שָׁלַח (H7971) - shâlach | معجم سترونغ العبري

ثُمَّ صَرَفَ إِخْوَتَهُ فَانْطَلَقُوا، وَقَالَ لَهُمْ: لاَ تَتَغَاضَبُوا فِي الطَّرِيقِ.

וַיְשַׁלַּ֥ח אֶחָ֖יו וַיֵּלֵ֑כוּ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַֽל תִּרְגְּז֖וּ בַּדָּֽרֶךְ

ثُمَّ كَلَّمُوهُ بِكُلِّ كَلاَمِ يُوسُفَ الَّذِي كَلَّمَهُمْ بِهِ، وَأَبْصَرَ الْعَجَلاَتِ الَّتِي أَرْسَلَهَا يُوسُفُ لِتَحْمِلَهُ. فَعَاشَتْ رُوحُ يَعْقُوبَ أَبِيهِمْ.

וַיְדַבְּר֣וּ;אֵלָ֗יו כָּל דִּבְרֵ֤י יוֹסֵף֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֲלֵהֶ֔ם וַיַּרְא֙ הָ֣עֲגָל֔וֹת אֲשֶׁר שָׁלַ֥ח יוֹסֵ֖ף לָשֵׂ֣את;אֹת֑וֹ וַתְּחִ֕י ר֖וּחַ יַעֲקֹ֥ב אֲבִיהֶֽם

التكوين 46: 5 Gen.46.5

فَقَامَ يَعْقُوبُ مِنْ بِئْرِ سَبْعٍ، وَحَمَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَعْقُوبَ أَبَاهُمْ وَأَوْلاَدَهُمْ وَنِسَاءَهُمْ فِي الْعَجَلاَتِ الَّتِي أَرْسَلَ فِرْعَوْنُ لِحَمْلِهِ.

וַיָּ֥קָם יַעֲקֹ֖ב מִבְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיִּשְׂא֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל יַעֲקֹ֣ב אֲבִיהֶ֗ם טַפָּם֙ נְשֵׁיהֶ֔ם בָּעֲגָל֕וֹת אֲשֶׁר שָׁלַ֥ח פַּרְעֹ֖ה לָשֵׂ֥את;אֹתֽוֹ

التكوين 46: 28 Gen.46.28

فَأَرْسَلَ يَهُوذَا أَمَامَهُ إِلَى يُوسُفَ لِيُرِيَ أَمَامَهُ إِلَى جَاسَانَ، ثُمَّ جَاءُوا إِلَى أَرْضِ جَاسَانَ.

שָׁלַ֤ח יְהוּדָ֞ה לְפָנָיו֙ אֶל יוֹסֵ֔ף לְהוֹרֹ֥ת לְפָנָ֖יו גֹּ֑שְׁנָה וַיָּבֹ֖אוּ אַ֥רְצָה גֹּֽשֶׁן

التكوين 48: 14 Gen.48.14

فَمَدَّ إِسْرَائِيلُ يَمِينَهُ وَوَضَعَهَا عَلَى رَأْسِ أَفْرَايِمَ وَهُوَ الصَّغِيرُ، وَيَسَارَهُ عَلَى رَأْسِ مَنَسَّى. وَضَعَ يَدَيْهِ فَإِنَّ مَنَسَّى كَانَ الْبِكْرَ.

וַיִּשְׁלַח֩ יִשְׂרָאֵ֨ל יְמִינ֜וֹ וַיָּ֨שֶׁת עַל רֹ֤אשׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וְה֣וּא הַצָּעִ֔יר שְׂמֹאל֖וֹ עַל רֹ֣אשׁ מְנַשֶּׁ֑ה שִׂכֵּל֙ יָדָ֔יו כִּ֥י מְנַשֶּׁ֖ה הַבְּכֽוֹר

التكوين 49: 21 Gen.49.21

نَفْتَالِي، أَيِّلَةٌ مُسَيَّبَةٌ يُعْطِي أَقْوَالاً حَسَنَةً.

נַפְתָּלִ֖י אַיָּלָ֣ה שְׁלֻחָ֑ה הַנֹּתֵ֖ן אִמְרֵי שָֽׁפֶר

الخروج 2: 5 Exo.2.5

فَنَزَلَتِ ابْنَةُ فِرْعَوْنَ إِلَى النَّهْرِ لِتَغْتَسِلَ، وَكَانَتْ جَوَارِيهَا مَاشِيَاتٍ عَلَى جَانِبِ النَّهْرِ. فَرَأَتِ السَّفَطَ بَيْنَ الْحَلْفَاءِ، فَأَرْسَلَتْ أَمَتَهَا وَأَخَذَتْهُ.

וַתֵּ֤רֶד בַּת פַּרְעֹה֙ עַל הַיְאֹ֔ר לִרְחֹ֣ץ וְנַעֲרֹתֶ֥יהָ הֹלְכֹ֖ת עַל יַ֣ד הַיְאֹ֑ר וַתֵּ֤רֶא הַתֵּבָה֙ בְּת֣וֹךְ הַסּ֔וּף וַתִּשְׁלַ֥ח אֲמָתָ֖הּ וַתִּקָּחֶֽהָ

الخروج 3: 10 Exo.3.10

فَالآنَ هَلُمَّ فَأُرْسِلُكَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُ شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ.

וְעַתָּ֣ה לְכָ֔ה וְאֶֽשְׁלָחֲךָ֖ אֶל פַּרְעֹ֑ה וְהוֹצֵ֛א עַמִּ֥י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם

الخروج 3: 12 Exo.3.12

فَقَالَ: إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهذِهِ تَكُونُ لَكَ الْعَلاَمَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ الشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ اللهَ عَلَى هذَا الْجَبَلِ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ כִּֽי אֶֽהְיֶ֣ה עִמָּ֔ךְ וְזֶה לְּךָ֣;הָא֔וֹת כִּ֥י;אָנֹכִ֖י שְׁלַחְתִּ֑יךָ בְּהוֹצִֽיאֲךָ֤ הָעָם֙ מִמִּצְרַ֔יִם תַּֽעַבְדוּן֙ הָ֣אֱלֹהִ֔ים עַ֖ל הַזֶּֽה הָהָ֥ר

الخروج 3: 13 Exo.3.13

فَقَالَ مُوسَى ِللهِ: هَا أَنَا آتِي إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَقُولُ لَهُمْ: إِلهُ آبَائِكُمْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. فَإِذَا قَالُوا لِي: مَا اسْمُهُ. فَمَاذَا أَقُولُ لَهُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;הָֽאֱלֹהִ֗ים הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֣י בָא֮ אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וְאָמַרְתִּ֣י לָהֶ֔ם אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיכֶ֖ם שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם וְאָֽמְרוּ לִ֣י מַה שְּׁמ֔וֹ מָ֥ה אֹמַ֖ר אֲלֵהֶֽם

الخروج 3: 14 Exo.3.14

فَقَالَ اللهُ لِمُوسَى: أَهْيَهِ الَّذِي أَهْيَهْ. وَقَالَ: هكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَهْيَهْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר אֱלֹהִים֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה אֶֽהְיֶ֖ה אֲשֶׁ֣ר אֶֽהְיֶ֑ה וַיֹּ֗אמֶר כֹּ֤ה תֹאמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶֽהְיֶ֖ה שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם

الخروج 3: 15 Exo.3.15

وَقَالَ اللهُ أَيْضًا لِمُوسَى: هكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: يَهْوَهْ إِلهُ آبَائِكُمْ، إِلهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلهُ إِسْحَاقَ وَإِلهُ يَعْقُوبَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. هذَا اسْمِي إِلَى الأَبَدِ وَهذَا ذِكْرِي إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.

וַיֹּאמֶר֩ אֱלֹהִ֜ים ע֨וֹד אֶל;מֹשֶׁ֗ה כֹּֽה תֹאמַר֮ אֶל;בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵיכֶ֗ם אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם אֱלֹהֵ֥י יִצְחָ֛ק וֵאלֹהֵ֥י יַעֲקֹ֖ב שְׁלָחַ֣נִי אֲלֵיכֶ֑ם זֶה שְּׁמִ֣י לְעֹלָ֔ם וְזֶ֥ה זִכְרִ֖י לְדֹ֥ר דֹּֽר

الخروج 3: 20 Exo.3.20

فَأَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُ مِصْرَ بِكُلِّ عَجَائِبِي الَّتِي أَصْنَعُ فِيهَا. وَبَعْدَ ذلِكَ يُطْلِقُكُمْ.

וְשָׁלַחְתִּ֤י יָדִי֙ וְהִכֵּיתִ֣י מִצְרַ֔יִם בְּכֹל֙ נִפְלְאֹתַ֔י אֲשֶׁ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה בְּקִרְבּ֑וֹ וְאַחֲרֵי כֵ֖ן יְשַׁלַּ֥ח;אֶתְכֶֽם

الخروج 3: 20 Exo.3.20

فَأَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُ مِصْرَ بِكُلِّ عَجَائِبِي الَّتِي أَصْنَعُ فِيهَا. وَبَعْدَ ذلِكَ يُطْلِقُكُمْ.

וְשָׁלַחְתִּ֤י יָדִי֙ וְהִכֵּיתִ֣י מִצְרַ֔יִם בְּכֹל֙ נִפְלְאֹתַ֔י אֲשֶׁ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה בְּקִרְבּ֑וֹ וְאַחֲרֵי כֵ֖ן יְשַׁלַּ֥ח;אֶתְכֶֽם

الخروج 4: 4 Exo.4.4

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ

الخروج 4: 4 Exo.4.4

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ

الخروج 4: 13 Exo.4.13

فَقَالَ: اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، أَرْسِلْ بِيَدِ مَنْ تُرْسِلُ.

וַיֹּ֖אמֶר בִּ֣י אֲדֹנָ֑י שְֽׁלַֽח;נָ֖א בְּיַד תִּשְׁלָֽח

الخروج 4: 13 Exo.4.13

فَقَالَ: اسْتَمِعْ أَيُّهَا السَّيِّدُ، أَرْسِلْ بِيَدِ مَنْ تُرْسِلُ.

וַיֹּ֖אמֶר בִּ֣י אֲדֹנָ֑י שְֽׁלַֽח;נָ֖א בְּיַד תִּשְׁלָֽח

الخروج 4: 21 Exo.4.21

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח הָעָֽם

الخروج 4: 23 Exo.4.23

فَقُلْتُ لَكَ: أَطْلِقِ ابْنِي لِيَعْبُدَنِي، فَأَبَيْتَ أَنْ تُطْلِقَهُ. هَا أَنَا أَقْتُلُ ابْنَكَ الْبِكْرَ.

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יךָ שַׁלַּ֤ח בְּנִי֙ וְיַֽעַבְדֵ֔נִי וַתְּמָאֵ֖ן לְשַׁלְּח֑וֹ הִנֵּה֙ אָנֹכִ֣י הֹרֵ֔ג בִּנְךָ֖ בְּכֹרֶֽךָ

الخروج 4: 23 Exo.4.23

فَقُلْتُ لَكَ: أَطْلِقِ ابْنِي لِيَعْبُدَنِي، فَأَبَيْتَ أَنْ تُطْلِقَهُ. هَا أَنَا أَقْتُلُ ابْنَكَ الْبِكْرَ.

וָאֹמַ֣ר אֵלֶ֗יךָ שַׁלַּ֤ח בְּנִי֙ וְיַֽעַבְדֵ֔נִי וַתְּמָאֵ֖ן לְשַׁלְּח֑וֹ הִנֵּה֙ אָנֹכִ֣י הֹרֵ֔ג בִּנְךָ֖ בְּכֹרֶֽךָ

الخروج 4: 28 Exo.4.28

فَأَخْبَرَ مُوسَى هَارُونَ بِجَمِيعِ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي أَرْسَلَهُ، وَبِكُلِّ الآيَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا.

וַיַּגֵּ֤ד מֹשֶׁה֙ לְאַֽהֲרֹ֔ן כָּל דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר שְׁלָח֑וֹ כָּל הָאֹתֹ֖ת אֲשֶׁ֥ר צִוָּֽהוּ

الخروج 5: 1 Exo.5.1

وَبَعْدَ ذلِكَ دَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ وَقَالاَ لِفِرْعَوْنَ: هكَذَا يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: أَطْلِقْ شَعْبِي لِيُعَيِّدُوا لِي فِي الْبَرِّيَّةِ.

וְאַחַ֗ר בָּ֚אוּ מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֔ן וַיֹּאמְר֖וּ פַּרְעֹ֑ה כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שַׁלַּח֙ עַמִּ֔י וְיָחֹ֥גּוּ לִ֖י בַּמִּדְבָּֽר

الخروج 5: 2 Exo.5.2

فَقَالَ فِرْعَوْنُ: مَنْ هُوَ الرَّبُّ حَتَّى أَسْمَعَ لِقَوْلِهِ فَأُطْلِقَ إِسْرَائِيلَ. لاَ أَعْرِفُ الرَّبَّ، وَإِسْرَائِيلَ لاَ أُطْلِقُهُ.

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה מִ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁמַ֣ע בְּקֹל֔וֹ לְשַׁלַּ֖ח יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א יָדַ֙עְתִּי֙ יְהוָ֔ה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֲשַׁלֵּֽחַ

الخروج 5: 2 Exo.5.2

فَقَالَ فِرْعَوْنُ: مَنْ هُوَ الرَّبُّ حَتَّى أَسْمَعَ لِقَوْلِهِ فَأُطْلِقَ إِسْرَائِيلَ. لاَ أَعْرِفُ الرَّبَّ، وَإِسْرَائِيلَ لاَ أُطْلِقُهُ.

וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֔ה מִ֤י יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁמַ֣ע בְּקֹל֔וֹ לְשַׁלַּ֖ח יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א יָדַ֙עְתִּי֙ יְהוָ֔ה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֲשַׁלֵּֽחַ

الخروج 5: 22 Exo.5.22

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: يَا سَيِّدُ، لِمَاذَا أَسَأْتَ إِلَى هذَا الشَّعْبِ. لِمَاذَا أَرْسَلْتَنِي.

וַיָּ֧שָׁב מֹשֶׁ֛ה אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֗י לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָה֙ הַזֶּ֔ה לָעָ֣ם לָ֥מָּה;זֶּ֖ה שְׁלַחְתָּֽנִי

الخروج 6: 1 Exo.6.1

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: الآنَ تَنْظُرُ مَا أَنَا أَفْعَلُ بِفِرْعَوْنَ. فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ يُطْلِقُهُمْ، وَبِيَدٍ قَوِيَّةٍ يَطْرُدُهُمْ مِنْ أَرْضِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה עַתָּ֣ה תִרְאֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר אֶֽעֱשֶׂ֖ה לְפַרְעֹ֑ה כִּ֣י בְיָ֤ד חֲזָקָה֙ יְשַׁלְּחֵ֔ם וּבְיָ֣ד חֲזָקָ֔ה יְגָרְשֵׁ֖ם מֵאַרְצֽוֹ

الخروج 6: 11 Exo.6.11

اُدْخُلْ قُلْ لِفِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ أَنْ يُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.

בֹּ֣א דַבֵּ֔ר פַּרְעֹ֖ה מֶ֣לֶךְ מִצְרָ֑יִם וִֽישַׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ

الخروج 7: 2 Exo.7.2

أَنْتَ تَتَكَلَّمُ بِكُلِّ مَا آمُرُكَ، وَهَارُونُ أَخُوكَ يُكَلِّمُ فِرْعَوْنَ لِيُطْلِقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.

אַתָּ֣ה תְדַבֵּ֔ר כָּל אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֑ךָּ וְאַהֲרֹ֤ן אָחִ֙יךָ֙ יְדַבֵּ֣ר פַּרְעֹ֔ה וְשִׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ

الخروج 7: 14 Exo.7.14

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: قَلْبُ فِرْعَوْنَ غَلِيظٌ. قَدْ أَبَى أَنْ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה כָּבֵ֖ד מֵאֵ֖ן לְשַׁלַּ֥ח הָעָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (841 آية)