אֵת (H853) - ʼêth | معجم سترونغ العبري

قَدِّسُوا رَبَّ الْجُنُودِ فَهُوَ خَوْفُكُمْ وَهُوَ رَهْبَتُكُمْ.

אֹת֣וֹ;תַקְדִּ֑ישׁוּ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת וְה֥וּא מוֹרַאֲכֶ֖ם וְה֥וּא מַֽעֲרִֽצְכֶֽם

لِمَنْ يُعَلِّمُ مَعْرِفَةً، وَلِمَنْ يُفْهِمُ تَعْلِيمًا. أَلِلْمَفْطُومِينَ عَنِ اللَّبَنِ، لِلْمَفْصُولِينَ عَنِ الثُّدِيِّ.

אֶת;מִי֙ יוֹרֶ֣ה דֵעָ֔ה וְאֶת;מִ֖י יָבִ֣ין שְׁמוּעָ֑ה גְּמוּלֵי֙ מֵֽחָלָ֔ב עַתִּיקֵ֖י מִשָּׁדָֽיִם

إشعياء 28: 9 Isa.28.9

لِمَنْ يُعَلِّمُ مَعْرِفَةً، وَلِمَنْ يُفْهِمُ تَعْلِيمًا. أَلِلْمَفْطُومِينَ عَنِ اللَّبَنِ، لِلْمَفْصُولِينَ عَنِ الثُّدِيِّ.

אֶת;מִי֙ יוֹרֶ֣ה דֵעָ֔ה וְאֶת;מִ֖י יָבִ֣ין שְׁמוּעָ֑ה גְּמוּלֵי֙ מֵֽחָלָ֔ב עַתִּיקֵ֖י מִשָּׁדָֽיִם

إشعياء 29: 13 Isa.29.13

فَقَالَ السَّيِّدُ: لأَنَّ هذَا الشَّعْبَ قَدِ اقْتَرَبَ بِفَمِهِ وَأَكْرَمَنِي بِشَفَتَيْهِ، وَأَمَّا قَلْبُهُ فَأَبْعَدَهُ عَنِّي، وَصَارَتْ مَخَافَتُهُمْ مِنِّي وَصِيَّةَ النَّاسِ مُعَلَّمَةً.

וַיֹּ֣אמֶר אֲדֹנָ֗י יַ֚עַן הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כִּ֤י נִגַּשׁ֙ בְּפִ֤יו כִּבְּד֔וּנִי וּבִשְׂפָתָיו֙ וְלִבּ֖וֹ רִחַ֣ק מִמֶּ֑נִּי וַתְּהִ֤י יִרְאָתָם֙ אֹתִ֔י מִצְוַ֥ת אֲנָשִׁ֖ים מְלֻמָּדָֽה

إشعياء 37: 6 Isa.37.6

فَقَالَ لَهُمْ إِشَعْيَاءُ: هكَذَا تَقُولُونَ لِسَيِّدِكُمْ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ: لاَ تَخَفْ بِسَبَبِ الْكَلاَمِ الَّذِي سَمِعْتَهُ، الَّذِي جَدَّفَ عَلَيَّ غِلْمَانُ مَلِكِ أَشُّورَ.

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ יְשַֽׁעְיָ֔הוּ כֹּ֥ה תֹאמְר֖וּן אֶל;אֲדֹנֵיכֶ֑ם כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַל תִּירָא֙ מִפְּנֵ֤י הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֔עְתָּ אֲשֶׁ֧ר גִּדְּפ֛וּ אוֹתִֽי נַעֲרֵ֥י מֶלֶךְ אַשּׁ֖וּר

إشعياء 37: 12 Isa.37.12

هَلْ أَنْقَذَ آلِهَةُ الأُمَمِ هؤُلاَءِ الَّذِينَ أَهْلَكَهُمْ آبَائِي، جُوزَانَ وَحَارَانَ وَرَصَفَ وَبَنِي عَدَنَ، الَّذِينَ فِي تَلَسَّارَ.

הַהִצִּ֨ילוּ אֱלֹהֵ֤י הַגּוֹיִם֙ אוֹתָ֜ם אֲשֶׁ֣ר הִשְׁחִ֣יתוּ אֲבוֹתַ֔י גּוֹזָ֖ן חָרָ֑ן וְרֶ֥צֶף וּבְנֵי עֶ֖דֶן אֲשֶׁ֥ר בִּתְלַשָּֽׂר

إشعياء 37: 26 Isa.37.26

أَلَمْ تَسْمَعْ. مُنْذُ الْبَعِيدِ صَنَعْتُهُ. مُنْذُ الأَيَّامِ الْقَدِيمَةِ صَوَّرْتُهُ. الآنَ أَتَيْتُ بِهِ. فَتَكُونُ لِتَخْرِيبِ مُدُنٍ مُحَصَّنَةٍ حَتَّى تَصِيرَ رَوَابِيَ خَرِبَةً.

הֲלֽוֹא שָׁמַ֤עְתָּ לְמֵֽרָחוֹק֙ אוֹתָ֣הּ;עָשִׂ֔יתִי מִ֥ימֵי קֶ֖דֶם וִיצַרְתִּ֑יהָ עַתָּ֣ה הֲבֵאתִ֔יהָ וּתְהִ֗י לְהַשְׁא֛וֹת עָרִ֥ים בְּצֻרֽוֹת גַּלִּ֥ים נִצִּ֖ים

إشعياء 43: 22 Isa.43.22

وَأَنْتَ لَمْ تَدْعُنِي يَا يَعْقُوبُ، حَتَّى تَتْعَبَ مِنْ أَجْلِي يَا إِسْرَائِيلُ.

וְלֹא;קָרָ֖אתָ אֹתִ֥י;קָרָ֖אתָ יַֽעֲקֹ֑ב כִּֽי יָגַ֥עְתָּ בִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל

إشعياء 50: 1 Isa.50.1

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَيْنَ كِتَابُ طَلاَقِ أُمِّكُمُ الَّتِي طَلَّقْتُهَا، أَوْ مَنْ هُوَ مِنْ غُرَمَائِي الَّذِي بِعْتُهُ إِيَّاكُمْ. هُوَذَا مِنْ أَجْلِ آثَامِكُمْ قَدْ بُعْتُمْ، وَمِنْ أَجْلِ ذُنُوبِكُمْ طُلِّقَتْ أُمُّكُمْ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֵ֣י;זֶ֠ה סֵ֣פֶר כְּרִית֤וּת אִמְּכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שִׁלַּחְתִּ֔יהָ א֚וֹ מִ֣י מִנּוֹשַׁ֔י אֲשֶׁר מָכַ֥רְתִּי;ל֑וֹ אֶתְכֶ֖ם הֵ֤ן בַּעֲוֹנֹֽתֵיכֶם֙ נִמְכַּרְתֶּ֔ם וּבְפִשְׁעֵיכֶ֖ם שֻׁלְּחָ֥ה אִמְּכֶֽם

إشعياء 54: 15 Isa.54.15

هَا إِنَّهُمْ يَجْتَمِعُونَ اجْتِمَاعًا لَيْسَ مِنْ عِنْدِي. مَنِ اجْتَمَعَ عَلَيْكِ فَإِلَيْكِ يَسْقُطُ.

הֵ֣ן גּ֥וֹר יָג֛וּר אֶ֖פֶס מֵֽאוֹתִ֑י מִי גָ֥ר אִתָּ֖ךְ עָלַ֥יִךְ יִפּֽוֹל

إشعياء 57: 11 Isa.57.11

وَمِمَّنْ خَشِيتِ وَخِفْتِ حَتَّى خُنْتِ، وَإِيَّايَ لَمْ تَذْكُرِي، وَلاَ وَضَعْتِ فِي قَلْبِكِ. أَمَّا أَنَا سَاكِتٌ، وَذلِكَ مُنْذُ الْقَدِيمِ، فَإِيَّايَ لَمْ تَخَافِي.

וְאֶת;מִ֞י דָּאַ֤גְתְּ וַתִּֽירְאִי֙ כִּ֣י תְכַזֵּ֔בִי וְאוֹתִי֙ לֹ֣א זָכַ֔רְתְּ לֹא שַׂ֖מְתְּ עַל לִבֵּ֑ךְ הֲלֹ֨א אֲנִ֤י מַחְשֶׁה֙ וּמֵ֣עֹלָ֔ם וְאוֹתִ֖י לֹ֥א תִירָֽאִי

إشعياء 57: 11 Isa.57.11

وَمِمَّنْ خَشِيتِ وَخِفْتِ حَتَّى خُنْتِ، وَإِيَّايَ لَمْ تَذْكُرِي، وَلاَ وَضَعْتِ فِي قَلْبِكِ. أَمَّا أَنَا سَاكِتٌ، وَذلِكَ مُنْذُ الْقَدِيمِ، فَإِيَّايَ لَمْ تَخَافِي.

וְאֶת;מִ֞י דָּאַ֤גְתְּ וַתִּֽירְאִי֙ כִּ֣י תְכַזֵּ֔בִי וְאוֹתִי֙ לֹ֣א זָכַ֔רְתְּ לֹא שַׂ֖מְתְּ עַל לִבֵּ֑ךְ הֲלֹ֨א אֲנִ֤י מַחְשֶׁה֙ וּמֵ֣עֹלָ֔ם וְאוֹתִ֖י לֹ֥א תִירָֽאִי

إشعياء 57: 11 Isa.57.11

وَمِمَّنْ خَشِيتِ وَخِفْتِ حَتَّى خُنْتِ، وَإِيَّايَ لَمْ تَذْكُرِي، وَلاَ وَضَعْتِ فِي قَلْبِكِ. أَمَّا أَنَا سَاكِتٌ، وَذلِكَ مُنْذُ الْقَدِيمِ، فَإِيَّايَ لَمْ تَخَافِي.

וְאֶת;מִ֞י דָּאַ֤גְתְּ וַתִּֽירְאִי֙ כִּ֣י תְכַזֵּ֔בִי וְאוֹתִי֙ לֹ֣א זָכַ֔רְתְּ לֹא שַׂ֖מְתְּ עַל לִבֵּ֑ךְ הֲלֹ֨א אֲנִ֤י מַחְשֶׁה֙ וּמֵ֣עֹלָ֔ם וְאוֹתִ֖י לֹ֥א תִירָֽאִי

إشعياء 58: 2 Isa.58.2

وَإِيَّايَ يَطْلُبُونَ يَوْمًا فَيَوْمًا، وَيُسَرُّونَ بِمَعْرِفَةِ طُرُقِي كَأُمَّةٍ عَمِلَتْ بِرًّا، وَلَمْ تَتْرُكْ قَضَاءَ إِلهِهَا. يَسْأَلُونَنِي عَنْ أَحْكَامِ الْبِرِّ. يُسَرُّونَ بِالتَّقَرُّبِ إِلَى اللهِ.

וְאוֹתִ֗י יִדְרֹשׁ֔וּן י֥וֹם יוֹם֙ יֶחְפָּצ֑וּן וְדַ֥עַת דְּרָכַ֖י כְּג֞וֹי עָשָׂ֗ה צְדָקָ֣ה לֹ֣א עָזָ֔ב וּמִשְׁפַּ֤ט אֱלֹהָיו֙ יִשְׁאָל֙וּנִי֙ מִשְׁפְּטֵי צֶ֔דֶק יֶחְפָּצֽוּן קִרְבַ֥ת אֱלֹהִ֖ים

إشعياء 65: 12 Isa.65.12

فَإِنِّي أُعَيِّنُكُمْ لِلسَّيْفِ، وَتَجْثُونَ كُلُّكُمْ لِلذَّبْحِ، لأَنِّي دَعَوْتُ فَلَمْ تُجِيبُوا، تَكَلَّمْتُ فَلَمْ تَسْمَعُوا، بَلْ عَمِلْتُمُ الشَّرَّ فِي عَيْنَيَّ، وَاخْتَرْتُمْ مَا لَمْ أُسَرَّ بِهِ.

אֶתְכֶ֜ם;וּמָנִ֨יתִי לַחֶ֗רֶב תִּכְרָ֔עוּ וְכֻלְּכֶם֙ לַטֶּ֣בַח יַ֤עַן קָרָ֙אתִי֙ וְלֹ֣א עֲנִיתֶ֔ם דִּבַּ֖רְתִּי וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וַתַּעֲשׂ֤וּ הָרַע֙ בְּעֵינַ֔י בְּחַרְתֶּֽם וּבַאֲשֶׁ֥ר לֹֽא חָפַ֖צְתִּי

إشعياء 66: 14 Isa.66.14

فَتَرَوْنَ وَتَفْرَحُ قُلُوبُكُمْ، وَتَزْهُو عِظَامُكُمْ كَالْعُشْبِ، وَتُعْرَفُ يَدُ الرَّبِّ عِنْدَ عَبِيدِهِ، وَيَحْنَقُ عَلَى أَعْدَائِهِ.

וּרְאִיתֶם֙ וְשָׂ֣שׂ לִבְּכֶ֔ם תִפְרַ֑חְנָה וְעַצְמוֹתֵיכֶ֖ם כַּדֶּ֣שֶׁא וְנוֹדְעָ֤ה יַד יְהוָה֙ אֶת עֲבָדָ֔יו וְזָעַ֖ם אֶת אֹיְבָֽיו

إرميا 2: 6 Jer.2.6

وَلَمْ يَقُولُوا: أَيْنَ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، الَّذِي سَارَ بِنَا فِي الْبَرِّيَّةِ فِي أَرْضِ قَفْرٍ وَحُفَرٍ، فِي أَرْضِ يُبُوسَةٍ وَظِلِّ الْمَوْتِ، فِي أَرْضٍ لَمْ يَعْبُرْهَا رَجُلٌ وَلَمْ يَسْكُنْهَا إِنْسَانٌ.

וְלֹ֣א אָמְר֔וּ אַיֵּ֣ה יְהוָ֔ה הַמַּעֲלֶ֥ה;אֹתָ֖נוּ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם הַמּוֹלִ֨יךְ אֹתָ֜נוּ בַּמִּדְבָּ֗ר בְּאֶ֨רֶץ עֲרָבָ֤ה וְשׁוּחָה֙ בְּאֶ֙רֶץ֙ צִיָּ֣ה וְצַלְמָ֔וֶת בְּאֶ֗רֶץ לֹֽא עָ֤בַר;בָּהּ֙ אִ֔ישׁ וְלֹֽא יָשַׁ֥ב;שָֽׁם אָדָ֖ם

إرميا 2: 7 Jer.2.7

وَأَتَيْتُ بِكُمْ إِلَى أَرْضِ بَسَاتِينَ لِتَأْكُلُوا ثَمَرَهَا وَخَيْرَهَا. فَأَتَيْتُمْ وَنَجَّسْتُمْ أَرْضِي وَجَعَلْتُمْ مِيرَاثِي رِجْسًا.

וָאָבִ֤יא אֶתְכֶם֙ אֶל אֶ֣רֶץ הַכַּרְמֶ֔ל לֶאֱכֹ֥ל פִּרְיָ֖הּ וְטוּבָ֑הּ וַתָּבֹ֙אוּ֙ וַתְּטַמְּא֣וּ אַרְצִ֔י שַׂמְתֶּ֖ם וְנַחֲלָתִ֥י לְתוֹעֵבָֽה

إرميا 2: 13 Jer.2.13

لأَنَّ شَعْبِي عَمِلَ شَرَّيْنِ: تَرَكُونِي أَنَا يَنْبُوعَ الْمِيَاهِ الْحَيَّةِ، لِيَنْقُرُوا لأَنْفُسِهِمْ أَبْآرًا، أَبْآرًا مُشَقَّقَةً لاَ تَضْبُطُ مَاءً.

כִּֽי עַמִּ֑י עָשָׂ֣ה שְׁתַּ֥יִם;רָע֖וֹת עָזְב֜וּ אֹתִ֨י מְק֣וֹר מַ֣יִם חַיִּ֗ים לַחְצֹ֤ב לָהֶם֙ בֹּאר֔וֹת בֹּארֹת֙ נִשְׁבָּרִ֔ים לֹא יָכִ֖לוּ הַמָּֽיִם

إرميا 3: 14 Jer.3.14

اِرْجِعُوا أَيُّهَا الْبَنُونَ الْعُصَاةُ، يَقُولُ الرَّبُّ، لأَنِّي سُدْتُ عَلَيْكُمْ فَآخُذَكُمْ وَاحِدًا مِنَ الْمَدِينَةِ، وَاثْنَيْنِ مِنَ الْعَشِيرَةِ، وَآتِي بِكُمْ إِلَى صِهْيَوْنَ،

שׁ֣וּבוּ בָנִ֤ים שׁוֹבָבִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּ֥י;אָנֹכִ֖י בָּעַ֣לְתִּי בָכֶ֑ם וְלָקַחְתִּ֨י;אֶתְכֶ֜ם אֶחָ֣ד מֵעִ֗יר וּשְׁנַ֙יִם֙ מִמִּשְׁפָּחָ֔ה וְהֵבֵאתִ֥י אֶתְכֶ֖ם צִיּֽוֹן

إرميا 4: 17 Jer.4.17

كَحَارِسِي حَقْل صَارُوا عَلَيْهَا حَوَالَيْهَا، لأَنَّهَا تَمَرَّدَتْ عَلَيَّ، يَقُولُ الرَّبُّ.

כְּשֹׁמְרֵ֣י שָׂדַ֔י הָי֥וּ עָלֶ֖יהָ מִסָּבִ֑יב כִּי מָרָ֖תָה אֹתִ֥י נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 4: 22 Jer.4.22

لأَنَّ شَعْبِي أَحْمَقُ. إِيَّايَ لَمْ يَعْرِفُوا. هُمْ بَنُونَ جَاهِلُونَ وَهُمْ غَيْرُ فَاهِمِينَ. هُمْ حُكَمَاءُ فِي عَمَلِ الشَّرِّ، وَلِعَمَلِ الصَّالِحِ مَا يَفْهَمُونَ.

כִּ֣י עַמִּ֗י אֱוִ֣יל אוֹתִי֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ הֵ֔מָּה בָּנִ֤ים סְכָלִים֙ הֵ֑מָּה וְלֹ֥א נְבוֹנִ֖ים הֵ֙מָּה֙ חֲכָמִ֥ים לְהָרַ֔ע וּלְהֵיטִ֖יב לֹ֥א יָדָֽעוּ

إرميا 5: 22 Jer.5.22

أَإِيَّايَ لاَ تَخْشَوْنَ، يَقُولُ الرَّبُّ. أَوَلاَ تَرْتَعِدُونَ مِنْ وَجْهِي. أَنَا الَّذِي وَضَعْتُ الرَّمْلَ تُخُومًا لِلْبَحْرِ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً لاَ يَتَعَدَّاهَا، فَتَتَلاَطَمُ وَلاَ تَسْتَطِيعُ، وَتَعِجُّ أَمْوَاجُهُ وَلاَ تَتَجَاوَزُهَا.

הַאוֹתִ֨י לֹא תִירָ֜אוּ נְאֻם יְהֹוָ֗ה אִ֤ם;לֹ֣א תָחִ֔ילוּ מִפָּנַי֙ אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי חוֹל֙ גְּב֣וּל לַיָּ֔ם חָק עוֹלָ֖ם וְלֹ֣א יַעַבְרֶ֑נְהוּ וַיִּֽתְגָּעֲשׁוּ֙ וְלֹ֣א יוּכָ֔לוּ וְהָמ֥וּ גַלָּ֖יו וְלֹ֥א יַעַבְרֻֽנְהוּ

إرميا 7: 19 Jer.7.19

أَفَإِيَّايَ يُغِيظُونَ، يَقُولُ الرَّبُّ. أَلَيْسَ أَنْفُسَهُمْ لأَجْلِ خِزْيِ وُجُوهِهِمْ.

הַאֹתִ֛י הֵ֥ם;מַכְעִסִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה הֲל֣וֹא אֹתָ֔ם לְמַ֖עַן בֹּ֥שֶׁת פְּנֵיהֶֽם

إرميا 7: 19 Jer.7.19

أَفَإِيَّايَ يُغِيظُونَ، يَقُولُ الرَّبُّ. أَلَيْسَ أَنْفُسَهُمْ لأَجْلِ خِزْيِ وُجُوهِهِمْ.

הַאֹתִ֛י הֵ֥ם;מַכְעִסִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה הֲל֣וֹא אֹתָ֔ם לְמַ֖עַן בֹּ֥שֶׁת פְּנֵיהֶֽם

إرميا 7: 23 Jer.7.23

بَلْ إِنَّمَا أَوْصَيْتُهُمْ بِهذَا الأَمْرِ قَائِلاً: اسْمَعُوا صَوْتِي فَأَكُونَ لَكُمْ إِلهًا، وَأَنْتُمْ تَكُونُونَ لِي شَعْبًا، وَسِيرُوا فِي كُلِّ الطَّرِيقِ الَّذِي أُوصِيكُمْ بِهِ لِيُحْسَنَ إِلَيْكُمْ.

אִֽם;כִּ֣י צִוִּ֨יתִי;אוֹתָ֤ם הַ֠זֶּה הַדָּבָ֣ר לֵאמֹר֙ שִׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י וְהָיִ֤יתִי לָכֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְאַתֶּ֖ם תִּֽהְיוּ לִ֣י לְעָ֑ם וַהֲלַכְתֶּ֗ם בְּכָל הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֔ם לְמַ֖עַן;יִיטַ֥ב לָכֶֽם

إرميا 9: 3 Jer.9.3

يَمُدُّونَ أَلْسِنَتَهُمْ كَقِسِيِّهِمْ لِلْكَذِبِ. لاَ لِلْحَقِّ قَوُوا فِي الأَرْضِ. لأَنَّهُمْ خَرَجُوا مِنْ شَرّ إِلَى شَرّ، وَإِيَّايَ لَمْ يَعْرِفُوا، يَقُولُ الرَّبُّ.

וַֽיַּדְרְכ֤וּ לְשׁוֹנָם֙ קַשְׁתָּ֣ם שֶׁ֔קֶר וְלֹ֥א לֶאֱמוּנָ֖ה גָּבְר֣וּ בָאָ֑רֶץ כִּי֩ יָצָ֛אוּ מֵרָעָ֨ה אֶל רָעָ֧ה וְאֹתִ֥י לֹֽא יָדָ֖עוּ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 11: 4 Jer.11.4

الَّذِي أَمَرْتُ بِهِ آبَاءَكُمْ يَوْمَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ كُورِ الْحَدِيدِ قَائِلاً: اسْمَعُوا صَوْتِي وَاعْمَلُوا بِهِ حَسَبَ كُلِّ مَا آمُرُكُمْ بِهِ، فَتَكُونُوا لِي شَعْبًا، وَأَنَا أَكُونُ لَكُمْ إِلهًا،

אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֲבֽוֹתֵיכֶ֡ם בְּי֣וֹם הוֹצִיאִֽי;אוֹתָ֣ם מֵאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֩ מִכּ֨וּר הַבַּרְזֶ֜ל לֵאמֹ֗ר שִׁמְע֤וּ בְקוֹלִי֙ וַעֲשִׂיתֶ֣ם אוֹתָ֔ם כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר אֲצַוֶּ֖ה אֶתְכֶ֑ם וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים

إرميا 11: 4 Jer.11.4

الَّذِي أَمَرْتُ بِهِ آبَاءَكُمْ يَوْمَ أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ كُورِ الْحَدِيدِ قَائِلاً: اسْمَعُوا صَوْتِي وَاعْمَلُوا بِهِ حَسَبَ كُلِّ مَا آمُرُكُمْ بِهِ، فَتَكُونُوا لِي شَعْبًا، وَأَنَا أَكُونُ لَكُمْ إِلهًا،

אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֣יתִי אֲבֽוֹתֵיכֶ֡ם בְּי֣וֹם הוֹצִיאִֽי;אוֹתָ֣ם מֵאֶֽרֶץ מִצְרַיִם֩ מִכּ֨וּר הַבַּרְזֶ֜ל לֵאמֹ֗ר שִׁמְע֤וּ בְקוֹלִי֙ וַעֲשִׂיתֶ֣ם אוֹתָ֔ם כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר אֲצַוֶּ֖ה אֶתְכֶ֑ם וִהְיִ֤יתֶם לִי֙ לְעָ֔ם וְאָ֣נֹכִ֔י אֶהְיֶ֥ה לָכֶ֖ם לֵאלֹהִֽים

إرميا 11: 6 Jer.11.6

فَقَالَ الرَّبُّ لِي: نَادِ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ فِي مُدُنِ يَهُوذَا، وَفِي شَوَارِعِ أُورُشَلِيمَ قَائِلاً: اسْمَعُوا كَلاَمَ هذَا الْعَهْدِ وَاعْمَلُوا بِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י קְרָ֨א כָּל הָאֵ֙לֶּה֙ הַדְּבָרִ֤ים בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּבְחֻצ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם לֵאמֹ֑ר שִׁמְע֗וּ דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית וַעֲשִׂיתֶ֖ם אוֹתָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (447 آية)