שׂ (2×)
תִּתָּפֵ֔שׂ (2×)
תִּפְשׂ֣וּם (2×)
וַֽיִּתְפְּשׂוּ֙ (2×)
וַֽיִּתְפְּשֵֽׂם (2×)
וְנִתְפַּ֖שׂ (2×)
תֹּפֵ֥שׂ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (64 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 4: 21
Gen.4.21
وَاسْمُ أَخِيهِ يُوبَالُ الَّذِي كَانَ أَبًا لِكُلِّ ضَارِبٍ بِالْعُودِ وَالْمِزْمَارِ.
וְשֵׁ֥ם אָחִ֖יו יוּבָ֑ל ה֣וּא הָיָ֔ה אֲבִ֕י כָּל תֹּפֵ֥שׂ כִּנּ֖וֹר וְעוּגָֽב
التكوين 39: 12
Gen.39.12
فَأَمْسَكَتْهُ بِثَوْبِهِ قَائِلَةً: اضْطَجعْ مَعِي.. فَتَرَكَ ثَوْبَهُ فِي يَدِهَا وَهَرَبَ وَخَرَجَ إِلَى خَارِجٍ.
וַתִּתְפְּשֵׂ֧הוּ בְּבִגְד֛וֹ לֵאמֹ֖ר שִׁכְבָ֣ה עִמִּ֑י וַיַּעֲזֹ֤ב בִּגְדוֹ֙ בְּיָדָ֔הּ וַיָּ֖נָס וַיֵּצֵ֥א הַחֽוּצָה
العدد 5: 13
Num.5.13
وَاضْطَجَعَ مَعَهَا رَجُلٌ اضْطِجَاعَ زَرْعٍ، وَأُخْفِيَ ذلِكَ عَنْ عَيْنَيْ رَجُلِهَا، وَاسْتَتَرَتْ وَهِيَ نَجِسَةٌ وَلَيْسَ شَاهِدٌ عَلَيْهَا، وَهِيَ لَمْ تُؤْخَذْ،
וְשָׁכַ֨ב אֹתָהּ֮ אִ֣ישׁ שִׁכְבַת זֶרַע֒ וְנֶעְלַם֙ מֵעֵינֵ֣י אִישָׁ֔הּ וְנִסְתְּרָ֖ה וְהִ֣יא נִטְמָ֑אָה אֵ֣ין וְעֵד֙ בָּ֔הּ וְהִ֖וא לֹ֥א נִתְפָּֽשָׂה
العدد 31: 27
Num.31.27
وَنَصِّفِ النَّهْبَ بَيْنَ الَّذِينَ بَاشَرُوا الْقِتَالَ الْخَارِجِينَ إِلَى الْحَرْبِ، وَبَيْنَ كُلِّ الْجَمَاعَةِ.
וְחָצִ֙יתָ֙ הַמַּלְק֔וֹחַ בֵּ֚ין תֹּפְשֵׂ֣י הַמִּלְחָמָ֔ה הַיֹּצְאִ֖ים לַצָּבָ֑א וּבֵ֖ין כָּל הָעֵדָֽה
التثنية 9: 17
Deu.9.17
فَأَخَذْتُ اللَّوْحَيْنِ وَطَرَحْتُهُمَا مِنْ يَدَيَّ وَكَسَّرْتُهُمَا أَمَامَ أَعْيُنِكُمْ.
וָאֶתְפֹּשׂ֙ בִּשְׁנֵ֣י;הַלֻּחֹ֔ת וָֽאַשְׁלִכֵ֔ם מֵעַ֖ל שְׁתֵּ֣י;יָדָ֑י וָאֲשַׁבְּרֵ֖ם לְעֵינֵיכֶֽם
التثنية 20: 19
Deu.20.19
إِذَا حَاصَرْتَ مَدِينَةً أَيَّامًا كَثِيرَةً مُحَارِبًا إِيَّاهَا لِكَيْ تَأْخُذَهَا، فَلاَ تُتْلِفْ شَجَرَهَا بِوَضْعِ فَأْسٍ عَلَيْهِ. إِنَّكَ مِنْهُ تَأْكُلُ. فَلاَ تَقْطَعْهُ. لأَنَّهُ هَلْ شَجَرَةُ الْحَقْلِ إِنْسَانٌ حَتَّى يَذْهَبَ قُدَّامَكَ فِي الْحِصَارِ.
כִּֽי תָצ֣וּר עִיר֩ יָמִ֨ים רַבִּ֜ים לְֽהִלָּחֵ֧ם עָלֶ֣יהָ לְתָפְשָׂ֗הּ לֹֽא תַשְׁחִ֤ית עֵצָהּ֙ לִנְדֹּ֤חַ גַּרְזֶ֔ן עָלָיו֙ כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ תֹאכֵ֔ל לֹ֣א תִכְרֹ֑ת כִּ֤י עֵ֣ץ הַשָּׂדֶ֔ה הָֽאָדָם֙ לָבֹ֥א מִפָּנֶ֖יךָ בַּמָּצֽוֹר
التثنية 21: 19
Deu.21.19
يُمْسِكُهُ أَبُوهُ وَأُمُّهُ وَيَأْتِيَانِ بِهِ إِلَى شُيُوخِ مَدِينَتِهِ وَإِلَى بَابِ مَكَانِهِ،
וְתָ֥פְשׂוּ;ב֖וֹ אָבִ֣יו וְאִמּ֑וֹ וְהוֹצִ֧יאוּ אֹת֛וֹ אֶל זִקְנֵ֥י עִיר֖וֹ וְאֶל שַׁ֥עַר מְקֹמֽוֹ
التثنية 22: 28
Deu.22.28
إِذَا وَجَدَ رَجُلٌ فَتَاةً عَذْرَاءَ غَيْرَ مَخْطُوبَةٍ، فَأَمْسَكَهَا وَاضْطَجَعَ مَعَهَا، فَوُجِدَا.
כִּֽי יִמְצָ֣א אִ֗ישׁ נַעֲרָ֤ה בְתוּלָה֙ לֹא אֹרָ֔שָׂה וּתְפָשָׂ֖הּ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וְנִמְצָֽאוּ
يشوع 8: 8
Jos.8.8
وَيَكُونُ عِنْدَ أَخْذِكُمُ الْمَدِينَةَ أَنَّكُمْ تُضْرِمُونَ الْمَدِينَةَ بِالنَّارِ. كَقَوْلِ الرَّبِّ تَفْعَلُونَ. انْظُرُوا. قَدْ أَوْصَيْتُكُمْ.
וְהָיָ֞ה כְּתָפְשְׂכֶ֣ם הָעִ֗יר תַּצִּ֤יתוּ הָעִיר֙ בָּאֵ֔שׁ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה תַּעֲשׂ֑וּ רְא֖וּ צִוִּ֥יתִי;אֶתְכֶֽם
يشوع 8: 23
Jos.8.23
وَأَمَّا مَلِكُ عَايٍ فَأَمْسَكُوهُ حَيًّا وَتَقَدَّمُوا بِهِ إِلَى يَشُوعَ.
מֶ֥לֶךְ הָעַ֖י תָּ֣פְשׂוּ חָ֑י וַיַּקְרִ֥בוּ אֹת֖וֹ אֶל יְהוֹשֻֽׁעַ
صموئيل الأول 15: 8
1Sa.15.8
وَأَمْسَكَ أَجَاجَ مَلِكَ عَمَالِيقَ حَيًّا، وَحَرَّمَ جَمِيعَ الشَّعْبِ بِحَدِّ السَّيْفِ.
וַיִּתְפֹּ֛שׂ אֲגַ֥ג מֶֽלֶךְ עֲמָלֵ֖ק חָ֑י הֶחֱרִ֥ים כָּל הָעָ֖ם לְפִי חָֽרֶב
صموئيل الأول 23: 26
1Sa.23.26
فَذَهَبَ شَاوُلُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَا، وَدَاوُدُ وَرِجَالُهُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَاكَ. وَكَانَ دَاوُدُ يَفِرُّ فِي الذَّهَابِ مِنْ أَمَامِ شَاوُلَ، وَكَانَ شَاوُلُ وَرِجَالُهُ يُحَاوِطُونَ دَاوُدَ وَرِجَالَهُ لِكَيْ يَأْخُذُوهُمْ.
וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֜וּל מִצַּ֤ד הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְדָוִ֧ד וַאֲנָשָׁ֛יו מִצַּ֥ד הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וַיְהִ֨י דָוִ֜ד נֶחְפָּ֤ז לָלֶ֙כֶת֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וְשָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁ֗יו עֹֽטְרִ֛ים דָּוִ֥ד אֲנָשָׁ֖יו לְתָפְשָֽׂם
الملوك الأول 11: 30
1Ki.11.30
فَقَبَضَ أَخِيَّا عَلَى الرِّدَاءِ الْجَدِيدِ الَّذِي عَلَيْهِ وَمَزَّقَهُ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ قِطْعَةً
וַיִּתְפֹּ֣שׂ אֲחִיָּ֔ה בַּשַּׂלְמָ֥ה הַחֲדָשָׁ֖ה אֲשֶׁ֣ר עָלָ֑יו וַיִּ֨קְרָעֶ֔הָ שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר קְרָעִֽים
الملوك الأول 13: 4
1Ki.13.4
فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ رَجُلِ اللهِ الَّذِي نَادَى نَحْوَ الْمَذْبَحِ فِي بَيْتِ إِيلَ، مَدَّ يَرُبْعَامُ يَدَهُ عَنِ الْمَذْبَحِ قَائِلاً: أَمْسِكُوهُ. فَيَبِسَتْ يَدُهُ الَّتِي مَدَّهَا نَحْوَهُ وَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّهَا إِلَيْهِ.
וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַ֣ר אִישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א עַל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בְּבֵֽית אֵ֔ל וַיִּשְׁלַ֨ח יָרָבְעָ֧ם יָד֛וֹ מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּ֖חַ לֵאמֹ֣ר תִּפְשֻׂ֑הוּ וַתִּיבַ֤שׁ יָדוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֣ח עָלָ֔יו וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לַהֲשִׁיבָ֥הּ אֵלָֽיו
الملوك الأول 18: 40
1Ki.18.40
فَقَالَ لَهُمْ إِيلِيَّا: أَمْسِكُوا أَنْبِيَاءَ الْبَعْلِ وَلاَ يُفْلِتْ مِنْهُمْ رَجُلٌ. فَأَمْسَكُوهُمْ، فَنَزَلَ بِهِمْ إِيلِيَّا إِلَى نَهْرِ قِيشُونَ وَذَبَحَهُمْ هُنَاكَ.
וַיֹּאמֶר֩ לָהֶ֜ם אֵלִיָּ֨הוּ תִּפְשׂ֣וּ נְבִיאֵ֣י הַבַּ֗עַל אַל יִמָּלֵ֥ט מֵהֶ֖ם אִ֛ישׁ וַֽיִּתְפְּשׂ֑וּם וַיּוֹרִדֵ֤ם אֵלִיָּ֙הוּ֙ אֶל נַ֣חַל קִישׁ֔וֹן וַיִּשְׁחָטֵ֖ם שָֽׁם
الملوك الأول 18: 40
1Ki.18.40
فَقَالَ لَهُمْ إِيلِيَّا: أَمْسِكُوا أَنْبِيَاءَ الْبَعْلِ وَلاَ يُفْلِتْ مِنْهُمْ رَجُلٌ. فَأَمْسَكُوهُمْ، فَنَزَلَ بِهِمْ إِيلِيَّا إِلَى نَهْرِ قِيشُونَ وَذَبَحَهُمْ هُنَاكَ.
וַיֹּאמֶר֩ לָהֶ֜ם אֵלִיָּ֨הוּ תִּפְשׂ֣וּ נְבִיאֵ֣י הַבַּ֗עַל אַל יִמָּלֵ֥ט מֵהֶ֖ם אִ֛ישׁ וַֽיִּתְפְּשׂ֑וּם וַיּוֹרִדֵ֤ם אֵלִיָּ֙הוּ֙ אֶל נַ֣חַל קִישׁ֔וֹן וַיִּשְׁחָטֵ֖ם שָֽׁם
الملوك الأول 20: 18
1Ki.20.18
فَقَالَ: إِنْ كَانُوا قَدْ خَرَجُوا لِلسَّلاَمِ فَأَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً، وَإِنْ كَانُوا قَدْ خَرَجُوا لِلْقِتَالِ فَأَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً.
וַיֹּ֛אמֶר אִם יָצָ֖אוּ לְשָׁל֥וֹם תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֑ים וְאִ֧ם יָצָ֖אוּ לְמִלְחָמָ֛ה תִּפְשֽׂוּם חַיִּ֥ים
الملوك الأول 20: 18
1Ki.20.18
فَقَالَ: إِنْ كَانُوا قَدْ خَرَجُوا لِلسَّلاَمِ فَأَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً، وَإِنْ كَانُوا قَدْ خَرَجُوا لِلْقِتَالِ فَأَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً.
וַיֹּ֛אמֶר אִם יָצָ֖אוּ לְשָׁל֥וֹם תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֑ים וְאִ֧ם יָצָ֖אוּ לְמִלְחָמָ֛ה תִּפְשֽׂוּם חַיִּ֥ים
الملوك الثاني 7: 12
2Ki.7.12
فَقَامَ الْمَلِكُ لَيْلاً وَقَالَ لِعَبِيدِهِ: لأُخْبِرَنَّكُمْ مَا فَعَلَ لَنَا الأَرَامِيُّونَ. عَلِمُوا أَنَّنَا جِيَاعٌ فَخَرَجُوا مِنَ الْمَحَلَّةِ لِيَخْتَبِئُوا فِي حَقْل قَائِلِينَ: إِذَا خَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ قَبَضْنَا عَلَيْهِمْ أَحْيَاءً وَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
וַיָּ֨קָם הַמֶּ֜לֶךְ לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;עֲבָדָ֔יו אַגִּֽידָה;נָּ֣א;לָכֶ֔ם אֲשֶׁר עָ֥שׂוּ לָ֖נוּ אֲרָ֑ם יָדְע֞וּ כִּי;אֲנַ֗חְנוּ רְעֵבִ֣ים וַיֵּצְא֤וּ מִן הַֽמַּחֲנֶה֙ לְהֵחָבֵ֤ה בַשָּׂדֶה֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי יֵצְא֤וּ מִן הָעִיר֙ וְנִתְפְּשֵׂ֣ם חַיִּ֔ים נָבֹֽא הָעִ֖יר
الملوك الثاني 10: 14
2Ki.10.14
فَقَالَ: أَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً. فَأَمْسَكُوهُمْ أَحْيَاءً وَقَتَلُوهُمْ عِنْدَ بِئْرِ بَيْتِ عَقْدٍ، اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ رَجُلاً وَلَمْ يُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا.
וַיֹּ֙אמֶר֙ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֔ים וַֽיִּתְפְּשׂ֖וּם חַיִּ֑ים וַֽיִּשְׁחָט֞וּם אֶל בּ֣וֹר בֵּֽית עֵ֗קֶד וּשְׁנַ֙יִם֙ אַרְבָּעִ֤ים אִ֔ישׁ וְלֹֽא הִשְׁאִ֥יר מֵהֶֽם אִ֖ישׁ
الملوك الثاني 10: 14
2Ki.10.14
فَقَالَ: أَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً. فَأَمْسَكُوهُمْ أَحْيَاءً وَقَتَلُوهُمْ عِنْدَ بِئْرِ بَيْتِ عَقْدٍ، اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ رَجُلاً وَلَمْ يُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا.
וַיֹּ֙אמֶר֙ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֔ים וַֽיִּתְפְּשׂ֖וּם חַיִּ֑ים וַֽיִּשְׁחָט֞וּם אֶל בּ֣וֹר בֵּֽית עֵ֗קֶד וּשְׁנַ֙יִם֙ אַרְבָּעִ֤ים אִ֔ישׁ וְלֹֽא הִשְׁאִ֥יר מֵהֶֽם אִ֖ישׁ
الملوك الثاني 14: 7
2Ki.14.7
هُوَ قَتَلَ مِنْ أَدُومَ فِي وَادِي الْمِلْحِ عَشَرَةَ آلاَفٍ، وَأَخَذَ سَالِعَ بِالْحَرْبِ، وَدَعَا اسْمَهَا يَقْتَئِيلَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
הוּא הִכָּ֨ה אֱד֤וֹם בְּגֵיא מֶ֙לַח֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וְתָפַ֥שׂ הַסֶּ֖לַע בַּמִּלְחָמָ֑ה וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ יָקְתְאֵ֔ל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
الملوك الثاني 14: 13
2Ki.14.13
وَأَمَّا أَمَصْيَا مَلِكُ يَهُوذَا ابْنُ يَهُوآشَ بْنِ أَخَزْيَا فَأَمْسَكَهُ يَهُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ فِي بَيْتِ شَمْسٍ، وَجَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَهَدَمَ سُورَ أُورُشَلِيمَ مِنْ بَابِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَابِ الزَّاوِيَةِ، أَرْبَعَ مِئَةِ ذِرَاعٍ.
אֲמַצְיָ֨הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֜ה בֶּן יְהוֹאָ֣שׁ בֶּן אֲחַזְיָ֗הוּ תָּפַ֛שׂ יְהוֹאָ֥שׁ מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל בְּבֵ֣ית שָׁ֑מֶשׁ וַיָּבֹא֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיִּפְרֹץ֩ בְּחוֹמַ֨ת יְרוּשָׁלִַ֜ם בְּשַׁ֤עַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד שַׁ֣עַר הַפִּנָּ֔ה אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אַמָּֽה
الملوك الثاني 16: 9
2Ki.16.9
فَسَمِعَ لَهُ مَلِكُ أَشُّورَ، وَصَعِدَ مَلِكُ أَشُّورَ إِلَى دِمَشْقَ وَأَخَذَهَا وَسَبَاهَا إِلَى قِيرَ، وَقَتَلَ رَصِينَ.
וַיִּשְׁמַ֤ע אֵלָיו֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וַיַּעַל֩ מֶ֨לֶךְ אַשּׁ֤וּר אֶל דַּמֶּ֙שֶׂק֙ וַֽיִּתְפְּשֶׂ֔הָ וַיַּגְלֶ֖הָ קִ֑ירָה הֵמִֽית רְצִ֖ין
الملوك الثاني 18: 13
2Ki.18.13
وَفِي السَّنَةِ الرَّابِعَةَ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ حَزَقِيَّا، صَعِدَ سَنْحَارِيبُ مَلِكُ أَشُّورَ عَلَى جَمِيعِ مُدُنِ يَهُوذَا الْحَصِينَةِ وَأَخَذَهَا.
שָׁנָ֜ה וּבְאַרְבַּע֩ עֶשְׂרֵ֨ה לַמֶּ֣לֶךְ חִזְקִיָּ֗ה עָלָ֞ה סַנְחֵרִ֤יב מֶֽלֶךְ אַשּׁוּר֙ עַ֣ל כָּל עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה הַבְּצֻר֖וֹת וַֽיִּתְפְּשֵֽׂם
الملوك الثاني 25: 6
2Ki.25.6
فَأَخَذُوا الْمَلِكَ وَأَصْعَدُوهُ إِلَى مَلِكِ بَابِلَ إِلَى رَبْلَةَ وَكَلَّمُوهُ بِالْقَضَاءِ عَلَيْهِ.
וַֽיִּתְפְּשׂוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ וַיַּעֲל֥וּ;אֹת֛וֹ אֶל מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל רִבְלָ֑תָה וַיְדַבְּר֥וּ מִשְׁפָּֽט אִתּ֖וֹ
أخبار الأيام الثاني 25: 23
2Ch.25.23
وَأَمَّا أَمَصْيَا مَلِكُ يَهُوذَا ابْنُ يُوآشَ بْنِ يَهُوآحَازَ فَأَمْسَكَهُ يُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ فِي بَيْتِ شَمْسٍ وَجَاءَ بِهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، وَهَدَمَ سُورَ أُورُشَلِيمَ مِنْ بَابِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَابِ الزَّاوِيَةِ، أَرْبَعَ مِئَةِ ذِرَاعٍ.
אֲמַצְיָ֨הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֜ה בֶּן יוֹאָ֣שׁ בֶּן יְהוֹאָחָ֗ז תָּפַ֛שׂ יוֹאָ֥שׁ מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל בְּבֵ֣ית שָׁ֑מֶשׁ וַיְבִיאֵ֙הוּ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיִּפְרֹ֞ץ בְּחוֹמַ֣ת יְרוּשָׁלִַ֗ם מִשַּׁ֤עַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד שַׁ֣עַר הַפּוֹנֶ֔ה אַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אַמָּֽה
المزامير 10: 2
Psa.10.2
فِي كِبْرِيَاءِ الشِّرِّيرِ يَحْتَرِقُ الْمِسْكِينُ. يُؤْخَذُونَ بِالْمُؤَامَرَةِ الَّتِي فَكَّرُوا بِهَا.
בְּגַאֲוַ֣ת רָ֭שָׁע יִדְלַ֣ק עָנִ֑י יִתָּפְשׂ֓וּ בִּמְזִמּ֖וֹת ז֣וּ חָשָֽׁבוּ
المزامير 71: 11
Psa.71.11
قَائِلِينَ: إِنَّ اللهَ قَدْ تَرَكَهُ. الْحَقُوهُ وَأَمْسِكُوهُ لأَنَّهُ لاَ مُنْقِذَ لَهُ.
לֵ֭אמֹר אֱלֹהִ֣ים עֲזָב֑וֹ רִֽדְפ֥וּ וְ֝תִפְשׂ֗וּהוּ כִּי אֵ֥ין מַצִּֽיל
الأمثال 30: 9
Pro.30.9
لِئَلاَّ أَشْبَعَ وَأَكْفُرَ وَأَقُولَ: مَنْ هُوَ الرَّبُّ. أَوْ لِئَلاَّ أَفْتَقِرَ وَأَسْرِقَ وَأَتَّخِذَ اسْمَ إِلهِي
פֶּ֥ן אֶשְׂבַּ֨ע וְכִחַשְׁתִּי֮ וְאָמַ֗רְתִּי מִ֥י יְה֫וָ֥ה וּפֶֽן אִוָּרֵ֥שׁ וְגָנַ֑בְתִּי וְ֝תָפַ֗שְׂתִּי שֵׁ֣ם אֱלֹהָֽי