المعنى المختصر للكلمة
eth:
properly, self (but generally used to point out more definitely the object of a verb or preposition, even or namely)
اللفظ الأصلي
אֵת
نوع الكلمة
prt
طريقة النطق
eth
(ayth)
تكرار الورود في الكتاب
447
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
properly, self (but generally used to point out more definitely the object of a verb or preposition, even or namely)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
(as such unrepresented in English)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֶת (48×)
אֹת֖וֹ (17×)
וְאֶת;כָּל (14×)
וְאֶת (12×)
אֶתְכֶ֖ם (11×)
אֹתָ֖ם (10×)
אֹת֔וֹ (10×)
אֹתָ֖הּ (8×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (447 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
يشوع 10: 37
Jos.10.37
وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا وَكُلِّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِعَجْلُونَ، فَحَرَّمَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا.
וַיִּלְכְּד֣וּהָ וַיַּכּֽוּהָ לְפִי חֶ֠רֶב וְאֶת מַלְכָּ֨הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֜יהָ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֤פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּהּ֙ לֹֽא הִשְׁאִ֣יר שָׂרִ֔יד כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְעֶגְל֑וֹן וַיַּחֲרֵ֣ם;אוֹתָ֔הּ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּֽהּ
يشوع 10: 37
Jos.10.37
وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا وَكُلِّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِعَجْلُونَ، فَحَرَّمَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا.
וַיִּלְכְּד֣וּהָ וַיַּכּֽוּהָ לְפִי חֶ֠רֶב וְאֶת מַלְכָּ֨הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֜יהָ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֤פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּהּ֙ לֹֽא הִשְׁאִ֣יר שָׂרִ֔יד כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְעֶגְל֑וֹן וַיַּחֲרֵ֣ם;אוֹתָ֔הּ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּֽהּ
يشوع 10: 37
Jos.10.37
وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا وَكُلِّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِعَجْلُونَ، فَحَرَّمَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا.
וַיִּלְכְּד֣וּהָ וַיַּכּֽוּהָ לְפִי חֶ֠רֶב וְאֶת מַלְכָּ֨הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֜יהָ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֤פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּהּ֙ לֹֽא הִשְׁאִ֣יר שָׂרִ֔יד כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְעֶגְל֑וֹן וַיַּחֲרֵ֣ם;אוֹתָ֔הּ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּֽהּ
يشوع 10: 39
Jos.10.39
وَأَخَذَهَا مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا، وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَحَرَّمُوا كُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، كَمَا فَعَلَ بِحَبْرُونَ كَذلِكَ فَعَلَ بِدَبِيرَ وَمَلِكِهَا، وَكَمَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ وَمَلِكِهَا.
וַֽיִּלְכְּדָ֞הּ וְאֶת מַלְכָּ֤הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֙יהָ֙ וַיַּכּ֣וּם לְפִי חֶ֔רֶב וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ אֶת;כָּל נֶ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד כַּאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְחֶבְר֗וֹן כֵּן עָשָׂ֤ה לִדְבִ֙רָה֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ וְכַאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה לְלִבְנָ֖ה וּלְמַלְכָּֽהּ
يشوع 10: 39
Jos.10.39
وَأَخَذَهَا مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا، وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَحَرَّمُوا كُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، كَمَا فَعَلَ بِحَبْرُونَ كَذلِكَ فَعَلَ بِدَبِيرَ وَمَلِكِهَا، وَكَمَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ وَمَلِكِهَا.
וַֽיִּלְכְּדָ֞הּ וְאֶת מַלְכָּ֤הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֙יהָ֙ וַיַּכּ֣וּם לְפִי חֶ֔רֶב וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ אֶת;כָּל נֶ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד כַּאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְחֶבְר֗וֹן כֵּן עָשָׂ֤ה לִדְבִ֙רָה֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ וְכַאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה לְלִבְנָ֖ה וּלְמַלְכָּֽהּ
يشوع 10: 39
Jos.10.39
وَأَخَذَهَا مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا، وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَحَرَّمُوا كُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، كَمَا فَعَلَ بِحَبْرُونَ كَذلِكَ فَعَلَ بِدَبِيرَ وَمَلِكِهَا، وَكَمَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ وَمَلِكِهَا.
וַֽיִּלְכְּדָ֞הּ וְאֶת מַלְכָּ֤הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֙יהָ֙ וַיַּכּ֣וּם לְפִי חֶ֔רֶב וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ אֶת;כָּל נֶ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד כַּאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְחֶבְר֗וֹן כֵּן עָשָׂ֤ה לִדְבִ֙רָה֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ וְכַאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה לְלִבְנָ֖ה וּלְמַלְכָּֽהּ
يشوع 10: 40
Jos.10.40
فَضَرَبَ يَشُوعُ كُلَّ أَرْضِ الْجَبَلِ وَالْجَنُوبِ وَالسَّهْلِ وَالسُّفُوحِ وَكُلَّ مُلُوكِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، بَلْ حَرَّمَ كُلَّ نَسَمَةٍ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ.
וַיַּכֶּ֣ה יְהוֹשֻׁ֣עַ כָּל הָאָ֡רֶץ הָהָר֩ וְהַנֶּ֨גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֜ה וְהָאֲשֵׁד֗וֹת וְאֵת֙;כָּל מַלְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד הֶחֱרִ֔ים וְאֵ֤ת;כָּל הַנְּשָׁמָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 10: 40
Jos.10.40
فَضَرَبَ يَشُوعُ كُلَّ أَرْضِ الْجَبَلِ وَالْجَنُوبِ وَالسَّهْلِ وَالسُّفُوحِ وَكُلَّ مُلُوكِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، بَلْ حَرَّمَ كُلَّ نَسَمَةٍ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ.
וַיַּכֶּ֣ה יְהוֹשֻׁ֣עַ כָּל הָאָ֡רֶץ הָהָר֩ וְהַנֶּ֨גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֜ה וְהָאֲשֵׁד֗וֹת וְאֵת֙;כָּל מַלְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד הֶחֱרִ֔ים וְאֵ֤ת;כָּל הַנְּשָׁמָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 10: 41
Jos.10.41
فَضَرَبَهُمْ يَشُوعُ مِنْ قَادَشَ بَرْنِيعَ إِلَى غَزَّةَ وَجَمِيعَ أَرْضِ جُوشِنَ إِلَى جِبْعُونَ.
וַיַּכֵּ֧ם יְהוֹשֻׁ֛עַ מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ וְעַד עַזָּ֑ה וְאֵ֛ת;כָּל אֶ֥רֶץ גֹּ֖שֶׁן וְעַד גִּבְעֽוֹן
يشوع 11: 12
Jos.11.12
فَأَخَذَ يَشُوعُ كُلَّ مُدُنِ أُولئِكَ الْمُلُوكِ وَجَمِيعَ مُلُوكِهَا وَضَرَبَهُمْ بِحَدِّ السَّيْفِ. حَرَّمَهُمْ كَمَا أَمَرَ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ.
לָכַ֧ד יְהוֹשֻׁ֛עַ כָּל עָרֵ֣י הָ֠אֵלֶּה הַמְּלָכִֽים וְֽאֶת;כָּל מַלְכֵיהֶ֞ם וַיַּכֵּ֥ם לְפִי חֶ֖רֶב הֶחֱרִ֣ים;אוֹתָ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה מֹשֶׁ֖ה עֶ֥בֶד יְהוָֽה
يشوع 11: 16
Jos.11.16
فَأَخَذَ يَشُوعُ كُلَّ تِلْكَ الأَرْضِ: الْجَبَلَ، وَكُلَّ الْجَنُوبِ، وَكُلَّ أَرْضِ جُوشِنَ وَالسَّهْلَ وَالْعَرَبَةَ وَجَبَلَ إِسْرَائِيلَ وَسَهْلَهُ،
וַיִּקַּ֨ח יְהוֹשֻׁ֜עַ כָּל הַזֹּ֗את הָאָ֣רֶץ הָהָ֤ר וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙גֶב֙ וְאֵת֙;כָּל אֶ֣רֶץ הַגֹּ֔שֶׁן הַשְּׁפֵלָ֖ה הָעֲרָבָ֑ה הַ֥ר יִשְׂרָאֵ֖ל וּשְׁפֵלָתֹֽה
يشوع 11: 16
Jos.11.16
فَأَخَذَ يَشُوعُ كُلَّ تِلْكَ الأَرْضِ: الْجَبَلَ، وَكُلَّ الْجَنُوبِ، وَكُلَّ أَرْضِ جُوشِنَ وَالسَّهْلَ وَالْعَرَبَةَ وَجَبَلَ إِسْرَائِيلَ وَسَهْلَهُ،
וַיִּקַּ֨ח יְהוֹשֻׁ֜עַ כָּל הַזֹּ֗את הָאָ֣רֶץ הָהָ֤ר וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙גֶב֙ וְאֵת֙;כָּל אֶ֣רֶץ הַגֹּ֔שֶׁן הַשְּׁפֵלָ֖ה הָעֲרָבָ֑ה הַ֥ר יִשְׂרָאֵ֖ל וּשְׁפֵלָתֹֽה
يشوع 14: 1
Jos.14.1
فَهذِهِ هِيَ الَّتِي امْتَلَكَهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ، الَّتِي مَلَّكَهُمْ إِيَّاهَا أَلِعَازَارُ الْكَاهِنُ وَيَشُوعُ بْنُ نُونَ وَرُؤَسَاءُ آبَاءِ أَسْبَاطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וְאֵ֛לֶּה אֲשֶׁר נָחֲל֥וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁ֨ר נִֽחֲל֜וּ אוֹתָ֗ם אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֔וּן וְרָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 14: 7
Jos.14.7
كُنْتُ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ أَرْسَلَنِي مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ مِنْ قَادَشِ بَرْنِيعَ لأَتَجَسَّسَ الأَرْضَ. فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ بِكَلاَمٍ عَمَّا فِي قَلْبِي.
אָנֹכִ֗י בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בִּ֠שְׁלֹחַ;אֹתִ֛י מֹשֶׁ֨ה עֶֽבֶד יְהוָ֥ה מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לְרַגֵּ֣ל הָאָ֑רֶץ וָאָשֵׁ֤ב אֹתוֹ֙ דָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר עִם לְבָבִֽי
يشوع 15: 19
Jos.15.19
فَقَالَتْ: أَعْطِنِي بَرَكَةً. لأَنَّكَ أَعْطَيْتَنِي أَرْضَ الْجَنُوبِ فَأَعْطِنِي يَنَابِيعَ مَاءٍ. فَأَعْطَاهَا الْيَنَابِيعَ الْعُلْيَا وَالْيَنَابِيعَ السُّفْلَى.
וַתֹּ֜אמֶר תְּנָה;לִּ֣י בְרָכָ֗ה כִּ֣י נְתַתָּ֔נִי אֶ֤רֶץ הַנֶּ֙גֶב֙ וְנָתַתָּ֥ה;לִ֖י גֻּלֹּ֣ת מָ֑יִם וַיִּתֶּן;לָ֗הּ גֻּלֹּ֣ת עִלִּיּ֔וֹת וְאֵ֖ת;גֻּלֹּ֥ת תַּחְתִּיּֽוֹת
يشوع 19: 14
Jos.19.14
وَدَارَ بِهَا التُّخُمُ شِمَالاً إِلَى حَنَّاتُونَ، وَكَانَتْ مَخَارِجُهُ عِنْدَ وَادِي يَفْتَحْئِيلَ،
וְנָסַ֤ב אֹתוֹ֙ הַגְּב֔וּל מִצְּפ֖וֹן חַנָּתֹ֑ן וְהָיוּ֙ תֹּֽצְאֹתָ֔יו גֵּ֖י יִפְתַּח;אֵֽל
يشوع 22: 3
Jos.22.3
وَلَمْ تَتْرُكُوا إِخْوَتَكُمْ هذِهِ الأَيَّامَ الْكَثِيرَةَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَحَفِظْتُمْ مَا يُحْفَظُ، وَصِيَّةُ الرَّبِّ إِلهِكُمْ.
לֹֽא עֲזַבְתֶּ֣ם אֲחֵיכֶ֗ם זֶ֚ה יָמִ֣ים רַבִּ֔ים עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וּשְׁמַרְתֶּ֕ם אֶת מִשְׁמֶ֕רֶת מִצְוַ֖ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
يشوع 24: 3
Jos.24.3
فَأَخَذْتُ إِبْرَاهِيمَ أَبَاكُمْ مِنْ عَبْرِ النَّهْرِ وَسِرْتُ بِهِ فِي كُلِّ أَرْضِ كَنْعَانَ، وَأَكْثَرْتُ نَسْلَهُ وَأَعْطَيْتُهُ إِسْحَاقَ.
וָ֠אֶקַּח אַבְרָהָם֙ אֲבִיכֶ֤ם מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וָאוֹלֵ֥ךְ אוֹת֖וֹ בְּכָל אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וָאַרְבֶּה֙ זַרְע֔וֹ וָֽאֶתֶּן;ל֖וֹ יִצְחָֽק
يشوع 24: 8
Jos.24.8
ثُمَّ أَتَيْتُ بِكُمْ إِلَى أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ السَّاكِنِينَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ فَحَارَبُوكُمْ، وَدَفَعْتُهُمْ بِيَدِكُمْ فَمَلَكْتُمْ أَرْضَهُمْ وَأَهْلَكْتُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ.
וָאָבִ֣יא אֶתְכֶ֗ם אֶל אֶ֤רֶץ הָאֱמֹרִי֙ הַיּוֹשֵׁב֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;אִתְּכֶ֑ם וָאֶתֵּ֨ן;אוֹתָ֤ם בְּיֶדְכֶם֙ וַתִּֽירְשׁ֣וּ אַרְצָ֔ם וָאַשְׁמִידֵ֖ם מִפְּנֵיכֶֽם
القضاة 1: 6
Jdg.1.6
فَهَرَبَ أَدُونِي بَازَقَ، فَتَبِعُوهُ وَأَمْسَكُوهُ وَقَطَعُوا أَبَاهِمَ يَدَيْهِ وَرِجْلَيْهِ.
וַיָּ֙נָס֙ אֲדֹ֣נִי בֶ֔זֶק וַֽיִּרְדְּפ֖וּ;אַחֲרָ֑יו אֹת֔וֹ וַֽיְקַצְּצ֔וּ בְּהֹנ֥וֹת יָדָ֖יו וְרַגְלָֽיו
القضاة 2: 1
Jdg.2.1
وَصَعِدَ مَلاَكُ الرَّبِّ مِنَ الْجِلْجَالِ إِلَى بُوكِيمَ وَقَالَ: قَدْ أَصْعَدْتُكُمْ مِنْ مِصْرَ وَأَتَيْتُ بِكُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَقْسَمْتُ لآبَائِكُمْ، وَقُلْتُ: لاَ أَنْكُثُ عَهْدِي مَعَكُمْ إِلَى الأَبَدِ.
וַיַּ֧עַל מַלְאַךְ יְהוָ֛ה מִן הַגִּלְגָּ֖ל אֶל הַבֹּכִ֑ים וַיֹּאמֶר֩ אַעֲלֶ֨ה;אֶתְכֶ֜ם מִמִּצְרַ֗יִם וָאָבִ֤יא אֶתְכֶם֙ אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ לַאֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם וָאֹמַ֕ר לֹֽא אָפֵ֧ר בְּרִיתִ֛י אִתְּכֶ֖ם לְעוֹלָֽם
القضاة 7: 4
Jdg.7.4
وَقَالَ الرَّبُّ لِجِدْعُونَ: لَمْ يَزَلِ الشَّعْبُ كَثِيرًا. اِنْزِلْ بِهِمْ إِلَى الْمَاءِ فَأُنَقِّيَهُمْ لَكَ هُنَاكَ. وَيَكُونُ أَنَّ الَّذِي أَقُولُ لَكَ عَنْهُ: هذَا يَذْهَبُ مَعَكَ، فَهُوَ يَذْهَبُ مَعَكَ. وَكُلُّ مَنْ أَقُولُ لَكَ عَنْهُ: هذَا لاَ يَذْهَبُ مَعَكَ فَهُوَ لاَ يَذْهَبُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה גִּדְע֗וֹן;אֶל עוֹד֮ הָעָ֣ם רָב֒ הוֹרֵ֤ד אוֹתָם֙ אֶל הַמַּ֔יִם וְאֶצְרְפֶ֥נּוּ לְךָ֖ שָׁ֑ם וְהָיָ֡ה אֲשֶׁר֩ אֹמַ֨ר אֵלֶ֜יךָ זֶ֣ה יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֗ךְ ה֚וּא יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֔ךְ וְכֹ֨ל אֲשֶׁר אֹמַ֜ר אֵלֶ֗יךָ זֶ֚ה לֹא יֵלֵ֣ךְ עִמָּ֔ךְ ה֖וּא לֹ֥א יֵלֵֽךְ
القضاة 7: 14
Jdg.7.14
فَأَجَابَ صَاحِبُهُ وَقَالَ: لَيْسَ ذلِكَ إِلأَّ سَيْفَ جِدْعُونَ بْنِ يُوآشَ رَجُلِ إِسْرَائِيلَ. قَدْ دَفَعَ اللهُ إِلَى يَدِهِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَكُلَّ الْجَيْشِ.
וַיַּ֨עַן רֵעֵ֤הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ין זֹ֔את בִּלְתִּ֗י;אִם חֶ֛רֶב גִּדְע֥וֹן בֶּן יוֹאָ֖שׁ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל נָתַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ בְּיָד֔וֹ מִדְיָ֖ן וְאֶת;כָּל הַֽמַּחֲנֶֽה
القضاة 8: 15
Jdg.8.15
وَدَخَلَ إِلَى أَهْلِ سُكُّوتَ وَقَالَ: هُوَذَا زَبَحُ وَصَلْمُنَّاعُ اللَّذَانِ عَيَّرْتُمُونِي بِهِمَا قَائِلِينَ: هَلْ أَيْدِي زَبَحَ وَصَلْمُنَّاعَ بِيَدِكَ الآنَ حَتَّى نُعْطِي رِجَالَكَ الْمُعْيِينَ خُبْزًا.
וַיָּבֹא֙ אֶל אַנְשֵׁ֣י סֻכּ֔וֹת וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֖ה זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֑ע אֲשֶׁר֩ חֵרַפְתֶּ֨ם אוֹתִ֜י לֵאמֹ֗ר הֲ֠כַף זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֤ע בְּיָדֶ֔ךָ עַתָּה֙ כִּ֥י נִתֵּ֛ן לַאֲנָשֶׁ֥יךָ הַיְּעֵפִ֖ים לָֽחֶם
القضاة 8: 27
Jdg.8.27
فَصَنَعَ جِدْعُونُ مِنْهَا أَفُودًا وَجَعَلَهُ فِي مَدِينَتِهِ فِي عَفْرَةَ. وَزَنَى كُلُّ إِسْرَائِيلَ وَرَاءَهُ هُنَاكَ، فَكَانَ ذلِكَ لِجِدْعُونَ وَبَيْتِهِ فَخًّا.
וַיַּעַשׂ֩ גִדְע֜וֹן אוֹת֨וֹ לְאֵפ֗וֹד וַיַּצֵּ֨ג;אוֹת֤וֹ בְעִירוֹ֙ בְּעָפְרָ֔ה וַיִּזְנ֧וּ כָֽל יִשְׂרָאֵ֛ל אַחֲרָ֖יו שָׁ֑ם וַיְהִ֛י לְגִדְע֥וֹן וּלְבֵית֖וֹ לְמוֹקֵֽשׁ
القضاة 11: 24
Jdg.11.24
أَلَيْسَ مَا يُمَلِّكُكَ إِيَّاهُ كَمُوشُ إِلهُكَ تَمْتَلِكُ. وَجَمِيعُ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ إِلهُنَا مِنْ أَمَامِنَا فَإِيَّاهُمْ نَمْتَلِكُ.
הֲלֹ֞א אֲשֶׁ֧ר יוֹרִֽישְׁךָ֛ אוֹת֥וֹ כְּמ֥וֹשׁ אֱלֹהֶ֖יךָ תִירָ֑שׁ כָּל אֲשֶׁ֨ר הוֹרִ֜ישׁ יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ מִפָּנֵ֖ינוּ אוֹת֥וֹ נִירָֽשׁ
القضاة 11: 24
Jdg.11.24
أَلَيْسَ مَا يُمَلِّكُكَ إِيَّاهُ كَمُوشُ إِلهُكَ تَمْتَلِكُ. وَجَمِيعُ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ إِلهُنَا مِنْ أَمَامِنَا فَإِيَّاهُمْ نَمْتَلِكُ.
הֲלֹ֞א אֲשֶׁ֧ר יוֹרִֽישְׁךָ֛ אוֹת֥וֹ כְּמ֥וֹשׁ אֱלֹהֶ֖יךָ תִירָ֑שׁ כָּל אֲשֶׁ֨ר הוֹרִ֜ישׁ יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ מִפָּנֵ֖ינוּ אוֹת֥וֹ נִירָֽשׁ
القضاة 13: 6
Jdg.13.6
فَدَخَلَتِ الْمَرْأَةُ وَكَلَّمَتْ رَجُلَهَا قَائِلَةً: جَاءَ إِلَيَّ رَجُلُ اللهِ، وَمَنْظَرُهُ كَمَنْظَرِ مَلاَكِ اللهِ، مُرْهِبٌ جِدًّا. وَلَمْ أَسْأَلْهُ: مِنْ أَيْنَ هُوَ، وَلاَ هُوَ أَخْبَرَنِي عَنِ اسْمِهِ.
וַתָּבֹ֣א הָאִשָּׁ֗ה וַתֹּ֣אמֶר לְאִישָׁהּ֮ לֵאמֹר֒ בָּ֣א אֵלַ֔י אִ֤ישׁ הָאֱלֹהִים֙ וּמַרְאֵ֕הוּ כְּמַרְאֵ֛ה מַלְאַ֥ךְ הָאֱלֹהִ֖ים נוֹרָ֣א מְאֹ֑ד וְלֹ֤א שְׁאִלְתִּ֙יהוּ֙ אֵֽי מִזֶּ֣ה לֹֽא ה֔וּא הִגִּ֥יד;לִֽי וְאֶת שְׁמ֖וֹ
القضاة 14: 3
Jdg.14.3
فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ وَأُمُّهُ: أَلَيْسَ فِي بَنَاتِ إِخْوَتِكَ وَفِي كُلِّ شَعْبِي امْرَأَةٌ حَتَّى أَنَّكَ ذَاهِبٌ لِتَأْخُذَ امْرَأَةً مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ الْغُلْفِ. فَقَالَ شَمْشُونُ لأَبِيهِ: إِيَّاهَا خُذْ لِي لأَنَّهَا حَسُنَتْ فِي عَيْنَيَّ.
וַיֹּ֨אמֶר ל֜וֹ אָבִ֣יו וְאִמּ֗וֹ הַאֵין֩ בִּבְנ֨וֹת אַחֶ֤יךָ וּבְכָל עַמִּי֙ אִשָּׁ֔ה כִּֽי אַתָּ֤ה הוֹלֵךְ֙ לָקַ֣חַת אִשָּׁ֔ה מִפְּלִשְׁתִּ֖ים הָעֲרֵלִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר שִׁמְשׁ֤וֹן אָבִיו֙ אוֹתָ֣הּ קַֽח לִ֔י כִּֽי;הִ֖יא יָשְׁרָ֥ה בְעֵינָֽי
القضاة 16: 21
Jdg.16.21
فَأَخَذَهُ الْفِلِسْطِينِيُّونَ وَقَلَعُوا عَيْنَيْهِ، وَنَزَلُوا بِهِ إِلَى غَزَّةَ وَأَوْثَقُوهُ بِسَلاَسِلِ نُحَاسٍ. وَكَانَ يَطْحَنُ فِي بَيْتِ السِّجْنِ.
וַיֹּאחֲז֣וּהוּ פְלִשְׁתִּ֔ים וַֽיְנַקְּר֖וּ עֵינָ֑יו וַיּוֹרִ֨ידוּ אוֹת֜וֹ עַזָּ֗תָה וַיַּאַסְר֙וּהוּ֙ בַּֽנְחֻשְׁתַּ֔יִם וַיְהִ֥י טוֹחֵ֖ן בְּבֵ֥ית הָאֲסוּרִֽים